03/21/18

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

 Αρνητική είναι η απάντηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πρόταση που της έκανε η ΛΑΕ για κοινή εκλογική κάθοδο. Όπως σημειώνει στην απάντηση της δεν υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για μια εφ’ όλης της ύλης πολιτική ή/και εκλογική συνεργασία....


Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απάντησε αρνητικά στην πρόταση της Λαϊκής Ενότητας για συμπόρευση και κοινή εκλογική κάθοδο.

Οπως υποστηρίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις» για μία εφ’όλης της ύλης πολιτική ή και εκλογική συνεργασία, καθώς η πρόταση της ΛΑΕ, για ένα «ένα ευρύ μέτωπο κοινωνικού και πολιτικού αγώνα με κορμό τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντιμνημονιακής Αριστεράς» κινείται «σε διαφορετική κατεύθυνση από την πολιτική πρόταση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου για το οποίο παλεύει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ».

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημειώνει ακόμα ότι «η συμβολή των δυνάμεων μας στην κοινή δράση και τον διάλογo μέσα στους εργαζόμενους και τη νεολαία για την ανάπτυξη ενός μαχητικού κινήματος ανατροπής αποτελεί το κρίσιμο ζήτημα σήμερα».

Η απάντηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πρόταση της ΛΑΕ


Συναγωνίστριες και συναγωνιστές

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει απευθύνει προτάσεις προς την ΛΑΕ, το ΚΚΕ, καθώς και σε μια σειρά άλλες πολιτικές οργανώσεις της μαχόμενης αριστεράς, για την κοινή δράση και την οικοδόμηση ενός  αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής της επίθεσης κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου.
Σε συνέχεια αυτών, και σε απάντηση της δημόσιας πρότασης για συνάντηση που μας απευθύνατε, πιστεύουμε ότι το πιο σημαντικό και άμεσο ζήτημα σήμερα είναι  η συμβολή κάθε μαχόμενης αριστερής δύναμης στην  κοινή δράση πάνω στα εξής ζητήματα:

α) την πάλη  ενάντια στο μόνιμο αλυσόδεμα στο ευρωμνημονιακό καθεστώς της εκμετάλλευσης και της επιτροπείας με αιχμή τα ζητήματα της τρίτης και τέταρτης αξιολόγησης, ιδιαίτερα των ιδιωτικοποιήσεων, των ΣΣΕ, των προσλήψεων, της αποτροπής των πλειστηριασμών, με βασικό ζητούμενο την συμβολή στην «από τα κάτω» οργάνωση των εργαζόμενων, τον μόνιμο συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα, αγωνιστικών ομοσπονδιών, υπερβαίνοντας την υποταγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

β) Την πάλη ενάντια στον εθνικισμό, τον ιμπεριαλισμό, την πολεμική προετοιμασία και τους αντιδραστικούς ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο, που πυροδοτήθηκε με τα εθνικιστικά συλλαλητήρια για το μακεδονικό, στη βάση της κοινής δήλωσης που συνυπέγραψαν μια σειρά οργανώσεις της μαχόμενης αριστεράς ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια.

γ) Την αντιρατσιστική και αντιφασιστική δράση, στη βάση του πλαισίου με το οποίο οργανώνονται οι ενωτικές αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές πρωτοβουλίες την ημέρα δράσης στις 17 Μάρτη. 

δ) Τη συμβολή στον αγώνα για την έξοδο της χώρας μας από την ΕΕ από εργατολαϊκές διεθνιστικές θέσεις.

Στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μία εφ’όλης της ύλης πολιτική ή/και εκλογική συνεργασία, καθώς η πρόταση σας, για ένα «ένα ευρύ μέτωπο κοινωνικού και πολιτικού αγώνα με κορμό τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντιμνημονιακής Αριστεράς» κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση από την πολιτική πρόταση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου για το οποίο παλεύει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Όμως, η συμβολή των δυνάμεων μας στην κοινή δράση και τον διάλογο μέσα στους εργαζόμενους και τη νεολαία για την ανάπτυξη ενός μαχητικού κινήματος ανατροπής αποτελεί το κρίσιμο ζήτημα σήμερα.

