The Web Only the Antikry

12/03/16

1337 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1168 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 749 ΕΛΛΑΔΑ 679 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 510 ΑΠΟΨΕΙΣ 470 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 81 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 21 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 E.E. 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Για διχασμό του λαού κάνουν λόγο τα ιταλικά πρωτοσέλιδα του Σαββάτου, κάνοντας έναν απολογισμό της εκστρατείας που προηγήθηκε για το δημοψήφισμα της Κυριακής και αναζητώντας τον τρόπο για «να επανενωθεί μια δηλητηριασμένη χώρα», «σε μια εποχή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μια τρίτη μεταπολεμική περίοδος». Προβάδισμα του «ΟΧΙ» αναφέρει η Deutsche Welle και διαρρέουν οι υποστηρικτές του...
 

Ενδεχόμενη παραίτηση του Ματέο Ρέντσι θα επηρεάσει όλη την Ευρωζώνη, αναφέρει, την παραμονή του δημοψηφίσματος για τις προωθούμενες από τον Ιταλό πρωθυπουργό συνταγματικές αλλαγές, εκτιμά η Deutsche Welle, που αναφέρει ότι οι υποστηρικτές του «όχι» προηγούνται.

Σύμφωνα με εκτεταμένο ρεπορτάζ του The Press Project - TPP,  o Ματέο Ρέντσι έχει συνδέσει το πολιτικό του μέλλον με το συγκεκριμένο δημοψήφισμα. Ενδεχόμενο «ΟΧΙ» των Ιταλών την Κυριακή, είναι πιθανό να τον οδηγήσει σε παραίτηση. Σε περίπτωση που η έκβαση είναι αρνητική για τον Ιταλό πρωθυπουργό και όντως παραιτηθεί, αναλυτές εκφράζουν φόβους για πολιτική αστάθεια, με αρνητικές συνέπειες στις χρηματαγορές, ενώ εκτιμούν ότι ενδέχεται να υπάρξουν πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις στο σύνολο της Ευρωζώνης.

«Η διαφορά είναι ελάχιστη», τόνισε σε ομιλία του την Παρασκευή ο Ιταλός πρωθυπουργός, υποσχόμενος ότι αν κερδίσει το «ναι», θα εργασθεί για το καλό όλης της χώρας. Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από το μέτωπο του «όχι», τα τελευταία γκάλοπ - που δεν δημοσιοποιήθηκαν - δίνουν ποσοστό 53% στους αντίθετους στη μεταρρύθμιση και 47% στους υποστηρικτές του «ναι».

Πρέπει να διαπιστωθεί, όμως, τι ψήφισαν οι απόδημοι Ιταλοί. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, 1,6 εκατομμύρια πολίτες που ζουν στο εξωτερικό, συμμετείχαν στη διαδικασία. Ο Ρέντσι ελπίζει να μπορέσει να ευνοηθεί σημαντικά από την μεγάλη αυτή συμμετοχή. Πάντως, η ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά κάνει ήδη λόγο για νοθεία, σε ό,τι αφορά την επιστολική ψήφο.

Ο ιταλός πρωθυπουργός ολοκλήρωσε το βράδυ της Παρασκευής την εκστρατεία του στο κέντρο της Φλωρεντίας, με την παρουσία και στήριξη των παιδιών του.

«Μέσα στις επόμενες ώρες, θα αποφασιστεί το μέλλον μας για τα επόμενα 20 χρόνια», είπε ο Ρέντσι, σύμφωνα με τον οποίο «η μάχη θα κριθεί τελικά μόνον από λίγες χιλιάδες ψήφων».Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, η Λέγκα του Βορρά και τα Πέντε Αστέρια του Μπέπε Γκρίλο επέμειναν μέχρι το τέλος ότι, αν ο ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός χάσει το δημοψήφισμα, θα πρέπει να παραιτηθεί. Πολλά θα εξαρτηθούν, όμως, από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα.

Μερίδα του βρετανικού και του γερμανικού τύπου γράφει αυτές τις ημέρες ότι «ο Ρέντσι μπορεί να παραμείνει τελικά, έστω και αν δεν πετύχει τον στόχο του δημοψηφίσματος». Ο υπουργός Υποδομών Γκρατσιάνο Ντελ Ρίο δήλωσε ότι αν υπερισχύσει το «όχι», ο πρωθυπουργός θα μεταβεί άμεσα στο προεδρικό μέγαρο Κυρηνάλιο, για να συνεκτιμήσει την όλη κατάσταση μαζί με τον Ματαρέλα.

Τα ιταλικά πρωτοσέλιδα


Εκτεταμένη αναφορά, με σχόλια και αναλύσεις, κάνει ο ιταλικός Τύπος στο συνταγματικό δημοψήφισμα της 4ης Δεκεμβρίου. «Φτάσαμε στη στιγμή της αλήθειας μετά από μια απ΄τις κουραστικότερες εκστρατείες της ιστορίας της αβασίλευτης Δημοκρατίας», γράφει η εφημερίδα του Μιλάνου Κοριέρε Ντέλα Σέρα.

Σύμφωνα με τον διευθυντή της εφημερίδας, Λουτσιάνο Φοντάνα, «διχάστηκαν οικογένειες, έγινε ουσιαστική κατάληψη και μονοπωλήθηκε από την πολιτική ο τηλεοπτικός χρόνος, μέρος των ξένων εφημερίδων έγραψε ότι είμαστε στον τρίτο σταθμό της παρακμής της Δύσης, μετά το Brexit και τη νίκη του Tραμπ».

