ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ Ε.Ε. ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Τουρκία ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΛΑΕ VIDEO ΡΩΣΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ ΔΝΤ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ ΧΡΕΟΣ Blog συντάκη Κυβέρνηση ΗΠΑ ΜΜΕ ΝΔ Γερμανία Αγρότες ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ Χρήστος Γιανναράς Τρομοκρατία ΜΝΗΜΟΝΙΑ ISIS ΘΕΣΜΟΙ Κυρ. Μητσοτάκης Τράπεζες ΚΥΠΡΟΣ ΣΥΡΙΑ Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ Ζωή Κωνσταντοπούλου Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ ΕΠΑΜ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΠΑΣΟΚ Σένγκεν ΑΠΕΡΓΙΑ Αιγαίο ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ Τηλεοπτικές άδειες ΑΝΕΡΓΙΑ Γερμανικός τύπος MEDIA ΒΟΥΛΗ ΚΚΕ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ Βαγγέλης Αποστόλου ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Εργασιακά ΝΑΤΟ ΠΑΜΕ Γ. Βαρουφάκης ΕΚΤ ΕΡΓΑΣΙΑ Ισλαμικό Κράτος ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΕΥΒΟΪΚΑ ΙΤΑΛΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ Γιάννης Ανδρουλιδάκης Γιάννης Στουρνάρας ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ΣΧΕΔΙΟ Β' Σαουδική Αραβία ΑΔΕΔΥ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΒΡΕΧΙΤ Ευρώπη ΙΡΑΝ Ν. ΧΟΥΝΤΗΣ ΠΟΤΑΜΙ Άγκελα Μέρκελ ΓΑΛΛΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΡΟΙΚΑ ΥΠ.ΟΙΚ E.E. ΑΝΕΛ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ Κριστίν Λαγκάρντ ΠτΔ Αξιολόγηση Αφιερωματικό Έτος Φιλίας Ελλάδας-Ρωσίας ΓΣΕΕ Δημοσκόπηση Κ. Λαπαβίτσας Μπάρακ Ομπάμα ΟΗΕ Π. Παυλόπουλος Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών Wikileaks Αγροτική Ανάπτυξη Γ. Δραγασάκης Γιώργος Δελαστίκ Ισραήλ ΚΟΜΙΣΙΟΝ Ματέο Ρέντσι Ντόναλντ Τραμπ ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΥΠ.ΕΞ. Φορολογία Βρετανία Βόλφγκανγκ Σόιμπλε Γ. Καραμπελιάς ΔΕΗ ΔΗΜΑΡ Δάνεια Ευκλείδης Τσακαλώτος Κουρδικό ΠΑΙΔΕΙΑ Ρούντι Ρινάλντι Φρανσουά Ολάντ ανασχηματισμός Αλέκος Αλαβάνος Βασίλης Λεβέντης ΔΕΘ ΔΗΜ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΡΑΧΜΗ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΕΝΦΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ Εκλογικός νόμος Ζ.