01/26/16

«ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ Β' ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατέθεσε προτάσεις στο πλαίσιο της διεθνούς Συνδιάσκεψης «Για ένα Σχέδιο Β’ στην Ευρώπη»


Συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού πολιτικού και οικονομικού σχεδίου υπέβαλε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην κεντρική ομιλία της στο πλαίσιο των εργασιών της διεθνούς Συνδιάσκεψης «Για ένα Σχέδιο Β’ στην Ευρώπη», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 23 και 24 Ιανουαρίου 2016.

Η Συνδιάσκεψη συγκλήθηκε με πρωτοβουλία των Jean-Luc Melenchon (Ευρωβουλευτή και συνιδρυτή του Γαλλικού Κόμματος της Αριστεράς), Ζωής Κωνσταντοπούλου (τέως Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων), Γιάνη Βαρουφάκη (πρώην υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας), Oscar Lafontaine (πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας και συνιδρυτή της Die Linke) και Stefano Fassina (Βουλευτή Ιταλικής Αριστεράς, πρώην αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών της Ιταλίας), οι οποίοι συνυπέγραψαν τον Σεπτέμβριο του 2015 την κοινή διακήρυξη «Για ένα Σχέδιο Β’ στην Ευρώπη».

Η Συνδιάσκεψη κάλυψε θεματικές ενότητες, που αφορούν τη νομισματική πολιτική, το χρέος και τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές.

Στην ομιλία της, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέλυσε τη μνημονιακή περίοδο 2010-2015 στην Ελλάδα, τις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας στις ζώες των ανθρώπων στην Ελλάδα και τα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. Τόνισε την ανάγκη για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού σχεδίου απέναντι στη νεοφιλεύθερη φυλακή των Μνημονίων και της λιτότητας, ενός Σχεδίου που θα έχει στον πυρήνα του τη Δημοκρατία, τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα, τη συνεργασία και την πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών και των χωρών της Ευρώπης.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε πως "οι τράπεζες χρησιμοποιούνται σήμερα όπως παλαιότερα τα τάνκς και τα όπλα. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες πρέπει να διεκδικήσουν τον δημοκρατικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος". Ανέφερε, επίσης, πως "το μήνυμα που πρέπει να μεταδοθεί από τη Συνδιάσκεψή μας είναι: Δεν παραδίδουμε τη Δημοκρατία. Δεν παραδίδουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Δεν παραδίδουμε την αξιοπρέπεια μας. Δεν παραδίδουμε τις ζωές μας, τις χώρες μας ή την Ευρώπη στους ευρωγραφειοκράτες και στους τραπεζίτες. Διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν. Και θα νικήσουμε".

Στο πλαίσιο της Συνδιάσκεψης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες, όπως ανέφερε, θα τύχουν στο προσεχές διάστημα περαιτέρω επεξεργασίας από τους συμμετέχοντες στην πρωτοβουλία. 

Συγκεκριμένα, εισηγήθηκε την
  1. Θεσμοθέτηση της διαδικασίας του λογιστικού ελέγχου του χρέους, όχι απλώς ως υποχρέωση των κυβερνήσεων και των κρατών, όπως περιγράφεται στον ευρωπαικό κανονισμο 472/2013 (που ουδέποτε εφαρμόσθηκε από οποιαδήποτε ευρωπαϊκη κυβερνηση), αλλά ως αυτοτελές δημοκρατικό, συλλογικό και κυριαρχικό δικαίωμα των λαών, που νομιμοποιούνται να γνωρίζουν πώς δημιουργήθηκε το χρέος και δικαιούνται να αρνηθούν να πληρώσουν ένα χρέος που δεν είναι δικό τους, δηλαδή ένα χρέος που δεν δημιουργήθηκε εν γνώσει και προς όφελος του λαού και του κράτους.

