1256 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1182 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 804 ΕΛΛΑΔΑ 674 Ε.Ε. 623 ΚΟΣΜΟΣ 474 ΑΠΟΨΕΙΣ 438 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 158 Τουρκία 127 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 109 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 108 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 92 VIDEO 86 ΡΩΣΙΑ 83 ΕΚΛΟΓΕΣ 69 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 65 ΣΥΡΙΖΑ 58 ΧΡΕΟΣ 55 Blog συντάκη 50 ΗΠΑ 46 ΜΜΕ 37 Χρήστος Γιανναράς 31 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 30 Τράπεζες 30 Τρομοκρατία 29 ΚΥΠΡΟΣ 28 ΣΥΡΙΑ 27 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 21 Σένγκεν 20 ΑΝΑΠΤΥΞΗ 20 Τηλεοπτικές άδειες 18 MEDIA 18 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 17 ΝΑΤΟ 17 ΠΑΜΕ 14 ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ 14 Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 14 ΣΧΕΔΙΟ Β' 14 Σαουδική Αραβία 12 ΠΟΤΑΜΙ 11 ΤΡΟΙΚΑ 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΑΝΕΛ 10 ΠτΔ 9 ΕΥΖΩΙΑ 9 ΟΗΕ 9 Π. Παυλόπουλος 9 Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών 8 Ντόναλντ Τραμπ 8 ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 8 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 8 ΥΠ.ΕΞ. 8 Φορολογία 7 ΠΑΙΔΕΙΑ 7 Ρούντι Ρινάλντι 6 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 6 Τράπεζα της Ελλάδας 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 Φρανσουά Ολάντ 6 ΧΑΛΚΙΔΑ 5 ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 5 ΠΟΥΤΙΝ 5 Πλειστηριασμοί 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φωτεινή Μαστρογιάννη 5 Φώφη Γεννηματά 5 προαπαιτούμενα 4 ΝΤΑΒΟΣ 4 Ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ 4 ΟΑΕΔ 4 Ολγα Γεροβασίλη 4 Πανορθόδοξη Σύνοδος Κρήτης 4 Προεδρικές εκλογές 4 Πρόεδρος της Δημοκρατίας 4 ΣΤΑΘΗΣ 4 ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ 4 ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ 4 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 3 Πέτρος Παπακωνσταντίνου 3 Πιέρ Μοσκοβισί 3 Πολυτεχνείο 3 Σ. Καλεντερίδης 3 ΣΑΤΙΡΑ 3 ΣΕΒ 3 ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ 3 Σεργκέι Λαβρόφ 3 Σοφία Σακοράφα 3 Συνθήκης της Λωζάνης 3 Σύνοδος Κορυφής Ε.Ε 3 Τερέζα Μέι 3 Τζιχαντιστές 3 Υπουργικό 3 Φ. Κουβέλης 3 Φετουλάχ Γκιουλέν 2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ 2 ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ. 2 ΠΡΙΝ 2 Πάνος Καμμένος 2 Πανελλαδική Ιδρυτική Συνδιάσκεψη ΛΑΕ 2 Παραβιάσεις 2 Περικλής Κοροβέσης 2 Πρωθυπουργός 2 Ρωσική Εκκλησία 2 ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ 2 ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ 2 Σκάνδαλα. 2 Σπύρος Σουρμελίδης 2 ΣτΕ 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 Συντάξεις 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάκης Μπαλτάκος 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τζόζεφ Στίγκλιτς 2 Τσεχία 2 ΥΠΑΙΘ 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 2 Φράγκος Φραγκούλης 2 πάπας Φραγκίσκος 2 περιβάλλον 2 τέλη κυκλοφορίας 2 φτώχεια 1 ΌΧΙ στα Ναι τους 1 Ύφεση 1 ΟΑΕΕ 1 ΟΛΜΕ 1 ΟΟΣΑ 1 ΟΥΓΓΑΡΙΑ 1 Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος 1 Οικονομική και Νομισματική Ένωση 1 Οικουμενική 1 Ολυμπιακό Ινστιτούτο Ελιάς 1 Ομοφυλοφιλία 1 Οργάνωσης Ισλαμικής Συνεργασίας. 1 Οργανισμός Σαγκάης 1 Ουμπέρτο Έκο 1 Οφειλέτες Δημοσίου 1 Π. Καμμένος 1 Π. Κουρουμπλής 1 Π. Λιαργκόβας 1 ΠΓΔΜ 1 ΠΟΕΣΥ 1 ΠΟΚΙΤΙΚΗ 1 ΠΟΛΕΜΟΣ 1 ΠΟΛΩΝΙΑ 1 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 1 ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1 ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ 1 Πέτρος Σταύρου 1 Παγκοσμιοποίηση 1 Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή 1 Παναγιώτης Μαυροειδής 1 Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 1 Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας 1 Παντελής Σαββίδης 1 Παντιέρα 1 Παύλος Δερμενάκης 1 Περίπτερα 1 Πιερ Μοσκοβισί 1 Πολ Καζαριάν 1 Πολιτικό Βαρόμετρο Public Issue 1 Πολυνομοσχέδιο 1 Ποντιακός ελληνισμός 1 Ποσειδώνια 2016 1 Προγραμματικές 2015 1 Προϋπολογισμός 2017 1 Πυρινικά όπλα 1 Πόουλ Τόμσεν 1 ΡΟΔΟΣ 1 Ρεπουμπλικανικό Κόμμα 1 Ρομάνο Πρόντι 1 Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι 1 Ροντρίγκο Ράτο 1 Ρόμπερτ Φισκ 1 ΣΚΑΝΔΑΛΑ 1 ΣΚΑΪ 1 ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1 Σάββας Ρομπόλης 1 Σήφης Βαλυράκης 1 Σαμίρ Αμίν 1 Σερβία 1 Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς 1 Σουηδία 1 Σπύρος Παναγιώτου 1 Σπύρος Στάλιας 1 Σταθερή τηλεφωνία 1 Σταύρος Μαυρουδέας 1 Σταύρος Παπασταύρου 1 Στυλιανός Πατακός 1 Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας 1 Συγκυβέρνηση 2012 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 Σχέδιο Β' στην Ευρώπη 1 Σχέδιο Γιούνκερ 1 Σχέδιο Κοινωνικής Αλλαγής 1 ΤheΡressΡroject 1 ΤΑΙΠΕΔ 1 ΤΕΕ 1 ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ 1 ΤΧΣ 1 Τάφοι Βενιζέλων 1 Ταχίρ Ελτσί 1 Τζάνι Πιτέλα 1 Τζακ Λιου 1 Τζιάνι Πιτέλα 1 Τζορτζ Μόμπιοτ 1 Τηελεοπτικές άδειες 1 Τουρκική εισβολή 1 Τραπεζογραμμάτια 1 Τσάμηδες 1 Τσιμέντα Χαλκίδας 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 Υεμένη 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 ΦΠΑ 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φινλανδία 1 Φοροτεχνικοί 1 Χ. Α. Γκουρία 1 ΧΟΥΝΤΑ 1 ΧΡΗΣΤΙΚΑ 1 Χάρης Θεοχάρης 1 Χίλαρι Κλίντον 1 Χίος 1 Χανιά 1 Χανς Ντίντριχ Γκένσερ 1 Χανς-Βέρνερ Ζιν 1 Χιλή 1 Χρ. Παγώνης 1 Χρήστος Παγώνης 1 Χρηστιανοδημοκρατικό κόμμα 1 οικοδομική δραστηριότητα 1 πραξικόπημα 1 πρόεδρος της Βουλής 1 υπουργείο Παιδείας