Κ. Γιούνκερ Ισπανία Λεωνίδας Κουμάκης Μέση Ανατολή ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Τράπεζα της Ελλάδας Τρύφων Αλεξιάδης ΧΑΛΚΙΔΑ ThePressProject ΑΥΣΤΡΙΑ Αναδημοσιεύσεις ΕΣΡ ΚΙΔΗΣΟ Λίστα Μπόργιανς Μικης Θεοδωράκης Μπλόκα ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΠΟΥΤΙΝ Πλειστηριασμοί ΥΓΕΙΑ Φωτεινή Μαστρογιάννη Φώφη Γεννηματά προαπαιτούμενα ΑΟΖ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Βλαντιμίρ Πούτιν ΓΣΕΒΕΕ Δ. Κουτσούμπας Δ. Κωνσταντακόπουλος ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Δρόμος της Αριστεράς ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΣΠΑ Ζ. Κ. Γιούνκερ Ιστορία ΚΙΝΑ Κούρδοι ΝΤΑΒΟΣ Νίκος Μπογιόπουλος Ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ ΟΑΕΔ Ολγα Γεροβασίλη Πανορθόδοξη Σύνοδος Κρήτης Προεδρικές εκλογές Πρόεδρος της Δημοκρατίας ΣΤΑΘΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης καιρός ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΑΠΕ-ΜΠΕ Ανθρώπινα δικαιώματα Βαγγέλης Μεϊμαράκης Βύρων Πολύδωρας Γ. Κατρούγκαλος Γερμανικές αποζημιώσεις Γιώργος Βάμβουκας Γιώργος Καρατζαφέρης Γιώργος Παπανδρέου ΔΟΛ Δημοψήφισμα 2015 ΕΚΠΑIΔΕΥΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΤΕ ΕΥΡΩΖΩΝΗ Ζ. Γκάμπριελ Θεόδωρος Κατσανέβας ΙΡΑΚ ΚΟΥΒΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ Κίνηση των «53» Λάκης Λαζοπουλος Λίστα της Ρηνανίας-Βεστφαλίας Μ. Ιγνατίου blog Μάριο Ντράγκι Μάρτιν Σουλτς Ν. Νικολόπουλος Νίκος Κοτζιάς Νίκος Παππάς. Νόαμ Τσόμσκι ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ Πέτρος Παπακωνσταντίνου Πιέρ Μοσκοβισί Πολυτεχνείο Σ. Καλεντερίδης ΣΑΤΙΡΑ ΣΕΒ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ Σεργκέι Λαβρόφ Σοφία Σακοράφα Συνθήκης της Λωζάνης Σύνοδος Κορυφής Ε.Ε Τερέζα Μέι Τζιχαντιστές Υπουργικό Φ. Κουβέλης Φετουλάχ Γκιουλέν μήνυμα Standard & Poors ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ Αντζελίνα Τζολί Αραβική Άνοιξη ΒΑΛΚΑΝΙΑ Γιάννης Τόλιος Γιώργος Κασιμάτης Δ. Καμμένος Δ. Στρατούλης ΔΕΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ Δημοσιοφράφοι Διαδίκτυο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΣΗΕΑ ΕΥΡΩ ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ Ενωτική Κίνηση Ευρωπαϊκής Αριστεράς Εξεταστική Επιτροπή Βουλής Επιμελητήριο Ευβοίας Ευρωσοσιαλιστές Θ. Καριώτης ΙΚΑ Κ. Μίχαλος Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης Κρήτη Κυρώσεις Κωνσταντίνος Φίλης Κώστας Παπουλής Κώστας Χρυσόγονος ΛΙΤΟΤΗΤΑ Λιβύη ΜΕΤΑ Μάρκος Μπόλαρης Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Ν. Βαλαβάνη Ν. Παππάς Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ Νότης Μαριάς ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ. ΠΡΙΝ Πάνος Καμμένος Πανελλαδική Ιδρυτική Συνδιάσκεψη ΛΑΕ Παραβιάσεις Περικλής Κοροβέσης Πιερ Μοσκοβισί Πρωθυπουργός Ρωσική Εκκλησία ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ Σκάνδαλα. Σπύρος Σουρμελίδης ΣτΕ Στέλιος Παπαθεμελής Συντάξεις ΤΟ ΒΗΜΑ Τάκης Μπαλτάκος Τάσος Παπαδόπουλος Τζόζεφ Στίγκλιτς Τσεχία ΥΠΑΙΘ Φ. Κρανιδιώτης Φιντέλ Κάστρο Φοροαποφυγή Φοροδιαφυγή Φράγκος Φραγκούλης λίστα Λαγκάρντ πάπας Φραγκίσκος περιβάλλον τέλη κυκλοφορίας φτώχεια Έγκλημα Έργα υποδομών Ίδρυμα Μπέρτελσμαν Ίμια ΌΧΙ στα Ναι τους Ύφεση ΑΤΕ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΑΦΡΙΚΗ Αναστάσιος - Ιωάννης Μεταξάς Αναστάσιος Αλβανίας Απ. Αποστολόπουλος Απόδημος Ελληνισμός ΒΕΛΓΙΟ ΒΟΣΝΙΑ-ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΒΡΕΜΑιΝ Βάσεις 2016 Βασίλειος Μαρκεζίνης Βασίλης Κορκίδης Βασίλης Μπέτσης Βιβλιοπαρουσίαση Γ. Μάζης Γ. Παπαδόπουλος Γ. Σταθάκης Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων Γενοκτονία Αρμενίων Γενς Μπάστιαν Γενς Στόλτενμπεργκ Γεράσιμος Λιβιτσάνος Γερούν Ντέισελμπλουμ Γιάννης Αγγέλου Γιάννης Δούκας Γιάννης Ελαφρός Γιάννης Καλλιάνος Γιάννης Μουζάλας Γιάννης Σμαραγδής Γιαζίντι Γιώργος Μιχαηλίδης Γιώργος Μπουγελέκας Γιώργος Παπανικολάου Γιώργος Παυλόπουλος Γιώργος Σαχήνης Γιώργος Σαχίνης Γιώργος Χουλιαράκης Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής Δ. Λιάτσος ΔΑΝΙΑ ΔΕΠΑ ΔΗΚΚΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 1967-1974 ΔΟΕ Δάνης Παπαβασιλείου Δήμος ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ Δημ. Παπαδημητρίου Δημήτρης Παπαδημητρίου Δημήτρης Παπαδημούλης Δημοκρατική Ευθύνη Δημοσιονομικά Διεθνής Αμνηστία Δουλεμπόριο ΕΒΕΠ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΒ ΕΛΙΑ ΕΛΣΤΑΤ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΟΧΗ Εθνικά νομίσματα Ελληνικά προϊόντα Εμανουέλ Μακρόν Εναλλακτική για την Γερμανία Εξοπλιστικά Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου Ευρωαραβική Διάσκεψη Ευρωπαϊκός Νότος Ευρωσκεπτικισμός Ηλίας Ι. Νικολόπουλος Ημέρα της Ανεξαρτησίας Θ. Θεοχαρόπουλος Θέμης Τζήμας Θεανώ Φωτίου Θεόδωρος Καρυώτης Θρησκευτικά Ι.Μ.Μ. ΙΔΙΩΤΕΣ ΙΟΒΕ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΙΣΑ ΙΣΛΑΜ Ιβάν Σαββίδης Ιζαμπέλ Αλιέντε Ιντσιρλίκ Ισλαμικό τέμενος Ιωάννης Σακκάς Ιωάννης Χ. Βούλγαρης Κ. ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ Κ. Σταθόπουλος ΚΑΠ ΚΑΠΑ RESEARCH ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΚΕΔΕ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΡΔΗΝ. ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΟΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΚΡΗΤΗ TV Κίνημα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Κίνημα ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ" Καρναβάλια Καρτέλ Κατερίνα Ακριβοπούλου Κατεχόμεννα Κουβέιτ Κούλουμα Κτηνοτρόφοιι Κυπριακό Κωστής Χατζηδάκης Κόκκινα δάνεια Κώστας Δουζίνας Κώστας Λαπαβίτσας ΛΑ.Ο.