03/22/17

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται το αυτονόητο, ότι, μετά το 2010 οι εξοντωτικές μνημονιακές πολιτικές ανατροφοδοτούν την οικονομική-δημοσιονομική κρίση. Οι αριθμοί δεν βγαίνουν...


γράφει ο Γιώργος Βάμβουκας (*)

Η δεύτερη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας βαδίζει στα χνάρια της πρώτης. Η πρώτη αξιολόγηση είχε αρχίσει αρχές φθινοπώρου του 2015 και περατώθηκε τον Ιούνιο του 2016. Οι συνομιλίες της δεύτερης αξιολόγησης μεταξύ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και κουαρτέτου, ξεκίνησαν αρχές Οκτωβρίου του 2016 και ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί. Οι φήμες δίνουν και παίρνουν.

Ουδείς από τους κοινούς θνητούς γνωρίζει το πάρε-δώσε μεταξύ κυβέρνησης και κουαρτέτου στα ενδότερα των παρασκηνίων. Βέβαιο είναι ότι η δεύτερη αξιολόγηση κάποια στιγμή θα κλείσει και ο ελληνικός λαός θα κληθεί να πληρώσει το μάρμαρο των αυστηρότατων μνημονιακών πολιτικών. Τα συσσωρευμένα χρέη είναι τερατώδη και η χώρα δεν δύναται να τα εξυπηρετήσει.

Οι πιστωτές μας χορηγούν ολοένα και περισσότερα δάνεια, με συνέπεια η πολιτικοοικονομική εξάρτηση της χώρας από τις προστάτιδες δυνάμεις, μήνα με το μήνα, χρόνο με το χρόνο, ολοένα και περισσότερο να αυξάνεται. Το κουαρτέτο και οι ξένοι πιστωτές μας έχουν δέσει χειροπόδαρα και θεωρούν τα μέλη των ελληνικών μνημονιακών κυβερνήσεων φερέφωνα και ανδρείκελά τους. Εκεί που κάποια κουτσαβάκια πρωθυπουργοί, υπουργοί και στελέχη της αντιπολίτευσης, έλεγαν στους έλληνες ψηφοφόρους ότι θα ξέσκιζαν τα μνημόνια και σε μια νύκτα με ένα νόμο στη Βουλή θα τα καταργούσαν, όχι μόνο δεν τα έσκισαν και δεν τα κατάργησαν, αλλά παρακαλάνε τον Τράμπ, τη Μέρκελ, το Σόιμπλε και τον Ολάντ, να ψηφίσουν τέταρτο και πέμπτο μνημόνιο και μάλιστα με ιδιαίτερη ευχαρίστηση.

Στο μεταξύ τα ψέματα στους ιθαγενείς ψηφοφόρους πάνε σύννεφο. Οι ψευτομαγκιές και οι αλληλοβρισιές στη Βουλή και τα ραδιοτηλεοπτικά πάνελ είναι μονίμως στο πιάτο της τρέχουσας κουτόχορτης επικαιρότητας. Είναι η στάχτη που οι εκπρόσωποι των κομμάτων εξουσίας ρίχνουν στα μάτια των κουτόφραγκων. Άντε και κανένα ρουσφετάκι και μετά το πέρας της αξιολόγησης, οι χαχόλοι θα φάνε τα νέα πετσοκόμματα μισθών και συντάξεων, τα αστροπελέκια των επερχόμενων χαρατσιών, το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΔΕΣΦΑ, κ.ά.), τις μαζικές απολύσεις, κ.λπ. Που είναι τα πρωτοπαλίκαρα συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ; Που είναι οι προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις, που κατέβαιναν στο κέντρο των Αθηνών, ξήλωναν τα μπετά, έκαιγαν μαγαζιά και έδιναν μάχες σώμα με σώμα με τους φασίστες αστυνομικούς; Τα πολιτικά συνθήματα των προοδευτικών δυνάμεων που πήγαιναν από γενεά σε γενεά, όπως «αμερικανοί δολοφόνοι των λαών», «έξω οι βάσεις του θανάτου», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», κ.ά., έμειναν απλή ανάμνηση αλλοτινών εποχών.

