05/12/16

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

"Η Ελλάδα χρειάζεται ελάφρυνση του χρέους. Δεν μπορούμε άλλο να κόβουμε μισθούς και συντάξεις. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η Ελλάδα μέσα στο 2015 έφτασε σε πρωτογενές πλεόνασμα" 


Για έναν αυξανόμενο αριθμό Ευρωπαίων, η Ευρώπη έχει γίνει συνώνυμο της αποτυχίας, είτε πρόκειται για την μεταναστευτική κρίση, είτε για την οικονομία είτε την ασφάλεια. Για το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης μίλησε στο Global Conversation του euronews και την δημοσιογράφο Ιζαμπέλ Κουμάρ ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς.

Ο ίδιος υποστηρίζει: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε τραγική κατάσταση. Οι δυνάμεις στα άκρα κερδίζουν εκλογές και δημοψηφίσματα. Αν τεθεί σε αμφισβήτηση η ουσία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, παίζουμε με την τύχη των επόμενων γενεών. (…) Όσοι ισχυρίζονται ότι πρέπει να μειωθεί η Ευρώπη και να οδηγηθούμε στην επανεθνικοποίηση, παίζουν με την ασφάλεια και το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς».

Σε ερώτηση για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την εν εξελίξει διαπραγμάτευση, ο κ. Σουλτς έδωσε τρεις πολύ σύντομες απαντήσεις. «Καταρχήν, τη Δευτέρα νομίζω ότι βρήκαμε έναν καλό τρόπο για να λύσουμε τα τρέχοντα προβλήματα. Δεύτερον, νομίζω ότι χρειαζόμαστε ελάφρυνση του χρέους και είναι η πρώτη φορά που το συζητήσαμε αυτό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διστάζει να το συζητήσει αυτό, ακόμα και η Γερμανία είναι ανοικτή προς συζήτηση. Ανήκω σε ένα κόμμα που είναι μέλος της γερμανικής κυβέρνησης. Στηρίζουμε απόλυτα μια τέτοια συζήτηση και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας δεν έχει αντιταχθεί σε αυτήν την θέση.

Τρίτον, πρέπει να σταματήσουμε να απαιτούμε συνέχεια περισσότερες θυσίες. Δεν μπορούμε άλλο να κόβουμε μισθούς και συντάξεις. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αναγνωρίσουμε ότι η Ελλάδα μέσα στο 2015 έφτασε σε πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτό σημαίνει ότι οι θυσίες που απαιτήσαμε από τους Έλληνες άρχισαν τώρα να αποδίδουν καρπούς».

Ερωτώμενος αν θεωρεί ότι τα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα ήταν υπερβολικά, ο Μάρτιν Σουλτς απάντησε: «Ξέρετε πολύ καλά ότι ποτέ δεν ήμουν υπέρμαχος αυτών των μέτρων λιτότητας. Η εξυγίανση του προϋπολογισμού, η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία, αλλά εάν δεν έχεις οικονομική ανάπτυξη ή απασχόληση που να αυξάνει το εθνικό εισόδημα, δεν πρόκειται να διορθώσεις την κατάσταση μακροπρόθεσμα».

Αναφορικά με τις ευρωτουρκικές σχέσεις, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφέρει: «Αυτό που έκανα τις προηγούμενες εβδομάδες είναι ότι σταμάτησα το σχέδιο για ταξίδια χωρίς βίζα, που υπέβαλε η Κομισιόν στο Ευρωκοινοβούλιο, επειδή η Τουρκία δεν πληρούσε σε καμία περίπτωση τα 72 κριτήρια που απαιτούνταν σε αντάλλαγμα για κάτι τέτοιο. Μεταξύ αυτών, είναι η μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, αλλαγές στον τρόπο προστασίας δεδομένων και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εάν η Τουρκία συνεχίσει αυτόν τον δρόμο υποστηρίζοντας ότι δεν θα αλλάξει το πλαίσιο για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τότε δεν θα ξεκινήσουμε τις συζητήσεις για την απελευθέρωση της βίζας».