Σ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ Λέανδρος Ρακιντζής Λεωνίδας Βατικιώτης Λογιστές Λυδία Κονιόρδου Μ. Γλέζος ΜΑΧΩΜΕ ΜΙΤ Μάικλ Δουκάκης Μάκης Ανδρονόπουλος Μάλτα Μίρο Τσέραρ Μανουέλ Βαλς Μαουτχάουζεν Μαρίν Λεπέν Μαργαρίτης Σχοινάς Μαριάνα Τσίχλη Ματτέο Ρέντσι Μεγάλη Βρετανία Μηχανισμός των Αντικυθήρων Μηχανογραφικό Μπέπε Γκρίλο Μπέτυ Μπαζιάνα Μπούντεσταγκ Ν. Αναστασιάσης Ν. Μωραϊτης ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΤΖΑΚΗΣ Νέο πρόγραμμα σπουδών Νίκος Βούτσης Νίκος Μακαρέζος Νίκος Μαρκάτος Ναυτιλία Νεολαία Ντόρα Μπακογιάννη ΟΑΕΕ ΟΛΜΕ ΟΟΣΑ ΟΥΓΓΑΡΙΑ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος Οικονομική και Νομισματική Ένωση Οικουμενική Ολυμπιακό Ινστιτούτο Ελιάς Ομοφυλοφιλία Οργάνωσης Ισλαμικής Συνεργασίας. Οργανισμός Σαγκάης Ουμπέρτο Έκο Οφειλέτες Δημοσίου Π. Καμμένος Π. Κουρουμπλής Π. Λιαργκόβας ΠΓΔΜ ΠΟΕΣΥ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΛΩΝΙΑ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ Πέτρος Σταύρου Παγκοσμιοποίηση Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή Παναγιώτης Μαυροειδής Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Παντελής Σαββίδης Παντιέρα Παύλος Δερμενάκης Περίπτερα Πολ Καζαριάν Πολιτικό Βαρόμετρο Public Issue Πολυνομοσχέδιο Ποντιακός ελληνισμός Ποσειδώνια 2016 Ποσοτική Χαλάρωση Προγραμματικές 2015 Προϋπολογισμός 2017 Πυρινικά όπλα Πόουλ Τόμσεν ΡΟΔΟΣ Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Ρομάνο Πρόντι Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι Ροντρίγκο Ράτο Ρόμπερτ Φισκ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΣΚΑΪ ΣΥΝΤΑΓΜΑ Σάββας Ρομπόλης Σήφης Βαλυράκης Σαμίρ Αμίν Σερβία Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς Σουηδία Σπύρος Παναγιώτου Σπύρος Στάλιας Σταθερή τηλεφωνία Σταύρος Μαυρουδέας Σταύρος Παπασταύρου Στυλιανός Πατακός Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας Συγκυβέρνηση 2012 Συνθήκη Δουβλίνου Σχέδιο Β' στην Ευρώπη Σχέδιο Γιούνκερ Σχέδιο Κοινωνικής Αλλαγής ΤheΡressΡroject ΤΑΙΠΕΔ ΤΕΕ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΧΣ Τάφοι Βενιζέλων Ταχίρ Ελτσί Τζάνι Πιτέλα Τζακ Λιου Τζιάνι Πιτέλα Τζορτζ Μόμπιοτ Τηελεοπτικές άδειες Τουρκική εισβολή Τραπεζογραμμάτια Τσάμηδες Τσιμέντα Χαλκίδας Τόρστεν Μπένερ ΥΠ.ΓΕ. ΥΠ.ΕΣ. Υεμένη Φ. Μαστρογιάννη ΦΠΑ Φάνης Ζουρόπουλος Φασισμός Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest Φινλανδία Φοροτεχνικοί Χ. Α. Γκουρία ΧΟΥΝΤΑ ΧΡΗΣΤΙΚΑ Χάρης Θεοχάρης Χίλαρι Κλίντον Χίος Χανιά Χανς Ντίντριχ Γκένσερ Χανς-Βέρνερ Ζιν Χιλή Χρ. Παγώνης Χρήστος Παγώνης Χρηστιανοδημοκρατικό κόμμα αποδοκιμασίες βομβαρδισμοί μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος οικοδομική δραστηριότητα πραξικόπημα πρόεδρος της Βουλής υπουργείο Παιδείας

