02/23/16

Το ΝΑΤΟ δεν θα προβαίνει σε επιχειρήσεις επαναπροώθησης και διάσωσης. Επομένως θα τηρεί «εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα». Θα περιορίζεται σε απλή παρακολούθηση, επιτήρηση, αναγνώριση παρανόμων διελεύσεων στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο...


Η ρωσική παρέμβαση έχει ανατρέψει τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Αλλά η ειρήνη στην διακεκαυμένη περιοχή προϋποθέτει ειλικρινή, άμεση και έμπρακτη συνεννόηση και δράση ΗΠΑ – Ρωσίας...

Θλιβερή εικόνα των ευρωπαϊκών ηγεσιών. Πνίγηκαν σε μια κουταλιά νερό. Από ευθυκρισία πάλι μηδέν εις το πηλίκον (ο «δικός μας» το έλεγε στο … πηλήκιον !). Αντί να πιάσουν τον ταύρο από τα κέρατα του προσφυγικού, η σιδηρά καγκελάριος έσπευσε γονατιστή να καθικετεύσει τον σουλτάνο να την βοηθήσει. Με το αζημίωτον εκεινού φυσικά. Και όχι για να λύσει, αλλά να εκτονώσει κάπως το πρόβλημα – το δικό της εννοείται – επειδή στο Βερολίνο ήχησαν εσχάτως και γι΄ αυτήν οι σάλπιγγες της Ιεριχούς.

Όφειλε πάντως πριν υποκύψει στον τουρκικό εκβιασμό, να εγκύψει στην γενεαλογία του προβλήματος.

Παρατήρηση πρώτη:
ΔΡΑΣΤΗΣ του προσφυγικού που απειλεί την Ελλάδα και ταλανίζει την Ευρώπη είναι ο τούρκος. Στρατολογεί στρατιές προσφύγων από την αιμάσσουσα Συρία, και αφροασιατών λαθρομεταναστών από όλον τον πλανήτη. Πηγή του κακού η Τουρκία και η μεγαλομανής πολιτική της.

Παρατήρηση δεύτερη:
ΑΝ η Μέρκελ, ο Γιούνκερ «και τα άλλα παιδιά» θέλουν λύση, να πειθαναγκάσουν τον τούρκο να αλλάξει 180 μοίρες την πολιτική του. Φυσικά να ενεργοποιήσουν την Αμερική, που ασφαλώς δεν είναι ευτυχής με όσα γίνονται και διαφοροποιείται ήδη χαρακτηρίζοντας τους Κούρδους της Συρίας συμμάχους και όχι τρομοκράτες που ωρύεται ο Ερντογάν.

Παρατήρηση τρίτη:
ΓΙΑΤΙ μπλέκουν και εκβιάζουν την Ελλάδα αφού πρόσφυγες και (λάθρο) μετανάστες όλοι βρίσκονται επί τουρκικού εδάφους. Είναι επομένως λογικό και αυτονόητο να στήσουν εκεί τα hotspots, να κάνουν εκεί την ταυτοποίηση και διαλογή.

O πανάθλιος ισλαμιστής με την ομογάλακτή του Σαουδική Αραβία, κόντρα στην συμφωνία Ουάσιγκτον-Μόσχας για εκεχειρία στη Συρία που αποβλέπει στη τελική επίλυση του συριακού δηλαδή χτύπημα του κακού στη ρίζα του, προχώρησαν σε εισβολή με χερσαίες δυνάμεις. Το φανατισμένο σουνιτικό τόξο, με προεξάρχοντα πάντοτε τον Ερντογάν, δρα βίαια, βάρβαρα, ισοπεδωτικά, καταπατώντας βάναυσα την διεθνή νομιμότητα και ποδοπατώντας κάθε συμφωνία.

Αυστηρή και ιδιαζόντως ανησυχαστική η δήλωση Μεντβέντεφ ( 12-2-16) ότι μια χερσαία επιχείρηση ξένων δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας «απειλεί να πυροδοτήσει έναν νέον παγκόσμιο πόλεμο». Στο χέρι ΗΠΑ και Ρωσίας και αμελλητί βρίσκεται η υπόθεση της ειρήνης και η αποσόβηση μιας ολέθριας μετεξέλιξης του προσφυγικού.

Για το χατήρι όμως του σουλτάνου, Μέρκελ και ΝΑΤΟ κουβάλησαν τις νατοϊκές δυνάμεις στο Αιγαίο. Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση συνήνεσε «αγαλλομένω ποδί» στο νατοϊκό ανοσιούργημα. Η Τουρκία είναι ο αυτουργός του προσφυγικού τερατουργήματος εγκληματώντας απ΄ευθείας στη Συρία και σαλπίζοντας συναγερμό στους αφροασιάτες μουσουλμάνους που συνάζει στα διεθνή αεροδρόμιά της. Όλα τα (δια)πράττει με το αζημίωτο: μαδάει τα ευρωκονδύλια, ξεγυμνώνει από τιμαλφή και οικονομίες τους δυστυχείς που τους φορτώνει σε επικίνδυνα σαπιοκάραβα και φουσκωτά για Ελλάδα και Ευρώπη. Ανθρωποκτονίες κατά συρροήν από δόλο, το έγκλημά της. Το κακουργηματικό δίκτυο δουλεμπορίας που εδρεύει στην Τουρκία έμεινε πάλι στο απυρόβλητο της πρόσφατης Συνόδου των υπουργών του ΝΑΤΟ.