Σε σχέση με την δήλωση του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «εμείς θα ακολουθήσουμε τον δρόμο μας και εσείς τον δικό σας», απάντησε: «Είμαστε συνεργάτες που έχουν ανάγκη αμοιβαίας συνεργασίας. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο κ. Ερντογάν θέλει να εγκαταλείψει αυτή τη συνεργασία. Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε, αλλά η Τουρκία έχει υποσχεθεί να πραγματοποιήσει μεταρρυθμίσεις, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε από την δική μας πλευρά την συμφωνία.Παρά τις υποσχέσεις, η Τουρκία κάνει τώρα πίσω. Αυτή είναι μια νέα κατάσταση, επομένως θα πρέπει να την συζητήσουμε, αλλά αν η Τουρκία δεν προωθήσει σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις, τότε εμείς, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν μπορούμε να περάσουμε τη συμφωνία. Αν ο κ. Ερντογάν θεωρεί ότι η συμφωνία έχει ανασταλεί, αν και δε νομίζω ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο στην περίπτωσή μας, διότι αυτό θα ήταν κρίμα, θα βρούμε μια λύση στο πνεύμα του αμοιβαίου σεβασμού και της αμοιβαίας συνεργασίας. Αλλά αμοιβαίος σεβασμός, και θέλω να είμαι πολύ σαφής σχετικά με αυτό, σημαίνει ότι σεβόμαστε την Τουρκία, αλλά και ότι η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί τους δικούς μας κανόνες».

Η δημοσιογράφος του euronews, Ιζαμπέλ Κουμάρ
Σε ερώτηση της Ιζαμπέλ Κουμάρ για τον τρόπο μεταχείρισης των προσφύγων από την Τουρκία, ο κ. Σουλτς είπε: «Ασκούμε κριτική στα σημεία που πιστεύουμε ότι η Τουρκία δεν σέβεται τους διεθνείς κανονισμούς αλλά υπάρχει επίσης ένα θέμα στο οποίο πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Βρισκόμουν στην Τουρκία, επισκέφθηκα πολλές φορές καταυλισμούς προσφύγων και ειλικρινά θα ήθελα κάποιες χώρες – μέλη της ΕΕ να συμπεριφέρονταν στους πρόσφυγες όπως η Τουρκία. Η κριτική που ασκείται στην Τουρκία δεν έχει βάση. Στα κέντρα προσφύγων στην Τουρκία, γίνεται το καλύτερο δυνατό για την υποδοχή των προσφύγων».

Αναφορικά με τα τείχη που υψώνονται σε πολλά σημεία της Ευρώπης για να σταματήσουν οι μεταναστευτικές ροές προς την κεντρική Ευρώπη, απαντά: «Χρειαζόμαστε προστασία των εξωτερικών μας συνόρων μέσω κανόνων που πρέπει να εφαρμόζονται ανά περίπτωση και στη συνέχεια χρειαζόμαστε ένα σύστημα μετεγκατάστασης προς τις 28 χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν λειτούργησε διότι η πλειοψηφία των χωρών μελών δεν συμμετέχει στην μετεγκατάσταση όπως άλλες χώρες, για παράδειγμα η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία. Αυτό δημιουργεί προβλήματα. Το ερώτημα δεν αφορά την Ευρώπη, το ερώτημα αφορά τον εθνικισμό ορισμένων κυβερνήσεων. Αυτό ακριβώς οδηγεί την Ευρώπη σε κρίση. Το ότι ορισμένες κυβερνήσεις που δεν συμμετέχουν στην μετεγκατάσταση, που δημιουργούν προβλήματα με τις ενέργειές τους και την άνοδο του εθνικισμού, στη συνέχεια υποστηρίζουν πως η Ευρώπη είναι ανίκανη να επιλύσει την μεταναστευτική κρίση, πρόκειται για κυνισμό άνευ προηγουμένου».

