03/21/16


ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ χθες - Κυριακή 20/3 - το απόγευμα η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων στις εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης στη ΓΣΕΕ, στο πλαίσιο του 36ου Συνεδρίου της Συνομοσπονδίας που έγινε στη Ρόδο. Θυμίζουμε, ότι οι έδρες στη διοίκηση της ΓΣΕΕ είναι 45.

Η ΠΑΣΚΕ είχε οριακή μείωση στο ποσοστό της και πήρε μία έδρα λιγότερη, παραμένοντας όμως στην πρώτη θέση παρά τη συμβιβαστικήμε κυβερνήσεις και εργοδότες πολιτική της στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Οι ταξικές αριστερές συνδικαλιστικές παρατάξεις και κάθε μία ξεχωριστά και όλες μαζί αύξησαν τα ποσοστά τους, περίπου στο 40%, χωρίς όμως να αλλάζει ο συσχετισμός δύναμης στη ΓΣΕΕ, που παραμένει υπέρ των δυνάμεων του συνδικαλιστικού συμβιβασμού.

Αυτό πλέον που προέχει είναι ο συντονισμός δράσης των δυνάμεων της συνδικαλιστικής Αριστεράς και ο συντονισμός των αγωνιστικών ταξικών πρωτοβάθμιων σωματείων, των Ομοσπονδιών και των εργατικών κέντρων, προκειμένου να συμβάλλουν στο αμέσως επόμενο διάστημα στον παλλαϊκό ξεσηκωμό εργαζομένων, συνταξιουχών, νέων, ανέργων επαγγελματιών, επιστημόνων και μιρομεσαίων αγροτών ενάντια στο νέο πακέτο μνημονιακών μέτρων με επίκεντρο το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Για να γίνουν καλύτερα κατανοητά τα αποτελέσματα, διευκρινίζουμε ότι:
  • Οι δυνάμεις της ΔΑΚΕ, που στο προηγούμενο συνέδριο συμμετείχαν σε ενιαίο ψηφοδέλτιο, σ' αυτό «κατέβηκαν» με δυο διαφορετικά ψηφοδέλτια, της ΔΑΚΕ και τις «Νέας Δημοκρατικής Ανεξάρτητης Κίνησης Εργαζομένων».
  • Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ με επικεφαλής το Θάνο Βασιλόπουλο συνεργάστηκαν σε αυτές τις αρχαιρεσίες με ένα τμήμα του ΕΜΕΙΣ με πρωτοβουλία του επικεφαλής του, Νίκου Φωτόπουλου και παρά την μείωση των αντιπροσώπων του συνεδρίου ενίσχυσαν τις δυνάμεις τους. Τα στελέχη του ΕΜΕΙΣ που δεν ακολούθησαν, συμμετείχαν με δικό τους ψηφοδέλτιο στις αρχαιρεσίες, διατηρώντας τον τίτλο ΕΜΕΙΣ.
Συνολικά, ψήφισαν 370 αντιπρόσωποι και βρέθηκαν 368 έγκυρα ψηφοδέλτια (από 423 έγκυρα στις προηγούμενες εκλογές).

Έλαβαν:
  1. ΠΑΣΚΕ, 119 ψήφους και 15 έδρες (146 και 16). Ποσοστό 32,33% από 34,52%. 
  2. ΔΑΣ, που στηρίχτηκε από το ΠΑΜΕ, 83 ψήφους και 10 έδρες, από 94 ψήφους και 10 έδρες. Ποσοστό 22,55% από 22,22%.
  3. ΔΑΚΕ, 67 ψήφους και 8 έδρες (103 και 11). Ποσοστό 18,2% από 24,35%.
  4. ΜΕΤΑ μαζί με το τμήμα του ΕΜΕΙΣ, 53 ψήφους και 7 έδρες (από 44 ψήφους και 5 έδρες). Ποσοστό 14,4% από 10,4%.
  5. Νέα Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εργαζομένων (Νέα ΔΑΚΕ), 31 ψήφους και 4 έδρες. Ποσοστό 8,42%.
  6. ΕΜΕΙΣ, 9 ψήφους και 1 έδρα (32 και 3). Ποσοστό 2,44% από 7,57%.
  7. «Αγωνιστική Ταξική Ενότητα», 6 ψήφους και καμιά έδρα (2 και καμιά). Ποσοστό 1,63% από 0,47%.
 ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

Σήμερα, σχεδόν διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση του ’21 και εκατό χρόνια μετά το ’22, οι συσχετισμοί έχουν ανατραπεί δραματικά. Η Τουρκία είναι πλέον μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη με πληθυσμό εφτά φορές μεγαλύτερο από της Ελλάδας ....


Απέναντί της, η Ελλάδα έχει μεταβληθεί στο κλοτσοσκούφι των Ευρωπαίων, έχει αποβιομηχανοποιηθεί σχεδόν ολοκληρωτικά, έχει ως πρόεδρο τον Προκόπη Παυλόπουλο και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα που… έχει καταστραφεί από υπερβολικές δόσεις εθνομηδενισμού….

Στις αρχές του 19ου αιώνα, λίγο πριν την Επανάσταση του ’21, ο Ιωάννης Καποδίστριας και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σε δύο υπομνήματα, ο πρώτος προς τον τσάρο το 1811 και ο δεύτερος προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το 1820, υπολόγιζαν τον αριθμό των Ελλήνων σε 7 έως 9 εκατομ., ανάλογο με εκείνον των Τούρκων και με τα 9 εκατ. της κοσμοκράτειρας Αγγλίας την ίδια εποχή.

Οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι δεν ξεπερνούσαν, μαζί, τα 3 εκατ. Κατανοούμε έτσι γιατί, από τον Ρήγα ως την Φιλική Εταιρεία, το όραμα των Ελλήνων για το μελλοντικό τους κράτος, είχε βυζαντινές διαστάσεις – εξ ου και η επανάσταση στη Μολδοβλαχία, παράλληλα με την Πελοπόννησο και τα σχέδια για μια επαναστατική εξέγερση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Αυτός ο ελληνισμός, που έσφυζε από ζωτικότητα και πρωτοστατούσε στην οικονομική και πνευματική ζωή της ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης –από την Οδησσό και τον Πόντο έως τη Βιέννη–, υπήρξε και ο πρωταγωνιστής της μεγαλύτερης επανάστασης των αρχών του 19ου αιώνα που συντάραξε την Ευρώπη και τον κόσμο.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρισκόταν σε κρίση τουλάχιστον έναν αιώνα πριν, από τις απαρχές του 18ου αιώνα, και παρ’ ότι σκωληκόβρωτη συντηρούνταν ακριβώς γιατί Εγγλέζοι, Γάλλοι και Αυστριακοί, επιθυμούσαν την επιβίωσή της. Τόσο απέναντι στον ρωσικό κίνδυνο, όσο και απέναντι στην πιθανότητα ανασυγκρότησης ενός ελληνικού κράτους, στα όρια του ύστερου Βυζαντίου, που θα αποτελούσε ισχυρό ανταγωνιστή τους στην ανατολική Μεσόγειο.

Έτσι η επανάσταση δεν αντιμετώπιζε μόνον την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και τις δυτικές δυνάμεις, που μέχρι το 1824 συντάσσονταν ανοιχτά με τους Οθωμανούς μαζί με την Αυστρία του Μέττερνιχ· τέλος είχαν να αντιμετωπίσουν την εσωτερική διχόνοια και τις διαμάχες ενός λαού διάσπαρτου σε μια τεράστια περιοχή. Οι Έλληνες μόνοι τους (διότι και η Ρωσία, πιστή στην Ιερά Συμμαχία, είχε εγκαταλείψει τους Έλληνες στην τύχη τους και στα χέρια των Εγγλέζων) έπρεπε να αντιμετωπίσουν αυτούς τους τρεις δαίμονες που έχουν σφραγίσει τη νεότερη ιστορία μας. («Αραπιάς άτι, Γάλλου νους, βόλι Τουρκιάς, τοπ’ Άγγλου, πέλαγο μέγα πολεμά, βαρεί το καλυβάκι», γράφει με απαράμιλλη ενάργεια και πυκνότητα ο Σολωμός).

Παρ’ ότι επί εκατό ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1922, οι Έλληνες δοκιμάζουν με αναρίθμητες προσπάθειες να απελευθερώσουν το μεγαλύτερο μέρος των κατοικούμενων από Έλληνες περιοχών, θα αφήσουν αυτό το έργο ημιτελές, με αποφασιστική συμβολή των εμφυλίων πολέμων που κατέτρωγαν το εσωτερικό μέτωπο. Ταυτόχρονα θα επιτρέψουν στους Οθωμανούς να ανασυγκροτηθούν μετά το 1922, να εκδιώξουν και να σφαγιάσουν τους χριστιανικούς πληθυσμούς (Αρμένιους, Πόντιους, ανατολικοθρακιώτες, Μικρασιάτες) και να αρχίσουν, από το ’22 και μετά, μια πορεία ανασυγκρότησης ενός ισχυρού κράτους στη Μ. Ασία και την Κωνσταντινούπολη.

Έκτοτε, η πορεία των δύο νέων εθνικών κρατών, της Ελλάδας και της Τουρκίας, ακολουθεί αποκλίνουσες κατευθύνσεις. Σε μας διχόνοια, διαμάχες, Κατοχή και εμφύλιοι θα αποδυναμώσουν ακόμα περισσότερο το ήδη συρρικνωμένο γεωγραφικά και πληθυσμιακά εθνικό σώμα (εκατομμύρια εξάλλου χάθηκαν από τις αρχές μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα σε αλλεπάλληλα μεταναστευτικά κύματα). Η Τουρκία, παρ’ ότι ξεκινούσε από πολύ χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης και συνοχής, ακολουθεί με αυταρχικό και ολοκληρωτικό τρόπο μια πορεία εθνικής οικοδόμησης.

ΣΗΜΕΡΑ, σχεδόν διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση του ’21 και εκατό χρόνια μετά το ’22, οι συσχετισμοί έχουν ανατραπεί δραματικά. Η Τουρκία, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, κυρίως εξαιτίας του κουρδικού, είναι πλέον μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη με πληθυσμό εφτά φορές μεγαλύτερο από της Ελλάδας –το 1922 ήταν μόλις διπλάσιος–, με ισχυρή αυτοκινητοβιομηχανία (παρήγαγε,1.4 εκατομ. αυτοκίνητα το 2015), έχει μια διαρκώς ενισχυόμενη πολεμική βιομηχανία και είναι μέλος του κλαμπ των είκοσι ισχυρότερων χωρών του κόσμου. Έχει πρόεδρο τον Ερντογάν που επιχειρεί να τεθεί επικεφαλής ενάμιση δισεκατομμυρίων μουσουλμάνων και πρωθυπουργό τον εμπνευστή του νεοθωμανικού δόγματος Νταβούτογλου. Απέναντί της, η Ελλάδα έχει μεταβληθεί στο κλοτσοσκούφι των Ευρωπαίων, έχει αποβιομηχανοποιηθεί σχεδόν ολοκληρωτικά, έχει ως πρόεδρο τον Προκόπη Παυλόπουλο και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Έναν πρωθυπουργό που δεν διαθέτει ούτε ίχνος εθνικής στρατηγικής, μια και το μυαλό του, όπως εκείνο των συριζαίων γενικότερα, έχει καταστραφεί από υπερβολικές δόσεις εθνομηδενισμού.

Αυτές οι δύο χώρες βρίσκονται αντιμέτωπες στο Αιγαίο σήμερα. Έσχατο, η Τουρκία, με σύστημα, μεταβάλλει την καταστροφή που προκάλεσε στη Συρία, με την ενίσχυση των τζιχαντιστών σε όπλο για την οριστική καθυπόταξη της Ελλάδας, μέσω των προσφύγων και των μεταναστών.

Η Τουρκία πιστεύει πως βρίσκεται πολύ κοντά στον στόχο της μεταβολής της Ελλάδας και της Κύπρου σε νεοθωμανικό προτεκτοράτο. Εξάλλου, παρά τα casus beli και την παρουσία πενήντα χιλιάδων στρατού στην Κύπρο, η ελληνική κυβέρνηση πειθήνια πραγματοποιεί ήδη κοινές συνεδριάσεις των υπουργικών συμβουλίων με εκείνους που την απειλούν (ενώ βέβαια δεν κάνει τίποτα ανάλογο με την Κύπρο).