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: Μια ήδη χαμένη μάχη για τη νέα γενιά ή μήπως ΟΧΙ;

Το νέο (αντι-)ασφαλιστικό νομοσχέδιο δε συνιστά άλλη μία μνημονιακή υποχρέωση που έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα μέτρων των προηγουμένων χρόνων αλλά μια "τομή" στην κοινωνική ασφάλιση που αλλάζει εντελώς τον μέχρι τώρα χαρακτήρα της, ο οποίος κατακτήθηκε μέσα από τους αγώνες των προηγούμενων δεκαετιών. Και αυτή η επίθεση χτυπά τη νεολαία στην «καρδιά» της, επιδιώκοντας να της κόψει το ανάστημα πριν καν ακόμη «μεγαλώσει»! 


Είναι ανάγκη η νεολαία να βγει μπροστά σε αυτή τη μάχη, όχι σα γενικόλογη επίκληση στη συνολική αναγκαιότητα ούτε σαν ευχολόγιο αλλά ακριβώς επειδή αυτή πλήττεται πρώτα και κύρια από τον νόμο-έκτρωμα και μπορεί να δώσει ένα μάχιμο τόνο.
 της Πένης Γαλάνη

Μπορεί οι τελευταίες μέρες και ώρες μας να σφραγίζονται από το μείζον ζήτημα του προσφυγικού, αλλά και του φαντάσματος πολέμων που φέρνουν ξεριζωμό και νεκρούς σε Ασία, Αφρική ακόμη και στο κέντρο της Ευρώπης αλλά στα αμιγώς καθ’ ημάς το πρόβλημα του ασφαλιστικού παραμένει ακόμη άλυτο και επώδυνο για το σύνολο της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων στρωμάτων.

Όχι μόνο οι αντιδράσεις αλλά και η ίδια η συζήτηση για αυτό το θέμα φαίνεται να έχουν υποχωρήσει αρκετά, τη στιγμή μάλιστα που όλες οι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν ότι η τελική μορφή του νομοσχεδίου μάλλον θα είναι χειρότερη από αυτή που ήδη γνωρίζουμε.

Δεν πάει πολύς καιρός από τις μεγάλες και ιδιαίτερα μαχητικές, παρά τις όποιες αντιφάσεις τους, κινητοποιήσεις των αγροτών και κλάδων όπως οι δικηγόροι, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες ενάντια στα μέτρα που φέρνει το ασφαλιστικό.

Κι όμως, το κλίμα μετά και την «συνθηκολόγηση» των αγροτικών μπλόκων με την κυβέρνηση φάνηκε να καταλαγιάζει απότομα φτάνοντας πλέον σε ένα σχεδόν καθολικό μούδιασμα και μια αμηχανία τόσο στον κόσμο όσο και στις μαχόμενες δυνάμεις της αριστεράς παρά τις επιμέρους μικρές προσπάθειες . Μπορούμε όμως να μείνουμε σ’ αυτό; Είναι αναστρέψιμο το κλίμα ή πρέπει πια να προχωρήσουμε στη ζωή μας θεωρώντας το ασφαλιστικό μια ακόμη χαμένη μάχη όπως κι άλλες τα τελευταία 6 χρόνια;

Αν παρακολούθησε κανείς με προσοχή τις δηλώσεις ανώτατων στελεχών σε κρίσιμες θέσεις στην αρχή της συζήτησης για το ασφαλιστικό θα θυμάται τα ακόλουθα λόγια: «Κανείς δεν θέλει να μειωθούν συντάξεις, αλλά πρέπει να επιλέξουμε το μέγεθος εκείνο του μικρότερου κόστους για το σύνολο της κοινωνίας (…) υπερπροστατεύουμε την τρίτη ηλικία σε βάρος των νεώτερων γενιών».

Οι δηλώσεις αυτές ανήκουν στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γ. Στουρνάρα, σχετικά με το ασφαλιστικό σε συζήτηση της ενδιάμεσης έκθεσης νομισματικής πολιτικής για το 2015, στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής και δείχνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την προσπάθεια όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και σύσσωμου του αστικού μπλοκ να διασπάσει τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας στοχεύοντας κυρίως σ’ αυτό που ονομάζουμε «νέα εργατική βάρδια». Η τελευταία άλλωστε, ανέκαθεν αποτελούσε στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου στην προσπάθεια εμπέδωσης των νέων σχέσεων εργασίας και του νέου μοντέλου εργαζομένου.

