February 2017

Blog συντάκη Brexit CAPITAL CONTROLS DEBATE Deutsche Bank Deutsche Welle DIEM 25 DW enikos ESM Eurogroup Euronews EUROSTAT EuroWorking Group FT G20 G5 G7 Geuro GOLD Greece in the Eighties GREXIT Guardian GUE/NGL Handelsblatt Ifo IFW Independent ISIS ITALEXIT Lamda Development Le Monde Left.gr Liberal.gr Liberation MEDIA MEGA MNHMONIA Moody's MRB NATO Panama Papers Paul Craig Roberts PES. ΣΥΡΙΖΑ Pew Research Center PKK Plan B in Europe PULSE Q&A Real FM S-300 South Stream Standard & Poors STAR TV Stephen Hawking Stratfor TAP Taxisnet ThePressProject TPP TTIP tvxs Twitter Tηλεοπτικές άδειες UNESCO UNHCR USA VIDEO Washington Post Wikileaks Workmonitor World Cup 2018 Αγία Σοφία Αγιο Όρος. Άγκελα Μέρκελ Αγρότες Αγροτική Ανάπτυξη ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΑΔΕΔΥ ΑΔΜΗΕ Άδωνις Γεωργιάδης ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ. Αιγαίο Αίγυπτος ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ Αλβανία Αλέκος Αλαβάνος Αλέξανδρος Διαμάντης Αλέξανδρος Δρίβας Αλεξάντερ Φαν Ντερ Μπέλεν Αλέξης Χαρίτσης Αλλαίν ντε Μπενουά Αλληλεγγύη ΑΜΕ-ΜΠΕ Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι ΑΜΥΝΑ Αναδημοσιεύσεις Αναθεώρηση Συντάγματος ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ Αναστάσιος - Ιωάννης Μεταξάς Αναστάσιος Αλβανίας ανασχηματισμός ΑΝΕΛ ΑΝΕΡΓΙΑ Ανθρώπινα δικαιώματα Άννα Κορακάκη Άννα Φαλτάιτς ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντζελίνα Τζολί Αντι-ΕΕ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ Αντιπολίτευση Αντώνης Κοκορίκος Αξιολόγηση ΑΟΖ Απ. Αποστολόπουλος ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΠΕΡΓΙΑ Απόδημος Ελληνισμός αποδοκιμασίες ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Απόστολος Τζιτζικώστας Αποτελέσματα Πανελληνίων ΑΠΟΨΕΙΣ Αραβική Άνοιξη ΑΡΔΗΝ-ΡΗΞΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ Άσαντ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΤΕ ΑΥΣΤΡΙΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ Αφγανιστάν. ΜΚΟ Αφιερωματικό Έτος Φιλίας Ελλάδας-Ρωσίας ΑΦΡΙΚΗ Β. Γιωργάς Β. Ιρλανδία Βαγγέλης Αποστόλου Βαγγέλης Μεϊμαράκης ΒΑΛΚΑΝΙΑ Βάσεις 2016 Βασίλειος Μαρκεζίνης Βασίλης Κορκίδης Βασίλης Κοψαχείλης Βασίλης Λεβέντης Βασίλης Μπέτσης ΒΕΛΓΙΟ Βιβλιοπαρουσίαση Βλαντιμίρ Πούτιν Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ΒΟΣΝΙΑ-ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΒΟΥΛΗ ΒΡΕΜΑιΝ Βρετανία ΒΡΕΧΙΤ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Βύρων Πολύδωρας Γ. Βαρουφάκης Γ. Δραγασάκης Γ. ΚΑΠΕΛΛΑΡΗΣ Γ. Καραμπελιάς Γ. Κατρούγκαλος Γ. Κυρίτης Γ. Μάζης Γ. Παπαδόπουλος Γ. Σταθάκης ΓΑΛΛΙΑ Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων Γενοκτονία Αρμενίων Γενς Μπάστιαν Γενς Στόλτενμπεργκ Γεράσιμος Λιβιτσάνος Γερμανία Γερμανικές αποζημιώσεις Γερμανικός τύπος Γερούν Ντέισελμπλουμ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ Γιαζίντι Γιάννης Αγγέλου Γιάννης Ανδρουλιδάκης Γιάννης Δούκας Γιάννης Ελαφρός Γιάννης Καλλιάνος Γιάννης Μουζάλας Γιάννης Σμαραγδής Γιάννης Στουρνάρας Γιάννης Τόλιος Γιώργος Βάμβουκας Γιώργος Δελαστίκ Γιώργος Καρατζαφέρης Γιώργος Κασιμάτης Γιώργος Μιχαηλίδης Γιώργος Μπουγελέκας Γιώργος Παπανδρέου Γιώργος Παπανικολάου Γιώργος Παυλόπουλος Γιώργος Σαχήνης Γιώργος Σαχίνης Γιώργος Χουλιαράκης Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής ΓΣΕΒΕΕ ΓΣΕΕ Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ Δ. Καμμένος Δ. Κουτσούμπας Δ. Κωνσταντακόπουλος Δ. Λιάτσος Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ. Στρατούλης Δάνεια ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ Δάνης Παπαβασιλείου ΔΑΝΙΑ ΔΕΗ ΔΕΘ ΔΕΚΟ ΔΕΠΑ ΔΗΚΚΙ ΔΗΜ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Δημ. Παπαδημητρίου ΔΗΜΑΡ Δημήτρης Κυπριώτης Δημήτρης Παπαδημητρίου Δημήτρης Παπαδημούλης ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Δημοκρατική Ευθύνη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ Δήμος ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟ Δημοσιονομικά Δημοσιοφράφοι Δημοσκόπηση Δημοψήφισμα 2015 Διαδίκτυο ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑ Διεθνής Αμνηστία ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 1967-1974 Διπλό νόμισμα ΔΝΤ ΔΟΕ ΔΟΛ Δουλεμπόριο ΔΡΑΧΜΗ Δρόμος της Αριστεράς Ε.Ε. ΕΒΕΠ Έγκλημα ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Εθνικά νομίσματα ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΕΙΒ Ειδομένη ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ Εκλογικός νόμος ΕΚΠΑΔΕΥΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΚΤ Ελευθεροτυπία ΕΛΙΑ ΕΛΛΑΔΑ Ελληνικά προϊόντα ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΛΣΤΑΤ Εμανουέλ Μακρόν ΕΜΠΟΡΙΟ Εναλλακτική για την Γερμανία ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΝΦΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ Ενωτική Κίνηση Ευρωπαϊκής Αριστεράς Εξεταστική Επιτροπή Βουλής Εξοπλιστικά ΕΠΑΜ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Επιμελητήριο Ευβοίας ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΠΟΧΗ Έργα υποδομών ΕΡΓΑΣΙΑ Εργασιακά ΕΣΕΕ ΕΣΗΕΑ ΕΣΠΑ ΕΣΡ ΕΤΕ Ευ. Βενιζέλος. ΕΥΒΟΪΚΑ Ευκλείδης Τσακαλώτος ΕΥΡΩ ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ Ευρωκρίση Ευρωομάδα της Αριστεράς ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ Ευρωπαϊκός Νότος Ευρώπη Ευρωσκεπτικισμός Ευρωσοσιαλιστές Ζ. Γκάμπριελ Ζ. Κ. Γιούνκερ Ζ.Κ. Γιούνκερ Ζίγκμαρ Γκάμπριελ Ζωή Κωνσταντοπούλου Η ΑΥΓΗ Ηλίας Ι. Νικολόπουλος Ημέρα της Ανεξαρτησίας ΗΠΑ Θ. Θεοχαρόπουλος Θ. Καριώτης Θανάσης Μαυρίδης Θεανώ Φωτίου Θέμης Τζήμας Θεόδωρος Καρυώτης Θεόδωρος Κατσανέβας ΘΕΣΜΟΙ Θρησκευτικά Ι.Μ.Μ. Ιβάν Σαββίδης ΙΔΙΩΤΕΣ Ίδρυμα Μπέρτελσμαν Ιζαμπέλ Αλιέντε ΙΚΑ Ίμια Ιντσιρλίκ ΙΟΒΕ ΙΡΑΚ ΙΡΑΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΙΣΑ ΙΣΛΑΜ Ισλαμικό Κράτος Ισλαμικό τέμενος Ισπανία Ισραήλ Ιστορία ΙΤΑΛΙΑ Ιωάννης Σακκάς Ιωάννης Χ. Βούλγαρης Κ. Λαπαβίτσας Κ. Μίχαλος Κ. Ρέγκλινγκ Κ. ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ Κ. Σταθόπουλος Κ. ΦΡΑΓΚΟΣ καιρός ΚΑΠ ΚΑΠΑ RESEARCH Καρναβάλια Κάρπαθος Καρτέλ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ Κατερίνα Ακριβοπούλου Κατεχόμεννα ΚΕΔΕ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΔΗΣΟ ΚΙΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΑΡΔΗΝ. Κίνημα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Κίνημα ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ" ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Κίνηση των «53» ΚΚΕ Κλάους Ρέγκλινγκ ΚΟΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης Κοινωνικοί φορείς Κόκκινα δάνεια ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΟΣΜΟΣ ΚΟΥΒΑ Κουβέιτ Κούλουμα Κουρδικό Κούρδοι Κρήτη ΚΡΗΤΗ TV Κριστίν Λαγκάρντ Κτηνοτρόφοιι Κυβέρνηση ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ Κυπριακό ΚΥΠΡΟΣ Κυρ. Μητσοτάκης Κυρώσεις Κωνσταντίνος Φίλης Κώστας Δουζίνας Κώστας Λαπαβίτσας Κώστας Παπουλής Κώστας Χρυσόγονος Κωστής Χατζηδάκης ΛΑ.Ο.Σ ΛΑΕ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ Λάκης Λαζοπουλος Λέανδρος Ρακιντζής Λεωνίδας Βατικιώτης Λεωνίδας Κουμάκης Λιβύη λίστα Λαγκάρντ Λίστα Μπόργιανς Λίστα της Ρηνανίας-Βεστφαλίας ΛΙΤΟΤΗΤΑ Λογιστές Λούκα Κατσέλη Λυδία Κονιόρδου Μ. Γλέζος Μ. Ιγνατίου blog Μάικλ Δουκάκης Μάκης Ανδρονόπουλος Μάλτα Μανουέλ Βαλς Μαουτχάουζεν Μαργαρίτης Σχοινάς Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαριάνα Τσίχλη Μαρίν Λεπέν Μάριο Ντράγκι Μάρκος Μπόλαρης Μάρτιν Σουλτς Ματέο Ρέντσι Ματτέο Ρέντσι ΜΑΧΩΜΕ Μεγάλη Βρετανία ΜΕΚΕΑ Μέση Ανατολή ΜΕΤΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήνυμα μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος Μηχανισμό Δημοσιονομικής Διόρθωσης Μηχανισμός των Αντικυθήρων Μηχανογραφικό Μικης Θεοδωράκης Μίρο Τσέραρ ΜΙΤ ΜΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ Μπάρακ Ομπάμα Μπέπε Γκρίλο Μπέτυ Μπαζιάνα Μπλόκα Μπούντεσταγκ Ν. Αναστασιάσης Ν. Βαλαβάνη Ν. Μωραϊτης Ν. Νικολόπουλος Ν. Παππάς Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ Ν. ΧΟΥΝΤΗΣ Νάιτζελ Φάρατζ Νάνος Βαλαωρίτης ΝΑΤΟ ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Ναυτιλία ΝΔ ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Νέο πρόγραμμα σπουδών Νεολαία Νίκος Βούτσης ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΤΖΑΚΗΣ Νίκος Κοτζιάς Νίκος Μακαρέζος Νίκος Μαρκάτος Νίκος Μπογιόπουλος Νίκος Παππάς. Νίκος Φίλης Νίκος Χειλάς Νόαμ Τσόμσκι Νόρμπερτ Χέρινγκ Νότης Μαριάς ΝΤΑΒΟΣ Ντέιβιντ Κάμερον Ντόναλντ Τουσκ Ντόναλντ Τραμπ Ντόρα Μπακογιάννη Ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ ΟΑΕΔ ΟΑΕΕ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος ΟΗΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ οικοδομική δραστηριότητα ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Οικονομική και Νομισματική Ένωση Οικουμενική Ολγα Γεροβασίλη ΟΛΜΕ Ολυμπιακή Αγώνες Ολυμπιακό Ινστιτούτο Ελιάς ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΡΙΟ 2016 Ομοφυλοφιλία ΟΟΣΑ Οργανισμός Σαγκάης Οργάνωσης Ισλαμικής Συνεργασίας. ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ουμπέρτο Έκο Οφειλέτες Δημοσίου ΌΧΙ στα Ναι τους Π. Καμμένος Π. Κουρουμπλής Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ Π. Λιαργκόβας Π. Παυλόπουλος Π. Τσίμας Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή Παγκοσμιοποίηση ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΜΕ Παναγιώτης Μαυροειδής Πανελλαδική Ιδρυτική Συνδιάσκεψη ΛΑΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Πανορθόδοξη Σύνοδος Κρήτης Πάνος Καμμένος Παντελής Σαββίδης Παντιέρα πάπας Φραγκίσκος Παραβιάσεις Παραιτηθείτε ΠΑΣΟΚ Παύλος Δερμενάκης ΠΓΔΜ περιβάλλον Περικλής Κοροβέσης Περίπτερα Πέτρος Παπακωνσταντίνου Πέτρος Σταύρου Πιέρ Κάρλο Πάντοαν Πιερ Μοσκοβισί Πιέρ Μοσκοβισί Πλειστηριασμοί ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΟΕΣΥ Πολ Καζαριάν ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Πολιτικό Βαρόμετρο Public Issue ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Πολυνομοσχέδιο Πολυτεχνείο ΠΟΛΩΝΙΑ Ποντιακός ελληνισμός Πόουλ Τόμσεν ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ. Ποσειδώνια 2016 Ποσοτική Χαλάρωση ΠΟΤΑΜΙ ΠΟΥΤΙΝ πραξικόπημα Πράσινοι ΠΡΙΝ προαπαιτούμενα Προγραμματικές 2015 Προεδρικές εκλογές πρόεδρος της Βουλής Πρόεδρος της Δημοκρατίας ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ Προϋπολογισμός 2017 Πρωθυπουργός Πρωτοβουλία 53+. ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΠτΔ Πυρινικά όπλα ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ΡΟΔΟΣ Ρομάνο Πρόντι Ρόμπερτ Φισκ Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι Ροντρίγκο Ράτο Ρούντι Ρινάλντι ΡΩΣΙΑ Ρωσική Εκκλησία Σ. Καλεντερίδης Σάββας Ρομπόλης Σαμίρ Αμίν Σαουδική Αραβία ΣΑΤΙΡΑ ΣΕΒ Σένγκεν Σερβία Σεργκέι Λαβρόφ Σήφης Βαλυράκης ΣΚΑΪ ΣΚΑΝΔΑΛΑ Σκάνδαλα. Σκωτία Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς Σουηδία Σοφία Σακοράφα Σπύρος Παναγιώτου Σπύρος Σουρμελίδης Σπύρος Στάλιας Σταθερή τηλεφωνία ΣΤΑΘΗΣ Σταύρος Μαυρουδέας Σταύρος Παπασταύρου ΣτΕ Στέλιος Παπαθεμελής Στυλιανός Πατακός Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας Συγκυβέρνηση 2012 ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Συνθήκη Δουβλίνου Συνθήκης της Λωζάνης Σύνοδος Κορυφής Ε.Ε ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ Συντάξεις ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΥΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΕΔΙΟ Β' Σχέδιο Β' στην Ευρώπη Σχέδιο Γιούνκερ Σχέδιο Κοινωνικής Αλλαγής Σχεδίου Β για την Ευρώπη ΤheΡressΡroject ΤΑΙΠΕΔ Τάκης Μπαλτάκος Τάσος Παπαδόπουλος Τάφοι Βενιζέλων Ταχίρ Ελτσί ΤΕΕ τέλη κυκλοφορίας Τερέζα Μέι ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Τζακ Λιου Τζάνι Πιτέλα Τζέιμς Φρέινι Τζιάνι Πιτέλα Τζιχαντιστές Τζο Κοξ Τζόζεφ Στίγκλιτς Τζορτζ Μόμπιοτ Τηελεοπτικές άδειες Τηλεοπτικές άδειες Τίμοθι Λες ΤΟ ΒΗΜΑ Τόρστεν Μπένερ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ Τουρκία Τουρκική εισβολή Τράπεζα της Ελλάδας Τράπεζες Τραπεζογραμμάτια ΤΡΟΙΚΑ Τρομοκρατία Τρύφων Αλεξιάδης Τσάμηδες Τσεχία Τσιμέντα Χαλκίδας ΤΧΣ ΥΓΕΙΑ Υεμένη ΥΠ.ΓΕ. ΥΠ.ΕΞ. ΥΠ.ΕΣ. ΥΠ.ΟΙΚ ΥΠΑΙΘ Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης υπουργείο Παιδείας Υπουργικό Ύφεση Φ. Κουβέλης Φ. Κρανιδιώτης Φ. Μαστρογιάννη Φάνης Ζουρόπουλος Φασισμός Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest Φετουλάχ Γκιουλέν Φινλανδία Φιντέλ Κάστρο Φοροαποφυγή Φοροδιαφυγή Φορολογία ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ Φοροτεχνικοί ΦΠΑ Φράγκος Φραγκούλης Φρανσουά Ολάντ φτώχεια Φωτεινή Μαστρογιάννη Φώφη Γεννηματά Χ. Α. Γκουρία ΧΑΛΚΙΔΑ Χανιά Χανς Ντίντριχ Γκένσερ Χανς-Βέρνερ Ζιν Χάρης Θεοχάρης Χίλαρι Κλίντον Χιλή Χίος ΧΟΥΝΤΑ Χρ. Παγώνης ΧΡΕΟΣ Χρηστιανοδημοκρατικό κόμμα ΧΡΗΣΤΙΚΑ Χρήστος Γιανναράς Χρήστος Παγώνης Χρήστος Σπίρτζης Χριστόφορος Παπαδόπουλος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Ψηφιακές Συναλλαγές