  2.  Θεσμοθέτηση ενός αυτοτελούς κυριαρχικού δικαιώματος των κρατών να απόσχουν από κάθε είδους αποπληρωμή χρέους μέχρι την ολοκλήρωση του λογιστικού ελέγχου και θεσμοθέτηση, αντίστοιχα, έννομης υποχρέωσης των άλλων κρατών, των ευρωπαϊκών και διεθνών Αρχών και οργανισμών να σέβονται το δικαίωμα αυτό και να απόσχουν από κάθε πράξη εξαναγκασμού.

  3. Υπαγωγή της διαδικασίας λογιστικού ελέγχου υπό την αιγίδα των Κοινοβουλίων, με την υποχρεωτική εξέταση-συζήτηση του Πορίσματος του λογιστικού ελέγχου σε δημόσιες συνεδριάσεις.

  4. Υιοθέτηση κριτηρίων για τη διασφάλιση της ικανότητας, της εμπειρογνωμοσύνης, της αμεροληψίας και της αντιπροσωπευτικότητας των Επιτροπών Λογιστικού Ελέγχου. Η σύνθεση των επιτροπών να είναι διεθνής, να συμπεριλαμβάνει ειδικούς, καθώς και εκπροσώπους της κοινωνίας που δραστηριοποιούνται σε διαδικασίες λογιστικού ελέγχου και διαφάνειας. Η δομή και η εμπειρία της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους) που δημιουργηθηκε απο το Ελληνικο Κοινοβουλιο θα μπορουσε να χρησιμοποιηθεί ως υπόδειγμα.

  5. Θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής συνεγασίας όλων των κρατικών, δημόσιων, ευρωπαϊκών και διεθνών Αρχών με τις Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου και πρόβλεψη κυρώσεων για την άρνηση συνεργασίας

  6. Προώθηση-ενίσχυση διαδικασιών αστικής και διεθνούς ευθύνης για κυβερνητικούς και διεθνείς αξιωματούχους και φορείς που σκόπιμα ή εν γνώσει τους παραβιάζουν τις διεθνείς τους υποχρεώσεις και ζημιώνουν κράτη και λαούς.

  7. Διεκδίκηση δημοκρατικού και κοινωνικού ελέγχου επί του τραπεζικού συστήματος. Το ευρωπαϊκό και διεθνές τραπεζικό σύστημα έχει εξελιχθεί σε αυτοτελή καταναγκαστική εξουσία που λειτουργεί με αδιαφανείς μεθόδους, χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση ή δημόσιο έλεγχο. Οι γραφειοκράτες και οι τραπεζίτες δεν μπορούν να υποκαθιστούν ή να ελέγχουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού, δεν μπορούν να υπαγορεύουν πολιτικές και να χειραγωγούν κυβερνήσεις, δεν μπορούν να αρνούνται τον σεβασμό στη λαϊκή εντολή. Ο δημοκρατικός έλεγχος επί του τραπεζικού συστήματος σημαίνει πραγματική διαφάνεια στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και την υπαγωγή του τραπεζικού συστήματος στους δημοκρατικά νομιμοποιημένους εκπροσώπους των λαών και στους δημοκρατικούς θεσμούς. Σημαίνει, επίσης, δημόσια ιδιοκτησία και έλεγχο των τραπεζών και, πρωτίστως, των κεντρικών εθνικών και διεθνών τραπεζών.

  8. Μείωση των εξοπλιστικών δαπανών ως προτεραιότητα, με δεδομένο το γεγονός ότι αποτέλεσαν το κατεξοχήν πεδίο διαφθοράς και άδικης υπερχρέωσης κρατών και λαών. Ταυτόχρονα, η σχετική απόφαση προωθεί το παγκόσμιο αίτημα αφοπλισμού ως αναπόσπαστο τμήμα μιας πολιτικής για την παγκόσμια ειρήνη.

  9. Ενίσχυση της διαδικασίας διαφάνειας και της νομοθεσίας κατά της διαφθοράς ως αναγκαίο τμήμα μιας πολιτικής που στοχεύει στη φορολογική και κοινωνική δικαιοσύνη.

