03/28/17

1332 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1164 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 746 ΕΛΛΑΔΑ 676 ΚΟΣΜΟΣ 666 Ε.Ε. 508 ΑΠΟΨΕΙΣ 469 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 80 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 21 Σένγκεν 20 ΕΥΖΩΙΑ 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 E.E. 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Η Βουλή αποφασίζει για τη συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής για τον Γιάννο Παπαντωνίου την περίοδο που ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας. Υπέρ είναι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Ένωση Κεντρώων και Ποτάμι με βάση τις τοποθετήσεις των εισηγητών τους...


Η πρόταση κατατέθηκε μετά από τις ποινικές δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αφορούν στον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας Γιάννο Παπαντωνίου, σχετικά με την ενδεχόμενη τέλεση των αδικημάτων της απιστίας στρεφόμενης κατά του Δημοσίου και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, στο πλαίσιο σύναψης συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην πρόταση.

Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης, η πρόταση θα τεθεί σε μυστική ψηφοφορία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν δηλώσει ότι θα ψηφίσουν υπέρ της συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής.

«Με την πρόταση συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ εκπληρώνει μια υπόσχεση που έδωσε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για μια προσπάθεια καταπολέμησης της διαφθοράς, για ταυτόχρονη εξυγίανση της οικονομίας και της πολιτικής», εξήγησε ο γενικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Παρασκευόπουλος για την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής για τον πρώην υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου.

Ο κ. Παρασκευόπουλος έσπευσε να αποδώσει μείζονα σημασία στη στάση που θα τηρήσει σήμερα η Βουλή στο θέμα αυτό.

Υπέρ της σύστασης τάχθηκαν ΝΔ και ΚΚΕ


Υπέρ της πρότασης για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής που θα διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες, του πρώην υπουργού Άμυνας, επί ΠΑΣΟΚ, Γιάννου Παπαντωνίου για έξι υποθέσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων τάχθηκε ο εισηγητής της ΝΔ, Αθανάσιος Δαβάκης, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι το κόμμα του δεν θα επιτρέψει να μετατραπεί σε αρένα η όλη διαδικασία.

«Η ΝΔ, στοχεύοντας στην ανοικοδόμηση της αλήθειας με τους πολίτες και στη διασφάλιση του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων, θα υπερψηφίσει την πρόταση. Προειδοποιεί όμως την κυβέρνηση ότι δεν θα της επιτρέψει να μετατρέψει σε αρένα την Επιτροπή», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Δαβάκης. Παράλληλα, άφησε αιχμές τόσο για τη «πολύμηνη καθυστέρηση εξέτασης της υπόθεσης αυτής» όσο και για τη χρονική συγκυρία που επιλέγει να φέρει η κυβέρνηση την πρότασή της, την ίδια στιγμή που είναι σε εξέλιξη η συζήτηση για το κλείσιμο της αξιολόγησης.

Tο ΚΚΕ θα ψηφίσει «υπέρ» της συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής ανέφερε ο Σάκης Βαρδαλής, ωστόσο υπογράμμισε ότι λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα από παρόμοιες επιτροπές στο πρόσφατο παρελθόν.
 
Ο βουλευτής του ΚΚΕ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι επιλέγει να καταθέσει αυτή την πρόταση τώρα γιατί θα λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά στη λαίλαπα των νέων μέτρων και για να καλύψει τα πραγματικά αίτια της καπιταλιστικής κρίσης.

Στόχος είναι, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «να πιστέψουν οι πολίτες ότι η οικονομική κρίση είναι συνέπεια κάποιων που τα φάγανε, που κάνανε ρεμούλες, που λαδώθηκαν και όχι ως αποτέλεσμα του καπιταλιστικού συστήματος και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης».

Υπέρ και από Δημοκρατική Συμπαράταξη-Ένωση Κεντρώων


Το κόμμα του «θα υπερψηφίσει την πρόταση» είπε ο εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Θόδωρος Παπαθεοδώρου αλλά ταυτόχρονα κατηγόρησε την κυβέρνηση για «σκοπιμότητες και επιχείρηση αντιπερισπασμού μπροστά στα αδιέξοδα της διαπραγμάτευσης».

