06/18/17

Την ώρα που o νέος πρόεδρος φαίνεται ότι θα διασφαλίσει πλειοψηφία-ρεκόρ στη νέα βουλή, μετά και τον σημερινό δεύτερο γύρο των εκλογών, έστω και με τη στήριξη μόλις του… 16% των συμπατριωτών του, οι τριγμοί και οι διαλυτικές τάσεις εντείνονται στα παραδοσιακά κόμματα, του Εθνικού Μετώπου συμπεριλαμβανομένου. Όσο για τη γαλλική ολιγαρχία, επαναπροσδιορίζει τη στάση της στην ΕΕ και έναντι του Βερολίνου.


του Άρη Χατζηστεφάνου (*)

Η νίκη τι αδίστακτου υπουργού Οικονομικών. Πρόκειται για μια γκιλοτίνα που έκοψε τα κεφάλια των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων της Γαλλίας, τερματίζοντας ντε φάκτο τη λεγόμενη Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία. Επειδή οι γκιλοτίνες όμως εύκολα αλλάζουν χέρια, θα μπορούσε να στηθεί σε συμβολικό επίπεδο και στους δρόμους της Γαλλίας – εκεί όπου «ψηφίζει» το 51% όσων απείχαν από τον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών.

Προς το παρόν βέβαια, το σχήμα «η Δημοκρατία Εμπρός» (LREM) του Μακρόν, ζει στιγμές επικοινωνιακού θριάμβου. Παρά το γεγονός ότι στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών μετά βίας συγκέντρωσε το 16% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, τελικά αναμένεται να λάβει κυβερνητική πλειοψηφία-ρεκόρ εξασφαλίζοντας 440-470 από τις συνολικά 577 της εθνοσυνέλευσης. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το κεντροδεξιό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και οι σύμμαχοί του θα συγκεντρώσουν στο δεύτερο γύρο της Κυριακής 70-90 έδρες, οι Σοσιαλιστές 20-30 έδρες, το αριστερό κόμμα Ανυπότακτη Γαλλία μεταξύ 5 και 15 και το νεοφασιστικό Εθνικό Μέτωπο μόλις 1-5 έδρες, παρά το ότι η Λεπέν πήρε πάνω από 35% στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών.

Ο νέος πρόεδρος παραλαμβάνει πλέον μια χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στην οποία θα επιχειρήσει να επιβάλλει ορισμένα από τα πιο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Για να το επιτύχει και προκειμένου να ελέγξει τις αναμενόμενες αντιδράσεις, θα περάσει αρκετές από τις έκτακτες εξουσίες των αρχών ασφαλείας σε νόμους, ώστε να μην χρειάζεται να ανανεώνει σε τακτά χρονικά διαστήματα την κατάσταση εξαίρεσης.

Βασική προτεραιότητά του, όμως, είναι να ξαναγράψει την εργασιακή νομοθεσία της χώρας προς όφελος των δυνάμεων του οικονομικού και μιντιακού κατεστημένου, που τον έφεραν από την αφάνεια στην εξουσία – με μια από τις καλύτερα ενορχηστρωμένες εκστρατείες προώθησης που έχει γνωρίσει η Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες.

Την ίδια ώρα, οι παλαιοί πολιτικοί σχηματισμοί εξουσίας της χώρας καταρρέουν με πάταγο, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το μέχρι πρότινος κυβερνών σοσιαλιστικό κόμμα που έχασε σχεδόν το 90% της δύναμής του. Ισχυροί τριγμοί ακούγονται όμως και από τα κεντρικά γραφεία της Λεπέν, ιδιαίτερα μετά την ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ του γενικού γραμματέα του Εθνικού Μετώπου (FN) Μπεΐ και του αντιπροέδρου Φιλιπό – του ανθρώπου που ανέλαβε να «αποδαιμονοποιήσει» το κόμμα των Λεπέν στα μάτια των ψηφοφόρων, παρουσιάζοντάς το σαν κάτι ριζικά διαφορετικό από το φασιστικό παρελθόν του. Σε πολιτικό επίπεδο, η διαμάχη περιστρέφεται κυρίως γύρω από την στάση του κόμματος για την ΕΕ και την έξοδο από την ευρωζώνη, την οποία η Λεπέν κατηγορείται ότι εγκατέλειψε (η τουλάχιστον στρογγύλεψε υπερβολικά) κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Η απομάκρυνση του Εθνικού Μετώπου από το λεγόμενο Φρέξιτ φαίνεται να οφείλεται σε εμφανείς και υπόγειες πιέσεις που δέχτηκε το κόμμα από τον τραπεζικό τομέα, αλλά και την στροφή (ή την παράδοση, αν προτιμάτε…) των κυρίαρχων τμημάτων της γαλλικής αστικής τάξης προς το Βερολίνο.

Έτσι και χωρίς σε καμία περίπτωση να έχει εκλείψει η νεοφασιστική απειλή του FN, η εσωτερική αναταραχή δίνει θεωρητικά σε δυνάμεις της Αριστεράς τη δυνατότητα να εκφράσουν τον απόλυτα υγιή ευρωσκεπτικισμό του μεγαλύτερου μέρους της γαλλικής κοινωνίας – κάτι που δυστυχώς δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Αντίθετα, σε επίπεδο κορυφής, η Γαλλία δείχνει να μετατρέπεται και σε ένα εργαλείο της Γερμανίας για τον έλεγχο αν όχι την ολοκληρωτική εγκατάλειψη της βρετανικής εξόδου από την ΕΕ. Απηχώντας τις πρόσφατες δηλώσεις του Σόιμπλε (ότι αν η Βρετανία αλλάξει γνώμη, θα βρει ανοιχτές πόρτες στην ΕΕ), ο Μακρόν άφηνε αιχμές για το ενδεχόμενο αναδίπλωσης κατά τη διάρκεια της πρώτης επίσημης συνάντησής του με την Μέι. Στόχος του Παρισιού και του Βερολίνου είναι να αποτρέψουν μια έξοδο που θα συνοδεύεται από απόλυτη ευθυγράμμιση του Λονδίνου με την Ουάσιγκτον, καθώς αυτό θα δημιουργούσε μια πέμπτη φάλαγγα του αμερικανικού καπιταλισμού στην καρδιά του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ευρώπης.

Το Βερολίνο και τα κυρίαρχα ευρωπαϊκά ΜΜΕ επιχειρούν να ανατρέψουν την πραγματικότητα παρουσιάζοντας τη νίκη του Μακρόν, όπως και την πολιτική ταπείνωση της Μέι, σαν απόδειξη ότι οι κοινωνίες των δυτικών χωρών συνειδητοποιήσαν τα «λάθη» τους και εκφράζουν και πάλι την απόλυτη στήριξή τους στο οικοδόμημα της ΕΕ και της ευρωζώνης. Η στάση αυτή, πέρα από τη γερμανική προπαγάνδα και τις αυταπάτες ορισμένων, κρύβει και την θέληση σημαντικών τμημάτων των οικονομικών ελίτ της Ευρώπης να ανασυνταχθούν απέναντι στις ΗΠΑ του Τραμπ και να διεκδικήσουν πιο ενεργό ρόλο στην σινο-αμερικανική αντιπαράθεση για την οικονομική κυριαρχία σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη.

