11/30/16

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Η ρωσική ηγεσία δηλώνει «έκπληκτη» από αναφορά του τούρκου προέδρου Ερντογάν πως οι τουρκικές δυνάμεις δραστηριοποιούνται στη Συρία με σκοπό να «ανατρέψουν τον Άσαντ», με το Κρεμλίνο να λέει πως περιμένει «εξηγήσεις». 

σκίτσο του RIA Novosti
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε κιατηγορήσει την Τρίτη τον ΟΗΕ για αποτυχία στο Συριακό και είχε επικρίνει τις καταδίκες της διεθνούς κοινότητας στην τουρκική επιχείρηση που είχε ξεκινήσει τον Αύγουστο.

«Είμαστε εκεί για να απονείμουμε δικαιοσύνη και να τερματίσουμε την διακυβέρνηση του Άσαντ, ο οποίος προχωρά σε κρατική τρομοκρατία» είχε πεί, όπως μεταδίδει το Reuters, στην ομιλία του ο τούρκος πρόεδρος.

Το Κρεμλίνο, ο στενότερος σύμμαχος του Άσαντ στη διεθνή σκηνή, έδειξε την Τετάρτη τη δυσφορία του για τις τουρκικές δηλώσεις.

«Η ανακοίνωση μάς εξέπληξε» είπε ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμίτρι Πέσκοφ.
«Είναι πολύ σοβαρή αναφορά που διαφέρει πολύ από προηγούμενες και τη δική μας αντίληψη της κατάστασης, και ελπίζουμε πως οι τούρκοι εταίροι μας θα προσφέρουν κάποια εξήγηση» τόνισε.

Παράλληλα, το ρωσικό TASS είχε αναφέρει πως ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών σκοπεύει να θέσει το ζήτημα κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία.

Σύμφωνα με όσα υπογραμμίζονται, στο ενημερωτικό δελτίο του ΔΝΤ, η ρωσική οικονομία υπήρξε ανθεκτική στα δύο σοκ που υπέστη (της μείωσης των τιμών του πετρελαίου και των κυρώσεων) και παρουσιάζει "σημάδια" μίας αρχόμενης εξυγίανσης... 



Σε τροχιά εξυγίανσης εισήλθε η ρωσική οικονομία, αναφέρει στο ενημερωτικό του δελτίο — για τα αποτελέσματα της επίσκεψης που πραγματοποίησε αποστολή του στη Ρωσίατο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

Σύμφωνα με όσα υπογραμμίζονται, η ρωσική οικονομία υπήρξε ανθεκτική στα δύο σοκ που υπέστη (της μείωσης των τιμών του πετρελαίου και των κυρώσεων) και παρουσιάζει "σημάδια" μίας αρχόμενης εξυγίανσης.

Μάλιστα, όπως τονίζει το ΔΝΤ, αυτή η εξέλιξη καταγράφεται, "παρότι η οικονομική δραστηριότητα αναμένεται πάραυτα να μειωθεί κατά 0,6%".

Η επανεκκίνηση της ρωσικής οικονομίας πρέπει να ακολουθήσει πιο υψηλούς ρυθμούς εντός του 2017 και, σύμφωνα με τις προβλέψεις, οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης θα είναι της τάξεως του 1,1%, στοιχείο που εν μέρει οφείλεται στις πιο υψηλές τιμές του πετρελαίου. Την εκτίμηση αυτή — που αναφέρεται στο ενημερωτικό δελτίο — διατύπωσε ο επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Μόσχα, Ερνέστο Ραμίρες Ρίγκο, (Ernesto Ramirez Rigo).

Παράλληλα, το ΔΝΤ διαπιστώνει πτώση του πληθωρισμού στην Ρωσία «Ο πληθωρισμός εξακολουθεί να επιβραδύνεται και σύμφωνα με τις τρέχουσες προβλέψεις, θα μειωθεί στο 5,6%στα τέλη του 2016, ενώ κατά την διάρκεια του επόμενου έτους θα συνεχίσει να μειώνεται προσεγγίζοντας τον μηδενικό δείκτη πληθωρισμού, που ορίζει η Τράπεζα της Ρωσίας (σ.σ.4%)» αναφέρεται στο δελτίο.

Προστίθεται δε, ότι, το πλεόνασμα που δημιουργείται βάσει των τρεχουσών συναλλαγών θα μειωθεί σε σχέση με το ότι οι ρυθμοί επανάκαμψης των εισαγωγών θα υπερβούν τη άνοδο των εξαγωγικών εισφορών, κάτι που σχετίζεται με το ότι η υποτίμηση του ρουβλίου δεν επηρέασε θετικά την αύξηση του μη παραδοσιακού εξαγωγικού εμπορίου.