H «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» (μέγιστη κατάκτηση της μετα-μεσαιωνικής Δύσης) λειτουργεί σήμερα πια απολύτως με την επικυρίαρχη λογική και τους νόμους της «ελεύθερης αγοράς», νόμους της διαφήμισης...

επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά (*)

Μ​​εσημέρι της Tετάρτης 15 Φεβρουαρίου, το Πρώτο Kανάλι της κρατικής τηλεόρασης αναμετέδιδε από το Στρασβούργο συνεδρία του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου. Θέμα της συνεδρίας: «H πορεία της δεύτερης αξιολόγησης του Προγράμματος Oικονομικής Προσαρμογής για την Eλλάδα».

Mε τον κομψό αυτόν τίτλο η θεματική αφορούσε στην τραγωδία (κυριολεκτικό εφιάλτη) δέκα, περίπου, εκατομμυρίων Eλλήνων, επτά τώρα ολόκληρα χρόνια. Kαι είναι πασίδηλο στους καιρούς μας ότι την ευθύνη για συλλογικές τραγωδίες έχουν αποκλειστικά οι πολιτικές ηγεσίες: O λαός συνεχίζει να τις εκλέγει, όμως οι επιλογές του λαού είναι, σε αποφασιστικό ποσοστό, υπονομευμένες. H «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» (μέγιστη κατάκτηση της μετα-μεσαιωνικής Δύσης) λειτουργεί σήμερα πια απολύτως με την επικυρίαρχη λογική και τους νόμους της «ελεύθερης αγοράς», νόμους της διαφήμισης: Oι προβληματισμοί και οι προτιμήσεις των ψηφοφόρων είναι συνάρτηση των χρηματικών κεφαλαίων που θέτει κάθε κόμμα στη διάθεση πληρωμένων διαμορφωτών κοινής γνώμης (opinion makers).

Στην Eλλάδα «κοινή γνώμη» εξακολουθεί να δημιουργεί, παράλληλα με τη διαφήμιση, και το ρουσφέτι: οι χαριστικοί διορισμοί στο Δημόσιο, οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, οι αυθαίρετες επιδοτήσεις – το πελατειακό κράτος. Για να συντηρήσουν και διευρύνουν τα κόμματα το πελατειακό τους κράτος, επιδόθηκαν σε παρανοϊκό, ξέφρενο υπερδανεισμό της χώρας. Kαι κάποιοι από τους «εταίρους» της Eλλάδας στην E.E. (συναθλητές, υποτίθεται, στο κοινό όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης) έσπευσαν να εξυπηρετήσουν, με το αζημίωτο, την παραφροσύνη της εξουσιολαγνείας των ελλαδικών κομμάτων. Δάνεισαν αφειδώς τους επίορκους Eλλαδίτες συναδέλφους τους, σε νόμισμα «σκληρό» βιομηχανικά υπεραναπτυγμένων χωρών, που η λεηλατημένη από τα κόμματα Eλλάδα απεκλείετο, στον αιώνα τον άπαντα, να αποπληρώσει.

H τραγωδία ολοκληρώθηκε με δύο ακόμα πρόσθετους συντελεστές: Mετά το εν ψυχρώ έγκλημα, τη διαχείριση των συνεπειών του εγκλήματος ανέλαβαν (αυτονόητα) οι φυσικοί αυτουργοί του – με ανέγγιχτους από τη Δικαιοσύνη τους πρωταίτιους και με πρωτεύουσα επιδίωξη να μείνει άθικτο το πελατειακό κράτος. Nα παραμείνει εδραιωμένη στην περίπου αργομισθία της η διορισμένη από τα κόμματα δημοσιοϋπαλληλία, σιτιζόμενες πάντοτε από τον κρατικό κορβανά οι στρατιές των πρόωρα συνταξιοδοτημένων και οι προνομιούχοι των «ευγενών Tαμείων», ρυθμιστής πάντοτε του οικονομικού βίου της χώρας ο εκβιαστικός (ακριβέστερα: γκανγκστερικός) συνδικαλισμός των κομματικών πραιτωριανών.

Yπήρξε και δεύτερος συντελεστής στην καθολίκευση και στεγανοποίηση της τραγωδίας: Kατορθώθηκε η ολοκληρωτική υποταγή της Eλλάδας στις οποιεσδήποτε απαιτήσεις των εταίρων και δανειστών της να θεωρείται κατόρθωμα των δωσίλογων κυβερνήσεων και ευτύχημα για τον λαό. Kάθε ενδεχόμενο Grexit (εξόδου από το κοινό με τη Γερμανία νόμισμα) όλεθρος και συμφορά, εφιαλτικό ενδεχόμενο. Eτσι η ελλαδική κοινωνία δέχθηκε αυτονόητα και ευγνωμόνως την άνευ όρων παράδοσή της στην υποτέλεια, την απεμπόληση της κρατικής της ανεξαρτησίας. Δέχθηκε να είναι επιτροπευόμενη χώρα, με εγκάθετους ελεγκτές που εγκατέστησαν οι δανειστές - «εταίροι» σε κάθε δημόσια υπηρεσία, Tράπεζα, οργανισμό δημόσιου συμφέροντος. Tαυτόχρονα, όλα τα πολύτιμα (και επίζηλα) δεδομένα του «εθνικού πλούτου» (αρχαιολογικοί χώροι, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους παραλίες, ύδρευση πόλεων κ.ά.α.) δεσμεύτηκαν με όρους «υποθήκης», για εκατό χρόνια.

Tο μεσημέρι λοιπόν της Tετάρτης 15 Φεβρουαρίου, το θέμα συζήτησης στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο ήταν η συνέπεια και πιστότητα της Eλλάδας στις δεσμεύσεις που της επέβαλαν οι δανειστές - «εταίροι» της, προκειμένου να την καταστήσουν αξιόπιστο δανειολήπτη για τη διεθνή τοκογλυφία. Oι ευρωβουλευτές είχαν το δικαίωμα και την ευκαιρία να θέσουν σχετικά ερωτήματα στον αρμόδιο αντιπρόεδρο της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής Λετονό Nτομπρόβσκις...

Θα φανταζόταν κανείς πως ήταν «η» ευκαιρία για τους Eλληνες ευρωβουλευτές. Nα εμφανιστούν σοβαρά προετοιμασμένοι, συντονισμένοι με κατάλληλη προσυνεννόηση, για να μεταφέρουν στο Eυρωκοινοβούλιο και, μέσα από αυτό, στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και στη διεθνή κοινή γνώμη, την οιμωγή οδύνης και απόγνωσης του ελληνικού λαού ύστερα από επτά χρόνια ανεργίας, δραματικής στέρησης, εξευτελισμών και ανελπιστίας. Yποτίθεται ότι στο Eυρωκοινοβούλιο τα ελλαδικά κόμματα στέλνουν όχι τους αφισοκολλητές της όποιας ποδοσφαιρόλαγνης καφρίλας, αλλά συγκροτημένες προσωπικότητες, ό,τι καλύτερο σε ανθρώπινη ποιότητα, κατάρτιση, ευφυΐα, ευπρέπεια συμπεριφοράς διαθέτει ο δύσμοιρος τόπος μας.

Δυστυχώς, αυτό το έλλογο «υποτίθεται» δεν περιλαμβάνεται στην κομματική λογική. Tελείως ξεδιάντροπα, μπροστά στα μάτια των Eυρωπαίων συναδέλφων τους, οι ελλαδικοί βουλευτές έστησαν την επαρχιώτικη φτηνιάρικη αντιμαχία τους, παιδαριώδη, μικρονοϊκή. Oι μεν έχοντας διαχειριστεί την κρίση, επί πέντε χρόνια, με τυφλή άρνηση των ριζικών μεταρρυθμίσεων που απαιτεί η ανάκαμψη (άρνηση κατάλυσης του πελατειακού κράτους), αξίωναν να φύγουν οι σήμερα κυβερνώντες που τους στερούν το γλειφιτζούρι της εξουσίας. Oι δε έχοντας αλλαξοπιστήσει γελοιωδέστατα, ρητόρευαν εξαρτημένοι πια από την πρέζα της εξουσίας.

Περιπτωτικό το σύμπτωμα της 15ης Φεβρουαρίου στο Eυρωκοινοβούλιο, οξύ όμως το πρόβλημα: τι αντιπροσωπεύει στο ελλαδικό κοινοβούλιο το κόμμα της N.Δ. Kάποτε υπήρχε στην Eλλάδα το «Λαϊκό» κόμμα: επαγγελλόταν πατριωτισμό, μαχόταν να σωθεί η ιστορική συνείδηση, ο γλωσσικός θησαυρός των Eλλήνων. Kόμμα των «νοικοκυραίων» της αγροτιάς, των αυτοδημιούργητων αστών επιχειρηματιών, των πεπαιδευμένων λειτουργών του κράτους. Tο διέλυσε ο «εθνάρχης» Kαραμανλής, για να συγκροτήσει κόμμα υπηρετικό της δικής του πολιτικής – ξιπασμένη απομίμηση του βενιζελικού μεταπρατισμού, της άκριτης δυτικολαγνείας.