Ο Φοντάνα υπογραμμίζει ότι η εφημερίδα του αμφιβάλλει σοβαρά πως «οι μεταρρυθμίσεις αυτές άξιζαν όλα αυτά». «Θεωρούμε ότι ήταν σαφώς πιο σημαντικές, κάποιες μεταρρυθμίσεις σχετικά με το φορολογικό σύστημα, την ανταγωνιστικότητα, τη γραφειοκρατία, την παιδεία και την έρευνα, οι οποίες θα έδιναν, επιτέλους, νέα ώθηση σε μια χώρα η οποία δεν αναπτύσσεται αρκετά», προσθέτει η Κοριέρε.

«Τώρα δεν μπορούμε παρά να περιμένουμε το ελεύθερο και δημοκρατικό αποτέλεσμα που θα προκύψει από τη βούληση των πολιτών», σημειώνει η εφημερίδα του Μιλάνου. Παράλληλα, καθιστά σαφές ότι «από τη Δευτέρα, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, πρέπει να αποκατασταθεί το πολιτικό κλίμα, να βρεθεί και πάλι ο ορθολογισμός και να εντοπισθούν οι αναγκαίες προτεραιότητες».

Ο διευθυντής της εφημερίδας Λα Ρεπούμπλικα, Μάριο Καλαμπρέζι, σε σχόλιό του με τίτλο «Πώς να επανενωθεί μια δηλητηριασμένη χώρα», γράφει ότι «οι σημερινοί τόνοι και το όλο κλίμα, αλλά και η λεκτική βία, φέρνουν στον νου, κυρίως, τους διχασμούς της περιόδου που ακολούθησε τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Ο Καλαμπρέζι υπενθυμίζει ότι «από την πρώτη περίπτωση, πριν από σχεδόν έναν αιώνα, προέκυψε ένα αυταρχικό καθεστώς, ενώ από τη δεύτερη, η ανοικοδόμηση της χώρας στέφθηκε με επιτυχία».
«Σήμερα ζούμε σε μια εποχή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μια τρίτη μεταπολεμική περίοδος: η σύγκρουση έγινε θεσμική, με το τέλος των κομματικών δομών, αλλά και οικονομική, με μια κρίση η οποία κατέστρεψε τη μέση αστική τάξη, τις προσδοκίες, και διέλυσε το κοινωνικό σύμφωνο, το οποίο βασιζόταν στην πεποίθηση ότι τα παιδιά θα είχαν μια καλύτερη ζωή από εκείνη των γονιών τους», τονίζει ο διευθυντής της εφημερίδας της Ρώμης.

Ο Μάριο Καλαμπρέζι πιστεύει, επίσης, ότι «ο Ρέντσι εργάσθηκε για τον εκσυγχρονισμό της χώρας, η κυβέρνηση αυτή ενδιαφέρθηκε, όντως, για τα κοινωνικά δικαιώματα και την υποδοχή των προσφύγων, αλλά απουσιάζουν υπερβολικά, από την ατζέντα, τα προβλήματα των νέων και υπάρχει, επίσης, μια δυσκολία στο να κατανοηθεί και να μειωθεί η δυσαρέσκεια».

Ζητά από όλες τις πολιτικές δυνάμεις να αποδεχθούν το αποτέλεσμα που θα προκύψει από τις κάλπες, χωρίς διαμαρτυρίες και εκδικητικές τάσεις, «σε μια προσπάθεια να καταφέρουν να οικοδομήσουν κάτι, αντί να νομίζουν ότι υπάρχει ακόμη οτιδήποτε που πρέπει να καταστραφεί».

Η εφημερίδα Ιλ Φάτο Κουοτιντιάνο, σε «εξώφυλλο» πριν το καθιερωμένο πρωτοσέλιδο, παρουσιάζει γνωστά πρόσωπα της τέχνης και του πολιτισμού, τα οποία δηλώνουν «περήφανα για το ότι ψηφίζουν όχι». Ανάμεσά τους, οι φωτογραφίες του συγγραφέα Αντρέα Καμιλέρι, του συνταγματολόγου Στέφανο Ροντοτά, του πρώην διευθυντή της εφημερίδας Κοριέρε Ντέλα Σέρα, Φερούτσιο Ντε Μπόρτολι και του μουσικού της ραπ J-Αx.

Ο Αντρέα Καμιλέρι δηλώνει ότι «πρόκειται για μια συγκεχυμένη μεταρρύθμιση, η οποία δεν επιτρέπει στους Ιταλούς να επιλέγουν τους πολιτικούς που πρέπει να τους εκπροσωπούν». Ο συνταγματολόγος Στέφανο Ροντοτά τονίζει ότι «εντυπωσιάζει η γλωσσική φτώχεια αλλά και εκείνη του περιεχομένου», στην προτεινόμενη αλλαγή του Συντάγματος.

Η επικεφαλής του κεντροαριστερού συνδικάτου Cgil, Σουζάνα Καμούσο, θεωρεί ότι «είναι μια χαμένη ευκαιρία, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν οι αλλαγές εκείνες που μπορούν να απλοποιήσουν, αλλά και να ενισχύσουν τους θεσμούς». O Φαμπρίτσιο Ροντολίνο, σχολιαστής της εφημερίδας «Λ' Ουνιτά», η οποία πρόσκειται στο Δημοκρατικό Κόμμα του Ρέντσι, εκτιμά ότι «υπάρχει ένας ψυχολογικός διπολισμός» αφού «το ναι είναι αισιόδοξο και το όχι απαισιόδοξο».

Σύμφωνα με την ανάλυσή του «με τη θετική ψήφο δηλώνεις ότι είσαι έτοιμος για τα νέα πράγματα που θα ακολουθήσουν. Με την αρνητική επιλογή, αναδιπλώνεσαι στα όσα ήδη υπάρχουν». Ο Ροντολίνο, δηλαδή, πιστεύει ότι «στην πραγματικότητα είναι σαν να έχουν γράψει, πάνω στα ψηφοδέλτια: είσαι αισιόδοξος;».
πηγή: TPP

Αναφερόμενος στην διεθνή κατάσταση, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επεσήμανε ότι αυτό που ανησυχεί την ρωσική κυβέρνηση είναι, τα νέα συνεχόμενα λάθη και οι διενέξεις που δημιουργούνται διαρκώς στον κόσμο, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Παντού το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό, ανθρώπινες τραγωδίες και θύματα, κατάρρευση, χρεοκοπία και απογοήτευση»....



