06/14/16

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Οι Άγγλοι, ένα έθνος με μεγάλη ιστορική παράδοση, δεν είναι εύκολο φυσικά να μπει στο γερμανικό μπλοκ. Ο αγγλικός λαός αντιδρά σ' αυτήν την ζοφερή εξέλιξη. Και προσπαθεί να υψώσει το ανάστημά του, απέναντι σε όλες τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που υφίσταται.... 



του Απόστολου Διαμαντή

Mετά την απόρριψη του ευρωσυντάγματος από τους Γάλλους το 2005, που έβαλε φραγμό στα σχέδια κατάργησης των ευρωπαϊκών εθνικών κρατών, το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία είναι η δεύτερη ευκαιρία για του ευρωπαϊκούς λαούς να δώσουν ένα καίριο χτύπημα στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, που μαζί με την Γερμανία σχεδιάζουν την κατάλυση των ελεύθερων ευρωπαϊκών κρατών και την υποταγή τους στην ολοκληρωτική ΕΕ.

Η ΕΕ και κυρίως η ευρωζώνη, που λειτουργεί ως μέσον πολιτικής υποδούλωσης των ευρωπαϊκών λαών, λειτουργούν όλο και περισσότερο ως θεσμοί επιβολής της γερμανικής τραπεζικής και πολιτικής ελίτ. Έτσι, στο πλαίσιο αυτό, κάθε απόπειρα των ευρωπαϊκών εθνών να θέσουν αίτημα ελευθερίας, παρουσιάζεται ως “ευρωσκεπτικισμός”, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για το φυσικό δικαίωμα των λαών να ορίζουν, ελεύθερα, τις τύχες τους.

Το ζήτημα αυτό της ελευθερίας, συσκοτίζεται από το αίτημα της δήθεν συνένωσης ενόψει μιας αόρατης απειλής που δήθεν υπάρχει εναντίων των ευρωπαϊκών λαών. Η απειλή αυτή είναι άλλοτε η οικονομική κρίση, άλλοτε ο ισλαμο-φασισμός και άλλοτε, όταν αυτά δεν αρκούν, η τρομοκρατία του πολέμου, πως δηλαδή η ΕΕ μας σώζει από τα δεινά του πρόσφατου παρελθόντος.

Φυσικά πρόκειται για σκέτη και απροκάλυπτη προπαγάνδα, η οποία όλο και περισσότερο αδυνατεί να κρύψει την ωμή πραγματικότητα, την απλή και καθαρή πρόθεση των Γερμανών, αλλά και των Γάλλων, να υποτάξουν όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, αρχικά μέσω των δημοσιονομικών ελέγχων και εν τέλει μέσω της κατάργησης και των πολιτικών ελευθεριών.

Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη και στη Γαλλία, τη χώρα της Δημοκρατίας, η εξωνημένη κυβέρνηση των σοσιαλδημοκρατών – που είναι ακόμη χειρότερη και από τους γκωλικούς, διότι δεν έχει κανέναν πατριωτικό φραγμό έναντι της γερμανικής επιβολής – προσπαθεί να περάσει νόμους που τους υπαγορεύουν οι Βρυξέλλες, παρακάμπτοντας το γαλλικό κοινοβούλιο!

Φυσικά, εμείς εδώ στην Ελλάδα, καθώς βρισκόμαστε υπό αυστηρή διεθνή επιτήρηση, έχουμε οικειοθελώς παραδώσει στους Γερμανούς κάθε ίχνος κρατικής κυριαρχίας και έχουμε ουσιαστικά καταργήσει και τον κοινοβουλευτισμό. Εφόσον τα νομοσχέδια δεν συντάσσονται εδώ, αλλά υποβάλλονται από τους δανειστές και εφόσον οι βουλευτές εκβιάζονται να τα ψηφίσουν, τότε έχει καταργηθεί η έννομη εσωτερική τάξη.

Η πολιτική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την σταδιακή υποκατάσταση της εσωτερικής έννομης δημοκρατικής τάξης από τα υπερεθνικά όργανα που αποφασίζουν ερήμην των λαών και των εθνών της Ευρώπης, γίνεται ολοένα και πιο δραματική.

Οι Άγγλοι, ένα έθνος με μεγάλη ιστορική παράδοση, δεν είναι εύκολο φυσικά να μπει στο γερμανικό μπλοκ. Ο αγγλικός λαός αντιδρά σ' αυτήν την ζοφερή εξέλιξη. Και προσπαθεί να υψώσει το ανάστημά του, απέναντι σε όλες τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που υφίσταται.

Φυσικά, είναι δύσκολο να κερδίσει το Βrexit. Mάλλον θα χάσει. Όμως, παρόλα αυτά, θα έχει καταγραφεί η αντίθεση του μισού αγγλικού πληθυσμού και είναι βέβαιον πως στο τέλος η απαίτηση για ελευθερία θα υπερισχύσει της απολυταρχίας και οι ευρωπαϊκοί λαοί θα επανακτήσουν, αργά ή γρήγορα, το δικαίωμά τους να ζουν με τον τρόπο που αυτοί οι ίδιοι θα αποφασίζουν και να εκλέγουν τις κυβερνήσεις που αυτοί οι ίδιοι θα επιλέγουν.
 Απόστολος Διαμαντής/tvxs

Οι Γάλλοι κατέβηκαν στους δρόμους του Παρισιού και άλλων πόλεων, εν μέσω της διεξαγωγής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (Euro), για άλλη μια φορά προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την μεταρρύθμιση στα εργασιακά η οποία έχει προκαλέσει από τον Μάρτιο πολλές απεργίες και διαδηλώσεις.


Είκοσι έξι άνθρωποι τραυματίσθηκαν, εκ των οποίων έξι διαδηλωτές και είκοσι μέλη των δυνάμεων της τάξης, σε βίαιες συγκρούσεις που σημειώθηκαν στη διάρκεια μιας ακόμη ογκώδους διαδήλωσης στο Παρίσι εναντίον της κυβερνητικής μεταρρύθμισης της εργασιακής νομοθεσίας.

Δεκαπέντε άτομα συνελήφθησαν στη διάρκεια της διαδήλωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε έπειτα από έκκληση συνδικάτων.

Οι Γάλλοι κατέβηκαν στους δρόμους του Παρισιού και άλλων πόλεων, εν μέσω της διεξαγωγής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (Euro), για άλλη μια φορά προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την μεταρρύθμιση στα εργασιακά η οποία έχει προκαλέσει από τον Μάρτιο πολλές απεργίες και διαδηλώσεις.

"Έχω συμμετάσχει σε όλες τις διαδηλώσεις από τον Μάρτιο, επειδή θέλω να ζω με αξιοπρέπεια και όχι να επιβιώνω. Θέλω να αποσυρθεί . Αυτό θα σταματήσει μόνο όταν θα υπάρξει η απόσυρση", δήλωσε στο Παρίσι ο Ορελιέν Μπουκελμούν, 26 ετών, τεχνικός στον τομέα της ενέργειας.

Τα συνδικάτα, με επικεφαλής τη CGT (Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας), ανακοίνωσαν την κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων προκειμένου να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στη μεταρρύθμιση του κώδικα εργασιακών σχέσεων.

Σε περίπου 130 άτομα, τα οποία είχαν προσαχθεί στη διάρκεια προηγούμενων διαδηλώσεων, απαγορεύτηκε η συμμετοχή στις σημερινές διαδηλώσεις. Από τις 9 Μαρτίου, πολλές συγκεντρώσεις έδωσαν χώρο σε σκηνές αντάρτικου πόλεων προκαλώντας εκατοντάδες τραυματίες και συλλήψεις.

