The Web Only the Antikry

06/04/16

1337 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1168 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 749 ΕΛΛΑΔΑ 679 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 510 ΑΠΟΨΕΙΣ 470 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 81 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 21 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 E.E. 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Όσοι περιμένουν τον ηγέτη για να ξεκουνηθούν θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι ποτέ κανένας αληθινός ηγέτης δεν εμφανίστηκε στο προσκήνιο της ιστορίας, πριν ο ίδιος ο λαός να είναι έτοιμος να τον αναγνωρίσει και να εκφραστεί συλλογικά απ' αυτόν. Δεν είναι ο ηγέτης που γεννά την ανάγκη, ή τον λαό, αλλά αντίθετα η ανάγκη κι ο λαός είναι που γεννούν τον ηγέτη....


 του Δημήτρη Καζάκη*
 
Είναι αλήθεια ότι χωρίς ηγέτες, ηγετικές φυσιογνωμίες που γεννιούνται μέσα από τις ίδιες τις περιστάσεις και συμπυκνώνουν με τα προσόντα και τη δράση τους τις καλύτερες προσδοκίες και τα αιτήματα του λαού, ποτέ δεν κινήθηκε μπροστά η ιστορία. Ειδικά όταν η κατάσταση ήταν τόσο κρίσιμη, όσο η σημερινή. 

Τα άναρχα μπουλούκια και οι κάθε λογής σημαιοφόροι του εξισωτισμού και της ισοπέδωσης, που θέλουν να κατεβάσουν τους πάντες στο επίπεδο τους, ήταν σε ολόκληρη την ιστορία η άλλη όψη του σκοταδισμού, της μαύρης αντίδρασης και του φασισμού. Το 1901, o Γάλλος επαναστάτης Γκουστάβ Ερβέ απέκτησε μεγάλη φήμη, δημιουργώντας μια εικόνα της τρίχρωμης φυτεμένης σε ένα σωρό από κοπριά. "Κάτω οι πατρίδες, κάτω η οργάνωση και οι αρχηγοί της," ούρλιαζε έως ότου βρήκε την αληθινή καταξίωση των ιδεών του στον εθνικοσοσιαλισμό του Μουσολίνι και του Χίτλερ. Ιστορικό μνημείο για να θυμίζει σ' όλους τι κρύβεται στ' αλήθεια πίσω από τις υστερικές κραυγές περί "αμεσοδημοκρατίας" χωρίς οργάνωση και ηγεσία.

Όμως, όσοι περιμένουν τον ηγέτη για να ξεκουνηθούν θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι ποτέ κανένας αληθινός ηγέτης δεν εμφανίστηκε στο προσκήνιο της ιστορίας, πριν ο ίδιος ο λαός να είναι έτοιμος να τον αναγνωρίσει και να εκφραστεί συλλογικά απ' αυτόν. Δεν είναι ο ηγέτης που γεννά την ανάγκη, ή τον λαό, αλλά αντίθετα η ανάγκη κι ο λαός είναι που γεννούν τον ηγέτη. 

Έτσι συνέβαινε πάντα στην ιστορία από αρχαιοτάτων χρόνων. Δεν υπάρχει ούτε μια εξαίρεση σ' αυτόν τον κανόνα. Σε κάθε διαφορετική περίπτωση ο ηγέτης δεν είναι παρά δικτάτορας, τύραννος, βιτρίνα άνομων συμφερόντων, ή προϊόν των μηχανισμών χειραγώγησης. 

Είχε απόλυτα δίκιο ο άγγλος πολιτικός φιλόσοφος John Morley όταν σημείωνε: "Ο ηγέτης σε μια κρίσιμη στιγμή φαίνεται να είναι η τελευταία σύμπτωση σε μια σειρά από συμπτώσεις. Κάτοχος δεξιοτήτων, ταλέντου, ευφυΐας, θέλησης, οράματος, ικανός να δημιουργήσει, ή να ελέγξει καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ή να κάνει επαναστάσεις τόσο στους μηχανισμούς, όσο και τα εμπορεύματα της ζωής.... Η στρατιωτική ιστορία δείχνει σε εκατοντάδες περιπτώσεις ότι κάποια περίεργη στροφή της τύχης, ή της ευκαιρίας, του ανέμου και των καιρικών συνθηκών, απρόβλεπτων και μη, σε μια δεδομένη ημέρα κρίνουν τη μάχη, ή την εκστρατεία. Οι μεγαλύτεροι στρατηγοί είναι οι πρώτοι που κατέχουν τα τυφλά ρίσκα του παιχνιδιού τους, τους κινδύνους όταν οι άντρες παίζουν με τα σιδερένια ζάρια του πολέμου. Τελευταία σύμπτωση ή πρώτη, ο ηγέτης, ο αρχηγός, ο στοχαστής, ο εφευρέτης, ο συντελεστής κατακρήμνισης εμφανίζεται τυχαία. Σαν κομήτης και όχι σαν ένα μεγάλο σταθερό αστέρι, το τυχαίο μιας ιδιόμορφης προσωπικότητας που συμπίπτει με την ευκαιρία ή τη ζήτηση." (John Morley, Notes on Politics and History, London: Macmillan, 1914, 39). 

Δεν χρειάζεται λοιπόν κανένας να ανησυχεί για το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει ηγέτης. Όταν η ευκαιρία, ή η ζήτηση το απαιτήσει, αυτός θα εμφανιστεί στο προσκήνιο για τον δουν και να τον αναγνωρίσουν όλοι όσοι τον έχουν ανάγκη. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια οργανωμένη δύναμη ικανή να λειτουργεί ως πρόσφορο πεδίο ανάδειξης μέσα στην ίδια την κοινωνία όλων όσοι έχουν τα κότσια, τις ικανότητες, το ταλέντο, την ευφυΐα, τη θέληση, την αφοσίωση, το όραμα για να ηγηθούν του λαού όταν αυτός θα το έχει αληθινά ανάγκη. Όλα τα άλλα θα τα αναλάβει η πορεία των γεγονότων και των συμπτώσεων. 

Και πώς ο λαός θα αναγνωρίσει τον ηγέτη που χρειάζεται; Πώς θα αναγνωρίσει τα προσόντα και τη δυνατότητα του να τον ενώσει στην κρίσιμη στιγμή; Μόνο όταν ο ίδιος ο λαός αρχίζει και κινείται. Μόνο όταν οι μάζες δεν δειλιάζουν μπροστά στο αναπόφευκτο του πολέμου, της εξέγερσης, ή της ανατροπής ενός ολόκληρου καθεστώτος. Όποιος απλά περιμένει είναι σίγουρο ότι θα τον προσπεράσουν. Όποιος αναμένει τον αρχηγό για να ακολουθήσει κινδυνευει να πέσει θύμα απατεώνων. Όποιος απλά παρατηρεί την κατάσταση είναι σίγουρο ότι δεν θα δει απολύτως τίποτε. 

Άλλωστε ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ σε μια απ’ τις επιστολές του στην Ιουλία το απέδιδε πολύ εύστοχα: «Νομίζω πως είναι ανοησία να θέλουν να μελετήσουν την κοινωνία σαν απλοί θεατές. Όποιος θέλει να κοιτάζει μονάχα, αυτός δεν βλέπει τίποτα. Γιατί, αφού δε χρησιμεύει στα γεγονότα και είναι δυσάρεστος στις απολαύσεις, δε γίνεται πουθενά δεκτός. Μόνο στο μέτρο που παίρνουμε και εμείς οι ίδιοι μέρος στη δράση βλέπουμε και τη δράση των άλλων. Στο σχολείο της κοινωνίας, όπως και στο σχολείο του έρωτα, πρέπει να αρχίσει κανείς κάνοντας πρακτικά εκείνο που θέλει να μάθει.» (Julie ou La nouvelle Heloise: Lettres de deux amants habitants d’ une petite ville au pied des Alpes / recueillies et publ. par Jean-Jacques Rousseau. Seconde Partie, Lettre XVII a Julie). 

Όσοι αναζητούν ηγέτη για να κινηθεί ο λαός, μοιάζουν μ' εκείνους τους ανέραστους που ξέρουν μόνο να μιλούν για έρωτα, χωρίς να είναι σε θέση να τον νιώσουν στην πράξη. Το ίδιο ακριβώς μ' εκείνους τους ανοργασμικούς που καταριούνται τις μεγάλες προσωπικότητες που γεννά η συγκυρία, γιατί ξέρουν ότι ποτέ, μα ποτέ, δεν πρόκειται να τις φτάσουν στο ελάχιστο. Είναι αυτό που λέει πολύ εύστοχα ο Ρουσώ: Αυτός που "δε χρησιμεύει στα γεγονότα και είναι δυσάρεστος στις απολαύσεις, δε γίνεται πουθενά δεκτός." Είναι απλά ένα μηδενικό, το οποίο ξέρει μόνο να σιχτιρίζει εκείνους που δεν είναι μηδενικά.

* O Δημήτρης Καζάκης είναι οικονομολόγος-αναλυτής, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ.

Την Δευτέρα, στη συνεδρίαση του EuroWorking Group, αναμένεται η τελική επικύρωση της ολοκλήρωσης της πρώτης αξιολόγησης, του προγράμματος, ώστε να κλείσει η αξιολόγηση, για να εκταμιευθεί η υποδόση των 7,5 δις. €.



Στο ΕuroWorking Group εστιάζει λοιπόν την προσοχή της η Αθήνα, που θεωρεί ότι οι στόχοι και οι υποχρεώσεις της Ελλάδας έχουν εκπληρωθεί και ο νέος κάβος που πρέπει να περάσει η κυβερνηση είναι η συζήτηση για το χρέος.

Κλείσιμο της συμφωνίας, άρση του waiver, συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, συνεχιση της χρηματοδότησης, συζήτηση για το χρέος και δεύτερη αξιολόγηση το Φθινόπωρο είναι κατά σειρά οι επόμενοι σταθμοί στη δύσκολη κούρσα της Ελλάδας για έξοδο από την κρίση.

Την ίδια ώρα, την προσπάθεια της κυβέρνησης να σεβαστεί τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, προωθώντας ωστόσο μια μεταρρύθμιση βασισμένη στις θεμελιώδεις αρχές της Αριστεράς, την ισότητα, την ισονομία και την κοινωνική δικαιοσύνη, ανέπτυξε ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος σε συνέδριο που διοργανώνει το Ίδρυμα «Rosa Luxemburg» στο Βερολίνο.

Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο υπουργός Εργασίας εκφράζει μεταξύ άλλων την πεποίθηση ότι ενόψει της επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας, μετά την μεταρρύθμισή του, το ασφαλιστικό σύστημα θα είναι και στο μέλλον σταθερό και βιώσιμο.

«Η σελίδα έχει αλλάξει και η νέα περίοδος προς την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας, έχει αρχίσει». Αυτό τονίζει σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, υπογραμμίζοντας πως ο επόμενος στόχος της κυβέρνησης είναι η δίκαιη ανάπτυξη... 



«Ανάπτυξη, γιατί η χώρα και η οικονομία μπαίνουν σε φάση ανασυγκρότησης. Και δίκαιη, γιατί μια τέτοια ανάπτυξη έχει νόημα μόνον όταν τα οφέλη της διαχέονται στην κοινωνία», θα πει χαρακτηριστικά και θα επισημάνει πως: «Μιλάμε για μια ανάπτυξη, η οποία θα συνοδεύεται με ολοένα και ισχυρότερη κοινωνική προστασία, με στήριξη της εργασίας και της μικρής και μεσαίας οικονομίας, αλλά και με αναλογική κατανομή του οφέλους, όπως ακριβώς κατανεμήθηκαν και τα βάρη».

Ο Αλ. Τσίπρας δηλώνει ικανοποιημένος από τη συμφωνία για το χρέος, διότι, όπως σημειώνει, «ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσαμε να πετύχουμε δεδομένων των συσχετισμών», ενώ «για πρώτη φορά δεν έχουμε υποσχέσεις, αλλά σαφείς δεσμεύσεις». Το σημαντικότερο, δε, για τον πρωθυπουργό είναι ότι «η συμφωνία προβλέπει "κόφτη χρέους" που θα διασφαλίζει ότι η χώρα δεν θα καταβάλλει για αποπληρωμή του χρέους περισσότερο από το 15% του ετήσιου ΑΕΠ της».