Ο Μάρτιν Σουλτς επανέλαβε ότι δεν είναι μέρος της ευρωπαϊκής παράδοσης η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, ο αντιευρωπαϊσμός. «Η παρουσία τους είναι ηχηρή αλλά δεν εκπροσωπούν την πλειοψηφία. Στο Ευρωκοινοβούλιο έχουμε 650 βουλευτές και επαναλαμβάνω τον αριθμό, 650, που είναι φιλοευρωπαϊστές, κάτι που σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία είναι υπέρ της Ευρώπης. Αρνούμαι με όλες μου τις δυνάμεις ότι όσοι κάνουν τον περισσότερο θόρυβο μπορούν να θεωρούνται πλειοψηφία».

Για το ενδεχόμενο του Brexit ο Μάρτιν Σουλτς ανέφερε: «Είναι πράγματι κάτι πιθανό, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι και τα δύο στρατόπεδα πάνε στήθος με στήθος. Ελπίζω να μην συμβεί, αλλά δεν είναι κάτι απίθανο. Ένα Brexit θα ήταν μια καταστροφή τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και για τη Βρετανία. Είναι μια από τις χώρες του G7. Ένα μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με δυνατότητα άσκησης βέτο. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στην ενιαία αγορά της ΕΕ. Χρειαζόμαστε την Βρετανία. Αλλά και η Βρετανία πρέπει να αντιληφθεί ότι είναι μία χώρα των G7 επειδή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, και είναι η δεύτερη οικονομία επειδή είναι πλήρες μέλος αυτής της ενιαίας αγοράς. Επομένως το να αποχωριστεί από αυτήν σημαίνει μείωση της σημασίας, της επιρροής και της οικονομικής ισχύος».

Παράλληλα, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει θέμα νέας διαπραγμάτευσης, καθώς ο βρετανικός λαός καλείται να αποφασίσει πάνω στο πακέτο που έχει αποφασιστεί. Σε ερώτηση αν υπάρχει έτοιμο σχέδιο δράσης της Ευρωζώνης σε περίπτωση Brexit, ο κ. Σουλτς απάντησε: «Δυστυχώς όχι. Νομίζω ότι ένα από τα προβλήματα της ευρωζώνης είναι αυτή η μακροοικονομική ανισορροπία, στην ορολογία μας αυτό σημαίνει πολύ άνιση ανάπτυξη μέσα στην ζώνη του ευρώ. Πρέπει να το διορθώσουμε αυτό, είτε η Βρετανία παραμείνει είτε φύγει. Ωστόσο νομίζω ότι αν αποχωρήσει, αυτό θα ενίσχυε τα άλλα κράτη μέλη να συνειδητοποιήσουν ότι τώρα είναι η ώρα για δράση. Σε κάθε περίπτωση, μετά τις 23 Ιουνίου θα χρειαστεί να συζητήσουμε την μελλοντική δομή της ΕΕ».

«Αυτό που εύχομαι είναι να μην αναλωνόμαστε σε συζητήσεις σε σχέση με αυτό, αλλά να καταφέρουμε να πείσουμε περισσότερους βρετανούς πολίτες να ψηφίσουν υπέρ της παραμονής, επειδή έτσι θα είναι όλοι κερδισμένοι ενώ σε περίπτωση Brexit το αποτέλεσμα θα είναι να χάσουν όλοι», καταλήγει ο κ. Σουλτς.

Isabelle Kumar/euronews

Ένα μέτωπο που θα αρνηθεί να δει το εθνικό ζήτημα όπως τίθεται σήμερα, το πρόβλημα της εθνικής ανεξαρτησίας, δεν θα συγκροτήσει την πλατιά ενότητα που απαιτείται για να ανατραπούν οι πολιτικές που διαλύουν τη χώρα...
 

του Γιάννη Χατζηαντωνίου* / tvxs.gr

ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ των μνημονίων που ήδη διαρκεί έξι χρόνια έχει πυροδοτήσει διάφορες διεργασίες μέσα στην ελληνική κοινωνία. Έχει φέρει στην επιφάνεια μια σειρά ζητήματα και στον χώρο της ιδεολογίας. Το ζήτημα της πατρίδας, της εθνικής ανεξαρτησίας είχε ήδη εδώ και πολλά χρόνια υποβαθμιστεί.