Ο κ. Παπαθεοδώρου μίλησε για ανύπαρκτη στοιχειοθέτηση της πρότασης της συγκυβέρνησης με ασύνδετα, όπως είπε, μεταξύ τους δεδομένα, σημειώνοντας ότι «παράδειγμα είναι το καταπίστευμα στο εξωτερικό για την περίοδο που δεν ήταν υπουργός ο κ. Παπαντωνίου και δεν ασχολούνταν με τα εξοπλιστικά».

Τη θετική τοποθέτηση της Ένωσης Κεντρώων στη σύσταση ειδικής επιτροπής για τη διερεύνηση ευθυνών του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Γιάννου Παπαντωνίου, εξέφρασε εκ μέρους του κόμματος ο Ιωάννης Σαρίδης, ο οποίος, ωστόσο, επισήμανε ότι «όσο υπάρχει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, η παραγραφή των αληθινών ευθυνών γίνεται εύκολα και γρήγορα».

Ο κ. Σαρίδης εξέφρασε την εκτίμηση ότι με αυτήν την πρόταση η κυβέρνηση επιχειρεί να στρέψει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης μακριά από το εθνικά κρίσιμο ζήτημα της δεύτερης αξιολόγησης.

Ποτάμι: Συμφωνούμε και επιδιώκουμε διαχρονικά τη διαφάνεια με κάθε τρόπο


«Συμφωνούμε, όχι μόνο ψηφίζοντας θετικά για τη σύσταση της Ειδικής Επιτροπής, αλλά, επειδή επιδιώκουμε διαχρονικά τη διαφάνεια με κάθε τρόπο.». Αυτό ανέφερε ο βουλευτής Σπύρος Δανέλης, δίνοντας το στίγμα του Ποταμιού κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια.

Ωστόσο, ο κ. Δανέλης έθεσε το ερώτημα εάν επιζητείται, με τη σύσταση της Ειδικής Επιτροπής, η διαλεύκανση ενός επαναλαμβανόμενου εγκλήματος, η απόδοση ευθυνών και η θωράκιση για το μέλλον, ή επιζητείται ο αποπροσανατολισμός της δημόσιας συζήτησης από τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση. Εκτίμησε ότι η Επιτροπή θα έχει δύσκολο έργο λέγοντας πως για να τελεσφορήσουν οι εργασίες της πρέπει να υπάρξει καταγεγραμμένη με αδιάσειστο τρόπο η ολοκληρωμένη διαδρομή του προϊόντος του εγκλήματος, ώστε να μην απορριφθεί η υπόθεση από το Ειδικό Δικαστήριο, εφόσον φτάσει εκεί.

«Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι πολιτικές ευθύνες είναι αδιαμφισβήτητες, εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αν υπάρχει ποινικό σκέλος», είπε ο κ. Δανέλης. Εξάλλου, πρόσθεσε ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει ανεκτή η εδραίωση της οσμής διαπλοκής που μόνο θύμα έχει τον κοινοβουλευτισμό και ξεκαθάρισε: «Δεν είμαστε όλοι το ίδιο, ούτε έχουμε όλοι τις ίδιες ευθύνες».

«Το πολιτικό σύστημα οφείλει να προστατευθεί από την κοινή πεποίθηση που επικρέμαται σαν σκιά και θέλει την πολιτική ελίτ να επιδίδεται σε ένα ατέλειωτο πάρτι διαφθοράς», σημείωσε και επανέλαβε την πρόταση του κόμματός του να αλλάξει, τόσο τον ρόλο, όσο και τη λειτουργία της Ειδικής Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων, «να πάψουμε να λειτουργούμε νομιμοποιητικά στις αποφάσεις των υπουργών και του ΚΥΣΕΑ», κατέληξε ο κ. Δανέλης.

Υπόμνημα του Γιάννου Παπαντωνίου 


Ενόψει της σημερινής συζήτησης ο Γιάννος Παπαντωνίου απέστειλε υπόμνημα. «Επί 14 χρόνια όλες οι συμβάσεις του υπουργείου Άμυνας έχουν υποστεί εξονυχιστικό έλεγχο από διοικητικές και δικαστικές αρχές, χωρίς να έχει βρεθεί καμία απολύτως ένδειξη- ή υποψία ένδειξης- παράνομων ή παράτυπων ενεργειών ή παραλείψεων μου. Δεν προέκυψε κανένα απολύτως στοιχείο», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Γιάννος Παπαντωνίου.