Αναφορικά με τις επικείμενες διαπραγματεύσεις κατά τη δεύτερη αξιολόγηση ο Αλέξης Τσίπρας διαμηνύει ότι «θα υπερασπιστούμε την εργασία, όπως κάναμε για την πρώτη κατοικία και τις συντάξεις. Η εμπλοκή, άλλωστε του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας στις διαπραγματεύσεις διευρύνει τις συμμαχίες που έχουμε ήδη διαμορφώσει». Ο πρωθυπουργός σημειώνει ότι η Ελλάδα μπορεί πλέον να βάζει «κόκκινες γραμμές» και να τις υπερασπίζεται αποτελεσματικά, όπως δεν έκανε τα προηγούμενα πέντε χρόνια.

Ο πρωθυπουργός, ερωτηθείς για το αν υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη τα οποία θεωρεί ότι δεν εργάστηκαν όσο θα έπρεπε στα υπουργεία τους, ανέφερε ότι «υπάρχουν διαφορετικές ταχύτητες», αλλά «οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η κυβερνητική λειτουργία ήταν δέσμια της διαπραγμάτευσης». «Τώρα είναι η ώρα», υπογραμμίζει, «που πρέπει να δείξουμε τις κυβερνητικές μας επιδόσεις και να αξιολογηθούμε».

Εν τω μεταξύ, κληθείς να σχολιάσει την έως τώρα πορεία του προέδρου της ΝΔ, ο πρωθυπουργός καταλογίζει στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι ακολουθεί έναν άκρως διχαστικό λόγο, εκτοξεύοντας ύβρεις και χαρακτηρισμούς σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται.

«Καταγγέλλει τον λαϊκισμό», αναφέρει ο κ. Τσίπρας, «αλλά ο πολιτικός του λόγος είναι αναμάσημα των πρωτοσέλιδων από το Πρώτο Θέμα-ό,τι πιο λαϊκιστικό και κίτρινο έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στον χώρο των ΜΜΕ. Αυτοπαρουσιάζεται ως μεταρρυθμιστής, αλλά πέραν των απολύσεων και της κατάργησης της δημοτικής αστυνομίας και των σχολικών φυλάκων, που ήταν δικές τους μεταρρυθμίσεις ως υπουργού, δεν έχει να διατυπώσει ούτε μισή προγραμματική θέση που να τον δεσμεύει σε κάτι- μόνη φορά που προσπάθησε να μιλήσει επί της ουσίας ήταν εκεί που έπρεπε, στην Washington Post. Και υπερασπίστηκε τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του ΔΝΤ».

Σε ό,τι αφορά στον εκλογικό νόμο ο πρωθυπουργός υπογραμμίζει ότι πρέπει να είναι αντικείμενο ενός ευρύτατου κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου, ο οποίος θα πρέπει να ολοκληρωθεί εγκαίρως, δηλαδή, πριν από τις επόμενες εκλογές το φθινόπωρο του 2019. «Σκοπεύουμε», αναφέρει, «να ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση άμεσα. Ελπίζω να μην την κοπανήσει και πάλι η αντιπολίτευση, όπως στη συζήτηση για τις εταιρείες του εξωτερικού».

Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας για τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνει ότι : «θέλουμε οι τάσεις να υπάρχουν και να λειτουργούν ως παράγοντας διαλόγου και εμπλουτισμού της θεωρητικής συζήτησης μέσα στο κόμμα. Δεν θέλουμε να λειτουργούν σαν οχήματα για την υλοποίηση προσωπικών επιδιώξεων και σαν πρόσχημα για τη νομιμοποίηση, αποχαλίνωση και εξάπλωση κάθε είδους παραγοντισμού». Παράλληλα, σημειώνει ότι η κριτική από τα αριστερά και από κοινωνική σκοπιά «είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και οφείλουμε να την ακούμε προσεκτικά».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξή του ο πρωθυπουργός τονίζει ότι: «επενδύουμε στην ανασυγκρότηση της ευρωπαϊκής Αριστεράς και στην αναδιάταξη των συμμαχιών της στην Ευρώπη» και θα υπογραμμίσει ότι: «συζητάμε σοβαρά με όλες τις δυνάμεις, και μερικές φορές με αρκετές δυσκολίες, γιατί πιστεύουμε ότι μια τέτοια αναδιάταξη συμμαχιών και συσχετισμών είναι ο δρόμος για τον πολιτικό αναπροσανατολισμό της Ευρώπης».

Ακολουθεί η συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην «Εφ. των Συντακτών»:


- Η αξιολόγηση έκλεισε, αλλά αφήνει πίσω της αυξήσεις σε άμεσους και έμμεσους φόρους. Στο παρελθόν έχετε καταγγείλει τέτοιες αυξήσεις, καθώς συνιστούν ουσιαστική μείωση του πραγματικού εισοδήματος των πολιτών. Τι έχει αλλάξει τώρα;

Επιλογή της κυβέρνησης, σε όλο το προηγούμενο διάστημα, ήταν να αποτρέψει οποιεσδήποτε νέες μειώσεις στο εισόδημα των μεσαίων και, κυρίως, των πιο αδύναμων στρωμάτων. Διαπραγματευτήκαμε σκληρά με τους θεσμούς πάνω σε αυτό και, μάλιστα, με την αντιπολίτευση και την διαπλοκή να προσεύχονται για την αποτυχία μας και να μας περιμένουν στην γωνία. Ξέρουμε πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση στην κοινωνία και την πραγματική οικονομία, μετά από έξι χρόνια λιτότητας. Όμως, σήμερα, με την πρώτη αξιολόγηση και την ελάφρυνση του χρέους έχει ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο κομμάτι της συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου. Μπορούμε λοιπόν να πούμε πια ότι η σελίδα έχει αλλάξει και η νέα περίοδος, προς την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας έχει αρχίσει.

- Ποιοι θα είναι οι στόχοι αυτής της νέας περιόδου;

Θα είναι αυτό που έχουμε ονομάσει Δίκαιη Ανάπτυξη. Ανάπτυξη γιατί η χώρα και η οικονομία μπαίνουν σε φάση ανασυγκρότησης. Και Δίκαιη, γιατί μια τέτοια ανάπτυξη έχει νόημα, μόνο όταν τα οφέλη της διαχέονται στην κοινωνία. Μιλάμε λοιπόν για μια ανάπτυξη που θα συνοδεύεται με ολοένα και ισχυρότερη κοινωνική προστασία, με στήριξη της εργασίας και της μικρής και μεσαίας οικονομίας, αλλά και με αναλογική κατανομή του οφέλους, όπως ακριβώς κατανεμήθηκαν και τα βάρη. Αυτό είναι το περιεχόμενο μιας Δίκαιης Ανάπτυξης. 

- Δέχεστε κριτική και για το ζήτημα του χρέους. Τα μέτρα ελάφρυνσής του εξαρτώνται από την απαρέγκλιτη εφαρμογή των μνημονιακών υποχρεώσεων, ενώ θεωρούνται αρκετά ασαφή. Είστε ικανοποιημένος από την απόφαση του Γιούρογκρουπ;

Είμαι ικανοποιημένος γιατί είναι ότι καλύτερο θα μπορούσαμε να πετύχουμε δεδομένων των συσχετισμών. Σκεφτείτε, μόνο, ότι οι περισσότεροι υπουργοί στο Eurogroup, του Σόιμπλε συμπεριλαμβανομένου, δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν για απομείωση του χρέους. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν ευθυγραμμιστεί με την άποψη ότι «στραβός είναι ο γυαλός» και χαρακτήριζαν το χρέος βιώσιμο. Μπορεί τελικά να καταλήξαμε σε συμβιβασμό ώστε να μην αναγκαστεί το Γερμανικό κοινοβούλιο να επικυρώσει τη συμφωνία πριν τις Γερμανικές εκλογές, ωστόσο, για πρώτη φορά δεν έχουμε υποσχέσεις αλλά σαφείς δεσμεύσεις. Και το σημαντικότερο: η συμφωνία προβλέπει έναν «κόφτη χρέους», που διασφαλίζει ότι η χώρα δεν θα καταβάλλει για αποπληρωμή του χρέους, περισσότερο από το 15% του ετήσιου ΑΕΠ της. Για να αντιληφθείτε τι σημαίνει αυτό, αρκεί να αναφέρουμε ότι από το 2009 και μετά πληρώσαμε για το χρέος ποσά που αντιστοιχούσαν από 26% ως και 33% του ΑΕΠ. Αν είχαμε αυτόν το κόφτη από το 2011 ως το 2015 θα είχαμε πληρώσει περίπου 100 δις ευρώ λιγότερα.

- Στο παρελθόν η κυβέρνηση έχει εκφράσει δυσφορία για τον ρόλο του ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις. Εσχάτως όμως είχε πολύ θετικές θέσεις για το ελληνικό χρέος. Τελικά κάνει καλό ή κακό η εμπλοκή του στο ελληνικό πρόγραμμα;

Το ταμείο έχει θετικές θέσεις για το χρέος, αλλά, την ίδια στιγμή, έχει θέσεις που θα τις χαρακτήριζα πολύ αρνητικές, για πολλά άλλα ζητήματα. Και δυστυχώς, η διαπραγμάτευση δεν είναι αλά καρτ, να παίρνεις από τον καθένα ότι σε βολεύει και να κλείνεις έτσι τη συμφωνία. Οφείλεις να διαπραγματευτείς πάνω στην συνισταμένη των θέσεων που έχουν οι θεσμοί. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Αυτό που έχει εκφράσει η ελληνική κυβέρνηση, και μάλιστα επανειλημμένα, είναι η ανάγκη, οι διαφωνίες ανάμεσα στους θεσμούς να μην γίνονται αιτία για χρονικές καθυστερήσεις. Όταν έχεις μια ολόκληρη χώρα που βασανίζεται -και μάλιστα εξ αιτίας δικών σου «αστοχιών», όπως οι ίδιοι έχουν παραδεχτεί- δεν μπορείς να λες, δεν έρχομαι στις διαπραγματεύσεις μέχρι να συμφωνήσουμε. Ή, ακόμα χειρότερα, μέχρι να υπάρξει σοβαρή απειλή για πιστωτικό γεγονός.

- Αρκετοί θεωρούν ότι το επόμενο πολύ δύσκολο «τεστ» για την κυβέρνηση θα αφορά τα εργασιακά. Οι δανειστές ζητούν στην δεύτερη αξιολόγηση να υπάρξουν σκληρές αλλαγές στο νόμο για τις εργασιακές σχέσεις και τον συνδικαλισμό. Θα αποδεχτείτε τέτοιες προτάσεις; Ρωτούμε γιατί ορισμένοι ήδη προκαταβάλλουν επικείμενο «ναυάγιο» στις διαπραγματεύσεις.

Το προηγούμενο διάστημα χορτάσαμε από προεξοφλήσεις ναυαγίων. Τελικώς κανένα ναυάγιο δεν προέκυψε. Το Σεπτέμβρη, προεκλογικά, οι αντίπαλοί μας έλεγαν ότι με αυτή τη Συμφωνία, όποιος και να είναι στο Υπουργείο Εργασίας, θα αναγκαστεί να κόψει κύριες συντάξεις. Έπεσαν έξω. Το ίδιο συνέβη και με όσους πριν από ένα μήνα προεξοφλούσαν ότι θα αναγκαστούμε να υποχωρήσουμε στην απαίτηση του ΔΝΤ για επιπλέον προληπτικά μέτρα 3,6 δις. Σας λέω ευθέως ότι ίδιο έξω θα πέσουν για άλλη μια φορά. Η Ελλάδα μπορεί πλέον να βάζει κόκκινες γραμμές και να τις υπερασπίζεται αποτελεσματικά, όπως δεν έκανε τα πέντε προηγούμενα χρόνια. Θα υπερασπιστούμε την εργασία όπως κάναμε με την πρώτη κατοικία και τις συντάξεις. Η εμπλοκή, άλλωστε, του ευρωκοινοβουλίου αλλά και του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας στις διαπραγματεύσεις, διευρύνει τις συμμαχίες που έχουμε ήδη διαμορφώσει. 