Οι μπροστάρηδες των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων μετασχηματίστηκαν σε καρεκλοκατακτητές της εξουσίας. Εκεί που φώναζαν «ψωμί παιδεία ελευθερία» και έδιναν μάχες για μια αυτοδύναμη σοσιαλιστική Ελλάδα, με το που στρογγυλοκάθισαν στους κυβερνητικούς-κρατικούς-τραπεζικούς θώκους, καλόμαθαν στους παχυλούς μισθούς και τις μίζες και βρέθηκαν με βίλες, κότερα και καταθέσεις δις ευρώ σε τράπεζες του εξωτερικού. Οι αμερικανοί από δολοφόνοι των λαών μεταλλάχτηκαν σε ευεργέτες των λαών. Όλοι τους κρέμονται από τα χείλη του Ντόναλντ Τραμπ και τα επενδυτικά κεφάλαια των πολυεθνικών εταιρειών. Παρακαλάνε το κουαρτέτο να μην φεύγει από την Ελλάδα. Κάθε φορά που η Ντέλια Βελκουλέσκου και η υπόλοιπη κομπανία του κουαρτέτου αποχωρούν από την Ελλάδα, κυβερνητικά μέλη και θεσιθήρες της εξουσίας δείχνουν να μελαγχολούν. Τα μνημόνια από κατάρα έγιναν ευλογία.

Ορισμένοι ηδονίζονται που οι πολίτες πληρώνουν χαράτσια και υπερβολικές ασφαλιστικές εισφορές στο ΙΚΑ.

Ωστόσο, οι μνημονιακές κυβερνήσεις φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται το αυτονόητο, ότι, μετά το 2010 οι εξοντωτικές μνημονιακές πολιτικές ανατροφοδοτούν την οικονομική-δημοσιονομική κρίση. Οι αριθμοί δεν βγαίνουν.

Το δημόσιο χρέος έχει προσλάβει γιγαντιαίες διαστάσεις και μέρα με τη μέρα συνθλίβει ολοένα και περισσότερο τον παραγωγικό ιστό της οικονομίας.

Η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους εξαρτάται άμεσα από την ώθηση της εθνικής οικονομίας σε αναπτυξιακή πορεία. Όταν κάποιοι εξυπνάκηδες πολιτικοί έλεγαν ότι η οικονομία του τόπου βγήκε από το τούνελ της ύφεσης και μπήκε στη φάση της ανάκαμψης, εμείς υποστηρίζαμε ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Ξέραμε την ασχετοσύνη τους. Μετά την αξιολόγηση έπονται τα δυσκολότερα.
 ____________________________________ 

(*) Ο Γιώργος Βάμβουκας είναι Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ). Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Οικονομικός αναλυτής, Συγγραφέας, Αρθρογράφος...

πηγή:kontranews.gr

Το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων - ΕΝ.ΔΙ.ΣΥ. - σε επιστολή του προς την υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, σημειώνει ότι «είναι κατηγορηματικά αντίθετο στις μεθοδεύσεις αυτές σε βάρος των συνταξιούχων»..


Εκτός από τις 18 γνωστές μειώσεις σε συντάξεις και επιδόματα, το απασφαλιστικό Κατρούγκαλου, επέβαλε και μια ακόμα μείωση εν αγνοία των συνταξιούχων: , σημειώνει σε ανακοίνωσή του το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων, επεξηγώντας: με το άρθρο 102 του Ν/4387/2016, θεσπίζεται μηνιαία εισφορά 0,20 ευρώ, η οποία παρακρατείται από όλες τις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις και αποδίδεται στον λογαριασμό κοινωνικής πολιτικής με σκοπό την οικονομική ενίσχυση ομοσπονδιών, Σωματείων και Συνομοσπονδιών Συνταξιούχων. Με βάση τη διάταξη, 1.786.438 ευρώ παρακρατήθηκε το τελευταίο επτάμηνο του 2016 «και… έπεται συνέχεια», λέει χαρακτηριστικά το Δίκτυο.