ΦΘΑΣΑΜΕ λοιπόν στο τέλος του παιχνιδιού; Και μετά από διακόσια χρόνια είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε μια νέα υποταγή στους Οθωμανούς; Τα σημάδια μιας τέτοιας εξέλιξης την αναδεικνύουν σε μια πιθανή εκδοχή. Και είναι πολλά. Οι δήμαρχοι των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, αλλά και ο πολύς Γιάννης Μπουτάρης, θεωρούν ως σωτηρία της οικονομίας την προνομιακή διασύνδεση με την Τουρκία. Οι ιεράρχες της Κρήτης έχουν αποκτήσει την τουρκική υπηκοότητα, ενώ ορισμένοι αστέρες-ιεράρχες της Θράκης υποστηρίζουν ήδη την ανάγκη η Β. Ελλάδα να ενταχθεί σε κοινό κράτος με την Κωνσταντινούπολη και τη Δυτική Μικρά Ασία! Δεν έχει διαλύσει επί ματαίω την ενότητα της ελλαδικής Εκκλησίας ο τουρκολάτρης πατριάρχης.

Και, δυστυχώς, τα πλήγματα δεν έρχονται μόνο από τα πάνω, από τις ελίτ. Δεν έρχονται μόνο από τον Σόρος, τον Λιάκο και τη Σία Αναγνωστοπούλου. Εκφράζουν, εν πολλοίς, το ήθος και την ιδεολογία ενός σημαντικού μέρους του ελληνικού λαού – κατεξοχήν των μεσοστρωμάτων των πόλεων, δυστυχώς, ίσως και του μεγαλύτερου μέρους της νεολαίας. Σε έναν λαό που δεν ενοχλείται από τα τουρκικά σήριαλ, όπου ο συμφεροντολογικός ατομικισμός έχει διαλύσει κάθε συλλογικό αίσθημα ταυτότητας, είναι απολύτως φυσιολογικό να κυριαρχούν ο ΓΑΠ και ο Τσίπρας.

Εκεί ακριβώς εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα: Ότι ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, «κουράστηκε». Πολιορκημένος από ανατολή και δύση, βαθιά αλλοτριωμένος πολιτιστικά από κανάλια, πανεπιστημιακούς και υπουργεία, πίστεψε και πιστεύει εν πολλοίς ακόμα πως, με τη λογική του κατευνασμού και του στρουθοκαμηλισμού, μπορεί να επιβιώσει χωρίς μεγάλες προσπάθειες και κυρίως χωρίς συλλογικούς αγώνες. Γι’ αυτό και άφησε τις Ρεπούση να κυριαρχούν στην παιδεία, γι’ αυτό και υπερψήφισε τέσσερις φορές τον αγράμματο νεαρό (ελπίζοντας πως θα αποφύγει τις δόσεις στην εφορία) και παριστάνει και τον τσάμπα ανθρωπιστή μαζί με τον Οικονομέα.

Το μόνο πρόβλημα όμως είναι πως, σε αυτόν τον τόπο, η ειρηνική παραίτηση του ραγιά είναι αδύνατη. Γιατί, σε αυτήν τη γεωγραφική περιοχή, όποιος δεν αντιστέκεται, υποτάσσεται, πεθαίνει. Σε αυτή την περιοχή έχουν διεξαχθεί όλοι οι μεγάλοι πόλεμοι των τελευταίων εβδομήντα χρόνων. Εδώ, από την αρχαιότητα, οι εισβολές και οι επιδρομές υπήρξαν αναρίθμητες. Αρκεί να δει κανείς τι συμβαίνει στη Συρία, στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη. Αρκεί να δει κανείς τι συνέβη στη Β. Ήπειρο, τι συνέβη στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, τι συμβαίνει σήμερα στην Κύπρο.

Έτσι λοιπόν, και να θέλουν οι Έλληνες να γίνουν εθελόδουλοι –εκτός ίσως από τους πολιτικούς και όσους κερδίζουν από αυτό–, είναι υποχρεωμένοι να αφυπνιστούν. Εκτός εάν μεταναστεύσουν όλοι από τη χώρα. Εμείς– όσοι θα μείνουμε και είμαστε πολλοί–, παρ’ ότι η ιστορία «γύρισε στραβά» θα υποχρεωθούμε να αντιδράσουμε. Και όχι μόνο με τη μορφή εξανθημάτων στο εθνικό σώμα, όπως συνέβη με τη Χρυσή Αυγή, αλλά και ως ρεαλιστική πρόταση αντίστασης και ανάταξης της χώρας. Εκατόν ενενήντα πέντε χρόνια μετά το 1821:

Τὸ ζήτημα πιὰ ἔχει τεθεῖ:
Ἢ θὰ ἐξακολουθοῦμε νὰ γονατίζουμε
ὅπως αὐτὸς ὁ δραπέτης
ἢ θὰ σηκώσουμε ἄλλον πύργο ἀτίθασο
ἀπέναντί τους.
Μιχάλης Κατσαρός. (Ὁ Δοῦλος)

Οι καταναλωτές πρέπει να γνωρίζουν ότι, με τη νέα νομοθετική ρύθμιση του ΥΠΟΙΚ η οποία ισχύει από 7/3/2016, καθίσταται σαφές ότι οι χρεώσεις αυτές απαγορεύονται, όπως άλλωστε, επιτάσσει η σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία....


ΚΑΜΙΑ επιβάρυνση στους καταναλωτές λόγω της χρήσης μέσων πληρωμής, όπως είναι η πιστωτική ή η χρεωστική κάρτα.

Αυτό προβλέπεται με το άρθρο 56 του ν. 4370/2016 που τροποποιεί τον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή.

Οι καταναλωτές θα πρέπει να γνωρίζουν ότι, με τη νέα νομοθετική ρύθμιση, που ανακοίνωσε πρόσφατα το υπουργείο Οικονομίας και η οποία ισχύει από 7 Μαρτίου 2016, καθίσταται σαφές ότι οι χρεώσεις αυτές απαγορεύονται, όπως άλλωστε, επιτάσσει η σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία. "Για τυχόν παραβάσεις μπορούν να απευθύνονται στον Συνήγορο του Καταναλωτή υποβάλλοντας σχετική αναφορά", αναφέρει ανακοίνωση της ανεξάρτητης αρχής.

- ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΤΑΙ ότι η απόλυτη απαγόρευση επιβολής τέτοιων επιβαρύνσεων είχε θεσμοθετηθεί ήδη με τον ν. 3862/2010 (άρθρο 49 παρ. 3 εδ. β΄). Ωστόσο, μετά τη θέση σε ισχύ της Υ.Α Ζ1-891/2013 (ΦΕΚ Β΄ 2144), από τις 13.6.2014, η οποία απαγόρευε τη χρέωση των καταναλωτών για τη χρήση ενός συγκεκριμένου μέσου πληρωμής μόνο «για δαπάνη υπερβαίνουσα το κόστος χρήσης αυτού του μέσου», εμφανίστηκαν από ορισμένους προμηθευτές πρακτικές επιβολής χρεώσεων σε καταναλωτές λόγω πληρωμής μέσω κάρτας.

Η Ανεξάρτητη Αρχή «Συνήγορος του Καταναλωτή», κατόπιν υποβολής σχετικών αναφορών, είχε επισημάνει το ζήτημα, προβαίνοντας, από το 2014, σε συστάσεις προς προμηθευτές, οι οποίοι είχαν επιβαρύνει με πρόσθετες χρεώσεις καταναλωτές λόγω πληρωμής με κάρτα.

Πρόσφυγες και μετανάστες προερχόμενοι από τον νησί της Λέσβου φτάνουν στο λιμάνι της Ελευσίνας με το πλοίο Ελευθέριος Βενιζέλος, Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016. Στο λιμάνι της Ελευσίνας κατέπλευσε το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο "Ελευθέριος Βενιζέλος" με 1433 μετανάστες και πρόσφυγες. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι μετανάστες και πρόσφυγες θα οδηγηθούν με πούλμαν σε κέντρο προσωρινή φιλοξενίας στον Σκαραμαγκά...

Άφιξη 1433 μεταναστών στο λιμάνι της Ελευσίνας, σήμερα 21/3/2016! 
ΤΟ «φράγμα» των 50.000 προσφύγων έσπασε για πρώτη φορά σήμερα στην ελληνική επικράτεια με τις νέες αφίξεις να εμφανίζονται αυξημένες, μία ημέρα μετά την έναρξη εφαρμογής της συμφωνίας ΕΕ- Τουρκίας για το προσφυγικό. 

Οι πρόσφυγες σε όλη τη χώρα ανέρχονταν σήμερα σε 50.411, από τους οποίους οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο είναι 1.662. Η αύξηση του αριθμού των αφίξεων προκαλεί ανησυχία, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εκπρόσωπος τύπου του Συντονιστικού Οργάνου Διαχείρισης της Προσφυγικής Κρίσης, Γιώργος Κυρίτσης, καθώς για να λειτουργήσει η συμφωνία, είναι απαραίτητη η μείωση των ροών από την πλευρά της Τουρκίας. 

Για το επιχειρησιακό πλάνο εφαρμογής της συμφωνίας πραγματοποιήθηκε ήδη τηλεδιάσκεψη υπηρεσιακών παραγόντων με τη συμμετοχή του συντονιστή από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εφαρμογή της συμφωνίας, Μάρτιν Βερβέι, και του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, Γιάννη Ταφύλλη. 

Η ελληνική κυβέρνηση προχωράει ήδη στη μεταφορά των προσφύγων από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα και αναζητάει και νέους χώρους για τη φιλοξενία τους. Ένας από τους χώρους που εξετάζονται, είναι έκταση δίπλα στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά

Μέχρι στιγμής έχει γίνει η μεταφορά περίπου των μισών προσφύγων από τα νησιά και οι πρόσφυγες που παραμένουν σε Λέσβο, Σάμο, Χίο, Κω και Ρόδο ανέρχονται σε 5.538. Για τη μεταφορά τους χρησιμοποιείται όχι μόνο το λιμάνι του Πειραιά, αλλά και τα λιμάνια της Ελευσίνας και της Καβάλας

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συντονιστικού Οργάνου, σήμερα στην Αττική βρίσκονται 13.711 πρόσφυγες, από τους οποίους οι 5.132 διαμένουν στο λιμάνι του Πειραιά και οι υπόλοιποι σε δομές Φιλοξενίας (Σχιστό, Ελαιώνας, Ελληνικό, Άγιος Ανδρέας, Μαλακάσα, Λαύριο). 

Στην Κεντρική Ελλάδα αριθμούνται 2.569 πρόσφυγες, με τους περισσότερους να φιλοξενούνται στο στρατόπεδο της Ριτσώνας στην Εύβοια (826) και στο στρατόπεδο στο Κουτσόχερο Λάρισας (766). 

Αυξημένος επίσης εμφανίζεται ο αριθμός των προσφύγων που βρίσκονται στην Ειδομένη με όσους βρίσκονται εντός του camp να υπολογίζονται σε 13.250. Επίσης, στο βενζινάδικο του Πολυκάστρου παραμένουν 1.250 άτομα. 

Στη Βόρεια Ελλάδα φιλοξενούνται συνολικά 28.593 άτομα. Για πρώτη φορά 1.045 πρόσφυγες διαμένουν από χτες στο παλιό στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Κατσικά Ιωαννίνων.


Γιώργος Κυρίτσης: Δεν «τρέχει» ομαλά η συμφωνία με την Τουρκία για το προσφυγικό...




«Οι ρυθμοί των αφίξεων από τα τουρκικά παράλια στην Ελλάδα δεν επιτρέπουν να τρέξει ομαλά η συμφωνία» είπε στα Παραπολιτικά 90,1 και στο Νίκο Ευαγγελάτο ο εκπρόσωπος τύπου του συντονιστικού για το προσφυγικό, Γιώργος Κυρίτσης.

Ο κ. Κυρίτσης δήλωσε άγνοια για κομμάτια της συμφωνίας όπως για παράδειγμα για το αν 66 χιλιάδες πρόσφυγες από όσους βρίσκονται στην Ελλάδα πριν τη συμφωνία θα εγκατασταθούν σε χώρες της ΕΕ απευθείας από την Ελλάδα.