- Προκλήθηκε «σάλος» γύρω από τις ρυθμίσεις αναφορικά με την εμπλοκή πολιτικών προσώπων και συγγενών τους σε εταιρίες εκτός Ελλάδας. Αρκετοί λένε ότι η κυβέρνηση προχώρησε σε ένα σοβαρό λάθος και ότι έσπευσε να το διορθώσει με μια νέα πρακτικά ανεφάρμοστη ρύθμιση. Με δεδομένες τις αντιδράσεις και από το δικό σας στρατόπεδο, θεωρείτε ότι ο χειρισμός της υπόθεσης ήταν ο βέλτιστος;

Κύριε Σβέρκο, ο σάλος θα έπρεπε να προκύψει από το γεγονός ότι η ρύθμιση για τις offshore η οποία θεσπίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2010, ήταν νομικά ανεφάρμοστη και δεν μπορούσε να πιάσει κανέναν. Γι αυτό δεν την πείραξαν τόσο καιρό και, γι αυτό, οι διεθνείς οργανισμοί κατά της διαφθοράς ζήτησαν την αλλαγή της. Ορίσαμε την απαγόρευση στις «μη συνεργαζόμενες φορολογικά χώρες» και ακολούθησε ένα πρωτοφανές μπαράζ υποκρισίας για το γεγονός ότι έτσι νομιμοποιούμε εταιρίες στις «συνεργαζόμενες», ανάμεσα στις οποίες είναι και τέσσερα κράτη μέλη της ΕΕ. Το επόμενο βήμα ήταν να βάλουμε περιορισμό για όλες τις εταιρείες στο εξωτερικό. Και, όπως θα είδατε και στην Βουλή, δεν ήμασταν εμείς που έχουμε το πρόβλημα.

- Την μέχρι τώρα πορεία του Κυριάκου Μητσοτάκη πώς την κρίνετε; Ο πρόεδρος της ΝΔ θεωρεί ότι εσείς προσωπικά πολιτεύεστε διαρκώς με ψέματα και ζητά εκλογές...

Ο κ. Μητσοτάκης ακολουθεί έναν άκρως διχαστικό λόγο, εκτοξεύοντας ύβρεις και χαρακτηρισμούς σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται. Καταγγέλλει τον λαϊκισμό, αλλά ο πολιτικός του λόγος είναι αναμάσημα των πρωτοσέλιδων από το «Πρώτο Θέμα» – ότι πιο λαϊκιστικό και κίτρινο έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στον χώρο των ΜΜΕ. Αυτοπαρουσιάζεται ως μεταρρυθμιστής αλλά πέραν των απολύσεων και της κατάργησης της δημοτικής αστυνομίας και των σχολικών φυλάκων, που ήταν οι δικές του μεταρρυθμίσεις ως υπουργού, δεν έχει να διατυπώσει ούτε μισή προγραμματική θέση που να τον δεσμεύει σε κάτι – μόνη φορά που προσπάθησε να μιλήσει επί της ουσίας, ήταν εκεί που έπρεπε, στην «Ουάσιγκτον Ποστ». Και υπερασπίστηκε τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του ΔΝΤ. Στην ελληνική Βουλή μιλάει με γελοιογραφίες του «Αρκά». Αν νομίζει ότι έτσι θα διαμορφώσει όρους ιδεολογικής ηγεμονίας, εμάς μας περισσεύει.

- Του απαντήσατε προσφάτως ότι «μπορείτε να μας κατηγορήσετε ότι είχαμε αυταπάτες, όχι όμως ότι λέγαμε ψέματα». Πότε συνειδητοποιήσατε ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και η παραμονή στο ευρώ δεν είναι συμβατά πράγματα; Και με βάση τη σημερινή εμπειρία σας από την διαπραγμάτευση, αν γυρίζατε το χρόνο πίσω τι δεν θα είχατε υποσχεθεί ότι θα κάνετε όταν αναλάβατε την διακυβέρνηση της χώρας;

Αυτά τα έχω πει δημόσια, αμέσως μετά τον αναγκαστικό συμβιβασμό και τη Συμφωνία, τον περασμένο Ιούλιο. Απορώ που κάποιοι καμώνονται ότι δε θυμούνται. Προσπαθούν να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη τις εκλογές του Σεπτέμβρη, καθώς και την ειλικρίνεια με την οποία χειριστήκαμε όλη αυτή την αναγκαία υποχώρηση, με μοναδικό μέλημα να μη βρεθεί ο τόπος στο απόλυτο κενό. Αν με ρωτάτε για τη Θεσσαλονίκη, προφανώς αυτό που άλλαξε είναι οι συνθήκες δημοσιονομικής προσαρμογής. Στη Θεσσαλονίκη μιλάγαμε για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Η διαπραγμάτευση κατέληξε τελικά σε μια ήπια προσαρμογή. Αλλά τα πλεονάσματα που συμφωνήσαμε δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που είχαν συμφωνήσει οι προηγούμενοι. 20 δις λιγότερη λιτότητα στη τριετία δεν είναι μικρό πράγμα.

Ωστόσο το πλαίσιο της Θεσσαλονίκης παραμένει. Εξασφαλίσαμε την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για 2 εκ ανασφάλιστους.. Καθιερώσαμε την κάρτα αλληλεγγύης για χιλιάδες νοικοκυριά. Τα στοιχεία του πρώτου τετραμήνου του 2016 δείχνουν ότι έχουν δημιουργηθεί περίπου 125000 νέες θέσεις απασχόλησης. Προχωρούμε προγράμματα κοινωφελούς εργασίας για 100000 ανέργους, αυξάνοντας την διάρκεια απασχόλησης από 5 σε 8 μήνες. Προωθήσαμε μέτρα στήριξης για τους πιο αδύναμους.  Προσλάβαμε προσωπικό στα νοσοκομεία. Προωθήσαμε το πρόγευμα στα δημοτικά σχολεία. Αναμετρηθήκαμε με τη διαπλοκή, με το νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες, το μαύρο πολιτικό χρήμα, τη φοροδιαφυγή και τις λίστες της, το λαθρεμπόριο.

- Ο εκλογικός νόμος χρειάζεται αλλαγές; Και αν ναι, ποιες πρέπει να είναι αυτές; Ακούμε αρκετά σενάρια για ένα σύστημα πιο αναλογικό, που απέχουν βέβαια από την πάγια θέση της Αριστεράς για απλή αναλογική...

Ο εκλογικός νόμος πρέπει να είναι αντικείμενο ενός ευρύτατου κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου. Ενός διαλόγου που πρέπει να ολοκληρωθεί εγκαίρως, δηλαδή πολύ πριν τις επόμενες εκλογές που είναι το Φθινόπωρο του 2019, ώστε να καταλήξουμε χωρίς να υπάρχουν στο μυαλό μας πολιτικές σκοπιμότητες. Σκοπεύουμε να ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση άμεσα. Ελπίζω να μην την κοπανήσει και πάλι η αξιωματική αντιπολίτευση, όπως στην συζήτηση για τις εταιρείες του εξωτερικού.

- Ο ανασχηματισμός, ως γνωστόν, δεν προαναγγέλλεται. Υπάρχουν όμως κυβερνητικά στελέχη τα οποία θεωρείτε ότι δεν εργάστηκαν όσο θα έπρεπε στα υπουργεία τους;

Υπάρχουν διαφορετικές ταχύτητες. Αλλά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι όλο το προηγούμενο διάστημα, η κυβερνητική λειτουργία ήταν δέσμια της διαπραγμάτευσης. Τώρα είναι η ώρα που πρέπει να δείξουμε τις κυβερνητικές μας επιδόσεις και να αξιολογηθούμε.

-  Στις τοποθετήσεις σας για τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ θέτετε πάντοτε το ζήτημα λειτουργίας των τάσεων. Από το 1ο συνέδριό του ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αλλάξει δραματικά. Προτίθεστε να θέσετε όρους, που θα εγγυώνται ότι οι τάσεις δεν θα λειτουργούν ως «φράξιες» και κλειστοί μηχανισμοί;

Αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί στο συνέδριο του κόμματος. Θέλουμε οι τάσεις να υπάρχουν και να λειτουργούν ως παράγοντας διαλόγου και εμπλουτισμού της θεωρητικής συζήτησης μέσα στο κόμμα. Δεν θέλουμε να λειτουργούν σαν οχήματα για την υλοποίηση προσωπικών επιδιώξεων και σαν πρόσχημα για την νομιμοποίηση, αποχαλίνωση και εξάπλωση κάθε είδους παραγοντισμού. Η εμπειρία από το παρελθόν έδειξε ότι λειτούργησαν και με τους δύο τρόπους. Οφείλουμε λοιπόν να βρούμε τη μέθοδο να ελέγξουμε τα εκφυλιστικά φαινόμενα και να ενθαρρύνουμε τον πλούτο από την συνύπαρξη διαφορετικών ιδεολογικών προσεγγίσεων.  

- Πρώην σύντροφοί σας, με τους οποίους χτίσατε μαζί το ΣΥΡΙΖΑ, κερδίσατε τις εκλογές και το δημοψήφισμα, σήμερα κατηγορούν την κυβέρνηση και εσάς προσωπικά για προδοσία της Αριστεράς και πλήρη παράδοση στους δανειστές και το νεοφιλελευθερισμό. Τι τους απαντάτε;

Δυστυχώς αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο στην Αριστερά. Ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας της έχει βασιστεί σε απόλυτες αλήθειες, ιστορίες συνωμοσίας και κατηγορίες προδοσίας. Κάποιοι λοιπόν έχουν διαλέξει αυτό το δρόμο. Ευτυχώς όχι όλοι. Και αυτό είναι σημαντικό. Η κριτική από τα αριστερά και από κοινωνική σκοπιά είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και οφείλουμε να την ακούμε πολύ προσεκτικά. Αλλά νομίζω ότι αυτά τα σχήματα έχουν σοβαρότατες υποκειμενικές αδυναμίες και αντιφάσεις να ξεπεράσουν, στην προσπάθεια να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση και την γείωσή τους στην κοινωνία.    

- Έχετε συμμετάσχει ήδη σε συζητήσεις με Ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες. Η σοσιαλδημοκρατία όμως καταρρέει εκλογικά, δημοσκοπικά και πολιτικά. Μήπως επενδύετε σε λάθος μεριά;

Επενδύουμε στην ανασυγκρότηση στης ευρωπαϊκής αριστεράς και στην αναδιάταξη των συμμαχιών της στην Ευρώπη. Θεωρώ ότι ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, ακριβώς βλέποντας την κατάρρευση της συμμαχίας με την νεοφιλελεύθερη δεξιά, κινείται από άλλο δρόμο προς αυτό το σημείο. Γι αυτό μας στήριξαν με τέτοια αποφασιστικότητα στο τελευταίο στάδιο της διαπραγμάτευσης. Και βεβαίως αυτό δεν είναι κάτι που το απορρίπτουμε. Συζητάμε σοβαρά με όλες τις δυνάμεις, και μερικές φορές με αρκετές δυσκολίες, γιατί πιστεύουμε ότι μια τέτοια αναδιάταξη συμμαχιών και συσχετισμών είναι ο δρόμος για τον πολιτικό αναπροσανατολισμό της Ευρώπης.

Την άποψη ότι στην Ελλάδα υπάρχει «μαζική καταπάτηση των δικαιωμάτων» στο πλαίσιο της εφαρμογής των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, εξέφρασε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας των Ηνωμένων Εθνών, Χουάν Πάμπλο Μποχοσλάβσκι. 



Το Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ανέθεσε στον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα να αναλύσει και να καταγράψει τις επιπτώσεις των κρίσεων χρέους στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Χουάν Πάμπλο Μποχοσλάβσκιπραγματοποίησε αυτή την εβδομάδα επίσημη επίσκεψη στα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα. Συναντήθηκε με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωκοινοβουλίου, του EuroWorking Group, καθώς και με εκπροσώπους των συνδικάτων και της κοινωνίας των πολιτών.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους εξέφρασε την «ανησυχία» του για την «αλλαγή πολιτικής» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δίνει «δυσανάλογη έμφαση στη δημοσιονομική σταθερότητα» και «υπονομεύει την προηγούμενη ισορροπημένη προσέγγιση που διασφάλιζε οικονομική σταθερότητα, ισότητα και κοινωνική συνοχή». 

Η Ελλάδα χρειάζεται δημοσιονομικό περιθώριο 


Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα, ανέφερε πως είναι «προφανές» ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα «ελάχιστο δημοσιονομικό περιθώριο», έτσι ώστε να διασφαλίσει πως «τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται σεβαστά». «Δεν είναι αποδεκτό ορισμένοι άνθρωποι να μην έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν φαγητό, να χάνουν την πρόσβαση σε βασική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή να μη μπορούν να κρατήσουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους» υπογράμμισε ο διεθνής εμπειρογνώμονας. 