Ο πρωήν υπουργός προσθέτει ότι «η πρωτοβουλία της κυβερνητικής πλειοψηφίας να ζητήσει τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για έξι δικογραφίες που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή επιχειρεί να ανατρέψει την εικόνα. Όχι μόνο δεν το επιτυγχάνει, αλλά επιβεβαιώνει ότι μοναδικός στόχος είναι η συκοφάντηση».

Η ποινική δικογραφία για το «Ερρίκος Ντυνάν»


Στη Βουλή έχει διαβιβασθεί και ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια η ποινική δικογραφία που έχει σχηματισθεί για την υπόθεση του «Ερρίκος Ντυνάν», και αφορά τους πρώην υπουργούς της ΝΔ, Άδωνι Γεωργιάδη, Κώστα Χατζηδάκη, Νότη Μηταράκη, Ανδρέα Λυκουρέντζο και Μάκη Βορίδη.

Σημειώνεται ότι η δικογραφία σχηματίσθηκε από την Εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Ράικου, μετά την κατάθεση του προφυλακισμένου στις φυλακές Κορυδαλλού, πρώην προέδρου του «Ερρίκος Ντυνάν» Ανδρέα Μαρτίνη, ο οποίος καταλογίζει ευθύνες στους πρώην υπουργούς για την εκχώρηση του νοσοκομείου, που είχε ως αποτέλεσμα, όπως ισχυρίσθηκε, να ζημιωθεί το ελληνικό δημόσιο.

Στη Βουλή, επίσης, έχει διαβιβασθεί η δικογραφία κατά του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, η οποία αφορά μηνυτήρια αναφορά πολίτη για παράβαση καθήκοντος.
πηγή: ert.gr

Η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος μέχρι το Εurogroup της 7ης Απριλίου, που έβαλε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, είναι εφικτή. Προϋπόθεση να ξεπεραστούν τα εμπόδια...


Εφικτή ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος υπό την προϋπόθεση ότι μέσα στις αμέσως επόμενες μέρες θα ξεπεραστούν και τα τελευταία εμπόδια, ώστε να επιστρέψουν οι επικεφαλής των θεσμών στην Αθήνα. Αυτό επισημαίνουν κοινοτικές πηγές, σύμφωνα με τον ιστοχώρο DW.gr, προσθέτοντας ότι στις τετραήμερες διαπραγματεύσεις της περασμένης βδομάδας στη βελγική πρωτεύουσα μεταξύ της κυβέρνησης και των θεσμών, σημειώθηκε πολύ σημαντική πρόοδος, στην ουσία έκλεισε το ζήτημα των δημοσιονομικών μέτρων για την διασφάλιση ετήσιων πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2018. Ανοικτά απομένουν δύο ζητήματα, οι αλλαγές στα εργασιακά και το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Το σημαντικό σύμφωνα με τις ίδιες πηγές είναι πως πλέον οι δύο πλευρές γνωρίζουν πολύ καλά αυτό που πρέπει να γίνει για να κλείσει η αξιολόγηση, που σημαίνει ότι οι επικεφαλής των θεσμών όταν επιστρέψουν στην Αθήνα θα χρειαστούν πολύ λίγο χρόνο για να ολοκληρώσουν τη συμφωνία.

Στόχος τον Μάιο συνολική συμφωνία


Σε σχέση με τις αλλαγές στα εργασιακά, οι δυσκολίες έχουν να κάνουν με την άκαμπτη στάση του ΔΝΤ στην επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αντίθετα, στο άνοιγμα της αγοράς ενέργειας, οι Ευρωπαίοι είναι αυτοί που πιέζουν την κυβέρνηση γιατί όπως έχει αποφανθεί και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η ΔΕΗ κατέχει δεσπόζουσα θέση στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, κάτι που αντιβαίνει στους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού και για το λόγο αυτό ζητούν την πώληση εργοστασίων της εταιρείας.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής έβαλε το ορόσημο της 7ης Απριλίου για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, προφανώς γιατί ανησυχεί για τις επιπτώσεις της καθυστέρησης στην πραγματική οικονομία, αλλά και γιατί αν κλείσει η αξιολόγηση στην εν λόγω συνεδρίαση του Εurogroup, θα ανοίξει ο δρόμος για την επίτευξη το Μάιο συνολικής συμφωνίας που θα περιλαμβάνει και το χρέος, ώστε να μπει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα.

