02/18/17

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Μόνο η επιστροφή του λαϊκού παράγοντα στα πράγματα μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε μία πορεία με σοβαρά κόστη (αντίθετα με ότι διατείνονται τα πολιτικά αποκαΐδια των «προδομένων του ΣΥΡΙΖΑ») αλλά μακριά από την επερχόμενη καταστροφή και προς όφελος του λαού και του τόπου. Η πορεία αυτή απαιτεί την αποδέσμευση της χώρας από το ευρω-μπορντέλο (δηλαδή την πλήρη έξοδο από την ΕΕ και όχι τις αδιέξοδες μισο-λύσεις της εξόδου από το ευρώ)...


του Σταύρου Μαυρουδέα (*)

1. Η εκλογή Τραμπ σηματοδοτεί μία αλλαγή της στρατηγικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού με δύο κεντρικά στοιχεία:

(α) Οι ΗΠΑ προσανατολίζονται να δρουν ακόμη περισσότερο μονομερώς (unilateralist). Βλέποντας ότι τα κρισιακά προβλήματα του καπιταλιστικού συστήματος θα διαρκέσουν πολύ - καθώς την κρίση του 2007-8 έχει διαδεχθεί η εποχή των «ισχνών αγελάδων» και της αστάθειας - αφήνουν στην άκρη τα συναινετικά προσχήματα της «παγκοσμιοποίησης» και κινούνται πιο απροκάλυπτα και πιο αποφασιστικά με βάση τα ιδιαίτερα συμφέροντα τους. Σ΄ αυτό αξιοποιούν την κορυφαία θέση τους στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Το αποτέλεσμα είναι να μετακυλύουν ολοένα και μεγαλύτερα βάρη στους υποδεέστερους ιμπεριαλισμούς και καπιταλισμούς.

(β) Οι ΗΠΑ αλλάζουν βασικό στρατηγικό αντίπαλο και την θέση της Ρωσίας παίρνει η Κίνα. Εκτιμούν ότι η πίεση στη Ρωσία έχει φτάσει στα όρια της (βλέπε αποτυχίες της Δύσης σε Γεωργία, Ουκρανία κλπ.) και δεν θα έχει περαιτέρω αποτελέσματα καθώς ενεργοποιεί το σύνδρομο της «κολλημένης στον τοίχο γάτας» για την Ρωσία. Επιπλέον, παίζοντας στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία η Κίνα έχει κατορθώσει να ανέβει εντυπωσιακά στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Εύλογα οι ΗΠΑ εκτιμούν ότι αν συνεχισθεί αυτό κινδυνεύει η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους.

2. Ο αναπροσανατολισμός αυτός φυσικά έχει κόστη. Κατ' αρχήν στο εσωτερικό των ΗΠΑ καθώς η προ-Τραμπ ηγεμονική μερίδα της αμερικανικής ολιγαρχίας έχει οικοδομήσει τα ιδιαίτερα συμφέροντα της επάνω στο πρότυπο της «παγκοσμιοποίησης» και της στρατηγικής αντιπαράθεσης με την Ρωσία. Εξ ου και η λυσσαλέα διαμάχη στις ΗΠΑ μεταξύ των μερίδων αυτών. Έχει όμως και εξωτερικά κόστη που καλούνται να τα πληρώσουν άλλοι υποδεέστεροι ιμπεριαλισμοί και καπιταλισμοί. Είναι προφανές ότι η ΕΕ έχει να «πληρώσει» για το rapprochement μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Ούτως ή άλλως έχει να «πληρώσει» τις φιλοδοξίες και τις προσπάθειες της να υπερκεράσει τις ΗΠΑ στην πυραμίδα του ιμπεριαλιστικού συστήματος. Αντίστοιχα οι αραβικές μοναρχίες έχουν ούτως ή άλλως να «πληρώσουν» για τις αλλαγές των γεωστρατηγικών επιλογών των ΗΠΑ αλλά και για τα οικονομικά κόστη της παγκόσμιας κρίσης.