Mε τους ασπόνδυλους διαδόχους του ιδρυτή της η N.Δ. απέβαλε κάθε ίχνος «συντηρητικού» χαρακτήρα, εκπασοκίστηκε ολοσχερώς. Aποτέλεσαν σοκ συγκλονιστικό οι υποψηφιότητες για την αρχηγία του κόμματος, πριν ένα χρόνο: Δεν διανοήθηκαν να θέσουν υποψηφιότητα στελέχη με πατίνα αστικής ευπρέπειας και αυτοκυριαρχημένης σοβαρότητας, με την καλλιέργεια και το ήθος της συνειδητής ελληνικότητας. Πρωταγωνίστησαν και επιβλήθηκαν τα κριτήρια του εντυπωσιασμού, της «αμερικανιάς», οι διεκδικητές ρόλου αντι-Tσίπρα, αντι-Aνδρέα.

Στο ευρωπαϊκό, όπως και στο εγχώριο κοινοβούλιο, η N.Δ. είναι σήμερα κόμμα διάδοχο του ΠAΣOK, όχι διάδοχο του Λαϊκού Kόμματος.
_________________________________________

(*) Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
πηγή: yannaras.gr

«Η Ελλάδα είναι σε μια διαρκή «μνημονιακή διαπραγμάτευση», θα βρίσκεται σε ένα διαρκές «ευρωμνημόνιο» - «Μόνη λύση η έξοδος από την ευρωζώνη από τα αριστερά», αναφέρει μεταξύ άλλων το δελτίο τύπου του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενόνητας, Νίκου Χουντή...


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ν. Χουντής :
  • «Η Ελλάδα είναι σε μια διαρκή «μνημονιακή διαπραγμάτευση», θα βρίσκεται σε ένα διαρκές «ευρωμνημόνιο»
  • «Μόνη λύση η έξοδος από την ευρωζώνη από τα αριστερά»
Ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής κατά την διάρκεια της συνέντευξης στο ρ/σ Ράδιο 1 D Θεσσαλονίκης και στον δημοσιογράφο Ανδρέα Σταματόπουλο, καλούμενος να σχολιάσει την πολιτική επικαιρότητα,είπε μεταξύ άλλων:

Σε ό,τι αφορά την τελευταία απόφαση του Eurogroup αλλά και τη συζήτηση που έχει ανοίξει η ΛΑΕ για την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη, σχολίασε πως «το μόνο που αποφασίστηκε στο Eurogroup είναι τα νέα μέτρα που καλείται να πάρει η κυβέρνηση με την μορφή προνομοθέτησης, που σημαίνει νέα βάρη και νέα δεινά για τον κόσμο».

Συνέχισε λέγοντας πως«αυτή η κατάσταση είναι αδιέξοδη. Η Ελλάδα, που είναι η επιτομή της κρίσης στην ευρωζώνη θα είναι σε μια διαρκή «μνημονιακή διαπραγμάτευση» και θα βρίσκεται σε ένα διαρκές«ευρωμνημόνιο»και επισήμανε ότι «αυτό σημαίνει συνεχή μέτρα λιτότητας, η λαϊκή κυριαρχία δεν θα παίζει κανένα ρόλο, η δημοκρατία έχει ακυρωθεί, το κοινοβούλιοείναι μόνο για να ψηφίζει ειλημμένες αποφάσεις».

Συνεχίζοντας, ο Νίκος Χουντής τόνισε ότι «το ερώτημα πλέον είναι τι δουλειά έχει η Ελλάδα  σε ένα τέτοιο περιβάλλον.. Οι μνημονιακές δυνάμεις, έχουν αποδεχθεί ότι για να μείνει η χώρα στην ευρωζώνη πρέπει να υποστεί οποιαδήποτε θυσία. Οι θυσίες όμως δεν έχουν τέλος. Οι μνημονιακές δυνάμεις υπερασπίζονται την πολιτική τους, την πολιτική τους ύπαρξη, μιλώντας καταστροφολογικά. Αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να γίνει με τέτοιους όρους».

Διευκρίνισε ότι «η ΛΑΕ προτείνει ένα συγκεκριμένο τρόπο αποδέσμευσης της χώρας από την ευρωζώνη και επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Έξοδος από την ευρωζώνη με ένα πρόγραμμα αντιμονοπωλιακό, ένα πρόγραμμα κρατικοποιήσεων των τραπεζών, σταματήματος των ιδιωτικοποιήσεων, ενίσχυσης των εργατικών δικαιωμάτων, των μισθών,ενίσχυσης των ΜμΕ και διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους».

Όπως επισήμανε, «είναι ένα σύνολο μέτρων που μέσα στην ευρωζώνη είναι αδύνατον να υλοποιηθούν. Επομένως, πρέπει να δημιουργηθεί ένα πολίτικό μέτωποπου θα ξεμπλοκάρει την χώρα από την ευρωζώνη».

Απαντώντας στο ερώτημα αν έπρεπε να γίνει αποδεκτό το σχέδιο Σόιμπλε για Grexit,απάντησεπως «η πρόταση του Σόιμπλε είναι Μνημόνιο. Η πρόταση Σόιμπλε είναι αντί για γερμανικό ευρώ μια γερμανική δραχμή. Δεν είναιαυτή η πρόταση της ΛΑΕ. Υπάρχει η πρόταση για έξοδο από τα δεξιάκαι υπάρχει η πρόταση για έξοδο από τα αριστερά, πρόταση που υποστηρίζει η Λαϊκή Ενότητα».

Στη συνέχεια τηςσυνέντευξης και ερωτώμενος για τις συνεχιζόμενες τουρκικές προσκλήσεις των τελευταίων ημερών και την στάση της ΕΕ ο Έλληναςευρωβουλευτήςσημείωσε πως «η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι κάτω από το έλεος της Τουρκίας,γιατί έχει πέσει  στην παγίδα που έφτιαξε μόνη και που είναι η συμφωνία ΕΕ -Τουρκίαςγια το προσφυγικό. Με την συμφωνία αυτή έκανε η ΕΕ τον κύριο Ερντογάν ρυθμιστή,παρόλο που, όπως όλοι γνωρίζουν, αυτή η συμφωνία  αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου για τους πρόσφυγες».

Συνεχίζοντας, ο Ν. Χουντής επισήμανε ότι «στην ουσία,ο κύριος Ερντογάν μένει εκτός ουσιαστικής κριτικής, για την παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, για  το πάγιο και χρόνιο πρόβλημα, που θα έπρεπε να απασχολεί πιο έντονα την ΕΕ,της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, και την επίλυση του Κυπριακού προβλήματοςστη βάση του Διεθνούς Δικαίου».

Το Γραφείο Τύπου
28.2.2017

Την άποψη ότι προετοιμάζεται ένα τέταρτο και πολύ χειρότερο μνημόνιο για μετά το 2018, «που θα δώσει την χαριστική βολή στα λαϊκά στρώματα και την οικονομία», εξέφρασε ο γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα «Iskra»...

Ο Γραμματέας του Π.Σ. της ΛΑΕ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, στην συνέντευξή του μεταξύ άλλων τονίζει ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση και λαϊκή εξουσιοδότηση να διαπραγματεύεται και να συνάψει τέταρτο μνημόνιο, πράγμα που αν το κάνει θα φέρει και βαρύτατες ποινικές ευθύνες. Δήλωσε επίσης, ότι οι θεσμοί είναι ανεπιθύμητοι στην Ελλάδα και χαρακτήρισε «άντρο συνωμοσίας» το Χίλτον και «αποφράδα» τη σημερινή μέρα που έφτασαν στην Ελλάδα, ενώ τονίζει ότι η ΕΕ έχει επιβάλλει στην χώρα ένα καθεστώς οιονεί αντιδημοκρατικής εκτροπής και νεοαποικιοκρατίας.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Παν. Λαφαζάνη στην Iskra για την επιστροφή των θεσμών και τις προοπτικές της χώρας.


Ερώτηση: Σήμερα ξεκινάνε οι συζητήσεις των θεσμών στο Χίλτον με την ελληνική κυβέρνηση, πράγμα που κρίνεται σχεδόν από όλα τα κόμματα ως θετική εξέλιξη για την Ελλάδα. Πως κρίνετε το γεγονός;

Απάντηση: Θεωρώ ότι η σημερινή μέρα είναι αποφράδα μέρα για τη χώρα.
 
Είτε ως “τρόϊκά” παλιότερα είτε ως λεγόμενοι “θεσμοί” σήμερα η παρουσία τους στην Ελλάδα συνιστά αντιδημοκρατική εκτροπή και ένα δείγμα απροκάλυπτης νεοαποικιοκρατίας.

Ποτέ ο ελληνικός λαός δεν ρωτήθηκε και ποτέ δεν ενέκρινε τον ρόλο που παίζουν στην χώρα μας οι υπάλληλοι της ΕΕ, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και τώρα του ESM, είτε ως τρόϊκά παλιότερα και τώρα κατ’ ευφημισμόν ως “θεσμοί”.

Η ίδια η συγκρότηση αυτών των υπαλληλικών δυνάμεων και τα μέτρα που επιβάλλουν, συνιστά εκτροπή και από αυτό το γενικώς απαράδεκτο Κοινοτικό δίκαιο, πράγμα που ομολόγησε, χωρίς αιδώ και ο Ζ.Κ. Γιούνκερ, ο οποίος κατά τ’ άλλα είναι ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος να διαφυλάσσει τις Κοινοτικές αρχές.

Η ΕΕ, μαζί με την εγχώρια κυρίαρχη πολιτική τάξη στην χώρα, έχουν διαπράξει ένα οιονεί πραξικόπημα στην Ελλάδα, το οποίο συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος.

Η ΕΕ, με τους ξένους υπαλλήλους της και τους εγχώριους πολιτικούς που την υπηρετούν, έχει εγκαθιδρύσει μέχρι τώρα ένα είδος καθεστώτος “εφταετίας” στην χώρα, με κατάλυση κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας. Η χώρα κυβερνάται με τον εκβιασμό των πιστώσεων και του ευρώ σε ένα καθεστώς νεοραγιαδισμού.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΟΙ “ΘΕΣΜΟΙ”

Ερωτ: Επομένως ζητάτε να φύγουν από την χώρα οι “θεσμοί”.

Απαντ: Δεν υπάρχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση για την παρουσία των θεσμών στην Ελλάδα.
Οι “θεσμοί” και οι εκπρόσωποι τους είναι για μας ανεπιθύμητοι στην χώρα μας και ως τέτοιους πρέπει να τους χαρακτηρίζει και να τους αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός. Ως σύμβολα κατάλυσης κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Ως σύμβολα μιας χώρας προτεκτοράτου. Ως μισητά όργανα μιας καινούργιας μορφής κατοχής, μοντέλο και για άλλες χώρες. Φυσικά, μαζί με τους “θεσμούς” ανεπιθύμητες είναι και οι κυβερνήσεις που “συζητούν” μαζί τους, ανεπιθύμητα και τα κόμματα που τους νομιμοποιούν. Όλες αυτές οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να καταδικαστούν από τον ελληνικό λαό.

Οι “θεσμοί”, μάλιστα, που συζητάνε σήμερα στο Χίλτον είναι διπλά, σε σχέση με τις προηγούμενες καταστάσεις, ανεπιθύμητοι και είναι διπλή η καταδίκη της κυβέρνησης. Το Χίλτον έχει εξελιχθεί σε άντρο μιας μεγάλης συνωμοσίας. Κυβέρνηση και “θεσμοί” συζητάνε στο Χίλτον αυτήν την βδομάδα, χωρίς καμιά δημοκρατική εξουσιοδότηση, την επιβολή ενός νέου και πολύ χειρότερου μνημονίου σε βάρος της χώρας μας.

Στοιχειώδης σεβασμός στην κυριαρχία της πατρίδας μας, στην αξιοπρέπεια του λαού και στα δικαιώματα των εργαζομένων, θα έπρεπε να είχε οδηγήσει από σήμερα δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες λαού να έχουν περικυκλώσει το Χίλτον για να εμποδίσει την εξέλιξη της συνωμοσίας και του πραξικοπήματος.

Η ΛΑ.Ε θα προσπαθήσει να αναλάβει τις πιο ουσιαστικές ενωτικές πρωτοβουλίες σε αυτήν την κατεύθυνση.

ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ


Ερωτ: Μιλήσατε για τέταρτο και χειρότερο μνημόνιο. Μπορείτε να μας το επεξηγήσετε;

Απαντ: Κατ’ αρχάς πρέπει να διευκρινίσω ότι το πρώτο που θα επιχειρηθεί να κλείσει με τους “θεσμούς” στο Χίλτον, στο πλαίσιο της λεγόμενης τεχνικής συμφωνίας, είναι μια ντουζίνα περίπου σκληρών “προαπαιτούμενων” μέτρων.

Τρία από αυτά είναι τα χειρότερα:

Πρώτον, η επίσπευση των ιδιωτικοποιήσεων στο πλαίσιο του γενικού ξεπουλήματος της χώρας.