H διαχείριση της πληροφόρησης σήμερα προϋποθέτει επένδυση κεφαλαίων που μόνο κροίσοι διαθέτουν, και οι κροίσοι συνήθως δεν χαρίζουν το χρήμα τους «για την ψυχή της γιαγιάς τους». Σε χώρες με δείκτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας πολύ χαμηλούς, ούτε και οι κυβερνήσεις φιλοδοξούν να διαθέσουν κρατικό χρήμα για πληροφόρηση των πολιτών αδέσμευτη σε κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα...


επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά (*)

Π​​ού θα οδηγηθεί η Eυρώπη και ο κόσμος είναι δύσκολο να το προβλέψουν, όχι μόνο οι ευφυείς και με επαρκή κατάρτιση πολίτες, αλλά και οι εξειδικευμένοι επαγγελματίες αναλυτές των διεθνών σχέσεων.

Kύριος συντελεστής της ασάφειας και αβεβαιότητας μοιάζει η αχρήστευση της πληροφορίας. Στην εποχή της «πληροφορικής», των εκπληκτικών ταχυτήτων και της «ελευθερίας» στη μετάδοση της πληροφόρησης, η πληροφορία (τουλάχιστον στο πεδίο της επικαιρικής ενημέρωσης) είναι είδος υπό εξαφάνισιν. Tα Δελτία Eιδήσεων ενός φιλοκυβερνητικού και ενός αντικυβερνητικού «καναλιού» μεταγγίζουν στον πολίτη, που θα ακούσει και τα δυο, μία κυρίως βεβαιότητα, ψηλαφητή: Oτι η «πληροφορία» είναι όπλο μανιασμένης αντιμαχίας, χαλκευμένη εξαπάτηση, σκόπιμη παραπληροφόρηση – ευφυέστατα μεθοδευμένη πλύση εγκεφάλου των μαζών. Kαι δημοσιογραφία δεν είναι το κοινωνικό λειτούργημα ενημέρωσης των πολιτών, αλλά οι επινοήσεις και τα τεχνάσματα παραπλάνησής τους.

Nα πούμε το μαύρο άσπρο, το άσπρο μαύρο, χωρίς ενδοιασμούς και αναστολές – ταλέντο έχει ο δημοσιογράφος που παραποιεί την είδηση έτσι, ώστε να παραμένει αληθοφανής και την αλλοιώνει τόσο, ώστε να μην έχει ερείσματα επέμβασης ο εισαγγελέας. Oπως και στον πόλεμο: να σκοτώνεις και να πληγώνεις, χωρίς να σκοτωθείς ή πληγωθείς – με την ίδια φρενίτιδα, το ίδιο πείσμα και πάθος, όχι για κάποιο όραμα ή κάποια πίστη, αλλά μόνο για τη μέθη της αντιμαχίας, σαν μισθοφόρος πολεμιστής.

Tο 1949 είχε κατορθωθεί να συνεννοηθούν 149 χώρες και να υπογράψουν τέσσερις συνθήκες (βάσεις Διεθνούς Δικαίου) για την «ανθρωπιστική διαχείριση των πολέμων»! – εννοούσαν των τραυματιών, αιχμαλώτων, προσφύγων (είχαν προηγηθεί ανάλογες προσπάθειες και το 1864, το 1906, το 1926). Tο από τότε κιόλας παγκοσμιοποιημένο δυτικοευρωπαϊκό «παράδειγμα», στεγανά ατομοκεντρικό - νοησιαρχικό, επιχειρούσε να αντιτάξει την παιδαριώδη ουτοπία της «σύμβασης» σαν χαλινό της κτηνωδίας που φωλιάζει στην ίδια τη βιοδομή του ανθρώπου.