Στην υπ’ αρίθμ. Φ.80000 / 1075 / 21-7-2016 εγκύκλιο του υφυπουργού Κοινωνικής Ασφάλισης Τ. Πετρόπουλου επισημαίνεται: «ότι η διάταξη δεν αφορά συνταξιούχους ΟΑΕΕ για τους οποίους παρακρατείται η εισφορά υπέρ της Ομοσπονδίας και των Σωματείων Συνταξιούχων ΟΑΕΕ, βάσει της διάταξης του αρ.69 του Ν.3863/2010, καθώς και ενώσεις προσώπων για τις οποίες παρακρατείται εισφορά, με βάση άλλες διατάξεις».

Επίσης, με την υπ’ αρίθμ. 49426/1751/ΦΕΚ 4921 Β/30-12-2016 εκδοθείσα υπουργική απόφαση τα παρακρατούμενα ποσά προβλέπεται να αποδίδονται σε τρεις ομοσπονδίες- που κατέθεσαν αίτηση κατά την υπουργική απόφαση – ως εξής: Κατά 64% στην Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΙΚΑ- ΕΤΑΜ, κατά 32% στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτικών Συνταξιούχων και κατά 4% στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας.

Δηλαδή, με βάση την Υπουργική Απόφαση και με τα στοιχεία παρακράτησης για το 2016 προκύπτει: 1.786.438 διά 7 μήνες= 255.205 ευρώ/μήνα. Διαιρώντας το ποσό των 255.205 της μηνιαίας παρακράτησης με το 0,20 ευρώ που είναι η μηνιαία εισφορά ανά συνταξιούχο προκύπτει ότι έγινε παρακράτηση σε 1.276.025 συνταξιούχους, οι οποίοι δεν είναι μέλη σε κανένα Σύλλογο Συνταξιούχων.

Η δε μηνιαία χρηματική κατανομή έχεις ως εξής:

     Α) Για την Ομοσπονδία των Συνταξιούχων ΙΚΑ- ΕΤΑΜ: 255.205 Χ 64% = 163.331 ευρώ/μήνα.

   Β) Για την Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτικών Υπαλλήλων: 255.205 Χ 32% = 81.665 ευρώ/μήνα.

   Γ) Για την Πανελλήνια Ομοσπονδία Απόστρατων Σωμάτων Ασφαλείας: 255.205 Χ 4%= 10.208 ευρώ/μήνα.

Όπως τονίζει το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων, «η σχετική διάταξη που δίνει το δικαίωμα σε όσους συνταξιούχους δεν επιθυμούν τη θεσπισθείσα παρακράτηση να υποβάλλουν έγγραφη δήλωση στην αρμόδια υπηρεσία του Ασφαλιστικού τους φορέα (τεθείσα για να καλύψει την προφανή αντισυνταγματικότητα), στερείται παντελώς ουσιαστικής και πρακτικής σημασίας, αφού η πλειοψηφία των συνταξιούχων , σίγουρα δεν μελέτησε , άρθρο προς άρθρο και παράγραφο προς παράγραφο το Νόμο 4387/2016 και ούτε ενημερώθηκαν για την αποδοχή ή όχι της επιβαλλόμενης παρακράτησης».

Το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων, σε επιστολή του προς την υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, σημειώνει ότι «είναι κατηγορηματικά αντίθετο στις μεθοδεύσεις αυτές σε βάρος των συνταξιούχων». Επισημαίνει, δε, «ότι για τις μεθοδεύσεις αυτές προκύπτουν αναμφισβήτητα όχι μόνον σοβαρές πολιτικές ευθύνες, αλλά και άλλου είδους ευθύνες» και ζητεί «την ανάκληση της εκδοθείσας υπουργικής απόφασης καθώς και την κατάργηση της διάταξης αυτής γιατί είναι μια νέα περικοπή στις συντάξεις και την άμεση απόδοση των παρακρατηθέντων χρηματικών ποσών στους συνταξιούχου» 