Η από 27/2/2018 επιστολή της ΛΑ.Ε προς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για πολιτική συνεργασία

 
Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Με την παρούσα επιστολή σας απευθύνουμε πρόσκληση για μια συνάντηση με αντικείμενο συζήτησης την άμεση οργάνωση της κοινής δράσης των δυνάμεών μας στα μέτωπα του κοινωνικού κινήματος και την επιτακτική προοπτική μίας κεντρικής πολιτικής συνεργασίας που θεωρούμε ότι θα συμβάλλει στην αναζωογόνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του κινήματος στη χώρα μας.

Μία χώρα που μαστίζεται 7 χρόνια από τη μνημονιακή λεηλασία εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων και περιουσιών, της δημόσιας περιουσίας, των ονείρων και των ελπίδων του λαού και ειδικά της νεολαίας μας.

Μία χώρα όπου οι ντόπιοι και ξένοι δυνάστες της, το κεφάλαιο, η ΕΕ, το ΔΝΤ, έχουν καταργήσει την εθνική και λαϊκή κυριαρχία και επιβάλλουν το νόμο του οικονομικά ισχυρού.

Μία χώρα με ένα λαό όμως που ξεσηκώθηκε, πάλεψε, πίστεψε και προδόθηκε αυτή την 7ετία και σήμερα αναζητά, μουδιασμένος και επιφυλακτικός πλέον, μία νέα ελπίδα για μία φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση, τα μνημόνια και τη λιτότητα.

Στο έδαφος της απογοήτευσης και της αμαύρωσης της Αριστεράς από τις κυβερνητικές πολιτικές, επιχειρείται σήμερα μια μεγάλη ιδεολογική και πολιτική στροφή προς τα δεξιά. Τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, με τον εθνικιστικό τόνο που έλαβαν, παραμέρισαν τα κεντρικά προβλήματα της χώρας και ενδεικτικά το μεγάλο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου που συμβαίνει σήμερα τόσο στη Μακεδονία, αλλά και σε όλη την Ελλάδα (λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμοι, κοινωνικά αγαθά, ΔΕΚΟ). Το μεγάλο σκάνδαλο της Novartis απονευρώνεται, καθώς αποκρύπτεται το κοινωνικό του υπόβαθρο, με την καταλήστευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων από τις πολυεθνικές του φαρμάκου, των ιατρικών προσθέτων και τις ιδιωτικές κλινικές, αλλά και με την αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης για τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Επιχειρείται η αποστείρωση της πολιτικής ατζέντας από τα μνημόνια, τη μόνιμη επιτροπεία και τη συνεχή λιτότητα, που θα επιβληθούν στο λαό μας και μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος.

Είναι λοιπόν καθήκον, για όποιον θέλει να συνεχίσει να λέγεται αριστερός, για όποιον παλεύει για ένα καλύτερο σήμερα και για την κοινωνική απελευθέρωση του αύριο, να δράσει από κοινού στα κοινωνικά μέτωπα της περιόδου, αλλά και να συνεργασθεί σε πολιτικό επίπεδο χωρίς πρωτοκαθεδρίες και ηγεμονισμούς σε όλες τις πολιτικές μάχες που έρχονται και για να διαμορφωθούν οι όροι της μεγάλης ανατροπής που έχουν ανάγκη τα λαϊκά στρώματα στη χώρα μας.

Ξέρουμε ότι η περίοδος δεν είναι εύκολη και απαιτείται ένταση των προσπαθειών για αυτό. Ξέρουμε ότι απαιτείται συνδυασμός νέων και κλασικών πρακτικών δράσης και οργάνωσης, ότι χρειάζονται νέες ιδέες και νέες επεξεργασίες, τόσο σε προγραμματικό, όσο και πολιτικό επίπεδο. Απαιτείται, με δυο λόγια, μία ριζική επανίδρυση και επαναθεμελίωση της Αριστεράς, για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό του 21ου αιώνα.

Για αυτό το στόχο, βέβαια, δεν αρκεί ο πρακτικισμός της δύναμης της συνήθειας όλων μας, ούτε ένας αφηρημένος αναστοχασμός πέρα και έξω από την πολιτική δράση. Η διαδικασία της επανίδρυσης θα γίνει με νέα αναβάπτιση της Αριστεράς στα σύγχρονα κινήματα και στην προσπάθεια οικοδόμησης μίας νέας πολιτικής προοπτικής.