Μετά το 1974 η εγχώρια άρχουσα τάξη αποδέχθηκε την ήττα στην Κύπρο κι επέλεξε να οριοθετηθεί από τον τουρκικό επεκτατισμό μέσω της «ευρωπαϊκής» της ενσωμάτωσης, της νέας μεγάλης ιδέας του ευρωπαϊσμού, παραδίνοντας τα κλειδιά της χώρας στο διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό εμφανίστηκε ως αναβάθμιση, αλλά στην ουσία ήταν αυτό που αποκαλύφθηκε την ώρα της κρίσης: παράδοση στους ιμπεριαλιστές κυρίαρχους.

Υπήρχαν βέβαια κι από πριν τα σημάδια. Ακόμα κι όταν έγινε φανερό το «δημοκρατικό έλλειμμα» της Ε.Ε., συνειδητοποιήθηκε η νεοφιλελεύθερη συγκρότησή της, αναδύθηκε στο εσωτερικό της χωρίς προσχήματα η γερμανική ηγεμονία, οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους συνέχισαν να εξωραΐζουν την «ευρωπαϊκή πορεία της χώρας». Έφθασαν στο σημείο να μιλούν για συμμετοχή της χώρας στον «σκληρό πυρήνα», να ισχυρίζονται ότι ξεφύγαμε από το βαλκανικό περιβάλλον κλπ.
Πλανώμενοι ίσως, πλανώντες σίγουρα.

Πολλοί υιοθέτησαν αυτές τις απόψεις αλλάζοντας το «πρόσημό τους».

Στους κυριαρχούμενους ιστορικά αυτό το φαινόμενο δεν είναι πρωτότυπο. Συμβαίνει να υιοθετούν την ουσία της κυρίαρχης άποψης αξιολογώντας την αντίθετα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τον υπόκοσμο που πολλές φορές αντιστρέφει τις αξίες της νομιμότητας θεωρώντας πηγή κύρους το ύψος της ποινής των καταδικασθέντων ή τη βαρύτητα των εγκλημάτων που διέπραξαν. Έτσι ορισμένοι στα κινήματα και την αριστερά υιοθετούν τις απόψεις της αστικής απολογητικής, παίρνοντας θέση εσωτερικής αντίθεσης με αυτήν. Πχ. Αποδεχόμενοι στην ουσία την νέα παγκόσμια τάξη της ιμπεριαλιστικής επιβολής, υιοθετούν τον αναπόφευκτο ή και προοδευτικό χαρακτήρα της, παίρνοντας θέση εσωτερικού της αντίπαλου. Διαδηλώνουν ενάντια στην «νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση», υπονοώντας ότι υπάρχει μια άλλη –καλή- πλευρά της!

Στην απολογητική υπέρ της Ε.Ε. έπαιξαν από χρόνια σημαντικό ρόλο ορισμένα ρεύματα της αριστεράς, επικεντρώνοντας την αντιπαράθεση τους όχι στην ουσία της εξάρτησης και του αστικού χαρακτήρα του κράτους , αλλά στα -σε αποδρομή όπως προεκτέθηκε- εθνικά χαρακτηριστικά του, η υποχώρηση των οποίων υποτίθεται ότι θα διευκόλυνε την ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης. Επαγγελία του αδύνατου, όπως αποδείχθηκε.

Η διάλυση στον ατομικισμό και η μετατροπή της μάζας σε πλήθος αποσυνθέτει κάθε συλλογικότητα. Αν το έθνος αποτελεί «φαντασιακή» κοινότητα, η τάξη είναι στην πράξη πολύ πιο φαντασιακή. Αντίθετα, το εθνικό πλαίσιο επειδή συνδέεται με αιτήματα αλληλεγγύης και αρθρώνεται σε θεσμούς με ιστορία είναι πολύ πιο συμμετοχικό και στα όρια του οι εργατικοί αγώνες νοηματοδοτούνται, υποστηρίζονται καλύτερα και παράγουν αποτελέσματα.