Το πλήρες κείμενο της επιστολής του ΕΝ.ΔΙ.ΣΥ. - ΕΔΩ >>>
πηγή: ergasianet.gr

Είναι η ορθολογικότητα της Δύσης και η συνεπακόλουθη έλλειψη θρησκευτικότητας εμπόδιο για τη δημιουργία ενθουσιασμού για την ελευθερία που να μπορέσει να ανατρέψει τη δυσάρεστη κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα λαϊκά στρώματα;


Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ - Ιερέας
γράφει η Φωτεινή Μαστρογιάννη (*)
 
Σύμφωνα με στοιχεία (Πετράκης, 2017), η παγκόσμια οικονομία δείχνει να ανακάμπτει με διεύρυνση ωστόσο των κοινωνικών ανισοτήτων τόσο εντός των χωρών όσο και μεταξύ χωρών ενώ οι ευκαιρίες για τους νέους είναι περιορισμένες. Η κατάσταση αυτή παρατείνει την πολιτική αναταραχή και η αβεβαιότητα είναι μεγάλη.

Ταυτόχρονα δημιουργούνται διάφορα κινήματα με σκοπό την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Είναι η ανατροπή (κατ’άλλους επανάσταση) πιθανή; Υπάρχουν οι συνθήκες ανατροπής;

Ο Γουστάβος Λε Μπον στο βιβλίο του "Ψυχολογία των Επαναστάσεων" αναφέρει ότι τα στοιχεία του χαρακτήρα των ανθρώπων που επικρατούν σε περιόδους επανάστασης είναι το μίσος, ο φόβος, η φιλοδοξία, η ζηλοφθονία και ο ενθουσιασμός. Ενώ παρατηρούμε στην κοινωνία έντονα τα πρώτα δηλαδή τον φόβο, τη φιλοδοξία, τη ζηλοφθονία, εν τούτοις, το στοιχείο του ενθουσιασμού λείπει.

Ο Λε Μπον αναφέρει ότι τον ενθουσιασμό μπορεί να δημιουργήσει ένας δημαγωγός, πολύ ενδιαφέρουσα όμως είναι και η άποψη του McLoughlin (1977) για τον ενθουσιασμό για την ελευθερία όσον αφορά τη μελέτη του για την Αμερικανική Επανάσταση. 

Ο McLoughlin υποστηρίζει ότι οι θρησκευόμενοι (οι καλβινιστές της εποχής) ήταν περισσότερο επαναστάτες από τους ορθολογιστές γιατί ένας ορθολογιστής δέχεται τον κόσμο ως έχει ενώ ο θρησκευόμενος έχει μία διαφορετική αίσθηση της πραγματικότητας. Ο θρησκευόμενος βλέπει τον κόσμο όπως θα έπρεπε να είναι και όχι όπως είναι. Ο ορθολογιστής αποδέχεται έννοιες όπως το κύρος, η δύναμη, η μάθηση και ο πλούτος ενώ ο θρησκευόμενος τα θεωρεί προσωρινά αγαθά, ανάξια μπροστά στη θεία ευλογία. Ενώ ο ορθολογιστής δρα με προσοχή, ο θρησκευόμενος μπορεί να δώσει τα πάντα για να δημιουργήσει ένα καλύτερο κόσμο και εμπιστεύεται πάνω απ’όλα τον Θεό. 

Ως εκ τούτου, ο θρησκευόμενος επιδιώκει την ισότητα πιο πολύ από τον ορθολογιστή γιατί θεωρεί όλους τους ανθρώπους πλάσματα του Θεού που έχουν την ίδια πνευματική δύναμη ενώ ο ορθολογιστής πιστεύει φαινομενικά στην ισότητα γιατί γνωρίζει ότι οι άνθρωποι διαφέρουν σε χαρακτηριστικά όπως είναι π.χ. διαφορετική ευφυΐα, ταλέντο, βιολογική δύναμη και κοινωνική τάξη.
 