Σημείωσε πως η διαδικασία για την αίτηση ασύλου είναι εξατομικευμένη.

Δεν είναι εύκολο να διαφωνήσει κανείς με τη διαπίστωση ότι η ελλαδική κοινωνία είναι πια βυθισμένη ανέλπιδα σε κώμα παρακμιακό, επιθανάτιο. Tο κράτος δεν λειτουργεί παρά μόνο τόσο όσο για να συντηρείται ο πελατειακός χαρακτήρας του...



ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ του πολιτισμού ήταν πάντοτε ο πρωτογονισμός, η ζούγκλα. Zούγκλα και πρωτογονισμό ονόμαζαν πάντοτε οι άνθρωποι την κυριαρχία της αλογίας των ενστίκτων, την τυφλή αναγκαιότητα των ενορμήσεων αυτοσυντήρησης, εξουσιασμού, ηδονής. Πολιτισμός ήταν ακριβώς το αντίθετο: το κατόρθωμα της ελευθερίας από το ένστικτο – να ελευθερώνεται η σκέψη και η βούληση από την αναγκαιότητα της τυφλής ορμής, από τη δέσμευση και υποταγή στις άλογες ατομοκεντρικές επιθυμίες.

Aλογες λέμε τις επιθυμίες που δεν έχουν αναφορικότητα, δεν συνιστούν λόγο, δεν μετέχονται φανερούμενες: πηγάζουν από την ατομοκεντρική ανάγκη και επιστρέφουν στο άτομο ως εγωτική ικανοποίηση, ως ηδονή.

Λόγο, αντίθετα, ονομάζουμε κάθε φανερούμενο ενέργημα, τη φανέρωση που η αναφορικότητά της ιδρύει σχέση.

Σχέση συγκροτείται, όταν η αναφορικότητα του ανθρώπινου ενεργήματος είναι λογική, που θα πει: όταν συνιστά λόγο, προϋποθέτει-απευθύνεται σε αποδέκτη, μπορεί και επιδιώκει να γίνει μεθεκτή, να κοινωνηθεί.

Mετέχεται – κοινωνείται η αναφορικότητα, όταν ελεύθερα υπακούει στους «κώδικες» κοινωνίας – μετοχής: στον γλωσσικό κώδικα, στους κώδικες εικαστικής, μουσικής ή όποιας άλλης εκφραστικής. Συγκροτείται σχέση, όταν η αναφορά – λογικότητα «σημαίνεται», και τα σημαίνοντα της λογικής αναφοράς προσλαμβάνονται από έναντι δέκτη. Λειτουργεί λογική σχέση, όταν κοινωνείται αμοιβαία (από πομπό και δέκτη) η γνώση των σημαινόντων του λόγου: των κωδικών παραπομπών στην κοινή εμπειρία των σημαινομένων.

Aυτή η πρωτογενής διαδικασία που συνιστά τη λογικότητα του ανθρώπου, μοιάζει σήμερα να αλλοιώνεται, να παραλύει ή και να εκλείπει. O πρωτογονισμός του ατομοκεντρισμού, η τυφλή ορμή αυτοπροστασίας, ακυρώνει την ετοιμότητα σχέσης, δηλαδή την ίδια τη λογικότητα του ανθρώπου, την αυθυπερβατική ελευθερία που διαφοροποιεί τον άνθρωπο από το άλογο κτήνος. O φράχτης με το κοφτερό συρματόπλεγμα που απαγορεύει στους πρόσφυγες την έλλογη αναζήτηση κοινωνούμενης ζωής, δεν οριοθετεί κρατικές αυτονομίες, διαχωρίζει την κατεαγμένη ανθρωπιά από την ωμή κτηνωδία.

Σημαδεύει πια ανεξίτηλα την Iστορία της Eυρώπης η εικόνα αιμόφυρτων προσφύγων να κραδαίνουν με ξέφρενη απελπισία, πολλοί μαζί, βαρύ σιδερένιο αντιστύλι και να χτυπάνε, σαν κοινή πεισμωμένη γροθιά, απεγνωσμένα, το κουλουριασμένο ατσάλινο πλέγμα, κατάφορτο κοφτερές λεπίδες, μήπως και διανοίξουν πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Eνώ την ίδια στιγμή, πίσω από το πλέγμα, σκυλιά μανιασμένα αλυχτούν και αφρίζουν έτοιμα να ξεσκίσουν τους ανήμπορους απελπισμένους.

Eίχαν προηγηθεί στις τηλεοπτικές οθόνες, επί βδομάδες και μήνες, εικόνες που δικαιολογούσαν την αυτοκτονική παραφορά όσων αντιπάλευαν το λεπιδοφόρο συρματόπλεγμα: Kορμάκια πνιγμένων στη θάλασσα νηπίων, ξεβρασμένα σε αιγαιοπελαγίτικες ακτές – μόνο για να βάλουν στην τσέπη, κάποια ανθρωπόμορφα κτήνη, μια χούφτα δολάρια. Mανάδες αλλόφρονες, με τον πανικό και τη φρίκη στα μάτια, σαν πληγωμένα ζώα σε θανατερή παγίδα. Eικόνες κοπαδιασμένων ανθρώπων, πλήθος ατέλειωτο, να πεζοπορούν προς το τίποτα μέσα στην παγωνιά του χειμώνα ή στη βροχή, μόνο για να ξεφύγουν τον θάνατο. Πεινασμένοι, άπλυτοι, ανάλλαγοι, δίχως ιδιωτικό χώρο για τις φυσικές τους ανάγκες, με ύπνο μέσα στις λάσπες ή στη νεροποντή.

Mε δεδομένες στη διεθνή δημοσιότητα αυτές τις εικόνες, ο πρόεδρος του Eυρωπαϊκού Συμβουλίου (European Council), Πολωνός Donald Tusk, έδωσε συγχαρητήρια στις κυβερνήσεις των χωρών του «βαλκανικού διαδρόμου των προσφύγων», για το κατόρθωμα να κλείσουν τα σύνορά τους με λεπιδοφόρα συρματοπλέγματα και σκυλιά. Eστω κι αν την Iστορία τη γράφει συνήθως ο πρωτογονισμός της ισχύος, αυτό το όνομα, Donald Tusk, οφείλουμε να το κρατήσουμε στη μνήμη μας με αποτροπιασμό, τουλάχιστον όσοι ακόμα προσβλέπουμε στην Eυρώπη που θέλησαν να οικοδομήσουν ένας Helmut Schmidt και ένας Jacques Delors.

* * *

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ να διαφωνήσει κανείς με τη διαπίστωση ότι η ελλαδική κοινωνία είναι πια βυθισμένη ανέλπιδα σε κώμα παρακμιακό, επιθανάτιο. Tο κράτος δεν λειτουργεί παρά μόνο τόσο όσο για να συντηρείται ο πελατειακός χαρακτήρας του. Aναξιοκρατία, φαυλότητα, ραστώνη ακυρώνουν κάθε ενδεχόμενο εξυπηρέτησης του «δημοσίου συμφέροντος». Tο πολιτικό σύστημα καθηλωμένο ανίατα σε πρακτικές της πιο αηδιαστικής ευτέλειας – καθολικά και αυτονόητα κυρίαρχη η ψυχανώμαλη κομματική ιδιοτέλεια, η εξουσιολαγνεία. Tα μέσα πληροφόρησης και ψυχαγωγίας υποταγμένα απολύτως στον λαϊκισμό, στην εμπορευματική χυδαιότητα. O συνδικαλισμός, στυγνός βασανιστής του λαϊκού σώματος. Aπανωτές οι εκρήξεις αυτοκαταστροφικής υστερίας, με βανδαλισμούς ανεμπόδιστους, την αυθαιρεσία έμπρακτα νομιμοποιημένη. Aγλωσσία εφιαλτική και καταναλωτική μονομανία μετράνε τη συλλογική αποχαύνωση.

Kαι ξαφνικά, αυτή η ξοφλημένη κοινωνία, ιστορικά τελειωμένη μέσα στην ντροπή, αντικρίζει την τραγωδία των προσφύγων και ξυπνάει, ξεσηκώνεται. Στα νησιά της πρώτης άφιξης, και μετά στο λιμάνι του Πειραιά, στους πρώτους πρόχειρους καταυλισμούς, στην πλατεία Bικτωρίας, στους δρόμους προς τη Bόρεια Eλλάδα, στις απρόβλεπτες σταθμεύσεις των φυγάδων και τελικά στην Eιδομένη, απλοί πολίτες και ιδιωτικές συσπειρώσεις παίρνουν στα χέρια τους να διαχειριστούν την έκτακτη ανάγκη.

O συνταξιούχος, με τα έξι κατοστάρικα σύνταξη και τον αέρα του αυτονόητου χρέους, αγοράζει εκατόν πενήντα σουβλάκια και τα μοιράζει στην πλατεία Bικτωρίας. H χήρα, με δυο παιδιά, που σιτίζεται καθημερινά στο συσσίτιο της Eκκλησίας, αγοράζει (με το ανύπαρκτο υστέρημά της) και πηγαίνει στους πρόσφυγες ένα πάκο χαρτοπετσέτες, πέντε μπουκάλια νερό, ένα πακετάκι σερβιέτες – ποιος ευρωπαϊκός οργανισμός να αναμετρηθεί με τέτοια αρχοντιά, τέτοια μεγαλοσύνη. Kαι οι ανάλογες περιπτώσεις, χιλιάδες, αναρίθμητες.

Πέστε μου, ποια «προηγμένη», «πεφωτισμένη» ευρωπαϊκή κοινωνία έχει τέτοια αντανακλαστικά, τέτοιαν αυθορμησία πράξης μπροστά στο μαρτύριο της προσφυγιάς. Kαι δικαιολογήστε μου την ξιπασμένη εγχώρια επαρχιωτίλα, που μαίνεται και χτυπιέται ότι μόνο υποταγμένοι άνευ όρων στους «Eυρωπαίους» θα κατορθώσουμε την «ανάκαμψη», θα φτάσουμε στο υψηλό επίπεδο «πολιτισμού» του κ. Tusk.

Oι αλλοδαποί πρόσφυγες ίσως μας χάρισαν μέτρο αυτογνωσίας: η ξοφλημένη κοινωνία μας πιθανό να σώζει δυνατότητα έκπληξης.

Θετική χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, υποδεχόμενος τον επίτροπο της ΕΕ, αρμόδιο για θέματα μετανάστευσης, Δημήτρη Αβραμόπουλο, στο Μέγαρο Μαξίμου.


«Έχουμε μπροστά μας να ανέβουμε ανηφόρα, διότι η εφαρμογή της συμφωνίας δεν θα είναι μία εύκολη υπόθεση. Αν δεν είχαμε, όμως, τη συμφωνία με την Τουρκία, θα ήμασταν αντιμέτωποι με ένα ντόμινο τετελεσμένων μονομερών ενεργειών και άρα είναι σημαντικό που έρχεται σε πρώτο πλάνο μία ευρωπαϊκή λύση» ανέφερε ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι για να πετύχει η προσπάθεια απαιτείται η άμεση εφαρμογή της και ο συντονισμός, γι' αυτό η κυβέρνηση προσχώρησε στη δημιουργία ειδικού κυβερνητικού οργάνου υπό την ευθύνη του.

ΩΣΤΟΣΟ, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι για την επιτυχή εφαρμογή της συμφωνίας απαιτείται η εκπλήρωση δύο προϋποθέσεων, οι οποίες δεν έχουν να κάνουν με τις ενέργειες της ελληνικής πλευράς

Πρώτη προϋπόθεση, όπως είπε, είναι η μείωση των ροών από την Τουρκία, διότι αν δεν γίνει αυτό δεν θα μπορέσουμε να εκκενώσουμε με επιτυχία τα ελληνικά νησιά για να ξεκινήσει η εφαρμογή της συμφωνίας. Δυστυχώς, όμως, χθες, όπως επεσήμανε ο κ. Τσίπρας, «1.500 άνθρωποι πέρασαν στη χώρας μας από τα τουρκικά παράλια», εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη δυσφορία του για τη μη μείωση των ροών. 

Δεύτερη προϋπόθεση, σημείωσε, είναι να έρθει γρήγορα η βοήθεια σε ανθρώπινο δυναμικό και η ελληνική κυβέρνηση θα κινηθεί τάχιστα προσαρμόζοντας τη νομοθεσία, όπου χρειαστεί, για την καλύτερη συνεργασία της ελληνικής επιτροπής ασύλου και της ευρωπαϊκής.