Στην περίπτωση της σημερινής, καταστατικά χαλκευμένης «πληροφόρησης», του μανιασμένου «πολέμου των εντυπώσεων», τέτοιες απόπειρες χαλιναγώγησης της εμπάθειας μοιάζουν ακόμα πιο αφελείς – εθελότυφλη εμμονή στην ουτοπία: Διακηρύσσονται πάντα και υπογράφονται πομπωδώς οι «Aρχές Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Eπαγγέλματος», θεμελιωμένες ούτε καν στην άμμο αλλά στην υδαρή αστάθεια του «ατομικού δικαιώματος»: O πολίτης έχει «δικαίωμα στην πληροφόρηση», ο δημοσιογράφος «δικαίωμα στην ελευθερία γνώμης και έκφρασης»! Ποιος θα εξασφαλίσει την ισορρόπηση, τον σεβασμό των δύο «δικαιωμάτων», όταν το κανάλι λειτουργεί με στελέχωση και χρηματοδότηση κρατική, δηλαδή του κόμματος που κυβερνάει ή του κόμματος που θέλει να εκβιάσει σε παραίτηση την κυβέρνηση, για να κυβερνήσει αυτό και οι δικοί του χρηματοδότες;

H διαχείριση της πληροφόρησης σήμερα προϋποθέτει επένδυση κεφαλαίων που μόνο κροίσοι διαθέτουν, και οι κροίσοι συνήθως δεν χαρίζουν το χρήμα τους «για την ψυχή της γιαγιάς τους». Σε χώρες με δείκτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας πολύ χαμηλούς, ούτε και οι κυβερνήσεις φιλοδοξούν να διαθέσουν κρατικό χρήμα για πληροφόρηση των πολιτών αδέσμευτη σε κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Eτσι ο κύκλος είναι προσχεδιασμένα φαύλος: Tα «μίντια» να εξηλιθιώνουν φανατίζοντας με ακραίο πρωτογονισμό τους ψηφοφόρους, οι ψηφοφόροι να παγιδεύονται στη λογική «του μη χείρονος» (του «λιγότερο» φαύλου και «λιγότερο» ανίκανου), η κοινωνία να μεταμορφώνεται νομοτελειακά σε αρένα αλληλομισούμενων ακραίων αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο έγνοιας για την ανθρώπινη ανάγκη, τα όνειρα ή την απόγνωση των πολλών.

Kαθόλου τυχαία η ελλαδική κοινωνία βυθίζεται καθημερινά, όλο και πιο βαθιά, στον πληροφοριακό πρωτογονισμό. Mέρα-νύχτα τα τηλεοπτικά κανάλια (οι εφημερίδες περιορίζονται στο συνεχώς και ραγδαία μειούμενο ποσοστό των πολιτών που γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή) μεθοδεύουν ένταση, ρήξη, διχασμό, μανιασμένη αντιμαχία. Eφιαλτικό αλλά ρεαλιστικό το ερώτημα: Aν αύριο το πρωί χρειαστεί η ελλαδική κοινωνία να υπερασπίσει με τα όπλα την εδαφική της ακεραιότητα, το κάλεσμα σε αυτή την άμυνα ποιος θα το απευθύνει στους πολίτες; Oταν το κοινοβούλιο είναι πεδίο λυσσαλέας και χυδαίας αμάχης, ποιος θα ζητήσει από τον οπαδό του Kυριάκου να πάει να πολεμήσει αδελφωμένος με τον συριζαίο, ο ψηφοφόρος της Kανέλλη μαζί με τον χρυσαυγίτη;

Eίναι περισσότερο από φανερό, δεν υπάρχουν πια άξονες συνοχής του ελλαδικού πληθυσμού, δεν υπάρχει ελληνική κοινωνία. Oλα τα κόμματα στο κοινοβούλιο, όλα, χωρίς εξαίρεση, έχουν εγκολπωθεί τον Iστορικό Yλισμό, την ολοκληρωτική υποταγή της ζωής και των στόχων της ύπαρξης στην οικονομία. Mέτρο προόδου, μέτρο χαράς και ποιότητας της ζωής, μέτρο αξιοπρέπειας και εγκυρότητας του ανθρώπου, η καταναλωτική του ευχέρεια.

Kάποια αποσκλίδια κομμάτων ή μειωμένης σοβαρότητας βουλευτές αποπειρώνται κατά καιρούς να ψηφοθηρήσουν με επίδειξη «ενδιαφέροντος» για τη διάσωση της γλώσσας ή για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα. Aλλά είναι ολοφάνερο ότι δεν ανασταίνεται έτσι η νεκρωμένη πια ελληνικότητα, αντίθετα, παγιώνεται η νέκρα όταν προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε τη ζωή με ιδεολογικά σκιάχτρα. Zωή θα ανασταινόταν, αν ξαναγύριζε η διοικητική εξουσία στην αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα και αν κατορθώναμε να καθαρθεί η σχολική εκπαίδευση από τη λέπρα της χρησιμοθηρίας – να ξαναγινόταν το σχολειό μύηση στη χαρά των σχέσεων κοινωνίας και η γνώση χαρά της άμιλλας και καινούργιων οριζόντων.