Τον Μάιο του τρέχοντος έτους το ΔΝΤ, ανέμενε ότι ο πληθωρισμός στην Ρωσική Ομοσπονδία θα φθάσει στα τέλη του 2016 το 6,5%.

Πηγή: www.ria.ru

«Η Ελλάδα δεν είναι «λαθρεπιβάτης», αλλά οργανικό τμήμα της Ευρώπης και όχι μόνο με τη γεωγραφική έννοια, αλλά και με την πολιτισμική και τη γεωστρατηγική έννοια» τόνισε ο Γιάννης Δραγασάκης...


Ο βασικός στόχος της κυβέρνησης, ο οποίος παραμένει απολύτως εφικτός. είναι το 2018, ένα χρόνο πριν από το 2019, οπότε και λήγει η θητεία της παρούσας κυβέρνησης, να έχει ολοκληρωθεί το Πρόγραμμα και να έχουν τερματιστεί η λιτότητα και η επιτροπεία, υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης στην αποψινή του ομιλία στο 27ο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου.

Ο κ. Δραγασάκης επισήμανε ότι σημαντικοί διεθνείς παράγοντες και εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών θεσμών, τόνισαν ότι επιθυμούν την επιτυχή ολοκλήρωση του Προγράμματος καθώς και ότι αυτό είναι το τελευταίο.

«Κανείς δεν θεωρεί ότι υπάρχει θέμα 4ου προγράμματος. Αυτή ήταν η επωδός των δηλώσεων τόσο του κ. Μοσκοβισί όσο και του κ. Κερέ και ανάλογα μεταδίδονται και από την Ευρώπη. Θεωρώ τη διαπίστωση αυτή σημαντική. Και αυτό διότι απαντά σε ερωτήματα και ανησυχίες εν μέρει δικαιολογημένες. Απαντά, όμως, η διαπίστωση αυτή και σε όσους στο εσωτερικό της χώρας αυτοβούλως προσφέρθηκαν, προκαταβολικά, να υπηρετήσουν νέα μνημόνια» υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Δεύτερος στόχος είναι, «παράλληλα με την υλοποίηση των δεσμεύσεων, να επουλώνονται πληγές και κοινωνικά τραύματα και να μπαίνουν οι βάσεις για τη μετα-μνημονιακή Ελλάδα. Να δημιουργηθούν, δηλαδή, οι οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις για την υπέρβαση όχι μόνο των μνημονίων, αλλά και της κρίσης και του χρεοκοπημένου μοντέλου του παρελθόντος που μας οδήγησε σε αυτήν» πρόσθεσε.

Ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2016 έχει επιτευχθεί, ανέφερε ακόμη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υπογραμμίζοντας πως η ντε φάκτο διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος δημιουργεί δυνατότητες ευρύτερων συνεργασιών.

«Οι προϋποθέσεις, για να προχωρήσουμε προς την ολοκλήρωση του Προγράμματος υπάρχουν και η μόνη πηγή αβεβαιότητας παραμένει η αδιευκρίνιστη στάση του ΔΝΤ», ανέφερε
o Γιάννης Δραγασάκης.

«Κάθε καθυστέρηση, όμως, κάθε αναβλητικότητα, θα μπορούσε να πλήξει αδικαιολόγητα και άδικα το θετικό
momentum που έχει δημιουργηθεί. Και δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς, ποιον θα μπορούσε να συμφέρει αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία κύματα και δυναμικές αβεβαιότητας συσσωρεύονται επικίνδυνα, στην Ευρώπη και διεθνώς» τόνισε στην ομιλία του στο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Η Ελλάδα να συμμετέχει στην Ευρώπη με τη δική της άποψη, τη δική της φωνή


Η ντε φάκτο διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος δημιουργεί δυνατότητες ευρύτερων συνεργασιών και συμμαχιών, υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, προσθέτοντας ότι «πρώτη προϋπόθεση για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων αυτών είναι, η Ελλάδα να συμμετέχει στην Ευρώπη με τη δική της άποψη, τη δική της φωνή».

«Η άποψη ότι αρκεί να γαντζωθούμε στο άρμα της Ευρώπης και όλα τα υπόλοιπα θα γίνουν μόνα τους, που πρυτάνευσε στο παρελθόν, έγινε μια από τις αιτίες της κρίσης και την πληρώσαμε ακριβά. Μια χώρα, χωρίς τη δική της βούληση, χωρίς τη δική της στρατηγική, χωρίς το δικό της σχέδιο και το δικό της πλέγμα συμμαχιών, δεν έχει μέλλον ούτε έξω από την Ευρώπη ούτε μέσα στην Ευρώπη» επισήμανε.

