10/13/10

Aυτός που έφτιαξε τον κανόνα είναι πρωτίστως η αιτία για τα λεφτά που χάθηκαν, τα λεφτά που φαγώθηκαν και τα ελλείμματα που μας οδήγησαν στη σημερινή κρίση.

Η δήλωση του Θεόδωρου Πάγκαλου, «μαζί τα φάγαμε», είναι μια καλή ευκαιρία για να ανοίξει η πραγματική συζήτηση και για το τι έγινε και για το τι πρέπει να γίνει για να βγούμε από τα αδιέξοδα. Δείχνει ότι το πολιτικό προσωπικό είναι αμετανόητο, συνεχίζει να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συνέβη. Συνεχίζει να δικαιολογεί το ίδιο κράτος, αυτό που βουλιάζει και αυτό που ζητάει από αυτούς που δεν φταίνε να (ξανά)πληρώσουν.

Η δήλωση του κ. Πάγκαλου αντιμετωπίστηκε με οργή από μέρος των συναδέλφων και από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ. Έγιναν αναλύσεις ακόμα και στο «πόθεν έσχες» του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, για να αποδεχτεί ότι οι πολιτικοί έχουν κερδίσει πολύ περισσότερα από την πλειοψηφία των πολιτών. Όμως αυτό ακριβώς εξυπηρετεί τον έμπειρο Θεόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος ξέρει πότε μιλάει και τι λέει. Διότι, αν η συζήτηση στραφεί στο ποιος έφαγε τα περισσότερα, τότε ο κ. Πάγκαλος έχει δίκαιο.
Πρώτον, γιατί τελικώς η ευθύνη επιμερίζεται. Μπορεί οι πολιτικοί να βγήκαν κερδισμένοι αλλά και μεγάλη μερίδα της κοινωνίας βγήκε κερδισμένη.
Δεύτερον, γιατί πολλοί περισσότεροι απ’ αυτούς που τελικώς ευνοήθηκαν θα ήθελαν να πάρουν μέρος στη μεγάλη μοιρασιά, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Αν αυτή είναι η συζήτηση (ποιος έφαγε λιγότερα ή περισσότερα), ο έμπειρος πολιτικός έχει απόλυτα δίκαιο. Το σύστημα της τελευταίας 35ετίας μοίρασε χρήματα, μοίρασε διορισμούς, έκανε ρουσφέτια, έγιναν έργα. Πολλοί ωφελήθηκαν είτε άμεσα είτε έμμεσα, νομίμως ή με παρανομίες. Συμπέρασμα: Όλοι φταίμε ή, πιο απλά, «όλοι μαζί τα φάγαμε». Είναι όμως αυτό το θέμα;

Οι κανόνες της διαφθοράς και της σπατάλης

Το «καράβι» βουλιάζει γιατί επί 35 χρόνια πορεύεται με συγκεκριμένους κανόνες για το πώς μαζεύεται το χρήμα και πώς μοιράζεται, κανόνες που καθορίζουν τους όρους του «παιχνιδιού» της οικονομίας. Τους κανόνες τους έφτιαξαν οι πολιτικοί – στην εποχή μας το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο μετέχει και ο κ. Πάγκαλος από την αρχή της ίδρυσής του.
Η πολεοδομική νομοθεσία της χώρας αποτελείται από 18.500 σελίδες. Εκεί μέσα βρίσκονται όλα τα «παράθυρα» για «μαύρο» χρήμα, για «λάδωμα», για υπερβάσεις και αυθαιρεσίες κάθε είδους.

Η φορολογική νομοθεσία είναι ένα χάος που οδηγεί στην κάτω από το τραπέζι συναλλαγή.

Τα εκατομμύρια διορισμών ήταν η επίσημη πολιτική υπέρ του λαού.

