Η Νέα Μεταπολίτευση και η Συνταγματική Αναθεώρηση

Η προσπάθεια του πρωθυπουργού να ορίσει την ατζέντα κάνοντας προτάσεις και κόβοντας κορδέλες στα νησιά το κατακαλόκαιρο θα πέσει στο κενό. Η πραγματικότητα δεν ωραιοποιείται. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, πράγματι, δημιούργησε ελπίδες ότι η χώρα θα γυρίσει σελίδα. Δυστυχώς συνεχίζει να γράφει στην ίδια και μάλιστα με πολλές μουτζούρες και σοβαρές πολιτικές ανορθογραφίες....



του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

Ο όρος "Νέα Μεταπολίτευση" ακούστηκε πολύ τελευταία. Δεν πάει πολύς καιρός που η Ν.Δ. διεκδικούσε την πατρότητα του συνθήματος από το ΣΥΡΙΖΑ. Προσφάτως ακούσαμε τον πρωθυπουργό της χώρας να αναφέρεται στο πέρασμα σε μια νέα μεταπολίτευση. Τη μετάβαση αυτή τη συνέδεσε με μια τομή, ένα νέο Σύνταγμα. Διατύπωσε, μάλιστα, τους πέντε βασικούς άξονες της πρότασης του για τη συνταγματική αναθεώρηση.

Το σκηνικό της παρουσίασης, ένα εφετζίδικο παιγνίδι εντυπωσιασμού από αυτά που συνηθίζει ο κ. Τσίπρας, στήθηκε μπροστά στη Βουλή παρουσία υπουργών και άλλων επισήμων. Θέλησε, υποθέτω, με αυτόν τον τρόπο να δείξει ότι σέβεται και υπολογίζει το κοινοβούλιο, το ναό της δημοκρατίας, όπως το αποκάλεσε. Στην ουσία, όμως, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, όταν υποβαθμίζονται οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όταν ψηφίζονται μνημόνια 7500 σελίδων σε ένα βράδυ, όταν επιβάλλεται ο αυτόματος κόφτης σε μισθούς και συντάξεις χωρίς την έγκριση της Βουλής κ.ά. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει τεράστια ευθύνη, γιατί συνέβαλε και εκείνη στη μετατροπή του κοινοβουλίου σε ναό των μνημονίων και των αντιδημοκρατικών πρακτικών και σε μηχανισμό επιβολής της θέλησης των δανειστών.

Ας έλθουμε, όμως, στην ουσία της πρότασης. Θολή και άτολμη, αποτέλεσμα εσωκομματικών και ενδοκυβερνητικών ισορροπιών, πρόταση σούπα, δεν οδηγεί στις απαραίτητες ρήξεις και τους μετασχηματισμούς που έχει ανάγκη η χώρα και η ελληνική κοινωνία. Δεν προβλέπεται για παράδειγμα διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας που αποτελούσε προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόταση για εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό έχει υποστηρικτές και διαφωνούντες με επιχειρήματα ένθεν κακείθεν. Σημασία πάντως έχει ότι δημιουργεί σύγχυση, αφού δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως ότι δε θα αλλάξει η μορφή του πολιτεύματος σε Προεδρική Δημοκρατία και δεν ξεκαθαρίζεται αν θα ενισχυθούν και πόσο οι αρμοδιότητες του ανώτερου πολιτειακού άρχοντα. Επιπλέον, ο άνθρωπος που τσαλάκωσε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού συνεχίζει να παίζει με την γνησιότερη μορφή δημοκρατίας, δηλαδή την άμεση, αφού προτείνεται η διενέργεια δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία, αλλά όχι για δημοσιονομικά θέματα, δηλαδή να μην πειράξουμε τα μνημόνια και ό, τι αυτά προβλέπουν. Τέλος η διατύπωση ότι η μομφή κατά της κυβέρνησης θα είναι εποικοδομητική και θα συνδέεται με πρόταση για νέο πρωθυπουργό δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να διατηρεί αυταρχικές κυβερνήσεις στην εξουσία. Πρέπει κάποιος να υπενθυμίσει στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ το άλφα-βήτα της δημοκρατίας, δηλαδή ότι ο σεβασμός προς αυτή δε φαίνεται στις εξαγγελίες και στα μεγάλα και συχνά κενά περιεχομένου λόγια, αλλά στην πράξη, όταν αποδέχεσαι τη λαϊκή βούληση. Ο κ. Τσίπρας υστερεί και σε αυτό. Επομένως, ας μην προσπαθεί να εμφανιστεί σαν ο νέος Ελευθέριος Βενιζέλος ο οποίος θα βάλει τη χώρα στη νέα εποχή και θα προχωρήσει στον αστικό εκσυγχρονισμό του κράτους. Ούτε ο ίδιος μπορεί, ούτε το 2016 είναι 1910.

Η προσπάθεια του πρωθυπουργού να ορίσει την ατζέντα κάνοντας προτάσεις και κόβοντας κορδέλες στα νησιά το κατακαλόκαιρο θα πέσει στο κενό. Η πραγματικότητα δεν ωραιοποιείται. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, πράγματι, δημιούργησε ελπίδες ότι η χώρα θα γυρίσει σελίδα. Δυστυχώς συνεχίζει να γράφει στην ίδια και μάλιστα με πολλές μουτζούρες και σοβαρές πολιτικές ανορθογραφίες. Είναι ξεκάθαρο ότι αποτελεί συνέχεια της μεταπολίτευσης. Υποσχέθηκε να τελειώνει με ό,τι γινόταν στο παρελθόν και αντί γι' αυτό το ρετουσάρει και το πλασάρει σαν διαφορετικό. Με πυλώνα το παλιό, μπαλώματα και σαθρά υλικά δε χτίζεται το νέο. Η νέα μεταπολίτευση θα έρθει από ένα μπλοκ πολιτικών δυνάμεων και συλλογικοτήτων και θα συνδέεται με πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές προς όφελος των πολλών. Θα συνοδεύεται από την ουσιαστική συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα στην εξουσία, από τη σύγκρουση με όσους, εγχώριους και εξωχώριους, οδήγησαν τη χώρα στην υποδούλωση και την ταπείνωση και από το οριστικό τέλος των μνημονίων.
* Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας

ΑΠΟΨΕΙΣ, Γιάννης Ανδρουλιδάκης,

Ετικέτα:

Δημοσίευση σχολίου

[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.