  10. Θεσμοθέτηση αποτελεσματικών διαδικασιών απονομής της δικαιοσύνης και λογοδοσίας για τους υπόλογους δημοσίων δαπανών και διακυβέρνησης. Η αδικία συνιστά αφόρητη κατάσταση και δηλητηριώδες συναίσθημα για τις κοινωνίες. Μηχανισμοί λογοδοσίας πρέπει να εξασφαλισθούν για εκείνους που υπερχρεώνουν τις χώρες σε βάρος των λαών τους.

  11. Ενίσχυση των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών όπως τα δημοψηφίσματα και θεσμοθέτηση του υποχρεωτικού οικουμενικού σεβασμού του αποτελέσματός τους.

  12. Θεσμοθέτηση νέων μορφών συμμετοχής των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων γενεών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στην εποπτεία της εφαρμογής τους. Αξιοποίηση της γνώσης, της επιστημοσύνης και των ιδεών εκείνων που σήμερα περιθωριοποιούνται, με πρώτους τους νέους επιστήμονες που εξαναγκάζονται να μεταναστεύουν.

  13.  Σύγκληση ευρωπαϊκής διάσκεψης για το χρέος
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου τόνισε την ανάγκη η Συνδιάσκεψη του Σχεδίου Β να ακολουθήσει μια δυναμική πορεία διεύρυνσης και εμβάθυνσης των αντικειμένων της, με επόμενο σταθμο τη Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης στις 19-21 Φεβρουαρίου 2016. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την ολοκλήρωση των εργασιών συμφωνήθηκε όπως η Συνδιάσκεψη λάβει μόνιμο χαρακτήρα.

Στη Συνδιάσκεψη συμμετείχαν ευρωπαϊκές δυνάμεις της Αριστεράς, κινήματα, οργανώσεις, πολιτικοί, διανοητές και πολίτες από όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών οι Ευρωβουλευτές Miguel Urban (Podemos, Ισπανία), Fabio de Masi (Die Linke, Γερμανία), Javier Couso (Izquierda Unida, Ισπανία), Νίκος Χουντής (Λαϊκή Ενότητα, Ελλάδα), Marina Albiol (Izquierda Unida, Ισπανία), Lola Sanchez (Podemos, Ισπανία), Κωνσταντίνα Κούνεβα (ΣΥΡιΖΑ, Ελλάδα) καθώς και διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί, οικονομολόγοι, ερευνητές, εκπρόσωποι φορέων και κινημάτων. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο Επιστημονικός Συντονιστής της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, Eric Toussaint και η καθηγήτρια στο London School of Economics και μέλος της Επιτροπής Αλήθειας, Margot Salomon.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΗ ΣΤΟ MEGA
«Η Ευρώπη πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν της τη γεωπολιτική θέση της χώρας μας», τονίζει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας 


Στο ενδεχόμενο να βγει η Ελλάδα από τη συνθήκη Σένγκεν αναφέρθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος σε συνέντευξή του στο MEGA.

Ο κ. Καμμένος μίλησε για τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι «είμαστε εμείς που κρατούμε αυτή τη στιγμή σταθερή μια μεγάλη περιοχή. Αν η Ελλάδα δεν είχε τη δυνατότητα να παίξει το γεωπολιτικό αυτό ρόλο στη συμμαχία στο ΝΑΤΟ, αλλά και στην ευρύτερη συμμαχία, που είναι και η Ρωσία κατά της τρομοκρατίας, τα πράγματα θα είναι τελείως διαφορετικά για την Ευρώπη. Αυτό πρέπει να κατανοήσουν αυτοί που βγαίνουν και μας απειλούν».

Ο υπουργός Άμυνας σημείωσε συγκεκριμένα ότι «η Ευρώπη πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν της τη γεωπολιτική θέση της χώρας μας, καθώς η Ελλάδα στη Μεσόγειο αυτή τη στιγμή, μαζί με κάποιες άλλες μετριοπαθείς χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία, τα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ, είμαστε εμείς που κρατούμε αυτή τη στιγμή σταθερή μια μεγάλη περιοχή».