Tο πρόσωπο του σημερινού υπουργού Παιδείας συνοψίζει παραδειγματικά τη συλλογική μας αυτοαχρήστευση: Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο Kώστας Γαβρόγλου είναι ένας ταλαντούχος και στιβαρός υπουργός Παιδείας μετά τη μεταπολίτευση. Mοιάζει να αναγνωρίζει τη σημασία της ποιότητας, εργάζεται μεθοδικά, δεν είναι επιδεικτικός. Aλλά παραμένει ταυτόχρονα και τυπικό γέννημα της «προοδευτικής» ξιπασιάς, του ιστορικο-υλιστικού κενού στόχων ή «νοήματος». Γι’ αυτό και παγιδευμένος στη διαχειριστική εκδοχή της πολιτικής. Συντονισμένος με τη σύνολη αφασική α-νοησία του πολιτικού μας σκηνικού.
_________________________________________

(*) Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.

Το χάος μπορεί να είναι ευεργετικό και να προκαλέσει αλλαγές (όσο και εάν οι άνθρωποι αντιδρούν στις αλλαγές) αλλά δεν είναι σίγουρο εάν η νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί θα είναι ευεργετική και σε ποιον θα είναι ευεργετική...


Ησίοδος
γράφει η Φωτεινή Μαστρογιάννη (*)
Ο Smith (2007) υποστηρίζει ότι θεωρία του χάους είναι η μελέτη του τρόπου που μικρές αλλαγές στα πράγματα, ως έχουν την παρούσα στιγμή, μπορεί να έχουν πολύ σημαντικές συνέπειες για το μέλλον (το πέταγμα της πεταλούδας). Η θεωρία του χάους πλέον συνδυάζεται με τα οικονομικά και με τη διοίκηση επιχειρήσεων. Πιθανόν η θεωρία αυτή να μπορεί να εφαρμοσθεί και σε επίπεδο χωρών και γεωοικονομίας.

Στη στρατηγική των συμμαχιών των επιχειρήσεων, κάτι που ίσως να μπορεί να αναχθεί στα κράτη, οι επιχειρήσεις που έχουν περισσότερους πόρους μπορούν ευκολότερα να επιλέξουν συνεργάτες σε σχέση με αυτούς που έχουν λιγότερους (όποιος έχει λεφτά φυσά και τη φλογέρα, σύμφωνα με την ελληνική παροιμία). Στην ΕΕ οι ισχυροί είναι οι χώρες του Βορρά και αυτές είναι που επέλεξαν τη διεύρυνση της με χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και όχι την εμβάθυνσή της.

Όταν όμως οι πόροι και τα συμφέροντα των δύο επιχειρήσεων δεν ταιριάζουν αλλά και υπάρχει διαφορά ισχύος τότε μπορεί να προκληθεί απόσυρση. Το ζούμε αυτό στις ημέρες μας με τη διαφορά ισχύος Βορρά –Νότου στην ΕΕ και την πρόκληση απόσυρσης μέσω της δημιουργίας μίας ΕΕ πολλών ταχυτήτων.

Οι σχέσεις καθορίζονται από συνοχή και από ένταση (στην περίπτωση που υπάρχουν συγκρουόμενοι στόχοι). Η απόσυρση επικρατεί όταν υπερισχύει η ένταση (τα χρέη των χωρών και η ανισομέρεια στην ανάπτυξη έχουν προκαλέσει ένταση στην ΕΕ και πολλές χώρες σκέφτονται την απόσυρση, αρχής γενομένης από τη Βρετανία). Θεωρείται ότι όσο μεγαλύτερη συνάφεια στόχων και συνεργασία υπάρχει, τόσο πιο ισχυρή είναι η συνεργασία. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει στη στρατηγική. Εάν δύο επιχειρήσεις συνεργασθούν για την απόκτηση μίας π.χ. μοναδικής γνώσης θα μοιρασθούν τους πόρους τους. Εάν όμως για παράδειγμα, η μία επιχείρηση έχει αλλαγή στην ηγεσία της τότε μπορεί η νέα ηγεσία να δει άλλες ευκαιρίες στην αγορά και τότε η επιχείρηση αυτή να αλλάξει τη στρατηγική της (αυτό άλλωστε δεν συμβαίνει με τη γερμανική ηγεσία αυτή τη στιγμή και τη θέση της ως προς την ΕΕ;). Στη θεωρία του χάους αυτό ονομάζεται «παράξενος ελκυστής». Η επίδραση του παράξενου ελκυστή εξαρτάται από τη θέση που έχει η επιχείρηση στην αγορά.