Θα μπορούσε να γίνονται οι απεργίες διαφορετικά;

H πλήρης συνδικαλιστική ανυποληψία και απουσία ενός πραγματικού αγωνιστικού σχεδίου, παίζουν ωστόσο το δικό τους σημαντικό ρόλο. Απογοητεύουν πολλούς εργαζόμενους, ενώ προσθέτουν άλλοθι για μια παθητική στάση σε άλλους...


του Παναγιώτη Μαυροειδή (*)

Το πολυνομοσχέδιο έκτρωμα ψηφίζεται την  Δευτέρα 15/12. Περιλαμβάνει χίλια μύρια αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Από τους πλειστηριασμούς ως τον σοβαρότατο περιορισμό της δυνατότητας της απεργίας.

Η πεπατημένη «αγωνιστική» τακτική των συνδικαλιστικών ηγεσιών, είναι γνωστή: Κηρύσσουν (όχι πάντα…) μια απεργία, συγκέντρωση και τελικά συνάθροιση καταγγελίας έξω από τη Βουλή, τη μέρα της ψήφισης.

Ελάχιστοι εργαζόμενοι μπορούν να πειστούν έτσι ότι γίνεται πραγματικά ένας αγώνας με δυνατότητα ανατροπής κάποιων μέτρων και πολύ περισσότερο επιβολής καταχτήσεων. Ωστόσο, δεν είναι αυτός ο κυριότερος λόγος που στην πλειοψηφία τους δεν απεργούν.