Η συμμετοχή των συνδικαλιστών στις διοικήσεις των ΔΕΚΟ με δικαίωμα υπογραφής είναι νόμος και κανόνας στο όνομα του λαού. Κανόνας που οδήγησε στον εκμαυλισμό και στην ακύρωση του συνδικαλισμού.
Όλα αυτά και πολλά ακόμα ψηφίστηκαν από μια Βουλή που ενέκρινε κάθε βράδυ δεκάδες τροπολογίες, μέσω των οποίων μοιράστηκαν δισεκατομμύρια. Στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης οι κυβερνήσεις πρώτα μοίραζαν το χρήμα και μετά αποφάσιζαν τι έργο θα γίνει για να δικαιολογηθεί το έξοδο. Όσο μεγάλωνε ο κύκλος εργασιών, πολλαπλασίαζε τις υπεραξίες άρα και την προμήθεια απ’ αυτές. Αυτός ήταν ο κανόνας.
Πόσα περιθώρια είχαν οι πολίτες για να ζήσουν αλλιώς;
Η κοινωνία πορεύτηκε με τον κανόνα, πορεύτηκε με αυτό που έβλεπε ο καθένας γύρω του να συμβαίνει. Πόσο θα άντεχε ο επίδοξος «τυροπιτάς» να βλέπει γύρω του να πουλούν όλοι «τυρόπιτες» αλλά όχι κι αυτός, γιατί δεν είχε βρει τον κατάλληλο άνθρωπο να του λύσει τα γραφειοκρατικά αδιέξοδα; Πόσο θα αντέξει ο πολίτης να βλέπει να έχουν οι άλλοι αυθαίρετα και αυτός να μην μπορεί να χτίσει ούτε μάντρα;

Είναι ο κανόνας που καθορίζει τις πράξεις, είναι ο κανόνας που καθορίζει και το τι κράτος έχουμε ή ακόμα και τι κοινωνία έχουμε. Και τον κανόνα τον έφτιαξαν οι πολιτικοί.

Ναι, βεβαίως, μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο ιστορικό, κοινωνικό και ιδεολογικό πλαίσιο. Σε μια εποχή που τα μεσαία στρώματα ζητούσαν συμμετοχή στην πολιτική αλλά και στην οικονομική ζωή. Φυσικά και δεν ξεκίνησαν όλα με ένα σκοτεινό σχέδιο, αντιθέτως ξεκίνησαν από καλές προθέσεις. Έφυγε ο χωροφύλακας από την οικονομική και πολιτική ζωή, δόθηκε το δικαίωμα σε όλους να μπουν στο δίκτυο διανομής του πλούτου. Μόνο που όλ’ αυτά συ-νεχίστηκαν με τις… τρο-πολογίες, τα «παράθυρα» και τελικά με τα μεγάλα κόλπα, όταν άρχισαν να ρέουν και τα ευρωπαϊκά πακέτα. Αυτός που φτιάχνει τους κανόνες έχει την ευθύνη! Ίσως την αποκλειστική ευθύνη χωρίς επιμερισμούς.

Η «λυπητερή»

Το επιχείρημα του κ. Πάγκαλου για να εξηγήσει ή να δικαιολογήσει πώς φτάσαμε στα δύσκολα δεν πρέπει να πάει χαμένο με εύκολες οργισμένες απαντήσεις κατά του αντιπροέδρου. Γιατί, αν το αποδεχτούμε, τότε η συζήτηση για το πρόσφατο παρελθόν και τις αιτίες του «ναυαγίου» πρέπει να κλείσει. Ο κ. Πάγκαλος άνοιξε μια συζήτηση χρήσιμη για το επόμενο διάστημα. Ποιος και πώς θα πληρώσει τη «λυπητερή» για τα όσα έγιναν; Πώς θα προκύψει ανάπτυξη με συνεχείς φόρους; Αν παρακολουθήσουμε το συμπέρασμα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, τότε τη «λυπητερή» θα την πληρώσουν οι ασθενέστεροι αφού και αυτοί έχουν ωφεληθεί.
Το πολιτικό συμπέρασμα του κ. Πάγκαλου απεικονίζεται στα φορολογικά μέτρα του κ. Παπακωνσταντίνου. Όσοι βρίσκονται εντός συνόρων και έχουν και τα λεφτά τους ή τη μικρή επιχείρησή τους εδώ καλούνται να πληρώσουν. Οι άλλοι, αυτοί που πραγματικά έχουν ωφεληθεί, που έχουν βγάλει το χρήμα εκτός συνόρων ή αφήνουν τις επιχειρήσεις να βουλιάξουν, δεν πρόκειται να πληρώσουν για τα όσα συνέβησαν. Το επιχείρημα του κ. Πάγκαλου συνεχίζει να δικαιολογεί το ίδιο κράτος, αυτό που βουλιάζει και αυτό που ζητάει από αυτούς που δεν φταίνε να (ξανα)πληρώσουν.
ΕΠΙΚΑΙΡΑ

"ΣΗΜΕΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ" από την ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ της Ν.Δ

Η σπουδή του κ. Παπακωνσταντίνου να υποδείξει τον Κώστα Καραμανλή ως το δράστη της κατάπτυστης δήλωσης πρωθυπουργού που λοιδορεί συλλήβδην τη χώρα ως διεφθαρμένη, δεν συνιστά ένα μεμονωμένο ατόπημα.

Αποτελεί, απλώς, ένα ακόμη επεισόδιο της εν γένει πολιτικής συμπεριφοράς του υπουργού Οικονομικών. Συμπεριφορά που διακρίνεται κυρίως για την εσκεμμένη παραπλάνηση και τα κραυγαλέα ψεύδη απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου συνηθίζει να δεσμεύεται για αποφάσεις που ουδέποτε τηρεί και ουδέποτε ζητά συγγνώμη για τη μη πραγματοποίησή τους.

Μια πρόχειρη σταχυολόγηση τέτοιων τρανταχτών περιπτώσεων πολιτικής εξαπάτησης πείθει και τον πλέον δύσπιστο πολίτη:
- «Θα πάω στις Βρυξέλλες, θα μείνω στις Βρυξέλλες, θα πιάσω διαμέρισμα στις Βρυξέλλες, θα δουλέψω στην Ευρωβουλή. Ούτε εισιτήριο επιστροφής υπάρχει!», δηλώνει, στις 20.5.09 στο δελτίο ειδήσεων του « MEGA ».

- Κατά την προεκλογική περίοδο (6.9.09) καθησύχαζε τον ελληνικό λαό ότι «το να παγώσουμε τους μισθούς αυτή τη στιγμή, που η χώρα μας μπαίνει σε ύφεση, την ώρα που οι άλλες χώρες της Ευρώπης βγαίνουν από την ύφεση, είναι ό,τι χειρότερο».

- Επίσης δήλωνε ότι διαφωνεί «με τη λογική των έκτακτων εισφορών. Έχουμε δεσμευτεί ότι δεν θα πάμε σε οποιαδήποτε έκτακτη εισφορά». (14.9.09).
Και, βεβαίως, σε λίγους μήνες, πήρε πολύ σκληρότερα μέτρα από αυτά που αποκήρυσσε...

Μέτρα που παίρνονταν σε ένα αρνητικό περιβάλλον που επιδείνωνε η σωρεία δηλώσεων δυσφήμησης της χώρας από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου πρωτοστάτησε και σε αυτή τη διαδικασία αμαύρωσης της χώρας. Είναι αυτός που, μιλώντας για την ελληνική οικονομία, είπε στη διεθνή κοινότητα ότι επιχειρεί να αλλάξει «την πορεία του Τιτανικού» (14.2.10). Τον «Τιτανικό» που έριξαν στο «παγόβουνο» του Μνημονίου και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ειδικά, για το ΔΝΤ ο κ. Παπακωνσταντίνου έδωσε πολύμηνο «ρεσιτάλ» παραπλάνησης:
- «Δεν θα πάμε στο ΔΝΤ, μας στηρίζει η ΕΕ» (« L e F igaro », 10.12.09)

- Διαψεύδοντας δημοσίευμα του Reuters βάσει του οποίου η Ελλάδα πιθανόν να προσφύγει για βοήθεια στο ΔΝΤ μεταξύ της 2ας και 4ης Απριλίου «Αυτά είναι αστειότητες»… «Εμείς σκοπεύουμε να σουβλίζουμε αρνί εκείνο το τριήμερο» («Έθνος», 19.3.10) .

- «Ο ρόλος του ΔΝΤ είναι μειοψηφικός και σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται νέα μέτρα». («Κ. Ελευθεροτυπία», 28.3.10).

- «Η λύση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θα είναι μεσοπρόθεσμα επιζήμια για την εικόνα της χώρας» («Ελευθεροτυπία», 9.4.10).

