07/26/16

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1175 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 755 ΕΛΛΑΔΑ 684 ΚΟΣΜΟΣ 671 Ε.Ε. 515 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΕΥΖΩΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Όσα διαδραματίστηκαν το τελευταίο διάστημα στη γειτονική χώρα αποτελούν μια σύγκρουση για την εξουσία, με οικονομικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, όχι, όμως, και ταξικά. Ένα παιγνίδι «νόμιμων κατόχων» και «σφετεριστών» από τα πολλά που έχει καταγράψει η παγκόσμια ιστορία με χαμένο πάντα στο τέλος το λαό....


 


 του Γιάννη Ανδρουλιδάκη *

Μεγάλο ήταν το ενδιαφέρον που προκλήθηκε στη χώρα μας από τις δραματικές εξελίξεις στην Τουρκία, όπως ήταν φυσικό. Πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν και ακόμη περισσότερα συζητήθηκαν με αφορμή το αποτυχημένο πραξικόπημα. Διαφορετικές εκτιμήσεις και αρκετά ερωτήματα. Η μεγάλη απέχθεια για τον Τούρκο Πρόεδρο έκανε κάποιους να δουν με ουδετερότητα ή και με συμπάθεια τους κινηματίες μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Άλλοι θεώρησαν ως ασφαλέστερη τη λύση Ερντογάν. Υπάρχει, αλήθεια, τέτοιο δίλημμα;

Ο Τούρκος Πρόεδρος ξεκινώντας την καριέρα του ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης κατάφερε σταδιακά να κυριαρχήσει και να εδραιωθεί στην πολιτική ζωή της Τουρκίας, μετά δε το αποτυχημένο πραξικόπημα φαίνεται να ισχυροποιείται ακόμη περισσότερο. Είναι δύσκολο να βρεθεί αρνητικός πολιτικός χαρακτηρισμός που δεν του ταιριάζει αυταρχικός και αντιδημοκρατικός, εξουσιομανής και λαϊκιστής, μεγαλομανής, και ματαιόδοξος, δημαγωγός και καχύποπτος ακόμη και με τους πιο στενούς του συνεργάτες. Δημιουργός του κόμματος «της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης», το οποίο είναι κράμα μουσουλμανισμού και εθνικισμού, αποκαλείται πλέον Σουλτάνος, όχι για το παλάτι που έφτιαξε, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται και διοικεί. Επιχειρεί να αναβαθμίσει το ρόλο της Τουρκίας και να την κάνει ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Στο πλαίσιο αυτό δε διστάζει να πουλά για εσωτερική κατανάλωση και εκ του ασφαλούς πολιτικό «τσαμπουκά» προς κάθε κατεύθυνση. Συνέχισε, βέβαια, στο εσωτερικό την πολιτική των προκατόχων του: χτύπημα με κάθε μέσο των Κούρδων και της αριστεράς. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα ήθελε να μείνει στην ιστορία ως ο μουσουλμάνος Ατατούρκ.

Από την άλλη οι πραξικοπηματίες σταθερά εμφανίζονται ως συνεχιστές και θεματοφύλακες της κεμαλικής ιδεολογίας και του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Από το 1908, που ο στρατός κάνει δυναμική εμφάνιση με το κίνημα των Νεότουρκων, μέχρι σήμερα όλα τα πραξικοπήματα κατέληξαν σε σκληρές δικτατορίες, σε γιγαντιαίες επιχειρήσεις εξόντωσης των μειονοτήτων και στη φίμωση κάθε διαφορετικής φωνής. Τα στρατιωτικά κινήματα συνδέονται με εθνοκαθάρσεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια, δολοφονίες, αύξηση της έντασης στο Αιγαίο και πισωγύρισμα για την τούρκικη κοινωνία. Επομένως, στο ερώτημα Ερντογάν ή κινηματίες η απάντηση, νομίζω, προκύπτει αβασάνιστα: κανένας, γιατί και οι δύο καταπιέζουν τον τουρκικό λαό, είναι εχθροί της δημοκρατίας, των Κούρδων και των άλλων εθνοτήτων και δεν έχουν να προσφέρουν απολύτως τίποτα στην οικοδόμηση της ειρήνης στη περιοχή μας.