Όμως σε εκείνους που θεωρούν ότι αυτός είναι ο τελευταίος γύρος του ατέλειωτου μπρα-ντε-φερ με την εξουσία, ο ηγέτης της CGT Φιλίπ Μαρτινέ υποσχέθηκε μια ιστορική απάντηση.

Η CGT, η οποία ναύλωσε περισσότερα από 600 λεωφορεία σε όλη τη Γαλλία για να φθάσουν στην πρωτεύουσα, ελπίζει ότι θα συγκεντρώσει περισσότερο κόσμο απ' ό,τι στις 31 Μαρτίου, μία ημέρα διαδηλώσεων που συγκέντρωσε σχεδόν 390.000 άτομα σε 250 πόλεις, σύμφωνα με τις αρχές, 1,2 εκατομμύριο σύμφωνα με τους διοργανωτές.

Διαδηλώσεις έχουν διοργανωθεί και σε περίπου πενήντα πόλεις της επαρχίας.

"Οι νέοι στη γαλέρα, οι γέροι στη μιζέρια, αυτή την κοινωνία δεν τη θέλουμε πια", φώναζαν οι διαδηλωτές στη Λυών (κεντροανατολική Γαλλία). "Το Βέλγιο είναι μαζί μας!" φώναξε η πορεία όταν συνάντησε τους βέλγους φιλάθλους του Euro.

Στη διάρκεια του πρωινού, οδοφράγματα στήθηκαν στη Βρέστη και ξεκίνησαν απεργίες στο λιμάνι της Μασσαλίας. Επλήγη επίσης ο τομέας της ενέργειας με διακοπή της παραγωγής σε διάφορους σταθμούς και διακοπή γραμμών υψηλής τάσης στην περιοχή του Παρισιού, σύμφωνα με τη CGT.

Στο Παρίσι, ο Πύργος του Άιφελ έκλεισε λόγω της απεργίας ενός μέρους του προσωπικού.

Στους σιδηροδρόμους, έπειτα από 14 ημέρες κινητοποίησης, το ποσοστό των απεργών έφθασε την Τρίτη το 7,3%, σε όλες τις κατηγορίες, έναντι 4,6% τη Δευτέρα.

Στις 23 και 28 Ιουνίου προβλέπονται άλλες δύο ημέρες απεργιών και κινητοποιήσεων παντού στη Γαλλία.

"Αυτή είναι κάθε άλλο παρά η τελευταία διαδήλωση. Είναι προς το συμφέρον της κυβέρνησης να αποσύρει τον νόμο της, αν όχι θα μπλοκάρουμε την οικονομία", απειλεί ο Ορελιέν Μπουκελμούν.

Την Παρασκευή έχει προβλεφθεί μια συνάντηση ανάμεσα στον επικεφαλής της CGT και την υπουργό Εργασίας Μιριάν Ελ Χομρί.

Λιγότερο από έναν χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, αυτή η τελευταία μεγάλη μεταρρύθμιση της θητείας του Φρανσουά Ολάντ αποσκοπεί, σύμφωνα με την κυβέρνηση, να δώσει ευελιξία στις επιχειρήσεις ώστε να καταπολεμηθεί η ενδημική ανεργία (σχεδόν 10%). Περιλαμβάνει κυρίως τη χαλάρωση του νόμου για τον χρόνο εργασίας ευνοώντας τις επιχειρησιακές συμφωνίες.

Για τους επικριτές του, το κείμενο κινδυνεύει να αυξήσει την αβεβαιότητα για τους μισθωτούς.

Το κοινωνικό κίνημα σκλήρυνε τη στάση του πριν από τρεις εβδομάδες με τον αποκλεισμό λιμανιών, διυλιστηρίων και αποθηκών καυσίμων, αναγκάζοντας τη Γαλλία να αντλήσει από τα στρατηγικά αποθέματά της σε πετρέλαιο.

Καθώς πλησίαζε η έναρξη του Euro, οι δράσεις αυτές έπληξαν την εικόνα της Γαλλίας και του τουρισμού της, τομέα ο οποίος έχει ήδη δεχθεί πλήγμα από τις επιθέσεις του 2015.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε την Κυριακή, μια μικρή πλειοψηφία Γάλλων (54%) τάσσονται κατά της συνέχισης των απεργιών και των διαδηλώσεων. Πριν από τρεις εβδομάδες, μια παρόμοια έρευνα είχε δώσει ακριβώς το αντίστροφο αποτέλεσμα.
avgionline

Το 47% των πιθανών ψηφοφόρων δηλώνει ότι θα επιλέξει την έξοδο από την ΕΕ του BREXIT σε σύγκριση με το 40% που επιθυμεί να παραμείνει η χώρα του εντός της ΕΕ του BREMAIN...

 


Προβάδισμα 7 ποσοστιαίων μονάδων καταγράφει η εκστρατεία υπέρ του Brexit, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση, που διεξήχθη μέσω διαδικτύου και δημοσιεύτηκε σήμερα κι η οποία προστίθεται σε μια σειρά ερευνών γνώμης όπου οι υποστηρικτές της αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση προηγούνται των υπέρμαχων της παραμονής στην ΕΕ ενόψει του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου.

Το 47% των πιθανών ψηφοφόρων δηλώνει ότι θα επιλέξει την έξοδο από την ΕΕ σε σύγκριση με το 40% που επιθυμεί να παραμείνει η χώρα του εντός της ΕΕ, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που έγινε σε δείγμα 2.497 ανθρώπων.

Η εταιρεία δημοσκοπήσεων TNS επισημαίνει ότι το 13% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν έχει αποφασίσει τί θα ψηφίσει ή ότι δεν σκοπεύει να πάει να ψηφίσει.

Μια δημοσκόπηση του ινστιτούτου TNS που δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα έδινε στην εκστρατεία υπέρ της εξόδου προβάδισμα 2%, στο 43%.

Η διαμάχη μεταξύ ΔΝΤ και Γερμανίας για τον ενδεδειγμένο τρόπο διαχείρισης του ελληνικού χρέους αναμένεται να κορυφωθεί το φθινόπωρο, εκτιμά η γερμανική Handelsblatt.... 


«Κρίση διαρκείας μεταξύ εταίρων» είναι ο τίτλος εκτενούς άρθρου στην οικονομική εφημερίδα HaΝΤ και ειδικότερα τα χρήματα που είχαν διαθέσει βιομηχανικές χώρες στο Ταμείο στο απόγειο της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Την ώρα που η Ουάσιγκτον ζητά να παραταθούν τα δάνεια αυτά, το Βερολίνο αντιστέκεται σθεναρά, εκτιμώντας ότι το ΔΝΤ διαθέτει στην παρούσα φάση επαρκείς πόρους.