Η άποψη ότι στο ευρωπαϊκό πλαίσιο θα αυξάνονταν το επίπεδο της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν επαληθεύτηκε. Η ισοτιμία των ευρωπαϊκών εθνών αποδείχτηκε στην καλύτερη περίπτωση μύθος, στη χειρότερη απάτη. Αυτοί όμως που ισχυρίζονται ότι εμπνέονται από τη φιλοσοφία της Πράξης δεν θα έπρεπε να εκπλήσσονται : Δεν είναι δυνατόν να έχουμε εθνική ισοτιμία σε καθεστώς κοινωνικής εκμετάλλευσης.

Η αριστερά αυτού του είδους δεν είναι τυχαίο ότι βρέθηκε ευάλωτη στην γοητεία του εκσυγχρονισμού, διαθέτοντας και στελέχη της (ή μήπως αναδεικνύοντας σε παράγοντές της στελέχη του;). Άλλη μορφή της υποταγής της στον φιλελευθερισμό αποτελεί η λατρεία των «δικαιωμάτων» που -όχι τυχαία- επικεντρώνεται στην πολιτική αποσύνθεση του λαού, μέσω άνευ κριτηρίων πολιτογραφήσεων και στην αμφισβήτηση όλων των θεσμών. Πρόκειται δηλαδή για νεοφιλελευθερισμό «από τα κάτω».

Οι αντιλήψεις αυτές ουσιαστικά αποτελούν νεοφιλελεύθερη ηγεμονία μέσα στην αριστερά, στην οποία ασφαλώς είναι πιο ευάλωτα ποικίλα ρεύματα της αναρχίας.

Ο θρίαμβος της εξάρτησης


Η νέα πολιτική συγκυρία, μετά το 2010, στη χώρα κλόνισε αυτή την «αντι-εθνικιστική» ομοψυχία. Έγινε σε όλους φανερό ότι τα μνημόνια επιβάλλονται όχι μόνο και όχι τόσο βάσει του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στη χώρα, αλλά –κυρίως ή πάντως μέσω της συντριπτικής πίεσης-χάρη στην επιβολή εξωτερικών από την ελληνική κοινωνία θεσμών και μηχανισμών (τρόϊκα κλπ). Δεν είναι η πρώτη φορά. Πολλοί όψιμοι επικριτές του ΕΑΜ στην αριστερά είχαν λησμονήσει τις λόγχες του Σκόμπυ.
Είδαν όμως την αριστερή παρένθεση του ΣΥΡΙΖΑ να γίνεται αριστερά σε εισαγωγικά κάτω από την πίεση των ιμπεριαλιστών. Είναι δε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η «διεθνιστική» ηγεμονία μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ πριν την συνθηκολόγησή του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιλογή του 3ου μνημονίου και την ήττα των λαϊκών αγώνων και προσδοκιών που επενδύθηκαν σ’ αυτόν.

Πριν το 2012 η άρνηση επικοινωνίας με το πατριωτικό αίσθημα του λαού και οι αντίστοιχες εμμονές σε μια σειρά ζητήματα επέτρεψαν να διχαστεί στον λαϊκό κόσμο ο εθνικός και κοινωνικός ριζοσπαστισμός ( σε αντίθεση με την ενότητα που είχε επιτύχει το ΕΑΜ). Έτσι ένα μέρος των εργαζομένων δεν μπορούσε να εκφραστεί μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ψήφισε ΑνΕλλ. , ή ακόμα χειρότερα Χ.Α. Αυτός ο διχασμός έσωσε το παλιό φθαρμένο πολιτικό προσωπικό στις εκλογές του 2012. Στις εκλογές του 2015 ακόμα και αριθμητικά δεν υπήρξε κοινοβουλευτική πλειοψηφία αριστερής κυβέρνησης, για τον ίδιο λόγο.