Οι βασικές μας προσπάθειες αποσκοπούν στο να ενισχύσουμε τις παραδοσιακές μας αξίες, τα κοινωνικά προγράμματα, και να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό πρόβλημα, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος κατά την διάρκεια της ομιλίας του στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση.

«Το νόημα της πολιτικής μας είναι να προστατεύσουμε τους πολίτες μας, να πολλαπλασιάσουμε το ανθρώπινο κεφάλαιο που είναι ο βασικός πλούτος της Ρωσίας. Αυτός είναι ο λόγος που οι προσπάθειες μας στρέφονται στο να στηρίξουμε τις παραδοσιακές αξίες, την οικογένεια, τα δημογραφικά προγράμματα, να ενισχύσουμε την οικολογική μας πολιτική, να βελτιώσουμε την υγεία των πολιτών, να αναπτύξουμε την παιδεία και τον πολιτισμό» είπε ο Πούτιν.

Μάλιστα, επεσήμανε ότι η Ρωσία είναι υποχρεωμένη να λύνει ζητήματα μέσα σε δύσκολες συνθήκες, αλλά ο λαός της απέδειξε και πάλι ότι είναι σε θέση να αντιμετωπίζει πολύπλοκες προκλήσεις, να υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα και πως οι πολίτες της Ρωσίας παρά τις όποιες δυσκολίες συσπειρώθηκαν γύρω από τις αξίες της πατρίδας και την αγάπη τους γι' αυτήν.

«Πριν από δύο χρόνια βρεθήκαμε αντιμέτωποι με σοβαρές οικονομικές προκλήσεις, με δυσοίωνες συγκυρίες στις διεθνείς αγορές, με κυρώσεις, με τις οποίες προσπάθησαν να μας υποχρεώσουν να ''χορέψουμε'' στον ρυθμό που ήθελαν οι ξένοι, όπως λέει ο λαός, να ξεχάσουμε τα θεμελιώδη εθνικά μας συμφέροντα. Παρόλα αυτά, το ξαναλέω ότι οι κύριες αιτίες που φρέναραν την οικονομία βρίσκονται σε εσωτερικά μας προβλήματα» είπε ο Πούτιν.

Και τα προβλήματα αυτά, όπως τόνισε ο Ρώσος πρόεδρος, είναι πρωτίστως, η έλλειψη επενδύσεων, σύγχρονων τεχνολογιών, εξειδικευμένων στελεχών, ο ανεπαρκής ανταγωνισμός, οι ανεπάρκειες του επιχειρηματικού κλίματος.

Παρόλα αυτά, όπως είπε ο Ρώσος πρόεδρος, το 2016 σταμάτησε η πτώση στον τομέα της πραγματικής οικονομίας και παρατηρήθηκε αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής, επισημαίνοντας, ότι «η αύξηση είναι μικρή, αλλά η τάση θετική και πρέπει αναμφισβήτητα να την διατηρήσουμε».

Επεσήμανε, επίσης, ότι, οι κυρώσεις που επέβαλε η Δύση και τα αντίμετρα —''απάντηση'' της Ρωσίας, βοήθησαν τους ρώσους παραγωγούς στον αγροτικό τομέα, όμως — σημείωσε- αυτή η κατάσταση δεν θα διαρκέσει αιώνια και γι' αυτό η Ρωσία πρέπει να δραστηριοποιηθεί πιο πολύ για να βγει στις ξένες αγορές.

«Γενικά έχουμε πολλές δυνατότητες για να αυξήσουμε τις εξαγωγές και άλλων προϊόντων εκτός από πρώτες ύλες. Παράλληλα βλέπουμε ότι στον κόσμο ενισχύεται ο προστατευτισμός, δυστυχώς. Εισάγονται εμπορικοί φραγμοί… Τι σημαίνει όμως αυτό για μας; Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ακόμη πιο ενεργά και αποφασιστικά να δραστηριοποιηθούμε για να έχουμε πρόσβαση στις διεθνείς αγορές» είπε ο Πούτιν.

«Ήδη, αλλάζουμε στοχευμένα την διάρθρωση της οικονομίας μας, ανανεώνουμε τους υπάρχοντες τομείς και διαμορφώνουμε νέους, δημιουργούμε σύγχρονες εταιρείες που είναι σε θέση να δραστηριοποιηθούν στις διεθνείς αγορές. Πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση συστηματικά και επιθετικά. Δεν χρειαζόμαστε αφηρημένου περιεχομένου σενάρια, στα οποία ελάχιστα εξαρτώνται από εμάς, αλλά μια επαγγελματική και επαληθεύσιμη προοπτική ανάπτυξης», υπογράμμισε ο ρώσος πρόεδρος.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ζήτησε, επίσης, από την κυβέρνηση να μελετήσει και να παρουσιάσει ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης της χώρας έως το 2025, το οποίο θα δώσει την δυνατότητα στο μεταίχμιο του 2019-2020, να περάσει η χώρα σε ρυθμούς ανάπτυξης μεγαλύτερους από τους παγκόσμιους.

Αναφερόμενος στην διεθνή κατάσταση, ο Πούτιν επεσήμανε ότι αυτό που ανησυχεί την ρωσική κυβέρνηση είναι, τα νέα συνεχόμενα λάθη και οι διενέξεις που δημιουργούνται διαρκώς στον κόσμο, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Παντού το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό, ανθρώπινες τραγωδίες και θύματα, κατάρρευση, χρεοκοπία και απογοήτευση».