Η τάση αυτή εκφράζεται από την αναμενόμενη εκτίναξη των πολεμικών δαπανών σε Γαλλία και Γερμανία και την ακόμη πιο επιθετική πολιτική που αναμένεται να ακολουθήσουν τα «γεράκια» που τοποθέτησε ο Μακρόν στα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας. Υπό αυτή την έννοια, η Ευρώπη του νέου γαλλογερμανικού άξονα δεν απέχει και τόσο από το μοντέλο που ακολουθούν οι ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια: μια σακατεμένη οικονομία προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή με τη δύναμη των όπλων. Είτε πρόκειται για τα όπλα που θα αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές αντιδράσεις στους δρόμος του Παρισιού ή τα οπλικά συστήματα που θα χρησιμοποιηθούν στις πολεμικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό.
 ______________________________

(*) Ο Άρης Χατζηστεφάνου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρθρογραφεί στην εβδομαδιαία εφημερίδα "Πριν" .Ήταν αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού "Πρίσμα" της "Ημερησίας" και έχει εργαστεί στο Ρ/Σ "Σκάι" την εφημερίδα "Καθημερινή", την κυπριακή εφημερίδα "Πολίτης" και το περιοδικό "Μετρό". 
(πηγή: prin.gr)

Σε εκδήλωση με θέμα «Το σενάριο που λείπει – Μια εναλλακτική για τους Ευρωπαίους», θα μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας, την ερχόμενη Τετάρτη 21 Ιουνίου, 7.30μμ ώρα Ελλάδας... 


Σε εκδήλωση με θέμα «Τhe Missing Scenario – Αn Alternative for Europeans» (Το σενάριο που λείπει – Μια εναλλακτική για τους Ευρωπαίους), θα μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας, την ερχόμενη Τετάρτη 21 Ιουνίου, 7.30μμ ώρα Ελλάδας.

Εκτός του κ. Τσίπρα, θα μιλήσουν η Σκα Κέλλερ, ο Πολ Μανιέτ και ο Μπενουά Αμόν και η εκδήλωση θα γίνει στις Βρυξέλλες, με διοργανωτή την Προοδευτική Συμμαχία (Progressive Caucus) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Πέραν των κεντρικών ομιλιών από τον Έλληνα πρωθυπουργό, τη συμπρόεδρο της Ομάδας των Πρασίνων, τον σοσιαλιστή πρόεδρο της Βαλλονίας και τον σοσιαλιστή υποψήφιο στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, παρεμβάσεις στη συζήτηση θα πραγματοποιήσουν και οι πρόεδροι των πολιτικών ομάδων: Τζιάνι Πιτέλα (Σοσιαλιστές) και Γκάμπι Τσίμερ (Ευρωομάδα της Αριστεράς).

Με αφορμή και τη δημοσίευση της «Λευκής Βίβλου» που εκπόνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα πέντε σενάρια του προέδρου της, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, για το μέλλον της Ευρώπης, ευρωβουλευτές που προέρχονται από τρεις πολιτικές ομάδες, της Αριστεράς, των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων, ανοίγουν μια συζήτηση σχετικά με «το σενάριο που λείπει» και που μπορεί να αποτελέσει μια προοδευτική απάντηση στις σύγχρονες προκλήσεις της Ευρώπης.

Ποια είναι η Προοδευτική Συμμαχία


Η Προοδευτική Συμμαχία (Progressive Caucus) είναι μία κοινή προσπάθεια αρκετών ευρωβουλευτών που προέρχονται από 3 πολιτικές ομάδες (Ευρωομάδα της Ενωμένης Αριστεράς, Σοσιαλιστές και Πράσινοι), με σκοπό να αναζητηθούν κοινές λύσεις για μία άλλη Ευρώπη, πιο δίκαιη, πιο δημοκρατική, με ανάπτυξη και δικαιώματα για όλους και όλες. Έχει έντονη παρουσία στον διάλογο που αναπτύσσεται στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς συσπειρώνει Ευρωβουλευτές που αντιλαμβάνονται το αίτημα για προοδευτική αλλαγή των ευρωπαϊκών συσχετισμών, ως βασική προϋπόθεση για έξοδο από την οικονομική και πολιτική κρίση που αντιμετωπίζει η ΕΕ τα τελευταία χρόνια.

Στην Εκτελεστική Γραμματεία της Προοδευτικής Συμμαχίας, μεταξύ άλλων, συμμετέχει και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης.

Ο γερμανικός τύπος καταθέτει πρώτες εκτιμήσεις και σχόλια για τη συμφωνία που επετεύχθη στο χθεσινό Eurogroup στο Λουξεμβούργο. Για σαθρό συμβιβασμό κάνει λόγο η HB, για επτά καταραμένα χρόνια η Zeit. 

 
Για «μικρή νίκη της Ελλάδας» κάνει λόγο η ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Spiegel, σχολιάζοντας ότι «στην Αθήνα μπορούν να πάρουν μια ανάσα, αλλά σε καμία περίπτωση να πανηγυρίσουν. Η Ελλάδα λαμβάνει νέα δισεκατομμύρια, ωστόσο για ελάφρυνση χρέους πρέπει να εξακολουθήσει να ελπίζει».

Το Spiegel Online εκτιμά ότι ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος και οι ομόλογοί του στο Eurogroup «μπορούν να είναι τουλάχιστον ανακουφισμένοι με το αποτέλεσμα. Μετά από πολύμηνη μάχη συμφώνησαν για την εκταμίευση πρόσθετων δανείων ύψους περίπου 8,5 δις ευρώ. Ωστόσο, με αυτόν τον τρόπο δεν λύνεται το εν τω μεταξύ επτάχρονο δράμα γύρω από το ελληνικό χρέος».

Ένας «σαθρός συμβιβασμός»


Για «σαθρό συμβιβασμό» κάνει λόγο σε σχόλιό της η Handelsblatt, σημειώνοντας ότι η διαμάχη μεταξύ Β. Σόιμπλε και ΔΝΤ για την ελάφρυνση του χρέους απλώς αναβλήθηκε, με τις δυο πλευρές να εξαγοράζουν χρόνο. «(…) Για να γίνει αυτό επιστρατεύθηκε το εξής τέχνασμα: η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ συναίνεσε σε ένα είδος προληπτικής απόφασης. Το ΔΝΤ θα αποφασίσει μεν ένα πρόγραμμα βοήθειας, αλλά με έναν σημαντικό αστερίσκο: το Ταμείο θα εκταμιεύσει χρήματα όταν αποφασισθεί η ελάφρυνση χρέους. Ακόμη και τότε όμως θα συμμετέχει με ένα σχετικά μικρό ποσό για ελληνικά δεδομένα. 
 
Η διαμάχη για το χρέος παραμένει άλυτη. Το εάν λυθεί ποτέ και εάν το Ταμείο εμβάσει όντως χρήματα παραμένει τελείως ανοιχτό. Για τον Σόιμπλε όμως φτάνει η δέσμευση αυτή. Τώρα θέλει να ζητήσει από την επιτροπή Προϋπολογισμού της γερμανικής Βουλής να εγκρίνει τη δόση των 8,5 δις ευρώ. Έχει η συμμετοχή του ΔΝΤ τη μορφή που ήθελαν οι γερμανοί βουλευτές; Μάλλον όχι. Παρά ταύτα ο συμβιβασμός αναμένεται να λάβει τις ευλογίες της Κ.Ο. της CDU/CSU. Με δεδομένα τα υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις κανείς στη χριστιανική ένωση δεν θέλει να βάλει προσκόμματα στον προεκλογικό αγώνα με μια νέα συζήτηση για την Ελλάδα. Η διαμάχη για το χρέος κάνει διάλειμμα. Μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Τότε ολοκληρώνεται το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας».

