09/11/17

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1175 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 755 ΕΛΛΑΔΑ 684 ΚΟΣΜΟΣ 671 Ε.Ε. 515 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΕΥΖΩΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Σε πρόσφατο άρθρο του στην ιστοσελίδα “Σοσιαλιστική Τάση”, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και φερόμενος επικεφαλής της σοσιαλιστικής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Χρυσόγονος, προσεγγίζει το άρθρο του Αλ. Τσίπρα «Τελικά πόσο ψεύτης ήταν ο Ανδρέας;» δίνοντας μια άλλη διάσταση στην ίδρυση, την φυσιογνωμία και την εξέλιξη του ΠΑΣΟΚ και του ιδρυτή του και τις επικρατούσες τότε πολιτικο-κοινωνικές τάσεις....


του Κώστα Χρυσόγονου (*)

Σε άρθρο του κατά την επέτειο ίδρυσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο πρωθυπουργός επιχείρησε να απαντήσει στο ερώτημα «Τελικά πόσο ψεύτης ήταν ο Ανδρέας;» (Παπανδρέου). Το άρθρο διαπιστώνει ότι στην πορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. «υπήρξαν φαινόμενα διαφθοράς, εκφυλισμού ιδεών και ανθρώπων, κυνισμού και καταδολίευσης των λαϊκών διαθέσεων». Ωστόσο καταλήγει ότι τα αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας είναι «μεγάλα και διαρκή» και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι «το κόμμα που έχει ξαναπιάσει το νήμα αυτών των στόχων».

Πέρα από την ψυχολογική διάσταση του αρχικού ερωτήματος, το ζήτημα της φυσιογνωμίας και της εξέλιξης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τόσο πριν από τον θάνατο του ιδρυτή του το 1996 όσο και μετά, παρουσιάζει θεσμικό και πολιτικό ενδιαφέρον. Ο Ανδρέας Παπανδρέου δημιούργησε ένα κόμμα που ήταν εξαιρετικά μαζικό (220.000 μέλη το 1983 και 400.000 το 1987, ενώ αργότερα στην εκλογή πρόεδρου του «Κινήματος» το 2007, μετείχαν περίπου 740.000 ψηφοφόροι), αλλά και παθολογικά αρχηγοκεντρικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο συνέδριο έγινε μόλις το 1984, δέκα ολόκληρα χρόνια μετά την ίδρυση του, και σ’ αυτό ο πρόεδρος εκφώνησε τρίωρη ομιλία, ενώ ο χρόνος που δόθηκε σε καθένα από τους συνέδρους δεν υπερέβη τα 30 δευτερόλεπτα (!)

Ο αρχηγοκεντρισμός αυτός είναι πια ξεπερασμένος, αφού δεν υπάρχει προσωπικότητα η οποία να συνδυάζει όχι μόνο το επικοινωνιακό χάρισμα, αλλά και την πολύπλευρη μόρφωση και την άριστη γνώση της διεθνούς και ευρωπαϊκής πραγματικότητας που διέθετε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Και πάντως ο αρχηγοκεντρισμός δεν έχει καμία σχέση με το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιούλιο του 2013, όπου ήδη από το προοίμιο γίνεται λόγος για οικοδόμηση ενός «μαζικού και δημοκρατικού» κόμματος. Την εποχή εκείνη βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πολύ περιορισμένη μαζικότητα, με περίπου 30.000 μέλη, προερχόμενα σχεδόν όλα από τις παλιές «συνιστώσες» της εποχής των ποσοστών του 4%, και γινόταν συζήτηση για την ανάγκη ανοίγματος στην κοινωνία και επίτευξης ενός αριθμού τουλάχιστον 100.000 μελών σε πρώτο στάδιο. Ήταν όμως υπαρκτά η εσωκομματική δημοκρατία και ο πλουραλισμός εντός του κόμματος. Έκτοτε ωστόσο διαφαίνονται τάσεις περιχαράκωσης σε μία άκρως περιορισμένη βάση 20-25 χιλιάδων μελών (αντιστοιχία προς ψηφοφόρους του 2015 περίπου 1 προς 100!) και αρχηγοκεντρισμού (π.χ. με την εκλογή στην Κεντρική Επιτροπή της αδελφής του προέδρου, τη de facto ακύρωση αποτελέσματος ψηφοφορίας στο συνέδριο του 2016 επειδή δεν συμβάδιζε προς την πρόταση του προέδρου κ.ά.). Ακόμα η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ αποφασίσθηκε με αποκλειστική ευθύνη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο βράδυ των εκλογών τον Ιανουάριο του 2015, χωρίς να ερωτηθεί κανένα συλλογικό όργανο του κόμματος.