«Η Ελλάδα δεν είναι «λαθρεπιβάτης», αλλά οργανικό τμήμα της Ευρώπης και όχι μόνο με τη γεωγραφική έννοια, αλλά και με την πολιτισμική και τη γεωστρατηγική έννοια» τόνισε ο Γιάννης Δραγασάκης, προσθέτοντας ότι «η δεύτερη προϋπόθεση είναι ότι διεκδικούμε και κατακτούμε τη την πολιτική μας αυτονομία που με τα μνημόνια και την επιτροπεία έχει χαθεί σε σημαντικό βαθμό».
ΑΠΕ-ΜΠΕ

"Αποχαιρετούμε ένα παγκόσμιο σύμβολο αγώνα και αντίστασης που με το παράδειγμά του ενέπνευσε τους αγώνες των λαών σε ολόκληρο το κόσμο" τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας στον επικήδειο λόγο του για τον Φιντέλ Κάστρο...



"Ο Φιντέλ μετέτρεψε την Κούβα από μια ακόμα δικτατορία σε ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης και αξιοπρέπειας" σημείωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στον επικήδειο που εκφώνησε στην εκδήλωση μνήμης του ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, επισημαίνοντας ότι "αποχαιρετούμε ένα παγκόσμιο σύμβολο αγώνα και αντίστασης που με το παράδειγμά του ενέπνευσε τους αγώνες των λαών σε ολόκληρο το κόσμο."

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι είναι μεγάλη τιμή για τον ίδιο που συμμετέχει σε μια τόσο ιστορική στιγμή, εκπροσωπώντας τον ελληνικό λαό και υπογράμμισε ότι "όπως ο κουβανικός, έτσι και ο ελληνικός λαός δε δίστασε σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας να σηκώσει το ανάστημά του και να παλέψει κόντρα σε ισχυρούς και παντοδύναμους αντιπάλους, για να διεκδικήσει την ελευθερία και την ανεξαρτησία του.

Την αξιοπρέπεια και το δίκιο του. Ελευθερία ή θάνατος ήταν το σύνθημα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821. Patria o muerte [Πατρίδα ή θάνατος], το σύνθημα της Κουβανικής Επανάστασης το 1959."

Όσον αφορά την πολιτική κληρονομιά της κουβανικής επανάστασης ο Αλ.Τσίπρας είπε ότι "η Κούβα του Φιντέλ μας έμαθε και ότι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό δεν είναι ανθόσπαρτος. Έχει δυσκολίες, έχει υποχωρήσεις, έχει σκαμπανεβάσματα. Μας έμαθε και από τα κατορθώματα αλλά και από τις αδυναμίες του. Μας έμαθε ότι η μάχη για τον κοινωνικό μετασχηματισμό είναι μια μάχη διαρκής και απαιτεί μεγάλες θυσίες, όπως αυτές που με ηρωισμό καταβάλετε, τα δύσκολα χρόνια του εμπάργκο, που επιβλήθηκε στη χώρα σας ως διαρκής εκβιασμός και ως τιμωρία. Και μπορεί εμείς στην Ευρώπη να μη μπορούμε να φανταστούμε τις δυσκολίες που εσείς περάσατε, έχουμε όμως κι εμείς του δικούς μας δυνάστες. Την απάνθρωπη λογική των νόμων της αγοράς και του νεοφιλελευθερισμού."

Ο επικήδειος λόγος του πρωθυπουργού στην εκδήλωση στη μνήμη του ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο



Hermanos y hermanas [Αδερφοί και αδερφές], Γενναίε λαέ της Κούβας, 

Αποχαιρετούμε σήμερα τον Κομαντάντε Φιντέλ, εδώ από την πλατεία της Επανάστασης, όπως αρμόζει σε αυτόν τον μεγάλο επαναστάτη του 20ου αιώνα.  


Αποχαιρετούμε ένα παγκόσμιο σύμβολο αγώνα και αντίστασης που με το παράδειγμά του ενέπνευσε τους αγώνες των λαών σε ολόκληρο το κόσμο.


Τους αγώνες για ανεξαρτησία, ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.


Αποχαιρετούμε τον Φιντέλ των φτωχών, των καταπιεσμένων, των ανυπότακτων.


Τον δικό σας Φιντέλ, τον δικό μας Φιντέλ, τον Φιντέλ που ανήκει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, τον Φιντέλ που ανήκει στην ιστορία.


Είναι μεγάλη τιμή να συμμετέχω σε μια τόσο ιστορική στιγμή, εκπροσωπώντας τον ελληνικό λαό.
Έναν λαό που ζει σε μια πολύ μακρινή σε εσάς γωνιά του πλανήτη, μα βρίσκεται ταυτόχρονα τόσο κοντά στις αξίες και στα ιδανικά για τα οποία παλέψατε και παλεύετε.