«Επτά καταραμένα χρόνια»


Σε εξαιρετικά οξύ τόνο κατά της γερμανικής κυβέρνησης η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit τονίζει ότι «η τρέλα συνεχίζεται». Όπως σημειώνει σε διαδικτυακό της άρθρο, χθες στο Λουξεμβούργο γράφτηκε άλλο ένα κεφάλαιο στην «ατέλειωτη ιστορία» του ελληνικού ζητήματος. Το κεφάλαιο αυτό, «γράφτηκε υπό την αιγίδα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Στον πρώτο ρόλο, όπως πάντα: η μικρή Ελλάδα. (…) Επτά καταραμένα χρόνια εξελίσσονται ήδη έτσι τα πράγματα, μεταξύ άλλων και επειδή η γερμανική κυβέρνηση αποφεύγει ενόψει κάθε εκλογικής αναμέτρησης να πει στους ανθρώπους στη Γερμανία με ειλικρίνεια ότι μια βιώσιμη λύση της κρίσης θα είχε κάποιο κόστος. Αυτό δεν είναι τραγικό μόνο για την Ελλάδα αλλά και επιζήμιο για την πίστη στη σκληρά δοκιμαζόμενη Ευρώπη», υπογραμμίζει η εφημερίδα του Αμβούργου.

Η Welt επισημαίνει: «8,5 δις για την Ελλάδα, αλλά το βασικό πρόβλημα παραμένει άλυτο». Όπως σημειώνει η εφημερίδα, «οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης πανηγυρίζουν τη συμφωνία τους για νέα βοήθεια δις προς την Ελλάδα. Οι αμφιβολίες ωστόσο για το εάν η Ελλάδα θα καταφέρει ποτέ να αποπληρώσει τα χρέη της παραμένουν».

Στη συμμετοχή του ΔΝΤ εστιάζει η Süddeutsche Zeitung υπογραμμίζοντας ότι «(…) το ΔΝΤ εξέφρασε την πρόθεσή του να συμμετάσχει επί της αρχής στο (…) πρόγραμμα. Για τη Γερμανία αυτό ήταν βασική προϋπόθεση για την εκταμίευση νέων δόσεων. (…) Χωρίς τα χρήματα αυτά η Ελλάδα θα βρισκόταν αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της χρεοκοπίας».
(πηγή:Deutsche Welle)

Το κλείσιμο της "δεύτερης αξιολόγησης" σηματοδοτεί μια καμπή. Ευρύτατα λαικά στρώματα που διατηρούσαν κάποιες ελπίδες καταννοούν ότι αυτή η πολιτική οδηγεί σε σφαγή δικαιωμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ακολουθήσει τον δρόμο όλων των μνημονιακών κομμάτων...


Η προχτεσινή απόφαση του eurogorup για το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης όχι μόνο επικυρώνει τα σφαγιαστικά μέτρα ενάντια στον ελληνικό λαό που ψηφίστηκαν πρόσφατα, αλλά αποτελεί την εισαγωγή σε μια επίθεση διαρκείας, σε ένα μνημόνιο διαρκείας, μέχρι το 2060!!.

Η κυβέρνηση ψήφισε μέτρα που δολοφονούν τους συνταξιούχους, "αναστέλλουν" επ'αόριστον την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, ξεπουλάνε την δημόσια περιουσία με πρώτη την ΔΕΗ, κάνουν τα πάντα για να βγουν στο σφυρί με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς η λαική κατοικία και περιουσία.

Αποτελεί ανέκδοτο πια να αναφέρεται κανείς στις "κόκκινες γραμμές" και τους "στόχους" της κυβέρνησης όταν ξεκίνησε η "διαπραγμάτευση". Δεν θα πάρουμε ούτε ευρώ νέα μέτρα είπαν στην αρχή, εντάξει θα πάρουμε, αλλά θα έχουμε και ισοδύναμα αντίμετρα είπαν μετά. Δεν θα ψηφίσουμε νέα μέτρα για μετά την λήξη της θητείας της παρούσας κυβέρνησης είναι αντισυνταγματικό, είπαν μετά, εντάξει θα ψηφίσουμε αλλά μόνο μαζί με τα μέτρα για την "διευθέτηση του χρέους". Στο τέλος παρακάλαγαν για "διατυπώσεις" και φραστικές αλλαγές για να πουλήσουν το ξεπούλημα στους ιθαγενείς.

Ακόμα πιο γελοίοι είναι οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί από το πρωί ότι "τελειώνουν τα μνημόνια" και "γυρίζουμε σελίδα".. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι με αυτά τα απίθαβνα ψέμματα θα σώσει κάτι?

Το κλείσιμο της "δεύτερης αξιολόγησης" σηματοδοτεί μια καμπή. Ευρύτατα λαικά στρώματα που διατηρούσαν κάποιες ελπίδες καταννοούν ότι αυτή η πολιτική οδηγεί σε σφαγή δικαιωμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ακολουθήσει τον δρόμο όλων των μνημονιακών κομμάτων. Την οργή και την εγκατάλειψη των εργαζόμενων και του λαού. Το ζητούμενο είναι αυτή η πορεία να οδηγήσει σε μια ριζική αλλαγή του συσχετισμού σε όφελος μιας ριζικής λύσης που θα βάλει τέλος στα μνημόνια, τους οικονομικούς δολοφόνους της ΕΕ, την βαρβαρότητα του κεφαλαίου..
(πηγή: antarsya.gr)

Καταλαβαίνει κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με ένα αυτιστικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Η χώρα δεν έχει κανένα μέλλον, χωρίς να ανακτήσει μέσα οικονομικής πολιτικής, χωρίς δηλαδή εθνικό νόμισμα, μέσα στις υπάρχουσες ευρωπαϊκές συντεταγμένες, αλλά θα διαλύεται συνεχώς...


του Κώστα Παπουλή (*)

Κυβέρνηση και δανειστές, παίζουν το θέατρο του παραλόγου. Ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα θα έχει πρωτογενή πλεονάσματα 3.5% και πλέον, από το 2018 (για τρία έως πέντε χρόνια!!!). Μάλιστα, -ιδιαίτερα- η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται (το και πλέον), ότι θα υπάρχει και περίσσευμα δημοσιονομικού χώρου, ώστε να γεννηθούν τα περίφημα αντισταθμιστικά μέτρα…. Προβλέπουν συγχρόνως, ότι παρά την ύπαρξη μιας συντριπτικής περιοριστική πολιτικής και απέραντης λιτότητας, θα έχουμε και ρυθμούς ανάπτυξης, που για την επόμενη τριετία θα κινηθούν στην τάξη του 2,5% 1 ετησίως.

