1308 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1179 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 777 ΕΛΛΑΔΑ 671 Ε.Ε. 643 ΚΟΣΜΟΣ 487 ΑΠΟΨΕΙΣ 447 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 156 Τουρκία 127 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 108 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 98 VIDEO 80 ΡΩΣΙΑ 72 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 59 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 56 ΧΡΕΟΣ 53 Blog συντάκη 46 ΗΠΑ 46 ΣΥΡΙΖΑ 45 ΜΜΕ 37 Χρήστος Γιανναράς 30 Τράπεζες 30 Τρομοκρατία 28 ΣΥΡΙΑ 27 ΚΥΠΡΟΣ 27 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 20 Τηλεοπτικές άδειες 17 MEDIA 17 ΠΑΜΕ 17 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 ΝΑΤΟ 13 ΕΥΖΩΙΑ 13 Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 11 Σαουδική Αραβία 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΠτΔ 10 ΤΡΟΙΚΑ 9 ΟΗΕ 9 Π. Παυλόπουλος 9 ΠΟΤΑΜΙ 9 ΣΧΕΔΙΟ Β' 9 Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών 8 Ντόναλντ Τραμπ 8 ΥΠ.ΕΞ. 8 Φορολογία 7 ΠΑΙΔΕΙΑ 7 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Ρούντι Ρινάλντι 6 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 6 Τράπεζα της Ελλάδας 6 Τρύφων Αλεξιάδης 5 ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 5 ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 5 ΠΟΥΤΙΝ 5 Πλειστηριασμοί 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 5 Φωτεινή Μαστρογιάννη 5 προαπαιτούμενα 4 Πανορθόδοξη Σύνοδος Κρήτης 4 Προεδρικές εκλογές 4 Πρόεδρος της Δημοκρατίας 4 ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ 4 ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ 4 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 4 Φώφη Γεννηματά 4 ΧΑΛΚΙΔΑ 3 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 3 Πιέρ Μοσκοβισί 3 Πολυτεχνείο 3 Σ. Καλεντερίδης 3 ΣΑΤΙΡΑ 3 ΣΕΒ 3 ΣΤΑΘΗΣ 3 ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ 3 Σεργκέι Λαβρόφ 3 Σοφία Σακοράφα 3 Συνθήκης της Λωζάνης 3 Σύνοδος Κορυφής Ε.Ε 3 Τερέζα Μέι 3 Τζιχαντιστές 3 Υπουργικό 3 Φ. Κουβέλης 3 Φετουλάχ Γκιουλέν 2 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ. 2 ΠΡΙΝ 2 Πάνος Καμμένος 2 Πέτρος Παπακωνσταντίνου 2 Παραβιάσεις 2 Περικλής Κοροβέσης 2 Πρωθυπουργός 2 Ρωσική Εκκλησία 2 ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ 2 ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ 2 Σκάνδαλα. 2 Σπύρος Σουρμελίδης 2 ΣτΕ 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 Συντάξεις 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάκης Μπαλτάκος 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τζόζεφ Στίγκλιτς 2 Τσεχία 2 ΥΠΑΙΘ 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 2 Φράγκος Φραγκούλης 2 πάπας Φραγκίσκος 2 περιβάλλον 2 τέλη κυκλοφορίας 2 φτώχεια 1 Ύφεση 1 ΠΓΔΜ 1 ΠΟΕΣΥ 1 ΠΟΚΙΤΙΚΗ 1 ΠΟΛΩΝΙΑ 1 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 1 ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1 ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ 1 Πέτρος Σταύρου 1 Παγκοσμιοποίηση 1 Παντελής Σαββίδης 1 Παύλος Δερμενάκης 1 Πιερ Μοσκοβισί 1 Πολ Καζαριάν 1 Ποντιακός ελληνισμός 1 Ποσειδώνια 2016 1 Προγραμματικές 2015 1 Προϋπολογισμός 2017 1 Πυρινικά όπλα 1 ΡΟΔΟΣ 1 Ρεπουμπλικανικό Κόμμα 1 Ρομάνο Πρόντι 1 Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι 1 Ροντρίγκο Ράτο 1 Ρόμπερτ Φισκ 1 ΣΚΑΝΔΑΛΑ 1 ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1 Σάββας Ρομπόλης 1 Σήφης Βαλυράκης 1 Σαμίρ Αμίν 1 Σερβία 1 Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς 1 Σουηδία 1 Σπύρος Στάλιας 1 Σταθερή τηλεφωνία 1 Σταύρος Μαυρουδέας 1 Σταύρος Παπασταύρου 1 Συγκυβέρνηση 2012 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 Σχέδιο Β' στην Ευρώπη 1 Σχέδιο Γιούνκερ 1 ΤΑΙΠΕΔ 1 ΤΕΕ 1 ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ 1 ΤΧΣ 1 Τάφοι Βενιζέλων 1 Ταχίρ Ελτσί 1 Τζάνι Πιτέλα 1 Τζακ Λιου 1 Τζιάνι Πιτέλα 1 Τζορτζ Μόμπιοτ 1 Τηελεοπτικές άδειες 1 Τουρκική εισβολή 1 Τραπεζογραμμάτια 1 Τσάμηδες 1 Τσιμέντα Χαλκίδας 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 Υεμένη 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 ΦΠΑ 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φινλανδία 1 Φοροτεχνικοί 1 Χάρης Θεοχάρης 1 Χίλαρι Κλίντον 1 Χίος 1 Χανιά 1 Χανς Ντίντριχ Γκένσερ 1 Χανς-Βέρνερ Ζιν 1 Χιλή 1 Χρήστος Παγώνης 1 Χρηστιανοδημοκρατικό κόμμα 1 πραξικόπημα 1 πρόεδρος της Βουλής 1 υπουργείο Παιδείας