Για εμάς, η επιτακτική προοπτική της πολιτικής συνεργασίας συμπυκνώνεται σε αιτήματα-κρίκους ενός σύγχρονου ριζοσπαστικού μεταβατικού προγράμματος με σοσιαλιστικό στόχο και σοσιαλιστική κατεύθυνση. Αιτήματα όπως η κατάργηση μνημονίων και λιτότητας, η διαγραφή του δημόσιου χρέους, η σεισάχθεια των χρεών των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, η εθνικοποίηση των τραπεζών, η αναδιανομή εισοδήματος προς όφελος των εργαζόμενων και λαϊκών τάξεων, η αποτροπή της ιδιωτικοποίησης και η επανεθνικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων, η στήριξη και αναβάθμιση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, της δημόσιας, καθολικής και δωρεάν υγείας και παιδείας, της μικρομεσαίας αγροτιάς και της νεολαίας. Αιτήματα που όλοι γνωρίζουμε, ειδικά μετά την εμπειρία του δημοψηφίσματος του 2015, πώς δεν μπορούν να υλοποιηθούν μέσα στη νεοφιλελεύθερη φυλακή της ΟΝΕ και της ΕΕ, που δεν μεταρρυθμίζονται παρά μόνο ανατρέπονται. Για αυτό θεωρούμε κεντρικούς στόχους για την υλοποίηση ενός φιλολαϊκού προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης και κοινωνικού μετασχηματισμού την έξοδο από την ευρωζώνη και την αποδέσμευση από την ΕΕ.

Κεντρικό ζήτημα είναι και το υποκείμενο αυτής της αναγκαίας αντιμνημονιακής ανατροπής. Υποκείμενο θα είναι ο οργανωμένος λαός με την ίδια τη δράση του, με όχημα ένα ευρύ μέτωπο κοινωνικού και πολιτικού αγώνα με κορμό τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντιμνημονιακής Αριστεράς. Το διαρκές κάλεσμά μας για αυτό είναι ειλικρινές και αφορά σε όλα τα επίπεδα δράσης (κοινωνικά και πολιτικά).

Με αυτές τις σκέψεις σας απευθύνουμε πρόσκληση για να βρεθούμε και να συζητήσουμε για όλα αυτά πιο συγκεκριμένα. Θα βρεθούμε στους δρόμους των αγώνων, ελπίζουμε να βρεθούμε και στο δρόμο συγκρότησης ενός ριζοσπαστικού μετώπου και της νέας πολιτικής προοπτικής που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία μας.
Η Πολιτική Γραμματεία της Λαϊκής Ενότητας

Ο επικεφαλής του διερευνητικού τομέα της ιταλικής εταιρείας ΕΝΙ, Λούκα Μπερτέλι, δήλωσε ότι «οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις που θα γίνουν στην Ελλάδα, μπορεί τελικά να φέρουν περισσότερες εκπλήξεις»...


ο επικεφαλής της ΕΝΙ, Λούκα Μπερτέλι
Ο επικεφαλής του διερευνητικού τομέα της ιταλικής εταιρείας ΕΝΙ, Λούκα Μπερτέλι, δήλωσε ότι «οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις που θα γίνουν στην Ελλάδα, μπορεί τελικά να φέρουν περισσότερες εκπλήξεις».

Μιλώντας στο συνέδριο Eastern Mediterranean Gas στην Λευκωσία, ο κ. Μπερτέλι σημείωσε ότι «η ενέργεια θα μπορούσε να φέρει κοντά και να δημιουργήσει ειρήνη για όλες της χώρες της Ανατολικής Μεσογείου». Επίσης, είπε ότι «οι μεγάλες αγορές στην περιοχή που πρέπει να ληφθούν υπόψη, είναι η Ελλάδα και η Τουρκία».

Σύμφωνα με τον κ. Μπερτέλι, η κατασκευή νέων αγωγών, ειδικά προς την Ευρώπη, απαιτεί μαζικές επενδύσεις, πολιτική αποδοχή από διάφορες χώρες και μεγαλύτερες ποσότητες αερίου για τη διασφάλιση της μακρόχρονης κάλυψης των αναγκών.

H κοινοπραξία Eni/Total - ανέφερε ο κ. Μπερτέλι - εξετάζει την ύπαρξη περαιτέρω προοπτικών στα τεμάχια 6 και 11 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου, καθώς και τις προοπτικές εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος «Καλυψώ».