Συνεπώς, ο ορθολογιστής πιστεύει ότι ο κόσμος πρέπει να κυβερνάται από τους καλύτερους, τους άριστους ενώ αντίθετα ο θρησκευόμενος πιστεύει ότι οι προνομιούχοι και οι έχοντες καλύτερη εκπαίδευση δεν μπορούν να αντιληφθούν τη δύναμη του Θεού ως Κυρίαρχου του σύμπαντος. Με άλλα λόγια, η δημοκρατία πρέπει να δημιουργείται με βάση την αρετή που κρύβεται σε κάθε ανθρώπινη ψυχή. 

Η ενδιαφέρουσα αυτή προσέγγιση του McLoughlin θέτει τα ακόλουθα ερωτήματα; Είναι η ορθολογικότητα της Δύσης και η συνεπακόλουθη έλλειψη θρησκευτικότητας εμπόδιο για τη δημιουργία ενθουσιασμού για την ελευθερία που να μπορέσει να ανατρέψει τη δυσάρεστη κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα λαϊκά στρώματα; 
 
Ο McLoughlin αναφέρονταν στον ενθουσιασμό για την ελευθερία των καλβινιστών χριστιανών. Στις μέρες μας έχουμε αθρόα είσοδο μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ευρώπη που έχουν τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του Λε Μπον δηλαδή μίσος εναντίον του Δυτικού πολιτισμού, φόβο (του διαφορετικού), φιλοδοξία (για καλύτερη ζωή), ζηλοφθονία (για την καλύτερη οικονομική κατάσταση των δυτικών) και ενθουσιασμό λόγω της έντονης θρησκευτικότητάς τους, είναι λοιπόν αυτοί οι πληθυσμοί που θα κάνουν την κοινωνική και οικονομική ανατροπή; Εάν ισχύει αυτό, τότε ποιος θα είναι ο κατά Λε Μπον «δημαγωγός» τους; 
 
Προς ποια κατεύθυνση θα είναι αυτή η ανατροπή; Ποιο θα είναι το μέλλον της ορθολογικής και καθόλου θρησκευτικής Δύσης; 

Σίγουρα, οι απαντήσεις δεν είναι σίγουρα εύκολες.
  
Βιβλιογραφία
 
McLoughlin, W.C. (1977).  Enthusiasm for Liberty: The Great Awakening as the Key to the Revolution. Διαθέσιμο στο: http://www.americanantiquarian.org/proceedings/44539310.pdf
 
 Πετράκης, Π.Ε. (2017) Οικονομική Ανάκαμψη Πολιτική Αναταραχή, Διαθέσιμο στο:
 (*) Η Φωτεινή Μαστρογιάννη είναι Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ, συγγραφέας

Αντιδράσεις προκάλεσε η δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου που επλήγησαν από την κρίση ξόδευαν τα λεφτά τους «σε ποτά και γυναίκες»...


Την έντονη κριτική ευρωπαίων πολιτικών προκαλεί η δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου που επλήγησαν από την κρίση ξόδευαν τα λεφτά τους «σε ποτά και γυναίκες». Το ζητούμενο στην Ευρωζώνη είναι «η υπευθυνότητα, η αλληλεγγύη αλλά και ο σεβασμός», τονίζει μέσω Twitter o επικεφαλής της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Μάνφρεντ Βέμπερ. Τα κλισέ «δεν έχουν θέση» σε αυτή, όπως σημειώνει.

Πυρά κατά του Γερούν Ντάισελμπλουμ και από τους κομματικούς του φίλους, τους Σοσιαλδημοκράτες. Συγκεκριμένα, ο επικεφαλής της ομάδας των Σοσιαλιστών στο ΕΚ Τζιάνι Πιτέλα δήλωσε χαρακτηριστικά: «Πραγματικά αναρωτιέμαι πώς κάποιος με αυτές τις πεποιθήσεις μπορεί και παραμένει πρόεδρος του Eurogroup», σχολίασε ο ιταλός πολιτικός.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο επίσης Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας Σάντος Σίλβα, ο οποίος υπογράμμισε χθες Τρίτη από την Ουάσιγκτον ότι οι δηλώσεις Ντάισελμπλουμ είναι «εντελώς απαράδεκτες». Πρόσθεσε δε ότι ο ολλανδός πολιτικός είναι ακατάλληλος «για να παραμείνει επικεφαλής του Eurogroup».