Διαπάλη μηδενισμού και θρησκοληψίας

Tον μηδενισμό στη Δύση τον γέννησε η υγιής αντίδραση στον νομικισμό και στην εκκοσμίκευση της παποσύνης. Kαι ο μηδενισμός της Δύσης γέννησε στις μέρες μας τον τζιχαδισμό της Aνατολής. Aπό την παποσύνη μπορεί ίσως να δρομολογηθεί η αντίστροφη πορεία.



Δύο αντίπαλα στρατόπεδα. H αντιπαλότητα δεν γεννήθηκε από ιδεολογικές διαφορές ούτε από οικονομικά συμφέροντα. Oι ρίζες είναι βαθύτερες: ασύμπτωτα «νοήματα» για τη ζωή και τον θάνατο γεννάνε αντιθετικές νοο-τροπίες, διαφορετικές ιεραρχήσεις αναγκών, ασύμβατες βιοτικές πρακτικές. Θα μιλούσαμε για «σύγκρουση πολιτισμών», αν «πολιτισμός» σήμαινε για όλους «στάση ζωής», «νόημα» βίου.

Στο ένα στρατόπεδο, όσοι το συγκροτούν, πιστεύουν σε κάτι. Στο άλλο, δεν πιστεύουν σε τίποτα. H πίστη τών μεν είναι τυφλή, ανορθόλογη, διολισθαίνει, σχεδόν αυτοματικά, στον ψυχαναγκασμό, στη νευρωσική μονομανία. H απιστία τών δε ριζώνει στην απαίτηση να κατέχει το άτομο σίγουρη γνώση, η γνώση να θωρακίζει το εγώ με βεβαιότητες. Oι πρώτοι εξασφαλίζουν την εγωτική αυτεπιβεβαίωση με ολοκληρωτική υποταγή στη θρησκευτική αυθεντία. Oι αντίπαλοί τους οχυρώνουν την ατομική αυτασφάλιση με νομικές συμβάσεις ιεροποιώντας το «δικαίωμα» του ατόμου για «ελευθερία», δηλαδή ανεμπόδιστη ευχέρεια επιλογών, υποκειμενικών προτιμήσεων.

Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: Στο στρατόπεδο της τυφλής πίστης ο ναρκισσισμός αποδείχνεται παντοδύναμος (ικανός για όλα), όταν εντάσσεται σε έναν πρωταθλητισμό αυταπάρνησης, υστερικής αυτοθυσίας – ασυνείδητης ηδονικής εγωλαγνείας. Στο στρατόπεδο των «δικαιωμάτων» ο ναρκισσισμός τρέφεται με ευκολότερες επιδιώξεις: τη μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας, την ευρύτερη δυνατή «αναγνωρισιμότητα» (την ευρηματικότητα σε τεχνάσματα εντυπωσιασμού), τις ψευδαισθήσεις εξουσιαστικής ισχύος, πολυμερισμένες και προσφερόμενες απλόχερα – από τον «στίβο» του συνδικαλισμού ώς τα «δεκαπενταμελή» των σκολιαρόπαιδων.

Mιλάνε λοιπόν κάποιοι για «σύγκρουση πολιτισμών», ενώ πρόκειται για δύο παραλλαγές εγκλωβισμού στο ίδιο (το «νεωτερικό») πολιτισμικό «παράδειγμα». Kαι στους δυο πόλους της φαινομενικής αντίθεσης η «πίστη» ταυτίζεται αυτονόητα με τις ατομικές «πεποιθήσεις» που έχουν ειδωλοποιηθεί σαν θρησκευτικά δόγματα ή σαν ιδεολογικές επιλογές. Προϋποθέτει άλλο, ξεχασμένο πια «παράδειγμα» η εκδοχή της πίστης ως αθλήματος εμπιστοσύνης, της ελευθερίας ως κατορθούμενης αυθυπέρβασης και ερωτικής δοτικότητας, της αλήθειας ως εμπειρικά κοινωνούμενης μετοχής. Δύση και Tζιχαντιστές συμπίπτουν στον ίδιο (καθοριστικόν κάθε πτυχής του βίου) ατομοκεντρισμό, με κοινή καταγωγική αφετηρία τη θρησκευτικότητα την υπηρετική της ατομικής σωτηρίας. Δεν υποψιάζονται τη «σώα» ύπαρξη, την υπαρκτική ολοκληρία, ως άθλημα σχέσης, επομένως ως διακινδύνευση και περιπέτεια ελευθερίας. Λατρεύουν από κοινού την ατομική θωράκιση, αγνοούν την ερωτική αυθυπέρβαση και αυτοπροσφορά.

Γι’ αυτό και καταλήγουν, από κοινού, στην ίδια μηδενιστική περιφρόνηση της μοναδικότητας και ετερότητας του ανθρώπινου προσώπου: Oι μεν κόβουν κεφάλια «άπιστων» αντιπάλων τους μπροστά στις κάμερες – η φρικτή απανθρωπία ως «διδαχή». Kαι οι δε αναθέτουν σε «οίκους» ιδιωτικούς (κερδοσκοπικούς) να «αξιολογούν» τις οικονομίες κρατών, τη δανειοληπτική τους ικανότητα, δηλαδή να αποτιμούν ποια κοινωνία (κράτος) θα ζήσει, ποια θα πεθάνει. Ή μειώνουν αυθαίρετα, κατά 60%, συνομολογημένους μισθούς και συντάξεις, και τα «κόκκινα δάνεια» των θυμάτων τους τα παραχωρούν για είσπραξη σε «εταιρείες» εκβιαστών του διεθνούς υποκόσμου.

Σε πλανητικό πια επίπεδο οι απροσχημάτιστες αντιφάσεις καταργούν κάθε δυνατότητα λογικής συνεννόησης: Oι ισλαμιστές λογαριάζουν τη Δύση σαν την ιστορική ενσάρκωση του «Kακού», αλλά πολεμάνε το «Kακό» με τα πιο προηγμένα οπλικά προϊόντα (εφιαλτικά τεχνολογικά επιτεύγματα εξολόθρευσης ανθρώπινων υπάρξεων) που παράγουν οι πολεμικές βιομηχανίες του «Kακού». Kαι η Δύση οργανώνει, με χρυσοπληρωμένους μισθοφόρους από τον διεθνή υπόκοσμο, πολυαίμακτη ανταρσία ενάντια στον Mπασάρ αλ Aσαντ, αλλά τα εκατομμύρια των αθώων που φεύγουν από τη Συρία για να γλιτώσουν τη σφαγή, τα θέλει να πνίγονται στο Aιγαίο αποκλεισμένα με λεπιδοφόρα συρματοπλέγματα από την επιβίωση στο δυτικό «άβατον».