Ο κ. Καμμένος συμπλήρωσε: «Όταν τους τα είπα πριν από δυο χρόνια, είπαν ότι ο υπουργός απειλεί ότι θα στείλει τζιχαντιστές. Αυτό που είπα από την αρχή είναι ότι πρέπει να βοηθήσουν την Ελλάδα να είναι σταθερή και δυνατή να μπορεί να κάνει τα κοντρόλ στα σύνορά της, να μην γίνει αυτό που έγινε. Γιατί αυτό έγινε επειδή όταν τους ζητούσαμε μηχανήματα για ηλεκτρονική δακτυλοσκόπηση εμείς κάναμε δακτυλοσκόπηση με μελάνι. Τα μηχανήματα ήρθαν προχθές».



protothema.gr

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός χρόνου από την διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, σε άρθρο της στην προσωπικής της ιστοσελίδα χρησιμοποιεί ιδιαίτερα σκληρές εκφράσεις για να χαρακτηρίσει τον Πρωθυπουργό, υπουργούς και πρωτοκλασάτα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.

  
Ακολουθεί το άρθρο της Ζωής Κωνσταντοπούλου

Πολλά ειπώθηκαν, πολλά θα ειπωθούν και πολλά θα φιλοτεχνηθούν.

Πολλά θα έχουν σημασία κι άλλα τόσα καμμία.

Ένα χρόνο μετά την ψήφο ανατροπής του λαού, που θέλησε να σπάσει τα μνημονιακά δεσμά του, ο ίδιος λαός βρίσκεται δέσμιος μιας δράκας αδίστακτων προσώπων, που του υποσχέθηκαν απελευθέρωση και χειραφέτηση την ώρα που υπόγεια έσκαβαν τα θεμέλια της νεομνημονιακής φυλακής.

Το χειρότερο λάθος που έχει να κάνει αυτός ο λαός είναι να πιστέψει ότι είναι άξιος της μοίρας του, ότι αυτοί είναι οι εκπρόσωποι που του αναλογούν, να παραιτηθεί. Να δεχθεί ότι αξίζει να τιμωρηθεί επειδή πίστεψε κι εμπιστεύθηκε εκείνους που τον πρόδωσαν.

Αντίθετα, οφείλει να εγερθεί και να εξεγερθεί εναντίον των πολιτικών απατεώνων που προσπαθούν να ντύσουν με ιδεολογικό μανδύα την αδίστακτη ροπή τους προς την εξουσία, τους θώκους, τα προνόμια, εκείνων που εξευτέλισαν την έννοια και την ιστορία της Αριστεράς, παζαρεύοντας την τύχη της χώρας για την δική τους πολιτική αυτοσυντήρηση και οικονομική επιβίωση.

Είναι ώρα αυτοκριτικής και αυτοσυνειδησίας. Δεν δικαιωθήκαμε όσοι δώσαμε έμφαση στην αρχή της εμπιστοσύνης, της συντροφικότητας, της αλληλεγγύης, χωρίς να επιβεβαιώνονται αυτές οι αρχές από λογοδοσία των πεπραγμένων μιας ηγεσίας που γρήγορα απαξίωσε κάθε έννοια συλλογικότητας και εσωτερικής δημοκρατίας.

Κάναμε λάθος όσοι πιστέψαμε ότι με το παράδειγμά μας θα εμπνέαμε άλλους να εργασθούν ανιδιοτελώς, χωρίς να βλέπουμε ότι η εξουσία Τσίπρα και περιβάλλοντος τους εκμαύλιζε με οφίκια και ανταλλάγματα ή τους εκβίαζε με τον πιο κυνικό τρόπο.