Η λύση ήταν το «αναγκαίο καλό» του κ.Καμμένου. Οι ψηφοφόροι είχαν καεί λίγο περισσότερο ή λίγο λιγότερο από όσο υπολόγιζαν οι καθεστωτικοί σχεδιασμοί, που- αξιοποιώντας το πατριωτικό έλλειμμα του ΣΥΡΙΖΑ - επιδίωκαν να τον εγκλωβίσουν σε μια πρωτιά χωρίς συμμάχους, οπότε θα εξαναγκαζόταν, με ή χωρίς εισαγωγικά, σε συμμαχία με το Ποτάμι ή το ΠΑΣΟΚ.

Η συνθηκολόγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποκάλυψε ότι ο εσωτερικός συσχετισμός δεν αρκεί, όταν η στρατηγική του είναι η αλλαγή στην Ευρώπη και όχι η ανεξαρτησία της Ελλάδας. Ο ιμπεριαλισμός ανέτρεψε ακόμα και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Στο όνομα μιας αμφίβολης προοπτικής σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, θυσιάστηκε η Ελλάδα, ο λαός και η αριστερά. Η εξάρτηση στην πράξη θριάμβευσε. Ο Α. Τσίπρας το περασμένο καλοκαίρι έσωσε τον ελληνικό μεταπρατισμό και η αστική τάξη της οικονομίας έπεισε το πολιτικό της προσωπικό να στηρίξει το τρίτο μνημόνιο.

Αυτή η εμπειρία βρίσκεται πίσω από την άνοδο των πατριωτικών αισθημάτων του λαού και την σχετική συζήτηση για το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας.

Σήμερα οι πιο επικίνδυνοι απολογητές της εξάρτησης δεν είναι πια οι ευρωπαϊστές στην αριστερά. Την σκυτάλη έχουν πάρει οι «επαναστάτες» της αναρχίας (μιας ορισμένης αναρχίας) και του τροτσκιστικού ρεύματος (όχι όλοι). Αυτοί αναλαμβάνουν τώρα να χτυπήσουν τον πατριωτισμό, δηλαδή την προοπτική μιας ηγεμονίας σε ένα μέτωπο που θα ενώσει εργαζόμενους και μεσοστρώματα στην πάλη για την ανατροπή των μνημονίων, με μια κυβέρνηση εθνικής ανεξαρτησίας.

Γι αυτό η ιδεολογική πάλη που διεξάγεται έχει καθοριστική σημασία. Ένα μέτωπο που θα αρνηθεί να δει το εθνικό ζήτημα όπως τίθεται σήμερα, το πρόβλημα της εθνικής ανεξαρτησίας, δεν θα συγκροτήσει την πλατιά ενότητα που απαιτείται για να ανατραπούν οι πολιτικές που διαλύουν τη χώρα. Καταδικάζονται εκ των προτέρων τα κινήματα σε σπασμωδικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις απλού συνδικαλισμού, σε αλληλεγγύη δηλ. σε στροφή στην φιλανθρωπία, άρα σε φυγή από την πολιτική, σε ενσωμάτωση.

Μερικοί αιτιολογούν αυτή τη στάση με ιστορικούς όρους επικαλούμενοι την αντίθεση άλλων άλλοτε στη θεωρία του σοσιαλισμού σε μια χώρα. Τότε ο Λ. Τρότσκι υπερασπιζόταν μια πολιτική σοσιαλισμού σε πολλές χώρες. Οι επίγονοί του σήμερα προτείνουν πρακτικά να μην υπάρξει σοσιαλισμός σε καμιά!  
 
Όμως το διακύβευμα δεν είναι μόνο η προοπτική του σοσιαλισμού. Το τίμημα της ανεπάρκειας ή αδυναμίας της μαχόμενης αριστεράς να συνδυάσει το εθνικό με το κοινωνικό πρόταγμα θα είναι πιθανότατα πολύ βαρύ. Κύρια πλευρά θα είναι η επιβολή του νεοφιλελεύθερου σχεδίου, η περαιτέρω ήττα της μισθωτής εργασίας και η εξαθλίωση των μεσοστρωμάτων, η κυριαρχία της εξάρτησης. Η άλλη πλευρά διαφαίνεται ήδη: η ενίσχυση του ανοιχτού φασισμού, αλλά και πιο «ήπιων» εκδοχών του. Σε συνδυασμό με το κλείσιμο των συνόρων των ευρωπαϊκών χωρών, οι κίνδυνοι μεγαλώνουν.
 