Δεύτερον, η περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, με αιχμή την απελευθέρωση των απολύσεων και τρίτον, η διάλυση του δημόσιου ενεργειακού τομέα και πρώτα απ’ όλα της ΔΕΗ, στο πλαίσιο της δήθεν απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας και στην ουσία της παράδοσης της σε ξένα και εγχώρια αρπακτικά συμφέροντα.
Ακόμα χειρότερα είναι τα μέτρα που δήθεν “διαπραγματεύεται” η κυβέρνηση για μετά το 2018.
Αυτά τα μέτρα συνιστούν, όπως είπα, ένα τέταρτο μνημόνιο, χειρότερο απ’ όλα τα προηγούμενα.
Χειρότερο, πρώτον, διότι θα υπάρξει δέσμη μέτρων σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων αλλά χωρίς τώρα να συνοδεύονται από χρηματοδότηση εκ μέρους των “θεσμών”. Η εκτός τόπου και χρόνου πρόβλεψη είναι ότι η Ελλάδα μέχρι το 2018 θα μπορέσει να βγει και να δανείζεται από τις αγορές για να χρηματοδοτεί την αποπληρωμή των χρεολυσίων και το μέρος των τόκων που απαιτείται.

Τρίτον: είναι χειρότερο αυτό το μνημόνιο διότι τα μέτρα που έχουν, περίπου, προσυμφωνηθεί και θα προνομοθετηθούν, συνιστούν τη χαριστική βολή για τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα της χώρας.
Αυτά τα μέτρα συνιστούν ένα πακέτο σκληρότατης εσωτερικής υποτίμησης, η οποία είναι ότι χειρότερο για μια οικονομία που διανύει πρωτοφανώς τον δέκατο χρόνο ύφεσης.

Αναφερόμαστε κυρίως στην δραστική μείωση του αφορολόγητου ορίου, το οποίο στην ουσία θα αφήνει αφορολόγητο μόνο το όριο του επιδόματος ανεργίας. Όπως αναφερόμαστε και στην μεγάλη μείωση και των σημερινών κύριων συντάξεων που μπορεί να κυμαίνεται ανάμεσα σε 30-40%.

Η κυβερνητική προπαγάνδα για να “χρυσώσει το χάπι” μιλάει για την λήψη αντίμετρων ισοδύναμου δημοσιονομικού αποτελέσματος, ώστε η επίπτωση στον προϋπολογισμό να είναι ουδέτερη.

Ακόμα, όμως και να υπάρξουν τέτοια αντίμετρα αυτά θα αφορούν τα ποσά που θα υπερβαίνουν το υπερβολικό πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5%, το οποίο έχει συνομολογήσει για μετά το 2018 η κυβέρνηση, πράγμα μάλλον απίθανο να υπάρξουν και ακόμα χειρότερα τα έτσι κι αλλιώς κολοβομένα αντίμετρα δεν θα αναπληρώνουν σχεδόν καθόλου τις απώλειες που θα υποστούν ιδιαίτερα οι πλέον χαμηλόμισθοι, τα πιο χαμηλά επαγγελματικά και αγροτικά εισοδήματα και οι χαμηλότερες συντάξεις.

ΔΩΡΟ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ 3.5% ΤΟΥ ΑΕΠ


Ερωτ: Δεν αναφερθήκατε ειδικότερα στο πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5%.

Απαντ: Άφησα πράγματι τελευταία αυτή την κυβερνητική δέσμευση για πρωτογενές πλεόνασμα στους προϋπολογισμούς μετά το 2018 της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ, την οποία ανέλαβε η κυβέρνηση απέναντι στους πιστωτές, γιατί είναι εξωφρενική και αγγίζει τα όρια του παραλόγου.

Είναι ο ίδιος ο Τσίπρας που υπέγραψε να υπάρξουν αυτά τα δυσθεώρητα πλεονάσματα σε μεσοπρόθεσμη, όπως αορίστως δεσμεύτηκε βάση. Τι σημαίνει μεσοπρόθεσμη θα καθοριστεί στις διαπραγματεύσεις. Καταλαβαίνουμε, όμως, ότι μιλάμε για δέσμευση πολλών χρόνων.

Δυστυχώς, ο Αλ. Τσίπρας αποδεχόμενος πρωτογενές πλεονάσματα 3,5% έκανε ένα μεγάλο δώρο στην Γερμανία, διότι έτσι την διευκόλυνε να χαλαρώσει η πίεση που υφίσταται για κούρεμα του χρέους. Το υπέρογκο πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% ετέθη για να καλύπτει όσο το δυνατόν την πληρωμή των τόκων και να αποφεύγεται έτσι κατά το δυνατόν η απόλυτη αύξηση του χρέους. Η συνέπεια όμως αυτής της διευκόλυνσης Τσίπρα προς τους Γερμανούς, αποτελεί, σχεδόν, ταφόπετρα για την έξοδο της οικονομίας από την κρίση και την στασιμότητα.

Το βέβαιον είναι ότι η κυβέρνηση και όλο το μνημονιακό μπλοκ δεν μπορούν και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να δεσμεύσουν την χώρα, ιδιαίτερα μετά το 2018!

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ, ΣΥΖΗΤΑ ΓΙΑ 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ


Ερωτ: Τι εννοείτε ότι δεν έχουν δικαίωμα;

Απαντ: Η κυβέρνηση και το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα δεν διαθέτουν καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση και καμιά λαϊκή εξουσιοδότηση να υπογράψουν και τέταρτο μνημόνιο πολύ περισσότερο μετά την λήξη της κυβερνητικής τετραετίας.

Όλα τα μνημόνια μέχρι σήμερα υπήρξαν παράνομα και αντισυνταγματικά. Ήταν αποτέλεσμα εκτροπής. Δεν είχαν καμιά λαϊκή έγκριση όταν υπογράφονταν. Το αντίθετο. Ο Τσίπρας υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο παραβιάζοντας ρητά ένα ιστορικό δημοψήφισμα. Η Βουλή τότε κύρωσε πραξικοπηματικά τον Αύγουστο το τρίτο μνημόνιο μετά από συνωμοσίες παρασκηνίου και ενάντια στην λαϊκή βούληση, που είχε εκφρασθεί κατηγορηματικά κατά των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος φέρει βαρύτατη ευθύνη, ευθύνη απιστίας έναντι του πολιτεύματος, διότι κάλυψε και νομιμοποίησε την μνημονιακή εκτροπή, αντί να διαφυλάξει το Σύνταγμα και να σεβαστεί την εκφρασμένη λαϊκή βούληση.

Οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου του 2015 δεν νομιμοποίησαν τίποτα, διότι έγιναν αφού είχαν διαμορφωθεί παράνομα τετελεσμένα με το τρίτο μνημόνιο και στην χώρα και στην ΕΕ με την έγκριση του από τα αντίστοιχα κοινοβούλια.

Ο μνημονιακός πολιτικός κόσμος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδας φέρουν βαρύτατες πολιτικές και ιδιαίτερα βαρύτατες ποινικές ευθύνες για την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, της δημοκρατίας, του Συντάγματος και για την παράδοση της χώρας στους δανειστές, την λεηλασία του ελληνικού λαού και την καταλήστευση της οικονομίας ειδικότερα από τις ευνοημένες τράπεζες.

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση σήμερα παρανόμως, χωρίς λαϊκή εντολή, χωρίς δημοκρατική εξουσιοδότηση και πραξικοπηματικά, έστω κι αν έχει την συναίνεση των μνημονιακών κομμάτων, διαπραγματεύεται να φυλακίσει τη χώρα με νέο μνημόνιο μετά το 2018.

Η κυβέρνηση και όσοι επιδεικνύουν ανοχή απέναντι σε μια τέτοια διαπραγμάτευση που δεσμεύει και υποθηκεύει την χώρα με επαχθέστατους όρους, ακόμα και μέχρι το 2030, παραβιάζουν κάθε συνταγματική αρχή, διαπράττουν πράξεις κατάλυσης της δημοκρατίας και παράδοσης της χώρας, πράγμα που προστίθεται στα μέχρι τώρα πολιτικά και ποινικά τους εγκλήματα.

Η σημερινή “αφασία” δεν θα συνεχίζεται επ’ αόριστον. Να είναι βέβαιοι.

Η ΧΩΡΑ ΒΑΔΙΖΕΙ ΣΕ ΑΤΑΚΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ


Ερωτ: Αν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, έστω με αυτά τα βαρύτατα μέτρα που αναφέρετε, θα μπορούσε η Ελλάδα να αποφύγει τα χειρότερα και σιγά σιγά να συνέλθει;

Απαντ: Κατ’ αρχάς δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε με ευκολία ότι η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί και μάλιστα γρήγορα και ότι, επιπλέον, το ΔΝΤ θα μείνει στο πρόγραμμα. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε “εκπλήξεις” κυρίως από την πλευρά του ΔΝΤ, το οποίο θα ήθελε προσχήματα για να αποφύγει το επιπλέον “πικρό ποτήρι” ενός αποτυχημένου και αδιέξοδου τέταρτου προγράμματος.

Ακόμα, όμως και αν η αξιολόγηση ολοκληρωθεί η ελληνική κρίση δεν πρόκειται να τερματιστεί. Το αντίθετο. Τα βαρύτατα αντικοινωνικά και αντιοικονομικά μέτρα που θα συνοδεύσουν την δεύτερη αξιολόγηση, μαζί με τα υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5%. θα λειτουργήσουν ως ασήκωτο βάρος που δεν θα επιτρέψει στην οικονομία να ανασάνει.

Το κλειδί για το μνημονιακό πρόγραμμα είναι να μπορέσει να βγει η χώρα στις αγορές και να δανειστεί με λογικά επιτόκια.

Αυτή η πιθανότητα, με το πακέτο των μέτρων και τους όρους της δεύτερης αξιολόγησης είναι πολύ μικρή, έως ανύπαρκτη, ακόμα κι αν το ΔΝΤ μετέχει με ένα τρόπο στο πρόγραμμα. Η ειρωνεία είναι ότι οι αγορές, στο όνομα των οποίων αποφασίζονται τα προγράμματα, δεν πρόκειται να εμπιστευτούν ούτε τα ίδια και κυρίως την ελληνική οικονομία.

Επομένως, το πιθανότερο είναι η χώρα να βαδίσει αναγκαστικά σε άτακτη χρεοκοπία και στην ασύντακτη έξοδο από την ευρωζώνη, αφού νέα χρηματοδότηση της Ελλάδας είναι πάρα πολύ δύσκολο να εγκριθεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη.

Γι αυτό και για σειρά άλλους λόγους που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να τους λέμε, μόνη διέξοδος για την χώρα είναι το εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος.

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΗ “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ”

Ερωτ: Συχνά οι αντίπαλοι του εθνικού νομίσματος προσβάλλουν το επιχείρημα ότι πλέον η “εσωτερική υποτίμηση” έχει ολοκληρωθεί και επομένως το εθνικό νόμισμα δεν έχει να προσφέρει τίποτα το εξαιρετικό.

Απαντ: Τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα που συζητούνται στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης για το φορολογικό και τις συντάξεις δείχνουν ότι η εσωτερική υποτίμηση στο πλαίσιο των μνημονιακών προγραμμάτων δεν έχει όρια και τέλος.

Το εθνικό νόμισμα, επομένως, είναι απόλυτα αναγκαίο για να ανακοπεί αυτή η μακάβρια ταξική πολιτική της συνεχούς συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων, η οποία τείνει ολοταχώς σε μισθούς και συντάξεις επιπέδου Βουλγαρίας.

Από κει πέρα, αν θα κριθεί αναγκαία, στο πλαίσιο του εθνικού νομίσματος, μια μικρή και λογική υποτίμηση, αυτό θα αποφασισθεί σε εκείνη τη φάση, παίρνοντας υπόψη και τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Πάντως, από την συνεχή και αδιέξοδη εσωτερική υποτίμηση είναι χίλιες φορές προτιμότερη μια λογική υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, η οποία μπορεί να δώσει μια ικανή ώθηση στην ανάπτυξη, πάντα με την απαραίτητη προστασία των λαϊκών εισοδημάτων.

ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΛΗΞΙΑ


Ερωτ: Τέλος, παρ’ ότι είναι γνωστή η θέση σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω τι γίνεται με το ενωτικό μέτωπο που θεωρείται αναγκαίο ότι πρέπει να συγκροτηθεί στον αντιμνημονιακό χώρο.

Απαντ: Έχουμε ως ΛΑ.Ε εξαντληθεί να εξηγούμε σε όλους τους τόνους, μέχρι παρεξήγησης, την πρόκληση των καιρών για ένα πλατύ, ενωτικό, πολιτικό και κινηματικό μέτωπο όλων, χωρίς εξαίρεση, των αριστερών, ριζοσπαστικών, πατριωτικών προοδευτικών δημοκρατικών αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Αυτό το μέτωπο σήμερα δεν είναι απλώς αναγκαίο και επιτακτικό. Αυτό το μέτωπο έπρεπε να είχε γίνει χθες, εδώ και καιρό. Αυτό το μέτωπο είναι κάτι πολύ περισσότερο από αναγκαίο. Αφορά την ίδια την επιβίωση της χώρας μας και του λαού μας, ιδιαίτερα της νεολαίας.

Απέναντι σε αυτήν την ενωτική πρόκληση των καιρών βλέπουμε να υπάρχουν πολύ θετικές και ελπιδοφόρες ενωτικές φωνές, όπως αυτή του Σχεδίου-Β με τον Αλ. Αλαβάνο αλλά και άλλες φωνές που διατυπώνουν ένα θετικό ενωτικό λόγο.

Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν και άλλες δυνάμεις που απέναντι στις ενωτικές εκκλήσεις είτε σιωπούν είτε τις αντιμετωπίζουν με αλαζονική περιφρόνηση και λοιδορίες είτε αντιπαραβάλλουν για αντιπερισπασμό ενωτικές πρωτοβουλίες που αποκλείουν σχεδόν όλους τους άλλους και έχουν ως αποδέκτη κυρίως τον εαυτό τους. Αυτά δεν είναι καθόλου σοβαρά πράγματα.