Είναι η εργοδοτική πίεση στον ιδιωτικό τομέα, η απειλή της ανεργίας/απόλυσης, η απώλεια του μεροκάματου και άλλα πολλά που σχετίζονται με τη διαμορφωμένη κοινωνική και πολιτική συνείδηση.

Ωστόσο, η πλήρης συνδικαλιστική ανυποληψία και απουσία ενός πραγματικού αγωνιστικού σχεδίου, παίζουν ωστόσο το δικό τους σημαντικό ρόλο. Απογοητεύουν πολλούς εργαζόμενους, ενώ προσθέτουν άλλοθι για μια παθητική στάση σε άλλους.

Με τη σειρά τους στη συνέχεια οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν ως άλλοθι ότι «δεν τραβούν οι εργαζόμενοι» και η ζωή συνεχίζεται…

Αυτή τη φορά, έγινε κάτι καλύτερο. Μπήκε απεργιακή κινητοποίηση πριν τη μέρα της ψήφισης, στο παραπέντε έστω της ψήφισης. Με στήριξη από το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μαχόμενες δυνάμεις κυρίως σε πρωτοβάθμια σωματεία στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Σημαντικό βήμα, αλλά ανεπαρκές. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι αυτή απεργία αφορά το δικαίωμα της απεργίας που έχει κατακτηθεί με αίμα.

Δεν έχει λογική να περιμένει το εργατικό κίνημα την όποια αστική μνημονιακή κυβέρνηση να κατεβάσει το όποιο νομοσχέδιο κατατόμησης των εργατικών δικαιωμάτων, για να μπει στα ξαφνικά απεργία τη μέρα της ψήφισης ή στο παραπέντε.

Είναι μια λογική αμυντική, συμβολική, επετειακή και τελικά εντελώς κοινοβουλευτική: Καλούνται οι εργαζόμενοι να «βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα», έτσι ώστε με την ψήφο τους να αποδοκιμάσουν κάποιους και να στηρίξουν άλλους.

Χρήσιμο, αλλά πολύ φτωχό και μίζερο. Τα εκλογικά ποσοστά, έχουν τη σημασία τους, αλλά δεν αλλάζουν τους ταξικούς συσχετισμούς. Ισχύει άλλωστε και το αντίστροφο: Ουσιώδης και σταθερή άνοδο της εκλογικής επιρροής των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, δε μπορεί να υπάρξει χωρίς ενίσχυση της δυναμικής της ταξικής πάλης μέσα σε πραγματικούς αγώνες που θα πείθουν ότι γίνονται για να νικήσουν και όχι μόνο για διαμαρτυρία.

Θα μπορούσε να γίνονται οι απεργίες και οι αγώνες διαφορετικά;

Ας σκεφτούμε ότι από σήμερα, ως προϊόν μιας αυτοτελούς πρωτοβουλίας οριζόντιου συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων και επιτροπών αγώνα εργαζομένων, συνταξιούχων και ανέργων, τίθεται κατεύθυνση απεργίας σε τρείς ή τέσσερις μήνες.

Με κομβικά επιθετικά αιτήματα άμεσης βελτίωσης, όπως αύξηση κατώτατου μισθού και μεροκάματου, με παράλληλη αύξηση μισθών σε όλους τους μισθωτούς, επαναφορά συλλογικών συμβάσεων και κατάργηση απεργοκτόνου νόμου, κατάργηση όλων των νομοθετημάτων για ελαστική και εκ περιτροπής εργασία, με πρώτο βήμα το ριζικό περιορισμό τους και ταυτόχρονη αύξηση του κόστους για τους εργοδότες, την άμεση μείωση του χρόνου εργασίας για όλους, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο και στους συνταξιούχους, τον διπλασιασμό του επιδόματος ανεργίας και την ένταξη όλων των ανέργων στην ενίσχυση από τον ΟΑΕΔ. Και πολλά άλλα μπορούν φυσικά να προστεθούν και να ιεραρχηθούν ανάλογα.

Ας φανταστούμε ότι «βαράνε όλα τα σφυριά», πάνω σε αυτό. Για γενικές συνελεύσεις σωματείων και σε χώρους δουλειές. Για δημιουργία επιτροπών αγώνα ή στήριξης της απεργίας ακόμη και σε χώρους που δεν υπάρχουν σωματεία. Για αυτοτελή πολιτική καμπάνια πάνω στα αιτήματα και στην πολιτική τους διάσταση. Για ενδιάμεσες μορφές αγώνα και άλλες πρωτοβουλίες και ενέργειες, που θα προετοιμάζουν την απεργία, όπως στάσεις εργασίες με παράλληλη ενημέρωση και συνελεύσεις για την απεργία, εξορμήσεις και πικετοφορίες, καταλήψεις ΟΑΕΔ ή Επιθεωρήσεων Εργασίας, καμπάνιες μέσα στο ΜΕΤΡΟ, διαδικτυακή υποστήριξη κλπ.