 *Ο Γιάννης Χατζηαντωνίου είναι δικηγόρος

Η ΕΚΤ προκειμένου να συμπεριλάβει τα ελληνικά κρατικά ομόλογα στο πρόγραμμα αγορών, θα πρέπει προηγουμένως εκτός από την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης, να έχει προχωρήσει και η εφαρμογή των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους κάτι που λογικά αναμένεται να πραγματοποιηθεί προς το τέλος του καλοκαιριού....


Η ΕΠΙΤΥΧΗΣ κατάληξη του Eurogroup της 24ης Μαΐου σε συμφωνία με τους δανειστές, θα κινητοποιήσει τις διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προκειμένου να αρχίσει εκ νέου να αποδέχεται κατ’ εξαίρεση τα ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση στις πράξεις αναχρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών, μεταδίδει το Αθηναϊκό πρακτορείο που επικαλείται «ενημερωμένες πηγές». Η επαναφορά της κατ’ εξαίρεση αποδοχής των ελληνικών ομολόγων ως εγγύηση στις πράξεις αναχρηματοδότησης των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναμένεται να αποφασιστεί στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ στις 2 Ιουνίου στη Βιέννη.

Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα ένα μέρος από τη ρευστότητα που εξασφαλίζουν μέχρι σήμερα οι ελληνικές τράπεζες από τον μηχανισμό ELA, να υποκατασταθεί με ρευστότητα που θα προσφέρει η ΕΚΤ απευθείας με πολύ χαμηλότερο κόστος. Σε πρώτη φάση το μέρος από τη ρευστότητα υπολογίζεται στα 5-6 δισ. ευρώ

Ωστόσο η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με την οικονομική ιστοσελίδα FBox, δεν αναμένεται να ανοίξει το δρόμο συμμετοχής της Ελλάδος στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που εφαρμόζει η ΕΚΤ. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές η ΕΚΤ προκειμένου να συμπεριλάβει τα ελληνικά κρατικά ομόλογα στο πρόγραμμα αγορών, θα πρέπει προηγουμένως εκτός από την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης, να έχει προχωρήσει και η εφαρμογή των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους κάτι που λογικά αναμένεται να πραγματοποιηθεί προς το τέλος του καλοκαιριού.

O Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν απείλησε μόνο με σπάσιμο της συμφωνίας, αλλά και με την αποστολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση φανατικών ισλαμιστών-τζιχαντιστών, σαν αυτών που έκαναν τις επιθέσεις στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες...


Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εκβιάζει ωμά την Ευρώπη για το θέμα της βίζας και απειλεί αν δεν του κάνουν το χατίρι να “βουλιάξει” την Ελλάδα με νέες καραβιές παράνομων μεταναστών και προσφύγων. Ήδη, στα παράλια της Τουρκίας εξακολουθούν να βρίσκονται περί τα 3 εκατομμύρια και οι δουλέμποροι είναι και πάλι έτοιμοι να πιάσουν δουλειά υπό την καθοδήγηση της ΜΙΤ, όπως συνέβαινε μέχρι πρόσφατα.

Στην προειδοποίηση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς πώς η Τουρκία δεν έχει εκπληρώσει τις προϋποθέσεις για την κύρωση απελευθέρωσης της βίζας και αμφιβάλει πώς αυτό μπορεί να συμβεί μέχρι τον Ιούλιο προκειμένου οι κάτοχοι τουρκικού διαβατηρίου να ταξιδεύουν στην Ε.Ε., ο Ταγίπ Ερντογάν απάντησε με μένος κατά των Βρυξελλών.