«Η Ρωσία τάσσεται υπέρ της ασφάλειας και υπέρ της δυνατότητας να έχουν θέση στην ανάπτυξη, όχι μόνο οι εκλεκτοί, αλλά όλες οι χώρες και λαοί, υπέρ του σεβασμού του διεθνούς Δικαίου και της πολυμορφίας του κόσμου», είπε ο ρώσος πρόεδρος, υπογραμμίζοντας ότι "η Ρωσία δεν ψάχνει και ποτέ δεν έψαχνε να βρει εχθρούς, αλλά δεν θα ανεχθεί να της ασκούν πιέσεις και θα οικοδομήσει αυτοτελώς το μέλλον της".

Αναφερόμενος στην στροφή της Ρωσίας προ την Κίνα και εν γένει προς την Ασία είπε: «Η ενεργός πολιτική προς ανατολάς που ασκεί η Ρωσία, δεν υπαγορεύεται σε καμία περίπτωση από κάποιες τρέχουσες συγκυριακές αντιλήψεις, ούτε καν από την ψύχρανση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είτε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά από μακροπρόθεσμα εθνικά συμφέροντα και τις τάσεις που παρατηρούνται στις παγκόσμιες εξελίξεις».

«Σήμερα η Κίνα τείνει να γίνει η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και είναι ιδιαίτερα σημαντικό που κάθε χρόνο η μεταξύ μας αμοιβαία συνεργασία, ενισχύεται με νέα προγράμματα ευρείας κλίμακας σε διάφορους τομείς, στο εμπόριο, στις επενδύσεις, στον ενεργειακό τομέα και στον τομέα των προηγμένων τεχνολογιών», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος Πούτιν. Τόνισε δε, ότι, στις σημερινές δύσκολες συνθήκες οι ρωσο-κινεζικές σχέσεις συνιστούν πρότυπο αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας. « Η συνεργασία αυτή — είπε- αποτελεί πρότυπο σχέσεων σ' έναν κόσμο που οικοδομείται όχι με βάση την αντίληψη ότι ο ένας υπερισχύει του άλλου, όσο ισχυρή κι αν είναι η μια πλευρά, αλλά με βάση την αρχή που υπολογίζει αρμονικά τα συμφέροντα όλων των κρατών».

Αναφερόμενος επίσης στην εξωτερική πολιτική της Ρωσίας, ο ρώσος πρόεδρος είπε ότι προτεραιότητα της ήταν και παραμένει η περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας στο πλαίσιο της Ευρασιατικής Ένωσης, όπως και η συνεργασία με τις άλλες χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ).

Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στην ευρασιατική συνεργασία είπε: «Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ρωσική πρόταση για την δημιουργία ενός μοντέλου ολοκλήρωσης σε πολλά επίπεδα στην Ευρασία, που αφορά την ευρασιατική συνεργασία. Ήδη έχουμε αρχίσει να συζητάμε την πρόταση αυτή σε διάφορες διεθνείς και περιφερειακές συναντήσεις. Πιστεύω ότι ένας τέτοιος διάλογος μπορεί να είναι εφικτός και με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις οποίες παρατηρείται μια έντονη τάση για αυτοτελή πολιτική, που είναι υποκειμενική σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο».

Αναφερόμενος στην συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες ο ρώσος πρόεδρος είπε ότι «η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με την νέα αμερικανική κυβέρνηση, είναι σημαντικό να εξομαλύνουμε και να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε τις σχέσεις μας σε μια ισότιμη και αμοιβαία επωφελή βάση». Συνεχίζοντας, είπε ακόμη ότι « Η συνεργασία της Ρωσίας με τις ΗΠΑ στην επίλυση των διεθνών και περιφερειακών προβλημάτων ανταποκρίνεται στα συμφέροντα όλου του κόσμου» καθώς —όπως υπογράμμισε- «έχουμε κοινή ευθύνη να διασφαλίσουμε την διεθνή ασφάλεια και σταθερότητα».

Ο ρώσος πρόεδρος αναφερόμενος στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας είπε ότι ευελπιστεί στις κοινές προσπάθειες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επισημαίνοντας παράλληλα, ότι οι προσπάθειες που γίνονται για να αλλάξει η στρατηγική ισορροπία είναι εξαιρετικά επικίνδυνες και μπορούν να οδηγήσουν σε μια παγκόσμια καταστροφή, κάτι το οποίο όπως είπε «δεν πρέπει να ξεχνάμε ούτε στιγμή».

Τέλος, αναφερόμενος στη συμβολή της Ρωσίας στην επίλυση των διεθνών και περιφερειακών προβλημάτων, ο ρώσος πρόεδρος είπε: «Αντιλαμβανόμαστε το μερίδιο της δικής μας ευθύνης και πραγματικά, είμαστε ειλικρινά πρόθυμοι να συμμετάσχουμε στην επίλυση των διεθνών και περιφερειακών προβλημάτων, και φυσικά εκεί όπου, η συμμετοχή μας, έχει θέση, έχει ζητηθεί και είναι αναγκαία».

Σκληρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα ασκεί ο Μίκης Θεοδωράκης, με ανοιχτή επιστολή του στον Πρωθυπουργό, που δημοσίευσε στην προσωπική του ιστοσελίδα...