Για να συγκροτηθεί ένα μέτωπο χρειάζεται εποικοδομητικό πνεύμα, ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα, διάθεση για αμοιβαίες υποχωρήσεις και ισχυρή ενωτική πολιτική βούληση.

Μέτωπο, επίσης, με εξαιρέσεις και αποκλεισμούς. Μέτωπο με δυνάμεις δορυφόρους, χωρίς ισοτιμία. Μέτωπο τέλος με τον εαυτό μας, δεν μπορεί να υπάρξουν.

Η ΛΑ.Ε θα επιμείνει μέχρι τέλους και με όλες τις δυνάμεις της σε μια μετωπική υπόθεση που αφορά την κατεπείγουσα ανάγκη για μια νέα προσπάθεια αναζωογόνησης των εργατικών λαϊκών αγώνων και της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ τώρα και όχι σε ένα αόριστο και απροσδιόριστο μέλλον που δεν θα έρθει ποτέ.
πηγή: iskra.gr

Η εξουσία θέλει να μην σκέπτονται οι άνθρωποι γι’ αυτό και καλλιεργείται ο τρόμος- και μέσω των ειδήσεων. Από τα πρώτα πράγματα που χτύπησε η εξουσία είναι ο πολιτισμός γι’ αυτό και το πολιτισμικό επίπεδο έπεσε χαμηλά και προωθούνται παντός είδους υποπροϊόντα...


Δείτε τη συνέντευξη του Παντελή Ξανθίδη στη Φωτεινή Μαστρογιάννη

Στη διαδικτυακή εκπομπή "Take the money & run" προσκεκλημένος της Φωτεινής Μαστρογιάννη ήταν ο δημοσιογράφος Παντελής Ξανθίδης. Πρώην πολεμικός ανταποκριτής και δημοσιογράφος του αθηναϊκού ημερήσιου Τύπου (μέλος ΕΣΗΕΑ) ο κος Ξανθίδης, σήμερα αν και συνταξιούχος ασχολείται με την ενημέρωση μέσα από τον ερασιτεχνικό ιστοχώρο του «Τύπος Πειραιώς» (www.typospeiraiws.gr).

Σύμφωνα με τον κο Ξανθίδη, υπάρχει ένας χείμαρρος πληροφόρησης και ο αναγνώστης θα πρέπει να επιλέξει τι διαβάζει. Nα είναι προσεκτικός σε ό,τι διαβάζει και να ενημερώνεται για την αντίθετη άποψη. Η ελευθεροτυπία ήταν πάντα μία σχετική έννοια γιατί όπως παλιά, έτσι και σήμερα ο δημοσιογράφος δεν γράφει πάντα ό,τι θέλει.

Ο δημοσιογράφος σαν «δικαστής» γιατί αποφασίζει και μπορεί αδικήσει, να προσβάλλει προσωπικότητες. Γι’ αυτό και η πέννα του πρέπει να έχει ανθρωπιά. Η είδηση είναι συνείδηση! Το σημαντικό δεν είναι μόνο η είδηση αλλά το πως μεταδίδεται. Ο αναγνώστης πρέπει να είναι σωστός ενημερωμένος.

Κάποιοι εκδότες προσπάθησαν και προσπαθούν να μεταλλαχθεί ο δημοσιογράφος σε γραμματέα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν Μπότσηδες, Αθανασιάδηδες και Λαμπράκηδες. Σήμερα οι νέοι δημοσιογράφοι δεν έχουν «δασκάλους. Το ρεπορτάζ είναι άγνωστο και γίνεται παραγωγή γραμματέων.

Στην ερώτηση σχετικά με τη λεξιπενία των σύγχρονων δημοσιογράφων, ο κος Ξανθίδης απάντησε ότι για το πρόβλημα αυτό φέρουν μεγάλη ευθύνη τα Μέσα, όσο η εκπαίδευση και οι γλωσσολόγοι που αλλάζουν τη γλώσσα κατά το δοκούν! Εάν το έκαναν π.χ. στη Γαλλία «θα είχαν εκτελεσθεί στα έξι μέτρα». Σήμερα οι νέοι άνθρωποι δεν μιλάνε ελληνικά αλλά μεταφρασμένα αγγλικά. Οι δε νέοι δημοσιογράφοι αποκτούν τον τίτλο του δημοσιογράφου από τη μια ημέρα στην άλλη. Γράφουν άρθρα, αναλύσεις και σχόλια χωρίς να υπάρχουν γνώσεις και εμπειρία. 

Ο ισχυρισμός ότι ο Έλληνας δεν διαβάζει είναι λανθασμένος. Ο Έλληνας είναι περισσότερο ενημερωμένος από τους Ευρωπαίους και εάν βρει καλά κείμενα τότε θα τα διαβάσει. 

Ένα βασικό πρόβλημα της εποχής μας είναι η τεχνητή νοημοσύνη, σε σημείο που κοινωνιολόγοι μιλάνε για ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο». Σε λίγο οι αλγόριθμοι θα μας διοχετεύουν τις ειδήσεις που μας ταιριάζουν και τα πάντα θα είναι κατευθυνόμενα.

Η εξουσία θέλει να μην σκέπτονται οι άνθρωποι γι’ αυτό και καλλιεργείται ο τρόμος- και μέσω των ειδήσεων. Από τα πρώτα πράγματα που χτύπησε η εξουσία είναι ο πολιτισμός γι’ αυτό και το πολιτισμικό επίπεδο έπεσε χαμηλά και προωθούνται παντός είδους υποπροϊόντα.

Ο νόμος Βενιζέλου απαγορεύει τη δημοσιοποίηση ονομάτων ακόμα και καταδικασμένων παιδεραστών. Έτσι με την ανωνυμία καλύπτονται εγκλήματα ακόμα και οικονομικά.
πηγή: mastroyanni.blogspot.gr

Η έξοδος από την ΟΝΕ είναι ένας αναγκαίος, αλλά όχι ικανός, όρος για να διαρρήξει η χώρα τον καταστροφικό κύκλο στον οποίο έχει εγκλωβιστεί. Δεν είναι απλή διαδικασία και σίγουρα δεν είναι εύκολη. Είναι όμως απολύτως εφικτή και μπορεί να γίνει με ομαλότητα, αν υπάρξει τεχνική προετοιμασία, κοινωνική συσπείρωση και αποφασιστικότητα...

του ελληνικού οικονομικού τμήματος του ΕΔΕΚΟΠ (*)

Στις 19 Φεβρουαρίου η Καθημερινή δημοσίευσε παρέμβαση δεκατεσσάρων Ελλήνων πανεπιστημιακών οικονομολόγων, με τίτλο: «Το Grexit παραμένει καταστροφικό για την Ελλάδα». Ο τόνος τους ήταν αυστηρός, αλλά η πληροφόρησή τους για τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς μάλλον ανύπαρκτη. Παρ’ όλα αυτά, μας διαβεβαίωσαν ότι οι καταστροφές που θα συμβούν, αν η χώρα φύγει από την ΟΝΕ, θα είναι απερίγραπτες. Είναι όντως έτσι; 

Η επιμονή των οικονομολόγων στην πλευρά της προσφοράς

Η ουσία της παρέμβασης των δεκατεσσάρων έγκειται στην αντιμετώπιση της οξείας κρίσης της ελληνικής οικονομίας εντός Ευρωζώνης: «Χρειαζόμαστε έξοδο από αυτή τη μαύρη τρύπα [της ατέλειωτης λιτότητας]. Αυτό απαιτεί αλλαγή πλεύσης και μεταρρυθμίσεις μέσα στο ευρώ, όχι Grexit. Εκτός ευρώ και χωρίς την πίεση των θεσμών, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν θα γίνουν ποτέ.»

Οι «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις», οι οποίες «είναι απαραίτητες ανεξάρτητα από το τι νόμισμα θα έχουμε», έχουν ως εξής: «το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας ιδιαίτερα στο μέτωπο των επενδύσεων, η ιδιωτικοποίηση τομέων της οικονομίας όπου το κράτος απέτυχε […] η εφαρμογή των νόμων και [η] απονομή της δικαιοσύνης».

Ξαφνιάζει η βαθιά και ταυτόχρονη πίστη και στο ευρώ και στη νεοφιλελεύθερη «μεταρρυθμιστική» πανάκεια. Γνήσιοι νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι, όπως ο Μίλτον Φρίντμαν, ο Άλαν Γουόλτερς, ο Μάρτιν Φέλντσταϊν, έχουν ασκήσει καταλυτική κριτική στην ΟΝΕ, ήδη από τη δεκαετία του 1990. Δεν συμφωνούμε με τη γενικότερη προσέγγισή τους, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι στο συγκεκριμένο ζήτημα αποδείχθηκαν προφητικοί.

Η παρέμβαση των δεκατεσσάρων επικεντρώνεται αποκλειστικά στην πλευρά της προσφοράς της ελληνικής οικονομίας. Ακόμη περισσότερο, θεωρούν ότι η πατρίδα τους είναι ανίκανη να προχωρήσει μόνη της στις απαιτούμενες, κατά τους ίδιους, «μεταρρυθμίσεις». Χρειάζεται η εποπτεία των ξένων και το θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ.

Οι «μεταρρυθμίσεις» που προτείνουν δεν είναι πειστικές. Η βαθύτερη αδυναμία της παρέμβασής τους όμως, είναι ότι οι προτάσεις οικονομικής πολιτικής δεν πρέπει να αναλύονται μόνο με όρους προσφοράς, αλλά και ζήτησης. Ο Μάρσαλ τόνιζε ότι «το ψαλίδι κόβει μόνο και με τις δύο λεπίδες». Δεν είχε άδικο. 

Τα αίτια κατάρρευσης της ανταγωνιστικότητας

Το κεντρικό επιχείρημα όσων προτείνουν έξοδο από την ΟΝΕ είναι απλό. Κατά την περίοδο 1980-2000, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ονομαστικής διολίσθησης της δραχμής ήταν ως προς το δολάριο ΗΠΑ περίπου 10%, ως προς το γερμανικό μάρκο επίσης 10%, ως προς την ιταλική λιρέτα 6% και, τέλος, ως προς το ECU 8%. Αυτοί οι ρυθμοί δεν απέκλιναν πολύ από τους αντίστοιχους διαφορικούς ρυθμούς πληθωρισμού της ελληνικής οικονομίας. Άρα η διεθνής ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας (σε όρους πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας) παρέμενε μέσα σε στενά όρια διακύμανσης.

Κατά την περίοδο 2002-2008, όταν η διολίσθηση έγινε αδύνατη, η ετήσια απόκλιση του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία ήταν της τάξης του 2,5%. Αντίστοιχη – και λίγο μεγαλύτερη – ήταν και η απόκλιση του πληθωρισμού. Ο κύριος λόγος είναι πλέον γενικά αποδεκτός: οι παγωμένοι ονομαστικοί μισθοί στη Γερμανία. Ταυτόχρονα, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανατίμησης του ευρώ ως προς το δολάριο ήταν 7%.

Πώς θα ήταν δυνατόν να μην αποσταθεροποιηθεί η ελληνική οικονομία, όταν εμφάνισε τέτοιο τεράστιο κενό ανταγωνιστικότητας ως προς τη Γερμανία εντός ΟΝΕ, και όταν χρησιμοποιούσε ένα νόμισμα πιο «σκληρό» και από το δολάριο; Ας μην ψάχνουν οι δεκατέσσερις να βρουν την απάντηση στην εξέλιξη της παραγωγικότητας της εργασίας: στην Ελλάδα αυξήθηκε ταχύτερα από ό,τι στη Γερμανία. Αλλά η κίνηση των τιμών εξουδετέρωσε αυτό το πλεονέκτημα κι έτσι το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών ξεπέρασε το 15% του ΑΕΠ το 2008. Η τεράστια διόγκωση του δημόσιου και του εξωτερικού χρέους την ίδια περίοδο ήταν αποτέλεσμα της κατάρρευσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητας, και όχι η αιτία της κρίσης. 

Η σημασία της ζήτησης και οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις

Μετά το 2010, η εκτόξευση της ανεργίας, η δραματική συρρίκνωση της βιομηχανικής παραγωγής, η έλλειψη δυναμισμού της ελληνικής οικονομίας, οφείλονται εν πολλοίς στη συντριβή της ζήτησης στα πλαίσια της «διάσωσης». Ας συμφωνήσουμε όλοι ότι η πατρίδα μας έχει χίλια στραβά, τα οποία επιθυμούμε να διορθωθούν. Όμως, 1.100.000 ανέργους δεν είχε ποτέ, ούτε ποτέ έδιωξε εκατοντάδες χιλιάδων άριστα εκπαιδευμένους νέους στο εξωτερικό.

Η καταστροφή ήταν το τίμημα όχι μόνο της συμμετοχής αλλά και της πεισματικής παραμονής μας στο ευρώ. Στις συνθήκες αυτές είναι εντελώς παράλογο να ζητάμε από τον ελληνικό λαό ακόμα περισσότερες θυσίες στο όνομα γενικόλογων «μεταρρυθμίσεων» στην πλευρά της προσφοράς. Λάθος στόχος, λάθος μείγμα πολιτικής, λάθος κατεύθυνση. Οι δεκατέσσερις παρακάμπτουν την «κάμηλο», αλλά θέτουν στο κβαντικό μικροσκόπιο τον «κώνωπα».