3. Όσον αφορά τον χώρο της ΕΕ και την χώρα μας αυτή η στρατηγική αναπροσαρμογή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού έχει δραματικές επιπτώσεις. Αντί για τον συγκεκαλυμμένο ανταγωνισμό μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ της προηγούμενης περιόδου βαδίζουμε σε μία «πυγμαχία χωρίς γάντια» που πλέον οι ΗΠΑ, από θέση ισχύος, πιέζουν πολύ πιο απροκάλυπτα την ΕΕ, εκμεταλλευόμενες την εσωτερική κρίση της τελευταίας. Στο πεδίο αυτό έχουν πολλά όπλα μεταξύ των οποίων και την ελληνική κρίση. Η υποδαύλιση της τελευταίας μπορεί άνετα να αποτελέσει το βασικό εργαλείο ενός εντονότερου «ανταρτοπόλεμου» των ΗΠΑ ενάντια στην ΕΕ που στόχο θα έχει την αποδυνάμωση αλλά όχι την διάλυση της. Οι πρόσφατες δηλώσεις του προταθέντος από τον Τραμπ νέου πρεσβευτή των ΗΠΑ στην ΕΕ Τ.Μάλοχ (περί αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ) είναι ενδεικτικές. Φυσικά το αμερικανικό υπερ-όπλο, σε περίπτωση επιλογής ανοικτής σύγκρουσης με την ΕΕ, είναι η αποχώρηση της Ιταλίας από το ευρω-μπορντέλο.

4. Οι αναπροσαρμογές αυτές έχουν φέρει την ελληνική αστική τάξη σε δραματική θέση. Μεταπολεμικά η λιγούρικη ελληνική ολιγαρχία κατέθετε τα διαπιστευτήρια της υποτέλειας της στις ΗΠΑ, συνήθως μέσω του Λονδίνου. Με την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης κατέθετε διπλά διαπιστευτήρια υποτέλειας τόσο στις ΗΠΑ όσο και στον ηγεμόνα της ΕΕ (την Γερμανία). Μάλιστα στην εποχή της «παγκοσμιοποίησης» σταδιακά το κέντρο βάρους μετακινήθηκε προς την Γερμανία. Η παρακολούθηση των σχετικών κολεγιών του παλιότερου σύγχρονου ελληνικού πολιτικού «τζακιού» (βλέπε Βενιζέλος - Μητσοτάκης) είναι χαρακτηριστική. 

Η τρέχουσα επιθετική επιστροφή των ΗΠΑ δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ελληνική ολιγαρχία και στο πολιτικό υπηρετικό προσωπικό της (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΔΗΜ.ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ και παρατρεχάμενοι). Είναι βαθύτατα δεσμευμένη στην ευρωπαϊκή ενοποίηση και γνωρίζει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια αποδέσμευσης από αυτήν θα της κοστίσει ακριβά. Επιπλέον, η ελληνική ολιγαρχία είναι ίσως στο χαμηλότερο σημείο της ιστορική της διαδρομής. Ήταν πάντα υποτελής σε ισχυρότερους ιμπεριαλισμούς της Δύσης αλλά σχεδόν πάντα είχε και δική της αυτοτελή στρατηγική. Σήμερα, ο ελληνικός καπιταλισμός (αλλά όχι οι βασικοί έλληνες καπιταλιστές) είναι βαρύτατα τραυματισμένος από την κρίση και υποβαθμίζεται ραγδαία στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Έχει επίσης απωλέσει κάθε στοιχείο αυτοτελούς στρατηγικές και οι διάφορες μερίδες του το μόνο που επιδιώκουν είναι να διασώσουν τον άθλιο πισινό τους σε βάρος του λαού και της χώρας και ενδεχομένως και σε βάρος άλλων καπιταλιστικών μερίδων.

Η εξελισσόμενη σύγκρουση ΗΠΑ (μέσω του ΔΝΤ) και ΕΕ για το ελληνικό πρόγραμμα προκαλεί έναν ανεξέλεγκτο αλληθωρισμό στην άθλια ελληνική ολιγαρχία. Μέχρι σήμερα έχει προσδεθεί σε ένα αφέντη - με την συγκατάθεση του άλλου - και τώρα βλέπει ότι πρέπει να διαλέξει μεταξύ των δύο αφεντικών και μάλιστα όταν δεν γνωρίζει ακριβώς τις επιλογές του ενός (των ΗΠΑ). Με δεδομένη τόσο την πολιτική όσο και την οικονομική της ενσωμάτωση στην ΕΕ δεν τολμά να διανοηθεί την ανάληψη του κόστους έστω και μιας μερικής σύγκρουσης μαζί της. Έτσι, μοιραία και άβουλη, σέρνει την χώρα στην καταστροφή.