 

Σε παρέμβασή του, με τίτλο «Προδομένη Δημοκρατία», που αναρτήθηκε στην προσωπική του ιστοσελίδα, ο μουσικοσυνθέτης αναφέρει: «Σύντροφε Αλέξη, σε παραδέχομαι, γιατί είσαι μάγκας. Ο πιο μεγάλος μάγκας στην Ελλάδα από το 450 π.Χ. έως σήμερα. Γιατί κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να λογαριάσεις κανένα. Παίρνεις το προσωπικό σου αεροπλάνο, το γεμίζεις με φίλους και φίλες και πας στην Κούβα και αφήνεις τον λογαριασμό, 300.000 δολλάρια να τον πληρώσουν τα κορόιδα με τα 300 ευρώ το μήνα στην καλλίτερη περίπτωση. Κάνεις το κέφι σου. Μιλάς στην πλατεία της Επανάστασης όπου μιλούσε και ο Φιντέλ σαν ένας γνήσιος και σκληρός επαναστάτης...»

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή:


Το πολίτευμά μας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Οι Πυλώνες-Θεσμοί, είναι οι εξής:
  • Βουλή (νομοθετική εξουσία)
  • Κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία)
  • Δικαστική εξουσία
  • Πρόεδρος Δημοκρατίας- Ρυθμιστής του Πολιτεύματος.
Το Σύνταγμα είναι η βάση. Από αυτό πηγάζουν τα Δικαιώματα και οι Υποχρεώσεις των Πολιτών.

Ο Πρόεδρος πρέπει να είναι η ασφαλιστική δικλείδα. Να ελέγχει εάν ισχύει η Συνταγματική Αρχή ότι η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει.

Και έχει την υποχρέωση-δικαίωμα, σε περίπτωση που εκείνος θεωρεί ότι παραβιάζεται αυτός ο κανόνας, να διαλύει τη Βουλή και να προκηρύσσει εκλογές.

Όμως, με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986, ο Ανδρέας Παπανδρέου αφαιρεί αυτό το κύριο και μοναδικό δικαίωμα από τον Πρόεδρο και το δίνει στον εαυτό του (στον Πρωθυπουργό).

Έτσι ο ελεγχόμενος ανακηρύσσεται σε ελέγχοντα. Το γεγονός αυτό παραμορφώνει το Σύνταγμα και από Προεδρευομένη Δημοκρατία την μεταβάλλει σε Παντοδυναμία της Εκτελεστικής Εξουσίας, δηλαδή του Πρωθυπουργού που αναδεικνύεται σε Απόλυτο Άρχοντα, εφ’ όσον ο μόνος που μπορεί να τον ελέγξει είναι ο εαυτός του. Δηλαδή ουσιαστικά έχει δικτατορικά δικαιώματα, γιατί η ουσιαστική Δημοκρατία έχει καταντήσει ένα άδειο πουκάμισο.

Το επιχείρημα, ότι η πλειοψηφία στη Βουλή είναι η βάση της ουσιαστικής δημοκρατικής νομιμότητας είναι σκέτη κοροϊδία! Μιας και αυτή η πλειοψηφία ταυτίζεται με τον πρωθυπουργό! Δηλαδή, είναι όργανο στα χέρια αυτού που μετά την συνταγματική αναθεώρηση του ’86, είναι όπως είπα ο απόλυτος Μονάρχης.

Από εκεί και πέρα, ο Τσίπρας με τις 153 έδρες και το 16% είναι ανεξέλεγκτος να κάνει ότι θέλει, έχοντας στο τσεπάκι την πλειοψηφία των εδρών, αδιαφορώντας αν έχει την Λαϊκή πλειοψηφία. Σχετικά, γράφει στα σημερινά ΝΕΑ, ο αρθρογράφος Ηλίας Κανέλλης (ΑΡΘΡΟ: Το τζάμπα πέθανε, στη στήλη Ενστάσεις)

Στην ίδια εφημερίδα, ο διαπρεπής δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστου αποστομώνει με ατράνταχτα στοιχεία το Γραφείο του πρωθυπουργού, που αναφέρει πως τάχα το ταξίδι στην Κούβα κόστισε μόνο 22,900 ευρώ!

Σαν απλός πολίτης, τους συγχαίρω και τους ευχαριστώ και τους δύο γι’ αυτό.

Σε αυτήν την ανοικτή πρόκληση, η Βουλή σιωπά, διότι μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης του ’86, είναι συνένοχη γι’ αυτή την παραμόρφωση της Αρχής της ουσιαστικής Λαϊκής Κυριαρχίας (σ.σ.: βλ. καταγγελίες Μίκη Θεοδωράκη, στο άρθρο Είμαστε θύματα μιας τραγικής φαρσοκωμωδίας/21.05.2016).

Άλλωστε, όλοι είναι ίδιοι: Εξουσιαστές, Σκληροί, Άπονοι. Ενώ ο λαός σέρνεται πάνω στη λάσπη της λιτότητας, αυτοί αγοράζουν πανάκριβα αεροπλάνα (βλέπε Σαμαράς 2013). Τι να κάνουν; Να τα πουλήσουν και να ταξιδέψουν όπως οι βλάκες ψηφοφόροι τους. Για 300.000 δολλάρια, μια οικογένεια με 1.000 το μήνα θα έπρεπε να δουλεύει 300 μήνες, με 300 το μήνα, 1000 μήνες… Πόσες ανθρώπινες κατοικίες για τους πρόσφυγες; Πόσα κρεβάτια νοσοκομείων;

Περικυκλωμένοι από εχθρούς. Σε κρίσιμη στιγμή. Απειλές. Κινδύνους. Γιατί το ταξίδι; Για να μιλήσει ένας προσκυνημένος, συμβιβασμένος από το βήμα ενός όρθιου, ασυμβίβαστου!

Ένας αληθινός Εθνικός Μάγκας. Γιατί, είναι μαγκιά να μπορείς να κοροϊδεύεις 10 εκατομμύρια υπηκόους για να κάνεις το κέφι σου. Πας και βρίζεις την Μέρκελ και μόλις ξαναγυρίσεις πίσω, της τηλεφωνείς και επαιτείς βοήθεια από τη Μέρκελ! Να ποια είναι η Μεγάλη, η Παγκόσμια Μαγκιά. Γιατί μπορείς και λες βλάκες τους έξυπνους Έλληνες κατάμουτρα, χωρίς ενδοιασμούς και ντροπές!