Η αναντιστοιχία (ποσοτική και ποιοτική) των πολιτικο-κοινωνικών τάσεων που συγκρότησαν το προοδευτικό κίνημα το οποίο έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία με τη σημερινή κομματική ανθρωπογεωγραφία επιβάλλει την άρση της κομματικής περιχαράκωσης, την καταπολέμηση της φοβικότητας των οργανώσεων έναντι του ανοίγματος τους στην κοινωνία και την μαζικοποίηση τους με νέα μέλη. Αυτό προϋποθέτει μία βαθιά τομή στο Καταστατικό και στις οργανωτικές αντιλήψεις του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να μπορούν να εγγράφονται ως μέλη όσοι θα προσέρχονται στα πλαίσια μίας ανοιχτής διαδικασίας για άμεση εκλογή τόσο του προέδρου, όσο και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Η τελευταία οφείλει να καταστεί το κέντρο λήψης των κρίσιμων αποφάσεων και όχι χώρος επιδοκιμασίας τετελεσμένων.

Διαφορετικά κινδυνεύει να αποδειχθεί προφητική η δυσοίωνη πρόβλεψη που περιέχεται στην ιδρυτική διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ του 2013: «Δεν ζητάμε από τον Ελληνικό λαό να μας ‘αναθέσει’ τη διακυβέρνησή του. Έχουμε πλέον μάθει ότι ‘αναθέσεις’ τέτοιου είδους οδηγούν αργά ή γρήγορα στην στασιμότητα και στην οπισθοχώρηση, αν όχι στην καταστροφή: εκείνοι που ‘αναθέτουν’ μετατρέπονται σε παθητικούς δεκτές μιας πολιτικής που εναντιώνεται στα συμφέροντα και τις επιθυμίες τους, ενώ εκείνοι που αναλαμβάνουν την ευθύνη μιας τέτοιας ‘ανάθεσης’ μεταλλάσσονται και διαφθείρονται».
____________________________________
 
(*) Ο Κώστας Χρυσόγονος είναι Συνταγματολόγος εκλεγείς το 2015 Ευρωβουλευτής με το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ. Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1961. Πτυχιούχος του τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1987 αναγορεύτηκε Διδάκτορας του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αννοβέρου Γερμανίας με βαθμό magna cum laude. Το 1990 εξελέγη Λέκτορας του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδικότητα το Συνταγματικό Δίκαιο και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε επίκουρο καθηγητή το 1993, αναπληρωτή καθηγητή το 1999 και σε καθηγητή το 2003. Είναι συγγραφέας περίπου είκοσι βιβλίων και άνω των ογδόντα επιστημονικών μελετών σε νομικά περιοδικά ή συλλογικά έργα στην ελληνική, την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα. Επίσης, αρθρογραφεί συχνά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο...
πηγή: sosialistiki.gr

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του , ο Ευρωπαίος αξιωματούχος Κλάους Ρέγκλινγκ υποστήριξε ότι εφόσον συνεχιστεί η μεταρρυθμιστική προσπάθεια, η Αθήνα θα είναι ικανή να χρηματοδοτήσει τις δανειοδοτικές της ανάγκες μέσω των αγορών...

 

 

Η ελληνική κυβέρνηση βαδίζει προς τον σωστό δρόμο, διαβεβαίωσε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), Κλάους Ρέγκλινγκ, επαναλαμβάνοντας ωστόσο, την ανάγκη συνέχισης της εφαρμογής των συμφωνηθεισών μεταρρυθμίσεων.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του , ο Ευρωπαίος αξιωματούχος υποστήριξε ότι εφόσον συνεχιστεί η μεταρρυθμιστική προσπάθεια, η Αθήνα θα είναι ικανή να χρηματοδοτήσει τις δανειοδοτικές της ανάγκες μέσω των αγορών.

Άλλωστε, κατά τον ίδιο, η πρόσφατη έκδοση 5ετούς ομολόγου συνιστά ένδειξη ότι οι επενδυτές έχουν αρχίσει να εμπιστεύονται την Ελλάδα ξανά.

«Εάν η κυβέρνηση συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις, οι υπόλοιπες χώρες – μέλη της Ευρωζώνης είναι έτοιμες να παράσχουν περαιτέρω ελάφρυνση στο δημόσιο χρέος» συνέχισε ο κ. Ρέγκλινγκ.

Παράλληλα, ο επικεφαλής του ESM πραγματοποίησε ειδική μνεία στην «αξιοσημείωτη πρόοδο» της χώρας, από το 2009 έως σήμερα, τονίζοντας ότι η Γερμανία «θα πρέπει να σέβεται και να λαμβάνει υπόψη» αυτή την εξέλιξη.