Η παραπάνω προσπάθεια εντάσσεται στη γνωστή μεθοδολογία του «διαίρει και βασίλευε», διαχρονική τακτική των «από πάνω» για να δημιουργούνται επίπλαστες αντιπαλότητες πάνω στα δήθεν αντικρουόμενα συμφέροντα των «από κάτω». Το ζητούμενο πάντα είναι αν αυτή η τακτική θα επιφέρει τα επιθυμητά για την άρχουσα τάξη αποτελέσματα και στην περίπτωση του ασφαλιστικού και της νεολαίας κάτι τέτοιο δυστυχώς φαντάζει πιθανό μέχρι στιγμής.

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί σχετικά με αυτά που φέρνει το νέο ασφαλιστικό, αξίζει όμως να σταθούμε λίγο στις πτυχές που αφορούν τη νεολαία. Πέρα από τους ήδη εργαζόμενους ή τους άμεσα συνταξιοδοτούμενους, οι διατάξεις του νομοσχεδίου έρχονται να χτυπήσουν κατά βάση τον πυρήνα της νέας γενιάς. Συγκεκριμένα, η οριζόντια και ραγδαία αύξηση των εισφορών, ειδικά για τους νέους επιστήμονες και τους αυτοαπασχολούμενους, μισθωτούς («μπλοκάκια», κλπ) και τους ελευθέρους επαγγελματίες έρχεται να αποτελέσει ταφόπλακα.

Κι αυτό γιατί σηματοδοτεί μέχρι και αποκλεισμό τους από την άσκηση του επαγγέλματος αφού θα καλούνται να καταβάλουν περισσότερες εισφορές από αυτές που θα δύνανται λόγω των απολαβών τους. Όταν λοιπόν ήδη το 86% (!) του επιστημονικού δυναμικού της χώρας ζει μόνιμα στο εξωτερικό, μια τέτοια εξέλιξη θα ωθήσει συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό της νέας γενιάς στη μετανάστευση. Ταυτόχρονα, τα όρια συνταξιοδότησης αυξάνονται, οι συντάξεις μειώνονται και τα όποια εξασφαλισμένα δικαιώματα αρχίζουν να φαντάζουν παρελθόν.

Συγκεκριμένα, η κατώτερη εθνική σύνταξη γίνεται 384 ευρώ στα 67 χρόνια μετά από 20 και όχι 15 χρόνια ασφάλισης (από 487 ευρώ που ήταν η βασική σύνταξη ΙΚΑ και 340 ευρώ που ήταν του ΟΑΕΕ) ενώ τα 40 χρόνια δουλειάς γίνονται προϋπόθεση για σύνταξη στα 62 χρόνια (πρέπει δηλαδή να έχεις μόνιμη και συνεχή δουλειά από τα 22 σου χρόνια!!!). Η καταστροφή όμως δε συνίσταται απλά στη σύνταξη και την ασφάλιση αλλά στη συνολικότερη κατεύθυνση που μπαίνει η οποία θα οδηγήσει στο περιθώριο την ήδη άνεργη και ελαστικά απασχολούμενη νεολαία.

Το νέο (αντι-)ασφαλιστικό νομοσχέδιο δε συνιστά άλλη μία μνημονιακή υποχρέωση που έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα μέτρων των προηγουμένων χρόνων αλλά μια τομή στην κοινωνική ασφάλιση που αλλάζει εντελώς τον μέχρι τώρα χαρακτήρα της, ο οποίος κατακτήθηκε μέσα από τους αγώνες των προηγούμενων δεκαετιών. Και αυτή η επίθεση χτυπά τη νεολαία στην «καρδιά» της, επιδιώκοντας να της κόψει το ανάστημα πριν καν ακόμη «μεγαλώσει»!