Ποιος να το έλεγε;

Ο Αλέξης Τσίπρας, που εξελέγη Πρωθυπουργός για «να νικήσει το φόβο η ελπίδα», να εκφοβίζει και να τρομοκρατεί τους πολίτες και να τους απειλεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Να κρύβεται πίσω από διαρροές και φιλοτεχνημένα ρεπορτάζ και να μην τολμά να απαντήσει: πότε μας πούλησε όλους και με ποιο αντάλλαγμα; Πώς μπορεί να κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη την ώρα που παραγγέλνει την πολιτική-μιντιακή δολοφονία εκείνων που αντιστέκονται; Και πώς τολμά να απευθύνει επετειακούς πανηγυρικούς λόγους όταν ο ίδιος ακύρωσε τη νίκη της 25ης Ιανουαρίου 2015; Ποιος ένας χρόνος αποτυπώνεται στη σημερινή κυβερνητική καρικατούρα, που δεν έχει καμμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ του περασμένου Γενάρη; Ποιος ένας χρόνος αποτυπώνεται σήμερα, όταν ο ίδιος εκτέλεσε την κοινοβουλευτική εκκαθάριση των εκλεγμένων απ’ το λαό βουλευτών για να σχηματίσει μια κοινοβουλευτική ομάδα δοτών, τοποθετημένων σε λίστες, που πολλοί ουδέποτε έχουν εκλεγεί με την ψήφο των πολιτών, προκειμένου να επικυρώνουν Μνημόνια;

Ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο άνθρωπος που το 2014 δήλωσε ότι αντιλαμβάνεται ότι τον έχει απορρίψει ο λαός και δεν τόλμησε να είναι υποψήφιος στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο άνθρωπος που ψήφισε όλα τα Μνημόνια και όλες τις αντισυνταγματικές ρυθμίσεις και Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αφού πρώτα ανέλυε ότι διαφωνεί, λόγω αντισυνταγματικότητας, ο άνθρωπος που η μόνη λαμπρή πολιτική στιγμή του ήταν η παραίτησή του μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, να ασκεί κυβερνητική πολιτική ως υπερπρωθυπουργός σε συνεργασία με δανειστές, Στουρνάρα, και ό,τι πιο διεφθαρμένο υπάρχει σε αυτόν τον τόπο και να εκτρέφει θλιβερά μιντιακά φερέφωνα μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο.

Ο Νίκος Βούτσης, που η πιο επιτυχημένη του επαγγελματική ενασχόληση είναι η συγκρότηση εσωκομματικής φράξιας, ο άνθρωπος που διέλυσε την κοινοβουλευτική ομάδα όσο ήταν Γραμματέας της, την περίοδο 2012-2014, να γίνεται Πρόεδρος της Βουλής και να δέχεται τα συγχαρητήρια Παυλόπουλου που «ξαναέφτιαξε τη Βουλή που ξέρανε», να εξαπολύει κυνήγι μαγισσών εναντίον των πολιτικών αντιπάλων- όχι Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ, αλίμονο, με αυτούς συνεννοείται, αλλά όσων υπερασπίζονται ακόμη τις θέσεις με τις οποίες εξελέγησαν το Γενάρη του 15. Σήμερα ο κ. Βούτσης τίμησε την 25η Γενάρη αποστέλλοντας 14μελή ομάδα κρούσης, με 3 τουλάχιστον αστυνομικούς, προκειμένου να προβεί σε κατάσχεση και καταλογογράφηση των προσωπικών αρχείων των μελών της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, χωρίς τη συναίνεσή τους και παρά τη ρητή αντίρρησή τους. Έστειλε μάλιστα και έγγραφο για να δηλώσει ότι «συναίνεση δεν απαιτείται». Συμπαραστάτης του και προεξάρχων των πολιτικών διώξεων πρώην συντρόφων και ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής Κώστας Αθανασίου, που μεθοδικά λειτούργησε ως αριστερό άλλοθι και εξαργύρωσε αδρά τις υπηρεσίες του.

Αντιπρόεδροι της Βουλής ο Γιώργος Βαρεμένος και η Τασία Χριστοδουλοπούλου, που ουδέποτε έχει εκλεγεί με την ψήφο των πολιτών στο βουλευτικό αξίωμα, παρά τις αλλεπάλληλες συμμετοχές της σε εκλογές.