Περί «γυναικών και ποτών»

 
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο συνέντευξής του προς την γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung την περασμένη Δευτέρα, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ αναφερόμενος στην αλληλεγγύη που επέδειξαν οι χώρες του ευρωπαϊκού βορρά στις χώρες της κρίσης επισήμανε μεταξύ άλλων:

«Κατά τη διάρκεια της ευρωκρίσης οι βόρειες χώρες του ευρώ επέδειξαν αλληλεγγύη στις χώρες της κρίσης. Ως Σοσιαλδημοκράτης θεωρώ την αλληλεγγύη ιδιαίτερα σημαντική. Ωστόσο όποιος την αξιώνει, έχει και υποχρεώσεις. Δεν μπορώ να ξοδεύω όλα μου τα λεφτά για ποτά και για γυναίκες και στη συνέχεια να ζητάω την υποστήριξή σας. Αυτή η αρχή ισχύει σε προσωπικό, τοπικό, εθνικό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

Ο ίδιος και σε ακρόασή του χθες ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αρνήθηκε να ανακαλέσει και να ζητήσει συγνώμη, όπως του ζητήθηκε από βουλευτές. «Όχι, σίγουρα δεν θα το κάνω», είπε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο 50χρονος ολλανδός πολιτικός διατελεί πρόεδρος του Eurogroup από το 2013. Το καλοκαίρι του 2015 η θητεία του ανανεώθηκε για άλλα δυόμιση χρόνια και λήγει κανονικά την 1η Ιανουαρίου του 2018. Μετά την πρόσφατη εκλογική πανωλεθρία των Σοσιαλδημοκρατών στις ολλανδικές εκλογές όμως αναμένεται να χάσει τις επόμενες εβδομάδες τη θέση του ως υπουργός Οικονομικών. Στους κόλπους της Ευρωζώνης υπάρχει στην παρούσα φάση διάσταση απόψεων όσον αφορά το ερώτημα εάν θα μπορεί σε αυτή την περίπτωση -έχοντας απολέσει δηλαδή το εθνικό αξίωμα- να συνεχίσει ως επικεφαλής της ευρωομάδας.

Θύελλα αντιδράσεων και στην Ελλάδα


Σεξιστική και άστοχη χαρακτήρισε την δήλωση του Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος. Η εκτίμηση της ελληνικής κυβέρνησης, εφόσον έχουν ειπωθεί όλα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, είναι ότι προφανώς η δήλωση είναι πλήρως άστοχη, υιοθετεί στερεότυπα που διευρύνουν το χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου και στρώνουν το χαλί για εξτρεμιστικές απόψεις για να μην αναφερθούμε και στην σεξιστική χροιά του συγκεκριμένου σχολίου. Την στιγμή που η Ευρώπη είναι σε έντονη πολιτική αναζήτηση, δηλώσεις που ευνοούν το χάσμα Βορρά και Νότου δεν ευνοούν κανέναν.
 

«Οι δηλώσεις παρερμηνεύτηκαν», απαντάει ο Ντάισελμπλουμ μέσω  εκπροσώπου του


«Ο Ντάισελμπλουμ δεν αναφέρθηκε σε κάποια χώρα ή ομάδα χωρών. Το μήνυμά του είχε αποδέκτες όλες τις χώρες της ευρωζώνης: η αλληλεγγύη συνοδεύεται από υποχρεώσεις»
Ο επικεφαλής των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης Γερούν Ντάισελμπλουμ δεν επέκρινε κάποια συγκεκριμένη χώρα ή περιοχή, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπός του μετά τα σχόλια του Ντάισελμπλουμ σε γερμανική εφημερίδα, που θεωρήθηκαν αρνητικά για τις χώρες της νότιας Ευρώπης και τροφοδότησαν τις φωνές που ζητούν την παραίτησή του.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Ντάισελμπλουμ, οι δηλώσεις του παρερμηνεύτηκαν.