Γιατί όπως ο κουβανικός, έτσι και ο ελληνικός λαός δε δίστασε σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας να σηκώσει το ανάστημά του και να παλέψει κόντρα σε ισχυρούς και παντοδύναμους αντιπάλους, για να διεκδικήσει την ελευθερία και την ανεξαρτησία του.


Την αξιοπρέπεια και το δίκιο του.


Ελευθερία ή θάνατος ήταν το σύνθημα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821.


Patria o muerte [Πατρίδα ή θάνατος], το σύνθημα της Κουβανικής Επανάστασης το 1959.


Στα χνάρια του Σιμόν Μπολίβαρ και του Χοσέ Μαρτί, παρέα με τον Τσε, ο Φιντέλ μετέτρεψε την Κούβα από μια ακόμα δικτατορία σε ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης και αξιοπρέπειας. 


Και αφήνει πίσω πολύτιμη κληρονομιά στον κουβανικό λαό: στην παιδεία, στη εξάλειψη του αναλφαβητισμού, στην υγεία, στο επίπεδο των επιστημών και του πολιτισμού.


Αλλά αφήνει και πολύτιμη κληρονομιά σε όλους τους λαούς:

  • Γιατί ενέπνευσε πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές στη Λατινικής Αμερική
  • Και έθεσε τις βάσεις για μια νέα, δυναμική εποχή περιφερειακής ολοκλήρωσης.
  • Και για την ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία της Κούβας με τη Δύση.  
Η Κούβα του Φιντέλ, όμως, μας έμαθε και ότι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό δεν είναι ανθόσπαρτος.
Έχει δυσκολίες, έχει υποχωρήσεις, έχει σκαμπανεβάσματα


Μας έμαθε και από τα κατορθώματα αλλά και από τις αδυναμίες του.


Μας έμαθε ότι η μάχη για τον κοινωνικό μετασχηματισμό είναι μια μάχη διαρκής και απαιτεί μεγάλες θυσίες, όπως αυτές που με ηρωισμό καταβάλετε, τα δύσκολα χρόνια του εμπάργκο, που επιβλήθηκε στη χώρα σας ως διαρκής εκβιασμός και ως τιμωρία.


Και μπορεί εμείς στην Ευρώπη να μη μπορούμε να φανταστούμε τις δυσκολίες που εσείς περάσατε, έχουμε όμως κι εμείς του δικούς μας δυνάστες. 


Την απάνθρωπη λογική των νόμων της αγοράς και του νεοφιλελευθερισμού.


Και δίνουμε και εμείς από τη μακρινή Ελλάδα, τον δικό μας αγώνα για τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια.


Και σε αυτόν τον αγώνα, το παράδειγμα του Φιντέλ μας συντροφεύει και θα μας συντροφεύει πάντα.
Στις νίκες και στις ήττες μας

.
Στις ανατροπές και στους συμβιβασμούς μας.


Ο Φιντέλ έφυγε από τη ζωή αλλά θα βρίσκεται για πάντα: 

  • Στους μικρούς και μεγάλους αγώνες των λαών σε όλο τον πλανήτη.
  • Στη φλόγα της αντίστασης των καταπιεσμένων που διεκδικούν την αξιοπρέπειά τους.
  • Στη δύναμη όσων παλεύουν με πάθος για να διεκδικήσουν το αδύνατο, προκειμένου να πάψουν να ζουν το αδιανόητο.
Γυρνώντας έτσι το τροχό της ιστορίας.

Αντίο, Κομαντάντε Φιντέλ!


Hasta la victoria siempre! [Πάντα μέχρι τη νίκη]
πηγή:left.gr

Η κυβέρνηση δέσμια του δόγματος «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία καταφεύγοντας σε υποσχέσεις περί «ανάπτυξης» η οποία είναι «προ των πυλών» αλλά ποτέ δεν φτάνει και σε «λεονταρισμούς» για «κόκκινες γραμμές» προς τους δανειστές που διαρκώς σβήνονται και ξαναχαράσονται....