Η Ελλάδα όμως, για να ισοσκελίσει το πρωτογενές της έλλειμμα ακολούθησε, για επτά συνεχόμενα έτη, μια ανάλογη πολιτική που την οδήγησε σε συρρίκνωση του ΑΕΠ της κατά 25%, και μια ανεργία που αν συμπεριλάβουμε την μετανάστευση, την μετατροπή σταθερών θέσεων εργασίας σε υποαπασχόληση, (η πλειοψηφία των «νέων» θέσεων εργασίας τα τελευταία χρόνια είναι ευέλικτη και μερική εργασία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία), και το κύμα εξόδου στην συνταξιοδότηση, τότε αυτή υπολογίζεται σε άνω του 40%. Έχουμε μπει από πλευράς ανεργίας, ήδη σε κατηγορία χώρας τύπου Αφρικής. Επίσης, σε πραγματικούς όρους βιοτικού επιπέδου, που δείχνει ο δείκτης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε αγοραστική δύναμη, δηλαδή λαμβάνει υπ όψιν, τι αγοράζει κανείς με 1 ευρώ σε κάθε χώρα, η Ελλάδα μείωσε το βιοτικό της επίπεδο κατά τα χρόνια του ευρώ, ενώ οι Βαλκανικές χώρες, όπως η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία το διπλασίασαν. Σύντομα μάλιστα (αν συνεχιστεί η εν λόγω τάση), η Ρουμανία πρώτα, αλλά και η Βουλγαρία θα μας ξεπεράσουν.

Παρά την τραγική αυτή πραγματικότητα, η οικονομική πολιτική της εξόντωσης του λαού προγραμματίζεται ίδια και για την επόμενη πενταετία, το μεσοπρόθεσμο πενταετές, νέα μέτρα, για συντάξεις, αφορολόγητο κλπ (και ότι προκύψει στην πορεία όταν δεν θα βγαίνουν πάλι τα νούμερα), πριν καν εφαρμοστούν τα «παλιά» μέτρα, δηλαδή αυτά του 2016-2017.

Αναρωτιέται κανείς τα εξής:
Υπάρχει, η υπήρξε άλλη χώρα, στην οικονομική ιστορία που επί δέκα χρόνια να βρίσκεται στην ύφεση και να μειώνει συνέχεια το δημοσιονομικό της έλλειμμα, η να αυξάνει το πρωτογενές της πλεόνασμα; Προφανώς όχι.

Υπήρξε άλλη σχετικά ανεπτυγμένη χώρα στον μεταπολεμικό κόσμο, που να βρέθηκε συγχρόνως: 
1) τόσα χρόνια σε ύφεση, 
2) με τέτοια κάμψη του ΑΕΠ της 
3) και με αυτά τα ποσοστά ανεργίας; 
Προφανώς όχι.

Υπάρχει ή υπήρξε άλλη χώρα που ενώ βρίσκεται σε τέτοια βαθιά ύφεση, να δηλώνει ότι θα κατασκευάσει πρωτογενή πλεονάσματα 3.5% του ΑΕΠ της για τα επόμενα χρόνια; Προφανώς όχι.

Μιλάμε για την απόλυτη οικονομική τρέλα, που παίρνει όμως τον χαρακτήρα της βιβλικής καταστροφής της χώρας, για να εξυπηρετήσει το γενικό συμφέρον του ευρώ, τον ξένο παράγοντα και την παρασιτική ελληνική ολιγαρχία, που συνεργάζεται μαζί του, και «θρέφονται» από συγκεντροποίηση κεφαλαίου και την λεηλασία της δημόσιας περιουσίας

Πως βγαίνει μια χώρα από μια βαθιά ύφεση;


Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα «γνωστά οικονομικά», χρειάζεται επεκτατική οικονομική πολιτική, δηλαδή αύξηση των δημόσιων δαπανών και συνεπακόλουθα του δημόσιου ελλείμματος. Εμείς κάνουμε ακριβώς το αντίθετο, μειώνουμε τις δημόσιες δαπάνες, αυξάνουμε τους φόρους, τροφοδοτούμε την ύφεση. Μάλιστα, αν η ύφεση συνδυάζεται με μακροχρόνια εξωτερικά ελλείμματα, λόγω σκληρής συναλλαγματικής ισοτιμίας, που έχει τσακίσει την ανταγωνιστικότητα της χώρας, (όπως ακριβώς στην πατρίδα μας), τότε χρειάζεται συνδυασμός επεκτατικής οικονομικής πολιτικής με πραγματική υποτίμηση. Εμείς όμως είμαστε στο ευρώ, για αυτό τσακίζουμε τους μισθούς, μπας και επιβιώσουν κάποιες επιχειρήσεις και προσαρμοστεί μέσω της μείωσης των μισθών και η πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία, δηλαδή οι τιμές. Κάνουμε δηλαδή εσωτερική υποτίμηση και αποπληθωρισμό. Μειώνουμε έτσι την ζήτηση, καταστρέφοντας τις επιχειρήσεις που απευθύνονται στην εσωτερική αγορά, ενώ με την αύξηση των φόρων, διαλύουμε το σύνολο του ιδιωτικού τομέα, ενώ όσοι μπορούν, «δραπετεύουν» φορολογικά στο εξωτερικό.

Από πού λοιπόν, θα προέλθει η ανάπτυξη και τα διαρκή και τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα; Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στα μνημόνια το πλεόνασμα δεν αναφέρεται μόνο στα έσοδα-έξοδα του κεντρικού κράτους, αλλά στο άθροισμα και με τα έσοδα-έξοδα των ασφαλιστικών ταμείων, που διαρκώς μειώνονται λόγω αποδιάρθρωσης της αγοράς εργασίας, της μείωσης των μισθών από την εσωτερική υποτίμηση. Επιχειρήσεις κλείνουν ή φεύγουν άρα χάνονται φορολογικά έσοδα κλπ, κλπ, κλπ,

Που βρισκόμαστε λοιπόν;


Σύμφωνα με τον «γνωστό» (από το λάθος του Δ.Ν.Τ) «πολλαπλασιαστή», όταν μειώνεις δαπάνες ή αυξάνεις φόρους π.χ. κατά 1δις, τότε το ΑΕΠ μειώνεται πολλαπλασιαστικά περισσότερο από ένα δις, αλλά και ανάλογα, τα έσοδα του δημοσίου μειώνονται κατά αναλογία με την κάμψη του ΑΕΠ. Έτσι π.χ., μπορεί να μειώνεις 1 δις τις δαπάνες αλλά και το ΑΕΠ κατά 1,5 δις, αλλά επειδή μειώνονται και τα έσοδα, στο τέλος να «μένει στο ταμείο» του προϋπολογισμού ένα καθαρό αποτέλεσμα 0,4 δις. Είναι βέβαιο, και παρά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης, αν η Ελλάδα παραμείνει στην ευρωζώνη, ότι αυτά και άλλα μέτρα, θα εφαρμοστούν πολύ πιο μπροστά από το 2019-2020. Άλλωστε ήδη φέτος με την ανακοίνωση σε λίγες ημέρες του πρώτου τριμήνου από την ΕΛΣΤΑΤ (παρά το ότι τα στοιχεία αυτά υπερεκτιμούν το ΑΕΠ, όπως λέμε παρακάτω), πιθανότατα η κυβέρνηση θα «καληνυχτίσει» και τον στόχο του 2,7% της ανάπτυξης, για το 2017 σύμφωνα με τον οποίο υπολογίζει τα έσοδά της.

Αφού λοιπόν, δεν κάνουμε επεκτατική οικονομική πολιτική αλλά το αντίστροφο, αλλά ούτε και εξωτερική υποτίμηση, ποιοί άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη;

α) μια σημαντική πτώση του ευρώ, β) μια πτώση των διεθνών τιμών των καυσίμων, γ) μια αύξηση της ανάπτυξης των εμπορικών εταίρων της χώρας, δ) οι Ξένες Άμεσες Επενδύσεις ε) αύξηση της ρευστότητας των τραπεζών, στ) ο τουρισμός.