Τελειώνοντας, οφείλω να μιλήσω στον Αλέξη Τσίπρα στη γλώσσα που αποπνέουν οι πράξεις του. Δηλαδή στη γλώσσα του «μάγκα», για να με καταλάβουν όσοι φίλοι του απομείνανε, αλλά και όσοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι ορισμένοι -δεν φτάνει ότι μας σπρώχνουν προς την καταστροφή- αλλά μας κοροϊδεύουν κι από πάνω!

Λοιπόν…

Ανοιχτή Επιστολή προς τον κ. Τσίπρα
Σύντροφε Αλέξη, σε παραδέχομαι, γιατί είσαι μάγκας. Ο πιο μεγάλος μάγκας στην Ελλάδα από το 450 π.Χ. έως σήμερα. Γιατί κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να λογαριάσεις κανένα. Παίρνεις το προσωπικό σου αεροπλάνο, το γεμίζεις με φίλους και φίλες και πας στην Κούβα και αφήνεις τον λογαριασμό, 300.000 δολλάρια να τον πληρώσουν τα κορόιδα με τα 300 ευρώ το μήνα στην καλλίτερη περίπτωση. Κάνεις το κέφι σου. Μιλάς στην πλατεία της Επανάστασης όπου μιλούσε και ο Φιντέλ σαν ένας γνήσιος και σκληρός επαναστάτης. Υψώνεις το πελώριο ανάστημά σου ενάντια στον Καπιταλισμό-Ιμπεριαλισμό. Τρως τον αγλέορα (600 ευρώ για ένα γεύμα πληρωμένο από το Υπουργείο των Εξωτερικών, δηλαδή τα τσιράκια σου). Το διασκεδάζεις, το γλεντάς, την ώρα που τα κορόιδα οι Έλληνες κάθονται στις ουρές για σύνταξη, ΔΕΗ, τράπεζες, νοσοκομεία και προ παντός λιτότητα στη λιτότητα. Το παίζεις επαναστάτης κι όταν γυρίσεις, ξαναγίνεσαι αυτό που ήσουν, το παιδί που κάνει τα θελήματα της Μέρκελ, του Ομπάμα και του Γιούνγκερ που κατακεραύνωσες στην Αβάνα και πάλι σε βάρος του έξυπνου ελληνικού λαού, γιατί αυτός αποφάσισε να τον κυβερνούν άτομα χωρίς οπαδούς και φιλότιμο, που το παίζουν κυβέρνηση.

Καλή αντάμωση στα Γουναράδικα.

Μίκης
Δεκέμβρης του 2016
πηγή: mikistheodorakis.gr

Με δεδομένους τους πολλούς και διαφορετικούς αστάθμητους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες, στο Βερολίνο εκφράζονται φόβοι για τον κίνδυνο αναζωπύρωσης της ευρωκρίσης την ερχόμενη χρονιά, αναφέρεται άρθρο του ελληνόφωνου ιστοχώρου της Deutsche Welle...


Την ώρα που στην Ιταλία ένα ενδεχόμενο «ΟΧΙ» των πολιτών στη συνταγματική αναθεώρηση απειλεί να βυθίσει τη χώρα σε μια νέα πολιτική κρίση, η πιστοληπτική ικανότητα της Πορτογαλίας κρέμεται από τη λεπτή κλωστή ενός μικρού οίκου αξιολόγησης, ενώ στο ζήτημα του ελληνικού χρέους μπορεί να σημειώνεται πρόοδος, εντούτοις δεν έχει ακόμη λυθεί οριστικά. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί η τεράστια αβεβαιότητα για την έκβαση των γαλλικών προεδρικών εκλογών αλλά και η υλοποίηση του Brexit.

Σε περίπτωση που επαληθευτεί έστω και ένα από τα δυσοίωνα σενάρια που διατυπώνονται, τότε αυτό θα δημιουργούσε τεράστια προεκλογικά προβλήματα στην Άγκελα Μέρκελ, ρίχνοντας παράλληλα νερό στο μύλο των εθνολαϊκιστών του AfD.

Ο κίνδυνος μιας νέας ευρωκρίσης είναι υπαρκτός και ο πολιτικός κίνδυνος είναι τεράστιος, σχολίασε στο Reuters ο πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Μαρσέλ Φράτσερ. Γι΄αυτό το λόγο, όπως σημειώνουν κυβερνητικοί κύκλοι στο Βερολίνο, θα πρέπει να επιχειρηθεί να μετατεθούν τα προβλήματα της νομισματικής ένωσης για το διάστημα μετά τις γερμανικές εκλογές. «Μέχρι τότε θα λύσουμε τα προβλήματα αθόρυβα, διότι κανείς δεν θέλει μια ανοιχτή διαμάχη για πακέτα διάσωσης, εκτός ίσως από την Αριστερά και το AfD», σχολιάζει πολιτικός της συγκυβέρνησης. Ορισμένα ανοιχτά μέτωπα, όπως το ελληνικό, ενδέχεται να κλείσουν, εντούτοις την ίδια ώρα ελλοχεύει ο κίνδυνος να ξεσπάσουν νέες εστίες κρίσης. Ένας από τους λόγους είναι ότι οι πολίτες γίνονται όλο και πιο απρόβλεπτοι στις κάλπες. Και το δε 2017 στήνονται πολλές.