Υπουργός Ασφαλιστικής Γενοκτονίας ο Γιώργος Κατρούγκαλος.
Υπουργός ξεπουλήματος του ΟΛΠ ο επικεφαλής του λιμανιού της Αγωνίας, Θοδωρής Δρίτσας.
Υπουργός Παιδείας ο στερούμενος του αγαθού της Παιδείας Νίκος Φίλης, που έφθασε να αυτοσχεδιάζει για να αμφισβητήσει το ιστορικό γεγονός της γενοκτονίας των Ποντίων.

Στασίδι στους τηλεοπτικούς σταθμούς έχουν πιάσει διάφορες περσόνες, που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή, ακριβώς όπως έκαναν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. τα προηγούμενα χρόνια- πολλοί άλλωστε ήταν οι ίδιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.

Και όσοι αντισταθήκαμε, κι όσοι πριν από εμάς ή και μαζί με εμάς αγωνίστηκαν, να αναρωτιόμαστε: για αυτούς δώσαμε την ψυχή μας;

Για αυτούς αρνηθήκαμε οικογένεια, προσωπική ζωή, επάγγελμα και πέσαμε στη φωτιά, δουλέψαμε νυχθημερόν, συγκρουστήκαμε, λοιδορηθήκαμε;

Η απάντηση έρχεται αβίαστη:

Όχι, δεν το κάναμε για αυτούς. Το κάναμε για να έχει μέλλον, προοπτική, ορίζοντα αυτή η πατρίδα, ο λαός της, οι νέες γενιές. Το κάναμε γιατί αυτό ήταν το καθήκον μας.

Και θα το ξανακάνουμε.

- Με τη γνώση και την εμπειρία της προδοσίας και του τραύματος.
- Με την επίγνωση ότι η μάχη μας είναι μάχη ζωής κι αξιοπρέπειας.
- Και στη μάχη αυτή δεν χωρούν επαμφοτερίζοντες.
- Χωρούν μόνο αποφασισμένοι.
- Αποφασισμένοι να ορίσουν τη ζωή και τη μοίρα τους, να πάρουν πίσω το μέλλον τους.


Στις χθεσινές αθλιότητες του Αλέξη Τσίπρα, που προσπάθησε να ξαναγράψει την ιστορία, να μηδενίσει τη χρονολογία (ιστορικά, δεν είναι ο πρώτος…) και να παραστήσει τον εκπρόσωπο των φτωχών και κατατρεγμένων, που ο ίδιος με την πολιτική του αποτελειώνει, θα υπάρξει απάντηση. Δημόσια, όπως επιβάλλεται, και σε σύντομο χρόνο.

Μείζον ατόπημα να προσπαθεί να καρπωθεί την δράση και τους αγώνες όσων πιστεύαμε πραγματικά στις δεσμεύσεις με τις οποίες εκλεγήκαμε τον περασμένο Γενάρη. Μείζον ατόπημα να προσπαθεί να φορτώσει στον λαό το 3ο Μνημόνιο, ισχυριζόμενος ότι δήθεν ο λαός το νομιμοποίησε τον Σεπτέμβρη. Οι εκλογές του Σεπτέμβρη ήταν αντισυνταγματικές, μεθοδευμένες με τους δανειστές και σε αυτές δεν ψήφισε σχεδόν το 50% των εκλογέων. Ο ίδιος στην πραγματικότητα κυβερνά με το 18%, που έχει ήδη φυλλορροήσει και που ψήφισε έναν ψευδεπίγραφο ΣΥΡΙΖΑ, ξένο προς την πορεία και την ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ που ο Τσίπρας διέλυσε.

Μείζον ατόπημα και ένδειξη μιας αμετανόητης θρασύτητας να αποκαλεί «ανόητες ηρωικές φωνές» όσους στάθηκαν συνεπείς και, φυσικά, ουδέποτε εισηγήθηκαν «τυφλή σύγκρουση», αλλά αντίθετα υπέβαλαν συγκεκριμένες προτάσεις και συγκροτημένες στρατηγικές, στις οποίες ο ίδιος ουδέποτε απάντησε ευθέως, αλλά εξαπολύοντας τα σκυλιά της συκοφαντίας και της λασπολογίας.