του Γιάννη Τόλιου*

Η κατάθεση του νέου μνημονιακού Προϋπολογισμού 2017, δεν σηματοδοτεί κάτι πραγματικά νέο στην οικονομική ζωή της χώρας. Ωστόσο από κοινωνική και πολιτική άποψη, τα μέτρα και οι ρυθμίσεις που περιέχει, επιδεινώνουν τους όρους ζωής και εργασίας μισθωτών και συνταξιούχων και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων. Παράλληλα ο νέος προϋπολογισμός έρχεται σε μια στιγμή που εντείνονται τα αδιέξοδα από τις πολιτικές της ευρωζώνης απέναντι στην Ελλάδα, όσον αφορά στο Μνημόνιο, στο δημόσιο χρέος, την «ποσοτική χαλάρωση» από την ΕΚΤ, κά, ενώ το ΔΝΤ εκβιάζει για παραπέρα κατάργηση θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση δέσμια του δόγματος «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία καταφεύγοντας σε υποσχέσεις περί «ανάπτυξης» η οποία είναι «προ των πυλών» αλλά ποτέ δεν φτάνει και σε «λεονταρισμούς» για «κόκκινες γραμμές» προς τους δανειστές που διαρκώς σβήνονται και ξαναχαράσονται. Είναι προφανές ότι η ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και η ανάκτηση της χαμένης «εν πολλοίς» εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, προβάλλει για τον ελληνικό λαό, ως άμεση και ζωτική ανάγκη.!

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2017


Ο νέος Προϋπολογισμός, τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και των δαπανών, υλοποιεί την πολιτική υπερφορολόγησης των λαϊκών στρωμάτων, ενώ στο σκέλος των δαπανών, συνεχίζει τις περικοπές μισθών-συντάξεων, κοινωνικών κι αναπτυξιακών δαπανών με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων για την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων στους δανειστές. Συνολικά η αφαίμαξη λαϊκών εισοδημάτων θα ξεπεράσει τα 4 δις το 2017, ώστε να επιτευχθεί «πλεόνασμα» 3,2 δις (1,7% ΑΕΠ) και 1 δις περίπου απόθεμα σε περίπτωση «εκτροχιασμού» των προβλέψεων, προς αποφυγή εφαρμογής του αυτόματου «δημοσιονομικού κόφτη» των δαπανών.

Πρόκειται για πολιτική που τα αρνητικά αποτελέσματα της, έχουν από οικονομική και κοινωνική άποψη φανεί, απ’ τα προηγούμενα Μνημόνια. Τώρα ωστόσο γίνονται πιο ορατά, μετά τη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού (το ποσοστό που ζει στα όρια της φτώχειας από 18% το 2010 ανέβηκε στο 48% το 2016), καθώς και την παρατεταμένη υφεσιακή κατάσταση της οικονομίας με δραματική μείωση της παραγωγής, εκρηκτική αύξηση ανεργίας και μεγάλη μείωση του εθνικού εισοδήματος (27%) μετά το 2009. Ακόμα και ο ΟΟΣΑ σε πρόσφατη έκθεση του επισημαίνει, ότι η εισοδηματική ανισότητα στην Ελλάδα βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ. Σε σύνολο 34 χωρών, κατέχει τη 10η χειρότερη θέση.!! Επίσης σύμφωνα με τελευταία στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό των παιδιών που αντιμετωπίζουν το φάσμα της φτώχειας, από 28,7% (547.000) που ήταν το 2010, ανέβηκε στο 37,8% (710.000) το 2015.!

Η ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗ ΚΑΙ Η ΦΟΡΟΛΗΣΤΕΙΑ ΕΝΤΕΙΝΟΝΤΑΙ


Ο νέος Προϋπολογισμός φορτώνει πρόσθετους φόρους ύψους 2,5 δις κυρίως σε μισθωτούς, συνταξιούχους και λαϊκά στρώματα (1,1 δις από άμεσους και 1,4 δις έμμεσους). Ειδικότερα ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων (κυρίως μισθωτών, συνταξιούχων, αγροτών, ελευθέρων επαγγελματιών, μικροεπιχειρήσεων), αυξάνει κατά 14,5% (από 8 δις σε 9,1 δις), με μειώσεις αφορολόγητων ορίων, αύξηση συντελεστών, εισφορά αλληλεγγύης, κά. Αντίθετα η φορολογία των νομικών προσώπων (εταιρικών κερδών) μειώνεται -7% (από 3,4 δις σε 3,2 δις).!! Από την άλλη οι έμμεσοι φόροι, που πλήττουν κυρίως λαϊκά εισοδήματα, αυξάνονται κατά 5,3% (από 25,1 δις σε 26,4 δις).

Ειδικότερα αυξάνονται από ΦΠΑ (14,5 δις), φόρους συναλλαγών (15,9 δις), φόρους κατανάλωσης (12,9 δις), πετρελαιοειδών (1,8 δις), κά. Συνολικά τα φορολογικά έσοδα από διάφορες πηγές αυξάνονται κατά 2,3% (από 45,8 δις σε 46,9 δις). Να σημειώσουμε ωστόσο ότι η συγκέντρωση και διαχείριση των δημοσίων εσόδων δεν είναι ευθύνη του υπουργού και της κυβέρνησης (!), αλλά της «Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων» (ΑΑΔΕ) που πήρε τη θέση της ΓΓΔΕ, η οποία βρίσκεται ουσιαστικά υπό τον έλεγχο των «υπερεθνικών θεσμών» (Eurogroup).!!