Η δική μας πρόταση, η οποία εκτίθεται αναλυτικά σε πρόσφατη μελέτη του ΕΔΕΚΟΠ, ξεκινάει από αυτές τις αναλυτικές διαπιστώσεις και προτείνει άλλη πορεία για τη χώρα. Η ανατομή της ελληνικής οικονομίας όντως καταδεικνύει θεμελιώδεις δομικές ανισορροπίες στην πλευρά της προσφοράς. Ο τομέας της βιομηχανίας είναι έντονα εξαρτημένος από τις εισαγωγές. Ο τομέας των υπηρεσιών, αλλά και της αγροτικής παραγωγής, έχει σημαντικά πλεονεκτήματα όσον αφορά τη διεθνή ανταγωνιστικότητα, αλλά κυρίως την ενεργό ζήτηση. Επομένως, απαιτείται ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής που θα στοχεύει αρχικά στην αξιοποίηση των υφιστάμενων θετικών δυνατοτήτων προκειμένου να επιτύχει, τελικά, τη διόρθωση των αρνητικών πλευρών.

Η Ελλάδα χρειάζεται εσπευσμένα τόνωση της ζήτησης για τη γρήγορη μείωση της ανεργίας. Αυτό απλώς δεν γίνεται εντός ΟΝΕ. Η έξοδος έχει ακριβώς αυτή τη σημασία. Θα επιτρέψει ανάκτηση κυριαρχίας στη νομισματική πολιτική και νέους βαθμούς ελευθερίας στη δημοσιονομική πολιτική. Η υποτίμηση θα τονώσει την ανταγωνιστικότητα και θα μεταβάλλει θετικά το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Στη βάση αυτή η χώρα θα μπορέσει να υιοθετήσει βιομηχανική και αγροτική πολιτική με στοχευμένη τομεακή και κλαδική σύνθεση. Απαραίτητο στοιχείο είναι η εξυγίανση του ουσιαστικά χρεοκοπημένου τραπεζικού συστήματος σε νέα, δημόσια βάση.

Αυτές είναι οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και φυσικά περιλαμβάνουν μεταρρύθμιση και της Δημόσιας Διοίκησης. Μόνοι μας πρέπει να τις κάνουμε. Κανείς άλλος δεν πρόκειται να τις κάνει για μας, ούτε και να μας εποπτεύσει μεγαλόθυμα.

Η έξοδος από την ΟΝΕ είναι ένας αναγκαίος, αλλά όχι ικανός, όρος για να διαρρήξει η χώρα τον καταστροφικό κύκλο στον οποίο έχει εγκλωβιστεί. Δεν είναι απλή διαδικασία και σίγουρα δεν είναι εύκολη. Είναι όμως απολύτως εφικτή και μπορεί να γίνει με ομαλότητα, αν υπάρξει τεχνική προετοιμασία, κοινωνική συσπείρωση και αποφασιστικότητα.

Το ΕΔΕΚΟΠ κατέθεσε το περίγραμμα ενός προγράμματος εξόδου. Οι δεκατέσσερις θα πρόσφεραν εξαιρετικές υπηρεσίες αν εξέταζαν το θέμα με επιστημονικούς όρους. Το ζήτημα δεν πρόκειται να φύγει από το προσκήνιο το επόμενο διάστημα. Εμείς ήδη καταθέσαμε επεξεργασμένες προτάσεις, ενώ έπονται άλλες. Επιζητούμε τον εμπεριστατωμένο αντίλογο. 

Το ελληνικό οικονομικό τμήμα του ΕΔΕΚΟΠ
- Ιωάννης Θεοδοσίου (University of Aberdeen)
- Κώστας Λαπαβίτσας (School of Oriental and African Studies, University of London)
- Θεόδωρος Μαριόλης (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
- Στέργιος Σκαπέρδας (University of California, Irvine)
(*) Το ΕΔΕΚΟΠ - Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής - (European Research Network on Social and Economic Policy, EReNSEP) είναι μία ανεξάρτητη αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με βάση το Λονδίνο και γραφεία στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε στις αρχές του 2016 με σκοπό να συμβάλει στην πολιτική συζήτηση στην Ευρώπη.

«Δεν γίνεται ενώ υπάρχουν ελληνικά και ιταλικά hot spot, κάποιες χώρες να αποσύρονται και να αφήνουν το βάρος στις πλάτες των άλλων» πρόσθεσε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ...

«Η Ιταλία, η Ελλάδα και η Γαλλία χρειάζονται περισσότερη βοήθεια στον τομέα της ανεργίας, αλλά και στο μεταναστευτικό. Δεν είναι δυνατόν, πλέον, να υπάρχει μια ευρωπαϊκή πολιτική εις βάρος μίας άλλης χώρας» δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, μετά από την συνάντησή του σήμερα στην Ρώμη, με τον Ιταλό ομόλογό του, υπουργό Εξωτερικών Αντζελίνο Αλφάνο.

«Δεν γίνεται ενώ υπάρχουν ελληνικά και ιταλικά hot spot, κάποιες χώρες να αποσύρονται και να αφήνουν το βάρος στις πλάτες των άλλων» πρόσθεσε ο Γκάμπριελ, με αναφορά στην ανάγκη αλληλέγγυας αντιμετώπισης του μεταναστευτικού, όπως μεταδίδει η Rai.

Σε σχέση με το ιταλικό δημόσιο χρέος, το οποίο ξεπερνά το 130% του ΑΕΠ της χώρας, ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, μιλώντας στους δημοσιογράφους, πρόσθεσε:

«Πρέπει να επιτρέψουμε στην Ιταλία να εξασφαλίσει περισσότερο χρόνο για να μειώσει το χρέος. Δεν μπορούν, συγχρόνως, να γίνονται μεταρρυθμίσεις και να πετυχαίνεται και εξοικονόμηση πόρων». Αναφερόμενος στην «ατζέντα Σρέντερ» τόνισε ότι η ίδια η Γερμανία «αποτελεί απόδειξη ότι χρειάζεται χρόνος. Χρειάζεται χρόνος για να μειωθεί καθοριστικά το χρέος. Δεν μπορούν να γίνουν μαζί οι μεταρρυθμίσεις και δημόσια αποταμίευση». Και πρόσθεσε ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας: «Εμείς το μάθαμε στο πετσί μας και θα έπρεπε να το επιτρέψουμε και στους άλλους».

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος δήλωσε ότι το ευρωπαϊκό Σύμφωνο «ονομάζεται σταθερότητας και ανάπτυξης, αλλά τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη έγινε το λάθος να δοθεί προτεραιότητα στην σταθερότητα, χωρίς ενδιαφέρον για την ανάπτυξη». Τώρα «πρέπει να ασχοληθούμε και με τις δυο».

Η πληγή που άνοιξε το ελληνικό χρέος δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και ανθρωπιστική, γράφει η βρετανική εφημερίδα Independent...

Ο πόνος λόγω της κρίσης χρέους γίνεται αισθητός από τις πιο ευάλωτες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων, σημειώνει ο αρθρογράφος.

Η αγωνία στην Ελλάδα παρατείνεται, όπως υπενθύμισε με δηλώσεις του ο υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Γενς Σπαν, που θεωρεί πιθανή μια συμφωνία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔNT) που να μην απαιτεί ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ώστε οι πιστωτές να μην έχουν απώλειες για τα δάνειά τους, όπως είπε.

Το ΔΝΤ θέλει να γίνει μια ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά η Γερμανία αντιτίθεται σε αυτό.

Το θέμα δεν είναι μόνο τεχνικό, σε σχέση με την καταλληλότερη μορφή ελάφρυνσης του χρέους για την Ελλάδα. Ούτε είναι θέμα που έχει να κάνει με τη δίκαιη αντιμετώπιση διαφορετικών κρατών- μελών της ευρωζώνης. Ούτε καν είναι ένα θέμα για το μέλλον της ευρωζώνης ή ακόμη και για την οικονομία γενικά. Όλα μετράνε, αλλά ένα πράγμα μετράει περισσότερο και αυτό είναι το ανθρωπιστικό ζήτημα για τους Έλληνες που είναι αντιμέτωποι με μια κοινωνική και ανθρώπινη καταστροφή, επισημαίνει η εφημερίδα.

Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο την τελευταία δεκαετία. Ο πόνος της κρίσης είναι αρκετά εμφανής, αλλά δεν κατανέμεται εξίσου. Οι συνταξιούχοι βλέπουν το εισόδημά τους να έχει μειωθεί κατά το ήμισυ, και σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερο. Οι ιατρικές υπηρεσίες τελούν υπό τεράστια πίεση, με ορισμένα φάρμακα να μην είναι πλέον διαθέσιμα.

Η ανεργία επίσημα είναι 23% και η ανεργία των νέων αγγίζει το διπλάσιο ποσοστό. Για τους τυχερούς και μορφωμένους νέους, η διαφυγή είναι να μεταναστεύσουν στη Βρετανία ή στη Γερμανία, όπου υπάρχουν δουλειές. Για τους μεγαλύτερους και λιγότερο τυχερούς δεν υπάρχει διαφυγή εκτός από το να τα βγάζουν πέρα, στηριζόμενοι συχνά στη φιλανθρωπία. Φυσικά υπήρχε μεγάλη κακοδιαχείριση της ελληνικής οικονομίας, αλλά αυτοί που την κακοδιαχειρίστηκαν δεν είναι αυτοί που πλήττονται τώρα.

Το τραγικό είναι ότι υπάρχει μια πεπατημένη την οποία χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες μπορούν να ακολουθούν για την επανεκκίνηση της οικονομίας τους. Αυτή συνήθως περιλαμβάνει τρία πράγματα: ελάφρυνση του χρέους, υποτίμηση του νομίσματος και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η Ελλάδα έχει αρχίσει να κάνει μεταρρυθμίσεις, αλλά οι δύο πρώτες επιλογές δεν είναι διαθέσιμες. Σε κάποιο στάδιο, θα πρέπει να γίνει μια ελάφρυνση του χρέους και πολλοί πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει και υποτίμηση. Στο μεταξύ, η αγωνία συνεχίζεται, πληγώνοντας περισσότερο εκείνους που είναι λιγότερο δυνατοί να το αντέξουν, τονίζει ο αρθρογράφος.
Independent

Έχοντας στο επίκεντρο την προσπάθεια για επίτευξη συμφωνίας σε τεχνικό επίπεδο, έως το Eurogroup της 20ης Μαρτίου, επιστρέφουν την Τρίτη στις διαπραγματεύσεις, οι εκπρόσωποι των θεσμών...

Σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού/Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, τόσο η ευρωπαϊκή πλευρά του «κουαρτέτου» όσο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θεωρούν εφικτό αυτό το στόχο, σε συνέχεια της συμφωνίας επί της αρχής που επιτεύχθηκε στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας.

Το πρόγραμμα των συναντήσεων με τους επικεφαλής των θεσμών την Τρίτη διαμορφώνεται ως εξής:
  1. 10:30 Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών & Περιουσίας Α.Ε.
  2. 12:00 Ενέργεια
  3. 19:00 Επισκόπηση
  4. 20:30 Δημοσιονομικά
Την δέσμευση της Κομισιόν να εργαστεί από κοινού με το ΔΝΤ για το ελληνικό πρόγραμμα υπογράμμισε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς.

Την ανάγκη διαμόρφωσης ενός «ισορροπημένου» πακέτου μεταρρυθμίσεων, που θα οδηγήσει σε καλύτερα στοχευμένες πολιτικές στήριξης των πιο ευάλωτων τμημάτων του ελληνικού πληθυσμού, επανέλαβε ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Ε.Ε., Πιερ Μοσκοβισί.

Στην Ελλάδα έχει γίνει μεγαλύτερη πρόοδος από αυτή που αναμενόταν το 2016, δηλωνει στην ισπανική εφημερίδα El Pais, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Κλάους Ρέγκλινγκ.

Την ανάγκη ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης υπογράμμισε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9,84″. Τόνισε πως μία τέτοια εξέλιξη είναι «προς το συμφέρον όλων γιατί θα ενταχθεί μια ώρα νωρίτερα η Ελλάδα στο σύστημα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας και θα δοθεί και ένα σήμα ώθησης στην οικονομία».

Η Ν.Δ. δεν θα ψηφίσει νέα δημοσιονομικά μέτρα, ξεκαθάρισε ο τομεάρχης Οικονομικών του κόμματος, Χρήστος Σταϊκούρας, εξαπολύοντας νέα πυρά προς τη διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης.

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η μάσκα γνωρίζει μέρες δόξας όλα τα χρόνια. Πατριδοκάπηλοι και λαϊκιστές, δημαγωγοί και εκσυγχρονιστές, νεοφιλελεύθεροι και εθνικιστές, πρόθυμοι και αποστάτες , απατεώνες και «σοσιαλιστές», όλοι δηλαδή όσοι κυβέρνησαν φορούσαν τη μάσκα του φιλολαϊκού....

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη (*)

Τούτες τις μέρες η μάσκα έχει την τιμητική της. Καρναβάλια δυτικότροπα και άλλα παραδοσιακά. Χοροί και τραγούδια. Φανοί, φωτιές, μουτζουρώματα και αλευρώματα. Η Ελλάδα ζει στο ρυθμό της Αποκριάς. Άρτος και θεάματα για κάποιους, εκτόνωση από τη ζοφερή πραγματικότητα για άλλους. Η μεταμφίεση και η υποκριτική στο ζενίθ. Άρματα και παρελάσεις. Σάτιρα και καυστικό χιούμορ. Τραμπ μετά της συζύγου, Σόιμπλε και Μέρκελ, Τσίπρας και Τσακαλώτος, Μητσοτάκης και Γεωργιάδης αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν. Αυτή, θα λέγαμε, είναι η θετική πλευρά της μάσκας. Αλλά υπάρχει και η άλλη.