Όσα διαδραματίστηκαν το τελευταίο διάστημα στη γειτονική χώρα αποτελούν μια σύγκρουση για την εξουσία, με οικονομικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, όχι, όμως, και ταξικά. Ένα παιγνίδι «νόμιμων κατόχων» και «σφετεριστών» από τα πολλά που έχει καταγράψει η παγκόσμια ιστορία με χαμένο πάντα στο τέλος το λαό. Έδωσε, ωστόσο, την ευκαιρία που φαίνεται να περίμενε καιρό ο κ. Ερντογάν, ο οποίος έχοντας έτοιμες λίστες εξαπέλυσε πογκρόμ κατά των πολιτικών του αντιπάλων. Στο όνομα της σύλληψης και της τιμωρίας των πραξικοπηματιών, επέβαλε όχι μόνο τρίμηνη κατάσταση έκτακτης ανάγκης με ό, τι αυτό συνεπάγετε, αλλά και απέλυσε πάνω από 50.000 εργαζόμενους στο στρατό, τη δικαιοσύνη, την αστυνομία, την παιδεία κλπ. Για χάρη της σταθερότητας και της δημοκρατίας βασίζονται τούτη την ώρα στα κολαστήρια των τουρκικών φυλακών χιλιάδες Τούρκοι ως αντικαθεστωτικοί σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία. Πρόκληση, επιπλέον, αποτελεί η μεθόδευση για την επαναφορά της θανατικής ποινής και ασέβεια, που ξεπερνά την ύβρη, οι επίσημες ανακοινώσεις ότι δε θα ταφούν σύμφωνα με το θρησκευτικό τυπικό οι νεκροί της αποτυχημένης απόπειρας. Δεν έχουν καθόλου άδικο όσοι θεωρούν ότι τώρα αρχίζει η πραγματική δικτατορία με τη σφραγίδα Ερντογάν. Σε όλα αυτά η Δύση αντιδρά από χλιαρά έως αδιάφορα

Έγινε ολοφάνερο με όσα συμβαίνουν ότι στη γειτονική χώρα δε διασφαλίζονται τα στοιχειώδη πολιτικά και ατομικά δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί στις δυτικού τύπου δημοκρατίες. Επιβεβαιώνεται, ακόμη, ότι παραμένει βαθιά διχασμένη με τεράστια εσωτερικά προβλήματα τα οποία δεν επιλύονται ούτε με καθεστώτα τύπου Ερντογάν, ούτε με δικτατορίες. Τούτες τις ώρες η σκέψη και η καρδιά κάθε προοδευτικού ανθρώπου, βρίσκεται στην Τουρκία, εκεί στα μπουντρούμια των φυλακών που τσαλαπατείται κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εκεί που τα παιδιά των Κούρδων μεγαλώνουν ζώντας τον πόλεμο, εκεί που βιάζεται συστηματικά η δημοκρατία και η ελευθερία. Γιατί τελικά όσοι τρέμουν το λαϊκό παράγοντα αντιδρούν διαχρονικά το ίδιο, επειδή «φοβούνται τα τραγούδια μας μην τους τσακίσουν», όπως είπε ο μεγάλος Τούρκος ποιητής Ναζίμ Χικμέτ*.

**Ναζίμ Χικμέτ «Δεν μας αφήνουν να τραγουδάμε, 1949»

*Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας

Το χρήμα θεωρείται στην εποχή μας υπέρτατη αξία. Και υπάρχει η εμπεδωμένη φράση «χωρίς χρήματα δεν γίνεται τίποτα». Για να δούμε αν είναι έτσι. Το χρήμα είναι αρχαία ελληνική λέξη, προέρχεται από το ρήμα χρώμαι και σημαίνει χρήσιμο πράγμα...




Υπάρχουν κάποιες στερεότυπες φράσεις που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν συχνά. Σε αυτές βρίσκουν καταφύγιο και ασφάλεια και τις ανάγουν σε υπέρτατες αξίες. Από αυτό δεν ξεφεύγουν ούτε η δημοσιογραφία ούτε η λογοτεχνία.