Απαίτησε η ΕΕ να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε και να την εφαρμόσει το αργότερο μέχρι τον Οκτώβριο και απείλησε πώς “αν δεν συμβεί αυτό, μπορούμε να συνεχίσουμε το δρόμο μας”. Ποιος είναι ο δρόμος που έχει να συνεχίσει η Τουρκία; Το να στέλνει παράνομους μετανάστες και πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά όπως έκανε μέχρι ο Αχμέτ Νταβούτογλου, που καρατομήθηκε από τον Ερντογάν, υπογράψει τη συμφωνία με την Ευρώπη για ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών.

Τα σπασμένα των παιχνιδιών δηλαδή μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε. ή πιο συγκεκριμένα Άγκυρας και Βερολίνου θα κληθεί να τα πληρώσει και πάλι η Ελλάδα. Κι αυτό γιατί απέναντι, στα τουρκικά παράλια, περιμένουν περί τα 3 εκατομμύρια μετανάστες και πρόσφυγες έτοιμοι να πνίξουν τα ήδη πνιγμένα ελληνικά νησιά, εν' όψει μάλιστα και της τουριστικής περιόδου.

Μπορεί να μην υπάρξει η ροή που υπήρχε μέχρι να κλείσουν τα σύνορα από τα Σκόπια, αλλά είναι δεδομένο πώς αν η Άγκυρα το θελήσει κανείς δεν θα την σταματήσει να στείλει δεκάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους παράνομους μετανάστες και πρόσφυγες στην Ελλάδα, με την υπόσχεση ότι θα βρεθούν σε Ευρωπαϊκό έδαφος και την ελπίδα ότι μπορούν να φτάσουν σε χώρα της κεντρικής ή βόρειας Ευρώπης.

Για το ενδεχόμενο μάλιστα να “ναυαγήσει” η συμφωνία Τουρκίας και Ε.Ε. φαίνεται να προετοιμάζονται ήδη στις Βρυξέλλες αμέσως μετά την αποπομπή του Αχμέτ Νταβούτογλου από την πρωθυπουργία και άρχισαν ήδη να διαρρέονται πληροφορίες πώς τα ελληνικά νησιά μπορούν να μετατραπούν σε μόνιμα hot spots ή να λάβει η Ελλάδα τη βοήθεια των 6 δις ευρώ που είχε υποσχεθεί η Ε.Ε. στην Τουρκία.

Δεν μας φτάνουν δηλαδή αυτοί που έχουμε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τους έχει διασπείρει σε ολόκληρη τη χώρα για να αποσυμφορήσει κάπως την κατάσταση από τα νησιά, δεν μας φτάνει που ελάχιστοι έχουν επαναπροωθηθεί στην Τουρκία παρ' ότι το ΝΑΤΟ μας μπήκε στο σβέρκο, τώρα οι Ευρωπαίοι προετοιμάζουν το έδαφος να λάβει η Ελλάδα και άλλους παράνομους μετανάστες και πρόσφυγες γιατί είναι ανίκανη να απαντήσει στους “τσαμπουκάδες” του Ερντογάν.

Γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος δεν τους απείλησε μόνο με σπάσιμο της συμφωνίας, αλλά και με την αποστολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση φανατικών ισλαμιστών-τζιχαντιστών, σαν αυτών που έκαναν τις επιθέσεις στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες.

Η δήλωση του στην αξίωση των Βρυξελλών για αλλαγή της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας στην Τουρκία ήταν χαρακτηριστική και σαφέστατη. “Η Ευρώπη είναι ασφαλές καταφύγιο τρομοκρατών”, είπε ο Ρ.Τ. Ερντογάν φροντίζοντας προφανώς ο ίδιος να τρέφει το αυγό του φιδιού στο κέντρο της Ευρώπης.

Είναι προφανές πώς ο Ερντογάν ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια του τυχοδιωκτισμού και αγγίζει τη συμπεριφορά του “τρομοκράτη”, απειλώντας και εκβιάζοντας ολόκληρη την Ευρώπη. 

Το θέμα είναι ποιος θα τον βάλει στη θέση του και πώς. 

πηγή: PRONEWS.gr

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.