Τόνισε πως η ευθύνη για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των προγραμμάτων προσαρμογής είναι «κοινή» και αφορά τόσο τους πιστωτικούς οργανισμούς, όσο και τα κράτη-μέλη που «προτείνουν και εφαρμόζουν» τα προγράμματα. «Αν και τα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι πρωταρχικά υπεύθυνα για την εκπλήρωση των διεθνών τους υποχρεώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, διεθνείς οργανισμοί συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ, των οργάνων της και των χρηματοπιτωτικών ιδρυμάτων, αλλά και του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, δεν είναι υπεράνω της διεθνούς νομοθεσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα», επισήμανε ο κ. Μποχοσλάβσκι

Πολύ λίγες και πολύ αργά οι προτάσεις για το χρέος 


Ο εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικός και για τις προτάσεις των δανειστών ως λύση για το ελληνικό χρέους. Σημείωσε ότι αυτά που προτείνονται είναι «πολύ λίγα και πολύ αργά» και πρόσθεσε «η βασική μου σύσταση προς τους δανειστές της Ελλάδας είναι ότι η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους είναι απολύτως απαραίτητη». 

Χαιρέτισε, πάντως, το γεγονός ότι πλέον υπάρχει ευρεία αναγνώριση ότι το ελληνικό χρέος είναι «μη βιώσιμο». «Τώρα πρέπει να ληφθεί δράση», υπογράμμισε, εκφράζοντας την ανησυχία του για το ότι με βάση τις τελευταίες αποφάσεις «η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους έχει αναβληθεί μέχρι το 2018» και έχει «αποκλειστεί κατηγορηματικά» το «κούρεμα»

Επιπλέον, ο κ. Μποχοσλάβσκι επισήμανε πως το τελευταίο πακέτο μέτρων που πέρασε η ελληνική κυβέρνηση «υπό την πίεση των διεθνών πιστωτών» της και το οποίο περιλαμβάνει «περαιτέρω περικοπές στις συντάξεις ύψους 3,6 δισ. και αύξηση του ΦΠΑ στο 24%» μπορεί να έχει «βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα». 

Χρειάζεται αλλαγή προσέγγισης 


Τέλος, ο εμπειρογνώμονας των Ηνωμένων Εθνών, κάλεσε για μια νέα «αλλαγή προσέγγισης», καλωσορίζοντας την πρωτοβουλία που πήρε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Αύγουστο του 2015 να διενεργήσει μια αξιολόγηση των κοινωνικών επιπτώσεων του τρίτου προγράμματος οικονομικών μεταρρυθμίσεων που εφαρμόζει η Ελλάδα. «Είναι ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση», τόνισε ο κ. Μποχοσλάβσκι προσθέτοντας, ωστόσο, πως πέρα από την αξιολόγηση των κοινωνικών επιπτώσεων, πρέπει να ενσωματωθεί και μια αξιολόγηση των επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα. «Η πρόταση της Επιτροπής για έναν Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων θα πρέπει εκτός από το κοινωνικό κεκτημένο τής ΕΕ να αντικατοπτρίζει και τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών-μελών για τα ανθρώπινα δικαιώματα», κατέληξε ο Χουάν Πάμπλο Μποχοσλάβσκι.
efsyn.gr

Ας ετοιμαστούμε, λοιπόν, για ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο, που τα θύματα θα είναι η τσέπη μας! Θα είμαστε θύματα είτε με νέα βαριά προγράμματα λιτότητας, για να διασώσουν μια χούφτα «κακόμοιρους ΜεγαλοΤραπεζίτες», είτε με απομείωση των κεφαλαίων ομολογιούχων - μετόχων και εκατομμυρίων καταθετών τραπεζών, με εφαρμογή bail-in...



 του Κωνσταντίνου Βέργου*

Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές! Δεν πέρασε μία μέρα από το χτεσινό μας άρθρο που εντοπίσαμε ότι «ίσως σκάνε» ιταλικές τράπεζες, και φαίνεται ότι άλλη μια χώρα έχει πρόβλημα, στην Ευρώπη του χερ Σόιμπλε! Η Γαλλία! Πρόκειται, όμως, άραγε, να βρεθεί λύση στον απέραντο «φούρνο» της Ευρωζώνης, όπου σκάνε το ένα δάνειο μετά το άλλο, σαν «στρακαστρούκες» ή βαδίζουμε για χρεοκοπία και μηδενισμό καταθέσεων;

Πέρασαν 8 χρόνια από το 2008, όταν ξεκίνησε η τελευταία παγκόσμια οικονομική κρίση, με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, με την οποία χάθηκαν 600 δισ. δολάρια. Οι κυβερνήσεις παγκοσμίως έχουν βάλει πολύ γερά έκτοτε το χέρι στην τσέπη, είτε με άμεση «διάσωση», με στιγμιαία επιβάρυνση του φορολογούμενου, που συνοδεύτηκε με μακρόχρονα προγράμματα λιτότητας, είτε με «ποσοτική χαλάρωση», δηλαδή με εξαγορά χρηματοοικονομικής σαβούρας από τράπεζες και αντικατάστασή του με καθαρά μετρητά των φορολογουμένων!

Μέσω του προγράμματος «ποσοτικής χαλάρωσης», δαπανήθηκαν άμεσα στις ΗΠΑ 2,1 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση πάει για 2 τρισεκατομμύρια ευρώ, ποσά στα οποία αν προσθέσουμε τις διασώσεις τραπεζών, μιλάμε για κόστος που προσεγγίζει το 2% του παγκόσμιου ΑΕΠ ετησίως! Δηλαδή η παγκόσμια ανάπτυξη, που ανέρχεται σε 2% ετησίως, ουσιαστικά είναι μηδενική, καθώς το 2% του παγκόσμιου πλούτου κάθε χρόνο πηγαίνει σε μια βαθιά τσέπη, εκείνη των αδίστακτων Μεγαλο-Τραπεζιτών!

Οι 7 ισχυρότερες χώρες του κόσμου (G7), που διέθεταν το FSF που ήταν ένα Υπερόργανο Ελέγχου των Τραπεζών, το επέκτειναν, μετά αίτηση και άλλων 13 ισχυρών χωρών, μέσω της διάσκεψης 20 ισχυρών χωρών (του G20) και δημιουργήθηκε το 2009 το Financial Stability Board (FSΒ), που είναι, πλέον, σε συνεργασία με την BIS (το παγκόσμιο υπερόργανο των Κεντρικών τραπεζών), τα 2 νέα «Υπεραφεντικά» των τραπεζιτών. Διοικούμενα από τραπεζίτες, ο σκοπός τους είναι να καθορίσουν κοινά «στάνταρντς» και να σταματήσουν την καταστροφική πορεία χρεοκοπιών τραπεζών!

Για να περιορίσουν την πιθανότητα χρεοκοπίας τραπεζών, μετά τη συνάντηση των G20 το 2013 στην Αγία Πετρούπολη, το FSB πήρε εντολή και καθόρισε, σε συνεργασία με την BIS, τα λεγόμενα ελάχιστα κεφαλαιακά στάνταρ, επονομαζόμενα ως TLAC (total loss-absorbing capacity), δηλαδή Δυναμικότητα Απορρόφησης Όλων των Ζημιών! Κάτι σαν ένα μαξιλάρι, ή σωστότερα Αερόσακο, που σε περίπτωση κρίσης, ή μάλλον μετωπικής σύγκρουσης(!), θα ήταν εκεί να μαζέψει τις ζημιές, ώστε να μην σκάνε η μία τράπεζα μετά την άλλη σαν καρπούζια από χρεοκοπία και να χρειάζονται διάσωση!

Ο «Αερόσακος» του TLAC φτιάχτηκε για τις λεγόμενες «Παγκόσμια Συστημικές Τράπεζες», δηλαδή τους 30 Τραπεζικούς Ελέφαντες που έχουν παγκόσμιες δραστηριότητες, καθώς αν ένας από τους «Ελέφαντες» σκάσει, τότε θα χρεοκοπήσουν όχι μία, αλλά 5 - 6 από τις 20 μεγάλες χώρες του κόσμου, καθώς όταν αφήνει κανόνι μια τράπεζα, την πληρώνουν και όσοι έχουν «πάρε - δώσε» με αυτή (κίνδυνος του αντισυμβαλλόμενου), και έτσι μια «τρύπα» 150 δισ. γίνεται ξαφνικά… 2 τρισ.! 
Είχε λοιπόν συμφωνηθεί όλοι οι Τραπεζικοί Ελέφαντες, συγνώμη οι «Παγκόσμια Συστημικές Τράπεζες», να φτιάξουν τον δικό τους «αερόσακο κεφαλαίων», που σήμαινε ένα μαξιλάρι ίσο με 1% - 3,5% του Ενεργητικού τους μέχρι το τέλος του 2018, ή στο 16% - 20% των «επικίνδυνων κεφαλαίων» τους, η 6,75% συνολικών υποχρεώσεων, ότι μεγαλύτερο σταδιακά ως το 2022, ανάλογα στο πόσο μεγάλες και διεθνείς είναι! Όσο μεγαλύτερες και πιο διεθνείς, τόσο μεγαλύτερος, ως ποσοστό, ο αερόσακος!

Για να μαζέψουν κεφάλαια όμως, οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες έβγαλαν ειδικά ομόλογα με τα οποία μάζεψαν κάτι ψίχουλα για να ταΐσουν ένα πεινασμένο λιοντάρι! (Crédit Agricole 3 δισ., BNP Paribas 1,5 δισ., Deutsche Bank 1,25 δισ.). Όλα αυτά ως χτες! Μετά το χτεσινό πρόβλημα των ιταλικών τραπεζών, οι 5 Γάλλοι Μεγαλο-Τραπεζίτες χτες συνασπίστηκαν με τους 4 Ιταλούς Μεγαλο-τραπεζίτες και… στύλωσαν τα πόδια, υψώνοντας το λάβαρο της επανάστασης! Τώρα ζητάνε το…κράτος να βάλει τα επιπλέον, ώστε αν «σκάσουν», να τις διασώσει εκείνο, με τα λεφτά των φορολογουμένων! Δηλαδή, φαίνεται ότι παρότι οι λαοί παγκοσμίως έχουν χρεοκοπήσει με τεράστια προγράμματα λιτότητας, από την Ιαπωνία ως την Ελλάδα για να διασώζουν τράπεζες, οι Μεγαλοτραπεζίτες θέλουν να συνεχίζουν να παίζουν το δικό τους παιχνίδι. Το παιχνίδι του «μηδενικού κινδύνου», δηλαδή της κερδοσκοπίας σε βάρος των φορολογουμένων! Να παίρνουν ό,τι ρίσκα θέλουν και όταν χρεοκοπούν, να τους διασώζουν οι…άλλοι!

Το τι θα κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή αν θα αγνοήσει ή αν θα συνταχτεί με τους 9 αυτούς Μεγαλοτραπεζίτες εις βάρος 600 εκατομμυρίων κορόιδων φορολογουμένων, είναι άγνωστο! Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά! Δηλαδή, οι Μεγαλοτραπεζίτες προέβησαν σε αυτήν την κίνηση, διότι έχουν πλέον ξεκάθαρα πολλούς «σκελετούς» στην ντουλάπα τους! Οι τραπεζίτες δεν φωνάζουν χωρίς λόγο! Φωνάζουν, διότι ξέρουν το σπίτι τους, ξέρουν την κατάστασή τους, ότι είναι ήδη φαληρισμένοι και δεν θέλουν αλλά και δεν μπορούν να βρουν νέα φτηνά κεφάλαια! Η κρίση, αποτέλεσμα της πολιτικής του χερ Σόιμπλε, χρεοκόπησε την οικονομία στην Ευρώπη, αύξησε τα «κρυμμένα πτώματα στο κελάρι»! Και πλέον η δυσοσμία από την αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει καταστήσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες, ξεκινώντας από τις ιταλικές και γαλλικές, σε «νεκροταφείο» απλήρωτων δανείων και μηδενικών κεφαλαίων.

Ας ετοιμαστούμε, λοιπόν, για ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο, που τα θύματα θα είναι η τσέπη μας! Θα είμαστε θύματα είτε με νέα βαριά προγράμματα λιτότητας, για να διασώσουν μια χούφτα «κακόμοιρους ΜεγαλοΤραπεζίτες», είτε με απομείωση των κεφαλαίων ομολογιούχων - μετόχων και εκατομμυρίων καταθετών τραπεζών, με εφαρμογή bail-in, καθώς αυτό που παρουσιάζουν ως «κεφάλαια» οι Κοστουμαρισμένοι Τραπεζίτες, είναι αέρας κοπανιστός, και οδεύουν προς «εξαέρωση» με μεγάλο κρότο…!

κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία.

Σε λίγες μέρες οι Βρετανοί θα ψηφίσουν για την παραμονή ή την έξοδό τους από την ΕΕ. Για να αποτραπεί το BREXIT οι κυρίαρχες ελίτ στη Βρετανία και στην ΕΕ επιστράτευσαν όλη τη γκάμα τρομοκρατικών επιχειρημάτων που χρησιμοποιούν επί χρόνια στην Ελλάδα εναντίον της εξόδου από το ευρώ....

 του Απόστολου Αποστολόπουλου*
Σε λίγες μέρες οι Βρετανοί θα ψηφίσουν για την παραμονή ή την έξοδό τους από την ΕΕ. Για να αποτραπεί το BREXIT οι κυρίαρχες ελίτ στη Βρετανία και στην ΕΕ επιστράτευσαν όλη τη γκάμα τρομοκρατικών επιχειρημάτων που χρησιμοποιούν επί χρόνια στην Ελλάδα εναντίον της εξόδου από το ευρώ: διεθνής απομόνωση, οικονομική καταστροφή, ακόμα και παγκόσμιος πόλεμος, τα τρία κακά της μοίρας τους των Βρετανών αν ψηφίσουν BREXIT. 

Το GREXIT (έξοδος από το ευρώ) και το BREXIT (έξοδος από την ΕΕ) δεν είναι βεβαίως το ίδιο πράγμα αλλά έχουν δυο σημαντικά κοινά σημεία:

Το κεντρικό ζήτημα είναι αν ο κόσμος δικαιούται να αποφασίζει αυτοτελώς για την τύχη του, αμφισβητώντας τη θέληση του ευρωιερατείου. 
Το δεύτερο σημείο είναι ότι η παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ (και της Ελλάδας στο ευρώ) είναι εκ των ων ουκ άνευ όρος για να διατηρηθεί η πολιτική ενότητα των ποικίλλων ομάδων που συναπαρτίζουν το ευρωιερατείο, την κυβερνώσα ελίτ της ΕΕ. Αν φανεί ότι το ευρωιερατείο δεν είναι ικανό να συγκρατήσει την ενότητα της ΕΕ, όλο το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, αργά ή γρήγορα.

Η εφαρμογή της όποιας οικονομικής πολιτικής και όλων των άλλων αντιδημοφιλών μέτρων εξαρτάται ακριβώς από το αν πιστεύουμε ότι η συνοχή της ΕΕ είναι αδιαμφισβήτητη και οι αποφάσεις του ευρωιερατείου ακλόνητες.

Γι’ αυτό τα δημοψηφίσματα, στην καταστραμμένη Ελλάδα ή στην πάμπλουτη Ολλανδία, περιφρονούνται, οι δρόμοι αστυνομοκρατούνται, οι διαδηλωτές ποδοπατούνται, η Δημοκρατία, σκιά του εαυτού της, γελοιοποιείται. 

Το επίμαχο σε κάθε περίπτωση είναι να αποκλειστεί η αίσθηση ότι ο υποτελής πληθυσμός έχει την ελάχιστη πιθανότητα να αποφασίσει για οτιδήποτε αυτοτελώς. Γι αυτό, αντίστροφα, το κεντρικό ζήτημα είναι η Εθνική Ανεξαρτησία.

Η ανάγκη να διατηρηθεί ενιαία και αδιαίρετη η ΕΕ είναι ζωτική και για τις ΗΠΑ. Ένας λόγος είναι ότι οι ΗΠΑ θέλουν αρραγές το ευρωπαϊκό μέτωπο εναντίον της Ρωσίας τόσο με τη μορφή του ΝΑΤΟ όσο και ως ΕΕ. Είναι και η προϋπόθεση να παραμένει ελεγχόμενη η Γερμανία. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι χωρίς ενιαία ΕΕ δεν μπορεί να συσταθεί η ευρεία οικονομική ζώνη (η συμφωνία ΤΤΙΡ) με την Ευρώπη, όπου η ΕΕ δεν θα έχει καν δικαίωμα βέτο, θα είναι και τυπικά προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Η πιο ζωτική περιοχή του πλανήτη παραμένει για τις ΗΠΑ η Ευρώπη, αν χάσει τον έλεγχό της θα καταρρεύσει η αμερικανική αυτοκρατορία.

Στην Ισπανία οι Ποδέμος, μαζί με άλλους της αριστεράς, έρχονται μόλις δεύτεροι (δημοσκοπήσεις), πίσω από τον Ραχόϊ ενώ στην Αυστρία μόνο ως παρηγοριά στον άρρωστο μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ακροδεξιός υποψήφιος δεν εξελέγη Πρόεδρος για λίγες ψήφους. Δεν θα έλεγε κανείς ότι η Ευρώπη βράζει από επαναστατικό ενθουσιασμό. Στη Γαλλία οι συγκρούσεις είναι σκληρές, πράγμα σύνηθες στους συνδικαλιστικούς αγώνες εκεί. Ωστόσο οι συνδικαλιστικοί αγώνες δεν αλλάζουν την πορεία μιας χώρας.

Η κυρίαρχη ελίτ στη Δύση (ΗΠΑ-ΕΕ) εξοντώνει συστηματικά όποιο στέλεχός της αποκλίνει στο ελάχιστο από το «πολιτικό ορθό», από τον Στρος Καν ως τον Μπερλουσκόνι, τώρα στο στόχαστρο έχει τον Τραμπ. Η πάσης φύσεως αριστερά κρατάει ανέμελα σιγόντο, ως μια ακόμα ένδειξη της ιδεολογικής της υποτέλειας- παλαιότερα υποστήριζε και την αμερικανόπνευστη (Σόρος) «Αραβική Άνοιξη» εν ονόματι της… Δημοκρατίας.

Η ελίτ κλείνει τις ρωγμές της αλλά το κύμα δυσαρέσκειας φουσκώνει και επειδή η ιστορική αριστερά δεν ανταποκρίνεται, δεν ξέρει κανείς αν και πότε ένα κοινωνικό τσουνάμι θα μας παρασύρει σε θανατερό χορό, αν το Σύστημα θα σαπίζει σε ένα αργό τέλος ή σ’ ένα «ξαφνικό θάνατο» ή ποιος ξέρει σε τι άλλο, οι δρόμοι της Ιστορίας είναι απρόβλεπτοι.

Η Παράδοση επιστρέφει, σε μια σχεδόν βιολογική αναζήτηση σωτηρίας, αφού απουσιάζουν νέες ιδέες και οράματα. Στη Βόρεια/Κεντρική Ευρώπη συντηρητικές μορφές επανασυσπειρώνουν, παραδοσιακά, πλειοψηφίες ή ισχυρές μειοψηφίες (Αυστρία, Ουγγαρία, Βαλτικές χώρες κλπ), στη Ρωσία Τσάρο ήξεραν, Τσάρο είχαν (Στάλιν), με Τσάρο (Πούτιν) πορεύονται, στη Γαλλία οι λαϊκές ρίζες του πατριωτικού Γκωλισμού υποχρεώνουν το Εθνικό Μέτωπο να παραμερίσει τα φασιστικά στοιχεία και να τοποθετήσει την Πατρίδα στο επίκεντρο της πολιτικής του. 

Η Λεπέν υπόσχεται δημοψήφισμα για την παραμονή της Γαλλίας στην ΕΕ. 

Η έξοδος δεν έχει ιδεολογική χροιά, έχει, όμως, ισχυρή γεωπολιτική πλευρά, εθνικής ανεξαρτησίας.

Η Αριστερά από τη στιγμή που έχει εγκαταλείψει το θέμα της Εθνικής Ανεξαρτησίας μάταια παραπονιέται για την άνοδο της ακροδεξιάς. Το προσφυγικό οξύνει το πρόβλημα της εθνικής ανεξαρτησίας, δεν το δημιουργεί. 

Η ελληνική κυβέρνηση κληρονόμησε πολλές αμαρτίες αλλά το προσφυγικό γεννήθηκε επί των ημερών της και θα το πληρώσει ακριβά αν, όπως μπορεί να προβλεφθεί, Τουρκία και ΕΕ αθετήσουν αμοιβαία δοθείσες υποσχέσεις και οι ροές της προσφυγιάς εκτοξευθούν και πάλι. Η εσπευσμένη «εκκαθάριση» της Ειδομένης προσπαθεί εμφανώς να προλάβει τα χειρότερα.

Η κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή και απάλλαξε τους ιδιοκτήτες/μετόχους εξωχώριων εταιριών, δηλαδή αθώωσε τη διαπλοκή των πολιτικών προσώπων και συγγενών ενώ είχε υποσχεθεί τον εντοπισμό και τιμωρία τους. Δεν υπάρχουν σχόλια. Αυτοί που παίρνουν τέτοιες αποφάσεις δεν υπάρχει περίπτωση να τους αγγίξει το όποιο σχόλιο. Άλλωστε ένα δωράκι για το μέλλον, οδηγό δράσης, κάνει η κυβέρνηση στους, φιλόδοξους, αναριχώμενους, ρεαλιστές, φιλοσοφημένους της επιβίωσης και στέλνει ταυτόχρονα μάθημα στους ανεπίδεκτους. Μια πραγματική κοινωνική προσφορά από την υπαρκτή Αριστερά.

ΥΓ. Ο Λεβέντης υποστηρίζει ότι ο αμερικανός πρέσβυς του προέβλεψε εκλογές τον Σεπτέμβριο. Ο τέως βασιλιάς εμφανίστηκε στην εκπομπή του Παπαχελά. Ο κυοφορούμενος εκλογικός νόμος καθιστά υποχρεώνει σε πολυκομματικές κυβερνήσεις πέραν των ιδεολογιών με συνέπεια την αστάθεια. Το νέο πολιτικό σκηνικό προσφορά και αυτό της υπαρκτής Αριστεράς.
 * Ο Απόστολος Αποστολόπυλος. είναι δημοσιογράφος με μακρά παρουσία στην έντυπη, ηλεκτρονική δημοσιογραφία και τα τηλεοπτικά μέσα..

Ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης προανήγγειλε την άμεση συγκρότηση ειδικής κοινοβουλευτικής ομάδας που θα έχει ως «αποστολή» την ενασχόληση με το περιεχόμενο και τις διαδικασίες σύναψης των διατλαντικών εμπορικών συμφωνιών μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ (TTIP).


 


Η προαναγγελία αυτή, σύμφωνα με το ThePressProject, έγινε κατά τη συνάντηση που είχε σήμερα, με τον κ. Νίκο Χαραλαμπίδη, Διευθυντή του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace και την κυρία Ναταλία Τσιγαρίδου, υπεύθυνη της εκστρατείας για την TTIP και τη CETA. Στη συνάντηση παρέστησαν επίσης ο Γενικός και ο Ειδικός Γραμματέας της Βουλής κ.κ. Κωνσταντίνος Αθανασίου και Κωνσταντίνος Βασιλάκης. 

Υποδεχόμενος την αντιπροσωπεία της Greenpeace, ο Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε: «Θέλαμε να κάνουμε αυτή τη συνάντηση, διότι είναι εξαιρετικά κρίσιμη αυτή η διατλαντική συμφωνία που, εν κρυπτώ και παραβύστω, προετοιμάζεται εδώ και χρόνια. Έχουμε φέρει το θέμα στη Βουλή το 2014, με επίκαιρη επερώτηση. Η Βουλή των Ελλήνων είναι από τα λίγα κοινοβούλια που ασχολήθηκαν με αυτό. Η τότε κυβέρνηση διά των αρμοδίων υπουργών της είχε δεσμευτεί ότι θα έρθει στη Βουλή το ζήτημα, διότι έγινε μια ουσιαστική συζήτηση με ό,τι υλικό είχαμε ως τότε. Το βασικό αίτημα ήταν, όταν προχωρήσει η συζήτηση, ν’ αποτελέσει αντικείμενο των Επιτροπών και της Ολομέλειας της Βουλής, αλλά και της Κυβέρνησης. Φυσικά και η παρούσα Κυβέρνηση κινείται σε αυτή την κατεύθυνση.