Όσον αφορά το α και β, αυτά έχουν εξαντληθεί, όσο συνέβαλλαν, συνέβαλλαν στην οικονομία. Περαιτέρω πτώση της τιμής των καυσίμων και του ευρώ ή το κυριότερο συνδυασμός τους, όπως τα προηγούμενα χρόνια, μάλλον δεν προβλέπεται. Το ίδιο ισχύει και για το γ. Όσο για το δ, τις ΞΑΕ, ποτέ τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν ήταν σημαντικές. Βέβαια ούτε παραγωγικές και αναφέρονταν στην εξαγορά υποδομών, δημόσιας περιουσίας ή επιχειρήσεων στις υπηρεσίες, τράπεζες, τηλεπικοινωνίες κλπ, εξαγορές οι οποίες είχαν και έχουν καταστροφικό μακροχρόνιο αποτέλεσμα, μια που συνεπάγονται εξαγωγή κερδών στο εξωτερικό. Όσο για την ρευστότητα, αυτή βρίσκεται στα χέρια της Ε.Κ.Τ, η καθαρή εγχώρια αποταμίευση είναι αρνητική, αλλά ακόμη και αν κάτι δινόταν από την Ε.Κ.Τ., για να είχε κάποιο αποτέλεσμα στην οικονομία, θα πρέπει να συνδυαστεί με αύξηση της εγχώριας ζήτησης, με αντίστροφη δηλαδή δημοσιονομική και συναλλαγματική πολιτική. Ο μόνος λοιπόν παράγοντας που απομένει είναι ο τουρισμός και είναι αυτονόητο ότι δεν μπορεί να αλλάξει την φορά των πραγμάτων, ακόμη και αν η χώρα ολόκληρη μεταβληθεί σε Μαϊάμι.

Τέλος για τον παραλογισμό της κατάστασης, πρέπει να πούμε ότι όποιος περιμένει ανάκαμψη 2,5% και πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%, τότε θα πρέπει να δεχτεί, ότι αν η Ελλάδα είχε ισοσκελισμένο το πρωτογενές ισοζύγιο δηλαδή πλεόνασμα ή έλλειμμα μηδέν, η μίνιμουμ μίνιμουμ, ανάπτυξή της θα ήταν στο 6% και πλέον (2.5% +4%) Δηλαδή θα πηγαίναμε για ρυθμούς Κίνας. Κάτι αδύνατο εντός ευρώ.

Συμπέρασμα: Καταλαβαίνει κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με ένα αυτιστικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Η χώρα δεν έχει κανένα μέλλον, χωρίς να ανακτήσει μέσα οικονομικής πολιτικής, χωρίς δηλαδή εθνικό νόμισμα, μέσα στις υπάρχουσες ευρωπαϊκές συντεταγμένες, αλλά θα διαλύεται συνεχώς. Τα μνημόνια και ο οικονομικός σχεδιασμός (που όμως εξοντώνει τους ανθρώπους) συντάσσονται στο «πόδι», με συνταγή την ανωτάτη μπακαλική. Όσο για τα στατιστικά στοιχεία των τριμήνων του ΑΕΠ, κλπ «μαγειρεύονται» κατά το δοκούν, ενώ η συγκράτηση της μείωσης του ΑΕΠ στο μηδέν και όχι σε αρνητικό πρόσημο το 2016 κατά τις στατιστικές, οφείλεται στα μαγειρέματα, αλλά και σε ένα «άσπρισμα» τμήματος του ΑΕΠ, εξ΄ατίας της διόγκωσης της χρήσης ηλεκτρονικού χρήματος

Η Ε.Ε. αποσυντίθεται και οι ίδιοι μιλούν για πολλές ταχύτητες, όμως ο πρωθυπουργός και ο άλλος «αυτιστικός» ο Μητσοτάκης, μιλούν και επιμένουν για παραμονή της χώρας στην πρώτη ταχύτητα της Ευρώπης! Το δε ΚΚΕ, παραμιλάει, αρνούμενο την ιστορία του και τις παραδόσεις του, λέγοντας για τα κακά! τον πληθωρισμό! και την φτώχεια! που θα φέρει η δραχμή… Έχει ξεπεράσει το σύνθημα «τι ευρώ, τι δραχμή επανάσταση σοσιαλιστική» και μας λέει ότι με το ευρώ είναι καλύτερα. Τότε σύντροφοι γιατί ήσασταν εναντίον της συνθήκης του Μάαστριχτ;;; Ή μήπως, η εξουσία του ΚΚΕ στην Ελλάδα θα έχει ως νόμισμα το ευρώ;;;

Ή η Ελλάδα θα κάνει στροφή 180 μοίρες, πράγμα που συνεπάγεται (και την) κοινωνική και πολιτική ενότητα όλων των δημοκρατικών, πατριωτικών και εργατολαϊκών δυνάμεων, ή θα συντριβεί οριστικά στο μύλο του ευρώ, παίρνοντας συνέχεια μέτρα, μετατρεπόμενη σε μια οικονομική έρημο της ευρωζώνης, με οάσεις τουρισμού χωρίς να αποκλείεται και για φινάλε, μια άτακτη χρεοκοπία. Τότε όταν η Ελλάδα μεταβληθεί σχεδόν σε έρημο, θα μπορούμε να πούμε ότι και αυτή η κρίση, όπως άλλωστε κάθε κρίση, έφτασε στο τέλος της. 

(1): Πρέπει να σημειώσουμε ότι ένας ρυθμός ανάπτυξης της τάξης του 2,5% -3%, όταν υπάρχει η φυσιολογική αύξηση της παραγωγικότητας και του εργατικού δυναμικού, απλώς εμποδίζει την αύξηση του ποσοστού ανεργίας και δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας. Πρόκειται για τον γνωστό στα οικονομικά ως νόμο του Okun. 
 __________________
 
(*) Ο Κώστας Παπουλής είναι εκπαιδευτικός, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Σχεδίου Β και συντονιστής της Οικονομικής Επιτροπής.
(πηγή:  sxedio-b.gr)

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών που διεξάγεται στη Γαλλία σήμερα, 18 Ιουνίου, κατά τον οποίο ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να εξασφαλίσει ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία...

 
Άνοιξαν τα 67.000 εκλογικά τμήματα στη Γαλλία για τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν το κόμμα του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να κερδίζει ευρεία πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Περισσότερα από 47 εκατομμύρια εκλογείς, σύμφωνα με το Newsbomb.gr, καλούνται να ψηφίσουν σε αυτές τις εκλογές, όπου το ποσοστό αποχής -που έφθασε το 51,3% στον πρώτο γύρο- αναμένεται να μειωθεί σημαντικά, σε μια ένδειξη κόπωσης των ψηφοφόρων στο τέλος μιας επτάμηνης προεκλογικής εκστρατείας. 

Ποια πλειοψηφία για τον Μακρόν;


Οι βουλευτικές εκλογές αποτελούν ένα κρίσιμο διακύβευμα για τον νέο κεντρώο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος έχει ανάγκη τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση προκειμένου να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις του, αρχής γενομένης εκείνης για τον κώδικα εργασιακών σχέσεων.