Ο κ. Μπερτέλι υπογράμμισε τη σημασία των ευρημάτων των δύο γεωτρήσεων της κοινοπραξίας Total/Eni στους στόχους «Ονησίφορος» και «Καλυψώ» της κυπριακής ΑΟΖ, οι οποίες κατέδειξαν ότι το μοντέλο του αιγυπτιακού κοιτάσματος «Ζοr» εκτείνεται και στην κυπριακή ΑΟΖ. Tο φυσικό αέριο που βρέθηκε στον στόχο «Καλυψώ» είναι εξαιρετικής ποιότητας (99% μεθάνιο) είπε, ενώ τα πετρώματα είναι επίσης πολύ καλά - δύο πολύ σημαντικά στοιχεία για τη μετέπειτα εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος.

Ο κ. Μπερτέλι ανέφερε ότι η αναμενόμενη γεώτρηση της Exxon Mobil στο τεμάχιο 10 αυτό το χρόνο, θα είναι ακόμα μια δοκιμή του μοντέλου του «Ζοr». Ταυτόχρονα, δήλωσε ότι η κοινοπραξία Eni / Total αξιολογεί την ύπαρξη περαιτέρω προοπτικών στα κυπριακά τεμάχια 6 και 11 για πιθανή γεώτρηση. Ο κ. Μπερτέλι επεσήμανε ότι αν η ανακάλυψη στο «Καλυψώ» αξιολογηθεί θετικά, η εταιρεία θα πρέπει να αναπτύξει επιλογές για εμπορευματοποίησή του. Αναφορικά με τις επιλογές, είπε ότι η εταιρεία δίδει προτεραιότητα στο υφιστάμενο τερματικό υγροποίησης που διατηρεί στην Αίγυπτο, από το οποίο το υγροποιημένο αέριο θα μπορούσε να μεταφερθεί στην Ευρώπη και αλλού στην Ανατολική Μεσόγειο.

Εξάλλου, ο διευθύνων σύμβουλος της E-C Natural Hydrocarbons Company, Τσαρλς Έλληνας, διατύπωσε την εκτίμηση, ότι ενδεχόμενη μεγάλη επιτυχία στη γεώτρηση που θα διενεργήσει η ExxonMobil στο τεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ, «θα αλλάξει τα ενεργειακά δεδομένα στην περιοχή κατά πολύ».

Ο κ. Έλληνας αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις πιθανότητες να μετατραπεί η Αίγυπτος σε ενεργειακό κέντρο για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, μετά και τη νέα νομοθεσία που ανοίγει την αγορά ενέργειας στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. «Αν αυτό καταστεί εφικτό, θα είναι μια θετική εξέλιξη για ολόκληρη την περιοχή», είπε.

Επίσης, ο κ. Έλληνας σημείωσε ότι οι τιμές φυσικού αερίου παγκοσμίως θα συνεχίσουν να είναι χαμηλές και πρόσθεσε ότι θα πρέπει να εξευρεθεί τρόπος, ώστε το φυσικό αέριο της περιοχής να καταστεί ανταγωνιστικό.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αμερικανική ανοχή στον Ερντογάν έχει εκ των πραγμάτων ημερομηνία λήξεως. Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον καλείται να λάβει αποφάσεις...


του Σταύρου Λυγερού (*)

Οι εξελίξεις τόσο στο ελλαδοτουρκικό όσο και στο κυπριακό μέτωπο θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη των σχέσεων Ουάσιγκτον-Άγκυρας. Η αντικατάσταση του Τίλλερσον δεν είναι ακόμα σαφές εάν και πόσο θα δρομολογήσει αλλαγές στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Ο Πομπέο, πάντως, είναι δεδηλωμένος υποστηρικτής της σκληρής γραμμής κι όχι μόνο έναντι της Τεχεράνης. Σε ανύποπτο χρόνο είχε χαρακτηρίσει «ισλαμική δικτατορία» το καθεστώς Ερντογάν. Το επόμενο διάστημα, πάντως, θα φανεί εάν θα συνεχίσει στη γραμμή του προκατόχου του, ή θα εγκαινιάσει μία άλλη πολιτική.

Υπενθυμίζουμε πως ο Τίλλερσον υποστήριζε –εκφράζοντας την κύρια τάση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ– την ανάγκη να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για να βρεθεί ένα modus vivendi με την Τουρκία. Η απώλεια του Ιράν πριν 40 σχεδόν χρόνια έχει στοιχειώσει τη θεσμική μνήμη της αμερικανικής διπλωματίας, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται όλο αυτό το διάστημα μία πρωτοφανής ανοχή στις ρητορικές, αλλά και πρακτικές προκλήσεις του Ερντογάν.