Οσον αφορά την τηλεόραση, εδώ μπορούμε να διαπιστώσουμε πως τα στερεότυπα έχουν βρει το βασίλειό τους. Συχνά γίνονται θέσφατα και διεκδικούν τη θέση τού απολύτως σωστού. Δημιουργούν ένα είδος δικτατορίας και απαγορεύουν την άλλη έκφραση -στο σημείο που μπορούν- ως λάθος και αίρεση.

Αν αυτό το αναγάγουμε σε ένα άλλο επίπεδο, τότε θα μπορούσαμε να βρούμε την ίδια αναλογία μεταξύ ενός δογματικού ακαδημαϊσμού και μιας πρωτοποριακής δημιουργίας.

Σε όλες τις τέχνες όπου παρουσιάστηκαν νέα ρεύματα που αμφισβητούσαν την ορθότητα ενός επιβεβλημένου κλασικισμού, έμειναν στο περιθώριο για πολλά χρόνια. Ασχετα, αν μετά με τη σειρά τους επιβλήθηκαν και ανέτρεψαν την κατεστημένη αισθητική.

Το χρήμα θεωρείται στην εποχή μας υπέρτατη αξία. Και υπάρχει η εμπεδωμένη φράση «χωρίς χρήματα δεν γίνεται τίποτα». Για να δούμε αν είναι έτσι. Το χρήμα είναι αρχαία ελληνική λέξη, προέρχεται από το ρήμα χρώμαι και σημαίνει χρήσιμο πράγμα.

Από μόνο του δεν έχει καμία αξία. Αν βρεθεί κάποιος στην έρημο με ένα βαλιτσάκι λίρες, θα του είναι μόνο βάρος. Δεν θα μπορέσει να αγοράσει ούτε ένα κομμάτι ψωμί ούτε ένα μπουκάλι νερό. Αν το χρήμα αυτό καθεαυτό είχε αξία, τότε θα έπρεπε να αλλάζαμε τον Ποινικό Κώδικα και να αναποδογυρίζαμε την υπάρχουσα ηθική.

Αν κάποιος δημόσιος λειτουργός υπεξαιρούσε από κάποιο υπουργείο μερικά εκατομμύρια ευρώ, θα λέγαμε πως πάλεψε για τις αξίες του. Το ίδιο για τους πολιτικούς που παίρνουν μίζες. Οι άνθρωποι αυτοί υπηρετούσαν ιδανικά. Και ο κοινός χαφιές που καρφώνει αθώους ανθρώπους είναι ιδεολόγος.

Ή ακόμα, ένας πλούσιος εργοδότης που αφήνει για μήνες απλήρωτους τους εργαζόμενους, που «πτωχεύει» την επιχείρησή του, θα πρέπει να θεωρείται επιτυχημένος επιχειρηματίας. Με μια φράση: Η κάθε κομπίνα θα ήταν ύψιστη αρετή.

Οι παραπάνω γραμμές μπορεί να φαίνονται υπερβολικές. Αλλά με μια άλλη ανάγνωση μπορεί να είναι μια περιγραφή του κόσμου όπου ζούμε. Από τα σκάνδαλα διαφθοράς λίγα φτάνουν στη Δικαιοσύνη. Και συχνά παραγράφονται.

Αφού αυτός ο κόσμος στηρίζεται στο χρήμα, το χρήμα δεν μπορεί να καταδικάσει τον εαυτό του. Ενα άλλο στερεότυπο που ακούμε κατ’ επανάληψη είναι πως η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Αυτό κυρίως προέρχεται από τη Δεξιά, που δεν επιθυμεί αλλαγές και θέλει να συντηρήσει την υπάρχουσα κατάσταση.

Δηλαδή το πλαίσιο στο οποίο θα κάνεις πολιτική είναι δεδομένο και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Τώρα το ακούμε και από αριστερούς υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ, που επιχειρηματολογούν στη βάση αυτού του στερεότυπου.