Άλλωστε, όπως διαμήνυσε καταλήγοντας, η γερμανική άποψη πως «στην Ελλάδα δεν έγινε τίποτα όλα αυτά τα χρόνια» διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και προσβάλει τον ελληνικό λαό.

Πέρυσι, ο κινεζικός ναυτιλιακός κολοσσός Cosco έκλεισε τη συμφωνία για να αποκτήσει τον έλεγχο του μεγαλύτερου λιμανιού της Ελλάδας, τον Πειραιά. Οι Κινέζοι έχουν ήδη επενδύσει περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ στον εκσυγχρονισμό της εγκατάστασης, αφού την έχουν μετατρέψει σε ένα από τα 50 μεγαλύτερα λιμάνια του κόσμου. Η Κίνα μετατρέπει τον Πειραιά στην ευρωπαϊκή της πύλη...

Αποκλειστικά από τους "Αναστοχασμούς"

Η Κίνα είναι αποφασισμένη να πάρει υπό τον πολιτικό και οικονομικό της έλεγχο την Ευρωπαϊκή Ένωση

Όταν μιλάει για το μέλλον των Βαλκανίων ο Πρόεδρος της Σερβίας, Alexander Vucic, αναδεικνύει πάντα τους πρωταρχικούς του στόχους – τους δρόμους και την οικονομία. Η Σερβία υφίσταται σήμερα πολλές αλλαγές, με τη βοήθεια των οποίων ο Βούτσιτς σκοπεύει να καταστήσει τη χώρα του πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να υλοποιήσει το όνειρο, ο πρόεδρος της Σερβίας δε βασίζεται τόσο στους τσιγκούνηδες ευρωπαίους πιστωτές, αλλά στις φιλόδοξες πολιτικές δυνάμεις της Κίνας.

Ας το παραδεχτούμε: η Σερβία, τουλάχιστον η σερβική διοίκηση, δεν βλέπει πλέον τη Ρωσία με θαυμασμό. Η Ρωσία δεν ασκεί πλέον ενεργό πολιτική στα Βαλκάνια για πολλούς αντικειμενικούς λόγους και οι Σέρβοι πολιτικοί δεν θέλουν να περιμένουν να αλλάξει η εξωτερική πολιτική της Ρωσίας. Οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στο Βελιγράδι είναι δυτικές και όχι ανατολικές δυνάμεις, παρά τις ιστορικές παραδόσεις.

Η Σερβία είναι μια από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης με πληθυσμό άνω των επτά εκατομμυρίων ανθρώπων. Φυσικά, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη Σερβία ως εταίρο, με τη βοήθεια της οποίας η Κίνα πρόκειται να διεισδύσει στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι μακροχρόνιοι δεσμοί μεταξύ των δύο χωρών, σε συνδυασμό με τη γεωγραφική θέση, έχουν καταστήσει το Βελιγράδι βασικό παράγοντα στην πολιτική του Πεκίνου στα Βαλκάνια.

Πρόκειται για αμοιβαία επωφελή συνεργασία. Η Σερβία χρειάζεται επενδύσεις σε οικονομία και υποδομές το συντομότερο δυνατόν, ενώ η Κίνα ακολουθεί τον μακροπρόθεσμο στόχο της να λάβει στήριξη στη νοτιοανατολική Ευρώπη και να ενισχύσει την επιρροή της στις χώρες που ενδέχεται να γίνουν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα έχει επενδύσει σε μεγάλο βαθμό στη Σερβία. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, μια γέφυρα 170 εκατομμυρίων ευρώ πέρα ​​από τον Δούναβη ή ένα θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο στο Βελιγράδι αξίας 700 εκατομμυρίων. Μια κινεζική εταιρεία απέκτησε πρόσφατα το μοναδικό μεταλλουργικό εργοστάσιο στη Σερβία και υποσχέθηκε να αναβιώσει τη βιομηχανία του έθνους χωρίς να κόψει θέσεις εργασίας.

Σε αντίθεση με τους διεθνείς πιστωτές, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, η Κίνα είναι συχνά έτοιμη να χρηματοδοτήσει έργα με αμφιλεγόμενες οικονομικές αποδόσεις σε χαμηλότερα επιτόκια της αγοράς. Εφόσον τα κονδύλια της ΕΕ είναι διαθέσιμα μόνο για τα μέλη της ΕΕ, η Κίνα είναι η μόνη εναλλακτική λύση για χώρες όπως η Σερβία.