5. Μόνο η επιστροφή του λαϊκού παράγοντα στα πράγματα μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε μία πορεία με σοβαρά κόστη (αντίθετα με ότι διατείνονται τα πολιτικά αποκαΐδια των «προδομένων του ΣΥΡΙΖΑ») αλλά μακριά από την επερχόμενη καταστροφή και προς όφελος του λαού και του τόπου. Η πορεία αυτή απαιτεί την αποδέσμευση της χώρας από το ευρω-μπορντέλο (δηλαδή την πλήρη έξοδο από την ΕΕ και όχι τις αδιέξοδες μισο-λύσεις της εξόδου από το ευρώ). 
________________________________________ 

(*) Ο Σταύρος Μαυδρουδέας είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
πηγή: efsyn.gr 

Σοβαρά λάθη στους υπολογισμούς Τόμσεν – Βελκουλέσκου για την ελληνική οικονομία εντόπισε το Eurogroup...

Όπως αναφέρει το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, επικαλούμενο έγγραφο του Συμβουλίου, η ομάδα Τόμσεν, κατά τη συγγραφή της έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα, έκανε χονδροειδή λάθη στον υπολογισμό του ελλείμματος, του πληθωρισμού, του ρυθμού ανάπτυξης, της είσπραξης εσόδων, της οροφής των δαπανών του δημοσίου, καθώς και σε θέματα όπως η εκτέλεση των μεταρρυθμίσεων, το είδος και η απόδοση των εισφορών των ασφαλισμένων, η εξοικονόμηση από τους ασφαλιστικούς νόμους και άλλα.

Το Συμβούλιο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Εurogroup, προσθέτει το κυπριακό πρακτορείο, είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι τα πρόσθετα μέτρα που απαίτησε το ΔΝΤ και πλέον σύσσωμη η ΕΕ ζητά από την Ελλάδα δεν πρόκειται να εισπραχθούν και στην πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητα.

Κριτική, εν τω μεταξύ, στη στάση του ΔΝΤ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, μέσω της «Εφημερίδας των Συντακτών».

Από το φθινόπωρο το ΔΝΤ ζητούσε 2% μέτρα διότι εκτιμούσε ότι το 2019 δεν θα φτάσουμε το στόχο για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα, αναφέρει ο κ.Τσακαλωτος. Και προσθέτει: «Τον Δεκέμβριο, όταν πλέον φαινόταν ότι θα πιάναμε το στόχο, άλλαξε το τροπάριο και ζήτησε μέτρα για μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων, με το επιχείρημα ότι αυτά είναι ποιοτικά διαρθρωτικά μέτρα που χρειάζεται η ελληνική οικονομία».


Νέα κριτική ασκεί ο Γιάνης Βαρουφάκης στην Ευρώπη μέσω της συνέντευξης του στο Bloomberg,καθώς υποστηρίζει πως οι δανειστές χρησιμοποιούν την χαρακτηριστική τακτική του «extend end pretend» (παρατείνω και προσποιούμαι)...



Ο πρώην «τσάρος» της οικονομίας συνεχίζει λέγοντας πως το ελληνικό κράτος χρεοκόπησε και η Ευρώπη αποφάσισε να προσποιείται ότι αυτό δεν συνέβη χορηγώντας ρευστότητα, προσποιούμενη ότι είναι πρόβλημα ρευστότητας ενώ ήταν ένα πρόβλημα φερεγγυότητας. Αν συνεχίσουμε να ανεβάζουμε την χιονόμπαλα προς την κορυφή του λόφου, στο τέλος θα μας πλακώσει σαν χιονοστιβάδα, προειδοποίησε ο πρώην υπουργός Οικονομικών.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης υποστήριξε πως υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στην Άγκελα Μέρκελ και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε όσον αφορά τη διαχείριση του ελληνικού προγράμματος.

Τέλος ο πρώην υπουργός Οικονομικών αναφέρει πως το ελληνικό χρέος ειναι μη βιώσιμο από το τέλος του 2009.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΠΑ

Τον Ντόναλντ Τραμπ και την οικονομική του πολιτική σχολιάζει ο Γιάνης Βαρουφάκης, εκτιμώντας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ρισκάρει με την πρόκληση μιας κρίσης χρέους στις ΗΠΑ ανάλογης με αυτή που ήδη βιώνει η Ευρώπη.

«Η μεγάλη μου ανησυχία είναι ότι ο Τραμπ και οι εξαγγελίες του για την οικονομία δεν έχουν λογική», δήλωσε στο Bloomberg TV ο πρώην υπουργός Οικονομικών, εκτιμώντας συγκεκριμένα ότι το πλάνο Τραμπ για δαπάνες 1 τρισ. δολαρίων δεν έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και θα οδηγήσει το έλλειμμα στα ύψη, εφόσον όλο το σχέδιο συνδυαστεί με τις φοροαπαλλαγές τις οποίες θέλει να προχωρήσει.

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.