Η στόχευση λοιπόν του μνημονιακού πολιτικού προσωπικού για να ανακόψει τη φόρα των αντιδράσεων της νεολαίας είναι ξεκάθαρη: «νέοι vs παλιoί», κατά το «δημόσιοι vs ιδιωτικοί υπάλληλοι», «ντόπιοι vs αλλοδαποί εργαζόμενοι» κ.α., άλλη μια προσπάθεια δηλαδή να υψωθούν σινικά τείχη εκεί όπου στην πραγματικότητα υπάρχουν (κι αν όχι, πρέπει να φτιάξουμε) γέφυρες κοινής ανάγκης, στόχευσης και ελπίδας.

Είναι όμως τα πράγματα απλά όσον αφορά τη νεολαία; Η απάντηση θα ήταν μάλλον αφελής και ανέξοδη αν ήταν θετική. Κι αυτό γιατί η νέα γενιά είναι η πρώτη που μετά από πολλά χρόνια καλείται να ζήσει χειρότερα από τους γονείς της, βιώντας ήδη μια κατάσταση στην οποία τα προηγούμενα δεδομένα έχουν ανατραπεί εντελώς.

Ήδη από μικρή ηλικία, η νεολαία περιπλανιέται με τις μαθητείες, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την ανεργία, δεν έχει ενιαία και κατοχυρωμένα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα και τώρα, με τον νέο αντι-ασφαλιστικό νόμο, έρχεται να ξεζουμιστεί το κομμάτι εκείνο που παραμένει ακόμη στη χώρα και δεν έχει καταφύγει στην επιλογή (ή μάλλον ανάγκη επιβίωσης) της μετανάστευσης.

Δεν έχει αποταμιεύσεις και εξασφαλισμένη κινητή και ακίνητη περιουσία, δεν γνωρίζει τη σημαίνει κατοχυρωμένη ασφάλιση και σύνταξη και το βασικότερο: δεν πιστεύει και δεν ελπίζει ότι θα έχει και ποτέ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλοί νέοι και νέες προτιμούν να μην έχουν καθόλου ασφάλιση –και άρα αξιοπρεπή σύνταξη- από το να τους παρακρατούνται λεφτά και να έχουν να καταβάλουν εισφορές για ασφάλιση. Και αυτό τα δεδομένο είναι το κρισιμότερο να ανατραπεί για τη μάχη του ασφαλιστικού και τη νέα γενιά.

Χωρίς λοιπόν να γνωρίζει ποιο θα είναι το μέλλον της, γυρνάει την πλάτη της με μεγαλύτερη ευκολία σε παλιότερες επιλογές όπως η στήριξη στα προηγούμενα κυβερνητικά κόμματα, απορρίπτει εύκολες λύσεις που αφορούν χιλιοπαιγμένες υποσχέσεις για ανάπτυξη, ανοδική πορεία της οικονομίας και ξεπέρασμα της κρίσης.

Ταυτόχρονα, δείχνει πολύ δυσκολότερα εμπιστοσύνη σε πολιτικές δυνάμεις, προτάσεις και σχέδια, ακόμη κι αν δεν είναι από κείνα που της κατέστρεψαν τη ζωή, επειδή και η ίδια δεν είδε να αλλάζει κάτι προς το καλύτερο αυτά τα χρόνια της κρίσης. Αυτή ακριβώς η δυσπιστία της νεολαίας σε συνδυασμό με την πλήρη ανατροπή των προηγούμενων δεδομένων για τη ζωή της είναι και το «δίκοπο μαχαίρι» που από τη μία την καθιστούν πιο πρόσφορο έδαφος για νέες και πιο ριζοσπαστικές ιδέες και πρακτικές και απ’ την άλλη πολύ πιο δύσκολο πεδίο παρέμβασης, οργάνωσης και πάλης.

Στην προσπάθεια να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις από πλευράς εργατικού κινήματος, αγροτών και άλλων κοινωνικών ομάδων (δικηγόροι, μηχανικοί, κ.α.) χωρίς ωστόσο ο αγώνας να γενικεύεται, να κλιμακώνεται και να προχωρά με ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Αυτοτελώς στη νεολαία, η μάχη για την ανατροπή του ασφαλιστικού εκφράστηκε κυρίως με τη συγκρότηση της πρωτοβουλίας «Block it!/ Νέοι/νέες ενάντια στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο», σαν μια έκφανση αυτής της περίπλοκης, πολύμορφης και δυναμικής κατάστασης που επικρατεί στη νέα γενιά και τις πρωτοπορίες της.

Με την έκβαση της μάχης να παραμένει ακόμη ανοιχτή, αυτή η πρωτοβουλία μπορεί να παίξει ενεργό ρόλο, κυρίως προσπαθώντας να συσπειρώσει τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και να απευθυνθεί στους φορείς νεολαίας με συγκεκριμένο πλαίσιο πάλης και στόχευση στο μαζικό κίνημα. Είναι ανάγκη η νεολαία να βγει μπροστά σε αυτή τη μάχη, όχι σα γενικόλογη επίκληση στη συνολική αναγκαιότητα ούτε σαν ευχολόγιο αλλά ακριβώς επειδή αυτή πλήττεται πρώτα και κύρια από τον νόμο-έκτρωμα και μπορεί να δώσει ένα μάχιμο τόνο.

Γι’ αυτό εδώ και τώρα, κρίνεται αναγκαία όσο ποτέ η δημιουργία ενός ενωτικού κέντρου αγώνα που θα βάζει στο στόχαστρο το ασφαλιστικό, με όλες μαζί τις δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς να συμβάλλουν και τη νεολαία –τη νέα εργατική βάρδια ειδικότερα-να αποτελεί την «κινητήρια δύναμη» στη συγκρότηση ενός ταξικού ανατρεπτικού ρεύματος που θα πλήξει τον αντίπαλο στον πυρήνα του.

Κάπου, κάποια στιγμή είχε γραφτεί πως «Ο χρόνος δεν είναι Πηνελόπη» ακριβώς γιατί δεν περιμένει κανέναν. Μ’ αυτό το κριτήριο μπορεί και οφείλει να προχωρήσει κάθε ανατρεπτική δύναμη, κάθε αγωνιστής και αγωνίστρια της αριστεράς και των κινημάτων μπροστά στις μάχες που έρχονται.

Εάν συνεχίσει ο κατακερματισμός και η ηγεμονία των γραφειοκρατικών ή κομματικά περιχαρακωμένων αντιλήψεων ο κίνδυνος νέας ήττας και απογοήτευσης είναι κοντά και τα αποτελέσματα μιας τέτοιας εξέλιξης ευνοούν μόνο τους ενορχηστρωτές της επίθεσης.

Όλα τα «σφυριά» πρέπει να χτυπούν ενωμένα ενάντια στο ασφαλιστικό τερατούργημα, με σεβασμό στην αυτοτέλεια του καθενός και με ταξική, αντικυβερνητική κατεύθυνση ρήξης με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Η μάχη για το ασφαλιστικό δεν αποτελεί μια έκκληση γενικά και αόριστα στον αναγκαίο αγώνα. Είναι ανάγκη ζωτικής σημασίας για να μπουν αναχώματα απέναντι σε αυτό που πάει να επιβληθεί και μάλιστα με τους χειρότερους όρους. Είναι η ελπίδα για να πάρει επιτέλους μια ανάσα οξυγόνου η ασφυκτιούσα από την ανεργία και την επισφάλεια νεολαία.

Είναι η αρχή για να τεθούν οι όροι για την ανατροπή της επίθεσης, ώστε να μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη απέναντι στο δίλημμα: ή εξαθλιωμένοι ή μετανάστες. 
Πένη Γαλάνη/Kommon,gr

Δημοσίευση σχολίου

[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.