Μας λένε: «Αυτή η κυβέρνηση έκανε το καλύτερο που μπορούσε να κάνει. Κάνουν πράγματα που δεν θέλουν να κάνουν, αλλά δεν έχουν άλλη λύση. Και είναι καλύτερα από το να έχουμε κυβέρνηση Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ».

Το εφικτό λοιπόν στην πολιτική είναι να σεβαστείς τους κανόνες που έχει επιβάλει το σύστημα και να υπηρετείς τα ίδια συμφέροντα. 

Σε αυτήν την περίπτωση το εφικτό είναι η ενσωμάτωση στο σύστημα και η ανανέωσή του. Το πολιτικό μας σύστημα είναι δικομματικό. 

Διαλύθηκε το ΠΑΣΟΚ και το κενό που άφησε το κατέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ κατάλαβαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ ανανεώνει το ΠΑΣΟΚ και προσχώρησαν χωρίς κανέναν ενδοιασμό στον νέο πρωταγωνιστή. 

Με το αζημίωτο βέβαια. Κάποιος υπουργικός θώκος τούς ανήκε δικαιωματικά. Αν η νεκρανάσταση του ΠΑΣΟΚ είναι αριστερή πολιτική, τότε ισχύουν οι νόμοι της μετεμψύχωσης.

Και εδώ ας αποτίσουμε φόρο τιμής στον Ρασούλη, που τα είχε προβλέψει: «Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς Ιούδας».

Οταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, ακόμα δεν είχε ψηφιστεί ο εκλογικός νόμος. Αλλά θα περάσει. Το ότι κρατιέται το πλαφόν του 3% στρέφεται εναντίον της Αριστεράς και στοχεύει κατά κύριο λόγο τους πρώην συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, άσχετα αν κάποια μέρα ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να πέσει κάτω από το 3%.

Το είδαμε αυτό με τον Συνασπισμό. Στις εκλογές του 2012, το άθροισμα των πολιτικών φορέων που έμειναν εκτός Βουλής ήταν 19,02%, που θα απέδιδε 60 έδρες αν υπήρχε απλή αναλογική. Και αυτό σημαίνει πως σε κάποιους η ψήφος δεν μετράει, έστω κι αν είναι ένας στους πέντε. 
πηγή: efsyn.gr

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CNN ο Ντόναλντ Τραμπ συγκεντρώνει ποσοστό 48% στην πρόθεση ψήφου μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έναντι 45% για τη Χίλαρι Κλίντον. Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε το τριήμερο 22-24 Ιουλίου και το περιθώριο λάθους ανέρχεται στο 3,5%....



Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, έφτασε ή και ξεπέρασε οριακά την αντίπαλό του των Δημοκρατικών σε δύο δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν αφού πήρε επισήμως το χρίσμα και δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Αυτού του είδους η εκτόξευση των ποσοστών θεωρείται αναμενόμενη για έναν υποψήφιο που βρέθηκε επί μία εβδομάδα στο επίκεντρο της προσοχής των μέσων ενημέρωσης. Είναι όμως ταυτόχρονα και αξιοσημείωτη στην περίπτωση του Τραμπ, καθώς το συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στιγματίστηκε από επεισόδια όπως η αποκάλυψη της λογοκλοπής στην ομιλία της συζύγου του και η άρνηση του γερουσιαστή Τεντ Κρουζ να στηρίξει την υποψηφιότητά του.

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CNN ο Τραμπ συγκεντρώνει ποσοστό 48% στην πρόθεση ψήφου μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έναντι 45% για τη Χίλαρι Κλίντον. Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε το τριήμερο 22-24 Ιουλίου και το περιθώριο λάθους ανέρχεται στο 3,5%.

Όταν δίνεται στους ψηφοφόρους η δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ και των υπόλοιπων υποψηφίων, η απόσταση μεταξύ του Τραμπ και της Κλίντον μεγαλώνει: ο μεγιστάνας του κτηματομεσιτικού τομέα συγκεντρώνει ποσοστό 44%, έναντι 39% για την Κλίντον και ακολουθούν ο Γκάρι Τζόνσον (φιλελεύθερος) με 9% και η Τζιλ Στάιν των Πρασίνων με 3%.

Μέχρι τώρα, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις έδιναν προβάδισμα, με σημαντική διαφορά, στη Χίλαρι Κλίντον.

Άλλη δημοσκόπηση που δόθηκε στη δημοσιότητα από το τηλεοπτικό δίκτυο CBS δίνει το ίδιο ποσοστό (42%) και στους δύο κυριότερους υποψηφίους. Αν στο ερώτημα συμπεριληφθούν και οι Τζόνσον και Στάιν, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει.

Η δημοσκόπηση αυτή δείχνει επίσης ότι έχει αυξηθεί σημαντικά (ποσοστό 44%) ο αριθμός των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων που θεωρούν ότι το κόμμα τους παραμένει ενωμένο. Την περασμένη εβδομάδα μόλις το 16% απαντούσε θετικά στο ερώτημα αυτό.

Στη νότια Σαουδική Αραβία, ειδικά στις περιοχές που γειτονεύουν με την Υεμένη, καταγράφονται σποραδικές επιθέσεις μετά τον Μάρτιο του 2015, όταν το Ριάντ, επικεφαλής μιας συμμαχίας κυρίως αραβικών κρατών, επενέβη στρατιωτικά στη σύρραξη στην Υεμένη.. 



Πέντε σαουδάραβες συνοριοφρουροί σκοτώθηκαν σήμερα σε σφοδρές μάχες με "εχθρικά στοιχεία" τα οποία αποπειράθηκαν να παρεισφρήσουν στο νότιο τμήμα της Σαουδικής Αραβίας περνώντας τα σύνορα με την Υεμένη, ανακοίνωσε το υπουργείο Εσωτερικών στο Ριάντ.

Οι πέντε άνδρες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια μαχών οι οποίες διήρκεσαν οκτώ ώρες στην περιοχή Νατζράν, στα σύνορα με την Υεμένη, ανέφερε εκπρόσωπος του υπουργείου που επικαλέστηκε το κρατικό σαουδαραβικό πρακτορείο ειδήσεων SPA.

Με την υποστήριξη του στρατού ξηράς οι συνοριοφρουροί απέτρεψαν την παρείσφρηση των ενόπλων. Οι μάχες άρχισαν περί τις 06:00 τοπική ώρα (και ώρα Ελλάδας), σύμφωνα με τον εκπρόσωπο.

Στη νότια Σαουδική Αραβία, ειδικά στις περιοχές που γειτονεύουν με την Υεμένη, καταγράφονται σποραδικές επιθέσεις μετά τον Μάρτιο του 2015, όταν το Ριάντ, επικεφαλής μιας συμμαχίας κυρίως αραβικών κρατών, επενέβη στρατιωτικά στη σύρραξη στην Υεμένη.

Η συμμαχία αυτή υποστηρίζει τον πρόεδρο Αμπντ Ράμπο Μανσούρ Χάντι και εξαπολύει επιθέσεις εναντίον των σιιτών ανταρτών και των συμμάχων τους, τμημάτων του στρατού πιστών στον πρώην πρόεδρο Άλι Αμπντάλα Σάλεχ. Οι αντάρτες και οι σύμμαχοί τους συνεχίζουν ακόμη να ελέγχουν την πρωτεύουσα Σαναά και μεγάλο μέρος της χώρας.

Οι ειρηνευτικές συνομιλίες με στόχο να τερματιστεί ο πόλεμος, στην τελευταία φάση του οποίου, από τον Μάρτιο του 2015, έχουν χάσει τη ζωή τους 6.400 άνθρωποι, συνεχίζονται στο Κουβέιτ επί δύο μήνες, αλλά χωρίς να έχει καταγραφεί ουσιαστική πρόοδος μέχρι σήμερα.

Εξάλλου η συμμαχία υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε σήμερα ότι ένα ελικόπτερο Apache συνετρίβη στη Μαρίμπ, μια πόλη ανατολικά της Σαναά, λόγω κακοκαιρίας, όπως μετέδωσε το SPA. Ο πιλότος και ο συγκυβερνήτης του σκοτώθηκαν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.