«Ο Ντάισελμπλουμ δεν αναφέρθηκε σε κάποια χώρα ή ομάδα χωρών. Το μήνυμά του είχε αποδέκτες όλες τις χώρες της ευρωζώνης: η αλληλεγγύη συνοδεύεται από υποχρεώσεις. Πρέπει να τηρούμε τους δημοσιονομικούς κανόνες. Αυτό είναι σημαντικό σε προσωπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο», δήλωσε.

Η ερμηνεία του φαινομένου ΣΥΡΙΖΑ είναι βέβαιο ότι θα απασχολήσει επί μακρόν τους ιστορικούς. Σε μια ψύχραιμη, κατά το δυνατόν, εκτίμηση, θεωρώ ότι ανησυχητικά σημάδια των προθέσεων της ηγετικής ομάδας είχαν φανεί καιρό πριν...


 


   γράφει ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης (*)

Η λέξη μετάλλαξη στην κυριολεκτική της σημασία σύμφωνα με τα λεξικά σημαίνει την αιφνίδια μεταβολή της ιδιότητας ενός οργανισμού. Στη μεταφορική της χρήση  δηλώνει και την απότομη αλλαγή των ιδεών , των απόψεων, της συμπεριφοράς ατόμων και συνόλων. Χρησιμοποιείται πάρα πολύ  στην εποχή μας, αφού   στο χώρο της κυβερνητικής πολιτικής ανθίζουν οι μετατοπίσεις από διακηρυγμένες δεσμεύσεις , η εγκατάλειψη αρχών, οι κωλοτούμπες και οι αντιφάσεις προγραμματικών  θέσεων  και εφαρμοζόμενης πολιτικής. Τέτοια φαινόμενα είχαμε και παλαιότερα. Όσα ζούμε, όμως,  τα δύο τελευταία χρόνια είναι πρωτόγνωρα σύμφωνα με πολλούς αναλυτές.

Αναφέρονται, βεβαίως,  στην απόλυτη εγκατάλειψη του προεκλογικού προγράμματος από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα στην υιοθέτηση μιας οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής,  η οποία είναι ριζικά αντίθετη  με όσα υποσχόταν. Δεν είναι μόνον ότι  είπε και συνεχίζει να λέει ψέματα, ότι εξαπάτησε το λαό με το δημοψήφισμα, ότι…, ότι…. ότι…, αλλά και γιατί  προχώρησε σε ολική αλλαγή και  έκανε σημαία της την πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική και από το σκίσιμο των μνημονίων κατάντησε να τα θεωρεί μονόδρομο για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Η λέξη μετάλλαξη   δεν αρκεί και  μάλλον δεν είναι η καταλληλότερη για να αποδώσει πλήρως αυτήν την αλλαγή της κυβερνητικής πλεύσης.