Ας υποθέσουμε ότι ακόμα πιο μακροπρόθεσμα, τίθεται ένα ζήτημα προγραμματισμένης επανάληψης αυτής απεργίας και άλλες φορές με στόχο την απόσπαση καταχτήσεων.
Μέσα στο διάστημα αυτό, επιλέγονται χώροι που υπάρχουν οι κατάλληλοι συσχετισμοί, όπως στους εργαζόμενους στην εκπαίδευση, στην υγεία, τους ναυτεργάτες ή σε χώρους δράσης πρωτοβάθμιων σωματείων στον ιδιωτικό τομέα, για να προωθηθούν κλαδικές κινητοποιήσεις με μορφή διάρκειας.

Ας φανταστούμε ότι αυτή η κατεύθυνση υλοποιείται παράλληλα με οικοδόμηση πολλαπλών αγωνιστικών ενωτικών συντονισμών, χωρίς αποκλεισμούς και αποστειρωμένες διαδικασίες κομματικά ελεγχόμενες. Όλο και «πιο μακριά» από τον επίσημο κυβερνητικό, εργοδοτικό, φιλο-ΕΕ, διασπαστικό και εκτονωτικό συνδικαλισμό των κροκοδείλων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, όλο και «πιο κάτω» και ενωτικά στον κόσμο της δουλειάς και των ανέργων.

Αυτός ο ουσιαστικός μακροπρόθεσμος αγωνιστικός προσανατολισμός, με λογική κλιμάκωσης και στόχο την απόσπαση καταχτήσεων, είναι που θα δίνει και τη δυνατότητα και για άμεσες αιφνιδιαστικές κινητοποιήσεις απάντησης σε κυβερνητικές και εργοδοτικές προκλήσεις.

Ας υποθέσουμε μια πολιτική στήριξη αυτής της αναγκαίας αγωνιστικής και πολιτικής προσπάθειας από ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΛΑΕ και πλήθος άλλων μικρότερων δυνάμεων και ρευμάτων, που διακηρύσσουν ή συμβάλουν σε ένα αγωνιστικό προσανατολισμό. Όχι απαραίτητα με κοινές θέσεις, όχι χωρίς διάλογο και αντιπαράθεση μεταξύ τους, αλλά με «πειθαρχία» και ταξική ευθύνη ανταπόκρισης στη διαμόρφωση του πεδίου του αγώνα

Κακά τα ψέματα: όσο γίνονται απεργίες με το σημερινό τρόπο και στο βαθμό που στη μια ή την άλλη συγκέντρωση οι συμμετέχοντες γνωρίζονται μεταξύ τους, η κάθε κυβέρνηση και ο κάθε εργοδότης, θα κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους. Το αγωνιστικό σημειωτόν δεν απειλεί κανένα άλλο, παρά μόνο όσους επιδίδονται σε αυτό.

Είναι αναγκαία ακριβώς αυτή η πολιτική στροφή. Δεν πρόκειται μόνο και κυρίως για άλλη συνδικαλιστική τακτική, αλλά για πολιτική κατεύθυνση που διεκδικεί να αποκτήσει υπόσταση η προοπτική της ανατροπής των αντεργατικών μέτρων και της ανόδου της συνολικής ταξικής αντικαπιταλιστικής πάλης.

Και εδώ θα κριθούν πολύ σκληρά όλα τα πολιτικά ρεύματα, αντί να έχουν τη ματιά τους και στο πίσω μέρος του μυαλού τους στην εκλογική κάλπη. Είναι η «χρησιμότητά» τους, όπως την αντιλαμβάνονται οι εργαζόμενοι.
___________________________________________

(*) Ο Παναγιώτης Μαυροειδής, είναι κορυφαίο στέλεχος της κομμουνιστικής αριστεράς, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψήφιος ευρωβουλευτής και βουλευτής στην Αττική με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αρθρογραφεί στον ιστοχώρο pandiera.gr και άλλες ιστοσελίδες του χώρου..
 (πηγή: pandiera.gr)

Παναγιώτης Μαυροειδής, πολυνομοσχέδιο, απεργία,

Ετικέτα:

Δημοσίευση σχολίου

[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.