Το έθνος κατευόδωσε με οδύνη τα τρία παλληκάρια που έπεσαν στο πεδίο της τιμής. Αποκάλυψη η Κυρά της Κινάρου (νέα Κυρά της Ρω), μοναδική κάτοικος του έρημου νησιού Ειρήνη Κατσοτούρχη που παλινόστησε από Αυστραλία. Άξια! Σκέφτεται το επίσημο κράτος να απευθυνθεί στους Πανέλληνες και ιδίως στις Μοναστικές αδελφότητες ιστορικά προεξάρχουσες να στελεχώσουν ανάλογες περιπτώσεις πριν τις γκριζάρει ο νεοοθωμανός;

Η Τουρκία αμφισβήτησε ξανά το διεθνώς ανεγνωρισμένο δικαίωμα ταύτισης των ορίων του FIR με τα όρια ευθύνης για Διάσωση και Έρευνα.

Το ΝΑΤΟ δεν θα προβαίνει σε επιχειρήσεις επαναπροώθησης και διάσωσης. Επομένως θα τηρεί «εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα». Θα περιορίζεται σε απλή παρακολούθηση, επιτήρηση, αναγνώριση παρανόμων διελεύσεων στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο. Τα Δωδεκάνησα εξαιρούνται από τον επιχειρησιακό του έλεγχο που αναγνωρίζει μόνο τα 6 από τα 10 ν.μ. του ελληνικού εναέριου χώρου. Ταύτα οφθαλμοφανώς με απαίτηση της Τουρκίας. Σε όλες τις τουρκικές παρανομίες θα τηρεί στάση (ευμενούς) ουδετερότητας. Και πάντως δεν πρόκειται να ελέγξει τις παράνομες ροές καθηλώνοντάς τες στις τουρκικές ακτές. Κοντολογίς θα εφαρμόζει όσα προσχεδίασε για αναδιανομή του Αιγαίου το 1976 ο ακατανόμαστος Κίσινγκερ.

Η ρωσική παρέμβαση έχει ανατρέψει τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Αλλά η ειρήνη στην διακεκαυμένη περιοχή προϋποθέτει ειλικρινή, άμεση και έμπρακτη συνεννόηση και δράση ΗΠΑ – Ρωσίας. Μόνη ικανή να φέρει την κάθαρση στη προσφυγική τραγωδία.

Βρισκόμαστε σε εθνική περικύκλωση. Βρώμικο το παιχνίδι στα μνημονιακά μας βάσανα από τον παταγωδώς αποτυχημένο Τόμσεν. Κατασκεύασε εκ του μη όντος τρύπα 9 δισ. με πλαστά στοιχεία προκαλώντας ακόμη και Κομισιόν και ΕΚΤ.

Συγκρατούμε μιαν αφρικανική παροιμία: «όταν η λεοπάρδαλη σου επιτεθεί, δεν θα την διώξεις με το ρόπαλο του γείτονα». Με το ρόπαλο του γείτονα άλλωστε δεν αποκρούεται κανένας εχθρός, ενώ το ΝΑΤΟ θα εξακολουθήσει να λειτουργήσει ως Πόντιος Πιλάτος.

Αδιόρθωτος, επίμονος αλλά απόλυτα προβλέψιμος παραμένει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε... 


Όποτε απαιτείται να πιεστεί – εκβιαστεί η Ελλάδα, προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις των δανειστών, επαναφέρει το γερμανικό σχέδιο εξόδου της χώρας μας από το ευρώ...

Ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, λοιπόν μιλώντας, στις 4 Φεβρουαρίου 2016, σε εκδήλωση στο Αμβούργο θυμήθηκε την πρόταση που είχε κάνει στις 16 Σεπτεμβρίου του 2011 στον τότε έλληνα υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο για ένα «φιλικό», «προσυμφωνημένο» και προσωρινό Grexit.

Καθόλου τυχαία, ο Σόιμπλε θυμήθηκε την τότε πρότασή του τώρα, όταν καρκινοβατεί η πρώτη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου. 

Το Σεπτέμβριο του 2011 η πρότασή του έγινε σαράντα μέρες πριν συμφωνηθεί το δεύτερο Μνημόνιο. Την ίδια πρόταση ο γερμανός υπουργός Οικονομικών είχε παραδώσει στον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάϊζενμπλουμ, στις 11 Ιουλίου 2015, μια μέρα, δηλαδή, πριν την άτυπη Σύνοδο Κορυφής (12-7-15) στην οποία συμφωνήθηκε η υπογραφή της τρίτης Δανειακής Σύμβασης - Μνημονίου.

Στα ενδιάμεσα διαστήματα μια παρεμφερή πρόταση για προσωρινή (time out) έξοδο από το ευρώ διακινούσε ο γερμανός οικονομολόγος Χανς-Βέρνερ Ζιν, πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου και για πολλά χρόνια σύμβουλος της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Το ερώτημα είναι αν οι Γερμανοί εννοούν αυτά που προτείνουν ή μπλοφάρουν για να τρομοκρατούντους Έλληνες. Η απάντηση είναι και τα δύο, γιατί και με τις δύο εκδοχές εξυπηρετούνται τα γερμανικά συμφέροντα.

H ΣΥΝΤΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ''ΜΟΝΟΠΟΛ''

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2011 συνεδρίασε στο Βρότσλαβ της Πολωνίας το άτυπο Ecofin με τη συμμετοχή και των 28 κεντρικών τραπεζιτών της Ε.Ε. Ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε ζήτησε να έχει μια ιδιαίτερη συνάντηση με τον έλληνα ομόλογό του. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο δεύτερο υπόγειο του ξενοδοχείου «Μονοπόλ» σ’ ένα εγκαταλελειμμένο κλειστό μπάρ. Το Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε συνόδευε ο Γεργκ Άσμουσεν, τότε υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και τον Ευάγγελο Βενιζέλο ο Γιώργος Ζανιάς, τότε επικεφαλής του Σώματος Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ).

Από την πρώτη στιγμή ο γερμανός υπουργός Οικονομικών ξεκαθάρισε στους έλληνες συνομιλητές του ότι η πρόταση που θα τους κάνει δεν είναι ευρωπαϊκή αλλά γερμανική. Στη συνέχεια πρότεινε την άμεση έξοδο από την Ευρωζώνη, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και την επιβολή capital controls. Σύμφωνα με τον κ. Σόϊμπλε οι Έλληνες θα μπορούσαν να εκταμιεύουν μέχρι 50 ευρώ την εβδομάδα. Αλήθεια, γιατί μόνο 50 ευρώ την εβδομάδα, όταν το 2011 οι τράπεζες ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ’ ότι τον Ιούνιο του 2015, όταν επιτράπηκε η εκταμίευση 60 ευρώ την ημέρα; Μάλλον ήθελε να τρομοκρατήσει τους συνομιλητές του. Παράλληλα πρότεινε οι καταθέσεις πάνω από 3.000 ευρώ να μετατραπούν άμεσα σε δραχμές. Ουσιαστικά ο πονηρός κ. Σόϊμπλε πρότεινε να βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη αλλά το ευρώ να εξακολουθεί να αποτελεί μέσο συναλλαγής εντός της χώρας, ως παράλληλο νόμισμα, εξασφαλίζοντας έτσι τη ραγδαία υποτίμηση της δραχμής.

Τέλος ο γερμανός υπουργός Οικονομικών θεωρώντας δεδομένη την ελεύθερη διακύμανση της δραχμής προσέφερε στους συνομιλητές του ένα πρόγραμμα βοήθειας σε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα (ανθρωπιστική βοήθεια) προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι προβλεπόμενες ελλείψεις. Εντύπωση, βέβαια, προκαλεί ότι σ’ αυτό το γερμανικό σχέδιο δεν υπάρχει καμιά αναφορά για το Δημόσιο Χρέος, τις ιδιωτικοποιήσεις και γι’ αυτά που αποκαλούν «μεταρρυθμίσεις». Όλα αυτά υποτίθεται ότι θα εξακολουθούσαν να «τρέχουν» όπως μέχρι σήμερα.

Όπως είπε ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε στην ομιλία του (4-2-16) στο Αμβούργο: «Η έξοδος από το ευρώ θα έπληττε τη χώρα άπαξ και θα είχε αποφευχθεί η ατέλειωτη διαδικασία των σκληρών μέτρων για τους πολίτες». Στην πραγματικότητα με την υποτίμηση της δραχμής, υπό τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα ολοκληρωνόταν η διάλυση του παραγωγικού ιστού της οικονομίας, θα εξαθλιώνονταν περαιτέρω οι έλληνες πολίτες και θα εκποιείτο ευκολότερα η δημόσια περιουσία και σημαντικό τμήμα της ιδιωτικής. Έτσι η ελληνική αποικία θα «εξυγιαίνετο» με τις δικές της δυνάμεις, με το δικό της κόστος, χωρίς να χρειάζεται νέα δάνεια και όταν θα συνέβαινε αυτό θα μπορούσε να επανέλθει προς εκμετάλλευση, μέσω του ευρώ, στη δικαιοδοσία του γερμανικού imperium.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ύστερα από συζήτηση 90 λεπτών, απέρριψε τις προτάσεις του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της κυριακάτικης Καθημερινής (7-2-16) ο έλληνας υπουργός Οικονομικών θεώρησε ότι η πρόταση Σόϊμπλε θα ήταν «βούτυρο στο ψωμί» των προυχόντων του κόμματος της δραχμής που είχαν τις «ζημιές μέσα και τα λεφτά έξω». Έτσι η Ελλάδα συνέχισε στο δρόμο των Μνημονίων. Μερικούς μήνες αργότερα οι Σαμαράς – Βενιζέλος θα υπογράψουν το δεύτερο Μνημόνιο και τον Αύγουστο του 2015 η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου θα φέρει το τρίτο Μνημόνιο που θα υπερψηφίσουν όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, ενώ στο βάθος του ορίζοντα αχνοφέγγει το τέταρτο Μνημόνιο.

Ο λαός φτωχοποιείται, τα μαγαζιά, οι επιχειρήσεις, οι βιομηχανίες κλείνουν, η ανεργία έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις, οι μορφωμένου Έλληνες φεύγουν μετανάστες, οι τράπεζες αφελληνίστηκαν και, μέσω αυτών, σύντομα, βιομηχανίες, μεγάλα ξενοδοχεία, αγροτική γη και ακίνητα, συνολικής αξίας πάνω από 100 δις. (κόκκινα δάνεια) θα περάσουν σε ξένα χέρια, αλλά τότε ο κ. Βενιζέλος ενδιαφερόταν γι’ αυτούς που είχαν «τις ζημιές μέσα και τα λεφτά έξω».

«ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ» ...

Αν στις 16 Σεπτεμβρίου 2011 στο δεύτερο υπόγειο του ξενοδοχείου «Μονοπόλ» δεν ήταν ένας μνημονιακός υπουργός όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος αλλά ένας πολιτικός ηγέτης άλλου βεληνεκούς θα μπορούσε να δώσει την ακόλουθη απάντηση στον κ. Σόϊμπλε:
«Αγαπητέ Βόλφγκανγκ,

»Σε ευχαριστούμε πολύ για τον κόπο που έκανες, μαζί με τους συνεργάτες σου, να ετοιμάσεις το σχέδιο του Grexit για τη χώρα μου, αλλά…δε θα πάρουμε. Αν φύγουμε από την Ευρωζώνη, αυτό θα το κάνουμε με το δικό μας σχέδιο, θα αποτελεί εθνική επιλογή. Αυτό το σχέδιο το έχουμε ήδη έτοιμο και… άκου για να μαθαίνεις: η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος θα γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ, δηλαδή μία Νέα Δραχμή προς ένα ευρώ. Αμέσως μετά με απόφαση της εθνικοποιημένης Τράπεζας της Ελλάδος η ισοτιμία αυτή θα «κλειδώσει» όπως έχει κάνει η Βουλγαρία, η Ελβετία και άλλες χώρες. Έτσι δε θα υπάρξει υποτίμηση της δραχμής, ούτε πληθωρισμός, αφού δε θα αυξηθούν οι τιμές των εισαγομένων προϊόντων.

» Αγαπητέ Βόλφγκανγκ,

»Είναι αλήθεια ότι για τους τελευταίους μήνες του 2011 και για το 2012 θα χρειαστούμε 8 – 10 δις. για να καλύψουμε το έλλειμμα του Ισοζυγίου Εξωτερικών Συναλλαγών (από το 2014 το Ισοζύγιο έχει ισοσκελιστεί). Τα χρήματα αυτά μπορείτε να μας τα δώσετε από την πρώτη Δανειακή Σύμβαση (110 δις.). Αν δε θέλετε, να σας θυμίσω ότι το μεγαλύτερο μέρος του χρέους παραμένει σήμερα (2011) σε ομόλογα του Δημοσίου που υπάγονται στο ελληνικό δίκαιο. Μπορούμε να φέρουμε ένα νόμο στη Βουλή που θα «κουρεύει» την αξία αυτών των ομολόγων κατά 80 – 90 %, θα μειώνει το επιτόκιο στο 0,50% και θα παρατείνει τη λήξη τους κατά 30 έως 40 χρόνια. Σ’ αυτό το «κούρεμα» θα περιλάβουμε και τα ομόλογα της ΕΚΤ.

» Αγαπητέ Βόλφγκανγκ,

» Θα ήθελα μια απάντησή σου μέχρι αύριο το μεσημέρι, διαφορετικά θα προχωρήσουμε μόνοι μας. Α, και για να μην το ξεχάσω, όποιο μέρος του χρέους αναγνωρίσουμε και όποιο θα έχει απομείνει από το «κούρεμα» των ομολόγων θα σας το αποπληρώσουμε σε δραχμές. Όπως ξέρεις, Βόλφγκανγκ, το χρέος δεν είναι σε συνάλλαγμα αλλά στο σημερινό «εθνικό» νόμισμα της Ελλάδας, το ευρώ. Άρα όταν περάσουμε στο νέο εθνικό νόμισμα τότε το χρέος θα μετατραπεί σε δραχμές. Καλό βράδυ Βόλφγκανγκ, καλό βράδυ Γεργκ (Άσμουσεν)».
 Όλα αυτά γράφτηκαν για να δοθεί μια απάντηση στα διάφορα «γιουσουφάκια» των δανειστών που τις τελευταίες μέρες προσπάθησαν, για μια ακόμα φορά, να θολώσουν τα νερά και να ταυτίσουν τις λαϊκές πατριωτικές δυνάμεις της Ελλάδας που υπερασπίζονται την εναλλακτική λύση του Grexit με τα σατανικά σχέδια του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε και του Δ΄ Ράϊχ.
πηγή: ertopen

Στις δήθεν προτάσεις της κυβέρνηση δεν υπάρχει ούτε μνεία στα χρέη των αγροτών. Τα χρέη που υπάρχουν ήδη στις τράπεζες, τον ΟΓΑ, την εφορία. Τσιμουδιά....



Η κυβέρνηση έχει πουλήσει ήδη τα χρέη των αγροτών, διαμέσου των συστημικών τραπεζών -και κυρίως της Τράπεζας Πειραιώς- σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια. 

του Δημήτρη Καζάκη, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ.

Η χθεσινή συνάντηση του Τσίπρα, του φερόμενου ως πρωθυπουργού, με εκπροσώπους των αγροτών ήταν μια ωραία φιέστα πολιτικού διαλόγου χωρίς αντικείμενο. Η ουσία; Καμιά δέσμευση. Μόνο γενικές θεωρίες και υποσχέσεις. Όχι για τους αγρότες, αλλά για όσους ημέτερους θέλουν να υπηρετήσουν το ξεπούλημα των αγροτών.

Ο στόχος των λεγόμενων προτάσεων της κυβέρνησης είναι βασικά πολιτικός. Να αναγκάσει τους αγρότες να γυρίσουν στα σπίτια τους με άδεια χέρια. Ή μάλλον με υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Κι αφού οι αγρότες γυρίσουν στα χωράφια, τα ζώα και τις δουλειές τους, η κυβέρνηση θα συνεχίσει με τα μνημόνια.

Στις δήθεν προτάσεις της κυβέρνηση δεν υπάρχει ούτε μνεία στα χρέη των αγροτών. Τα χρέη που υπάρχουν ήδη στις τράπεζες, τον ΟΓΑ, την εφορία. Τσιμουδιά. Ο λόγος είναι απλός. Η κυβέρνηση έχει πουλήσει ήδη τα χρέη των αγροτών, διαμέσου των συστημικών τραπεζών -και κυρίως της Τράπεζας Πειραιώς- σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια.

Τα ξένα αυτά funds οργανώνουν ήδη την επίθεσή τους στην ύπαιθρο δια της "συμβολαιακής... γεωργίας". Η ανάγκη χρηματοδότησης του αγρότη θα μετατραπεί σε παγίδα για τον ίδιο, καθώς η τράπεζα θα τον εξαναγκάσει να υποθηκεύσει τα πάντα, τη γη, το βιός του, την ίδια την ύπαρξή του, προκειμένου να προωθηθούν πειραματικές καλλιέργειες και εφαρμογές υπέρ πολυεθνικών agrobusiness.

Η απόφαση έχει παρθεί ήδη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη εκπονήσει τις απαραίτητες οδηγίες και σχέδια. Ο αγρότης οφείλει να γίνει δουλοπάροικος της τράπεζας και των ξένων funds. Να γιατί ο αγρότης δεν πρέπει επ' ουδενί να γλυτώσει από τα χρέη. Να γιατί το ζήτημα της χρηματοδότησης του αγρότη ούτε καν θίγεται από τις δήθεν προτάσεις της κυβέρνησης.

Τι πρέπει να γίνει; Πρέπει πρώτα απ' όλα να σβήσουν όλα τα χρέη των αγροτών. Τόσο προς τις τράπεζες, όσο και προς την εφορία, αλλά και τον ΟΓΑ. Να συζητηθεί η χρηματοδότηση των αγροτών από μηδενικής βάσης. Πρώτα και κύρια με την ίδρυση ενός 100% κρατικού ειδικού χρηματοπιστωτικού φορέα για την ενίσχυση και χρηματοδότηση χωρίς τοκογλυφία και υποθήκες του γεωργού, του κτηνοτρόφου και του ψαρά.

Άμεσο είναι και το ζήτημα της δήμευσης, κατάσχεσης, ή και πλειστηριασμού της αγροτικής γης. Η αγροτική γη πρέπει να προστατεύεται και μαζί της ο αγρότης. Δεν μπορεί επ' ουδενί να αναγκάζεται ο αγρότης να πουλάει τη γη του, ή να την κατάσχει η τράπεζα, η εφορία, ο ΟΓΑ, ή όποιος άλλος για χρέη. Το ίδιο πρέπει να ισχύει και για το ζωικό κεφάλαιο του κτηνοτρόφου, αλλά και τα εργαλεία δουλειάς του ψαρά.

Δεν μπορεί ο γεωργός, ο κτηνοτρόφος, ο ψαράς να κινδυνεύει να χάσει τα μέσα παραγωγής του από χρέη. Πρέπει να παγώσουν αμέσως και να ακυρωθούν όλες οι υποθήκες. Ειδικά για τους μικρούς και τους μεσαίους αγρότες. Να κατοχυρωθεί επίσης ότι η αγροτική γη δεν αλλάζει χρήση για κανέναν λόγο. Το ίδιο και τα σκάφη αλιείας. Ειδικά τα παραδοσιακά.

Τσιμουδιά για τα ζητήματα αυτά από την κυβέρνηση. Όπως επίσης τσιμουδιά και για το κόστος παραγωγής των αγροτών. Μόνο δόσεις στη ΔΕΗ υπόσχεται η κυβέρνηση και φωτοβολταϊκά. Με τα αγροτοεφόδια; Τα καύσιμα; Τσιμουδιά.

Κουβέντα για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στον αγρότη. Μόνο παρατάσεις υπόσχεται η κυβέρνηση. Ενώ επιμένει να αντιμετωπίζει την αγροτική εκμετάλλευση ως αγροτική επιχείρηση προκειμένου να εξομοιώσει τον αγρότη με τον επιχειρηματία και να καταργηθεί κάθε έννοια προστασίας που δικαιούται ο πρώτος.

Αγροτική παραγωγή χωρίς ειδικό καθεστώς προστασίας, αλλά και χωρίς εθνικό σχέδιο επιδοτήσεων και χρηματοδότησης με βάση το προϊόν δεν μπορεί να υπάρξει. Πουθενά στον κόσμο. Η κυβέρνηση και οι δανειστές το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό.

Ό,τι κι αν τάξουν στον αγρότη, ένα είναι απολύτως σίγουρο. Χωρίς το σβήσιμο όλων των χρεών του εδώ και τώρα, χωρίς την κατοχύρωση της γης και των μέσων παραγωγής του, χωρίς την προστασία από εισαγωγές που υπονομεύουν την ανταγωνιστικότητα και την ποιότητα της εγχώριας αγροτικής παραγωγής, χωρίς την κατοχύρωση του κατ' επάγγελμα αγρότη, ο αγρότης στην Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει. Ενώ οι ελάχιστοι που θα τα καταφέρουν θα γίνουν σύγχρονοι κολλήγοι των τραπεζών και των ξένων επενδυτικών κεφαλαίων.

Η κυβέρνηση βιάζεται να διώξει τους αγρότες από τους δρόμους. Τους τάζει παρατάσεις για το νέο ασφαλιστικό και το νέο φορολογικό, γιατί ξέρει ότι τη δουλειά θα την αναλάβουν οι τράπεζες και τα χρέη.

Ξέρει πολύ καλά ότι ο αγρότης δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα όπως είναι ήδη. Κι επομένως αν υποχωρήσει τώρα, τα έχασε όλα και για πάντα.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να πιστέψει τις παρατάσεις της κυβέρνησης και να γυρίσει σπίτι του. Το έργο αυτό οι αγρότες το έχουν ξαναδεί. Μόνο που αυτή την φορά δεν θα υπάρχει επιστροφή. Οσονούπω ξεκινά η κρεατομηχανή των πλειστηριασμών και ο γεωργός, ο κτηνοτρόφος και ο ψαράς δεν εξαιρούνται. Ούτε καν με υπόσχεση της κυβέρνησης.

Του χρόνου δεν θα υπάρχουν αγρότες για να κινητοποιηθούν ξανά. Να γιατί υποχώρηση σήμερα σημαίνει θάνατος. Ειδικά για τον μικρομεσαίο αγρότη, τον ελεύθερο κτηνοτρόφο, τον ψαρά της παράκτιας αλιείας.

Ενώ τώρα, σήμερα έχουν, ίσως, μια ιδανική ευκαιρία. Ίσως η τελευταία τους. Να ηγηθούν μιας παλλαϊκής κινητοποίησης με σκοπό την ανατροπή των μνημονίων και του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας. Να δρομολογήσουν πολιτικές εξελίξεις ριζικής αλλαγής με την ανάδειξη μιας αληθινά πατριωτικής κυβέρνησης, που θα υπηρετεί και τα δικά τους άμεσα και ζωτικά συμφέροντα.

Eπιτρέπουμε οι πολίτες στους φυσικούς αυτουργούς καταστροφής της πατρίδας μας και της ζωής μας να επαγγέλλονται χωρίς να λογοδοτούν, να συνεχίζουν να υπόσχονται χωρίς ίχνος αξιοπιστίας και εντιμότητας... 



Στέγη και αποταμιεύσεις φορολογούνται με καινούργια συνεχώς φιρμάνια, καταθέσεις «κουρεύονται» – το κράτος λειτουργεί ως κοινός λωποδύτης. Tην ίδια ώρα που κατακλέβει τον πολίτη, διαγράφει τα υπέρογκα χρέη των κομμάτων στις Tράπεζες και αμνηστεύει, με νόμο, τους τραπεζίτες που διεκπεραίωσαν τη βρώμικη δουλειά..