Για τα ατοπήματά τους, οι νεομνημονιακοί φωστήρες και ο αρχηγός τους θα κριθούν από την ιστορία. Για τα εγκλήματα, από τη Δικαιοσύνη. Για την προδοσία, από το λαό. Πιο σκληρά όμως θα κριθούν από τις νέες και τις επόμενες γενιές, που τις κερνούν φόρους, εισφορές, αδιέξοδα και τους φορτώνουν κι άλλο χρέος. Ιστορικά, Αλέξη, ο Εφιάλτης καταγράφηκε ως προδότης και ο Λεωνίδας δεν λοιδορήθηκε ως ανόητος. Μπορείς, βέβαια, πάντοτε να παραγγείλεις στον κ. Φίλη νέα βιβλία ιστορίας, με χορηγία της Αυγής, που επαγγελματικά πλέον εκτελεί κυβερνητικά συμβόλαια. Θα σε συμβούλευα στην περίπτωση αυτή να κηρύξεις το "έτος υπό το μηδέν"

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ!..
Εως και 18% αυξάνονται μέσα σε έναν χρόνο οι τιμές σε βασικά τρόφιμα, παρά την πολυετή ύφεση της οικονομίας, τον υψηλό αριθμό ανέργων άνω του 1,1 εκατ. ατόμων αλλά και την τεράστια μείωση πάνω από 23% των μισθών των εργαζομένων. 


To στοιχείο αυτό καταγράφει έρευνα του «Εθνους», με βάση τα επίσημα δεδομένα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ αλλά και τις μαρτυρίες καταναλωτών στην εφημερίδα.

Οπως προκύπτει και από τα στοιχεία του πληθωρισμού για την περίοδο Δεκέμβριους 2014 - Δεκέμβριος 2015, καταγράφονται σημαντικές ανατιμήσεις όπως στις πατάτες (18,6%), στο ελαιόλαδο (14,1%), στα νωπά λαχανικά (5,5%), στα αβγά (3,7%), στον καφέ (9%), στο ψωμί και στα δημητριακά (2,9%), στα ζαχαρώδη (5,4%), στα αποξηραμένα φρούτα, τους ξηρούς καρπούς (10,5%), στα λοιπά τρόφιμα (6,9%) και στο γάλα (1.8%).

Ακόμη και στο λάδι, όπου η φετινή παραγωγή έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία οι τιμές αυξήθηκαν ως και 16%.

Είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα όπως του καφέ, που αυξήθηκε 16,44%, αλλά και νωπών προϊόντων όπως οι πατάτες και τα λαχανικά που αυξήθηκαν ως και 13%, ενώ και προϊόντα όπως τα αυγά που πήραν αύξηση ως και 14,19%.
  • Παράγοντες της αγοράς αλλά και πάγιες διαπιστώσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού αναδεικνύουν ορισμένους από τους σημαντικότερους λόγους των αυξήσεων

  • Η πρόσφατη αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ

  • Στα νωπά προϊόντα οι ανατιμήσεις οφείλονται αφενός στη διαρκώς συρικνούμενη εγχώρια αγροτική παραγωγή αλλά και στους ελλιπείς ελέγχους κατά τη διακίνηση των προϊόντων.

  • Η έλλειψη ανταγωνιστικότητας της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων.

  • Η δυσκολία πρόσβασης των επιχειρήσεων σε χρηματοδοτικές πηγές, και που εντάθηκε μετά την επιβολή των capital controls και τη φυγή καταθέσεων στο εξωτερικό.

  • Η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων.

  • Η δράση καρτέλ μεταξύ επιχειρήσεων που έχει ως αποτέλσμα να καθορίζουν τις τιμές, να περιορίζουν την παραγωγή και να μοιράζουν την αγορά.

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.