Πολύ μεγάλη για να σωθεί


Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ευρωζώνη απορρέει προς στιγμήν από την Ιταλία. Ο Μ. Φράτσερ χαρακτηρίζει το ιταλικό δημοψήφισμα πολύ πιο σημαντικό από την απόφαση του Brexit ή την εκλογή του Ντ. Τραμπ στην αμερικανική προεδρία. Ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι έχει προαναγγείλει την παραίτησή του σε περίπτωση επικράτησης του «ΟΧΙ». Αλήθεια, τι θα γίνει σε αυτή την περίπτωση;

Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης βιώνει εδώ και χρόνια μια βαθιά κρίση. Τα τελευταία δέκα χρόνια το ΑΕΠ της αυξήθηκε κατά μέσο όρο μόλις κατά 0,5%. Την ίδια ώρα το χρέος έχει εκτιναχθεί στο 132% του ΑΕΠ. Με μια στατική αγορά εργασίας, χαμηλή ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών της, αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση και αδύναμες τράπεζες, η χώρα αντιμετωπίζει ήδη τεράστια προβλήματα και σε αυτά δεν αποκλείεται να προστεθεί σύντομα άλλο ένα: η απουσία κυβέρνησης.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ωστόσο ότι οι Ιταλοί θα βρουν τον τρόπο να ξεπεράσουν γρήγορα τη διαφαινόμενη νέα κρίση. Σε διαφορετική περίπτωση, τα πράγματα θα είναι δύσκολα. «Η Ιταλία είναι πολύ μεγάλη για τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης», σχολιάζει ο Φράτσερ. Και τότε θα επανέλθουν και τα σενάρια για την παραμονή της χώρας στο ευρώ, όπως το 2012.

Για το ελληνικό ζήτημα ο κυβερνητικός συνασπισμός στο Βερολίνο ελπίζει να κλείσει σύντομα τόσο η αξιολόγηση όσο και το ζήτημα της συμμετοχής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Το γεγονός ότι δρομολογείται ήδη λύση για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους και δη με τις «ευλογίες» του Βερολίνου, αφήνει σημαντικά περιθώρια αισιοδοξίας ότι το θέμα Ελλάδα δεν θα απασχολήσει την Ευρώπη το 2017. Θα επιστρέψει στην ατζέντα όμως το 2018 όταν θα πρέπει να εφαρμοστούν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος.

Την ίδια ώρα τα μηνύματα από την Πορτογαλία είναι κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά. Η χώρα που έχει στο ενεργητικό της ήδη ένα μνημόνιο, κινδυνεύει εκ νέου. Μόλις ένας μικρός Οίκος Αξιολόγησης, ο DBRS διατηρεί την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας στο ΒΒΒ, την χαμηλότερη επενδυτική βαθμίδα μεν, αλλά μια βαθμίδα που εξασφαλίζει τη συμμετοχή των πορτογαλικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Γερμανοί πολιτικοί δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσφύγει η Λισαβόνα και πάλι στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Στον προεκλογικό αγώνα αυτό θα χρεώνονταν σίγουρα στην ευρωπαϊκή πολιτική διάσωσης που διαμορφώνεται ως επί το πλείστον από το Βερολίνο.


Τι θα γίνει εάν κερδίσει η Λεπέν;


Εξέχουσα θέση στη μακροσκελή λίστα των ευρωπαϊκών προβλημάτων έχει και η Γαλλία. «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη και το ευρώ το 2017 απορρέει από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές», προειδοποιεί ο ευρωβουλευτής των γερμανών Πρασίνων Μάνουελ Ζάρατσιν. Το ενδεχόμενο επικράτησης της Μαρίν Λεπέν του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου μπορεί μάλλον να αποκλειστεί. Μετά το Brexit και την εκλογή Τραμπ όμως κανένας αναλυτής δεν βάζει και το χέρι του στη φωτιά. Σε περίπτωση που γίνει πρόεδρος, αυτό θα μπορούσε να σηματοδοτήσει το τέλος της ΕΕ και του ευρώ, εκτιμούν κυβερνητικοί κύκλοι στο Βερολίνο που επικαλείται το Reuters. Και στην περίπτωση αυτή θα αποκτούσε τελείως διαφορετικό χαρακτήρα και ο προεκλογικός αγώνας στη Γερμανία.

Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία και Γαλλία ενδέχεται να επηρεάσουν λοιπόν άμεσα τις εκλογές στη Γερμανία. «Ζούμε σε έναν δικό μας κόσμο», σχολιάζει ο Μ. Φράτσερ, σημειώνοντας ότι η συγκριτικά πολύ καλή οικονομική θέση της Γερμανίας είναι η εξαίρεση και μια ειδική περίπτωση. Σε Ισπανία και Ελλάδα η ανεργία των νέων ξεπερνά το 40%, όπως λέει: «Στη Γερμανία δεν συνειδητοποιούμε στο ελάχιστο τι ακριβώς συμβαίνει στη νότια Ευρώπη».
πηγή: DW

Ρόλο, στην κρίση του Κέντρου παίζουν πλέον οι πασοκογενείς του ΣΥΡΙΖΑ. Η πιο σημαντική είδηση αφορά την υποτιθέμενη ή πραγματική συνάντηση Σπίρτζη–Λαλιώτη και η επίθεση.. φιλίας προς το ΠΑΣΟΚ που ήρθε από τον κ. Κουρουμπλή για «να δημιουργηθεί μέσα από κοινή πορεία ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ μια μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη»...



του Βασίλη Ρόγγα*

Η κεντροαριστερά παράγει διαρκώς κρισιακά γεγονότα από το 2012. Όλες οι προσπάθειες για ανάταξη της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει, είναι αποτυχημένες και βυθίζουν ακόμα περισσότερο το χώρο σε ανυποληψία. Στην πραγματικότητα, η μόνη πραγματική συμμαχία που έχει συμβεί όλο αυτό το χρονικό διάστημα είναι η συμμαχία ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, με τη δεύτερη συνιστώσα στην πραγματικότητα απόλυτα υποταγμένη.