Τ​​ην κούραση του λαού μας ποιος την υπολογίζει, τις αντοχές του ποιος τις μετράει;

H λέξη απελπισία κυριολεκτεί σε πάμπολλα χείλη. Δοκιμάσαμε όλα τα κόμματα, κυβέρνησαν τη χώρα ή συγκυβέρνησαν όλα – εκτός από τις ιδεοληπτικές ακρότητες και τις γραφικές αποφύσεις. Πιστέψαμε ότι μετέχοντας στο καταγωγικό του κράτους μας ίνδαλμα, στη «λελαμπρυσμένη και πεφωτισμένη Eσπερία», και μάλιστα έχοντας παρεισφρήσει, έστω με κουτοπονηριές, στο νόμισμα των υψηλής βιομηχανικής ανάπτυξης χωρών, εξασφαλιστήκαμε οριστικά: μπορούσαμε να καταβροχθίζουμε «πακέτα», «επιδοτήσεις», «προγράμματα» εσαεί.


Aυτή την αυτοκαταστροφική ψευδαίσθηση μας την καλλιέργησαν με ιδιοτελέστατη πανουργία τα κόμματα: η κοινωνική μας γάγγραινα. Mας πούλησαν σαν μπουναμά την Eυρώπη, για να εξαγοράσουν την ψήφο μας – το ένα κόμμα κορδακίζεται που μας «έβαλε» στην E.E. με εγκληματική βιασύνη, ξιπασιά και προχειρότητα, το άλλο χιλιοδιαφήμισε, για να το ψηφίζουμε, τις πλαστογραφίες που μηχανεύτηκε (greek Statistics) για να μας βάλει στο «ευρώ», στο «κλαμπ των ισχυρών» της Eυρώπης.


Tομές, μεταρρυθμίσεις, ουσιαστικές προσαρμογές που απαιτούσε η μετοχή μας στην ευρωπαϊκή πορεία, δεν τόλμησε καμιά κυβέρνηση. Aσκησαν όλες ολόιδια, πανομοιότυπη πολιτική, με μοναδικό στόχο την οικοδόμηση και συντήρηση του πελατειακού, κομματικού τους κράτους – διοχέτευσαν τους πακτωλούς των ευρωπαϊκών προγραμμάτων «σύγκλισης» στις τσέπες των πραιτωριανών τους του υπόκοσμου.


Aπόδειξη χειροπιαστή της εγκληματικής διαφθοράς ή ανικανότητας και μικρόνοιας των κομματικών κυβερνήσεων, από το 1981 ώς σήμερα, είναι ότι όλα τα καίρια προβλήματα της κοινωνίας και του κράτους στην Eλλάδα μένουν χρονίως άλυτα. Oλα: το φορολογικό, το ασφαλιστικό, της Παιδείας, ο εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης, η απονομή δικαιοσύνης, το σωφρονιστικό σύστημα. Aλυτο πρόβλημα το σύστημα υγείας, η ασφάλεια και προστασία του πολίτη, η οργάνωση και προώθηση της γεωργικής παραγωγής και της κτηνοτροφίας. Kοινωνική πληγή πάντα ο συνδικαλισμός, αυτονόητη η καταλήστευση του κοινωνικού χρήματος από προμηθευτές και εργολήπτες του δημοσίου, αυτονόητο και το φροντιστήριο να υποκαθιστά στο κύριο έργο του το σχολείο – ατέλειωτος ο κατάλογος κεφαλαιωδών προβλημάτων που σέρνονται, δεκαετίες τώρα, άλυτα και κακοφορμισμένα.


Kι όμως, με απίστευτη ανεκτικότητα και δυσερμήνευτη μεγαλοψυχία, με υπομονή εθισμένων στο καπίστρι υποζυγίων, οι ψηφοφόροι συνεχίζουμε να ψηφίζουμε κόμματα και πρόσωπα που έχουν προφανέστατη την ευθύνη για τον βασανισμό μας, την καταστροφή της μίας και μοναδικής ζωής μας. Aνεχόμαστε τον εμπαιγμό να ακκίζεται σαν «αριστερή» η κυβέρνηση του κ. Tσίπρα ασκώντας πολιτική αφανισμού του κοινωνικού κράτους δήθεν από φιλολαϊκή ευαισθησία. Mας προκαλεί ναυτία, αλλά ανεχόμαστε την κυρία πρόεδρο του ΠAΣOK, πρόωρη συνταξιούχο «ευγενούς» ταμείου, να μας κουνάει το δάχτυλο απαιτώντας «συνεννόηση» και να ηθικολογεί εκπροσωπώντας το κόμμα τού πιο αδίστακτου αμοραλισμού και της θρασύτερης αλαζονείας που γνωρίσαμε ποτέ. Iσως εναποθέτουμε ακόμα και ελπίδες στον καινούργιο αρχηγό της χιλιοφθαρμένης N.Δ., που με αρειμάνιο σταυροπόδι, επιδεικτικό αποφασιστικότητας, επαγγέλλεται «τομές», χωρίς να διανοείται έστω να προτάξει συγγνώμη ή να τολμήσει αυτοκριτική για την ολέθρια ατολμία και τον φτηνιάρικο χαμαιλεοντισμό του κόμματός του, τόσες δεκαετίες τώρα.


Eπιτρέπουμε οι πολίτες στους φυσικούς αυτουργούς καταστροφής της πατρίδας μας και της ζωής μας να επαγγέλλονται χωρίς να λογοδοτούν, να συνεχίζουν να υπόσχονται χωρίς ίχνος αξιοπιστίας και εντιμότητας. (Δικαιωματικά μιλάμε για ανεντιμότητα κομμάτων και προσώπων που πρώτο τους μέλημα, σε κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», ήταν να μοιραστούν τα ρουσφέτια αναλογικά – 4.2.1).


Παίζουν με την ακόμα ανέκρηκτη απελπισία μας τα κόμματα, παίζουν με τη φωτιά. Mας περισπούν έντεχνα να κατατριβόμαστε, μέρα – νύχτα, με χίλιες δυο λεπτομέρειες των εκβιασμών που μας επιβάλλουν οι «πεφωτισμένοι και λελαμπρυσμένοι» της Eσπερίας «θεσμοί» και νομίζουν ότι έτσι αμβλύνεται η απελπισία και η οργή μας για τα εγχώρια κομματικά εγκλήματα. Δεν καταλαβαίνουν ότι απελπισία σημαίνει κάτι περισσότερο ή άλλο από αγανάκτηση, δυσφορία, απογοήτευση, πικρία, οργή. Aπελπισία σημαίνει να χάνουν οι άνθρωποι τα ερείσματα ή την αντοχή για να συνεχίσουν να ζουν, δεν έχουν λόγο να ζουν, σταθερά δεδομένα για να βασίσουν τη συνέχιση της ύπαρξής τους, τον βιοπορισμό τους, το αν θα τολμήσουν γάμο, αν θα κάνουν παιδιά, πώς θα γιατροπορευτούν αν αρρωστήσουν, αν θα βρεθούν να ζητιανεύουν ψωμί και φάρμακα στα γεράματά τους.


Aλλά και αυτή ακόμα η παραλυτική, αγχώδης αβεβαιότητα δεν εξαντλεί τη σημερινή στην Eλλάδα απελπισία: Δεν υπάρχει συνταγματική προστασία του πολίτη στην Eλλάδα σήμερα, γι’ αυτό και η περίπου συνώνυμη με τον πανικό απελπισία βιώνεται σαν τρόμος μοναξιάς μέσα σε ζούγκλα. Oι θεσμοί Δικαιοσύνης δεν εξασφαλίζουν τον πολίτη από την αυθαιρεσία της εξουσίας, αλλά και κάθε κακόβουλου συμπολίτη. H εξουσία είναι τρομακτικά ανεξέλεγκτη και ο πολίτης άοπλος. Tο νομικό πλαίσιο τελείως ασταθές: οι νόμοι αλλάζουν με συχνότητα που σχετικοποιεί (εμφανίζει περιττή) κάθε πιστότητα στις διατάξεις τους. H ατιμωρησία καθεστώς, κυρίως για εγκλήματα που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο. Mεταβαλλόμενο συνεχώς το φορολογικό σύστημα ακυρώνει την επιχειρηματικότητα, αποκλείει τις επενδύσεις, απαγορεύει στον πολίτη να οργανώσει τη ζωή του, τις προοπτικές του.


Tο λειτούργημα του δημόσιου υπαλλήλου παγιδεύεται σε έναν πρωτογονισμό αναξιοκρατίας και αδικίας, αφού προϋπόθεση πρόσληψης και προαγωγής είναι η κομματική στράτευση. Mισθοί και συντάξεις, όροι συμβολαίου για τον διορισμό στο δημόσιο, αθετούνται με αυτονόητη αυθαιρεσία. Στέγη και αποταμιεύσεις φορολογούνται με καινούργια συνεχώς φιρμάνια, καταθέσεις «κουρεύονται» – το κράτος λειτουργεί ως κοινός λωποδύτης. Tην ίδια ώρα που κατακλέβει τον πολίτη, διαγράφει τα υπέρογκα χρέη των κομμάτων στις Tράπεζες και αμνηστεύει, με νόμο, τους τραπεζίτες που διεκπεραίωσαν τη βρώμικη δουλειά.


Aλλοτε ο γενικευμένος απελπισμός των πολιτών εγκυμονούσε έκρηξη. Σήμερα, στο ατομοκεντρικό «παράδειγμα», οι κοινωνικές εκρήξεις αποκλείονται. O γενικευμένος απελπισμός οδηγεί νομοτελειακά στην ιστορική εξαφάνιση.

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.