Η ερμηνεία του φαινομένου   ΣΥΡΙΖΑ  είναι βέβαιο ότι θα απασχολήσει επί μακρόν τους ιστορικούς. Σε μια ψύχραιμη, κατά το δυνατόν,  εκτίμηση, θεωρώ ότι ανησυχητικά σημάδια των προθέσεων της ηγετικής ομάδας είχαν φανεί καιρό πριν. Ο ΣΥΡΙΖΑ , ένα κόμμα που βγήκε από τα σπλάχνα της αριστεράς, άρχισε, κατά την άποψη μου, να αλλάζει επί προεδρίας του κ. Αλέξη Τσίπρα καλυμμένα  στην αρχή, αργά και σταθερά, όσο καρπωνόταν ποσοστά,  και με βήμα ταχύ,  όταν κέρδισε τις εκλογές και ανέβηκε στην εξουσία. Οι μετατοπίσεις αυτές έγιναν μεθοδευμένα και μελετημένα. Ένας συνασπισμός  ρευμάτων, κινήσεων και ανένταχτων που, ενώ στο προγραμματικό επίπεδο στόχευε στο σοσιαλισμό, σε πρακτικό αποσκοπούσε κουβαλώντας ένα φιλολαϊκό προφίλ στον αστικό εκσυγχρονισμό,   τον οποίο  είχε ανάγκη το κατεστημένο και τον οποίο τα μέχρι τότε κυβερνητικά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ,  είχαν αποτύχει να  επιβάλλουν. Δεν επεδίωκε ούτε τη ρήξη με το   σύστημα,  ούτε πολύ περισσότερο τον κοινωνικό μετασχηματισμό του. Αντιθέτως ήθελε τη βελτίωση του υπάρχοντος στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης  και τη δημιουργία ενός κράτους το οποίο θα συμβάδιζε με τα  ευρωπαϊκά. Προσπάθησε να τελειώσει με ένα κομμάτι της  διαπλοκής για να φέρει στο  προσκήνιο νέους παίκτες  μέρος των οποίων θα στήριζαν την πολιτική του. Η ιστορία με τις τηλεοπτικές άδειες το αποδεικνύει ξεκάθαρα, αρκεί να δει κανείς ποιοι έχαναν και ποιοι κέρδιζαν.

Στο ερώτημα τώρα αν στην αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ  χωρούσαν  καριερίστες η απάντηση είναι ναι. Μάλιστα πλήθαιναν   καθώς το τρένο πήγαινε προς τον τερματισμό.  Αν υπήρχαν προσωπικές στρατηγικές και φιλοδοξίες, επίσης.  Αν άνθρωποι που λάτρευαν την εξουσία, αυταπόδεικτο. Αν είχε θέση η πολιτική ανηθικότητα, φάνηκε περίτρανα , νομίζω.  Αρνητικό στοιχείο  για μένα αποτελεί ότι αριστερά τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία  έχουν αποχωρήσει και συνυπήρξαν  με την τωρινή ηγετική του ομάδα υποτίμησαν τέτοια φαινόμενα, τα ανέχτηκαν  και άθελα τους συνέβαλαν σε ένα βαθμό στη διαμόρφωση της σημερινής φυσιογνωμίας του. 

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, με επίγνωση έστριβε το τιμόνι και έφτασε ως εδώ . Πλήθος κυβερνητικών στελεχών, ανώτερα, μεσαία, κατώτερα  βαδίζουν  στα ίδια  χνάρια, τα οποία οδηγούν στο κενό. Μέλη και φίλοι ακολουθούν. Τους ενώνει η αγάπη για την  εξουσία και η ελπίδα για την κατάληψη κάποιας θέσης. Όσοι βρέθηκαν στην προχθεσινή συνάντηση εκπαιδευτικών με τον υφυπουργό Παιδείας κ. Μπαξεβανάκη στην Καλαμάτα έκαναν για μια ακόμη φορά αυτές τις θλιβερές διαπιστώσεις.  Δεν πρόκειται απλώς για μετάλλαξη, αλλά για συστηματική , συνειδητή και μεθοδική μετατόπιση σε βάθος χρόνου  από αρχές και αξίες. Κανείς δεν πιστεύει πια ότι ο δρόμος των μνημονίων θα βγάλει τη χώρα από την κρίση. Το καράβι βουλιάζει και ο Αισχύλος στους « Επτά επί Θήβας» έρχεται να υπενθυμίσει σε καπετάνιους και πλήρωμα: « Και τι; μην τάχα ο ναύτης, αν από την πρύμνη τρέξει στην πλώρα, θα ’βρει τρόπο να γλυτώσει, όταν τα κύματα δαμάσουν το καράβι;». Γραμμένο βέβαια για άλλη περίσταση, αλλά  ταιριαστό, πιστεύω, στο παρόν, πέρα για πέρα.
(*) Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας
 πηγή: iskra.gr
 

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.