Η σημερινή ψηφοφορία προμηνύεται να αποτελέσει μια επικύρωση για αυτόν τον 39χρονο πρώην τραπεζίτη, που δεν είχε εκλεγεί ποτέ προηγουμένως, ο οποίος κατάφερε να κατακτήσει το Ελιζέ τον Μάιο στο τέλος μιας εκστρατείας-αστραπή, με ένα κίνημα που είχε δημιουργηθεί μόλις έναν χρόνο πριν.

Το προεδρικό κόμμα, η Δημοκρατία Εμπρός (La Republique en Marche –REM), και ο κεντρώος σύμμαχός του MoDem αναμένεται να αποσπάσουν από 440 έως 470 από τις 577 έδρες, πολύ περισσότερες από όσες απαιτούνται για την απόλυτη πλειοψηφία (289 βουλευτές), σύμφωνα με τις προβολές των ινστιτούτων δημοσκοπήσεων. 

Ποια αντιπολίτευση;


Διαιρεμένα, εξασθενημένα, και όχι απαραίτητα «ασύμβατα με τον Μακρόν», τα υπόλοιπα κόμματα φοβούνται ότι θα περιοριστούν την Κυριακή σε ένα ποσοστό επιβίωσης: η Δεξιά αναμένει να εξασφαλίσει από 60 έως 90 έδρες, οι Σοσιαλιστές, που είχαν την πλειοψηφία στην απερχόμενη Εθνοσυνέλευση, αναμένεται να περιοριστούν στις 20 έως 35 έδρες μαζί με τους συμμάχους τους.

Η ακροδεξιά, που ήλπιζε ότι θα γινόταν πρώτη δύναμη στην αντιπολίτευση, αναμένεται να εξασφαλίσει από μία έως έξι έδρες και η ριζοσπαστική αριστερά και οι κομμουνιστές σύμμαχοί της από 10 έως 25 έδρες, μακράν των προσδοκιών της να ενσαρκώσει μια νέα αριστερή αντιπολίτευση.

Η πολιτική αναστάτωση που προκλήθηκε με τις προεδρικές εκλογές ανασχεδιάζει το τοπίο με την κατάρρευση των παραδοσιακών κομμάτων και την εξαφάνιση του δικομματισμού δεξιά-αριστερά. 

Εις βάθος ανανέωση


Η νέα Εθνοσυνέλευση θα είναι ανανεωμένη εις βάθος, κυρίως διότι περισσότεροι από 200 απερχόμενοι βουλευτές δεν θα εκπροσωπούνται πλέον.

Η απόφαση του κινήματος του Εμανουέλ Μακρόν, La Republique en Marche –REM), να περιλάβει στα ψηφοδέλτιά του έναν μεγάλο αριθμό υποψηφίων που προέρχονται από την κοινωνία των πολιτών και ο νέος νόμος που απαγορεύει τη συσσώρευση αιρετών αξιωμάτων, που οδήγησε ορισμένους να μην υποβάλουν υποψηφιότητα προκειμένου να διατηρήσουν το τοπικό αιρετό αξίωμά τους, θα συμβάλουν στην ανανέωση των βουλευτών. 

Αποτελέσματα πρώτου γύρου


Ο πρώτος γύρος, που διεξήχθη στις 11 Ιουνίου, σημαδεύτηκε από το ιστορικό ποσοστό αποχής που έφθασε το 51,29%.

Το προεδρικό κόμμα, με τον κεντρώο σύμμαχό του Modem, κατέλαβε την πρώτη θέση με 32,3% των ψήφων, προηγούμενο με μεγάλη διαφορά της δεξιάς (Οι Ρεπουμπλικάνοι, 21,5%).

Η ακροδεξιά (Εθνικό Μέτωπο) εξασφάλισε το 13,20% των ψήφων, αποτέλεσμα που χαρακτηρίστηκε «πολύ απογοητευτικό» από την επικεφαλής του Μαρίν Λεπέν η οποία ήλπιζε ότι θα γινόταν πρώτη δύναμη στην αντιπολίτευση, μετά το ιστορικό υψηλό ποσοστό που πήρε στις προεδρικές εκλογές.

Η ριζοσπαστική αριστερά (Ανυπόταχτη Γαλλία) εξασφάλισε το 13,7% των ψήφων μαζί με τους κομμουνιστές συμμάχους της, προηγούμενη των σοσιαλιστών και των συμμάχων τους (9,5%). Τα ψηφοδέλτια των οικολόγων έλαβαν ποσοστό 4,3% των ψήφων. 

Τρόπος ψηφοφορίας


Από τον πρώτο γύρο έχουν εκλεγεί μόνο τέσσερις βουλευτές: δύο από τα ψηφοδέλτια του REM, ένας κεντρώος της δεξιάς και ένας από την αριστερά.

Απομένει η εκλογή 573 βουλευτών, από τους οποίους οι έντεκα εκπροσωπούν τους Γάλλους που ζουν στο εξωτερικό. Κάθε εκλογική περιφέρεια εκπροσωπεί περίπου 125.000 κατοίκους.

Στον δεύτερο γύρο εκλέγεται όποιος πάρει τις περισσότερες ψήφους ανεξάρτητα από το ποσοστό συμμετοχής.

Τα εκλογικά τμήματα άνοιξαν στις 08:00 τοπική ώρα (09:00 ώρα Ελλάδας) και θα κλείσουν στις 20:00 (21:00 ώρα Ελλάδας) στις μεγάλες πόλεις, οπότε και θα ανακοινωθούν και οι πρώτες προβολές των μερικών αποτελεσμάτων. 

Πολιτικό ημερολόγιο


Προτού αρχίσει να συζητά νομοσχέδια, η νέα Εθνοσυνέλευση θα πρέπει να ανοίξει στις 27 Ιουνίου προτού συγκροτηθεί σε σώμα για να εκλέξει τον πρόεδρό της. Στη συνέχεια, χωρίς αμφιβολία την ερχόμενη εβδομάδα, οι βουλευτές θα κληθούν να παράσχουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές – η οποία μπορεί να είναι ταυτόσημη με αυτήν της οποίας ηγείται τώρα ο δεξιός πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ.

Παγκοσμίως, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε το 2015 κατά 8%, φτάνουν δηλαδή σε απόλυτους αριθμούς τα 18 εκατομμύρια και κατέχουν το 45% του παγκόσμιου πλούτου, δηλαδή 166,5 τρισ. δολάρια...


Παγκοσμίως, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε το 2015 κατά 8%, φτάνουν δηλαδή σε απόλυτους αριθμούς τα 18 εκατομμύρια και κατέχουν το 45% του παγκόσμιου πλούτου, δηλαδή 166,5 τρισ. δολάρια. Μέχρι το 2021, μάλιστα, το ποσοστό αυτό θα φτάσει στο 51%, ενώ και ο πλούτος τους θα αυξηθεί κατά 8% και θα κατέχουν 223 τρισ. δολάρια, ενώ μεγαλώνει ταυτόχρονα και η ψαλίδα με τους μη έχοντες, σύμφωνα με την έρευνα Global Wealth 2017 της ελβετικής εταιρείας Boston Consulting Group (BCG).