Όσον αφορά τα έσοδα από το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ και της δημόσιας περιουσίας, προβλέπονται το 2017 να φθάσουν 2,1 δις, από τα οποία 1,2 δις θα είναι από την πώληση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων, 300 εκατ. από το «Ελληνικό», 188 εκατ. από τη ΔΕΣΦΑ, 110 από διάφορα ακίνητα, κά. Να σημειωθεί ότι τα πιο πάνω έσοδα, θα πάνε στο νέο υπερ-Ταμείο εκποίησης δημόσιας περιουσίας για την εξυπηρέτηση του χρέους, η διοίκηση του οποίου βρίσκεται υπό των έλεγχο των δανειστών.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ, ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ, ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ''ΜΙΝΩΤΑΥΡΟ'' ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ


Με το νέο προϋπολογισμό, συνεχίζονται οι περικοπές των συντάξεων (1 δις), ενώ αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές (1,4 δις). Ειδικότερα οι περικοπές του ΕΚΑΣ ανέρχονται 431 εκατ., των επικουρικών 234 εκατ., των κύριων συντάξεων 86 εκατ. κλπ. Επίσης στον τομέα της υγείας (ΕΟΠΠΥ), η κρατική χρηματοδότηση μειώνεται κατά 200 εκατ. (από 526 εκατ. σε 326 εκατ.), ενώ μείωση, κατά 200 εκατ., θα έχουν και οι μεταβιβάσεις πόρων στους ΟΤΑ (από 3,2 δις σε 3 δις.). Όσον αφορά τις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), παρ’ ότι προβλέπονται να είναι στο ίδιο ύψος του 2016, στην πράξη θα διαμορφωθούν λιγότερες λόγω των εγγενών δυσκολιών κάλυψης της εθνικής συμμετοχής σε έργα και προγράμματα. Επίσης προβλέπεται μείωση κατά 600 εκατ. των επενδύσεων ΔΕΚΟ (από 1,6 δις σε 1 δις).

Η μεγάλη συρρίκνωση κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, δεν είναι άσχετη από τις υψηλές δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους. Το 2017 τα τοκοχρεολύσια θα φθάσουν τα 15,5 δις, ενώ το συνολικό του ύψος (χρέος Γενικής Κυβέρνησης), θα ανέλθει σε 319,2 δις ή 176,5% του ΑΕΠ. Το 70% του χρέους αφορά δάνεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM). Είναι φανερό ότι μόνο η αναστολή πληρωμής του χρέους με στόχο τη διαγραφή του, θα μπορούσε να ανακουφίσει το ελληνικό λαό και να στηρίξει χρηματοδοτικά την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας.

«ΣΕΝΑΡΙΟΛΟΓΙΑ» ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ και «ΜΕΙΩΣΗΣ» ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ


Ο νέος προϋπολογισμός στηρίζεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο μακροοικονομικών προβλέψεων για την πορεία της οικονομίας το 2017, οι οποίες, σύμφωνα με το Δημοσιονομικό Συμβούλιο του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, είναι υπερ-αισιόδοξες. Ειδικότερα η πρόβλεψη για αύξηση 2,7% του ΑΕΠ, βρίσκεται στον αέρα, δεδομένου ότι η δημόσια κατανάλωση θα μειωθεί -0,7%, οι δημόσιες επενδύσεις δεν αυξάνονται, η πρόβλεψη για αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης 1,8% είναι ανεδαφική (οι πρόσθετοι φόροι και οι περικοπές μισθών-συντάξεων θα τη μειώσουν), η ανακάμψη των ιδιωτικών επενδύσεων δεν φαίνεται στον ορίζοντα, η παροχή ρευστότητας με ευνοϊκούς όρους από τις τράπεζες είναι ανύπαρκτη. Από την άλλη οι εξαγωγές προβλέπεται να αυξηθούν οριακά, ενώ η αύξηση της απασχόληση 2% από τα γνωστά προγράμματα, είναι σε μεγάλο βαθμό καλυμμένη επιδότηση ανεργίας.

Γίνεται φανερό ότι αν δεν ανακοπεί η συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών και η λήψη μέτρων ενίσχυσης τους, παράλληλα με την εφαρμογή ευρέως προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για τόνωση της παραγωγής και της απασχόλησης δεν υπάρχει προοπτική ανάκαμψης της οικονομίας. Οι μνημονιακές πολιτικές είναι από τη φύση τους υφεσιακές και η επίκληση ξένων επενδύσεων δεν είναι παρά επικοινωνιακό τρικ, όσο η εγχώρια ζήτηση μειώνεται. Ακόμα κι η Κομισσιόν έχει αναγκαστεί να παραδεχτεί, ότι η πολιτική λιτότητας τροφοδοτεί την ύφεση και σε πρόσφατη έκθεση της καλεί την Ευρωζώνη να αφήσει πίσω της τη λιτότητα ή τουλάχιστον να τη χαλαρώσει, προκειμένου να δώσει ώθηση στην ασθενική ανάπτυξη της ΕΕ, κάτι που η Γερμανία απορρίπτει, επιμένοντας στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία.

ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Β' ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ...ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ... ΑΔΗ


Ο νέος προϋπολογισμός κινείται με φόντο τις απαιτήσεις της β’ αξιολόγησης, με δεκάδες «προαπαιτούμενα» που η εφαρμογή τους θα εντείνει τις κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις, ενώ θα επιτείνει τα κρισιακά αδιέξοδα της οικονομίας. Πέντε είναι οι κυριότεροι άξονες των προαπαιτούμενων - με εξαίρεση τα φορολογικά - που καλείται να εφαρμόσει η νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τα εργασιακά, τα κόκκινα δάνεια, τα χρέη στις εφορίες-ασφαλιστικά ταμεία, τις ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ και δημόσιας περιουσίας, καθώς η δημοσιονομική στρατηγική 2017-2020, για εξασφάλιση πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο.

Ειδικότερα τα «εργασιακά» έχουν ως «πυρήνα» τον κατώτατο μισθό, την απελευθέρωση των απολύσεων, τις συλλογικές συμβάσεις, το lock-out, κά. Οι απαιτήσεις των δανειστών για παραπέρα μείωση του κατώτατου μισθού, που αναπόφευκτα θα παρασύρει όλη τη γκάμα μισθών προς τα κάτω, αποτελεί νέα προκλητική επίθεση στην εργατική τάξη, η οποία από το 2010 βιώνει ένα ταξικό πόλεμο, από τις εγχώριες και υπερεθνικές δυνάμεις του χρηματιστικού κεφαλαίου. Ήδη οι εργατικοί μισθοί, έχουν κατά μέσο όρο μειωθεί πάνω από 40% και η απόλυτη εξαθλίωση της εργατικής τάξης αποκτά μαζικό χαρακτήρα. Η ενδεχόμενη αποδοχή από την κυβέρνηση των απαιτήσεων των εγχώριων και ξένων αφεντικών, με τα γνωστά καμώματα περί σκληρών διαπραγματεύσεων και τα «κλαψουρίσματα» ότι …«δεν γινόταν αλλιώς», θα είναι το τελευταίο φύλλο συκής που θα πέσει, για να αποκαλύψει την πλήρη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Για τους πρωταγωνιστές μιας τέτοιας εξέλιξης, δεν υπάρχει κανένα έλεος, ούτε σε συλλογικό, ούτε σε ατομικό επίπεδο.!

Το δεύτερο μεγάλο μέτωπο είναι των «κόκκινων δανείων» και ληξιπρόθεσμων οφειλών προς εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία. Η εμμονή της κυβέρνησης για πλειστηριασμούς α’ κατοικίας λαϊκών νοικοκυριών και ιδιαίτερα η υποχώρηση στις πιέσεις των δανειστών για την εφαρμογή ηλεκτρονικών πλειστηριασμών προς παράκαμψη λαϊκών αντιδράσεων, θα αποτελέσει πραγματική πρόκληση σε εκατομμύρια πολίτες με χαμηλό εισόδημα και περιουσία. Οι λαϊκές αντιδράσεις και οι αυθόρμητες ενέργειες αυτοπροστασίας της ζωής τους από τις πρακτικές της βίαιης εξαθλίωσης, θα ανεβάσουν το θερμόμετρο των κοινωνικών εντάσεων.

Το τρίτο μέτωπο του ξεπουλήματος δημοσίων επιχειρήσεων και περιουσίας, θα πολλαπλασιάσει τα κοινωνικά προβλήματα, διότι το αποτέλεσμα των ιδιωτικοποιήσεων είναι συνήθως οι μειώσεις θέσεων εργασίας, οι ανατιμήσεις προϊόντων και υπηρεσιών, η χειροτέρευση κατά κανόνα των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλαζονική συμπεριφορά και αυθαιρεσία των ολιγαρχών, κά. Τέλος η εμμονή των δανειστών για πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ (γύρω στα 7 δις) τα επόμενα χρόνια, θα σηματοδοτήσει την παραπέρα επίθεση στο βιοτικό επίπεδο και ένταση της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού.