Ο Σέρβος Υπουργός Μεταφορών Zoran Mihajlovic πιστεύει ότι ήταν πολύ περίπλοκο για τη χώρα να λάβει δάνεια από τις δυτικές χώρες, πριν από την έλευση των κινεζικών επενδυτών.

«Τώρα, όταν συζητάμε για τα έργα μας, μας ρωτούν ‘γιατί η Κίνα;’ Για να είμαι ειλικρινής, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι Κινέζοι έχουν χρήματα», ανέφερε ο υπουργός.

Για την Κίνα, οι επενδύσεις στη Σερβία έχουν τόσο οικονομική όσο και πολιτική σημασία. Τα Βαλκάνια αποτελούν ένα σημαντικό διάδρομο στην «Δον-Κιχωτική» πρωτοβουλία του Πεκίνου «Belt and Road». Η ανοικοδόμηση νέων εμπορικών οδών σε όλο τον κόσμο είναι μια στρατηγική, που επιδιώκει τόσο την οικονομική όσο και την πολιτική επιρροή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πέρυσι, ο κινεζικός ναυτιλιακός κολοσσός Cosco έκλεισε τη συμφωνία για να αποκτήσει τον έλεγχο του μεγαλύτερου λιμανιού της Ελλάδας, τον Πειραιά. Οι Κινέζοι έχουν ήδη επενδύσει περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ στον εκσυγχρονισμό της εγκατάστασης, αφού την έχουν μετατρέψει σε ένα από τα 50 μεγαλύτερα λιμάνια του κόσμου. Η Κίνα μετατρέπει τον Πειραιά στην ευρωπαϊκή της πύλη.

Για τα κινεζικά πλοία που κατευθύνονται προς την Ευρώπη μέσω της διώρυγας του Σουέζ, ο σχετικά κλειστός Πειραιάς είναι μια πολύ πιο ελκυστική επιλογή. Εάν τα Βαλκάνια είναι εξοπλισμένα με σύγχρονη υποδομή μεταφοράς εμπορευμάτων, ο όγκος του εμπορίου θα αυξάνεται κάθε χρόνο.

Μια ευρεία πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Η Κίνα προτίθεται όχι μόνο να στείλει προϊόντα στην Ευρώπη, αλλά και να εξάγει προϊόντα από την Ευρώπη. Ο μακροπρόθεσμος στόχος του Πεκίνου είναι να δημιουργήσει τη δική του βιομηχανική και παραγωγική βάση για να εξυπηρετήσει όχι μόνο την ευρωπαϊκή αγορά αλλά και τις αναδυόμενες αγορές της Ευρασίας από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ινδία.

Η Κίνα δημιούργησε ένα επενδυτικό ταμείο ύψους 10 δισ. Ευρώ για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής σε χώρες από την Βαλτικής ως τα Βαλκάνια. Ο κύριος στόχος είναι να κερδίσει τον οικονομικό έλεγχο της περιοχής, η οποία βρίσκεται πολύ πίσω από τη Δυτική Ευρώπη από την άποψη της ευημερίας. Η Σερβία, που βρίσκεται στο κέντρο της, είναι πυρήνας του σχεδίου της Κίνας να δημιουργήσει μια γέφυρα από τον Πειραιά.

Η Κίνα επισκευάζει τους σιδηρόδρομους που παρέμειναν άθικτοι από την κατασκευή τους τον 19ο αιώνα. Επιπλέον, η Κίνα προοδεύει σταδιακά στην τοπική βιομηχανία. Για παράδειγμα, οι Γερμανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η Κίνα έχει προοδεύσει βιομηχανικά, όπως στην ρομποτική. Η Κίνα κάνει τα πάντα γρήγορα, χωρίς να θέτει ερωτήσεις, κάτι που είναι προφανώς ένα μεγάλο πλεονέκτημα.

Η Κίνα έχει ήδη επιτύχει μόχλευση στην περιοχή με τη βοήθεια της Σερβίας και της Ελλάδας. Όμως, δεν έχει ακόμη εκδηλώσει την πολιτική της βούληση.

Ωστόσο, μια προσεκτική ματιά στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα θα δείξει ότι συνεχώς μπλοκάρει τις δηλώσεις της ΕΕ για την Κίνα, αν αυτές δεν συναντούν τα συμφέροντα του κινέζου προέδρου Ξι Τζίνπινγκ.

Λίγα χρόνια αργότερα, εάν η ΕΕ συνεχίσει να επεκτείνεται, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα θα έχει πολύ περισσότερους φίλους στις Βρυξέλλες. Καθώς γερνούν οι δυνατές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, θα συναντήσουν δυσκολίες στον αγώνα κατά της ηγεμονίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στην Ευρώπη.

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.