Η μεγαλύτερη αύξηση του ποσοστού των εκατομμυριούχων καταγράφεται στις χώρες Ασίας και Ειρηνικού (+11%). Οι περισσότεροι εκατομμυριούχοι πάντως εξακολουθούν να ζουν στις ΗΠΑ, όπου ο αριθμός τους ανέρχεται σε 7,1 εκατομμύρια. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Κίνα με 2,1 εκατ. εκατομμυριούχους και ακολουθούν η Ιαπωνία με 2,1 εκατ. εκατομμυριούχους, η Μ. Βρετανία με 0,8 εκατ., ο Καναδάς, η Γερμανία και η Ελβετία με 0,5 εκατ. εκατομμυριούχους. Πιο συγκεκριμένα στη Γερμανία οι εκατομμυριούχοι είναι συνολικά 473.000, αποτελούν το 1,2% του πληθυσμού, ενώ τους αναλογούν 6,3 τρισ. Δολάρια).

Ποσοστιαία, οι εκατομμυριούχοι ανέρχονται στο 18,2% του πληθυσμού του Μπαχρέιν, το 16,3% του Λιχτενστάιν, το 13,4% της Ελβετίας, το 8,8% του Χονγκ Κονγκ, το 7,8% του Κατάρ, το 6,8% του Λουξεμβούργου, το 6,2% του Ισραήλ, το 5,8% του Κουβέιτ και το 5,7% των ΗΠΑ.
(πηγή: ΜΕΤΑ)

Συγκέντρωση στις 27 Ιούνη, στις 7.30 π.μ., στο κτίριο Συγγρού 80-88, θα πραγματοποιήσει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΑΠΕ), αντιδρώντας στο νέο «Καλλικράτη» που έρχεται, με βάση την ψήφιση του 4ου μνημονίου... 


Συγκέντρωση στις 27 Ιούνη, στις 7.30 π.μ., στο κτίριο Συγγρού 80-88, θα πραγματοποιήσει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΑΠΕ), αντιδρώντας στο νέο «Καλλικράτη» που έρχεται, με βάση την ψήφιση του 4ου μνημονίου. Ταυτόχρονα θα κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους με νέες συγκεντρώσεις και απεργιακή κινητοποίηση που θα προκηρύξει η Ομοσπονδία (ΟΣΥΑΠΕ) με την κατάθεση του νέου «Καλλικράτη».

«Φτάνει πια. Δεν ανεχόμαστε άλλο κυβέρνηση και περιφερειάρχες να υποβαθμίζουν βασικές πλευρές της ζωής μας, να τσαλαπατούν δικαιώματά μας, να μας φορτώνουν συνεχώς με βάρβαρα μέτρα», αναφέρει ο ΣΥΑΠΕ, επισημαίνοντας ότι «η συνέχιση της “απαγόρευσης” των προσλήψεων και η μείωση των ΚΑΠ με το 4ο Μνημόνιο θα χειροτερέψει κι άλλο την κατάσταση».

«Ξέρουμε -συνεχίζει ο ΣΥΑΠΕ- ότι ο νέος “Καλλικράτης” που έρχεται θα χειροτερεύσει παραπέρα τις εργασιακές μας σχέσεις, τις παρεχόμενες προς τα λαϊκά στρώματα υπηρεσίες, θα ενισχύσει την ανταποδοτικότητα και τις εκχωρήσεις - ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων των Περιφερειών».

«Δεν πάει άλλο», καταλήγει ο Σύλλογος, «να παραπέμπουν χρόνια αιτήματά μας στις καλένδες …της ανάπτυξης, να κάνουν ότι δεν ακούνε τις διαμαρτυρίες μας. Παίρνουμε τις ζωές στα χέρια μας. Οργανώνουμε τη δράση μας - τις κινητοποιήσεις μας»(στο συνημμένο το διεκδικητικό πλαίσιο).

Επίσης ο ΣΥΑΠΕ καλεί την Περιφέρεια Αττικής να πάρει θέση και να απαντήσει στις περιπτώσεις που στελέχη της Διοίκησης απειλούν τους εργαζόμενους με πειθαρχικές διώξεις ή με ΕΔΕ γιατί απέχουν από την αξιολόγηση.

Απειλές στους εργαζόμενους για την «αξιολόγηση» 

 

«Η συνδικαλιστική δράση δεν ποινικοποιείται ούτε διώκεται πειθαρχικά» επισημαίνει ο ΣΥΑΠΕ, τονίζοντας:

«Ο νόμος της αξιολόγησης δεν χρυσώνεται - Οι εργαζόμενοι δίνουμε μαζικά τη δική μας απάντηση. Η απεργία - αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης είναι “υποχρέωση" όλων μας. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να απειλεί και να τρομοκρατεί συναδέλφους Καταγγέλλουμε στελέχη της Διοίκησης που γίνονται “βασιλικότεροι του βασιλέως” και με το καρότο της πιθανής λήψης θέσης ευθύνης στο μέλλον και το μαστίγιο των πειθαρχικών διώξεων και των κυρώσεων γενικότερα διαφημίζουν ως καλό το νόμο της αξιολόγησης!

Σε αυτή τη λογική και πρακτική κατέφυγε ο αναπληρωτής προϊστάμενος της Διεύθυνσης Υγειονομικού Ελέγχου του Βόρειου Τομέα Αθήνας, που εκτός των άλλων με έγγραφό του προς τους υπαλλήλους της υπηρεσίας, κάνοντας μνεία διατάξεων του Πειθαρχικού Δικαίου τους “εντέλλει να ενημερώσουν ατομικά, αυθημερόν εγγράφως και ενυπόγραφα την υπηρεσία… (για κάθε) ενέργεια”.

Μπορεί βέβαια να αποτελούν οικτρή μειοψηφία αυτοί που προσπαθούν άμεσα και έμμεσα να πειθαναγκάσουν τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στη διαδικασία της αξιολόγησης, όμως η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να δώσει απάντηση. Αποδέχεται τις απειλές και την τρομοκρατία; Δέχεται το “εντέλλεσθε” και την καταπάτηση βασικών συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων; Δέχεται να απειλούν τους εργαζόμενους με πειθαρχικές διώξεις ή με ΕΔΕ (άλλη διευθύντρια), γιατί απέχουν από την αξιολόγηση; Γιατί δεν «βάζει φρένο» σε αυτές τις πρακτικές; Την καλούμε να πάρει θέση» (στο συνημμένο η ανακοίνωση του ΣΥΑΠΕ).

Επιλλεκτική μοριοδότηση 

 
Τέλος, ο ΣΥΑΠΕ απαιτεί από την Περιφερειακή Αρχή, τα αρμόδια υπουργεία και το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης να πάρουν θέση και να απαντήσουν στις καταγγελίες υπαλλήλων που πληθαίνουν «ότι οι διευθυντές τους δεν τους επιτρέπουν, χωρίς βάσιμη αιτιολογία, τη συμμετοχή τους σε μοριοδοτούμενα επιμορφωτικά προγράμματα του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης (ΙΝΕΠ)».

«Η άρνηση αυτή αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση σήμερα, που δρομολογούνται διαδικασίες επιλογής για θέσεις ευθύνης», αναφέρει ο ΣΥΑΠΕ, τονίζοντας ότι «κάποιοι διευθυντές βαφτίζουν “υπηρεσιακές ανάγκες” την πρόθεσή τους να μείνουν με λιγότερα από αυτούς μόρια οι υπάλληλοι ή προσπαθούν να καθορίσουν το ποιος υπάλληλος θα μοριοδοτηθεί πιο πολύ».