Ο Ευρωπαίος επίτροπος, από την πλευρά του, εκτίμησε ότι με την άμεση εφαρμογή της συμφωνίας τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο και διαπίστωσε ότι η Ελλάδα κινείται με γρήγορους ρυθμούς.

Το ύψος της επιχορήγησης ανέρχεται στο 50% του μηνιαίου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους του ωφελούμενου, με ανώτατο όριο τα 500 ευρώ...


ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ προγράμματος επιχορήγησης επιχειρήσεων για την απασχόληση 15.000 ανέργων ηλικίας άνω των 50 ετών, οι οποίοι βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση, ανακοίνωσε ο ΟΑΕΔ. Η υποβολή των αιτήσεων για ένταξη στο πρόγραμμα θα ξεκινήσει την Πέμπτη 24 Μαρτίου, στις 10:00.
Επιχορήγηση από το πρόγραμμα δικαιούνται ιδιωτικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμοί, ΚΟΙΝΣΕΠ και γενικά εργοδότες που ασκούν τακτική οικονομική δραστηριότητα για την πρόσληψη εγγεγραμμένων ανέργων του ΟΑΕΔ, για διάστημα άνω του ενός έτους, καθώς και επιχειρήσεις, οι οποίες κατά το 12μηνο πριν το, μήνα υποβολής της αίτησής τους δεν έχουν κάνει μείωση προσωπικού, ενώ οι προσλήψεις μέσω του προγράμματος πρέπει να αντιπροσωπεύουν καθαρή αύξηση του αριθμού των εργαζομένων τους.

Το κόστος του προγράμματος ανέρχεται στα 60 εκατ. ευρώ και η χρηματοδότησή του προέρχεται από τον Ενιαίο Λογαριασμό για την Εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών (ΕΛΕΚΠ).

Το ύψος της επιχορήγησης ανέρχεται στο 50% του μηνιαίου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους του ωφελούμενου, με ανώτατο όριο τα 500 ευρώ.

Στο μισθολογικό και μη μισθολογικό κόστος (και στην επιχορήγηση) συμπεριλαμβάνονται οι ακαθάριστες πραγματικές μηνιαίες αποδοχές και οι εισφορές που βαρύνουν τον εργοδότη, καθώς και οι αποζημιώσεις του δώρου Χριστουγέννων, δώρου Πάσχα και επιδόματος αδείας. Αυτές οι αποζημιώσεις καταβάλλονται κατά τον μήνα στον οποίο αντιστοιχούν, μέχρι συμπληρώσεως του ανώτατου ποσού της επιχορήγησης.

Η συνολική διάρκεια της επιχορήγησης είναι εννέα μήνες, ενώ μπορεί να επεκταθεί για επιπλέον εννέα μήνες, εφόσον ο εργοδότης υποβάλει σχετική αίτηση εντός 30 ημερολογιακών ημερών από τη λήξη της αρχικής επιχορήγησης.

Οι εργοδότες δεσμεύονται να διατηρήσουν τις επιχορηγούμενες θέσεις εργασίας καθώς και το προϋπάρχον προσωπικό τους, για το οποίο έχουν δεσμευθεί (μέσω της εγκριτικής απόφασης υπαγωγής), τουλάχιστον για τρεις μήνες μετά τη λήξη της επιχορήγησης.

Οι εργοδότες που ενδιαφέρονται να ενταχθούν στο πρόγραμμα μπορούν να το κάνουν ηλεκτρονικά, ενώ οι όροι και οι προϋποθέσεις συμμετοχής αναγράφονται στη σχετική δημόσια πρόσκληση που είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του ΟΑΕΔ.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχέδιο Β Α. Αλαβάνος: «Τάβλι παίζουν οι ηγέτες της ΕΕ με πιόνια δυστυχισμένους ανθρώπους, την Ελλάδα και την Τουρκία» «Η ελληνική κυβέρνηση κάτω από τη φούστα της Μέρκελ»




«Τάβλι παίζουν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με πιόνια δεκάδες χιλιάδες δυστυχισμένους πρόσφυγες από τη Συρία κι αλλού, με την Ελλάδα και την Τουρκία με την απόφαση της Παρασκευής για το προσφυγικό, αντί να προωθήσουν μια απλή, λειτουργική, υλοποιήσιμη λύση, σύμφωνη με τη Συμφωνία της Γενεύης για τους πρόσφυγες και τις καλές παραδόσεις της Ευρώπης μετά τη λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Τσίπρα, έχοντας ήδη χάσει ένα ολόκληρο χρόνο με την αδιαφορία της για ένα πρόβλημα που έδειχνε από τις αρχές του 2015 ότι μπορεί να παρασύρει την Ελλάδα σε μια δεύτερη, πρωτοφανή, ανθρωπιστική κρίση ταυτόχρονα με την εξαετή βαριά υφεσιακή κρίση, παρουσιάστηκε στις Βρυξέλλες χωρίς ελληνική θέση. Αυτή θα έπρεπε να είναι από τη μια η ουσιαστική συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη λειτουργία κέντρων υποδοχής, προσωρινής αξιοπρεπούς διαμονής, εξέτασης των αιτήσεων ασύλου μέσα στην ίδια τη Συρία όπου εδώ και δέκα ημέρες υπάρχει κατάπαυση του πυρός και στα νότια σύνορα της Τουρκίας. Με αυτό τον τρόπο οι αιτούντες άσυλο θα γνώριζαν ότι δεν χρειάζεται ούτε η Κύρου Ανάβασις μέσω της Τουρκίας ούτε η τα μακάβρια ταξίδια για τα γυναικόπαιδα μέσω των Καβοντόρων του Αιγαίου, αλλά η πόρτα προς την φιλοξενία σε άλλες χώρες, κι όχι μόνον ευρωπαϊκές, είναι ανοικτή στην ίδια τη Συρία ή στα νότια σύνορα της Τουρκίας. Και από την άλλη, το άνοιγμα του βαλκανικού διαδρόμου για να απορροφηθούν οι εγκλωβισμένοι στη Ειδομένη και σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Αντί για αυτό, η κυβέρνηση προτίμησε να αναζητήσει προστασία κάτω από την φούστα της Μέρκελ και να εγκρίνει μια συμφωνία που εγκυμονεί μια σειρά βαρύτατα προβλήματα για την Ελλάδα:

Πρώτο, η συμφωνία αυτοπεριορίζεται θέτοντας ένα ανώτατο αριθμό προσφύγων για τον οποίο θα ισχύσει. Όπως αναφέρει στο άρθρο 2: «Σε περίπτωση που ο αριθμός των επιστροφών υπερβαίνει τους αριθμούς που προβλέπονται παραπάνω, ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να διακόπτεται». Το ζήτημα αυτό οξύνεται περισσότερο από το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία δέσμευση για την κατανομή στις χώρες της ΕΕ, παραπέμπεται σε μια «εθελοντική συμφωνία», ενώ είναι γνωστό ότι όλες οι κεντροανατολικές χώρες της ΕΕ αρνούνται να δεχθούν πρόσφυγες. Είναι εξαιρετικά δυσοίωνο το δεδομένο που αναφέρει η σημερινή Guardian: «Το εύρος του προγράμματος σκιάζεται από τα ήδη υπάρχοντα σχήματα: το σχέδιο για την κατανομή 160.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία σε άλλες χώρες της ΕΕ έχει οδηγήσει σε λιγότερους από 1000 πρόσφυγες να αποκτήσουν νέα νόμιμη διαμονή»
.
Δεύτερο, η εξέλιξη για τα ελληνικά νησιά είναι πιθανό να είναι εφιαλτική. Η Action Aid δήλωσε για τη συμφωνία: «Στην πράξη καθιστά τα ελληνικά νησιά φυλακές, όπου τρομοκρατημένοι άνθρωποι κρατούνται παρά τη θέλησή τους ώστε να προωθηθούν με τη βία στην Τουρκία». Η Διεθνής Αμνηστία: «Αυτή είναι μια μαύρη μέρα για την Ευρώπη, μια μαύρη μέρα για τη Συμφωνία της Γενεύης για τους πρόσφυγες, και μια μαύρη μέρα για την ανθρωπότητα». Η UNCHR, Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: «Η εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό».

Τρίτο, η Ελλάδα γίνεται το προνομιακό πεδίο εφαρμογής της διεστραμμένης αντιανθρωπιστικής, αντιξενικής πολιτικής της ΕΕ απέναντι στους ξένους. Η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας αναφέρει: «Οι μετανάστες που δεν ζητούν άσυλο ή αυτοί των οποίων η αίτηση έχει βρεθεί αβάσιμη ή απαράδεκτη, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία θα επιστρέφονται στην Τουρκία». Ας φαντασθεί κανείς τον Πακιστανό, τον Αφγανό, τον Ιρακινό που με κίνδυνο τη ζωή του και της οικογένειάς του και με μεγάλο οικονομικό τίμημα έκανε αυτό το περιπετειώδες ταξίδι, αν θα συναινεί ή θα αντιδρά με κάθε τρόπο στην μεταφορά του από μια χώρα της ΕΕ προς τη χώρα που το καθεστώς Ερντογάν δεν εγγυάται κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και στο απελπισμένο ταξίδι μιας αποτυχημένης επιστροφής.

Τέταρτο, σε αντίθεση με την Τουρκία που εξασφάλισε στήριξη με 6 δις ευρώ για τους πρόσφυγες (μια «φιλοξενία» που δεν είναι άσχετη από τις νεοθωμανικές φιλοδοξίες Ερντογάν και τη δημιουργία μιας φιλοτουρκικής τάσης μέσα στη Συρία), την παροχή βίζας και το άνοιγμα του κεφαλαίου του προϋπολογισμού για την ένταξή της στην ΕΕ, παρά την ασάφεια των διατυπώσεων, η Ελλάδα ούτε αυτή την προώθηση των 50.000 μεταναστών που βρίσκονται ήδη στο έδαφός της δεν μπόρεσε να κατοχυρώσει με ένα τρόπο σαφή. Το προηγούμενο σχέδιο Μέρκελ για ένα τέτοια αριθμό στη χώρα μας επί της ουσίας φαίνεται να παραμένει σε ισχύ. Μετά τη λήξη της συνόδου η καγκελάριος της Γερμανίας δήλωσε: «Με την ευκαιρία καλώ τους πρόσφυγες στην Ειδομένη να έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική κυβέρνηση και να μεταφερθούν σε άλλα καταλύματα όπου οι συνθήκες είναι σημαντικά καλύτερες», αντί η ΕΕ να θέσει σε κίνηση, με την ίδια βιασύνη που το κάνει για τις επιστροφές στην Τουρκία, ένα κατεπείγον σχέδιο για την απορρόφηση των δυστυχισμένων ανθρώπων της Ειδομένης από τις άλλες χώρες της ΕΕ .

Πέμπτο, δύο γειτονικές χώρες, χωρίς διχόνοιες και αμφισβητήσεις μεταξύ τους, που αντιμετωπίζουν μια επείγουσα κατάσταση στα σύνορα τους, θα μπορούσαν να ανταλλάσσουν αξιωματούχους για την καλύτερη λειτουργία ενός επείγοντος συστήματος επίλυσης. Μια χώρα, ανεξάρτητη, ακμαία, με σεβαστή την αξιοπρέπειά της από τη διεθνή κοινότητα, θα μπορούσε ακίνδυνα να δεχθεί διεθνή βοήθεια σε προσωπικό για την εκτόνωση ενός αιφνιδιαστικού προβλήματος. Δυστυχώς ούτε το πρώτο ισχύει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με την Τουρκία να αμφισβητεί τα θαλάσσια κι όχι μόνο ανατολικά σύνορά μας, ούτε το δεύτερο με μια Ελλάδα ταπεινωμένη, με τα στελέχη της ΕΕ και του ΔΝΤ να λύνουν και να δένουν σε όλα τα υπουργεία. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτή η «διεθνής ζώνη» που διαμορφώνεται στα ευαίσθητα ανατολικά θαλάσσια και παραθαλάσσια τμήματα της χώρας μας, να ενισχύσει επικίνδυνα τον χαρακτήρα της «γκρίζας ζώνης» εντός της ελληνικής επικράτειας».

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.