Το άνοιγμά του προς τη Ρωσία, όμως, έχει μετατραπεί σχεδόν σε γεωπολιτικό εναγκαλισμό. Η Άγκυρα έκλεισε συμφωνία για την αγορά των S-400. Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ο Ερντογάν απάντησε με την εισβολή στο Αφρίν στην αμερικανική ανακοίνωση ότι θα συγκροτηθεί δύναμη 30.000 κυρίως από μαχητές του κουρδικού YPG με αποστολή τη φύλαξη των συνόρων Συρίας-Τουρκίας. Και απειλεί πως μετά θα πάρει σειρά το Μανμπίτζ και όλη η συνοριακή ζώνη μέχρι το Ιράκ, στην οποία οι Αμερικανοί έχουν βάσεις!
 
Όπως προαναφέραμε, η ανοχή των Αμερικανών πηγάζει από το γεγονός ότι δεν θέλουν να χάσουν την Τουρκία. Γι’ αυτό και στην πρόσφατη συνάντηση Ερντογάν-Τίλλερσον συμφωνήθηκε μία φόρμουλα, η οποία θα απομακρύνει τους Κούρδους ανατολικά του Ευφράτη, αφήνοντας την πόλη Μανμπίτζ σε ένα ειδικό καθεστώς εποπτευόμενο από τους Αμερικανούς. Υπενθυμίζουμε ότι οι Κούρδοι έχυσαν πολύ αίμα για να καταλάβουν την Μπανμπίτζ από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.

Ανοχή σημαίνει κόστος

Σύντομα θα φανεί εάν ο Πομπέο θα εφαρμόσει την άτυπη αυτή συμφωνία. Είναι, ωστόσο, σαφές πως με την πάροδο του χρόνου ολοένα και περισσότεροι στην Ουάσιγκτον οδηγούνται στη θέση πως όσο οι ΗΠΑ ανέχονται τον Ερντογάν τόσο χάνουν:
  • Πρώτον, επειδή η ανοχή της ερμηνεύεται σαν «πούλημα» των συμμάχων Κούρδων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αξιοπιστία της.
  • Δεύτερον και σημαντικότερο, επειδή εκλαμβάνεται διεθνώς σαν γεωπολιτική αδυναμία.
  • Τρίτον, επειδή η ατιμωρησία τροφοδοτεί τον τυχοδιωκτισμό του Τούρκου προέδρου.
Ο ίδιος έθεσε ως όρο για να συνεργαστεί με τους Αμερικανούς ουσιαστικά να εγκαταλείψουν τον κουρδικό παράγοντα. Τα συμφέροντα ΗΠΑ-Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, όμως, είναι σε μεγάλο βαθμό συγκρουόμενα. Ενώ για την Άγκυρα ο κουρδικός παράγοντας είναι ο απόλυτος εχθρός που πρέπει να εξαλειφθεί, για την Ουάσιγκτον, όπως επίσης και για το Ισραήλ, είναι ο φυσικός σύμμαχος.
Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, χωρίς τους Κούρδους ως τοπικό έρεισμα, οι Αμερικανοί θα βρεθούν ουσιαστικά απομονωμένοι, εάν όχι εκτοπισμένοι γεωπολιτικά από την καρδιά της Μέσης Ανατολής. Θα κυριαρχήσει εκεί το ιδιότυπο τρίγωνο Ρωσία-Ιράν-Τουρκία.

Πληθαίνουν οι φωνές

Είναι αξιοσημείωτο ότι πληθαίνουν τα δημοσιεύματα και οι φωνές στο κατεστημένο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής που θεωρούν ότι η εγκατάλειψη των Κούρδων δεν αρκεί για να επιστρέψει η Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο. Καταλήγουν στο συμπέρασμα πως όσο ο Ερντογάν θα βρίσκεται στο τιμόνι δεν πρόκειται να συμβεί αυτό, επειδή δεν εμπιστεύεται τους Αμερικανούς. Είναι πεπεισμένος πως επιδιώκουν να τον ανατρέψουν. Γι’ αυτό και ο εναγκαλισμός του με τον Πούτιν δεν είναι κίνηση τακτικού χαρακτήρα, αλλά στρατηγικού, με την έννοια της δικής του επιβίωσης.

