05/02/16

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να υπάρξει μια συμφωνία τόσο για τις απαραίτητες για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης μεταρρυθμίσεις όσο και για τη συμφωνία στο πακέτο προληπτικών μέτρων που πρέπει να ετοιμάσει η Ελλάδα σε περίπτωση μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων....


ΣΥΜΦΩΝΑ με δύο πηγές που επικαλείται το πρακτορείο Reuters, και φέρνει στην επικαιρότητα ο ιστοχώρος imerisia.gr, oι συζητήσεις για το ξεκλείδωμα φρέσκων κεφαλαίων και την ανακούφιση χρέους προχωρούν αργά και στο έκτακτο Eurogroup της 9ης Μαΐου δεν αναμένεται να υπάρξει συμφωνία.

Κατά τις ίδιες πηγές οι συνομιλίες για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης προκειμένου να ξεκλειδώσε η καταβολή των δόσεων και η συζήτηση για την ελάφρυνση χρέους «προχωρούν πολύ αργά».

Θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να υπάρξει μια συμφωνία τόσο για τις απαραίτητες για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης μεταρρυθμίσεις όσο και για τη συμφωνία στο πακέτο προληπτικών μέτρων που πρέπει να ετοιμάσει η Ελλάδα σε περίπτωση μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων.

«Κάνουμε αργή προοδο» δήλωσε στο Reuters η μια από τις δύο πηγές. «Δεν θα περίμενα μια τελική συμφωνία στη συνάντηση της 9ης Μαΐου. Είναι πολύ νωρίς. Θα χρειαστούν και άλλες εβδομάδες» συμπλήρωσε.

Όπως εξήγησε το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η μορφή και το περιεχόμενο των προληπτικών μέτρων ύψους 3,6 δισ. ευρώ στα οποία συνηγόρησε η ελληνική κυβέρνηση δια του Ευκλείδη Τσακαλώτου.

Κατά την ιδία πηγή θα ήταν προτιμότερο να υπάρξει μια συμφωνία πριν το δημοψήφισμα για το Brexit στις 23 Ιουνίου προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία κλίματος κρίσης την περίοδο εκείνη.

Ωστόσο, συμπλήρωσε η πηγή, η Ελλάδα δεν χρειάζεται τη νέα δόση μέχρι τα μέσα Ιουλίου οποτε δεν υπάρχει το αίσθημα της επείγουσας ανάγκης.

Η δεύτερη πηγή είπε ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους ευρωπαίους δανειστές όσον αφορά την αναδιάρθωση του χρέους της Ελλάδας με τη Γερμανία - τον μεγαλύτερο, δηλαδή, πιστωτή της Ελλάδας - να υποστηρίζει δημοσίως ότι η Αθήνα δεν χρειάζεται νέα ελάφρυνση χρέους.

Οι διαπραγματεύσεις έχουν "κολλήσει", οι πιστωτές ζητούν περαιτέρω μέτρα και εντός του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν αντιδράσεις. Όλα θυμίζουν καλοκαίρι του 2015 με την χρεοκοπία να χτυπά και πάλι την πόρτα, επισημαίνει με έμφαση η γερμανική εφημερίδα "Welt m Sonntag" σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα...


«Πρωινός καφές για τη αποτροπή χρεοκοπίας» είναι ο τίτλος ανταπόκρισης της εφημερίδας Welt am Sonntag από την Αθήνα, στην οποία επισημαίνεται: «Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να έχει την εντύπωση ότι έχει ξαναζήσει όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες. Οι διαπραγματεύσεις έχουν "κολλήσει", οι πιστωτές ζητούν περαιτέρω μέτρα και εντός του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν αντιδράσεις. Όλα θυμίζουν καλοκαίρι του 2015 με την χρεοκοπία να χτυπά και πάλι την πόρτα. Ποιοι όμως είναι οι άνθρωποι που συμβουλεύουν αυτές τις κρίσιμες μέρες τον έλληνα πρωθυπουργό; Όταν ο πρωθυπουργός δεν βρίσκεται σε ταξίδι συναντιέται κάθε πρωί στο γραφείο του με τους συμβούλους του για τον “πρωινό καφέ“. Δύο σύμβουλοι βρίσκονται πάντα στο πλευρό του ανεξάρτητα από το θέμα της συζήτησης. Τους χαρακτηρίζουν "αιώνιους" μιας και επιβιώνουν κάθε ανασχηματισμού: Ο Αλέκος Φλαμπουράρης, υπουργός Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου, και ο Νίκος Παππάς, υπουργός Επικρατείας».

Η γερμανική εφημερίδα παραθέτει στοιχεία για τους συμβούλους του έλληνα πρωθυπουργού ξεκινώντας από το Νίκο Παππά: «Με τον 40χρονο πολιτικό συνδέει τον πρωθυπουργό φιλία που φθάνει μέχρι τη δεκαετία του ΄90. Ο Νίκος Παππάς τάσσεται υπέρ της παραμονής της χώρας στο ευρώ και το πολιτικό άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στον κεντρώο πολιτικό χώρο. Την ίδια στιγμή ο Αλέκος Φλαμπουράρης θεωρείται "πατρικός φίλος" του Αλέξη Τσίπρα. Όπως πολλά μέλη του κόμματος προέρχεται από τους ευρωκομμουνιστές».

Η Welt αναφέρεται, τέλος, και στον Δημήτρη Τζανακόπουλο, διευθυντή του Γραφείου του Πρωθυπουργού, τον διπλωμάτη Βαγγέλη Καλπαδάκη, την κυβερνητική εκπρόσωπο Όλγα Γεροβασίλη, τον διευθυντή του γραφείου Τύπου Άγγελο Τσέκερη και τέλος τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη, γνωστό και ως "κόκκινο τσάρο", o οποίος θεωρείται δίαυλος επικοινωνίας του πρωθυπουργού με τραπεζίτες, επιχειρηματίες και ξένους επενδυτές.
DW

Εκβιασμό χαρακτηρίζει την απαίτηση για πρόσθετα μέτρα ο επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Τζάνι Πιτέλα, σημειώνοντας ότι αυτό θα σήμαινε πως «κάποια "γεράκια" θέλουν να σκοτώσουν την Ελλάδα»... 


Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι Γερμανοί θέλουν να δουν την Ελλάδα να βυθίζεται, όμως οι Σοσιαλιστές σκοπεύουν να τους εμποδίσουν, διαβεβαιώνει ο επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Τζάνι Πιτέλα.

"Η παρούσα κατάσταση είναι η επανάληψη μιας ταινίας που παρακολουθήσαμε πριν από έναν χρόνο, με τους ίδιους ηθοποιούς. Από τη μία πλευρά το ΔΝΤ, από την άλλη οι Γερμανοί καρχαρίες, του είδους του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν διαστρεβλωμένα μέσα για να ανατρέψουν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και ένα έθνος που κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες, τόσο στον οικονομικό τομέα όσο και απέναντι στην προσφυγική κρίση", είπε ο Πιτέλα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο EuroActiv.com, όταν ρωτήθηκε για τον ρόλο και τη στρατηγική του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τις "συστηματικές επιθέσεις" του στην ελληνική κυβέρνηση.

Στην ερώτηση τι κάνει η δική του πολιτική ομάδα για να βοηθήσει την Ελλάδα, ο Πιτέλα απάντησε:
"Ο Αλέξης Τσίπρας εκπροσωπεί μια προοδευτική δύναμη. Μολονότι ανήκει σε διαφορετικό πολιτικό χώρο, εγώ είμαι αντίθετος στις πιέσεις του ΔΝΤ και των άλλων συντηρητικών παραγόντων που απαιτούν προληπτικά μέτρα λιτότητας για την Ελλάδα. Είναι σαν να λένε: Δεν σας πιστεύουμε, εσάς τους Έλληνες, και θα πρέπει επομένως να πετύχετε προληπτικούς στόχους. Αυτό δεν είναι παρά μια καταδίκη σε θάνατο. Αυτό δεν είναι προληπτική λιτότητα, είναι θάνατος. Όποιος κι αν ήταν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, θα τον στήριζα".

Αλ. Τσίπρας - Τζ. Πιτέλα σε παλαιότερη συνάντησή τους.
Για τις σχέσεις των Σοσιαλιστών με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο Τζάνι Πιτέλα παραδέχτηκε ότι "υπάρχει ένας διάλογος" ο οποίος, όπως είπε, δεν ξέρει πού θα οδηγήσει "δεδομένου ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν σκοπεύει να ενταχθεί στο κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών". "Συναντιόμαστε, κάτι που είναι φυσιολογικό μεταξύ πρωταγωνιστών της αριστεράς, ακόμη και διαφορετικών προσανατολισμών", συνέχισε.

Όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν το Grexit, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης στην Αθήνα, ο Πιτέλα είπε ότι το να επισείει κανείς την απειλή του Grexit είναι άδικο, αθέμιτο και καταχρηστικό. "Η Ελλάδα καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες για να τηρήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στην ΕΕ. (Οι πιστωτές) ζητούν τώρα από την Ελλάδα επιπρόσθετα μέτρα λιτότητας, κάτι που μεταφράζεται σε μεγάλες θυσίες για τους πολίτες και την κοινωνική κατάστασή τους, ξεχνώντας ότι η χώρα αυτή εδώ και χρόνια χύνει αίμα. Αυτό δεν τους εμποδίζει να ζητούν περισσότερη λιτότητα από μια χώρα στο χείλος του γκρεμού. Θέλουν να δουν τη χώρα να βυθίζεται, θέλουν το Grexit γιατί δεν το κατάφεραν πέρσι. Όμως εμείς τους λέμε: No passaran, No passaran!", υπογράμμισε.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυτό που θεωρείται βέβαιο στις Βρυξέλλες είναι πως το ελληνικό ζήτημα θα παραμείνει στους υπουργούς οικονομικών της ευρωζώνης, καθώς θεωρούν εφικτή την εξεύρεση συμφωνίας σε υπουργικό επίπεδο, σημειώνει η έγκριτη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ.




ΜΙΑ εβδομάδα πριν από το Εurogroup της 9ης Μαΐου οι διαπραγματεύσεις έχουν σημειώσει πρόοδο σε τεχνικό επίπεδο. Ανοιχτό παραμένει ωστόσο το ζήτημα του μηχανισμού ενεργοποίησης του εφεδρικού πακέτου.

Καθοριστικές για την έκβαση της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος χαρακτηρίζονται στις Βρυξέλλες οι επόμενες μέρες, ενόψει της έκτακτης συνεδρίασης των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης την επόμενη Δευτέρα. Παρά το γεγονός ότι αυτή η εβδομάδα έχει πολλές αργίες λόγων θρησκευτικών εορτών, τόσο ορθοδόξων όσο και καθολικών, οι θεσμοί, όπως δήλωσε προ ημερών και η εκπρόσωπος της Κομισιόν, εργάζονται πυρετωδώς για την προετοιμασία της συνεδρίασης του Εurogroup της 9ης Μαΐου.

Αυτό που θεωρούν βέβαιο στη βελγική πρωτεύουσα είναι πως το ελληνικό ζήτημα θα παραμείνει στους υπουργούς οικονομικών της ευρωζώνης, καθώς θεωρούν εφικτή την εξεύρεση συμφωνίας σε υπουργικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τον επίτροπο οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί, αλλά και τον πρόεδρο του Εurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση υπάρχει συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο σχεδόν για το σύνολο των θεμάτων, απλώς απομένουν να ρυθμιστούν κάποια ζητήματα προκειμένου να ολοκληρωθεί το σκέλος εκείνο της αξιολόγησης το οποίο προβλέπει μια δημοσιονομική προσπάθεια για την περίοδο 2016-2018 της τάξεως των 5,4 δισεκατομμυρίων ευρώ ή του 3% του ΑΕΠ.

Σε αναμονή για το εφεδρικό πακέτο

Από εκεί και πέρα, το ζητούμενο είναι να συμφωνηθεί σε τεχνικό επίπεδο μέσα στην εβδομάδα και το εφεδρικό πακέτο, το οποίο θα υλοποιηθεί μόνο στην περίπτωση που δεν επιτυγχάνεται ο στόχος επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% του ΑΕΠ ετησίως από το 2018 και μετέπειτα. Αυτό που θα πρέπει να συμφωνηθεί τη Δευτέρα είναι ο μηχανισμός ενεργοποίησης του πακέτου, ενώ όπως έχουν καταστήσει σαφές κορυφαίοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι, οι οποίο συμφωνούν στο θέμα αυτό με την ελληνική κυβέρνηση, δεν πρόκειται στην παρούσα φάση να εξειδικευθούν συγκεκριμένα μέτρα. Και αυτό γιατί δεν προβλέπεται νομικά ούτε είθισται πολιτικά να υιοθετούνται από εθνικά κοινοβούλια μέτρα υπό αίρεση.


Αυτό που επισημαίνουν στις Βρυξέλλες είναι πως τη Δευτέρα θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία σε πολιτικό επίπεδο για το πακέτο των 5,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά και για τον μηχανισμό του εφεδρικού πακέτου, ώστε στη συνέχεια να ξεκινήσει η συζήτηση για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Ο χρόνος άλλωστε πιέζει, αφού σύντομα τα μέτρα θα πρέπει να υιοθετηθούν από τη Βουλή, να ολοκληρωθεί η συζήτηση για χρέος, να διασφαλιστεί η συμμετοχή του ΔΝΤ και τέλος να δοθεί το πράσινο φως από τα κοινοβούλια της ευρωζώνης για την εκταμίευση της δόσης.

ΦΟΥΝΤΩΝΟΥΝ ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Τα δημοσιεύματα γερμανικών μέσων ενημέρωσης που είδαν το φως την εβδομάδα που πέρασε δεν είναι καθόλου τυχαία. Τα ρεπορτάζ ανέφεραν ότι υπάρχει σοβαρή σύγκρουση του Μαξίμου με τον υπουργό Οικονομικών, καθώς φέρεται ο κ. Τσακαλώτος να μην υποκύψει στις πιέσεις των δανειστών, σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό.


Μπορεί ο Αλεξανδρινός μαθηματικός Ευκλείδης να θεωρείται ακόμη και μετά από 2.350 χρόνια ο «πατέρας της γεωμετρίας» καθώς έλυνε όλες τις εξισώσεις και τα διανύσματα, ωστόσο ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει βάλει «δύσκολα» στην κυβέρνηση. Ο «τσάρος» της οικονομίας και βασικός διαπραγματευτής της Αθήνας στη μάχη που δίνεται επί μήνες με τους δανειστές, αποτελεί σήμερα το πιο μεγάλο πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου, σημειώνει με έμφαση σε άρθρο της η ΗΜΕΡΗΣΙΑ.

Δεν λείπουν δε και οι εκτιμήσεις ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας θα αποτελέσει παρελθόν για την κυβέρνηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, συγκεκριμένα κορυφαία στελέχη στην κυβέρνηση εμφανίζονται ιδιαίτερα ενοχλημένα από τη γενικότερη στάση του κ. Τσακαλώτου, ενώ κάποιοι του χρεώνουν ακόμη και την... ακτιβιστική δράση της κίνηση των «53», στην οποία ο υπουργός έχει περίοπτη θέση. Χθες πάντως η κυβερνητική εκπρόσωπος, Ολγα Γεροβασίλη, απάντησε σε σχετική ερώστηση, ότι δεν υπάρχει θέμα με τον κ. Τσακαλώτο.

Τα δημοσιεύματα γερμανικών μέσων ενημέρωσης που είδαν το φως την εβδομάδα που πέρασε δεν είναι καθόλου τυχαία. Τα ρεπορτάζ ανέφεραν ότι υπάρχει σοβαρή σύγκρουση του Μαξίμου με τον υπουργό Οικονομικών, καθώς φέρεται ο κ. Τσακαλώτος να μην υποκύψει στις πιέσεις των δανειστών, σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό. «Ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα πρέπει ίσως σύντομα να ψάχνει για έναν νέο υπουργό Οικονομικών. Ο Ευκλείδης Tσακαλώτος θέλει να παραιτηθεί», έγραφαν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, με όλους στην Αθήνα να αναρωτιούνται ποιος διαρρέει και ποιος «βολεύεται» με το σκηνικό αναταράξεων εντός της κυβέρνησης.

Ενόχληση από το Μαξίμου

Σύμφωνα με πληροφορίες της «ΗτΣ», το ποτήρι ξεχείλισε από δύο περιστατικά που φαίνεται να ενόχλησαν το Μέγαρο Μαξίμου:
  • Το πρώτο είναι ότι οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών εκθειάζουν τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον θεωρούν εξαιρετικό συνομιλητή που μπορούν να εμπιστεύονται. Η «περιπέτεια» των Eurogroup και Ecofin με τον Γιάνη Βαρουφάκη έχει μείνει... αξέχαστη στους οικονομικούς κύκλους της Ευρώπης και με τον κ. Τσακαλώτο πιστεύουν ότι μπορούν να βρίσκουν λύσεις στα προβλήματα που ανακύπτουν στις διαπραγματεύσεις. Αυτό δεν άρεσε σε κάποιους κύκλους εντός της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαρροές για δυσαρέσκεια στο πρόσωπο του υπουργού, όχι πάντως από στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου.

  • Το δεύτερο περιστατικό έχει να κάνει με την πρόσκληση που είχε απευθύνει ο Ευκλ. Τσακαλώτος στον Γ. Στουρνάρα να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις στο Χίλτον. Η παρουσία του διοικητή της ΤτΕ στο ολονύκτιο θρίλερ που παίχτηκε πριν από το Καθολικό Πάσχα ενόχλησε κυβερνητικούς κύκλους, που βρίσκονται ακόμη εχθρικά διακείμενοι στον κ. Στουρνάρα. Επίσης, δεν λείπουν κι εκείνοι που δεν βλέπουν με καλό μάτι τη φιλία του υπουργού Οικονομικών με τον διοικητή και τις συμβουλές που ακούει ο κ. Τσακαλώτος από μια παλιά «καραβάνα» στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, και ειδικά με τον «κακό» Πολ Τόμσεν.
Οι κυβερνητικοί κύκλοι «χρεώνουν» στον κ. Τσακαλώτο το γεγονός ότι αμέσως μετά τη συμμετοχή του κ. Στουρνάρα στη διαπραγμάτευση για τα κόκκινα δάνεια (ένα θέμα που η ΤτΕ γνωρίζει πολύ καλά και μπορεί να ξεμπλοκάρει) απανωτά δημοσιεύματα ανέφεραν ότι «ο Στουρνάρας έσωσε τη διαπραγμάτευση». Τίτλοι που δεν άρεσαν στο Μαξίμου, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ο κ. Τσακαλώτος υπεύθυνος.

Παρεμβάσεις

Υπάρχει κι ένα ακόμη γεγονός που έχει διαταράξει τις σχέσεις του Μαξίμου με τον υπουργό Οικονομικών. Είναι οι συχνές παρεμβάσεις της κίνησης των «53», άτυπος επικεφαλής της οποίας θεωρείται ο κ. Τσακαλώτος. Η κίνηση αυτή μοιάζει με την «ομάδα Λαφαζάνη» στην πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ καθώς λειτουργεί ως συνιστώσα και η πιο συμπαγής αντιπολιτευτική ομάδα εντός του κυβερνώντος κόμματος. Κάποιοι λένε ότι οι «53» ελέγχουν 11 με 14 βουλευτές και στο Μαξίμου φοβούνται ένα μαζικό «αντάρτικο» στις κρίσιμες ψηφοφορίες που θα έρθουν το επόμενο διάστημα. Στους «επικίνδυνους» βουλευτές συγκαταλέγονται ο Θ. Δρίτσας, η Τ. Χριστοδουλοπούλου, η Β. Κατριβάνου, η Αν. Καββαδία κ.λπ. Όμως, στην κυβέρνηση στελέχη που δεν έχουν καλές σχέσεις με τον κ. Τσακαλώτο του χρεώνουν τις φωνές αντίδρασης. «Δεν μπορεί να εμφανίζεται ο βασικός διαπραγματευτής με τους Θεσμούς, ταυτόχρονα και αντίθετος με αντιλαϊκά μέτρα. Δεν μπορεί να θέλει να κλείσει τη δύσκολη συμφωνία και να λειτουργεί και ως αριστερή φωνή που αντιδρά στα μέτρα», λένε πηγές εντός της κυβέρνησης.

Ετσι, το... Ευκλείδιο θεώρημα αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολο για την κυβέρνηση, περισσότερο από κάθε άλλο καθώς μια απομάκρυνση του κ. Τσακαλώτου, έστω και μετά τη συμφωνία μέσω ενός σαρωτικού ανασχηματισμού, θα προκαλούσε αρνητικές εντυπώσεις. Κι αυτό διότι θα έφευγε ο επικεφαλής της ομάδας που όλους αυτούς τους μήνες διαπραγματεύτηκε τη συμφωνία και η αποχώρησή του θα μπορούσε να δώσει ένα σήμα διχόνοιας στην κυβέρνηση.

Δεν αποκλείεται και «ηρωική» έξοδος

Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Ευκλ. Τσακαλώτος έχει δημιουργήσει έχθρες με κορυφαίους υπουργούς. Όμως, λένε ότι δεν θα αποκλειόταν «ηρωική έξοδο» του υπουργού Οικονομικών, ώστε να τονίσει τις αντιθέσεις του με βασικά σημεία της συμφωνίας. Ο κ. Τσακαλώτος έχει ο ίδιος δεσμευτεί ότι δεν μπορεί το αφορολόγητο όριο να πέσει κάτω από τα 9.000 ευρώ, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε άμεση παραίτησή του. Οσο η συμφωνία με τους δανειστές είναι στον αέρα και δεν κλείσει ούτε το θέμα του αφορολόγητου, τίποτε δεν αποκλείεται. Αν, δηλαδή, η κυβέρνηση εξαναγκαστεί σε άρση της κόκκινης γραμμής και η συμφωνία κλείσει με χαμηλότερο αφορολόγητο, τότε δεν αποκλείεται ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών να ζητήσει να φύγει από την κυβέρνηση.

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Τσακαλώτος είναι χαμηλών τόνων και πραγματιστής και ουδεμία σχέση έχει με τον κ. Βαρουφάκη, κάποιοι βλέπουν στο πρόσωπό του τον ηγέτη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και οι προειδοποιήσεις προς την κίνηση των «53» ήταν προσεκτικές, καθώς δεν θέλουν να οξύνουν τα πνεύματα.

Ως «φάρσα» χαρακτηρίζει ο Γιάννης Βαρουφάκης, σε άρθρο του στην "Εφημερίδα των Συντακτών", την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με το αίτημα των δανειστών για την προληπτική επιβολή πρόσθετων μέτρων, ύψους 3,6 δισ. ευρώ, που θα ενεργοποιηθούν σε περίπτωση που δεν πιαστεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018...


 του Γιάνη Βαρουφάκη

Διαβάζω ότι η κυβέρνηση ψάχνει τρόπο να δεσμευτεί νομικά ότι, αν ο μνημονιακός στόχος 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος (δηλαδή πάνω από 6 δισ. ετησίως) δεν μπορεί να επιτευχθεί έως το 2018, τότε νέα μέτρα λιτότητας θα ενεργοποιούνται αυτομάτως, έως ότου επιτευχθεί. Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερο ατόπημα!

Ο υπονομευτικός στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5%

Ο πρωθυπουργός πρώτη φορά δεσμεύτηκε στον μεσοπρόθεσμο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ την 27η Απριλίου 2015 (ερήμην μου, καθώς γνώριζε ότι δεν θα συμφωνούσα). Οταν τον ρώτησα γιατί το έκανε, μου απάντησε ότι η συμφωνία απαιτεί δούναι και λαβείν.

«Και ποιο είναι το λαβείν μας εν προκειμένω;» ρώτησα. «Θα μας δώσουν κάτι για το χρέος», μου απάντησε. Τότε του επισήμανα πως το επιχείρημά του θυμίζει ψαρά που προσπαθεί να διώξει επιτιθέμενο καρχαρία, ρίχνοντας αίμα στο νερό: «Δεσμευόμενος», του θύμισα, «σε διαρκές πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% από το 2018 και μετά, είναι σαν να δηλώνεις πως το χρέος είναι βιώσιμο. Τους προκαλείς να μη σου δώσουν ποτέ θεραπευτική αναδιάρθρωσή του!»

Συνεπικουρούμενος πλήρως από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, πάσχιζα να θυμίζω στον πρωθυπουργό γιατί ζητούμε την αναδιάρθρωση χρέους: Τη ζητάμε ώστε να είναι εφικτή η μείωση του στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος κάτω του 1,5%, σηματοδοτώντας έτσι το τέλος των κλιμακούμενων φοροεπιδρομών, η προσδοκία των οποίων αποτρέπει τους επενδυτές.

Ενα μήνα μετά, σε μια άπελπι προσπάθεια να ανακτηθεί το χαμένο διαπραγματευτικό έδαφος, πρότεινα στον πρωθυπουργό, ως τακτικό ελιγμό, να προσφέρουμε στους δανειστές την εξής «ανταλλαγή»: Εκείνοι θα συμφωνούσαν στη χαλάρωση της λιτότητας (στόχο πρωτογενούς στο 1,5%) κι εμείς θα δεσμευόμασταν νομικά σε αυτοματοποιημένα νέα μέτρα, αν η χαλάρωση δεν αποδώσει μεγαλύτερα δημόσια έσοδα (μέσω της ανάκαμψης της οικονομικής δραστηριότητας).

Οι υπόλοιποι συνάδελφοι της ομάδας διαπραγμάτευσης αντέδρασαν αρνητικά, χαρακτηρίζοντας την πρότασή μου «ενδοτική», «νεοφιλελεύθερη» και λέγοντας -μεταξύ σοβαρού και αστείου- ότι απεκαλύφθη πόσο... «δεξιός» είμαι.

Τα αυτοματοποιημένα μέτρα αντί για το 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος

Δεν πτοήθηκα. Αν και μειονότητα του ενός, τους εξήγησα ότι, δεδομένης της παραχώρησης στους δανειστές του 3,5% πρωτογενούς από τον πρωθυπουργό, είχαμε δύο επιλογές: είτε θα εισάγαμε την υφεσιακή λιτότητα που απαιτεί ο στόχος του 3,5% πρωτογενούς είτε θα προτείναμε στους δανειστές την πειραματική άρση της λιτότητας υπό τον όρο ότι, αν τα έσοδα που προβλέπαμε από την ανάκαμψη δεν καταγράφονταν εντός διετίας, τότε οι συντελεστές φορολόγησης θα αυξάνονταν και οι δαπάνες θα μειώνονταν (1).

Ο πρωθυπουργός μού έδωσε το πράσινο φως να καταθέσω την πρόταση. Ετσι, στο Eurogroup της 18ης Ιουνίου είπα μεταξύ άλλων: «Αντί να αναλωνόμαστε σε διαφωνίες για το εάν η αύξηση των εσόδων θα γίνει μέσω παραμετρικών ή δυναμικών μέτρων, θα ήταν προτιμότερο να νομοθετήσουμε αυτοματοποιημένο φρένο ελλείμματος (deficit brake), το οποίο θα επιβλέπει ένα ανεξάρτητο Δημοσιονομικό Συμβούλιο».

Η πρότασή μου άλλαξε το κλίμα και έκανε πολλούς υπουργούς Οικονομικών να τη χαρακτηρίσουν εποικοδομητική. Δεν είχε όμως συνέχεια, επειδή στο παράλληλο EuroWorkingGroup ο κ. Χουλιαράκης δεν την έθεσε στο τραπέζι της συζήτησης, με πρωθυπουργική συγκατάθεση βέβαια. Ετσι, χάθηκε μια ευκαιρία χαλάρωσης της λιτότητας, προς μεγάλη χαρά των κ.κ. Βίζερ, Ντάισελμπλουμ και Σόιμπλε, που αντιμετώπισαν την πρότασή μου ως εμπόδιο στα σχέδιά τους για ανατροπή μας μέσα από το κλείσιμο των τραπεζών.

Αυτά πέρσι. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Ο υπονομευτικός στόχος του 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος είναι πλέον νόμος του κράτους (ως μέρος του 3ου Μνημονίου). Παράλληλα, όμως, όπως αποκάλυψαν τα Wikileaks, το ΔΝΤ αντιστέκεται φανερά σε αυτόν τον στόχο με επιχειρήματα πανομοιότυπα με εκείνα που κατέθετα στον πρωθυπουργό, και τα οποία ενστερνιζόταν πλήρως και ο νυν υπουργός Οικονομικών.

Και πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% και αυτοματοποιημένα μέτρα;

Σε προηγούμενο άρθρο στην «Εφ.Συν.» (βλ. «Ούτε Τόμσεν ούτε Βίζερ», 4 Απριλίου 2016) καλούσα τον πρωθυπουργό να εκμεταλλευτεί τη σύγκρουση ΔΝΤ - Βερολίνου, ώστε να αναθεωρηθεί ο στόχος του πρωτογενούς. Σε αυτή την κατεύθυνση θα είχε λογική η δέσμευση σε αυτοματοποιημένα μέτρα μέσω του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, εφόσον η τρόικα συμφωνήσει στην άρση της λιτότητας.

Γιάνης Βαρουφάκης/efsyn.gr

H δημιουργία της Ενωμένης Ευρώπης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου ως Ημέρα της Ευρώπης, με ποικίλες εκδηλώσεις, που σκοπό έχουν να φέρουν πιο κοντά τους πολίτες των κρατών - μελών της Ε.Ε., την ημέρα αυτή το Eurogroup σε μια κρίσιμη συνεδρίαση καλείται να αποφασίσει για την ελληνική αξιολόγηση και ακόμα την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους...


ΔΥΟ ζητήματα εκκρεμούν εν όψει του καταληκτικού για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος Eurogroup τη Δευτέρα 9 Μαΐου Ημέρα της Ευρώπης: Ο προσδιορισμός της ακριβούς λειτουργίας του δημοσιονομικού διορθωτή και η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Και στα δύο αυτά ζητήματα η ελληνική πλευρά φαίνεται ότι έχει καταφέρει να περάσει μεγάλο μέρος των θέσεών της στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, χωρίς ωστόσο να μπορεί να αποκλειστεί μια αντεπίθεση του ΔΝΤ ή της ομάδας Σόιμπλε.

Συγκεκριμένα, τις μέρες που απομένουν ώς το Eurogroup θα πρέπει να "σταθεροποιηθεί" η συμφωνία των θεσμών επί της ελληνικής πρότασης του δημοσιονομικού διορθωτή (για τα εφεδρικά μέτρα 3 δισ.) και να μην επανέλθει η συζήτηση στον προσδιορισμό συγκεκριμένων μέτρων που ζητάει το ΔΝΤ (μειώσεις μισθών και κύριων συντάξεων, απολύσεις στο Δημόσιο, περικοπές σε Παιδεία και Υγεία και κατάργηση των φοροαπαλλαγών) ή σε κάποια "ανάμεικτη" πρόταση (μισά μέτρα με τον ένα τρόπο και μισά με τον άλλο). Επίσης, κρίσιμο ζήτημα είναι ο προσδιορισμός των τυχόν αποκλίσεων από τους στόχους να γίνεται με βάση τα στοιχεία της Eurostat αποκλειστικά και να μην έχει λόγο και το ΔΝΤ, αλλά και το αν θα υπάρχει δυνατότητα της ελληνικής κυβέρνησης να αντικαθιστά τις περικοπές του μηχανισμού με άλλα μέτρα που θα παρουσιάζει επιτόπου.

Παράλληλα, φαίνεται πως έχει ωριμάσει η συζήτηση για το ζήτημα του χρέους, αλλά οποιαδήποτε λύση δεν θα προκύψει εύκολα, δεδομένης της αρνητικής στάσης της Γερμανίας. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αποκλείεται ένα κούρεμα της ονομαστικής αξίας του. Μπορούν όμως να υπάρξουν άλλες λύσεις: 
1) Σταθεροποίηση του επιτοκίου σε επίπεδα λίγο μεγαλύτερα από τα σημερινά (η πιο εύκολη  λύση πολιτικά), 
2) Επιμήκυνση αποπληρωμών, 
3) Επέκταση της περιόδου χάριτος. Με έναν συνδυασμό των παραπάνω μπορεί να αλλάξει ριζικά το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους, καθώς θα μετατεθεί αρκετά στο μέλλον (όταν η ελληνική οικονομία θα έχει άλλη δυναμική και η πραγματική αξία των δανείων θα έχει μειωθεί λόγω της επίδρασης του πληθωρισμού) και ταυτόχρονα θα ομαλοποιηθεί η καμπύλη αποπληρωμών.

Σε κάθε περίπτωση, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντ. Τουσκ και την προειδοποίηση ότι αν δεν συγκληθεί το Eurogroup, θα ζητήσει έκτακτη σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης, ακολούθησε, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ, μαραθώνιος επικοινωνιών σε Βρυξέλλες, Παρίσι, Άμστερνταμ και Βερολίνο. Μολονότι η Γερμανία αντέδρασε αρνητικά σε ενδεχόμενη σύνοδο, η Γαλλία δήλωσε ότι θα στηρίξει την πρόταση Τσίπρα. Η στάση της Γαλλίας σήμανε συναγερμό. Άμεσα, ο πρόεδρος του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ μετέβη αεροπορικώς στο Παρίσι, όπου συναντήθηκε με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Μισέλ Σαπέν. Αντικείμενο της συνάντησής τους δεν ήταν μόνο η ημερομηνία της επόμενης συνεδρίασης του Eurogroup αλλά και το περιεχόμενο της επικείμενης συμφωνίας, καθώς μια σειρά από κράτη - μέλη (Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία) αλλά και η Επιτροπή θεωρούν ότι δεν τίθεται ζήτημα πακέτου επιπρόσθετων μέτρων και ότι πρέπει άμεσα να τεθεί επί τάπητος η συμφωνία για το ελληνικό χρέος.

Η θέσεις αυτές φαίνεται να κερδίζουν στον συσχετισμό δυνάμεων (τουλάχιστον προς το παρόν) ή ενδεχομένως να έχουν τη σιωπηρή αποδοχή της Γερμανίας, δεδομένων τεσσάρων στοιχείων: 
1) Το ΔΝΤ πιέζει στην κατεύθυνση του χρέους. 
2) Η Κομισιόν δυσανασχετεί από την επιχειρούμενη αμφισβήτηση των στοιχείων της από το ΔΝΤ. 
3) Μια ανάφλεξη γύρω από το ελληνικό ζήτημα μοιάζει απαγορευτική λίγο πριν από το δημοψήφισμα στη Βρετανία. 
4) Η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως έχει χτίσει συμμαχίες αρκετά στέρεες, ειδικά αν συγκριθούν με τις αντίστοιχες πριν από έναν χρόνο.

Αυτό τόνισε, εξάλλου, ο Αλέξης Τσίπρας την Πέμπτη, δηλώνοντας σε στενούς του συνεργάτες ότι «η θέση της χώρας και οι συμμαχίες της στην Ευρώπη είναι πολύ πιο ισχυρές από κάθε άλλη φορά από τότε που ξεκίνησε η κρίση" και πως "σύντομα θα έχουμε θετικές εξελίξεις».

Βαρύνουσας πολιτικής σημασίας τόσο για τη ρωσική πλευρά, η οποία προσβλέπει στη στήριξη της Ελλάδας για την προώθηση της νέας γεωπολιτικής στρατηγικής της στην ευρύτερη περιοχή, όσο και για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα επιχειρήσει εκ νέου να αξιοποιήσει το «ρωσικό χαρτί» ως μοχλό πίεσης στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους της, χαρακτηρίζεται η επίσημη επίσκεψη του Ρώσου προέδρου Πούτιν στην Αθήνα, στις 28 Μαΐου....


ΤΡΙΑ δισεκατομμύρια ευρώ για συμμετοχή στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων με αντάλλαγμα την αναβίωση του South Stream φέρνει στην ατζέντα του ο Ρώσος πρόεδρος Β. Πούτιν στην επίσκεψή του που θα πραγματοποιήσει στην Αθήνα στις 28 Μαΐου, σύμφωνα με το PRONEWS.
 
H αναγέννηση του South Stream αφορά την προώθηση ενός νέου αγωγού για τη μεταφορά ρωσικού αερίου, μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας, στην Ιταλία, που συμπεριλαμβάνει την αξιοποίηση του σχεδίου χερσαίας και υποθαλάσσιας διασύνδεσης Ελλάδας - ΙταλίαςGI), να βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας του..

Οι ρωσικές εταιρείες θα συμμετάσχουν στις αποκρατικοποιήσεις σε ΔΕΠΑ και ΕΛΠΕ, στον βαθμό, βέβαια, που αυτές θα προχωρήσουν (ή καλύτερα που οι γνωστοί-άγνωστοι παράγοντες το επιτρέψουν ή δεν μπορέσουν να το αποτρέψουν και όποιος έπιασεν έπιασεν), αλλά και θα προχωρήσουν ρωσικές εταιρείες ηλεκτρισμού σε  σύμπραξη με τη ΔΕΗ, και θα επανεκτιμηθεί το ρωσικό ενδιαφέρον για ΟΛΘ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Η επίσκεψη του Β. Πούτιν δεν θα είναι καθόλου εθιμοτυπική, ο Ρώσος ηγέτης έρχεται στην Αθήνα με πολύ σοβαρές γεωπολιτικές προτάσεις.

Η ελληνική κυβέρνηση,δείχνει ότι θα επιχειρήσει εκ νέου να αξιοποιήσει τον ρωσικό πράγοντα ως μοχλό πίεσης στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους της αλλά εδώ βρίσκεται και το πρόβλημα:

Οι Ρώσοι δεν θέλουν να είναι αυτοί που θα χρησιμεύουν σαν «back up» για τις ελληνικές κυβερνήσεις που τους θυμούνται μόνο όταν χρειάζονται έναν δυνατό φίλο εναντίον των παραλογισμών των Ευρωπαίων αλλά και της Δύσης γενικότερα (μην ξεχνιέται η καθ'ολα ανθελληνική ΝΑΤΟϊκή στάση στο Αιγαίο που σιωπηλά και κυρίως «ακίνητα» επιχειρεί να νομιμοποιήσει τις καθημερινές τουρκικές εισβολές από αέρος και θαλάσσης).

Σε ό,τι αφορά τους αγωγούς φυσικού αερίου, η Ρωσία, μετά την ακύρωση του South Stream και την εγκατάλειψη του Τurkish Stream αλλά και της προβληματικής ουκρανικής οδού, αναζητεί εκ νέου δίοδο για την μεταφορά αερίου της Gazprom στη Νότια Ευρώπη.

Άλλωστε ο αγωγός Tap, με το αζερικό αέριο από το κοίτασμα Σαχ Ντενίζ ΙΙ δεν αρκεί ούτε για... ζήτω για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της Νότιας Ευρώπης, οι Αμερικανοί σκόπευαν να τον «γεμίσουν» με καταριανό αέριο αλλά αυτό ξεχνιέται μετά την ρωσική επέμβαση στην Συρία και την μη ανατροπή της κυβέρνησης Μ. Άσαντ.

Παρά τις αντιδράσεις Βρυξελλών και ΗΠΑ, ήδη έχει συμφωνηθεί η στήριξη Ελλάδας και Ιταλίας για την αναβίωση του ελληνοϊταλικού αγωγού IGI κάτι που εκφράστηκε μέσω της υπογραφής μνημονίου μεταξύ ΔΕΠΑ, Εdison και Gazprom για τη διερεύνηση των δυνατοτήτων αναβίωσης του IGI, προκειμένου να μεταφερθεί ρωσικό αέριο τον Φβρουάριο στη Ρώμη όπως αναφέρει η «Καθημερινή της Κυριακής».


Το νέο ρωσικό εναλλακτικό υποθαλάσσιο σχέδιο του «South Stream»

Κατά την επίσκεψή του στις 28 Μαΐου στην Αθήνα, ο πρόεδρος Πούτιν θα επιδιώξει να διασφαλίσει την περαιτέρω στήριξη της ελληνικής πλευράς, με αντάλλαγμα τη στήριξη της Ρωσίας στο ελληνικό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Η ελληνική κυβέρνηση -αναφέρει η εφημερίδα- όπως έχει φανεί και από τις δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας και Περιβάλλοντος Πάνου Σκουρλέτη, προσδοκά στη στήριξη της ρωσικής πλευράς και στην υλοποίηση του σχεδίου συμπράξεων ιδιωτών με τη ΔΕΗ σε υφιστάμενες ή νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, μέσω του οποίου επιχειρεί να αποφύγει το δυσμενές σενάριο πώλησης μονάδων.

Η ρωσική πλευρά μέχρι σήμερα τουλάχιστον ξεκινούσε αυτήν τη συζήτηση, επαναφέροντας τις υποχρεώσεις της Ελλάδας έναντι παλαιών αντισταθμιστικών οφειλών που συνδέονται με τις πρώτες συμβάσεις προμήθειας φυσικού αερίου.

Τώρα η ρωσική πλευρά ζητεί την απευθείας ανάθεση του λιγνιτικού κοιτάσματος της Βεύης, ενώ το υπουργείο και η ΔΕΗ επιδιώκουν τη συμμετοχή ρωσικών εταιρειών στην κατασκευή της νέας Μονάδας Μελίτη 2, μέσα από ένα κοινοπρακτικό σχήμα με τη ΔΕΗ, στο οποίο θα μπορούσε να μπει και η εν λειτουργία Μονάδα Μελίτη 1, όπως και το εν λειτουργία ορυχείο για την τροφοδοσία της.

Ο Ρώσος πρόεδρος αναμένεται να επαναδιατυπώσει στον Αλέξη Τσίπρα το ενδιαφέρον ρωσικών εταιρειών για τα ΕΛΠΕ και τη ΔΕΠΑ ο διαγωνισμός της οποίας είχε κηρυχθεί άγονος

Άλλο ένα ζήτημα είναι ότι για να δημιουργηθεί ένας βιώσιμος South Stream χρειάζεται και η Βουλγαρία.

Φυσικά εταιρείες σαν την Gazprom και την Edison που είναι κολοσσοί δεν θα προχωρούσαν σε τέτοια συμφωνία εάν δεν γνώριζαν ότι κάτι αλλάζει στην βουλγαρική πλευρά.  

Ο Ρώσος υπουργός ενέργειας είπε προ δύο μηνών "οι Βούλγαροι εταίροι ενεργά θέτουν το ζήτημα της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων για τον South Stream τουλάχιστον αυτή η πληροφόρηση έφτασε στο υπουργείο μας".  

Σημειώνεται ότι τότε ο Σέρβος πρόεδρος Τόμισλαβ Νίκολιτς δήλωσε ότι "ελπίζω να πραγματοποιηθεί ο South Stream παρά την πρότερη ακύρωσή του".

Ούτε αυτή η δήλωση ήταν τυχαία, το πολιτικό timing έχει πάντοτε πρώτιστη σημασία και προπαντώς σημειολογία.   Θυμίζουμε ότι η Ρωσία τον Δεκέμβριο του 2014 λόγω της αρνητικής στάσης της ΕΕ ανακοίνωσε την απόρριψη του "South Stream"   Ο αγωγός θα περνούσε από τις Βουλγαρία, Σερβία και Ουγγαρία τώρα κάτι φάινεται να αλλάζει εκ νέου.

Το ζήτημα όμως δεν είναι η θέληση της Ρωσίας να προσφέρει επωφελείς συμφωνίες για την Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι οι παρασκηνιακές και προσκηνιακές αντιδράσεις των υποτιθέμενων «Συμμάχων» (που ποτέ δεν στήριξαν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η υποτέλεια της χώρας).

Θεόφραστοs Ανδρεόπουλου/PRONEWS

Η κυβέρνηση αναζητεί πολιτικά δεκανίκια – η κοινωνική κατακραυγή αγγίζει τα όρια της «έκρηξης»…


 του Ρούντι Ρινάλντι

Το πολιτικό προσωπικό και συνολικά το πολιτικό σύστημα υπηρετούν το επιβαλλόμενο καθεστώς της χώρας-αποικίας χρέους και γκέτο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και χωρίς αμφισβήτησή του, θα εναλλάσσονται στην διακυβέρνηση, θα στήνονται πολιτικές καριέρες, θα σημειώνονται αναδιατάξεις με πολιτικούς και κομματικά μορφώματα να αποβάλλονται ή να εκτινάσσονται.

Ο δικομματισμός πλήρωσε συνολικά το λογαριασμό, το ΠΑΣΟΚ σχεδόν διαλύθηκε, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτινάχθηκε, η Χ.Α. αναδείχτηκε τρίτο κόμμα, ενώ οι μνημονιακές κυβερνήσεις είχαν μέση διάρκεια ζωής ενάμιση-δύο χρόνια. Σόιμπλε, Μέρκελ και γενικώς οι… Θεσμοί, «κατάπιαν» αρκετούς πρωθυπουργούς και υπουργούς Οικονομικών τα 6 τελευταία χρόνια.

Ο «κάβος» που είχε να περάσει κάθε πολιτικός δεν ήταν ίδιος. Υπήρχε, όμως, και υπάρχει με μια έννοια, ένας κάβος επικίνδυνος και πηγή πολλών προβλημάτων για όλες τις κυβερνήσεις και τους Θεσμούς: Πολιτικά, οι μνημονιακές πολιτικές και το πολιτικό προσωπικό που τις υπηρετεί είναι ξεκρέμαστες, δεν έχουν καμιά νομιμοποίηση και στήριξη, συναντούν την αντίθεση και την κατακραυγή της κοινωνίας. Αυτός είναι ο πραγματικός κάβος για τις συστημικές δυνάμεις. Δεν τον έχουν περάσει, ούτε φαίνεται εύκολο το ταξίδι. Η καταστροφή της οικονομίας και των μεσοστρωμάτων μαζί με την αφαίμαξη όλων των μισθοσυντήρητων, η άγρια φορολογία και η διάλυση του δημόσιου κοινωνικού τομέα, το πλιάτσικο που επιβάλλεται στη δημόσια και ιδιωτική περιουσία, δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά ως αναγκαίες θυσίες για «ανάκαμψη» και «ανάπτυξη».

Με αυτή την έννοια, υπάρχει σοβαρό πολιτικό ζήτημα στη χώρα, που δεν μπορεί εύκολα να απαντηθεί. Το χάσμα που σημειώνεται, με σημαντικό μέρος της κοινωνίας να μην εκφράζεται, να είναι αντίθετο συνολικά προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις και το καθεστώς που στηρίζουν, δεν μπορεί να γεφυρωθεί. Τα παραδοσιακά κόμματα, η Αριστερά σε όλες τις εκδοχές της, τα προσωποκεντρικά σχήματα που εμφανίζονται, δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό το τμήμα. Αυτός είναι ο πραγματικός κάβος όπου μαίνεται η φουρτούνα. Πάνω σε αυτό το έδαφος προωθούνται πολιτικές λύσεις και διευθετήσεις και σε αυτό το έδαφος εκδηλώνονται η ρευστότητα και οι νέες πολιτικές πρόσκαιρες ισορροπίες.


Η «κάβα» και το άρωμα εκλογών



Ο Αλέξης Τσίπρας υπηρέτησε το σύστημα μέχρι τώρα, καταλάγιασε διά της εξαπατήσεως την κοινωνική δυναμική, διέλυσε την ελπίδα, κέρδισε και τις δεύτερες εκλογές του 2015. Τώρα, φαίνεται η πραγματική όψη της πολιτικής του. Φθείρεται γρήγορα και ο κάβος που αυτός θέλει να ξεπεράσει είναι ο κίνδυνος να έχει την τύχη των προηγούμενων. Η τακτική του, απλή: Να κερδίσει χρόνο όπως-όπως, να καταφέρει να χτίσει ένα ΣΥΡΙΖικό κράτος κατά τα ΠΑΣΟΚικά πρότυπα, να συγκρατήσει τη φθορά του, να μην πάθει ό,τι το ΠΑΣΟΚ (από 44 στο 4%). Τα μέτρα που του ζητούνται να περάσει, η επιπρόσθετη «κάβα» των 3 δισ., προκαλούν πολλούς τριγμούς και όλοι γνωρίζουν πώς με 153 βουλευτές δεν μπορείς να σηκώσεις αυτό το βάρος. Το καράβι φορτωμένο και με την κάβα γέρνει επικίνδυνα…

Επομένως, είναι ζήτημα χρόνου μια επιλογή ανάμεσα σε δύο εκδοχές. Είτε διεύρυνση του κυβερνητικού σχήματος με άλλες δυνάμεις του «κεντροαριστερού χώρου», είτε προσφυγή στις κάλπες με στόχο την διατήρηση ενός υψηλού ποσοστού. Τέτοιου που θα βάζει τον ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον Τσίπρα, στο παιχνίδι από άλλη πλέον θέση, αποφεύγοντας την άμεση πτώση της κυβέρνησης. Μια επιλογή εξόδου, δηλαδή, με τις λιγότερες απώλειες. Η πρώτη εκδοχή, αυτή του μοιράσματος της διακυβέρνησης με άλλους του κεντροαριστερού χώρου (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι κ.λπ.) προσκρούει στο μέχρι τώρα καλλιεργούμενο κλίμα και τις αντιθέσεις που έχουν δημιουργηθεί ανάμεσα στο περιβάλλον Τσίπρα και τους άλλους φορείς.

Τις τελευταίες μέρες πλήθυναν τα γεγονότα που δείχνουν μια κρίση στα ανώτατα κλιμάκια της κυβέρνησης. Η αναφορά του Γ. Δραγασάκη, αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, ότι υπάρχει «πολιτικό πρόβλημα» με τα πρόσθετα μέτρα, διορθώθηκε από την κυβέρνηση με τη φράση ότι δημιουργείται μόνο «οικονομικό πρόβλημα». Αν δημιουργείται πολιτικό πρόβλημα, ίσως χρειάζονται πολιτικά ανοίγματα ακόμα και σε οικουμενικά σχήματα… Ακόμα, οι ιδιαίτερα σκληρές δηλώσεις του Πάνου Σκουρλέτη για τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ, Στέργιο Πιτσιόρλα, που τον κατηγόρησε ως «τρόικα εσωτερικού», διορθώθηκαν επίσης άμεσα από την κυβερνητική εκπρόσωπο. Τέλος, το κείμενο των 53 (με τον Τσακαλώτο, δηλαδή τον επικεφαλής των διαπραγματεύσεων, στις τάξεις τους) δείχνει ότι όλοι σκέπτονται την «επόμενη μέρα»…

Από την άλλη, η Ν.Δ. υπό τον Κ. Μητσοτάκη, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός της τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Διεκδικεί εμφανώς τον κεντρώο χώρο, κάνοντας ανοίγματα και προς το Ποτάμι, σηκώνει τους τόνους απέναντι σε ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρα, ζητώντας εκλογές σε μια προσπάθεια να κόψει τις γέφυρες του ΣΥΡΙΖΑ με το «Κέντρο», φροντίζει να αποτρέψει ένα ρήγμα από την ακροδεξιά πτέρυγα. Με λεπτούς χειρισμούς, τα φτιάχνει με τους καραμανλικούς, αδειάζει τους σαμαρικούς αλλά δίνει καίριες θέσεις σε ακροδεξιά στοιχεία όπως οι Γεωργιάδης και Βορίδης…

Τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Μητσοτάκης δεν ευνοούν τις προτάσεις περί οικουμενικών σχημάτων γιατί αυτά τους αποκλείουν προσωπικά από την πρωθυπουργία. Για αυτό ναρκοθετούν, προς το παρόν, αυτές τις εισηγήσεις και τις καταπολεμούν.

Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ανασυγκροτήσει γύρω από τον εαυτό του, στο πλαίσιο της δημοκρατικής συμπαράταξης, όλες τις πτέρυγες των κεντρώων δυνάμεων, ώστε να ξεκολλήσει από το 5% και να εμφανιστεί ως σοβαρός εταίρος στα μετεκλογικά τοπία.

Τα υπόλοιπα κόμματα παίρνουν τα μέτρα τους και προετοιμάζονται για την εκλογική αναμέτρηση που μπορεί να προκύψει. Σε αυτό το μήκος κύματος εντάσσεται και η εμφάνιση νέων σχηματιστών και κομμάτων, που θα επιχειρήσουν την κάθοδο, αυτόνομα ή σε συμμαχία με γειτονικές δυνάμεις.

Τέλος, για να έχουμε μια πιο συνολική εικόνα, ο διεθνής παράγοντας φάνηκε σε σχέση με παλιότερα, αρκετά πιο ευέλικτος το 2015. Απορρόφησε ικανοποιητικά τους κραδασμούς από τρεις εκλογικές διαδικασίες (Ιανουάριος, δημοψήφισμα, Σεπτέμβριος) ενώ σε λίγο παλιότερες εποχές, επέλεγε να αντικαταστήσει τον πρωθυπουργό με έναν άνθρωπο των τραπεζών. Στο κάτω-κάτω οι εκλογικές διαδικασίες προσφέρουν και μιαν εκτόνωση, κερδίζεται χρόνος μέσα στο ίδιο περιβάλλον, εξημερώνονται απείθαρχοι, τροφοδοτείται ο αποπροσανατολισμός· δηλαδή, μια χαρά!

Για τους «παίκτες», βέβαια, λίγη σημασία έχει αν η κοινωνία βουλιάζει και η χώρα βυθίζεται....

 Ρούντι Ρινάλντι / Δρόμος της Αριστεράς

Συνέντευξη του Ντμίτρι Κισελιόφ, Γενικού Διευθυντή του πρακτορείου "Rossiya Segodnya" στον έλληνα δημοσιογράφο Δημήτρη Λιάτσο και στη ραδιοφωνική εκπομπή Sputnik Express...

Ντμίτρι Κισελιόφ, Γενικιός Διευθυντής του πρακτορείου "Rossiya Segodnya"
Ο Γενικός Διευθυντής του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου "Rossiya Segodnya" Ντμίτρι Κισελιόφ μίλησε στην ραδιοφωνική εκπομπή Sputnik Express και απάντησε στην "επίθεση" κατά της κοινής ελληνορωσικής συνεργασίας με το ΑΠΕ-ΜΠΕ στον τομέα της αμοιβαίας ενημέρωσης.

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Κισελιόφ στον Δημήτρη Λιάτσο



Δημήτρης Λιάτσος: - Ντμίτρι, βλέπουμε ότι η κοινή ρωσοελληνική συνεργασία που ξεκίνησε τον Ιανουάριο, προχωράει, επειδή οι Έλληνες θέλουν να έχουν πληροφόρηση από τη Ρωσία. Αλλά υπάρχουν και εχθροί της συνεργασίας μας, που γράφουν διάφορα πράγματα. Πώς το αντιμετωπίζετε;

Ντμίτρι Κισελιόφ: — Αν αναφέρεστε σ' εκείνο το άρθρο, ένα κύριο άρθρο, εκεί λένε μόνο ψέματα. Ξέρετε, έχω συνηθίσει να με αποκαλούν ομοφοβικό. Αυτά είναι απόλυτες ανοησίες. Ακόμα και σε παλιότερη εκπομπή μου, πρότεινα την τροποποίηση του Αστικού Κώδικα της Ρωσίας, με στόχο να υπάρχει δικαίωμα πολιτικής συμβίωσης για τον καθένα, ανεξάρτητα από το φύλο. Αν οι άνθρωποι θέλουν να φροντίζουν ο ένας τον άλλο, να κληροδοτήσουν διαμέρισμα, να βγάζουν έξω τα σκουπίδια ή να αγοράζουν φάρμακα, θα πρέπει να έχουν δυνατότητα να επισημοποιήσουν τη σχέση τους. Τι σχέση όμως έχει το σεξ μ'αυτό; Δεν πρέπει να το αποκαλεί κανείς γάμο. Το σεξ μπορεί να υπάρχει και εκτός πολιτικής ένωσης, το πρωί, το απόγευμα, το βράδυ κτλ, δεν έχει να κάνει με το γάμο… Αν γινόταν αυτό θα είχαμε άρει τον επείγοντα χαρακτήρα και την απαίτηση νομιμοποίησης των γάμων ατόμων του ιδίου φύλου. Απλά δεν θα το ονομάσουμε το γάμο. Μου φαίνεται, είναι πολύ απλό, έτσι ώστε όλοι να βρουν τη θέση τους στη ζωή.

Με βάζετε σε θέση σα να δικαιολογούμαι, αλλά είναι αστείο. Ξέρω από πού προέρχονται όλα αυτά. Κάποτε έγινε τηλεοπτική συζήτηση με θέμα την επιβολή κυρώσεων για την προώθηση ομοφυλοφιλικών σχέσεων ανάμεσα στους εφήβους. Είναι γνωστό ότι οι έφηβοι που αναζητούν τη σεξουαλική τους ταυτότητα, βρίσκονται συχνά σε μια ασταθή κατάσταση και μπορούν να ωθηθούν στην ομοφυλοφιλία, και μια τέτοια εξέλιξη είναι δύσκολη. Υπάρχουν στατιστικά δεδομένα (όχι ρωσικά) που δείχνουν ότι οι ομοφυλόφιλοι ζουν λιγότερο από ό, τι οι άνθρωποι παραδοσιακού προσανατολισμού, στρέφονται όλο και περισσότερο σε ψυχολόγους, πάσχουν από μοναξιά και κατάθλιψη, σε μια ομοφυλοφιλική σχέση η βία είναι πιο συχνή… Όλα αυτά, βέβαια, δεν ιδιαίτερα υγιή πράγματα.

Ως εκ τούτου, για ανθρωπιστικούς λόγους, υποστήριξα την πρωτοβουλία αυτή, αλλά την ίδια στιγμή δήλωσα ότι οι καρδιές ομοφυλόφιλων πρέπει να θάβονται και να καίγονται, όπως γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή εκεί δεν θεωρούνται δότες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1977 αναγνωρίστηκε η επιδημία του AIDS και το ομοφυλοφιλικό περιβάλλον αποτελεί γόνιμο έδαφος για την ασθένεια αυτή. Αυτά είναι αντικειμενικά δεδομένα. Και χρησιμοποίησα αυτή την εικόνα. Δηλαδή, στην Αμερική αυτό το κάνουν κάθε μέρα. Στη Ρωσία και στην ΕΕ το ίδιο. Αλλά ενώ στην Αμερική το κάνουν εφ' όρου ζωής, η Ευρώπη κινείται προς την κατεύθυνση περιορισμού του χρονικού διαστήματος μετά την τελευταία ομοφυλοφιλική επαφή: στην Αγγλία είναι τώρα πέντε χρόνια, στην Ιταλία και στη Γαλλία λιγότερο. Ωστόσο, στις περισσότερες χώρες του κόσμου, είτε πρόκειται για την Ευρώπη, την Κίνα, το Ιράν, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, ή την Ιαπωνία, οι ομοφυλόφιλοι δεν αναγνωρίζονται ως δότες και δεν τους επιτρέπεται να δίνουν αίμα.

Διότι, αντικειμενικά — και αυτό λέγεται στην ιστοσελίδα του FDA (Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, πολύ αυστηρού οργανισμού) — υπάρχει πιθανότητα (είναι μετρήσιμη μαθηματικά) οι ομοφυλόφιλοι δότες να μολύνουν και με AIDS και με άλλες ασθένειες. Γι΄αυτό είπα, παιδιά, αν είναι έτσι, ας θάβουμε τις καρδιές τους, αν όχι, τότε ας βασιστούμε σε ένα διεθνές πρότυπο (γιατί στη Ρωσία δεν είναι έτσι), με το οποίο θα μπορούσαμε όλοι να συμμορφωθούμε. Αυτό χρησιμοποιήθηκε εναντίον μου, όμως, θεωρώ εδώ ότι υπερασπίστηκα τους ομοφυλόφιλους. Και μάλιστα έγραψα ένα άρθρο ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι σύμμαχοί μου. Είμαι αντίθετος να αντιμετωπίζονται με καχυποψία, επειδή μπορούν να μολύνουν κάποιον με AIDS.

Μου προσάπτουν ακόμα, πως είμαι σταλινικός, επειδή είπα ότι η δραστηριότητα του Πούτιν είναι συγκρίσιμη σε μέγεθος με αυτή του Στάλιν. Πρόκειται για τάξη μεγέθους, όχι για ταύτιση χαρακτήρα. Και αυτό δεν σημαίνει ότι υποστηρίζω τον Στάλιν. Ο Στάλιν είναι ένα πολύ πιο σύνθετο ζήτημα. Αλλά υπάρχουν ορισμένες μέθοδοι, όταν έναν άνθρωπο αρχίζουν να δυσφημίζουν, μετά αυτό γίνεται ένα κλισέ και πάει λέγοντας. Είναι προφανές ότι υπάρχει κακόβουλος στόχος για σκόπιμη σκόπιμη απαξίωση. Σε ποιούς είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο; 

Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λιάστος στα στούντιο του Ρ/Σ Sputnik Express
Δημήτρης Λιάτσος: - Επιδιώκουν να πλήξουν τη συνεργασία μας, λέγοντας ότι οι Έλληνες συνεργάζονται με τον Κισελιόφ, στον οποίο η Ευρώπη απαγορεύει την είσοδο…

Ντμίτρι Κισελιόφ: — Η είσοδος στην Ευρώπη — είναι κυρώσεις κατά του δημοσιογράφου, τις οποίες έχω προσβάλει στο δικαστήριο. Πρόκειται για μια πρωτοφανή ιστορία, και βρίσκεται σε εξέλιξη στο δικαστήριο γενικής δικαιοδοσίας στο Στρασβούργο. Ελπίζω να κερδίσω. Αλλά οι κυρώσεις κατά δημοσιογράφου, κατά τη γνώμη μου, ταπεινώνουν την Ευρώπη, την καταστρέφουν. Ερχονται σε απόλυτη αντίθεση με τις ευρωπαϊκές αξίες και την ελευθερία της έκφρασης. Φαντάζει αστείο να αμφισβητεί κανείς τέτοια επιχειρήματα. Μου φαίνεται ότι κάνουμε καλή δουλειά μ' αυτή μας τη συνεργασία. Οι Έλληνες και οι Ρώσοι πρέπει να μάθουν ο ένας για τον άλλο, χωρίς μεσάζοντες, αυτό είναι απολύτως φυσικό. Ο Ομπάμα αποκαλύπτει ότι αυτοί ήταν μεσίτες της αλλαγής εξουσίας στην Ουκρανία. Οι Αμερικανοί τείνουν να είναι μεσίτες παντού. Μεσίτης — είναι εκείνος που έχει όφελος από τη συναλλαγή, ως εκ τούτου, η συναλλαγή είναι προς το συμφέρον του. Θέλουν να είναι μεσίτες στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ελλάδας, μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης. Αυτή τη μεσιτεία, όλοι, πλέον, την έχουν βαρεθεί. Θεωρώ ότι οδηγεί σε αποσύνθεση της Ευρώπης και κάνει ζημιά τόσο στην Ελλάδα όσο και τη Ρωσία. Αυτό είναι σαφές και το' χουμε συνηθίσει.

Δημήτρης Λιάτσος: - Νομίζω ότι δόθηκε μια εμπεριστατωμένη απάντηση, διότι δεν υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα στο θέμα αυτό.
Ντμίτρι Κισελιόφ:  — Είμαι έτοιμος να δώσω συνέντευξη στην εν λόγω εφημερίδα. Αν έχουν κάποιες συγκεκριμένες ερωτήσεις, παρακαλώ, είμαι έτοιμος. Αλλά θα προτιμούσα μια ουσιαστική συζήτηση, ποιος θέλει τι, και τις συνομιλίες για τις αντιλήψεις μας περί καλού και κακού. Σε διάφορους τομείς, για την ελευθερία του λόγου, την οικονομική συνεργασία, είτε θέματα ασφαλείας. Ελάτε να τα συζητήσουμε, και όχι να ρίχνουμε λάσπη.

Δημήτρης Λιάτσος: - Ακριβώς. Νομίζω ότι είναι στημένο άρθρο. Διότι όλα δείχνουν προς το ότι δεν έπρεπε να συνεργαστούμε… Επιχειρούν να μην υπάρχει Sputnik στην Ελλάδα. Στη γειτονική μας χώρα, την Τουρκία, επίσης, επιχείρησαν να κλείσουν το Sputnik. Τέτοιες δράσεις εμποδίζουν την άμεση επικοινωνία και τον απευθείας διάλογο ανάμεσα στις χώρες…

Ντμίτρι Κισελιόφ: — Όντως τον επικεφαλής, τον γενικό διευθυντή του τουρκικού Sputnik Τουράλ Κερίμοφ, τού απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, αντιμετωπίζουμε πραγματικές διώξεις. Δεν αποτελεί είδηση για την Τουρκία, ο Ερντογάν καταδιώκει και τους δικούς τους δημοσιογράφους, είναι γνωστό ότι περίπου 2 χιλ. άνθρωποι διώκονται ποινικά και έχουν τιμωρηθεί για προσβολή του προέδρου. Ως προσβολή μπορεί να εκληφθεί οτιδήποτε. Είναι γνωστός πολέμιος του Twitter. Ο Ερντογάν φαντάζει γελοίος, τιμωρεί για τις γελοιογραφίες που του φτιάχνουν. Και με, ώ του θαύματος, πετυχαίνει να το επιβάλλει και στην ΕΕ.

Ακόμη και στην Γερμανία τώρα υπάρχουν περιστατικά: τον δημοσιογράφο ο οποίος γράφει με χιουμοριστικό τρόπο τον διώκουν ποινικά, και τον περιμένει ποινή φυλάκισης από τρία έως πέντε χρόνια. Αν και φαντάζει παράδοξο, ωστόσο η Μέρκελ τον παραπέμπει σε δίκη. Είναι γνωστό ότι έγινε ψηφοφορία στην κυβέρνηση της Γερμανίας, και υπήρξε ισοψηφία. Ο Σταϊνμάγερ και το κόμμα του ήταν κατά, αλλά η ψήφος της Μέρκελ ήταν αποφασιστική, και αυτή ψήφισε να δικαστεί ο δικός τους δημοσιογράφος, δηλαδή παραδίνει στην Τουρκία τους πολίτες της. Η Μέρκελ ήταν αυτή που πήγε στη στην πρώτη γραμμή της διαδήλωσης στο Παρίσι με πανό «Είμαι Σαρλί»! Υπάρχουν πολλές γελοιογραφίες για την ίδια, αλλά φαίνεται ότι σύμφωνα με τη Μέρκελ υπάρχει κάποια ιεραρχία, δηλαδή επιτρέπεται να την προσβάλει κανείς ας πούμε στον ευρωπαϊκό, γερμανικό τύπο, χωρίς ποινική δίωξη. Τον παντοδύναμο, είτε είναι ο Αλλάχ, είτε ο Ιησούς Χριστός επιτρέπεται να τον κάνουν γελοιογραφία, αλλά τον Ερντογάν όχι. Δηλαδή ο Ερντογάν είναι πάνω από όλους, είναι ο πιο άτρωτος!!! Αυτό ακουμπάει τα όρια του παραλόγου. Η Τουρκία κρατά όμηρο όλη την Ευρώπη και κάνει ό,τι θέλει. Συμφωνώ απολύτως με την εκπρόσωπο Τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα, η οποία είπε ότι οι άλλες χώρες τιμωρούνται για αυτό, ενώ η Τουρκία παίρνει και…μπόνους: της δίνουν περισσότερα χρήματα, και, ταυτόχρονα την απαλλάσουν από το καθεστώς βίζας.