Η Βουλή θ’ αναλάβει πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας "ad hoc" επιτροπής για το θέμα αυτό, στην οποία θα μπορούν να συμμετάσχουν και εκπρόσωποι μεγάλων οργανώσεων με διεθνή αναγνώριση και ενασχόληση με το ζήτημα, καθώς και εκπρόσωποι κοινωνικών φορέων, πέραν των βουλευτών. Θα τη συγκροτήσουμε άμεσα, μέσα στο καλοκαίρι. Γνωρίζετε ότι ήδη οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων έχουν αρχίσει να ενημερώνονται σχετικά με τα ντοκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας, στο αρμόδιο γραφείο του Υπουργείου Εξωτερικών. Άρα τα κόμματα γνωρίζουν πλέον κάποια τμήματα του θέματος, το ίδιο και οι ευρωβουλευτές διαθέτουν μια τέτοια προσέγγιση. Μπορούμε, λοιπόν, να επιταχύνουμε αυτή τη διαδικασία, η οποία αφορά όλη τη Βουλή, καθώς δεν είναι θέμα προσωπικής διάθεσης του καθενός. Εσείς πράξατε καλώς από την πλευρά σας να δώσετε έναυσμα με την προσπάθειά σας προκειμένου και ατομικά οι βουλευτές να πάρουν θέση. Το ζήτημα είναι να τοποθετηθούν έγκαιρα, για ό,τι γίνεται, τόσο η Βουλή όσο και η Κυβέρνηση και οι Διεθνείς Οργανισμοί. Η πρωτοβουλία την οποία παίρνουμε είναι σε γνώση της Κυβέρνησης και του αρμόδιου Υπουργού, κ. Σταθάκη. Σε κάθε βήμα θα υπάρχει και κυβερνητική συμμετοχή, ώστε να διαμορφωθεί από κοινού η θέση της χώρας».

Από την πλευρά του ο Διευθυντής του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace ανέφερε: «Εκτιμώ πως είναι μια εξέλιξη στη σωστή κατεύθυνση, μιας και η ανοιχτή συζήτηση, η διαφάνεια, η συμμετοχή, είναι τα στοιχεία τα οποία λείπουν, πρώτ’ απ’ όλα, απ’ αυτή τη συμφωνία. Κάποιοι από εμάς προσπαθούμε να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις εδώ και χρόνια. Τα κομμάτια της πληροφόρησης που έχουμε είναι πολύ λίγα στο παζλ. Είναι ενδιαφέρον ότι μέχρι πρόσφατα, μέσα από τις διαρροές που δημοσιοποίησε το Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace, προκύπτει ότι κάποιοι φορείς της κοινωνίας των πολιτών γνωρίζουν παραπάνω από αυτούς που θα έπρεπε να γνωρίζουν: τους βουλευτές, τους υπουργούς, τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου.

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι για ν’ αποκτήσει πρόσβαση σε ελεγχόμενο μόνο μέρος της πληροφορίας κάποιος ευρωβουλευτής πρέπει να περάσει από μια αρκετά σκληρή διαδικασία, πράγμα το οποίο είναι παράλογο για ένα ευρωπαϊκό σύστημα το οποίο θέλει να προωθήσει την κοινωνική συμμετοχή, την ισότητα, τη διαφάνεια. Άρα, με αυτή την έννοια, καταρχάς βρισκόμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Αν καταφέρουμε, δηλαδή, να βάλουμε το στοιχείο της διαφάνειας, πιστεύουμε πως πολλές από τις εύλογες ανησυχίες θα αποσαφηνισθούν.

Είναι καλό το ότι το Ελληνικό Κοινοβούλιο μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία, γιατί και επί της ουσίας, τουλάχιστον από τα στοιχεία που έχουμε, σε μια σειρά από θέματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις ελευθερίες, το ποιος έχει πρόσβαση σε ποια δεδομένα, οι ανησυχίες είναι πάρα πολύ βάσιμες. Και νομίζω ότι έχουμε κάθε λόγο να εξετάσουμε το θέμα πάρα πολύ γρήγορα, γιατί οι εξελίξεις προχωράνε. Σε κάθε περίπτωση, παρά τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες βρίσκεται η χώρα εδώ και αρκετό διάστημα, το θετικό είναι ότι υπάρχουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και φορείς που έχουν αρχίσει ν’ αντιδρούν σε ό,τι μαθαίνουν για την TTIP αλλά και για τη CETA, την αντίστοιχη συμφωνία της Ε.Ε. με τον Καναδά. Άρα νομίζω ότι έχουμε μια ακόμα δυνατότητα ν’ αναζητήσουμε νέες συμμαχίες και -γιατί όχι- να καθοδηγήσουμε τις εξελίξεις». 

αναδημοσίευση από ThePressProject


Στην επόμενη, ίσως, συνεδρίαση της ΕΚΤ, η κυβέρνηση αναμένει την άρση του waiver των ελληνικών ομολόγων και σύντομα, μέσα στον Ιούλιο, ενδεχομένως, αναμένει την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο σύστημα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, αναφέρουν κυβερνητικές πηγές κάνοντας μια καταγραφή των αποτελεσμάτων κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς .



Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που φέρνει στο φως της δημοσιότητας η εφημ. ΑΥΓΗ, για τα δημοσιονομικά η κυβέρνηση πέτυχε να αλλάξει η συμφωνία που είχε η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου ως προς τα πρωτογενή πλεονάσματα, για τα κόκκινα δάνεια η κυβέρνηση πέτυχε να εξαιρεθούν όλα τα δάνεια που συνδέονται με την πρώτη κατοικία και στο ασφαλιστικό πέτυχε την απόλυτη προστασία των κύριων καταβαλλόμενων συντάξεων.

Στην ενέργεια με τις νέες διατάξεις κατοχυρώνεται ο δημόσιος χαρακτήρας, τόσο της ΔΕΗ, όσο και του Δικτύου Υψηλής Τάσης που κατέχει ο ΑΔΜΗΕ ενώ το θέμα του χρέους ρυθμίζεται άμεσα με μέτρα βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα .

Τέλος για το νέο Ταμείο όλα τα έσοδα , πλην των εσόδων του ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ, θα διατίθενται κατά 50% σε αναπτυξιακές επενδύσεις, ενώ με την προηγούμενη συμφωνία, τα έσοδα του ΤΑΙΠΕΔ προορίζονταν μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους.


Αναλυτικά οι εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα των κυβερνητικών κύκλων για τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης :


Τελικά τι έγινε και έκλεισε η διαπραγμάτευση; Η κυβέρνηση έκανε αποδεκτές όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, όπως γράφουν τα διάφορα μέσα ενημέρωσης, ή άντεξε στις πιέσεις και δεν υποχώρησε σε κομβικά ζητήματα για την κοινωνία αλλά και την οικονομία; Διατήρησε, δηλαδή, τις «κόκκινες γραμμές» της; Και ακόμα: Πράγματι είπε «όχι» ο Μ. Ντράγκι -όπως πρωτοσέλιδα επιμένουν μέσα ενημέρωσης- στο να γίνονται δεκτά τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο για φθηνή χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών; Κατανοούμε, απολύτως, τους λόγους που τα συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης διαφωνούν με την πραγματικότητα –τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα…

1. Κανείς από την κυβέρνηση δεν υποστήριζε, ούτε, βέβαια, περίμενε, ότι χθες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα [ΕΚΤ] και ο πρόεδρός της, Μ. Ντράγκι, θα ανακοίνωνε άρση του waiver. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, άλλωστε, Αλ. Τσίπρας, στην ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο [που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ, άρα όσοι δεν την κατανόησαν, από τα συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης, μπορούν να την (ξανα) ακούσουν –υπάρχει και σε χαρτί!…] είχε τονίσει ότι «αναμένουμε, αμέσως μετά και την τυπική ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τη συνεδρίαση του Euro Working Group, τις επόμενες μέρες, στην επόμενη, ίσως, συνεδρίαση της ΕΚΤ, την άρση του waiver των ελληνικών ομολόγων. Και επίσης, σύντομα, μέσα στον Ιούλιο, ενδεχομένως, αναμένουμε την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο σύστημα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ». Δύο εξελίξεις που πραγματικά θα συνεισφέρουν την ανάσα ρευστότητας που χρειάζεται η ελληνική οικονομία". Σε καμιά περίπτωση, λοιπόν, «δεν είναι χθες»! Η ΕΚΤ λειτουργεί με κανόνες, που είναι σε όλους γνωστοί, και προβλέπουν κάτω από ποιες συνθήκες μια χώρα εντάσσεται ή όχι στο waiver. Κανείς, λοιπόν, από την κυβέρνηση δεν περίμενε άρση του waiver χθες. Κανένα, λοιπόν, πολιτικό πλήγμα δεν αποτελεί μια γνωστή εκ των προτέρων και δικαιολογημένη από τον τρόπο λειτουργίας της απόφαση της ΕΚΤ.

Δημοσιονομικά


2. Η κυβέρνηση πέτυχε να αλλάξει η συμφωνία που είχε η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου ως προς τα πρωτογενή πλεονάσματα. Και πέτυχε να μειωθούν οι στόχοι σε +0,5% του ΑΕΠ για το 2016, 1,75% για το 2017 και 3,5% για το 2018. Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ είχαν συμφωνήσει για συνεχή δυσθεώρητα πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 4,5% από το 2016 και μετά!..

Τι ζητούσαν οι θεσμοί

3. Αύξηση του ΦΠΑ στην ενέργεια [ρεύμα, φυσικό αέριο], από το 13% στο 23%. Παρέμεινε στο 13%.

4. Αύξηση του ΦΠΑ στους λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ, από 13% στο 23%. Παρέμεινε στο 13%.

5. Αύξηση ΦΠΑ στο εμφιαλωμένο νερό, από 13% στο 23%. Παρέμεινε στο 13%.

6. Κατάργηση του μονοπωλίου των ΕΛΤΑ, για γράμματα βάρους έως 50 γρ. Δεν το δεχτήκαμε.

7. Αύξηση του ΦΠΑ σε θέατρα, βιβλία, έντυπα, κ.λπ. από 6% σε 13%. Παρέμειναν στο 6%.

8. Αύξηση του κύριου φόρου στον ΕΝΦΙΑ. Τα συνολικά έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ παρέμειναν στα 2,65 δισ. ευρώ με διαφορετική, όμως, κατανομή του φόρου -ελάφρυνση ανάλογα με την αξία γης και τα τετραγωνικά. Μόνο σε 500.000 ιδιοκτήτες είχαμε επιβάρυνση από τους 3,5 εκατομμύρια ιδιοκτήτες.

«Κόκκινα δάνεια»


9. Οι δανειστές ζητούσαν να πωλούνται όλα τα δάνεια, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Στη διαπραγμάτευση η κυβέρνηση πέτυχε να εξαιρεθούν όλα τα δάνεια που συνδέονται με την πρώτη κατοικία. Δηλαδή, όχι μόνο τα στεγαστικά αλλά και τα καταναλωτικά, τα επισκευαστικά, τα δάνεια των ελεύθερων επαγγελματιών, των εμπόρων και των αγροτών, καθώς και τα δάνεια των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μοναδικό κριτήριο η αντικειμενική αξία να είναι μέχρι 140.000 ευρώ. Δεν υπάρχει, δηλαδή, εισοδηματικό κριτήριο που θα απέκλειε σημαντικό αριθμό δανειοληπτών. Ουσιαστικά με τη συμφωνία, που ήρθε μέσα από την διαπραγμάτευση, καλύπτεται το 94% του συνόλου στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας [στοιχεία 2013, τα τελευταία διαθέσιμα].
 

10. Οι δανειστές ζήταγαν να μην υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί στην αγορά δανείων. Η κυβέρνηση κατάφερε τα δάνεια που θα μεταβιβαστούν σε μη τραπεζικές εταιρείες να προστατεύονται χωρίς καμιά ουσιαστική διαφορά από το καθεστώς που ισχύει για τα δάνεια που παραμένουν τις τράπεζες, ενώ, σε καμία περίπτωση, δεν θα επιδεινώνονται οι όροι του δανείου. Υπάρχει, επίσης, ειδική πρόνοια για συμβάσεις με μεταβλητό επιτόκιο.
 

11. Οι μη τραπεζικές εταιρείες, στις οποίες θα μπορούν να μεταβιβάζονται δάνεια, υποχρεώνονται να χρησιμοποιούν εταιρείες διαχείρισης δανείων με έδρα την Ελλάδα, ενώ θα παίρνουν άδεια και θα εποπτεύονται από την Τράπεζα της Ελλάδος με βάση ένα αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο.