Εκτός όλων των παραπάνω, η χωρίς επιπτώσεις επιθετική στάση του Ερντογάν δημιουργεί πολιτικό προηγούμενο, το οποίο αργά ή γρήγορα θα βρει μιμητές. Ο λόγος της Ουάσιγκτον δεν θα είναι εφεξής ικανός από μόνος του να υποχρεώνει άλλα κράτη σε άμεση προσαρμογή. Το πλήγμα στο κύρος και στην αξιοπιστία της είναι σε τελευταία ανάλυση πολύ μεγαλύτερης εμβέλειας από το πως θα διαμορφωθούν τελικώς οι συσχετισμοί δυνάμεως και οι ισορροπίες στη Συρία.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι μπορεί η μπίλια ακόμα να γυρίζει, αλλά η ορθολογική ανάλυση δείχνει πως η αμερικανική ανοχή στον Ερντογάν έχει εκ των πραγμάτων ημερομηνία λήξεως. Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον καλείται να λάβει αποφάσεις. Μένει να αποδειχθεί εάν ο διορισμός του Πομπέο είναι κίνηση που προαναγγέλλει ότι η Ουάσιγκτον κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

(*) Ο Σταύρος Λυγερός είναι Δημοσιογράφος και Συγγραφέας, δ/ντης της ιστοσελίδας slpress.gr
πηγή:  slpress.gr

«Πράσινο φως» της Γερμανικής Βουλής για την εκταμίευση 6,7 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα...


Η Επιτροπή Προϋπολογισμού της Ομοσπονδιακής Βουλής έδωσε «πράσινο φως» για την εκταμίευση 6,7 δισ. ευρώ ως βοήθεια για την Ελλάδα, όπως αναφέρεται σε τηλεγράφημα του Γερμανικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Η χρηματοδότηση αποτελεί μέρος του τρίτου πακέτου βοήθειας ύψους 86 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, το οποίο αποφασίστηκε το 2015, σύμφωνα με το τηλεγράφημα.

Ο ομοσπονδιακός υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς μπορεί πλέον να συμφωνήσει για την εν λόγω πληρωμή στο Συμβούλιο Διοικητών του ΕΜΣ, όπου εκπροσωπούνται οι 19 χώρες του ευρώ από τους υπουργούς Οικονομικών τους, σημειώνει το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οξύνεται ο ανταγωνισμός Αθήνας-Λευκωσίας με την Άγκυρα. Η κυβέρνηση ποντάρει, μάταια, στη στήριξη ΗΠΑ-ΕΕ...


«Ό,τι είναι για εμάς το Αφρίν είναι και το Αιγαίο και η Κύπρος», είπε ο Ερντογάν, προειδοποιώντας Αθήνα και Λευκωσία να προσέχουν, καθώς «οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τον στρατό, τα καράβια και τα αεροπλάνα μας». Οι φράσεις αυτές ειπώθηκαν την Τρίτη, λίγες ώρες μετά το σοβαρό επεισόδιο του εμβολισμού ελληνικού σκάφους από τουρκικό στα Ίμια – και στην ίδια ομιλία με την οποία ο πρόεδρος της Τουρκίας απείλησε τους Αμερικανούς με ένα… «οθωμανικό χαστούκι». Μην αφήνοντας, έτσι, αμφιβολία για το γεγονός ότι η Άγκυρα και η ηγετική της ομάδα αντιμετωπίζει όλα τα μέτωπα που έχει ανοιχτά –και είναι πολλά– στη βάση ενιαίου σχεδιασμού.

Το πιο σημαντικό, όμως, όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά, είναι ότι η κλιμάκωση της έντασης έρχεται σε μία κρίσιμη συγκυρία. Αφενός, όπως δείχνουν τα όσα συμβαίνουν στη Συρία (αναλυτικά στη σελ. 23), οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή επιταχύνονται και λαμβάνουν ολοένα πιο βίαιη και επικίνδυνη μορφή. Αφετέρου, επιβεβαιώθηκε πρόσφατα η ύπαρξη ενός σημαντικού κοιτάσματος φυσικού αερίου, που περιέχει τουλάχιστον 8 τρις κυβικά μέτρα, στη θαλάσσια περιοχή την οποία η κυβέρνηση της Κύπρου θεωρεί ότι ανήκει στην ΑΟΖ της και επιδιώκει να προχωρήσει άμεσα στην εκμετάλλευσή του – με τη συγκατάθεση, φυσικά, της Ελλάδας.