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η μάσκα γνωρίζει μέρες δόξας όλα τα χρόνια. Πατριδοκάπηλοι και λαϊκιστές, δημαγωγοί και εκσυγχρονιστές, νεοφιλελεύθεροι και εθνικιστές, πρόθυμοι και αποστάτες , απατεώνες και «σοσιαλιστές», όλοι δηλαδή όσοι κυβέρνησαν φορούσαν τη μάσκα του φιλολαϊκού. Όλα όσα έκαναν γίνονταν για την πρόοδο αυτής της χώρας. Τα πρόσωπα αλλάζουν μα τα προσωπεία μένουν ίδια. Είναι φθαρμένα και ταλαιπωρημένα, αλλά φαίνεται ότι έχουν πέραση ακόμη στον ελληνικό λαό. Ειδικά τα τελευταία 7 χρόνια των μνημονίων φορέθηκε πολύ η μάσκα, του σωτήρα της Ελλάδας. Έτσι από την ανάπτυξη του κ. Κώστα Καραμανλή φτάσαμε στην εκτόξευση του χρέους και στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης. Από το «λεφτά υπάρχουν» του κ. Γ. Παπανδρέου οδηγηθήκαμε στο διάγγελμα του Καστελόριζου και στο πρώτο μνημόνιο. Ο κ. Σαμαράς από αντιμνημονιακός μετατράπηκε σε φανατικό υποστηρικτή τους. Ο κ. Τσίπρας, ο οποίος θα τα έσκιζε, έβαλε φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του στο τρίτο. Τέλος ο κ. Μητσοτάκης βιάζεται να υπογράψει το 4ο και αγωνιά μην του πάρει τη μπουκιά από το στόμα ο τωρινός πρωθυπουργός.

Ο τελευταίος μαζί με την κυβερνητική του παρέα είναι μονίμως μασκαρεμένοι. Μεταμφιεσμένοι σε αριστερούς ακολουθούν έναν ολέθριο και αδιέξοδο νεοφιλελεύθερο δρόμο. Περισσεύει η ψευτιά και η υποκρισία, τα μεγάλα λόγια και η προπαγάνδα. Η ελπίδα δεν έφτασε ποτέ, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης διαγράφτηκε σε ένα βράδυ, τα παράλληλα προγράμματα χρησιμοποιήθηκαν για εσωτερική κατανάλωση και οι κόκκινες γραμμές άμυνας έγιναν σκόνη. Πιόνια - μασκαράδες στη σκακιέρα της μαστιγοφόρου Γερμανίας και του αδίστακτου ΔΝΤ. Μοιραίοι και άβουλοι συνάμα διασύρουν τη χώρα και τσαλακώνουν την ιστορική περηφάνια αυτού του ταπεινωμένου λαού. Γιατί τι άλλο σημαίνουν τα πανηγύρια για τον ερχομό της τρόικας, συγνώμη των θεσμών ήθελα να πω; Πού οδηγεί η αίσχιστη πλύση εγκεφάλου της ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής ΕΡΤ; Πόσα δις μέτρα κρύβει το τεράστιο ψευδολόγημα ότι για κάθε ευρώ που μας παίρνουν θα μας δίνουν ως αντιστάθμισμα άλλο ένα; Τέτοια λατρεία για την εξουσία; Κανένας λόγος για την άτακτη υποχώρηση, ούτε μια παραίτηση, ίχνος τσίπας και φιλότιμου;

Διδακτικός όπως πάντα ο Όμηρος, επίκαιροι όσο ποτέ οι στίχοι 441-443 της ραψωδίας Ζ, της Ιλιάδας. «Αλλά φοβούμαι και των ανδρών το πρόσωπο και των σεμνών μητέρων, αν μ έβλεπαν ως άνανδρος να φεύγω από τη μάχη» ( ἀλλὰ μάλ᾽ αἰνῶς αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,αἴ κε κακὸς ὣς νόσφιν ἀλυσκάζω πολέμοιο,), λέει ο Έκτορας στην Ανδρομάχη, όταν εκείνη τον εκλιπαρεί να μη μονομαχήσει με τον Αχιλλέα. Από την εποχή, λοιπόν, του Ομήρου υπήρχε το ρήμα αιδούμαι από το οποίο προέρχεται η λέξη αιδώς, με την οποία εκφράζεται το συναίσθημα της ντροπής για το τι θα πουν οι άλλοι, αλλά και ο σεβασμός στους πολλούς , στο λαό. Ο Έκτορας δε φοράει μάσκες και δεν εξαπατά. Είναι αρχηγός, αγαπά την πατρίδα του, τον ενδιαφέρει η τιμή και η υστεροφημία, η δημόσια εκτίμηση και αναγνώριση. Δεν είναι ρίψασπις και νιώθει ότι η ατίμωση είναι χειρότερη από το θάνατο. Αλλά αυτά, μάλλον, είναι ψιλά γράμματα για τον κ. Τσίπρα και την κυβερνητική του ομάδα.

Ενδιαφέρουν, ωστόσο, τον ελληνικό λαό, γιατί χωρίς αυτόν και τις συλλογικές του εκφράσεις, όπως έχει δείξει η ιστορία, δεν υπάρχει λύση για τους πολλούς. Αν κοιτάξει κατάματα τους μασκαρεμένους σωτήρες και δεν τους φοβηθεί, αν αποφασίσει να βγει στο προσκήνιο και να πρωταγωνιστήσει, τότε θα σκίσει τις μάσκες και θα κουρελιάσει τα προσωπεία τους, θα στείλει στα σπίτια τους τις κυβερνητικές καρικατούρες και τους εντολοδότες τους. Έτσι θα ανοίξει και ο νέος ιστορικός κύκλος για τη χώρα και τους πολίτες.

(*) Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας
πηγή: σχέδιο Β

Βάσει των στοιχείων της έκθεσης, αν παραμείνει έτσι το χρέος, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να πληρώσει μέχρι το 2030, 322 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 160 είναι τόκοι. Ακόμη και στην περίπτωση όμως που καταφέρει να αποπληρώσει αυτό το χρέος, θα μείνει υπόλοιπο άλλα 300 δισεκατομμύρια...

Οι παραμετρικές απώλειες για το ευρωπαϊκό σύστημα από μια πιθανή αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ ή αδυναμία πληρωμής των δανείων της ξεπερνούν το 1,5 τρισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με απόρρητη έκθεση της ΕΚΤ που επικαλέστηκε ο δημοσιογράφος Σωτήρης Καψόχας στην εκπομπή «Αίθουσα Σύνταξης» της ΕΡΤ.

Βάσει των στοιχείων της έκθεσης, αν παραμείνει έτσι το χρέος, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να πληρώσει μέχρι το 2030, 322 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 160 είναι τόκοι. Ακόμη και στην περίπτωση όμως που καταφέρει να αποπληρώσει αυτό το χρέος, θα μείνει υπόλοιπο άλλα 300 δισεκατομμύρια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, πάντα σύμφωνα με την ίδια έκθεση, το ευρωπαϊκό χρέος προσεγγίζει τα 21 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Στην Έκθεση του Διοικητή της ΤτΕ και ειδικότερα στον Ισολογισμό της δημοσιεύεται ακριβώς το ποσό του χρυσού που κατέχει η Τράπεζα. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, την 31η Δεκεμβρίου 2016 τα διαθέσιμα και οι απαιτήσεις σε χρυσό φτάνουν τους 149,1 τόνους και η αξία τους τα 5.261,8 εκατομμύρια ευρώ...

Διευκρινίσεις αναφορικά με τη διαχείριση του χρυσού δίνει η Τράπεζα της Ελλάδος, απαντώντας σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Κυριακάτικη Δημοκρατία», η οποία στο πρωτοσέλιδο αναφέρει μεταξύ άλλων πως κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται σήμερα το απόθεμα χρυσού της χώρας, το 50% του οποίου δόθηκε ως «προίκα» στην ΕΚΤ.

Συγκεκριμένα, σε συνέχεια του δημοσιεύματος από την Τράπεζα της Ελλάδος διευκρινίζεται ότι:

«Στην Έκθεση του Διοικητή και ειδικότερα στον Ισολογισμό της δημοσιεύεται ακριβώς το ποσό του χρυσού που κατέχει η Τράπεζα. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, την 31η Δεκεμβρίου 2016 τα διαθέσιμα και οι απαιτήσεις σε χρυσό φτάνουν τους 149,1 τόνους και η αξία τους τα 5.261,8 εκατομμύρια ευρώ.

Το ήμισυ σχεδόν των διαθεσίμων σε χρυσό βρίσκεται στο θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Ελλάδος, από το οποίο δεν έχει μετακινηθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Το υπόλοιπο φυλάσσεται εδώ και πολλές δεκαετίες στην Τράπεζα της Αγγλίας, στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης στις ΗΠΑ και στην Ελβετία.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Ισολογισμού της Τράπεζας (9.2 Απαιτήσεις από τη μεταβίβαση συναλλαγματικών διαθεσίμων στην ΕΚΤ) το ποσοστό του χρυσού, που μεταβιβάσθηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με την ένταξη της χώρας στη ζώνη του Ευρώ και τη συμμετοχή της Τράπεζας της Ελλάδος στο Ευρωσύστημα, είναι πολύ μικρό συγκρινόμενο με το συνολικό απόθεμα σε χρυσό. Ανάλογη μεταβίβαση έγινε από όλες τις χώρες που μετέχουν στην ζώνη του ευρώ.

Η φύλαξη μέρους του χρυσού και εκτός συνόρων αποτελεί διεθνή πρακτική για όλες σχεδόν τις Κεντρικές Τράπεζες.

Τα αποθέματα χρυσού, που φυλάσσονται στο εξωτερικό, βεβαιώνονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική όλων των κεντρικών τραπεζών.
Τα τελευταία χρόνια καμιά μεταβολή δεν έχει γίνει, με εξαίρεση τη μικρή αυξομείωση λόγω των συναλλαγών της Τράπεζας με το κοινό για αγοραπωλησία χρυσών λιρών.

Η απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος το 2003 να πωλήσει 20 τόνους χρυσού από τα συνολικά αποθέματά της εντασσόταν στο πλαίσιο της αποδοτικότερης διαχείρισης του χαρτοφυλακίου της, πολιτική που ακολουθούσαν οι περισσότερες ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες. Η ρευστοποίηση αυτή οδήγησε απλώς σε διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου της Τράπεζας της Ελλάδος και αφορούσε τμήμα της ποσότητας χρυσού που είχε συγκεντρωθεί από τις αγορές νομισμάτων και αναβαθμίστηκε μετατρεπόμενο σε εμπορεύσιμες ράβδους διεθνών προδιαγραφών. Η Τράπεζα της Ελλάδος εξέδωσε αναλυτικές ανακοινώσεις για το θέμα στις 28/08/2003 και 18/09/2003
in.gr

Παγκόσμιο ποσοστό ανεργίας της τάξης του 27,5%, που η Ελλάδα κατέχει σε περίοδο ειρήνης. Στους υπολογισμούς μας δεν έχουμε συμπεριλάβει χώρες σαν τις Αρμενία, Τυνησία, Μαυριτανία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη, οι οποίες στο παρελθόν σε περιόδους εμφυλίου πολέμου ή εμπόλεμων συρράξεων είχαν καταγράψει ποσοστά ανεργίας άνω του 30%...

άρθρο του Γιώργου Βάμβουκα (*)

Στο χθεσινό μας άρθρο, με την παράθεση των μηνιαίων στατιστικών στοιχείων του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), διαπιστώθηκε ότι τον Ιανουάριο του 2017, ο απόλυτος αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.090.000 άτομα. Ο αριθμός αυτός αποτελεί πανελλήνιο ρεκόρ ανέργων από έτους υπολογισμού της εγγεγραμμένης ανεργίας ανά μήνα από τον ΟΑΕΔ. Ωστόσο, για λόγους αμεροληψίας και αξιοπιστίας της ανάλυσής μας θα πρέπει να αναφέρουμε, ότι, με βάση τα στοιχεία της «τριμηνιαίας έρευνας εργατικού δυναμικού» που διεξάγεται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), μετά το 2013 παρατηρείται η πτωτική τάση της ανεργίας στη χώρα μας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, την περίοδο 2013-2016 το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας από 27,5% μειώθηκε σε 23,4%, που σημαίνει ότι την περίοδο αυτή ο συνολικός αριθμός των ανέργων από 1.330.350 ελαττώθηκε σε 1.127.450 άτομα.