- «Δεν ετέθη ζήτημα ενεργοποίησης του μηχανισμού. Ο μηχανισμός είναι πολύ σημαντικό δίχτυ ασφαλείας» (10.4.10).
Η φερεγγυότητα του υπουργού Οικονομικών έχει πλέον καταρρεύσει. Όσο και αν συκοφαντεί τη Νέα Δημοκρατία, θέλοντας να αποσείσει από την κυβέρνηση και τον ίδιο τις τρομερές ευθύνες που έχουν για τις ανυπολόγιστες ακόμη συνέπειες από την εφαρμογή των μέτρων του μνημονίου, ο ελληνικός λαός αντιλαμβάνεται πια ποιος τον κοροϊδεύει...

> Μακάρι να... πολιτικολογούσατε, Μακαριώτατε, απʼ το να είστε άφωνος μπροστά στην τραγωδία που ζει ο λαός και ο τόπος.
του Μάκη Κουρή από το ΠΑΡΟΝ

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που μιλάει για τον συνταξιούχο που του κόβουν από τις 3 και 60 που παίρνει κι αρχίζει να λέει το ψωμί ψωμάκι,

-  Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που φωνάζει και συμπαραστέκεται στον εργαζόμενο που χάνει τη δουλειά του και κινδυνεύει η οικογένειά του,

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης εκφράζοντας την αγωνία των νέων παιδιών που δεν βρίσκουν δουλειά και των γονιών τους,

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που δεν κλείνει τα μάτια στα μαγαζιά που βάζουν λουκέτα το ένα μετά το άλλο και ανησυχεί γιʼ αυτό που έρχεται,

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού...

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που επιλέγει τη φωνή και όχι τη σιωπή, να ενδιαφέρεται για τη Μακεδονία, τη Θράκη, την Κύπρο, για την αποδόμηση της ιστορικής μνήμης αλλά και της ορθοδοξίας στα σχολεία,

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που ζει τη μοναξιά του κόσμου, βλέπει να πληθαίνουν οι ουρές στα συσσίτια, οικογένειες να μη μπορούν να τα βγάλουν πέρα και στέκεται δίπλα τους, δυναμώνοντας τη φωνή τους,

- Αν πολιτικολογεί ο Μητροπολίτης που απαιτεί από την κυβέρνηση να σκύψει το κεφάλι στους αδύναμους, σʼ αυτούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα...

... ε, τότε καλά κάνατε και τα ψάλατε, κύριε Αρχιεπίσκοπε, στον Άνθιμο, στον Αμβρόσιο, στον Δανιήλ και σʼ όλους εκείνους τους Μητροπολίτες, που δεν έχουν επιλέξει την αφωνία, όπως εσείς, για να είστε ευχάριστος στους κρατούντες, κλείνοντας τα μάτια σʼ αυτά που βιώνει το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Με τη... λογική σας, κύριε Ιερώνυμε, και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος πολιτικολογούσε, όταν οργάνωνε διαδηλώσεις και πορείες έξω από τον Λευκό Οίκο για τη Μακεδονία, για την Κύπρο, για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, για τον «Αττίλα» και με στεντόρεια φωνή πρόβαλλε τα εθνικά δίκαια. Και η φωνή του εισακουγόταν από τον αμερικανό Πρόεδρο...

Καταλάβετέ το, Μακαριώτατε. Η Εκκλησία θέλει ηγέτη... Από παπάδες άλλο τίποτε. Η Εκκλησία πρέπει να είναι παρούσα παντού. Πολύ περισσότερο τώρα που χώρα και λαός βρίσκονται στο άγνωστο, χωρίς ελπίδα... Και δυστυχώς, κύριε Ιερώνυμε, είστε παντελώς απών... Ειλικρινά θα ευχόμασταν να πολιτικολογούσατε από το να μη μιλάτε...

Το ΑΝΤΙΚΡΥ προσυπογράφει!