Υπό αυτό το πρίσμα, τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες και φέρνουν πολύ πιο κοντά ένα νέο «θερμό επεισόδιο», με απρόβλεπτη εξέλιξη και συνέπειες, κάθε άλλο παρά έκπληξη συνιστούν. Αναδεικνύουν δε τις πραγματικές επιδιώξεις των αστικών τάξεων και κυβερνήσεων Τουρκίας και Ελλάδας, η υλοποίηση των οποίων ενέχει τεράστιους κινδύνους, ειδικά καθώς γίνεται στο φόντο της όξυνσης των αντιθέσεων ανάμεσα στα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Ειδικά όσον αφορά την ελληνική πλευρά, η στάση της στα ελληνοτουρκικά βρίσκεται σε άμεση σύνδεση με την αντίστοιχη στο Μακεδονικό. Σε αυτό το μέτωπο, Τσίπρας και Κοτζιάς επιχειρούν να φτάσουν σε μία συμφωνία από θέση ισχύος (και όχι αδυναμίας, όπως ισχυρίζονται οι πάσης φύσης Μακεδονομάχοι), εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη της πΓΔΜ για στοιχειώδη πολιτική σταθερότητα και τις πιέσεις των Αμερικανών για άμεση ένταξή της στο ΝΑΤΟ, αλλά και τον σχεδιασμό των Βρυξελλών για τα δυτικά Βαλκάνια, ώστε να ανακοπεί η ρωσική επιρροή.

Στο Κυπριακό, από την άλλη, ελπίζουν στη στήριξη της ΕΕ και των ηγεμονικών κρατών της,καθώς και των ευρωπαϊκών μεγαθηρίων στον κλάδο της ενέργειας, για να επιβάλλουν ντε φάκτο τα συμφέροντα της όμορης κυπριακής αστικής τάξης. Αυτό, ακριβώς, είναι που προκαλεί τη λυσσαλέα αντίδραση της Άγκυρας, η οποία κάνει επίδειξη δύναμης αποκλείοντας το ιταλικό πλωτό γεωτρύπανο της ΕΝΙ να φτάσει στον προορισμό του και να αρχίσει τις έρευνες και την άντληση, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να πείσει το Βερολίνο, το Παρίσι (που επίσης έχει άμεση εμπλοκή με την Total, όπως έχουν και οι Ολλανδοί με την Shell) και φυσικά τη Ρώμη ότι θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντά τους, εάν τα συνδυάσουν με τα τουρκικά.

Στο Αιγαίο, τέλος, είναι φανερό ότι επιλογή της Αθήνας, τόσο της κυβέρνησης όσο και της ΝΔ –που δεν είναι τυχαίο ότι εδώ δεν σηκώνει ιδιαιτέρως τους τόνους– είναι να τηρηθούν χαμηλοί τόνοι, καθώς έχουν συνείδηση ότι σήμερα βρίσκονται σε θέση αδυναμίας απέναντι στην Τουρκία. Οι «ημέτεροι» ποντάρουν στη στήριξη των ΗΠΑ και του Τραμπ, λόγω της εκδούλευσης που τους προσφέρουν με τα Σκόπια και της εκρηκτικής αντιπαράθεσής τους με τον Ερντογάν στη Μέση Ανατολή, αλλά και των Ευρωπαίων, που επίσης δεν τα πάνε αυτή την περίοδο πολύ καλά με τον «σουλτάνο».

Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι το πρώτο μήνυμα της Ουάσινγκτον –«βρείτε τα!»– αποτέλεσε ένα σοκ, που μάλλον τους προσγείωσε απότομα, αναγκάζοντάς τους να θυμηθούν τα όσα συνέβησαν κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και στο επεισόδιο του 1996 στα Ίμια. Όσο για τους Ευρωπαίους, παρά τις αρχικές επικριτικές για τον Ερντογάν δηλώσεις της Κομισιόν, η επίσκεψη Γιλντιρίμ στη Μέρκελ και η γενικότερη στάση τους μάλλον δεν δικαιολογούν ιδιαίτερη αισιοδοξία.

Ποντάρισμα στα χαρτιά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ είναι χαμένο από χέρι!
 Γιώργος Παυλόπουλος/prin.gr

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.