12. Οι δανειστές ζητούσαν αλλαγή του νόμου Κατσέλη ώστε να προστατεύεται η πρώτη κατοικία μόνο σε ποσοστό 20%. Η κυβέρνηση πέτυχε το ποσοστό αυτό να ξεπερνά το 60%! Δηλαδή, εντάσσονται στις προστατευτικές ρυθμίσεις του νόμου περίπου 2 στους 3 δανειολήπτες! Η προστασία παραμένει η ίδια και δεν επηρεάζεται καθόλου από ενδεχόμενη μεταβίβαση του δανείου σε μη τραπεζική εταιρεία.

13. Η κυβέρνηση, μέσα από την διαπραγμάτευση, διασφάλισε ότι θα αναπτυχθεί ένα ευρύ Δίκτυο Ενημέρωσης και Υποστήριξης Δανειοληπτών με 30 κέντρα, σ' όλη τη χώρα. Θα παρέχεται, δηλαδή, ενημέρωση και νομική / οικονομική συμβουλευτική υποστήριξη των δανειοληπτών [νοικοκυριά, επαγγελματίες καθώς και μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις] για ζητήματα χρεών και γενικότερα χρηματοοικονομικής διαχείρισης.

14. Θα δημιουργηθεί Φορέας Πιστοποίησης Φερεγγυότητας, που θα διασφαλίζει τη δίκαιη και αντικειμενική πιστοληπτική αξιολόγηση και θα διευκολύνει την πρόσβαση σε νέο δανεισμό.

Ασφαλιστικό


Οι θεσμοί ζήτησαν περικοπές ύψους 1% του ΑΕΠ [1,9 δισ. ευρώ] ως το 2018, μέσω καθολικών μειώσεων στις καταβαλλόμενες κύριες και άμεσης περικοπής των επικουρικών συντάξεων [800 εκ. ευρώ] καθώς εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος που είχαν συμφωνήσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

15. Πετύχαμε την απόλυτη προστασία των κύριων καταβαλλόμενων συντάξεων.

16. Προστασία για άθροισμα συντάξεων κύριας και επικουρικής έως 1.300 ευρώ / μήνα. Ενδεχόμενες μειώσεις των επικουρικών συντάξεων λόγω επανυπολογισμού, στη βάση των κανόνων που θα ισχύουν στο εξής για όλους τους ασφαλισμένους, θα επηρεάσει κάτω από το 10% των συνταξιούχων της χώρας.

17. Ζήτησαν Εθνική Σύνταξη στα 300 ευρώ με 20 έτη εργασίας. Πετύχαμε πλήρη Εθνική Σύνταξη στα 384 ευρώ με 20 χρόνια εργασίας, ενώ για 15 έτη εργασίας το ποσό της Εθνικής Σύνταξης θα αντιστοιχεί σε 346 ευρώ.

18. Ζήτησαν κατάργηση των συντάξεων αναπηρίας για την περίπτωση του εργατικού ατυχήματος. Πετύχαμε την διατήρηση της νέας προστατευτικής ρύθμισης για τις συντάξεις αναπηρίας λόγω εργατικού ατυχήματος.

19. Ζήτησαν την αναδρομική επιστροφή όλων των ποσών που έλαβαν οι δικαιούχοι του ΕΚΑΣ από 1η Ιανουαρίου 2016 μέχρι την ψήφιση του νόμου. Πετύχαμε: Καμία αναδρομική επιστροφή του ΕΚΑΣ.
 

Ενέργεια


Με τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τον ΑΔΜΗΕ και την οργάνωση των δημοπρασιών ηλεκτρικής ενέργειας ΝΟΜΕ, καθώς και την δρομολόγηση αλλαγών στο ν. 4269/14 για τον Χωρικό Σχεδιασμό και τις χρήσεις γης αποτυπώνεται το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με βάση τη Λαϊκή Εντολή του Σεπτέμβρη. Στο χώρο διαπραγμάτευσης που διεκδικήσαμε εντός της δύσκολης συμφωνίας του Αυγούστου, η κυβέρνηση πέτυχε κάτι που δεν ήταν δεδομένο, ούτε εύκολο.

20. Ακυρώνεται η πώληση του 66% του ΑΔΜΗΕ, και η ιδιωτικοποίηση του, στρατηγικής σημασίας, Δικτύου Μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

21. Ακυρώνεται η δημιουργία και πώληση της «Μικρή ΔΕΗ».
 

22. Με τις νέες διατάξεις κατοχυρώνεται ο δημόσιος χαρακτήρας, τόσο της ΔΕΗ, όσο και του Δικτύου Υψηλής Τάσης που κατέχει ο ΑΔΜΗΕ, ενός σημαντικού εργαλείου χάραξης πολιτικής στον κρίσιμο ενεργειακό τομέα.

23. Με τις δημοπρασίες ηλεκτρικού ρεύματος τύπου ΝΟΜΕ, ενός ειδικού και προσωρινού μηχανισμού, επιδιώκεται η ομαλή προσαρμογή της ΔΕΗ στα νέα δεδομένα για τα ανώτατα μερίδια αγοράς των επιχειρήσεων παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2020, όπως άλλωστε προβλέπει η συμφωνία του Ιουλίου του 2015.

24. Η ενεργειακή αγορά αλλάζει, διαμορφώνονται νέοι κανόνες, νέες απαιτήσεις και στόχοι για μείωση του άνθρακα και αύξηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Σημαντικές αλλαγές απαιτούνται και η λύση δεν μπορεί να δοθεί ούτε από τη νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία της ιδιωτικοποίησης, ούτε από την νοσταλγική πρόσδεση σε μια ξεπερασμένη πραγματικότητα του κρατισμού με όλες τις ταξικές και πολιτικές ιδιοτέλειες και επιβαρύνσεις του. Χρειάζονται νέα, δημόσια εργαλεία, για την παραγωγική ανασυγκρότηση, με κοινωνικό πρόσημο για την οργάνωση και λειτουργία τους.

 

Χρέος


Στο Eurogroup της 24ης Μαΐου επιτεύχθηκε "πλήρης συμφωνία [staff level agreement]", δηλαδή έκλεισε η αξιολόγηση. Και εκτός από τα γνωστά [δόση 10,3 δισ. ευρώ, από την οποία άμεσα θα δοθούν 7,5 δισ. ευρώ για κάλυψη του χρέους και ληξιπρόθεσμες οφειλές] υπήρξαν αποφάσεις και για το χρέος, αλλά και για την οικονομία γενικότερα. Χρέος που και επίσημα χαρακτηρίστηκε «μη βιώσιμο», όταν ΝΔ και ΠαΣοΚ επέμεναν για το αντίθετο σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσουν την πολιτική τους και το PSI που κατέστρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία…

25. Συμφωνήθηκε ότι τα Gross Financing Needs, οι συνολικές, δηλαδή, δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους [τόκοι και χρεολύσια], θα παραμένουν κάτω από το 15% του ΑΕΠ κατά την μεσοπρόθεσμη περίοδο [έως το 2038] και στη συνέχεια κάτω από το 20% του ΑΕΠ. Στο ποσοστό αυτό θα περιλαμβάνονται και τα έντοκα γραμμάτια, τα οποία είναι σταθερά στο ύψος των 14.8 δις. ευρώ το χρόνο. Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους η χώρα μας από το 2009 έως το 2013 έδωσε από 26% έως και 33% του ΑΕΠ για το χρέος. Αν η συμφωνία που πέτυχε η κυβέρνηση στο τελευταίο Eurogroup είχε διεκδικηθεί και κερδηθεί στην αρχή της κρίσης η χώρα θα διέθετε κάθε χρόνο από 18 έως 25 δισ. ευρώ περισσότερα για την χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.

26. Ρυθμίζεται άμεσα το θέμα του χρέους με μέτρα βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Δημιουργείται έτσι ένας σαφής οδικός χάρτης που θα εξομαλύνει τις συνθήκες ρευστότητας στην οικονομία. Και το σημαντικότερο: Αυτός ο οδικός χάρτης αρχίζει και τελειώνει εντός του προγράμματος χωρίς να παρατείνει την αβεβαιότητα για μετά.

27. Άμεσα θα υπάρξει ομαλοποίηση των πληρωμών τόκων. Δεν θα υπάρξουν, δηλαδή, τα "βουνά" πληρωμών, όπως του 2022 και 2023. Ακόμα θα έχουμε μείωση των επιτοκίων σε συγκεκριμένο κομμάτι του χρέους, όπως και σταθεροποίηση των επιτοκίων, προκειμένου να μειωθεί το ρίσκο. Να σημειωθεί ότι τα σταθερά επιτόκια δημιουργούν ασφαλές επενδυτικό περιβάλλον καθώς αφαιρούν την αβεβαιότητα που προκύπτει από τα κυμαινόμενα.

28. Συμφωνήθηκε ότι στο άμεσο μέλλον [μεσοπρόθεσμα] να υπάρξει «μερική εξόφληση των υφιστάμενων δανείων προς την Ελλάδα» από τον ESM. Για παράδειγμα μπορούν να αγοραστούν δάνεια του ΔΝΤ, για τα οποία το σημερινό επιτόκιο είναι περίπου 3%. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα το επιτόκιο να πέσει στο 0,9%! Παράλληλα θα χρησιμοποιηθούν τα κέρδη του 2014 από τον ESM, από τα ομόλογα των προγραμμάτων ANFA και SMP, για τη μείωση των χρηματοδοτικών αναγκών.

29. Το Eurogroup αποφάσισε να υπάρξει ένας «μηχανισμός έκτακτης ανάγκης για το χρέος», ένας «κόφτης» χρέους, δηλαδή, που θα εξασφαλίζει, σε μόνιμη βάση, την βιωσιμότητα του χρέους! Δεν θα υπάρχει καμιά διαπραγμάτευση για το χρέος αλλά αυτόματα θα αποφασίζοντα «μέτρα, όπως η περαιτέρω αναδιαμόρφωση του EFSF και η αναβολή των πληρωμών τόκων», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση του Eurogroup.

Επιστολή Ευκλείδη Τσακαλώτου


Ο υπουργός Ευκλείδης Τσακαλώτος την Πέμπτη [26.05.2106] απέστειλε επιστολή στον Επίτροπο Οικονομικών της Ε.Ε., Pierre Moscovici, καθώς και στον επικεφαλής των Τεχνικών Κλιμακίων, Declan Costello, στην οποία τους επισημαίνει ποια θέματα δεν μπορεί να υλοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση καθώς αποτελούν «κόκκινες γραμμές» -«absolute red lines». Τα σημεία που επεσήμανε στην επιστολή του ο υπουργός Οικονομικών και στα οποία η κυβέρνηση «δεν πήγε πίσω» είναι:

30. Να επαναφέρουμε στη Βουλή την πρόταση για ειδικό φόρο στις μικρές ζυθοποιίες -δεν υπήρξε καμιά αλλαγή.

31. Να νομοθετηθεί σχέδιο ότι εάν έως τον Οκτώβριο του 2016 δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία επιλογής του στρατηγικού επενδυτή στον ΑΔΜΗΕ να ανακοινώσει την πώληση όλων των μετοχών της ΔΕΗ στον ΑΔΜΗΕ έως το Δεκέμβριο του 2016 και θα ιδιωτικοποιήσει πλήρως τον ΑΔΜΗΕ εντός του 2017 -δεν υπήρξε καμιά αλλαγή.

32. Στο συνταξιοδοτικό ζητούσαν να νομοθετήσουμε αλλαγές που αφορούσαν τις:
α. Ασφαλιστικές παροχές λόγω εργατικού ατυχήματος
β. Εισφορές νέων αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων
γ. Μεταβατικές ρυθμίσεις για τις εισφορές αυτοαπασχολούμενων, ήτοι αλλαγή στην κλίμακα έκπτωσης.

Όπως όλοι γνωρίζουν δεν υπήρξε καμιά πρόταση τροποποίησης σήμερα στη Βουλή σχετικά τα παραπάνω.

33. Ζητούσαν, το νομοθετικό πάγωμα όλων μισθολογικών αυξήσεων των ειδικών μισθολογίων που αφορά κυρίως το ένστολο προσωπικό, ιατρούς, προσωπικό των δημόσιων πανεπιστημίων και δικαστικούς για την περίοδο 2017-18. Η κυβέρνηση πέρασε τα ισοδύναμα μέτρα που θα ανακοινωθούν το φθινόπωρο.