Αν και το δίμηνο Δεκεμβρίου 2016 - Ιανουαρίου 2017 τα στοιχεία του ΟΑΕΔ καταδεικνύουν την άνοδο της ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα και παράλληλα η ΕΛΣΤΑΤ θεωρεί ότι η ανεργία ακολουθεί πτωτική τάση, αδιαμφισβήτητο είναι ότι τα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα έχουν σπάσει τα κοντέρ. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας από κάθε άλλη χώρα της Ευρωζώνης (19 χώρες) ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (28 χώρες). Με κριτήριο τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), το 2016 το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα ανήλθε σε 23,4%, στη Νότια Αφρική σε 26,3%, στο Σουδάν σε 20,6%, στην Ισπανία σε 19,4%, στη Σερβία σε 18,6%, στη Βενεζουέλα σε 18,1%, στην Αρμενία σε 17,9%, στην Κροατία σε 16,4%, κ.λπ. Το ποσοστό ανεργίας στην Αργεντινή εκτιμάται το 2016 σε 9,2%. Αξιοσημείωτο είναι ότι με βάση τα στοιχεία του 2013, η Ελλάδα με ποσοστό 27,5% κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ ανεργίας σε σύγκριση με την οποιαδήποτε προηγμένη ή αναπτυσσόμενη χώρα της υφηλίου. Παγκόσμιο ποσοστό ανεργίας της τάξης του 27,5%, που η Ελλάδα κατέχει σε περίοδο ειρήνης. Στους υπολογισμούς μας δεν έχουμε συμπεριλάβει χώρες σαν τις Αρμενία, Τυνησία, Μαυριτανία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη, οι οποίες στο παρελθόν σε περιόδους εμφυλίου πολέμου ή εμπόλεμων συρράξεων είχαν καταγράψει ποσοστά ανεργίας άνω του 30%.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι την μνημονιακή περίοδο 2010-2016, μετανάστευσαν από την Ελλάδα σε άλλες χώρες σχεδόν 550.000 ελληνόπουλα, αναζητώντας εργασία και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Σαφές είναι ότι το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας θα υπερέβαινε κατά πολύ το 30%, αν δεν υπήρχε το έντονο μεταναστευτικό ρεύμα σε άλλες χώρες, όπως ΗΠΑ, Κίνα, Γερμανία, Μ. Βρετανία, Καναδάς, κ.λπ. Ενώ μετά το 2008 τα ποσοστά ανεργίας στη χώρα μας καταγράφουν ιστορικά ρεκόρ και ανεξάρτητα του γεγονότος αν στους υπολογισμούς μας ληφθούν υπόψη τα στοιχεία του ΟΑΕΔ ή της ΕΛΣΤΑΤ, δυστυχώς τυχοδιώκτες και καιροσκόποι Έλληνες πολιτικοί, συναγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα πει τα “εξυπνότερα ψέματα” στους πολίτες για άγρα ψήφων. Για όλα φταίνε ο Σόιμπλε, η Μέρκελ, το ΔΝΤ, κ.ά., εκτός από τους ίδιους, που τα κόμματά τους είχαν και έχουν τα ηνία της κυβερνητικής εξουσίας και την περίοδο 2008-2016 εκτόξευσαν το ποσοστό ανεργίας από 7,8% σε 23,4%. Στα τηλεοπτικά πάνελ δήθεν τσακώνονται και λογομαχούν, υποκρινόμενοι ότι θα λύσουν τα οξύτατα οικονομικά προβλήματα των πολιτών και της χώρας. Το γυαλί της τηλεόρασης όμως εκπέμπει την υποκρισία, την ασχετοσύνη και τον αριβισμό τους. Ψεύτες και άχρηστοι πολιτικοί κατάντησαν την υπερήφανη Ελλάδα επαίτη και σφουγγοκωλάριο των ΗΠΑ και της Γερμανίας.
 ____________________________________ 
 
(*) Ο Γιώργος Βάμβουκας είναι Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ). Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Οικονομικός αναλυτής, Συγγραφέας, Αρθρογράφος...
πηγή:kontranews.gr

Σε μια δύσκολη συγκυρία για τον πρόεδρο Ερντογάν ξεκίνησε και επίσημα η προεκλογική εκστρατεία για το δημοψήφισμα της συνταγματικής μεταρρύθμισης στην Τουρκία. Ο δρόμος μέχρι τον Απρίλιο προβλέπεται μακρύς...

Στην Τουρκία ξεκίνησε σήμερα και επίσημα η προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων ενόψει του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου για την συνταγματική μεταρρύθμιση. Παρά τις άοκνες προσπάθειες του προέδρου Ερντογάν να πείσει τους Τούρκους πολίτες τόσο εντός, όσο και εκτός Τουρκίας για τα οφέλη της ενίσχυσης των προεδρικών εξουσιών, οι επόμενες εβδομάδες καθώς και το ίδιο το δημοψήφισμα, δεν θα είναι περίπατος.

Σε ένα κατάμεστο κλειστό αθλητικό χώρο στην Άγκυρα, ο τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ κήρυξε την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας για το «ΝΑΙ» στις 18 συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα μεταβιβάσουν τις περισσότερες εκτελεστικές εξουσίες στο πρόσωπο του προέδρου. «Ψηφίστε "ΝΑΙ" για έρθει η άνοιξη», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Γιλντιρίμ προς τους επευφημούντες κομματικούς οπαδούς, ενώ σε μια άλλη αποστροφή του λόγου του θύμισε ότι και στον Μωάμεθ τον Πορθητή κάποιοι είχαν πει «ΟΧΙ» για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης.

Ο τρόπος με τον οποίο πέρασαν από την Εθνοσυνέλευση οι βαθιές αλλαγές που θα μετατρέψουν το πολίτευμα σε προεδρική δημοκρατία, δεν έχει επιτρέψει στην κοινωνία να ενημερωθεί σωστά. Με την μεγάλη πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης να στηρίζει την κυβέρνηση, με τον φόβο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που τιμωρεί άμεσα οποιαδήποτε κριτική κατά του προέδρου και πολύ εύκολα οδηγεί διαφωνούντες στο δικαστήριο, η εκστρατεία για το δημοψήφισμα ελάχιστα αναμένεται να διαφωτίσει το εκλογικό σώμα. Η αντιπολίτευση είναι αποδεκατισμένη και διχασμένη. Το ακροδεξιό κόμμα της Εθνικιστικής Κίνησης στηρίζει την κυβέρνηση σε σημείο που να παίζει σχεδόν ρόλο κυβερνητικού εταίρου. Η ηγεσία του φιλοκουρδικού κόμματος είναι προφυλακισμένη για τρομοκρατία και το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ναι μεν ψηφίζει όχι, αλλά κρατά ήπιους τόνους για να μην κατηγορηθεί ότι δημιουργεί αναταραχή.

Υπάρχουν μετρήσεις υπέρ του «όχι»


Την ίδια στιγμή οι διεθνείς συνθήκες κάθε άλλο παρά ιδανικές είναι. Η Τουρκία βρίσκεται άμεσα εμπλεκόμενη στα μέτωπα της Συρίας και του Ιράκ ελπίζοντας να αντικαταστήσει τους Κούρδους της Συρίας που μάχονται το Ισλαμικό Κράτος για λογαριασμό των Αμερικανών και των άλλων συμμάχων, με τον τουρκικό στρατό. Όμως η νέα αμερικανική ηγεσία υπό τον Ντ. Τραμπ δεν έχει ακόμη αποφασίσει τι θα κάνει με την Τουρκία και γενικότερα τι θα κάνει με την περιοχή, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των τούρκων στρατιωτών που χάνουν τη ζωή τους στο Ελ Μπαμπ. Οι ως τώρα δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η τουρκική κοινωνία είναι διχασμένη σχετικά με το δημοψήφισμα. Κάποιες μετρήσεις διαπιστώνουν ακόμη και τάση υπερίσχυσης του «ΟΧΙ» αν και είναι ακόμα νωρίς για να προβλέψει κανείς πως θα διαμορφωθεί το κλίμα. Πάντως ο γηραιότερος εν ενεργεία βουλευτής ο Ντενίζ Μπαϋκάλ, πρώην αντιπρόεδρος του ΡΛΚ και πρώην υπουργός Εξωτερικών, σε ένα πύρινο λόγο του στην εκλογική του περιφέρεια, την Αττάλεια, κάλεσε τους ψηφοφόρους να μην αφήσουν «να τους αρπάξουν το συμβόλαιο ιδιοκτησίας της χώρας από τα χέρια και να το δώσουν σε ένα μόνον άνθρωπο». «Τέτοια εξουσία», είπε, «δεν δόθηκε ούτε και στον Κεμάλ Ατατούρκ».
Αριάνα Φερεντίνου, Κων/πολη/DW

«Οι Ένοπλες Δυνάμειςείναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε πρόκληση» 

 
«Δεν υπάρχει θέμα να πατήσει ελληνικό νησί ο Τσαβούσογλου. Να δω πώς θα φύγουν από εκεί αν πατήσουν το πόδι τους» απάντησε ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος, στη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου ότι «αν θέλαμε να ανεβούμε στα Ίμια θα μπορούσαμε».

Μιλώντας προ ολίγου στον ΣΚΑΪ, στην εκπομπή του Γ. Αυτιά, τόνισε ότι «οποιαδήποτε πρόκληση απαντάται».

«Κάθε αεροπλάνο που παραβιάζει τον εθνικό εναέριο χώρο, κάθε πλοίο που παραβιάζει τα εθνικά χωρικά ύδατα αντιμετωπίζονται. Δεν πρέπει να ανησυχεί ο ελληνικός λαός. Οι Ένοπλες Δυνάμειςείναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε πρόκληση».
 
Απευθυνόμενος στον Τούρκο ΥΠΕΞ είπε «να του θυμίσουμε ότι πρωθυπουργός δεν είναι ο Σημίτης αλλά ο Τσίπρας και ΥΠΕΞ ο Κοτζιάς και όχι ο Πάγκαλος και υπ. Άμυνας εγώ».

«Η Ελλάδα δεν απαντά σε προκλήσεις λεκτικές αλλά δεν θα κάνει πίσω σε κυριαρχικά δικαιώματα. Τα στημένα επεισόδια των Τούρκων προκαλούν θημυδία» κατέληξε.

Η δουλειά που γίνεται αποδίδει καρπούς, τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ενημερώνοντας τη Βουλή για τα αποτελέσματα του Eurogroup, στο πλαίσιο της «Ώρας του Πρωθυπουργού», ύστερα από ερώτηση του προέδρου της Ένωσης Κεντρώων Βασίλη Λεβέντη...


«Πετύχαμε έντιμο συμβιβασμό, για πρώτη φορά τα τελευταία 7 χρόνια έχουμε μια συμφωνία να αφήσουμε πίσω τη λιτότητα, «είπε ο πρωθυπουργός στη Βουλή, παρουσιάζοντας το πλαίσιο της συμφωνίας του Γιούρογκρουπ. Κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για αντιπατριωτική στάση, και ότι κρύβεται, μετά το Γιούρογκρουπ. Η κυβέρνηση κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια σε δύο παράλληλα μέτωπα, να πετύχει τους στόχους του τρέχοντος προγράμματος και να ολοκληρώσει με επιτυχία και χωρίς πρόσθετη λιτότητα τη διαπραγμάτευση για τη β’ αξιολόγηση. 

Η δουλειά που γίνεται αποδίδει καρπούς, τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ενημερώνοντας τη Βουλή για τα αποτελέσματα του Eurogroup, στο πλαίσιο της «Ώρας του Πρωθυπουργού», ύστερα από ερώτηση του προέδρου της Ένωσης Κεντρώων Βασίλη Λεβέντη.

Στο Eurogroup έγινε ένα καθοριστικό βήμα για την ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης, τόνισε ο πρωθυπουργός. Είπε ότι με την καταρχήν συμφωνία στο Eurogroup επιστρέφουν οι θεσμοί για να ολοκληρωθεί άμεσα η τεχνική συμφωνία, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση από την αρχή επέμεινε ότι η πορεία της οικονομίας δεν δικαιολογεί νέα μέτρα λιτότητας και ότι κάτι τέτοιο θα ήταν φραγμός στις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας.

Υπογράμμισε ότι η θέση για ούτε ένα ευρώ λιτότητας, για την οποία, όπως είπε, λοιδορήθηκε το προηγούμενο διάστημα όταν την είχε διατυπώσει, έγινε σεβαστή.

Την προηγούμενη Δευτέρα, είπε, υπήρξε μια μεταστροφή όλων των πλευρών στην κατεύθυνση της υπέρβασης της λιτότητας και της επικέντρωσης σε αυτό που κάποιοι ονομάζουν αλλαγή στο μείγμα της πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα.

Σημείωσε ότι σε μια διαπραγμάτευση μαζί με τα κέρδη θα πρέπει να κάνεις και συμβιβασμούς, για να προσθέσει ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις μόνο έχαναν.

Πετύχαμε έναν έντιμο συμβιβασμό, συμφωνήθηκε για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια να αφήσουμε πίσω την αρχή της διαρκούς λιτότητας και να επανακαθορίσουμε προτεραιότητες στη βάση της προώθησης πολιτικών που θα ενισχύουν τη διαπιστωμένη αναπτυξιακή τάση της ελληνικής οικονομίας, τόνισε.

«Δεν ενεργοποιήθηκε ο κόφτης, ενεργοποιήθηκε ο δότης»


Ο Α. Τσίπρας στηλίτευσε την κινδυνολογία και την καταστροφολογία της προηγούμενης περιόδου.
Επισήμανε ότι στην αντιπολίτευση είχαν προεξοφλήσει όλοι ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτύγχανε τους στόχους της και ότι θα ενεργοποιηθεί ο κόφτης. Τελικά, τόνισε, όχι μόνο δεν ενεργοποιήθηκε ο κόφτης, αλλά ενεργοποιήθηκε ο δότης, με την εφάπαξ 13η σύνταξη, ενώ κατηγόρησε τη ΝΔ ότι είχε κρατήσει αδιανόητη στάση, που δεν επικρότησε ένα μέτρο -για πρώτη φορά σε 7 χρόνια προγράμματος- παροχής στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Επισήμανε, επίσης, ότι ο κ. Λεβέντης ήταν ο μόνος που μπήκε στον κόπο να μου καταθέσει ερώτηση για το ζήτημα, ενώ άλλοι δεν το έκαναν γιατί προτιμούν τους μονολόγους, τονίζοντας ότι θα είναι στη Βουλή κάθε Παρασκευή για να απαντάει, και σε εύκολες και δύσκολες στιγμές, γιατί εκείνος δεν κρύβεται όπως κρύβονται άλλοι, κάτι που, όπως σημείωσε, φαίνεται από τα άδεια έδρανα.

Η δευτερολογία του Αλ Τσίπρα στην "Ώρα του Πρωθυπουργού"



Author Name

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.