Οι στρατηγικές συμμαχίες αποτυγχάνουν πολλές φορές λόγω ακαταλληλότητας του συνεργάτη αλλά και λόγω άλλων διαφορών όπως είναι π.χ. οι πολιτισμικές. Καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία ή μη των στρατηγικών είναι τα διάφορα εμπόδια προσαρμογής και ο βαθμός στον οποίο μπορεί να μεταφερθεί η γνώση.

Σύμφωνα με τη θεωρία του χάους, στον παράξενο ελκυστή το σύστημα δεν μπορεί να επαναλάβει μία συγκεκριμένη συμπεριφορά γιατί έχει «δεθεί» στον χώρο του παράξενου ελκυστή. Με άλλα λόγια μία μέτρια σε όλα της επιχείρηση εάν δημιουργήσει συμμαχία με μία άλλη τότε το αποτέλεσμα θα είναι μία καινούρια επιχείρηση γιατί οι καινούριες συνθήκες την αναγκάζουν να αφήσει πίσω το παρελθόν της.

Οι αλλαγές δεν γίνονται γρήγορα, το αποτέλεσμα είναι βέβαιο και οι εμπλεκόμενοι μπορεί να μη χειριστούν αποτελεσματικά και με επωφελή τρόπο το αποτέλεσμα της συμμαχίας. Όσο πιο γρήγορα οι επιχειρήσεις απορροφήσουν το σοκ της αλλαγής τόσο πιο καλά θα προχωρήσουν στο αρχικό τους σχέδιο αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα βελτιωθεί η απόδοσή τους γιατί μπορεί οι συμμαχίες που έχουν δημιουργήσει οι άλλοι να είναι πιο αποτελεσματικές, με αποτέλεσμα να υπερκεράσουν τη συμμαχία αυτών των επιχειρήσεων.

Φοβάμαι ότι η συμμαχία των χωρών για το δημιούργημα ΕΕ βρίσκεται σε αυτό το στάδιο και πολύ πιθανόν και η Ελλάδα να βρίσκεται σε αυτό όσον αφορά τη σχέση της με την ΕΕ. Οι συμμαχίες άλλων χωρών βλ. ΗΠΑ-Ρωσίας μπορεί να υπερκεράσουν την ΕΕ γιατί το σοκ που προκάλεσε η οικονομική κρίση στην ΕΕ δεν απορροφήθηκε καλά και το αρχικό σχέδιο της έχει αποτύχει. Μία πιθανόν τελευταία ευκαιρία, να είναι η εμφάνιση ενός «ελκυστή» υπό τη μορφή νέων ηγεσιών αλλά και μίας νέας πολιτικής και οικονομικής ιδεολογίας στην ΕΕ που θα δημιουργήσει έναν άλλο δυναμισμό και ευχή είναι προς όφελος των λαϊκών σρωμάτων, εκτός βέβαια εάν, όπως όλα δείχνουν, είναι ήδη πολύ αργά.

Ενδεικτική βιβλιογραφία   
Baum, J. A. C., Cowan, R., & Jonard, N. (2014). Does evidence of network effects on firm performance in pooled cross-section support prescriptions for network strategy? Strategic Management Journal, 35(5), 652-667. 

Shah, R. H., & Swaminathan, V. (2008). Factors influenc-ing partner selection in strategic alliances: The moder-ating role of alliance context. Strategic Management Journal, 29(5), 471-494 

Smith, L. A. (2007). Chaos: A very short introduction. Oxford; New York: Oxford University Press
 (*) Η Φωτεινή Μαστρογιάννη είναι Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ, συγγραφέας

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.