Ρόλο, όμως, στην κρίση του Κέντρου παίζουν πλέον και οι πασοκογενείς του ΣΥΡΙΖΑ. Η πιο σημαντική είδηση αφορά την υποτιθέμενη ή πραγματική συνάντηση Σπίρτζη–Λαλιώτη. Ο Λαλιώτης διέψευσε πως συναντήθηκε με τον υπουργό της κυβέρνησης και επιβεβαίωσε αφενός την πολιτική του δέσμευση στο ΠΑΣΟΚ, αφετέρου ότι δεν εισηγήθηκε τη διαγραφή Βενιζέλου στην πρόεδρο του κόμματος. Αν υποθέσουμε το γνωστό, πως εκεί που υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, τότε μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε πως η γνωστή αυτονομία με την οποία πολιτεύεται ο κ. Βενιζέλος, πλέον ενοχλεί όχι απλώς το στενό πυρήνα της ηγεσίας του κόμματος, αλλά μια ευάριθμη μερίδα ανθρώπων του ΠΑΣΟΚ που η βαρύτητά τους είναι δεδομένη.

Η δεύτερη επίθεση φιλίας προς το ΠΑΣΟΚ ήρθε από τον κ. Κουρουμπλή. «Να δημιουργηθεί μέσα από κοινή πορεία ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ μια μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη», ανέφερε ο υπουργός Ναυτιλίας σε συνέντευξη του σε ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης. Το ΠΑΣΟΚ, δια του εκπροσώπου του Παύλου Χρηστίδη, απάντησε μεταξύ άλλων ότι «η δυναμική μας ενισχύεται γιατί ξαναχτίζουμε σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη. Αυτοί που προτίμησαν τη γλυκιά καρέκλα της εξουσίας τρέχοντας στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και όσοι γρατζουνάνε την πόρτα της ΝΔ, θα κριθούν από τον ελληνικό λαό».

Φαίνεται πως οι επιθέσεις φιλίας από πρώην πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ που πλέον έχουν περάσει στον ΣΥΡΙΖΑ δε βοηθούν στην όποια πολιτική συνεννόηση μεταξύ αριστεράς και κεντροαριστεράς. Είναι ούτως ή άλλως αμφίβολο αν η Δημοκρατική Συμπαράταξη θέλει να συμμαχήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, σε κάθε περίπτωση, οι διαρροές για συναντήσεις, οι δηλώσεις πρόθεσης ενότητας και γενικά ο παρασκηνιακός και επικοινωνιακός τρόπος προσεταιρισμού σε ένα κόμμα που περνάει κρίση, μάλλον δεν ενδείκνυται.

Ποτάμι και παραπόταμοι


Στο άλλο μέτωπο του κέντρου, η διάλυση του Ποταμιού συνεχίζεται. Η αποχώρηση της κ. Κατερίνας Μάρκου είναι το λογικό επακόλουθο σε ένα κόμμα που δεν έχει συνοχή, πρόγραμμα, συμμαχίες και οργάνωση. «Εξαντλήσαμε το χαμένο χρόνο, Σταύρο, και η στιγμή απαιτεί ρεαλιστική εξέταση της κατάστασης, πολύ περισσότερο όταν η κοινωνία έχει γονατίσει και κάθε, μα κάθε, επιφύλαξη πολιτικών συμμαχιών και συνεργασιών –από όπου κι αν προέρχονται- μοιάζει ασήμαντη μπροστά στο διακύβευμα της διάσωσης της χώρας», έγραψε μεταξύ άλλων σε επιστολή της η νυν ανεξάρτητη βουλεύτρια. Η απάντηση του επικεφαλής του Ποταμιού ήταν άμεση: «Είναι προφανές ότι χρεώνομαι προσωπικά την ένταξη στα ψηφοδέλτια προσώπων που το μόνο που τελικά τους νοιάζει, είναι η καρέκλα και ο μισθός. Και τρέχουν (φευ!) σε αυτούς που πιστεύουν ότι θα τους τα εξασφαλίσουν». Ο κ. Θεοδωράκης έχει πλέον όλα τα χαρακτηριστικά ενός αποτυχημένου επικεφαλής και το αναγνωρίζει. Το πρόβλημα του είναι ότι και δεν μπορεί να παραιτηθεί και έκοψε τις γέφυρες για συνεργασία διάσωσης με το ΠΑΣΟΚ. Το μόνο που του απομένει πλέον είναι να συμμαχήσει με τη Νέα Δημοκρατία, με κίνδυνο να χάσει μεγάλο κομμάτι του εναπομείναντος κόμματός του.

Ένωση Κεντρώων


Στο τρίτο κοινοβουλευτικό μέρος του Κέντρου και το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη αιμορραγεί. Την Παρασκευή, ο κ. Γιώργος Καρράς ανεξαρτητοποιήθηκε, μάλλον για να μεταβεί στη Νέα Δημοκρατία. Η ανακοίνωση του κόμματος ήταν αρκούντως αιχμηρή: «O κ. Καρράς μας είχε κάνει λίγο-πολύ γνωστό ότι λόγω διαφωνιών του θα έφευγε από την Ένωση Κεντρώων. Μας είχε, όμως, σαφώς δηλώσει ότι θα υπέβαλλε την παραίτηση του από βουλευτής. Τον ευχαριστούμε για την μέχρι σήμερα συνεργασία, αλλά του υπενθυμίζουμε ότι στοιχειώδης εντιμότητα επιβάλλει να παραδώσει την έδρα, διότι η έδρα ανήκει στην Ένωση Κεντρώων και κατακτήθηκε με λίστα. Το μέλλον θα δείξει, αν δεν παραδώσει την έδρα ποιος δάχτυλος υπάρχει».
πηγή: Η εποχή

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.