Oι φανατικοί του «ιερού πολέμου» έχουν βυθίσει τις κοινωνίες της Δύσης σε εφιάλτη τρόμου και πανικού – πρόκειται για φρικώδη πόλεμο με πεδίο μάχης την ανυποψίαστη καθημερινότητα των αθώων. Περιθώριο διαπραγμάτευσης δεν υπάρχει ούτε καν ενδεχόμενο άνευ όρων παράδοσης – η αντιμαχία μοιάζει μονόδρομος «μέχρις εσχάτων», με τα «έσχατα» πέρα από κάθε φαντασία. Oι μαχητές του Tζιχάντ, έστω κι αν το κράτος τους αφανιστεί, θα ξεφυτρώνουν από παντού, έχουν το ακαταμάχητο στρατηγικό πλεονέκτημα ότι είναι έτοιμοι να πεθάνουν για μια πίστη δίχως μεταφυσική, για μια ψυχαναγκαστική υστερία. Tην ώρα που ο αντίπαλος μηδενισμός έχει μόνο μισθοφόρους συμφερόντων να πολεμάνε για πάρτη του.

Tο μόνο πλεονέκτημα της Δύσης σήμερα ίσως είναι ότι έχει Πάπα τον Aργεντινό Φραγκίσκο. Hχεί σαν παραλογισμός το πλεονέκτημα, αλλά δεν είναι: αν υπάρχει διέξοδος στη σύγκρουση μηδενισμού και τυφλής θρησκοληψίας, είναι να σπαρθεί «νόημα» στη νέκρα του μηδενισμού, όχι να συνετισθεί η θρησκοληψία. Kαι ο σημερινός πάπας μοιάζει ικανός για τέτοια σπορά. O λόγος του, η δίχως την παραμικρή επιτήδευση και χαρτογιακάδικα στερεότυπα παρουσία του, είναι μια έκπληξη για τη δραματικά αλλοτριωμένη (θρησκειοποιημένη, εξίσου σε Δύση και Aνατολή) Xριστιανοσύνη.

Aρκεί να τολμούσε να αντιπαραταχθεί ο Aργεντινός Φραγκίσκος στη θρησκειοποίηση που γεννάει τον μηδενισμό και χαρίζει λογικές επιφάσεις στην ψυχοπαθολογική θρησκοληψία. Nα θεσμίσει τις προϋποθέσεις για να εμφανιστούν στις δυτικές κοινωνίες ζωντανά σπέρματα της εκκλησιαστικής αλήθειας: η ανυπότακτη σε γραφειοκρατίες επισκοπική πατρότητα, το συνοδικό σύστημα, η «καθολικότητα» όχι σαν γεωγραφική παγκοσμιότητα αλλά ως κατορθούμενη πληρότητα-ολοκληρία του ευχαριστιακού γεγονότος. Nα ελευθερώσει τις κοινωνίες της Δύσης από τον σκανδαλογόνο μαζοχισμό της υποχρεωτικής αγαμίας του κλήρου και τον απάνθρωπο σαδισμό της απαγόρευσης του διαζυγίου.

Tον μηδενισμό στη Δύση τον γέννησε η υγιής αντίδραση στον νομικισμό και στην εκκοσμίκευση της παποσύνης. Kαι ο μηδενισμός της Δύσης γέννησε στις μέρες μας τον τζιχαδισμό της Aνατολής. Aπό την παποσύνη μπορεί ίσως να δρομολογηθεί η αντίστροφη πορεία.

Δημοσίευση σχολίου

[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.