Στο εξώφυλλο του αλβανικού σχολικού βιβλίου της Γ' Λυκείου περιλαμβάνονται οκτώ νομοί της ΒΔ Ελλαδας οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως "αλβανικές περιοχές!"
Στη «Γεωγραφία της Αλβανίας» που διδάσκεται στην Γ’ Λυκείου των σχολείων της χώρας, οι μαθητές δε μαθαίνουν μόνο για τα σημερινά όρια του Αλβανικού κράτους αλλά, και για τις περιοχές που «αδίκως» - όπως λέει αρκετές φορές στο βιβλίο – το Συμβούλιο των Πρεσβευτών του 1913 άφησε εκτός των ορίων του κράτους Αλβανικές περιοχές (Treva Shqiptare). Στις περιοχές αυτές περιλαμβάνονται 3 νομοί του Μαυροβουνίου, όλο το Κόσσοβο και άλλες τρεις περιοχές της Σερβίας, το μεγαλύτερο μέρος του κράτους των Σκοπίων και 8 νομοί της Ελλάδος. Το βιβλίο αυτό που διδάσκονται και τα Ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου, έχει εξώφυλλο το χάρτη της Αλβανίας να πλαισιώνεται από τις «Αλβανικές περιοχές» (treva shqiptare) εκτός συνόρων.

Στο ξεχωριστό κεφάλαιο με τίτλο «Οι Αλβανικές Περιοχές στην Ελλάδα», σελ. 198 στην εισαγωγή με τίτλο «Σύνθεση και θέση των Αλβανικών περιοχών» αναφέρει: Είναι Αλβανικές περιοχές που αδίκως προσαρτήθηκαν στο Ελληνικό κράτος το 1913 από το Συμβούλιο των Πρεσβευτών. Οι ιστορικές εξελίξεις, οι μαζικές βίαιες μετακινήσεις των αυτοχθόνων αλβανικών πληθυσμών και η έλλειψη επίσημων στοιχείων, δυσκολεύουν των προσδιορισμό των αλβανικών περιοχών στην Ελλάδα και κυρίως των προσδιορισμό των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων αυτών των περιοχών. Αυτές οι περιοχές βρίσκονται στη βορειοδυτική Ελλάδα, νότια των περιοχών της ΦΥΡΟΜ και νοτιοανατολικά του Αλβανικού κράτους μέχρι τον κόλπο της Άρτας (εννοεί τον Αμβρακικό)και αποτελείτε από τις περιοχές, Τσαμουριά, Φλώρινα, Καστοριά, Γρεβενά, Κόνιτσα κλπ.

Η προπαγάνδα των αλβανών για να γίνει ποιο πειστική, στο υποκεφάλαιο «Πληθυσμός και οικονομία» , χρησιμοποιεί τις αρχαιολογικές «ανακαλύψεις» και διαφορά ιστορικά έγγραφα - χωρίς να αναφέρει κανένα - σύμφωνα με τα οποία αυτές οι περιοχές κατοικούνταν από την αρχαιότητα από Αλβανο-ιλλυρικά φύλα, ενώ υπήρχαν και λίγοι Έλληνες!!! Ενώ όταν αναλύει τους νομούς εντός της Αλβανίας όπως του Αργυροκάστρου, Αγίων Σαράντα και Δελβίνου δεν αναφέρει πουθενά την ύπαρξη των Ελλήνων σε αυτές τις περιοχές που είναι πλειοψηφία. Αξίζει να αναφέρουμε επίσης ότι αυτό είναι το τελευταίο μάθημα της Γεωγραφίας, το μάθημα με το οποίο οι μαθητές αποχαιρετούν το Λύκειο.

Δε χρειάζεται κανείς να έχει ιδιαίτερες ιστορικές γνώσεις για να αποκρούσει αυτές τις γελοιότητες. Όσοι γνωρίζουν λίγη ιστορία ξέρουν ότι πολλές πόλεις της Αρχαίας Ηπείρου υπέφεραν από τις επιδρομές των Ιλλυριών, ενώ η πόλη της Χαονίας Φοινίκης ,που ήταν κάποτε πρωτεύουσα της Ηπείρου, καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Ιλλυριούς. Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι τι κάνει η Διακρατική Επιτροπή των Υπουργείων Παιδείας των δύο χωρών που είχε συσταθεί επί υπουργίας Αρσένη ακόμα, για την εξάλειψη εθνικιστικών αναφορών στα σχολικά εγχειρίδια. Εκτός και αν τα συγκεκριμένα κείμενα απαλλάσσονται λόγο βλακείας γιατί τα όρια του εθνικισμού τα ξεπερνούν!!!

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.