Η εμμονή της κυβέρνησης στην στρατηγική της παραμονής «πάση θυσία» στην ευρωζώνη και η αναζήτηση στηριγμάτων στους αμερικανούς «φίλους» για να πιέσουν τους «σκληρούς» της ευρωζώνης (Γερμανία) για ρύθμιση του χρέους, είναι ένα παιγνίδι μεταξύ «Σκύλας» και της «Χάρυβδης». Το ΔΝΤ πουλάει «τζάμπα» εκδούλευση ζητώντας από την ευρωζώνη ρύθμιση χρέους, ενώ ταυτόχρονα πιέζει σκληρά για μείωση μισθών, κατάργηση αφορολόγητου και πλήρη συντριβή εργασιακών δικαιωμάτων. Από την άλλη η ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ, προσποιούνται τους ήπιους στα εργασιακά, ενώ αρνούνται κάθε ιδέα «κουρέματος» του χρέους, απαιτώντας αυστηρή τήρηση των «προαπαιτούμενων» για πληρωμή των τοκοχρεολυσίων. Η ρήξη με την εθελοδουλεία και την ξενοκρατία είναι προϋπόθεση ελπιδοφόρας προοπτικής για το λαό και τη χώρα.

Η ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ Δ' ΜΝΗΜΟΝΙΟ


Τα αδιέξοδα που γεννούν τα μέτρα του Γ’ Μνημονίου, από τα κόμματα του ετερόκλητου μνημονιακού τόξου (από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, «Ένωση Κεντρώων», ως τη «Χ.Α.»), επιχειρείται να φορτωθούν αποκλειστικά στην «ανικανότητα» της κυβέρνησης. Ωστόσο τα ίδια εφάρμοσαν Μνημόνια, είτε ψήφισαν Γ’ Μνημόνιο, είτε στηρίζουν μνημονιακές πολιτικές, πιστοί στο δόγμα «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη. Οι εναλλακτικές προτάσεις τους κινούνται εντός των νεοφιλελεύθερων συνταγών και πολιτικάντικων πρακτικών του λαϊκισμού και της υποσχεσιολογίας, χωρίς να αμφισβητούν τα μνημονιακά μέτρα. Στην ουσία στρώνουν το δρόμο για την έλευση ενός Δ’ Μνημονίου. Οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ Τσίπρα-Μητσοτάκη, για το ποιος επιδιώκει Δ’ Μνημόνιο, μεταθέτουν το ζήτημα σε επίπεδο προσώπων, ενώ αυτό που οδηγεί μοιραία σε Δ’ Μνημόνιο, είναι τα αδιέξοδα των προηγούμενων Μνημονίων και πολύ περισσότερου του σημερινού.!

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΔΟΥ


Οι επιλογές του νέου προϋπολογισμού και τα προαπαιτούμενα στο όνομα της β’ αξιολόγησης, φέρνουν επιτακτικά στο προσκήνιο την ανάγκη εναλλακτικής πολιτικής φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση. Η «Λαϊκή Ενότητα» έχει επεξεργαστεί τους βασικούς άξονες μιας τέτοιας εναλλακτικής πολιτικής, στα πλαίσια ενός «μεταβατικού προγράμματος» με σοσιαλιστικό ορίζοντα.

Ειδικότερα τα «μέτρα-τομές», για άνοιγμα του δρόμου εξόδου από την κρίση, έχουν ως αφετηρία την κατάργηση της λιτότητας και των Μνημονίων. Την αναστολή πληρωμής των τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους. Τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα και εθνικοποίηση των τραπεζών. Την εφαρμογή «σεισάχθειας» στα χρέη λαϊκών των νοικοκυριών. Τη μείωση της φορολογίας μισθωτών, συνταξιούχων, αγροτών και μικροεπιχειρήσεων, την πάταξη της φοροδιαφυγής και κατάργησης των προνομίων της ολιγαρχίας, αύξηση της φορολογίας των κερδών και υψηλών εισοδημάτων. Παραγωγική ανόρθωση της οικονομίας, δραστική μείωση της ανεργίας, αύξηση της παραγωγής και του εισοδήματος. Ανάκτηση της δημόσιας ιδιοκτησίας των ΔΕΚΟ και επέκτασή σε κλάδους στρατηγικής σημασίας. Ανυπακοή και σύγκρουση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ, ισότιμες σχέσεις με όλες τις χώρες, κά.

Προϋπόθεση για προώθηση της συγκεκριμένης πολιτικής είναι η δημιουργία ενός ευρύτερου αριστερού, αντιμνημονιακού, ριζοσπαστικού, πατριωτικού μετώπου, κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων και η συγκρότηση ανάλογης κυβέρνησης για υλοποίηση τους. Η ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων και των αντιστάσεων στα μνημονιακά μέτρα, αποτελούν το όχημα για την επιτυχία του στόχου.  
πηγή: iskra.gr
Γιάννης Τόλιος είναι Οικονομολόγος, μέλος ΠΓ και υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής της ΛΑΕ

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.