Ο Ερντογάν στην ουσία χειραγωγεί όχι τον οποιοδήποτε αλλά την ίδια τη Γερμανία, προσπαθεί μ΄ αυτό τον τρόπο να ρίξει την μαύρη σκιά του σε όλη την Ευρώπη. Αυτά που γίνονται είναι εντυπωσιακά — και με την ελευθερία του λόγου στην Ευρώπη γενικώς, και αυτό που έγινε με το δικό μας Sputnik στην Τουρκία δυστυχώς δεν είναι πρωτόγνωρα. Στη Λετονία προσπαθούν να μας κλείσουν, απέλασαν δημοσιογράφο μας από την Τσεχία, και νωρίτερα από την Πολωνία. Αυτή, δυστυχώς, είναι η ιστορία.

Μου φαίνεται ότι η Ρωσία και η Δύση, πλέον, αλλάζουν θέσεις όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ελευθερία του λόγου στη Ρωσία σίγουρα έχει πιο ευρύ φάσμα απ' ό,τι στην Ευρώπη. Λειτουργούν και ραδιοφωνικοί σταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια διαφορετικών κατευθύνσεων, και εφημερίδες, και ιστοσελίδες, και το Διαδίκτυο… Δυστυχώς, στην Ευρώπη υπάρχουν περιορισμοί στη θεματολογία, αναφορικά με τους ανθρώπους, τους ανθρώπους τους διώχνουν. Με αυτή την έννοια, έχουμε αλλάξει θέσεις.Έχουμε αλλάξει θέσεις όσον αφορά το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης των ανθρώπων. Παλιά δεν επιτρεπόταν η έξοδος από την Σοβιετική Ένωση. Μας έλεγαν: «Μα πως έτσι; Εμποδίζετε. Να η Παγκόσμια Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 10ης Δεκεμβρίου 1948, η ελευθερία μετακίνησης…». Και τώρα το μόνο πράγμα που εμποδίζει τους Ρώσους να μετακινηθούν — είναι οι ευρωπαϊκές βίζες. Και το μέγεθος του πορτοφολιού του καθενός. Πριν εμείς ασχολούμασταν με την "εξαγωγή" επαναστάσεων, τώρα με αυτό ασχολείται η Δύση.Δηλαδή, ως εκ θαύματος, αλλάξαμε θέσεις, και μένει να αναρωτηθεί κανείς πόσο εύκολα έγινε αυτό και πόσο κυνικά συνεχίζουν να αναζητούν ακόμα και τώρα δικαιολογίες για να τιμωρήσουν. Για μένα προσωπικά, αυτό είναι γελοίο.

Δημήτρης Λιάτσος: - Ντμίτρι, ας επιστρέψουμε στο χώρο της ενημέρωσης, στον οποίο δουλεύουμε. Δεν νομίζετε ότι η Δύση χάνει το μονοπώλιο στη πληροφόρηση ανά τον κόσμο; Ενώ η Ρωσία είναι η χώρα, η οποία αν και σε αργούς ρυθμούς και όχι σε τόσο μεγάλη κλίμακα, προωθεί τη δική της άποψη, τη δική της οπτική γωνία(όχι μόνο για τη Ρωσία, αλλά και για τον κόσμο). Η άποψη αυτή σιγά-σιγά αρχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο, είναι αληθινή και ο κόσμος την εμπιστεύεται…

Ντμίτρι Κισελιόφ: — Όντως η Δύση εδώ και καιρό έχει χάσει το μονοπώλιο. Ίσως τη Δύση θα τη συνέφερε να μεταδίδει χονδροκοπιές και να μην υπάρχει άλλη άποψη. Αλλά, όταν υπάρχει άλλη άποψη, η Δύση αρχίζει να την πολεμά — όπως κάποτε η Σοβιετική Ένωση μπλόκαρε τους δυτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Μπλοκάρουν τους δημοσιογράφους, δημοσιεύουν άρθρα που δυσφημίζουν αυτή τη συνεργασία και τους ανθρώπους που ασχολούνται μ' αυτό, καταδιώκουν κ.α. Στην Ουκρανία απλά σκοτώνουν τους ανθρώπους. Να τώρα έπεσε από το παράθυρο του ενάτου ορόφου ουκρανός πολιτικός αναλυτής. Σκοτώνουν τους δικηγόρους που συνηγορούν για Ρώσους πολίτες, σκοτώνουν δημοσιογράφους. Για παράδειγμα πέρυσι τον Ολές Μπουζινά! Και η Δύση δεν κάνει καμία παρατήρηση. Αυτό αποδεικνύει ότι όλα είναι αποδεκτά στην Δυτική Ευρώπη, στην ΕΕ, πράγμα, φυσικά, που μας εκπλήσσει. Πιστεύω ότι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι δεν υποπτεύονται τα έργα και ημέρες της δημοκρατίας των Βρυξελών. Κανένας δεν της έδωσε εξουσιοδότηση για αυτά.
Δημήτρης Λιάτσος: - Στην Ελλάδα προβάλλουν και την ταινία «Κριμαία. Επιστροφή στην πατρίδα». Η Ουκρανική Πρεσβεία κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας έκανε τα πάντα για να μην προβληθεί αυτή η ταινία στην Ελλάδα…

Ντμίτρι Κισελιόφ: — Είναι η συνηθισμένη τους τακτική. Να απαγορεύουμε το ένα να απαγορεύουμε το άλλο. Ορίστε δώστε μας τη δική σας εκδοχή. Η Κριμαία μόνη της διάλεξε το μέλλον της. Δεν είναι μάλιστα θέμα γης, είναι οι άνθρωποι που ψήφισαν.

Αν οι ψηφοφορίες, τα δημοψηφίσματα έχουν αξία, τότε ναι, αν όχι, ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Δηλαδή μπορεί να μην αναγνωρίσει το δημοψήφισμα στην Κριμαία, να μην αναγνωρίσει το δημοψήφισμα στην Ολλανδία, να θεωρηθεί ότι δεν έχει καμία αξία, και στην Ελλάδα και όπου αλλού. Μπορεί κανείς απλά να φτύνει τους ανθρώπους, και να συνεχίζει να κυβερνά. Αλλά τότε όπως λέμε, βγάλτε το λευκό κολάρο του πάστορα. Σταματήστε τα κηρύγματα και πάψτε να υποκρίνεστε ότι είστε αναμάρτητοι. Τότε ας είμαστε ειλικρινείς εσείς επιδιώκετε κάτι άλλο. Υπάρχει μια ρωσική παροιμία είναι λίγο αγενής: «΄Η βγάλε το σταυρό που φοράς ή βάλε το παντελόνι σου!». Νομίζω ότι οι άνθρωποι πρέπει να το καταλαβαίνουν και να συμπεριφέρονται ανάλογα.

Δημήτρης Λιάτσος: - Έχω μια τελευταία μικρή ερώτηση. Ο Μάιος είναι ο μήνας της επίσκεψης του Βλαντίμιρ Πούτιν στην Ελλάδα και η χιλιετία του μοναχισμού στον Άγιο Όρος.

Ντμίτρι Κισελιόφ: — Να πω ότι οπωσδήποτε θα συνεχίσουμε την δουλειά μας. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό το έργο. Είμαι πολύ ευγνώμων σε εσάς Δημήτρη και στην οικογένειά σας για αυτά που κάνετε. Νομίζω ότι είναι μια ευγενής αποστολή.

Όσο για την 1000-ετία της ρωσικής παρουσίας στον Άγιο Όρος είναι μια μεγάλη ημερομηνία. Εχω οικογενειακούς δεσμούς με τον Αθω, έναν ανιψιό εκεί στο μοναστήρι. Δουλεύει ως προσωρινά ως βοηθός. Ήθελε να γίνει μοναχός. Του είπαν σε πέντε χρόνια.Δέχτηκε. Είναι 44 χρονών. Είναι υπεύθυνος τώρα για το πλυσιμο των ρούχων. Είναι υπερήφανος ότι ήδη έδωσαν ράσο, και όχι απλώς μια μαύρη ρόμπα. Τον ρωτάω:«Σεργκέι, τι νέα;» Μου είπε ότι πρόσφατα, στην 100η επέτειο του ηγουμένου, τους είπαν: «Όποιος θέλει να κάνει δώρο, να μάθει 100 ψαλμούς». Τον ρωτάω: «Πόσο χρόνο θέλει περίπου;»Μου λέει:«Αν διαβάσεις χωρίς διακοπές, μιάμιση ώρα».Του λέω: «Και λοιπόν;». Τελικά πήρε την τρίτη θέση στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα. Του στέλνω ζεστά ρούχα, παπούτσια ορειβασίας, ό,τι ζητά. Εγώ δυστυχώς δεν μπορώ να πάω εκεί, λόγω αυτών των ηλίθιων κυρώσεων που μου επέβαλαν. Τι στόχο έχουν αυτές οι κυρώσεις; Μου φαίνονται γελοίες. Δεν πειράζει, μιλάμε στο τηλέφωνο, και παρακολουθώ αυτά που συμβαίνουν εκεί.
πηγή: greece-russia2016.gr