Νέο Ταμείο


Το νέο Ταμείο δεν είναι ένα νέο ΤΑΙΠΕΔ. Έχει γενικότερους στόχους, με σημαντικότερους τη συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου κάτω από μία ενιαία στέγη, τη διαχείρισή τους ως σύνολο με σκοπό την καλύτερη αξιοποίηση τους, τη μείωση ελλειμμάτων, την αύξηση εσόδων από την αποτελεσματικότερη διαχείρισή τους και τη διαμόρφωση ενιαίας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για τη δημόσια περιουσία. Το ΤΑΙΠΕΔ, θα παραμείνει στο Ταμείο ως θυγατρική, μόνο για το διάστημα που θα διαρκέσει η εκπλήρωση του σκοπού του, όπως καθορίζεται στο Σχέδιο Αξιοποίησής του. Τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του θα μεταφερθούν στο νέο Ταμείο για διαχείριση.

34. Όλα τα έσοδα του νέου Ταμείου, πλην των εσόδων του ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ, θα διατίθενται κατά 50% σε αναπτυξιακές επενδύσεις, ενώ με την προηγούμενη συμφωνία, τα έσοδα του ΤΑΙΠΕΔ προορίζονταν μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους. Κανένα, δηλαδή, μέρος των εσόδων του δεν έφτανε στην πραγματική οικονομία! Σήμερα το 50% των εσόδων του νέου Ταμείου θα χρησιμοποιείται είτε σε αναπτυξιακές πολιτικές, είτε επενδύσεις στα ίδια τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας.

Από τα τέλη του 20ου αιώνα η ανθρωπότητα εισήλθε στην τρίτη μορφή κυριαρχίας. Στο πλαίσιο αυτής της μορφής, χάνεται τόσο η αξία των εδαφών, όσο και των ανθρώπινων πόρων. Οι τράπεζες δημιούργησαν χρηματοπιστωτικά εργαλεία που τους επιτρέπουν, όχι απλά να δημιουργούν χρήματα από το τίποτα, αλλά που είναι μακριά από τις πραγματικές αξίες.



του Ροστισλάβ Ισένκοφ*

Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Διάσκεψης Κορυφής στην Κωνσταντινούπολη. Οι εκπρόσωποι των περισσότερων χωρών απ όλες τις ηπείρους αναφέρθηκαν στους εμφυλίους πολέμους και τις διεθνείς συρράξεις που άρχισαν ή αναζωπυρώθηκαν.

Ωστόσο, δεν υπήρξαν περισσότεροι πόλεμοι. Όσα χρόνια υπάρχει η ανθρωπότητα, τόσα χρόνια γίνονται πόλεμοι. Κάθε γενιά γίνεται μάρτυρας ενός συνηθισμένου πολέμου, μεγάλου ή μικρού, αιματηρού ή όχι τόσο αιματηρού, που διεξάγεται είτε σε εθνικό έδαφος ή σε υπερπόντιες κτήσεις.

Το προαίσθημα του πολέμου


Η ζωή έχει αλλάξει πραγματικά σε σχέση με τις προγενέστερες εποχές. Το αίσθημα του κινδύνου στην κυριολεξία αιωρείται στην ατμόσφαιρα σ΄όλο τον κόσμο.

Αυτό βεβαίως δεν συμβαίνει επειδή αναμένεται μια ευρείας κλίμακας στρατιωτική σύρραξη των πυρηνικών δυνάμεων. Θα έλεγα ότι συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Ο κόσμος έχει την τάση να υποβαθμίζει την εν λόγω απειλή, θεωρώντας ότι η απειλή να καταστραφεί ο ανθρώπινος πολιτισμός, θα αναγκάσει τους πολιτικούς και τους στρατηγούς να αλλάξουν, αλλά δεν αντιλαμβάνεται, ότι το να διαθέτεις πυρηνικά όπλα, έχει κάποιο νόημα μόνο στην περίπτωση που θέλεις να τα χρησιμοποιήσεις. Υπό αυτή την έννοια, τα πυρηνικά όπλα δεν διαφέρουν από τα βέλη με το τόξο τα οποία, όταν ανακαλύφθηκαν, συνιστούσαν επίσης όπλα μαζικής καταστροφής. Λαμβάνοντας δε, υπόψη ότι ο γενικός πληθυσμός της ανθρωπότητας την προϊστορική περίοδο ήταν ολιγάριθμος, δεν είναι σαφές τι θα ήταν πιο επικίνδυνο: ένας σύγχρονος διηπειρωτικός πύραυλος, ή τα τόξα που υπήρχαν πριν χιλιάδες χρόνια.

Γιατί όμως οι πολιτικοί παγκοσμίως, διακατέχονται από το αίσθημα αυτό της απειλής, που μετατρέπεται σε υστερία, καθώς διαπιστώνουν ότι με τους μηχανισμούς που διαθέτει η σημερινή ανθρωπότητα δεν μπορούν να επιλύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν;

Η ανθρωπότητα σήμερα προσπαθεί, αντιμέτωπη με την προσφυγική κρίση, την πείνα και την φτώχεια, να καταπολεμήσει τις συνέπειες τους, χωρίς να εξετάζει τις αιτίες των προβλημάτων. Αυτός είναι και ο λόγος που τα προβλήματα, παρά τις πολλαπλές προσπάθειες που καταβάλλει η ανθρωπότητα για την επίλυση τους, διογκώνονται όλο και πιο γρήγορα.

Τα αίτια του προβλήματος πρέπει να αναζητηθούν στην αλλαγή της μορφής κυριαρχίας, που επιτρέπει στις ηγέτιδες χώρες να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην περιφέρεια της ανθρωπότητας.

Η πρώτη και η δεύτερη μορφή αποικιοκρατίας, μια μάχη για τον έλεγχο των ανθρώπων και των πηγών


Η ανθρωπότητα στην διάρκεια της ιστορίας της, βίωσε δύο μορφές κυριαρχίας και τώρα εισέρχεται στην τρίτη.

Στο πρώτο της στάδιο, που διήρκεσε από την έναρξη της Ιστορίας έως τις αρχές του 16ου αιώνα και ήταν η εποχή της αποικιοκρατίας, η κυριαρχία επιτυγχάνονταν με τις κατακτήσεις, ενώ σκοπός των κατακτήσεων ήταν τα εδάφη και οι άνθρωποι.

Στην περίοδο αυτή έχουν την αφετηρία τους και οι διάφορες μορφές εξάρτησης, αρχής γενομένης από την δουλεία έως την δουλοπαροικία, που περιόριζαν την ελευθερία του ατόμου και τον καθιστούσαν δέσμιο των μέσων παραγωγής (πρωτίστως της γης).

Η ανθρωπότητα από την περίοδο της αποικιοκρατίας εισέρχεται στη δεύτερη μορφή κυριαρχίας. Για την εκμετάλλευση των εδαφών δεν ήταν πλέον απαραίτητο να είναι δέσμιος ο πληθυσμός που κατοικούσε σ' αυτά. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η παραγωγικότητα της εργασίας, παρείχε στους Ευρωπαίους τη δυνατότητα να εκμεταλλεύονται τεράστιες εκτάσεις, ''χρησιμοποιώντας'' σχετικά λίγους ανθρώπινους πόρους. Μάλιστα, οι ανθρώπινοι αυτοί πόροι συχνά στοίχιζαν πιο φθηνά εάν μεταφέρονταν από άλλη ήπειρο.

Για να εξασφαλισθεί η κυριαρχία είναι αναγκαίο να υπάρξουν εγγυήσεις για τη σχετική ευημερία των λαών των χωρών που παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Κατ' αυτόν τον τρόπο, η υποτίμηση της αξίας των ανθρώπινων πόρων των αποικιών επιτυγχάνεται με την αναβάθμιση της αξίας των ανθρώπινων πόρων των μητροπόλεων.

Η σύγχρονη αποικιοκρατία, δεν χρειάζεται ούτε πλουτοπραγωγικές πηγές ούτε ανθρώπους


Από τα τέλη του 20ου αιώνα η ανθρωπότητα εισήλθε στην τρίτη μορφή κυριαρχίας. Στο πλαίσιο αυτής της μορφής, χάνεται τόσο η αξία των εδαφών, όσο και των ανθρώπινων πόρων. Οι τράπεζες δημιούργησαν χρηματοπιστωτικά εργαλεία που τους επιτρέπουν, όχι απλά να δημιουργούν χρήματα από το τίποτα, αλλά που είναι μακριά από τις πραγματικές αξίες.

Οι συναλλαγές με «χάρτινο πετρέλαιο», «χάρτινο χρυσό» και άλλες «χάρτινες αξίες», αρκετές φορές και ίσως στον υπερθετικό βαθμό, υπερέβησαν τα αποθέματα των πραγματικών αξιών.

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα που εξασφαλίσει την πολιτική κυριαρχία, έχει αποκοπεί πλήρως από την πραγματική οικονομία.

Σήμερα οι νόμοι οικονομικής και πολιτικής εξέλιξης λειτουργούν ανεξάρτητα από τις προσδοκίες και τις ανάγκες του συγκεκριμένου ατόμου, ακόμη και αν το άτομο αυτό είναι δισεκατομμυριούχος. Εάν η οικονομία μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ανθρώπους, σημαίνει ότι ο άνθρωπος καθίσταται για την ίδια ένας περιττός κρίκος, ένα εμπόδιο, που περιορίζει την απόδοση.

Η οικονομία των «χάρτινων» αξιών μπορεί με ευκολία να μετατρέψει το χρήμα σε περισσότερο χρήμα, παρακάμπτοντας όχι μόνο το στάδιο παραγωγής πραγματικών αξιών, αλλά και το άτομο με τις ανάγκες του.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι ενέργειες των μεγάλων δυνάμεων στην σύγχρονη πολιτική, οι οποίες μας φαίνονται χαοτικές, απερίσκεπτες και αφύσικες, στην πραγματικότητα έχουν βαθύ νόημα και την δική τους εσωτερική λογική, ανεξάρτητα απ΄ το αν την λογική αυτή την κατανοούν οι λαϊκές μάζες, οι πολιτικοί που κυβερνούν, ή έστω ένα ανθρώπινο όν.

Επειδή, ούτε τα εδάφη, ούτε οι άνθρωποι, δεν είναι πλέον απαραίτητα για την ευημερία και την κυριαρχία των πόρων, δεν χρειάζεται να υπάρχουν και ως στόχος, στην πορεία των σύγχρονων διενέξεων.

Η σημερινή διαμάχη μεταξύ των γιγάντων της γεωπολιτικής, διεξάγεται όχι τόσο για να διατηρηθούν οι πολιτικοί σχηματισμοί, όσο για να δημιουργηθούν οι μέγιστες ευνοϊκές συνθήκες που θα συμβάλλουν στην εξάλειψη τους.

Συνεπώς σήμερα στην σύρραξη αυτή, νικητής δεν θα αναδειχθεί εκείνος, που κατέλαβε κάποια εδάφη ή καθυπόταξε τον πληθυσμό τους, αλλά εκείνος που εξανάγκασε τον γεωπολιτικό του αντίπαλο να υποστεί μεγάλες υλικές απώλειες, εξαιτίας γεγονότων που συντελούνται σε τρίτες χώρες των οποίων ο πληθυσμός δεν εμπλέκεται στην σύρραξη αυτή.

Είναι αυτονόητο ότι η μορφή αυτή κυριαρχίας, που απαρνείται την ανθρωπότητα και τον ανθρωπισμό, δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ. Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι στόχος της είναι να την καταπολεμήσει, ώστε η ανθρωπότητα να επιστρέψει σ ‘έναν κόσμο με πραγματικές και όχι «χάρτινες» αξίες.

Όμως οι αρχές της σύγχρονης οικονομίας, ακόμη και σε συνθήκες παγκόσμιας συστημικής κρίσης, αλλάζουν με τρόπο αργό και αντιφατικό.

Κατ αυτόν τον τρόπο στα προσεχή χρόνια, ενδεχομένως σε δεκαετίες, θα πρέπει να ζήσουμε σε μια τέτοια μορφή κυριαρχίας, για την οποία η ανθρώπινη ύπαρξη, η ύπαρξη της ανθρωπότητας και της ζωής που διέπεται από την λογική, δεν συνιστούν αναγκαίο όρο. Το χρήμα, που παράγεται από μόνο του χωρίς την ανθρώπινη συμμετοχή, είναι ένα πράγμα πιο φοβερό και από την «εξέγερση των μηχανών»

* Ο Ροστισλάβ Ισένκοφ, είναι πολιτικός σχολιαστής του Ειδησεογραφικού Πρακτορείου «Η Ρωσία σήμερα»