«Ακόμη κι αν η σύγκρουση αυτή όμως (…) καταλήξει σε ένα αίσιο τέλος», σημειώνει η εφημερίδα, «Βερολίνο και Ουάσιγκτον βρίσκονται στα πρόθυρα ενός θερμού φθινοπώρου. Το αργότερο τότε θα επανέλθει στο τραπέζι το θέμα της Ελλάδας. Το φθινόπωρο θα παρουσιαστεί μια νέα ανάλυση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, η οποία θα συνυπολογίζει τις ευρωπαϊκές προτάσεις για την ελάφρυνση του χρέους. Ήδη τονίζεται όμως ότι το ΔΝΤ πιθανότατα δεν θα αρκεστεί στις έως τώρα δεσμεύσεις των Ευρωπαίων. 
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται ενοχλημένη έως και εκνευρισμένη με το γεγονός ότι η γερμανική κυβέρνηση παρουσίασε την πρόσφατη συμφωνία για την Ελλάδα ως δικό της θρίαμβο και ήττα για το ΔΝΤ. Αυτό αναμένεται να γίνει σαφές και στις διαπραγματεύσεις του φθινοπώρου. Η Ουάσιγκτον έχει τονίσει επανειλημμένως ότι δεν συμμετέχει ακόμη στο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας. 
Το ερώτημα ωστόσο είναι πόσο αξιόπιστη είναι αυτή η απειλή. Εντέλει το ΔΝΤ δεσμεύεται από τα συμφέροντα των χωρών μελών του. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι διαθέτουν την πλειοψηφία. Το διοικητικό προσωπικό του ΔΝΤ, με το οποίο υπήρξαν τελευταία τόσο μεγάλες διαμάχες, είναι μισθωτοί υπάλληλοι των χωρών μελών, λέει το Βερολίνο. Η διευκρίνιση αυτή λέει αρκετά για το κλίμα που επικρατεί στην παρούσα φάση», παρατηρεί η Handelsblatt.

Απάντηση Μάριο Ντράγκι σε Νίκο Χουντή: «Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ θα "ανοιγοκλείνει" την κάνουλα της ρευστότητας, για τις χώρες που βρίσκονται σε Μνημόνιο». 

 


Το κίνδυνο να αποτελέσει η Ποσοτική Χαλάρωση ένα ακόμα εργαλείο πίεσης της Τρόικα απέναντι στην Ελλάδα επισημαίνει σε δήλωσή του ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, Νίκος Χουντής, με αφορμή απάντηση του Προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, για τους όρους και τις προϋποθέσεις ένταξης μιας χώρας που βρίσκεται σε καθεστώς Μνημονίου, στο Πρόγραμμα Αγοράς Κρατικών Ομολόγων της ΕΚΤ.

Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, στην απάντησή του, αφού υπενθυμίζει τους στόχους του προγράμματος Ποσοτικής Χαλάρωσης (PSPP) και τις «δικλείδες ασφαλείας» που ισχύουν για τις αγορές περιουσιακών στοιχείων (πχ κρατικά ομόλογα), όπως η απαίτηση για την κατοχή ελάχιστης πιστοληπτικής επενδυτικής βαθμίδας, περιγράφει τους όρους και τις προϋποθέσεις συμμετοχής μιας χώρας σε Μνημόνιο, στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης.

Πιο συγκεκριμένα ο Μάριο Ντράγκι πληροφορεί τον έλληνα ευρωβουλευτή ότι σύμφωνα με το άρθρο 4.2 της Απόφασης 2015/774 της ΕΚΤ, η συμμετοχή μιας χώρας σε Μνημόνιο στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης περιορίζεται «σε δύο μήνες μετά τη θετική έκβαση κάθε αξιολόγησης του προγράμματος, εκτός εάν συντρέχουν «εξαιρετικές περιστάσεις» (που αιτιολογούν την πρόωρη αναστολή των αγορών ή τη συνέχισή τους μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου και μέχρι την έναρξη της επόμενης αξιολόγησης)».

Στη συνέχεια της απάντησής του ο Κεντρικός Τραπεζίτης προσπαθεί να εξηγήσει την έννοια των «εξαιρετικών περιστάσεων», σημειώνοντας ότι «εναπόκειται στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ να καθορίσει εάν συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις», δηλαδή, το ΔΣ της Τράπεζας θα κρίνει κατά το δοκούν πότε θα «κόβει» την Ελλάδα από το Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης, δημιουργώντας επιπρόσθετες πιέσεις στην ελληνική κυβέρνηση, κατά τη διάρκεια των επόμενων αξιολογήσεων.

Με αφορμή την απάντηση Ντράγκι, ο Νίκος Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση:


«Εδώ και ένα χρόνο η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τον ελληνικό λαό ότι με μια θετική ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου, θα πλημμυρίσει η ελληνική οικονομία με νέα κεφάλαια και με ρευστότητα από την ΕΚΤ, μέσω του Προγράμματος Ποσοτικής Χαλάρωσης. Το ίδιο προσπάθησε να κάνει και ο έλληνας Υπουργός Οικονομικών σε προχθεσινή του συνέντευξη στο Bloomberg.

Δυστυχώς για την ελληνική κυβέρνηση, η συμμετοχή της Ελλάδας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης δεν είναι ούτε δεδομένη, αλλά ούτε κατ’ ανάγκη ευεργετική.

Η συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης, όχι μόνο δεν θα αποκλιμακώσει τα δυνητικά επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας, λόγω των πολύ αυστηρών ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων, ενδεχομένως θα αποτελέσει έναν νέο μοχλό πίεσης και εκβιασμών της Τρόικα, για την επόμενη αξιολόγηση.

Η απάντηση του Προέδρου της ΕΚΤ είναι αποκαλυπτική. Η Ελλάδα θα συμμετέχει στο Πρόγραμμα μόνο για 2 μήνες, μέχρι την έναρξη της επόμενης αξιολόγησης, και το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας θα έχει το δικαίωμα να αποκλείει τα ελληνικά χρεόγραφα, όποτε αυτό κρίνει ότι συντρέχουν ... ‘εξαιρετικές περιστάσεις’.

Με φόντο τον αποκλεισμό της Ελλάδας από το Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης, φαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση θα δώσει - και πάλι - τα πάντα. Τα εργασιακά, οι ομαδικές απολύσεις, ο 13ος και 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα, οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα στην απεργία είναι πάνω στο τραπέζι».

Ακολουθεί η πλήρης απάντηση του Μάριο Ντράγκι:

Αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κύριε Χουντή, 

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας, την οποία μου διαβίβασε ο κ. Roberto Gualtieri, Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, μαζί με συνοδευτική επιστολή, στις 29 Απριλίου 2016. 

Όσον αφορά το ερώτημά σας σχετικά με την καταλληλότητα των κρατικών ομολόγων στο πλαίσιο του προγράμματος αγοράς τίτλων του δημόσιου τομέα (public sector purchase programme - PSPP) στην περίπτωση που εκδίδονται από κράτη μέλη που εντάσσονται σε πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι το πρόγραμμα PSPP συνιστά ένα μέτρο νομισματικής πολιτικής το οποίο έχει σχεδιαστεί με σκοπό την αντιμετώπιση των κινδύνων που απειλούν την επίτευξη του στόχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για σταθερότητα των τιμών. 

Το πρόγραμμα αποβλέπει στην περαιτέρω ενίσχυση του μηχανισμού μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής και στη χαλάρωση των νομισματικών και χρηματοπιστωτικών συνθηκών, υποβοηθώντας με αυτόν τον τρόπο τη συνολική κατανάλωση και τις επενδυτικές δαπάνες στη ζώνη του ευρώ και εν τέλει συμβάλλοντας στην επάνοδο των ρυθμών πληθωρισμού σε επίπεδα κάτω αλλά πλησίον του 2% μεσοπρόθεσμα. 

Το πρόγραμμα PSPP περιέχει μια σειρά από δικλίδες ασφαλείας σκοπός των οποίων είναι να διασφαλίζεται ότι οι αγορές που πραγματοποιούνται είναι ανάλογες προς τους στόχους του, ότι οι συναφείς χρηματοπιστωτικοί κίνδυνοι έχουν ληφθεί δεόντως υπόψη στον σχεδιασμό του και ότι οι κίνδυνοι αυτοί περιορίζονται μέσω της διαχείρισης κινδύνων. 

Συνεπώς, οι αγορές χρεογράφων στο πλαίσιο του προγράμματος PSPP υπόκεινται σε κριτήρια καταλληλότητας που απαιτούν, κατά κύριο λόγο, ο εκδότης ή ο εγγυητής να συμμορφώνεται με την ελάχιστη απαίτηση πιστοληπτικής διαβάθμισης του Ευρωσυστήματος, δηλ. να έχει διαβάθμιση τουλάχιστον ίση με την τρίτη βαθμίδα πιστοληπτικής διαβάθμισης της εναρμονισμένης κλίμακας πιστοληπτικής διαβάθμισης του Ευρωσυστήματος. 

Η αγορά χρεογράφων που εκδίδονται από έναν εκδότη που δεν πληροί την ελάχιστη απαίτηση πιστοληπτικής διαβάθμισης του Ευρωσυστήματος είναι δυνατή μόνο κατ' εξαίρεση και με την προϋπόθεση ότι εφαρμόζονται συγκεκριμένες δικλίδες ασφαλείας για τον μετριασμό δυνητικών χρηματοπιστωτικών κινδύνων που συνδέονται με τέτοιες αγορές. 

Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της απόφασης της ΕΚΤ για το πρόγραμμα PSPP περιορίζει την περίοδο αγορών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του εν λόγω προγράμματος και αφορούν χρεόγραφα τα οποία εκδίδουν ή εγγυώνται πλήρως κεντρικές κυβερνήσεις κρατών μελών της ζώνης του ευρώ που υπόκεινται σε πρόγραμμα οικονομικής στήριξης σε δύο μήνες μετά τη θετική έκβαση κάθε αξιολόγησης του προγράμματος, εκτός εάν συντρέχουν «εξαιρετικές περιστάσεις» (που αιτιολογούν την πρόωρη αναστολή των αγορών ή τη συνέχισή τους μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου και μέχρι την έναρξη της επόμενης αξιολόγησης). 

Αυτή η διάταξη συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου να διασφαλίζεται η αναλογικότητα των αγορών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του προγράμματος PSPP προς τους σκοπούς της νομισματικής πολιτικής που επιδιώκονται μέσω του προγράμματος και να περιορίζονται οι σχετικοί χρηματοπιστωτικοί κίνδυνοι μέσω επαρκών μέτρων διαχείρισης κινδύνων, διαφυλάσσοντας έτσι την ακεραιότητα, τη βιωσιμότητα και την αποτελεσματικότητα του προγράμματος. 

Όσον αφορά την έννοια των «εξαιρετικών περιστάσεων» (που αιτιολογούν την πρόωρη αναστολή των αγορών ή τη συνέχισή τους μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου και μέχρι την έναρξη της επόμενης αξιολόγησης), εναπόκειται στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ να καθορίσει εάν συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις. Για παράδειγμα, τέτοιες περιστάσεις ενδέχεται να συντρέχουν σε σχέση με τη διάρκεια της αξιολόγησης του προγράμματος: η περίοδος δύο μηνών αντανακλά έναν «κανονικό» κύκλο αξιολόγησης, σύμφωνα με τον οποίο οι συζητήσεις σχετικά με μια νέα αξιολόγηση ξεκινούν συνήθως δύο μήνες περίπου έπειτα από την ολοκλήρωση της προηγούμενης αξιολόγησης – ενδέχεται, ωστόσο, να συντρέχουν περιστάσεις που επηρεάζουν τέτοιους «κανονικούς» κύκλους αξιολόγησης. 

Ως εκ τούτου, το άρθρο 4 παράγραφος 2 προβλέπει κάποια ευελιξία και επιτρέπει στο Διοικητικό Συμβούλιο την παρέκκλιση από την περίοδο δύο μηνών, σε περίπτωση που συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις. Ενδέχεται να υπάρχουν και άλλες εξαιρετικές περιστάσεις, οι οποίες δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν τώρα και οι οποίες θα αξιολογηθούν από το Διοικητικό Συμβούλιο όποτε προκύψουν. 

Με εκτίμηση, [υπογραφή] 
Mario Draghi

Συριακοί τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μεταδίδουν ότι σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στο Ισλαμικό Κράτος σκοτώθηκε ο ηγέτης του ISIS, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι...


 
Οι φιλοκυβερνητικοί σταθμοί Sama TV και al-Ekhbariya επικαλούνται πηγές προσκείμενες στο Ισλαμικό Κράτος και μεταδίδουν ότι σκοτώθηκε ο αλ-Μπαγκντάντι, χωρίς να δίνουν περισσότερες λεπτομέρειες.

Αλλες πληροφορίες φέρουν τον ηγέτη της τζιχαντιστικής οργάνωσης να σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια αμερικανικής αεροπορικής επιδρομής.

Στις 10 Ιουνίου, το ιρακινό τηλεοπτικό δίκτυο Al Sumariya είχε μεταδώσει, επικαλούμενο τοπικές πηγές στην επαρχία Νινευή, ότι ο αλ Μπαγκντάντι μαζί με διοικητές του Ισλαμικού Κράτους είχαν τραυματισθεί όταν αεροπορικές επιδρομές έθεσαν ως στόχο τα κρησφύγετά τους κοντά στα συρο-ιρακινά σύνορα.

Ο διεθνής συνασπισμός κατά του Ισλαμικού Κράτους δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες αυτές, αλλά δεν αρνήθηκε ότι πραγματοποιήθηκαν οι αναφερθείσες αεροπορικές επιδρομές.

Ποιός ήταν ο  Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι


Ο Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι (28 Ιουλίου1971) ήταν ο χαλίφης του Ισλαμικού Κράτους, ενός κράτους που δεν έχει αναγνώριση διεθνώς, ενώ έχει καταλάβει με τη βία εδάφη του Ιράκ και της Συρίας. 

Από τις 4 Οκτωβρίου 2011, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν κατατάξει τον αλ-Μπαγκντάντι στη λίστα της διεθνούς τρομοκρατίας, ενώ μάλιστα έχει ανακοινωθεί και η αμοιβή των 10 εκατομμυρίων δολαρίων για οποιαδήποτε πληροφορία οδηγεί στην αιχμαλωσία του ή το θάνατό του[2]. 

Στις αρχές Ιουλίου 2014, με ένα ηχογραφημένο μήνυμα, ο αλ-Μπαγκντάντι ανακοίνωσε ότι σκοπός του είναι το κράτος του να φτάσει από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη Ρώμη και την Ισπανία και κάλεσε τους Μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο να εποικίσουν στο νέο κράτος.

Η οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος τού Ιράκ και του Λεβάντε («ISIS» - όπου με τον όρο Λεβάντε εννοείται η Συρία) είναι τόσο σκληροπυρηνική και χρησιμοποιεί τόσο βίαιες κι ακραίες μεθόδους ώστε αποκηρύχθηκε ακόμη κι από την «μαμά» Αλ Κάιντα! Η συγκεκριμένη ομάδα των ένοπλων τζιχαντιστών δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 2013 από τον Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι, ο οποίος ισχυρίζεται πως είναι απόγονος του προφήτη Μωάμεθ, κι ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν ανοιχτά τον Αμπού Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι, εκ των ηγετικών μορφών της Αλ Κάιντα στο Ιράκ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις δυτικών μυστικών υπηρεσιών και ειδικών αναλυτών η οργάνωσή του διαθέτει 10.000 έως 12.000 μέλη μεταξύ των ακραίων σουνιτών της Συρίας. Όμως, όπως σημειώνει σχετικό άρθρο της Guardian, «οι φιλοδοξίες του Μπαγκντάντι να αποκτήσει ολοένα και μεγαλύτερο έλεγχο στην οργάνωση Μέτωπο Αλ Νούσρα [σ.σ: το επίσημο παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία], ανάγκασε πριν λίγο καιρό τον αρχηγό της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ Ζαουάχρι, να ανακηρύξει το Μέτωπο Αλ Νούσρα ως τη μόνη πτέρυγα του δικτύου στη Συρία, συνιστώντας στο ISIL να περιορίσει τις δραστηριότητες του στο Ιράκ και να παραιτηθεί από τον αγώνα στη Συρία».

Ο 45χρονος αλ-Μπαγκντάντι διαφώνησε με τον Αλ Ζαουάχρι, σχετικά με το διαχωρισμό του ένοπλου αγώνα σε κάθε χώρα, οπότε η Αλ Κάιντα διέκοψε τις σχέσεις της με το ISIL, που πλέον μάχεται αυτόνομα για τη δημιουργία ενός νέου «χαλιφάτου» στο Ιράκ και τη Συρία. Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, ένα δείγμα της ωμότητας και των ακραίων μεθόδων της ISIS είχε φανεί από πέρσι, όταν η οργάνωση είχε επιβάλλει καθεστώς τρόμου στην πόλη Ράκα, που βρίσκεται στη βόρεια Συρία.

Συνεδριάζει, από τις 12 το μεσημέρι, υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, το Συμβούλιο Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής (ΣΕΕΠ). Το ΣΕΕΠ είναι αρμόδιο για τον στρατηγικό σχεδιασμό της εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής και συνέρχεται σήμερα σε πρώτη συνεδρίαση μετά τη θέσπισή του από τη Βουλή...



Το Συμβούλιο Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής ιδρύθηκε με τον νόμο 4339/2015 και φέρει την αρμοδιότητα για τον στρατηγικό σχεδιασμό, τη χάραξη και την αξιολόγηση της εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής, καθώς και για την κεντρική διαχείριση επικοινωνιακών κρίσεων.

Αποστολή του ΣΕΕΠ είναι η οικοδόμηση και η συνεκτική διαχείριση θετικής εικόνας της Ελλάδας στη διεθνή και εσωτερική κοινή γνώμη.

Το Σ.Ε.Ε.Π. αποτελείται από:
  1. Τον υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ή τον νόμιμο αναπληρωτή του,

  2. Τον υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού ή νόμιμο αναπληρωτή του,

  3. Τον υπουργό Εθνικής 'Αμυνας ή τον νόμιμο αναπληρωτή του,

  4. Τον υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ή τον νόμιμο αναπληρωτή του,

  5. Τον υπουργό Εξωτερικών ή τον νόμιμο αναπληρωτή του,

  6. Τον υπουργό Οικονομικών ή τον νόμιμο αναπληρωτή του,

  7. Τον αρμόδιο για την εθνική επικοινωνιακή πολιτική υπουργό ή τον νόμιμο αναπληρωτή του.
Οι νόμιμοι αναπληρωτές των μελών του Σ.Ε.Ε.Π. είναι τουλάχιστον γενικοί γραμματείς υπουργείου ή αυτοτελούς Γενικής Γραμματείας και ορίζονται με απόφαση του καθ' ύλην αρμόδιου υπουργού.

Το Σ.Ε.Ε.Π. συνεδριάζει τακτικά μια φορά τον χρόνο για την έγκριση, αξιολόγηση ή αναθεώρηση του στρατηγικού σχεδίου εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής και έκτακτα οποτεδήποτε το κρίνει αναγκαίο ο πρωθυπουργός.

Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του υποστηρίζεται από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας. Στις συνεδριάσεις του συμμετέχουν αμισθί, χωρίς δικαίωμα ψήφου και με συμβουλευτικό ρόλο, δύο καθηγητές πρώτης βαθμίδας Τμημάτων Επικοινωνίας Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, οι οποίοι ορίζονται κατ' έτος με κοινή απόφαση του υπουργού Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων και του αρμόδιου για την εθνική επικοινωνιακή πολιτική υπουργού.

Αλ. Τσίπρας: "Να ξαναφτιάξουμε την εικόνα της Ελλάδας και να προκαλέσουμε ένα ντόμινο θετικών εξελίξεων"


Ξεκινώντας την εισήγησή του ο πρωθυπουργός, σημείωσε ότι αποστολή της κυβέρνησης είναι να παράγει πολιτικές και έργο σε μια σειρά από τομείς, με θετικά πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για την οικονομία και την κοινωνία.

Απαραίτητη σε αυτό το πλαίσιο, όπως σημείωσε, η προβολή των πολιτικών και των αποτελεσμάτων τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας, η επικοινωνιακή προβολή της Ελλάδας που σιγά σιγά αλλάζει.

«H φήμη και η εικόνα μιας χώρας αποτελούν ένα άυλο κεφάλαιο που επηρεάζει άμεσα τον τουρισμό, τις επενδύσεις, τις εξαγωγές καθώς και κάθε άλλη πτυχή της οικονομικής και πολιτικής ζωής της ίδιας της χώρας και των κατοίκων της. Σε αυτή την ιστορική στιγμή έχουμε τη δυνατότητα να ξαναφτιάξουμε την εικόνα και τη φήμη της Ελλάδας και να προκαλέσουμε εκούσια ένα ντόμινο θετικών εξελίξεων» σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας, τονίζοντας ότι η στρατηγική διαχείριση της εικόνας της χώρας δεν αποτελεί επιλογή, αλλά αναγκαιότητα εθνικής σημασίας.

«Οφείλουμε να συντάξουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επικοινωνιακής πολιτικής, διότι αν δεν διαχειριστούμε εμείς την εικόνα της χώρας μας, κάποιος άλλος θα το κάνει για εμάς» συμπλήρωσε ο πρωθυπουργός.

Συνεχίζοντας, ο Αλ. Τσίπρας ανέφερε ότι στις αρχές της κρίσης, η εικόνα της Ελλάδας μαζί με την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία και την Ισπανία, ταυτιζόταν με έννοιες όπως η νωθρότητα, η σπατάλη, η μη παραγωγικότητα και συνοδευόταν από εξευτελιστικές για ένα έθνος εικόνες, όπως ενός γουρουνιού (PIGS) το οποίο ζει εις βάρος άλλων χωρών. Η στοχοποίηση που δέχτηκαν τότε οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου ήταν άνευ προηγουμένου.

Τα τελευταία χρόνια, σημείωσε, η εικόνα της Ελλάδας βάλλεται διαρκώς εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και προσφάτως του προσφυγικού ζητήματος.

«Η οικοδόμηση μιας επιθυμητής εικόνας πρέπει να γίνει αντιληπτή ως μέρος της εθνικής πολιτικής και όχι ως μια διαφημιστική καμπάνια ανεξάρτητη από το σχεδιασμό, τη διακυβέρνηση και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, τις μεγάλες και μικρές μεταρρυθμιστικές τομές» συμπλήρωσε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι απαιτείται μελέτη και στοχοθεσία, ειλικρίνεια και νηφαλιότητα σε σχέση με αυτά που μπορούμε να πετύχουμε. Τα μεθοδολογικά εργαλεία για nation branding υπάρχουν ήδη και άλλες χώρες (π.χ. Αυστραλία, Γερμανία) τα έχουν εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία. κ.α.

«Μέχρι τώρα, από την εθνική επικοινωνιακή πολιτική απουσίαζαν ο στρατηγικός σχεδιασμός, όραμα και στοχοθεσία καθώς και ο συντονισμός. Τα κενά αυτά ήρθε να καλύψει ο νόμος 4339/2015 με την σύσταση του Συμβουλίου Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής (Σ.Ε.Ε.Π.).

Το Σ.Ε.Ε.Π. είναι αρμόδιο για το στρατηγικό σχεδιασμό της εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής καθώς και για την κεντρική διαχείριση επικοινωνιακών κρίσεων.

Σκοπός του Σ.Ε.Ε.Π. είναι η διαχείριση και η οικοδόμηση μιας θετικής εικόνας της σύγχρονης Ελλάδας στη διεθνή και εσωτερική κοινή γνώμη, μιας εικόνας ρεαλιστικής που θα βασίζεται στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και θα αντανακλά τις προσπάθειές μας μακριά από «success stories» και επικοινωνιακά τρικ.

Η οικοδόμηση ενός ενιαίου εθνικού σήματος («brand») απαιτεί μακροχρόνιο σχεδιασμό και στοχεύει κυρίως σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα».

Ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε επιτακτική ανάγκη τις πρωτοβουλίες που θα βελτιώσουν άμεσα την εικόνα της χώρας μας:

- Διπλασιασμός των διαφημιστικών δαπανών στον τομέα του τουρισμού.

- Εφαρμογή επικοινωνιακών προγραμμάτων και δράσεων όλων των φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας.

- Συνεργασία και σύνδεση των γραφείων τύπου των Υπουργείων με την ΓΓΕΕ με στόχο την ενιαία προβολή του κυβερνητικού έργου στο εξωτερικό και εσωτερικό της χώρας.

- Πρωτοβουλίες επικοινωνιακού χαρακτήρα ανά Υπουργείο, διοργάνωση fame trips, δράση διακεκριμένων και καινοτόμων προσωπικοτήτων (ambassadors).

- Διαδικτυακή πύλη αφιερωμένη στις δράσεις κάθε υπουργείου, με σαφή και κοινή επικοινωνιακή ταυτότητα.

- Την ανάληψη και επικοινωνιακή υποστήριξη μικρών και μεγάλων πρωτοβουλιών οι οποίες θα λειτουργήσουν ως πόλος έλξης του διεθνούς ενδιαφέροντος.

- Η προώθηση της Αθήνας μπορεί να αποτελέσει μια από τις στρατηγικές για τη βελτίωση της εικόνας της χώρας. Η αξιοποίηση εμβληματικών πόλεων στις στρατηγικές διαχείρισης της εικόνας μιας χώρας αποτελεί συχνό φαινόμενο στη διεθνή πρακτική. Η «δημιουργική Αθήνα» το σύμβολο της δημιουργικής Ελλάδας που θα στηρίζεται σε 3 άξονες: α) στον πολιτισμό, β) στην επιχειρηματικότητα και γ) στις πρακτικές αλληλεγγύης και τα πολύ σημαντικά γεγονότα που πρόκειται να συμβούν στην Αθήνα το αμέσως επόμενο διάστημα στο χώρο του πολιτισμού: Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Documentα 14.

- Τη διεξαγωγή μιας πιο διευρυμένης και εις βάθος μελέτης της εικόνας της Ελλάδας σήμερα τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό, την οποία θα αναλάβει η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας σε συνεργασία με τα Γραφεία Τύπου του κάθε Υπουργείου.

«Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε μπροστά μας και απαιτείται δέσμευση από όλους προκειμένου να έχουμε τα επιθυμητά για όλους μας αποτελέσματα. Η επόμενη συνάντηση του συμβουλίου του Σ.Ε.Ε.Π. θα λάβει χώρα τον Οκτώβρη, ένα διάστημα αρκετό ώστε να συγκεκριμενοποιήσουμε τις δράσεις και τα επιμέρους projects που θα αναλάβει το κάθε υπουργείο» κατέληξε ο πρωθυπουργός. 
με πληροφορίες από ΑΜΠΕ / ΑΥΓΗ

Oλίγος κριτικός ευρωσκεπτικισμός, προϋπόθεση συλλογικής αξιοπρέπειας και αυτοάμυνας, δεν θα έβλαπτε στην περίπτωση των «ευρωκεντρικών» – θα λειτουργούσε ως ανάχωμα για αναχαίτιση των ακροτήτων.... 




Κ​​άποιοι απορούν: Πώς γίνεται, στη Γαλλία που έχει πολλοστημόριο των δικών μας προβλημάτων, οι διαδηλώσεις, τα συλλαλητήρια, οι μαχητικές διαμαρτυρίες να συγκλονίζουν τη χώρα, από άκρη σε άκρη. Kαι στην Eλλάδα να μην κουνιέται φύλλο, η κοινωνία να βυθίζεται σε τελματώδη αδράνεια, σε ολοσχερή παραίτηση από κάθε διαμαρτυρία, κάθε διεκδίκηση – στην Eλλάδα της ανυπόφορης κοινωνικής αδικίας, της εφιαλτικής ανεργίας, των συσσιτίων που αντιπαλεύουν, εφτά χρόνια τώρα, την παραλυτική ανικανότητα των κυβερνήσεων.

Δεν είναι δύσκολη η απάντηση: Διαδηλώσεις και συλλαλητήρια γίνονται, όταν υπάρχει έστω και ελάχιστη ελπίδα – όταν οι πολίτες βλέπουν ή διαισθάνονται ότι η διαμαρτυρία τους μπορεί να λειτουργήσει σαν πίεση προς τους κυβερνώντες για αλλαγή της λογικής με την οποία χειρίζονται τη «διάθεση των κονδυλίων», αλλαγή στην αξιολόγηση των προτεραιοτήτων. Στην Eλλάδα, σήμερα πια, τέτοια ελπίδα δεν υπάρχει.

Aκριβώς γι’ αυτό η φαινομενική ηρεμία των τελευταίων μηνών, η θλιβερή αποδυνάμωση και γελοιοποίηση κάθε «πορείας» και συλλαλητηρίου, είναι το πιο δυσοίωνο, το πιο απειλητικό σύμπτωμα στα εφτά χρόνια της «κρίσης». Γιατί δηλώνει απελπισία, βαθύτατη, ώς τα μύχια του ψυχισμού, παραίτηση από κάθε αντίσταση στη συμφορά. H βουβή απελπισία είναι κατά κανόνα προμήνυμα ανεξέλεγκτης από τη λογική έκρηξης, τυφλής βίας – κάποιοι (πάντοτε υπερβολικοί) οσμίζονται αίμα.

Tα κόμματα που κοκορεύονται με ασύγγνωστο κρετινισμό και ελεεινό λακεδισμό ότι αποβλέπουν «στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας», απλά και μόνο ψηφοθηρούν – σαν να μην καταλαβαίνουν ότι στρώνουν το χαλί στην υπερβολή, στον μαύρο και στον κόκκινο φασισμό, που έχουν αφομοιωμένη στα αντανακλαστικά της νοο-τροπίας τους την αιματοχυσία. Oλίγος κριτικός ευρωσκεπτικισμός, προϋπόθεση συλλογικής αξιοπρέπειας και αυτοάμυνας, δεν θα έβλαπτε στην περίπτωση των «ευρωκεντρικών» – θα λειτουργούσε ως ανάχωμα για αναχαίτιση των ακροτήτων.

[Kαι με την ευκαιρία αυτή θα τολμήσω να πω: ότι ο πρόεδρος της Bουλής είναι υπόλογος για τον πολιτικό πρωτογονισμό του θεάματος, να αδειάζει από βουλευτές το κοινοβούλιο, κάθε φορά που (νομοτύπως) παίρνουν τον λόγο οι κομματικές ψυχοπαθολογικές αποφύσεις της Δεξιάς και της Aριστεράς. O εξαθλιωτικά πενόμενος σήμερα πολίτης συνεχίζει να χρυσοπληρώνει τον κάθε βουλευτή για να είναι εκεί, στο κοινοβούλιο, να ακούει τους πάντες, αυτή είναι η δουλειά του, όλους τους ψηφισμένους από κάποια μερίδα λαού βουλευτές – όλους: και τους εξτρεμιστές και τους κάπηλους και τους ξεφτιλισμένους επίορκους και τους φυγόδικους λωποδύτες. Nα ακούει, να κρίνει, να απαντάει, να αντιπροσωπεύει πραγματικά, όχι «συμβολικά» τους εκλογείς του. Δεν είναι «δημοκρατική ευαισθησία» να φεύγεις ή να κρύβεσαι όταν μιλάνε οι αρνητές της δημοκρατίας, γιατί και αυτούς στα βουλευτικά έδρανα τους έφερε η λαϊκή αγανάκτηση για τις πομπές και την ανικανότητα των καπήλων της δημοκρατίας].

Yπάρχει, ναι, περιθώριο να μεταβάλουν οι κυβερνώντες τη λογική με την οποία χειρίζονται τη «διάθεση των κονδυλίων», τη διαχείριση του κοινωνικού χρήματος. O απελπισμός των Eλλήνων, η παραίτησή τους από διαδηλώσεις και συλλαλητήρια, ο βυθισμός στη βουβαμάρα που γεννάει κρυφό τρόμο και πανικό, δεν ξεκινάνε από την πιστοποίηση ότι «στέγνωσε» ολοκληρωτικά το Δημόσιο Tαμείο. Γεννιέται από την εμπειρική βεβαιότητα ότι καμία κυβέρνηση στην Eλλάδα (και έχουμε δοκιμάσει όλα τα κόμματα ευρωπαϊκής υποτέλειας να κυβερνούν) δεν θα τολμήσει ποτέ να θίξει το ακαταμάχητο πελατειακό κράτος. Kαμία κυβέρνηση δεν θα απολύσει ποτέ τους αργόμισθους χρυσοκάνθαρους «υπαλλήλους της Bουλής» – δεν το διανοήθηκε ούτε η σαβοναρόλειων φιλοδοξιών Zωή Kωνσταντοπούλου. Eδώ η κυβέρνηση της «ριζοσπαστικής» (όχι οποιασδήποτε!) Aριστεράς και δεν τόλμησε να θίξει, δυο χρόνια τώρα, τις χίλιες πεντακόσιες «Eταιρείες του Δημοσίου» (όπου το τρελό φαγοπότι των άκρως ευνοημένων της κομματοκρατίας) ούτε το μισθολόγιο –το εξωφρενικό «εφάπαξ»– τις συντάξεις των τραπεζικών υπαλλήλων. Δεν τόλμησε ούτε καν απόπειρα η «πρώτη φορά Aριστερά» να απαλλάξει την ελλαδική κοινωνία από την ντροπή και τη λοιμική της αναξιοκρατίας: το «σήμα κατατεθέν» της εκσυγχρονιστικής, «ευρωκεντρικής» πολιτικής στην ασπαίρουσα, ψυχορραγούσα Eλλάδα.

Πιστοποιεί εμπειρικά επί δεκαετίες ο απεγνωσμένος πολίτης ότι καμία ελλαδική κυβέρνηση, του σημερινού κομματικού μας ρεπερτορίου, καμία, έστω και με συντελεσμένη την πτώχευση, δεν θα διατάξει επανέλεγχο κερδών των εργοληπτών και προμηθευτών του Δημοσίου. Tα ονόματα των ελάχιστων, γνωστών και μη εξαιρετέων «νταβατζήδων» που εξουσιάζουν τη χώρα, θα παραμένουν ιερά ταμπού – κανένας πρωθυπουργός, οσοδήποτε ριζοσπαστικός και επαναστάτης, δεν θα διανοηθεί, με το σημερινό κομματικό κατεστημένο, να ψελλίσει έστω ονόματα των υπεράνω του νόμου.

Kανενός σημερινού κόμματος κυβέρνηση δεν θα ελέγξει ποτέ, με ποια περιουσιακά στοιχεία μπήκαν στη Bουλή οι πολιτευτές της μεταδικτατορικής περιόδου και ποια είναι σήμερα η περιουσία τους. Eγιναν θρύλος (και σύμβολο) οι παρελκυστικές καθυστερήσεις ελέγχου της «λίστας Λαγκάρντ» – λειτουργεί η περίπτωση στις συνειδήσεις των πολιτών σαν μέτρο και απόδειξη της πανίσχυρης διαπλοκής κομμάτων και φοροφυγάδων, πέρα από κάθε φαντασία ή υπόθεση.

H απλή λογική βεβαιώνει ότι η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, που για να εφαρμοστεί αρκεί να καταγραφεί σε «σύνταγμα» και σε νόμους «αναγκαστούς κατά πάντων». H δημοκρατία είναι κοινωνικό κατόρθωμα – δεν χαρίζεται, κερδίζεται όταν η πλειονότητα των πολιτών εμπλακεί στο άθλημα. Mια συλλογικότητα που έχει αφεθεί να διολισθήσει στον πρωτογονισμό του παγιωμένου ατομοκεντρισμού, της απόλυτης προτεραιότητας του ατομικού συμφέροντος, των ενστίκτων αυτοσυντήρησης, κυριαρχίας, ηδονής, δεν γίνεται «δημοκρατική» με ηθικολογίες, νομικούς νάρθηκες, ρομαντικά - ιδεαλιστικά ψυχολογήματα.

Oύτε ο αυταρχισμός είναι λύση – το συλλογικό κατόρθωμα δεν εκβιάζεται με τις πρακτικές του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Tο μόνο που ίσως θα μπορούσε να ελπίσει κανείς, μπορεί να είναι μια έκρηξη θυμού πολιτών που θα συμπέσει να βρίσκονται σε ακομμάτιστες ηγετικές θέσεις κεντρικής ευθύνης για τα κοινά: H ηγεσία του δικαστικού σώματος, των επιστημονικών ιδρυμάτων, των επαγγελματικών επιμελητηρίων, των Eνόπλων Δυνάμεων, να συντονιστούν στην απαίτηση για σχηματισμό κυβέρνησης «κοινής σωτηρίας», με εξωκοινοβουλευτικές, ακομμάτιστες προσωπικότητες και υποκείμενη σε κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Oυτοπικό το όραμα. Pεαλιστικό και αναπόδραστο το εναλλακτικό ενδεχόμενο: το ρημαδιό.
Χρήστος Γιανναράς/ yannaras.gr

Χρειάστηκε μια τόσο μακροχρόνια κρίση, η οποία συνεχίζεται ακόμη, και μια βαθύτατα χυδαία και προσβλητική συμπεριφορά των Γερμανών του Τέταρτου Ράιχ που οικοδομείται με βάση το ευρώ για να αρχίσουν να καταλαβαίνουν οι Έλληνες πώς μας αντιμετωπίζουν σήμερα οι Ευρωπαίοι. 


 
του Γιώργου Δελαστικ

Μουτζώνουν την ΕΕ με χέρια και με πόδια οι λαοί της Ευρώπης, όπως δείχνει μια δημοσκοπική έρευνα του αμερικανικού Ινστιτούτου Πιού (Pew), η οποία διενεργήθηκε σε 10.500 πολίτες κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δέκα χώρες από τις αρχές Απριλίου ως τα μέσα Μαΐου του 2016. Οι δημοσκοπήσεις, το έχουμε γράψει πολλές φορές, δεν αποτυπώνουν τίποτα περισσότερο από μια στιγμιαία εικόνα, και τα αποτελέσματά τους μπορεί να αλλάξουν άρδην. Αυτή η εικόνα πάντως της σημερινής ΕΕ παρουσιάζει ομολογουμένως μεγάλο ενδιαφέρον.

Τη χειρότερη γνώμη για την ΕΕ την έχουν —ποιος άλλος;— οι Έλληνες. 

Το 71% του δείγματος που χρησιμοποίησε η Πιού έχει πλέον αρνητική άποψη για την ΕΕ και μόνο το 27% του ελληνικού λαού συνεχίζει να έχει θετική. Με άλλα λόγια, οι τρεις στους τέσσερις Έλληνες έχουν επιτέλους αρνητική εικόνα για την ΕΕ. 

Χρειάστηκε μια τόσο μακροχρόνια κρίση, η οποία συνεχίζεται ακόμη, και μια βαθύτατα χυδαία και προσβλητική συμπεριφορά των Γερμανών του Τέταρτου Ράιχ που οικοδομείται με βάση το ευρώ για να αρχίσουν να καταλαβαίνουν οι Έλληνες πώς μας αντιμετωπίζουν σήμερα οι Ευρωπαίοι. 

Το ενθαρρυντικό είναι πάντως ότι σε όλες τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου —και αναφερόμαστε στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία και, φυσικά, στην Ελλάδα— σημειώνεται ραγδαία κατάρρευση της δημοφιλίας της ΕΕ. Αυτό είναι ταυτόχρονα παρήγορο φαινόμενο, που, αν συνεχιστεί, θα οδηγήσει αναπόδραστα στη διάλυση της ΕΕ, έστω και αν αυτή επέλθει από τη Δεξιά των μεγάλων χωρών της Ευρώπης και τα αντίστοιχα τμήματα των αστικών τάξεων που βρίσκονται πίσω τους. Εξαιρετικά ενθαρρυντικό είναι επιπροσθέτως το γεγονός ότι δεύτερη μετά την Ελλάδα στις αρνητικές γνώμες κατά της ΕΕ είναι απροσδόκητα η Γαλλία, χώρα ιδιαίτερα ωφελημένη από την εύνοια που επιδεικνύουν οι Γερμανοί απέναντί της.

Από το 69% όπου βρίσκονταν το έτος 2004 οι θετικές απόψεις για την ΕΕ, τώρα έχουν καταβαραθρωθεί στο… 38%! Ούτε λίγο ούτε πολύ έχασαν δηλαδή 31 εκατοστιαίες μονάδες, πέφτοντας σχεδόν στο μισό. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, ακόμη μεγαλύτερη είναι η κατάρρευση της δημοτικότητας της ΕΕ στην Ισπανία, στην κοινωνία της οποίας είναι ευδιάκριτες οι δεξιές τάσεις. Το έτος 2008, πριν δηλαδή η χώρα αυτή περιδινηθεί σε κρίση, θετική άποψη για την ΕΕ σε προηγούμενη δημοσκόπηση του αμερικανικού Ινστιτούτου Ερευνών Πιού είχε εκφράσει το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό του 80%. 

Ακόμη και στην Ισπανία όμως κατέρρευσαν τα πάντα. Εκείνο το 80% των Ισπανών έχασε ολόκληρες… 33 (!) εκατοστιαίες μονάδες από τότε και μέσα σε οκτώ χρόνια καταποντίστηκε στο 47%. Ξεπέρασε δηλαδή προς τα κάτω το 50%. Αιτία αυτής της εξέλιξης είναι προφανώς ότι ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Θαπατέρο αρχικά και ο δεξιός πρωθυπουργός Ραχόι στη συνέχεια ακολούθησαν καθαρά μνημονιακές πολιτικές.

Οι Έλληνες πρωτοστατούν και στην καταγγελία της οικονομικής διαχείρισης της κρίσης εκ μέρους της ΕΕ, με ποσοστό αρνητικών απόψεων που φτάνει στο… 92%!!! Είκοσι πέντε ολόκληρες σχεδόν μονάδες πίσω από τη χώρα μας βρίσκεται η —δεύτερη— Ιταλία, με το πολύ υψηλό ποσοστό απόρριψης των χειρισμών της ΕΕ στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης του 68%. Αναμενόμενο ίσως το ποσοστό αυτό, θα πει κανείς, σε μια χώρα όπου το δεξιό κόμμα Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και το επίσης δεξιό κόμμα της Λίγκας του Βορρά, μαζί με το κίνημα των Ιταλών «αγανακτισμένων» του Μπέπε Γκρίλο έχουν ως κεντρικό σύνθημα το… «Έξω η Ιταλία από το Ευρώ!», που δεν τολμά πλέον να ξεστομίσει κανένας κυριολεκτικά υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα. Τρίτη είναι η Γαλλία στο ίδιο περίπου ύψος, με τις αρνητικές κρίσεις να φτάνουν στο 66%, και τέταρτη η Ισπανία με ποσοστό 65%. 

Ακόμη και στην Ολλανδία, οι αρνητικές απόψεις για τους χειρισμούς στην οικονομία της ΕΕ με 49% υπερτερούν των θετικών που είναι 42% — και μην ξεχνάμε ότι ο οικονομικός υπεύθυνος της Ευρωζώνης Γερούν Ντάισελμπλουμ είναι Ολλανδός! 

Μόνο στη Γερμανία, από τα κράτη που χρησιμοποιούν το ευρώ και συμπεριλαμβάνονται στην έρευνα, η οποία είναι και η μόνη χώρα που κερδίζει από τη χρήση του ευρώ, οι πολίτες βλέπουν θετικά σε ποσοστό 47% και αρνητικά σε ποσοστό 38% την οικονομική διαχείριση της κρίσης. 

Ακόμη πιο σφοδροί επικριτές της ΕΕ είναι όλοι οι λαοί της Ευρώπης στη διαχείριση του προσφυγικού. Αρνητική άποψη έχει το… 94% (!!!) των Ελλήνων, το 88% των Σουηδών, το 77% των Ιταλών, το 75% των Ισπανών, το 70% των Γάλλων και των Βρετανών. Όσον αφορά δε το στόχο τής «όλο και στενότερης ένωσης», η απορριπτική διάθεση είναι κυριολεκτικά σαρωτική! Μόνο το… 19% (!) συμφωνεί ότι πρέπει να μεταβιβαστούν περισσότερες εξουσίες στις Βρυξέλλες. Αντίθετα, το 42% ζητεί επιστροφή εξουσιών στα κράτη-μέλη και το 27% αρκείται με το υφιστάμενο καθεστώς.
Γιώργος Δελαστίκ/ΠΡΙΝ

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.