«Η επιλογή για θέσεις ευθύνης βασίζεται σε σημαδεμένα χαρτιά», καταλήγει ο ΣΥΑΠΕ, «αφού μοριοδοτεί όχι μόνο τη μετά από “ανάθεση” εμπειρία σε θέσεις ευθύνης, την “αξιολόγηση”, τη “συνέντευξη”, αλλά και τη “συμμετοχή σε σεμινάρια”, διαδικασία που ελέγχεται από τους διευθυντές»

Ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργο Χατζημάρκος, ευχαρίστησε ιδιαιτέρως την Έλενα Κουντουρά, για την συνεργασία που έχει με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μία συνεργασία εξαιρετική και σε καθημερινή βάση...


«Ο τουρισμός είναι εθνική υπόθεση και πρωταγωνιστής στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας» τόνισε, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή της στη Ρόδο, στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, η υπουργός Τουρισμού Έλενα Κουντουρά επισημαίνοντας ότι παράγει σχεδόν το 20% του ΑΕΠ.

Η υπουργός Τουρισμού, ευρισκόμενη στη Ρόδο, είχε συνάντηση εργασίας με τον περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργο Χατζημάρκο, το δήμαρχο Ρόδου Φώτη Χατζηδιάκο και εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων και φορέων του νησιού. Στη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν τα γενικότερα ζητήματα που αφορούν την ανάπτυξη του τουρισμού και τα τοπικά θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων της Κουντουρά.

Όπως τόνισε ο περιφερειάρχης κ. Χατζημάρκος, μεταξύ άλλων συζητήθηκε η ανάγκη αναστολής του τέλους διανυκτέρευσης, οι νέες τάσεις στην κρουαζιέρα, η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών, οι δασικοί χάρτες, η υπερφορολόγηση του τουρισμού κ.α.

Ο κ. Χατζημάρκος ευχαρίστησε ιδιαιτέρως την υπουργό Τουρισμού για την συνεργασία που έχει με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μία συνεργασία εξαιρετική και σε καθημερινή βάση.

Η υπουργός Τουρισμού χαρακτήρισε ιδιαιτέρως εποικοδομητική την συνάντηση εργασίας και αναφέρθηκε στις προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση και το υπουργείο Τουρισμού οι οποίες έχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην αύξηση που σημειώθηκε στον τουρισμό το 2015 και το 2016 ενώ εξέφρασε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι και το 2017 η σεζόν εξελίσσεται πολύ καλά σε όλα τα επίπεδα.

«Πετύχαμε ως κυβέρνηση και είμαστε ικανοποιημένοι με την πολιτική μας να προβάλουμε την Ελλάδα ως ελκυστικό τουριστικό προορισμό και μπορούμε να μιλάμε σήμερα για τουρισμό 365 ημερών τον χρόνο, πράγμα που είναι και ο στόχος μας» τόνισε η κ. Κουντουρά.

Αναφέρθηκε επίσης στο σημαντικό έργο που έχει γίνει με την κωδικοποίηση της τουριστικής νομοθεσίας, στην υλοποίηση των δορυφόρων λογαριασμών που αποτελούν χρήσιμο εργαλείο και στην προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη για την αναβάθμιση της τουριστικής εκπαίδευσης.

Ερωτηθείσα για το αν η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να ανασταλεί η εφαρμογή του τέλους διανυκτέρευσης -αίτημα που τέθηκε από το σύνολο των εκπροσώπων των τοπικών φορέων- η κ. Κουντουρά τόνισε ότι «εάν και εφόσον τα δημοσιονομικά της χώρας το επιτρέπουν τότε το θέμα θα επανεξεταστεί». Θέλω να πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο είπε η υπουργός Τουρισμού ενώ αναφορικά με την επένδυση του γκολφ Αφάντου επεσήμανε ότι είναι σε πολύ καλό δρόμο αφού λύθηκαν τα προβλήματα που υπήρχαν και ότι θα ξεκινήσει σύντομα η υλοποίηση της.

Στην άμεση δημιουργία ομάδας ή οργάνωσης παραγωγών για την καλλιέργεια αρωματικών φυτών στην περιοχή της Εορδαίας, κάλεσε τους νέους αγρότες ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης από την Βλάστη...

 
Στην άμεση δημιουργία ομάδας ή οργάνωσης παραγωγών για την καλλιέργεια αρωματικών φυτών στην περιοχή της Εορδαίας, κάλεσε τους νέους αγρότες ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Βαγγέλης Αποστόλου, από την Βλάστη.

Σε ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της 1ης Συνάντησης Στρογγυλής Τράπεζας για την αειφόρο ανάπτυξη στα Βαλκάνια, που γίνεται στον ορεινή κοινότητα της Βλάστης Κοζάνης, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ανακοίνωσε ότι θα πρέπει να ολοκληρωθούν έως τον Οκτώβριο του 2017 οι διαδικασίες, προκειμένου η υπό δημιουργία ομάδα νέων αγροτών να ενταχθεί σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα και σε καθεστώτα ενισχύσεων του ΥΠΑΑΤ.

Το σχέδιο του υπουργείου για την περαιτέρω ανάπτυξη των αρωματικών φυτών στη Δυτική Μακεδονία προβλέπει ότι θα παραχωρηθούν καταρχήν 1.000 στρέμματα σε 100 νέους αγρότες της Εορδαίας, που θα καλλιεργήσουν αρωματικά φυτά. Οι εκτάσεις θα παραχωρηθούν σε κατά κύριο επάγγελμα νέους αγρότες, ακτήμονες και ανέργους, με οικονομικά και παραγωγικά κριτήρια και βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι βρίσκονται οργανωμένοι σε ομάδα παραγωγών ή συνεταιρισμούς.

Σύμφωνα με τον διευθυντή στρατηγικής ανάπτυξής του Λιγνιτικού Κέντρου Δ. Μακεδονίας της ΔΕΗ, Δημήτρη Ζαραφίδη, πρόκειται για εκτάσεις των οποίων έχει ολοκληρωθεί η εξόρυξη του λιγνίτη, έχουν αποκατασταθεί από τη ΔΕΗ και είναι έτοιμες για καλλιέργεια.

Εκπρόσωπος μιας από τις αρτιότερες μεταποιητικές μονάδες αρωματικών στην Ελλάδα, που βρίσκεται στην Πτολεμαΐδα -τις εγκαταστάσεις της οποίας επισκέφθηκε στο πρόσφατο παρελθόν ο υπουργός- δεσμεύθηκε κατά τη διάρκεια της συνάντησης ότι θα μπορεί να απορροφά το σύνολο των νέων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, απαλλάσσοντας τους νέους καλλιεργητές από έναν πρόσθετο πονοκέφαλο, αυτόν της διάθεσης του προϊόντος.

Ορίσθηκε Ειδική ομάδα Επιχειρησιακής υποστήριξης του νέου παραγωγικού φορέα, στην οποία συμμετέχουν στελέχη του υπουργείου, της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, και του Δήμου Εορδαίας, από όπου θα προέρχονται οι νέοι καλλιεργητές αρωματικών φυτών.

Απώτερος στόχος του ΥΠΑΑΤ είναι έως τον Οκτώβριο του 2017 να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες καθώς επίσης να έχουν επιλεγεί και οι νέοι αγρότες στους οποίους θα παραχωρηθούν οι υπό καλλιέργεια εκτάσεις.

Ο φιλόδοξος στόχος που έχει θέσει το υπουργείο είναι να αυξηθεί η καλλιέργεια των αρωματικών φυτών στην Ελλάδα από τα 40.000 στρέμματα που είναι σήμερα, στα 100.000 στρέμματα σε διάστημα ενός έτους.
(πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ)