05/19/18

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Το μείζον πρόβλημα-μειονέκτημα του ονόματος “Μακεδονία του Ίλιντεν” είναι ότι, όπως και το “Νέα Μακεδονία”, αναφέρεται στην όλη Μακεδονία και όχι σε τμήμα της. Ως εκ τούτου, επικυρώνει, αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού και κατ’ επέκτασιν συντηρεί τις όποιες φαντασιακές βλέψεις των Σλαβομακεδόνων επί της ελληνικής Μακεδονίας... 


Κάναμε αμάν και πώς να γλυτώσουμε από το “Νέα Μακεδονία” (“Νόβα Μακεντόνιγια”) και μας προέκυψε το “Μακεδονία του Ίλιντεν” (“Ιλιντένσκα Μακεντόνιγια”). Το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά το έχει, έστω και κατ’ αρχήν αποδεχθεί, επιβεβαιώνει για μία φορά ακόμα ότι τόσο ο υπουργός Εξωτερικών όσο και ο πρωθυπουργός (και όχι μόνο αυτοί) δεν έχουν κατανοήσει ποιο είναι πραγματικά το εθνικό διακύβευμα σ’ αυτή την υπόθεση. Γι’ αυτό και τείνουν να θεωρούν όλες τις σύνθετες ονομασίες περίπου το ίδιο πράγμα.

Η συζήτηση, όμως, για το είδος του επιθετικού προσδιορισμού δεν είναι καθόλου σχολαστική. Για να λυθεί πραγματικά το πρόβλημα, χωρίς εκατέρωθεν ταπεινώσεις, πρέπει να επιβληθεί η σύνθετη ονομασία, που θα αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής κι όχι εθνικές ιδεοληψίες. Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή.

Στους νεότερους χρόνους στη γεωγραφική περιοχή Μακεδονία, έτσι όπως συμβατικά έχει ορισθεί, κατοικούν πολλές εθνότητες (Έλληνες, Σλάβοι, Βούλγαροι, Αλβανοί και παλιότερα Εβραίοι και Οθωμανοί). Η Μακεδονία δεν είναι η πατρίδα ενός και μόνο έθνους. Ως εκ τούτου, οι εθνότητες που την κατοικούν έχουν δικαίωμα στη χρήση του γεωγραφικού όρου Μακεδονία, αλλά δεν έχουν δικαίωμα να τον μονοπωλούν.

Οι Σλαβομακεδόνες, όμως, τον μονοπωλούν. Ονομάζοντας το κράτος τους “Μακεδονία”, τον εαυτό τους “Μακεδόνες” και τη γλώσσα τους “μακεδονική”, ενώ είναι Μέρος αυτοπροβάλλονται σαν να είναι Όλον. Δεν πρόκειται για αθώο ατόπημα. Η κρατική ιδεολογία των Σκοπίων εμφανίζει τη Μακεδονία σαν πατρίδα του ανύπαρκτου “μακεδονικού έθνους”. Κατ’ επέκτασιν, εμφανίζει τη λεγόμενη Μακεδονία του Αιγαίου να βρίσκεται υπό ελληνική κατοχή και τη λεγόμενη Μακεδονία του Πιρίν υπό βουλγαρική κατοχή!

Το Μέρος και το Όλον


Οι Σλαβομακεδόνες δηλώνουν ότι το όνομα “Μακεδονία”/ “μακεδονική” είναι η ταυτότητά τους, επειδή μέσω αυτού νομιμοποιούν το ιδεολόγημα της “διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας”. Με άλλα λόγια, μονοπωλούν το όνομα “Μακεδονία” για το κράτος και “μακεδονική” για την ιθαγένεια και τη γλώσσα, με σκοπό ακριβώς το Μέρος να εγγράψει υποθήκη επί του Όλου. Αυτό ακριβώς είναι το περιεχόμενο του “Μακεδονισμού”.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να βρεθεί μία οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία, έστω και erga omnes, για να κλείσει όπως-όπως το πρόβλημα. Ζητούμενο είναι να επιβληθεί η σύνθετη ονομασία που αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής, που ακυρώνει το ιδεολόγημα του “Μακεδονισμού”, την προσπάθεια του Μέρους να σφετερισθεί το Όλον. Μόνο έτσι οι Σλαβομακεδόνες θα αποδεχθούν αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύουν στην περιοχή. Αυτός είναι ο πυρήνας του προβλήματος και μόνο αν αντιμετωπισθεί έτσι μπορεί να προκύψει μία βιώσιμη λύση, η οποία να σέβεται τις θεμιτές ευαισθησίες όλων των εθνοτήτων της περιοχής.

Το όνομα που έριξαν στο τραπέζι οι Ζόραν Ζάεφ και Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι σύνθετη ονομασία, αλλά με ιστορικό προσδιορισμό. Πολλοί θεωρούν όχι αδίκως ότι ο ιστορικός αυτός προσδιορισμός είναι η επιτομή του αλυτρωτισμού. Είναι αλήθεια ότι εκείνη την εποχή Έλληνες και Βούλγαροι ανταγωνίζονταν για το ποιο από τα δύο αυτά έθνη θα θέσει υπό τον έλεγχό του τη γεωγραφική Μακεδονία, ιδίως το νότιο και κεντρικό τμήμα της.

Το βόρειο τμήμα της γεωγραφικής Μακεδονίας ήταν αντικείμενο ανταγωνισμού μεταξύ Σέρβων και Βουλγάρων. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η εξέγερση εκείνη είχε στόχο την εκδίωξη των Οθωμανών με σκοπό ολόκληρη η Μακεδονία να περιέλθει στον έλεγχο των τότε Βουλγάρων κομιτατζήδων, οι οποίοι είχαν από τότε για λόγους σκοπιμότητας υψώσει τη σημαία ενός πρώιμου βουλγαρόφρονος Μακεδονισμού. Αυτά, ωστόσο, είναι ιστορία.

Επικυρώνει τον Μακεδονισμό


Το μείζον πρόβλημα-μειονέκτημα του ονόματος “Μακεδονία του Ίλιντεν” είναι ότι, όπως και το “Νέα Μακεδονία”, αναφέρεται στην όλη Μακεδονία και όχι σε τμήμα της. Ως εκ τούτου, επικυρώνει, αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού και κατ’ επέκτασιν συντηρεί τις όποιες φαντασιακές βλέψεις των Σλαβομακεδόνων επί της ελληνικής Μακεδονίας. Οι γείτονες δεν έχουν την ισχύ να απειλήσουν την Ελλάδα, αλλά το ιδεολόγημά τους είναι αρκετό για να δηλητηριάζει τις διμερείς σχέσεις και να λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στη Βαλκανική.

Με επιπολαιότητα που σκοτώνει, η Αθήνα μιλάει πολύ για αλυτρωτισμό, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι το όχημα του αλυτρωτισμού δεν είναι κάποιες γενικές αναφορές στο Σύνταγμα της FYROM, αλλά το όνομα του κράτους, της ιθαγένειας, της εθνότητας και της γλώσσας. Είναι τραγικό το γεγονός ότι οι κυβερνώντες –και όχι μόνο– δείχνουν να μην κατανοούν το προφανές.

Η ΠΓΔΜ δεν είναι εθνικό κράτος. Είναι συνεταιρικό κράτος. Κύρια εθνική συνιστώσα είναι οι Σλαβομακεδόνες και δευτερεύουσα οι Αλβανομακεδόνες. Ως εκ τούτου, η ονομασία του κράτους δεν μπορεί να έχει εθνικό προσδιορισμό, δεν μπορεί το κράτος να ονομάζεται π.χ. Σλαβομακεδονία. Η ονομασία του αφενός πρέπει να είναι εθνικά ουδέτερη, προκειμένου να είναι αποδεκτή και από τις δύο εθνικές συνιστώσες, αφετέρου να καταδεικνύει πως πρόκειται για Μέρος και όχι για το Όλον.

Με άλλα λόγια η ονομασία πρέπει να είναι σύνθετη και ο επιθετικός προσδιορισμός στο “Μακεδονία” να είναι γεωγραφικός, ούτε χρονικός (“Νέα Μακεδονία”), ούτε ιστορικός (“Μακεδονία του Ίλιντεν”). Το όνομα που αντανακλά καλύτερα την πραγματικότητα είναι το “Άνω Μακεδονία”. Και ο Ζάεφ και ο Ντιμιτρόφ, άλλωστε, έχουν ομολογήσει ότι δεν μπορούν να μονοπωλούν ως κράτος τον όρο Μακεδονία, ο οποίος περιγράφει μία ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Γι’ αυτό και δημοσίως είχαν αποδεχθεί σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως το “Άνω Μακεδονία” (“Γκόρνα Μακεντόνιγια”).

Δεν δέχονταν, όμως, αυτό να γίνει το νέο συνταγματικό τους όνομα. Στην πραγματικότητα, επιδίωκαν να καθιερώσουν διπλή ονομασία. Όταν, όμως, διαπίστωσαν ότι η Αθήνα δεν υποχωρεί στο erga omnes και επειδή δεν έχουν σοβαρό επιχείρημα, οχυρώθηκαν πίσω από το γεγονός ότι δεν διαθέτουν την αναγκαία πλειοψηφία στη Βουλή για να αλλάξουν το Σύνταγμά τους και πως το “Άνω Μακεδονία” δεν θα περνούσε από το δημοψήφισμα, για τη διεξαγωγή του οποίου έχει δεσμευθεί ο Ζάεφ.

Erga omnes, αλλά με όνομα-παγίδα


Αυτά, ωστόσο, είναι δικά του προβλήματα και αυτός πρέπει να τα λύσει. Αντί γι’ αυτό, όμως, επινόησε έναν ευφυή διπλωματικό ελιγμό, ο οποίος συνιστά παγίδα για την Ελλάδα. Εκμεταλλεύθηκε το γεγονός ότι ο Τσίπρας και Κοτζιάς δεν κατανοούν το εθνικό διακύβευμα και την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις διάφορες σύνθετες ονομασίες. Τους πάσαρε, λοιπόν, το όνομα “Μακεδονία του Ίλιντεν”, παρότι είναι δεδομένο πως αυτό το όνομα θα προκαλέσει αντιδράσεις εκ μέρους του σύνοικου αλβανικού στοιχείου, αλλά και της Βουλγαρίας.

Το επιχείρημά του είναι ότι για λόγους ιδεολογίας και παράδοσης αυτό θα υπερψηφισθεί και από την εθνικιστική σλαβομακεδονική αξιωματική αντιπολίτευση του VMRO, αλλά και θα εγκριθεί από τον λαό στο δημοψήφισμα. Με άλλα λόγια τους προσφέρει το erga omnes, αλλά για ένα όνομα το οποίο, όπως προαναφέραμε, αντί να ακυρώνει, ουσιαστικά επικυρώνει τον Μακεδονισμό.

Εκτός όλων των παραπάνω, το “Μακεδονία του Ίλιντεν” έχει και ένα πρακτικό μειονέκτημα. Δεν διευκολύνει την εκφορά του ονόματος των πολιτών αυτού του κράτους. Και επειδή ήδη διεθνώς κατά κανόνα τους αποκαλούν “Μακεδόνες” αυτό θα επικρατήσει οριστικά. Αντιθέτως, οι τρίτοι μπορούν να κατανοήσουν και να υιοθετήσουν τον όρο Upper Macedonia και κατ’ επέκτασιν τον όρο Uppermacedonians. Στη διεθνή πρακτική υπάρχουν όροι όπως π.χ. Νότια Αφρική / Νοτιοαφρικανοί.

Το μόνο πλεονέκτημα που έχει ο όρος “Μακεδονία του Ίλιντεν” είναι ότι παραπέμπει σε ένα γεγονός που εγγράφεται στο πλαίσιο του σλαβικού ιστορικού χώρου. Ως εκ τούτου διαχωρίζει αυτό το κράτος και τους Σλαβομακεδόνες από την αρχαία μακεδονική κληρονομιά. Ο διαχωρισμός αυτός δεν αρκεί, όμως, για να γίνει αποδεκτό ένα όνομα.

Η προσπάθεια των Σλαβομακεδόνων να σφετερισθούν την ιστορική κληρονομιά των αρχαίων Μακεδόνων (η κυβέρνηση Ζάεφ είναι αλήθεια ότι ανέτρεψε την πολιτική Γκρουέφσκι) ενοχλεί την ελληνική κοινή γνώμη, αλλά το κύριο πρόβλημα είναι η σύγχρονη γεωπολιτική πτυχή. Και σ’ αυτό επίπεδο, όπως έχουμε ήδη αναλύσει, η “Ιλιντένσκα Μακεντόνιγια” αποτελεί μία παγίδα, στην οποία Τσίπρας και Κοτζιάς δείχνουν έτοιμοι να πέσουν μέσα.
 _______________________________

(*) Ο Σταύρος Λυγερός, επικεφαλής-διαχειριστής του slpress.gr, έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα αρθρογραφεί στο Πρώτο Θέμα. Συγγραφέας 13 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
πηγή: slpress.gr

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε χθες Παρασκευή 18/5 στο Σότσι της Ρωσίας, σε συνάντηση με την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, ότι θα αντιμετωπίσει τις προσπάθειες του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ για να μπλοκάρει ένα ρωσογερμανικό έργο αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream-2…


Η Ρωσία θα επιμείνει στην κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream-2, παρά τις προσπάθειες του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να την μπλοκάρει. Αυτή την δήλωση έκανε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν κατά την διάρκεια της συνάντησης του με την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στο Σότσι, με την οποία συζήτησαν μεταξύ άλλων την κατάσταση στην Συρία, το Ιράν και την Ουκρανία.

Η Γερμανίδα καγκελάριος, παρά τις διαφορές της με τη Μόσχα που εντάθηκαν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία το 2014, δεν έκρυψε το ενδιαφέρον της για την κατασκευή του αγωγού Nord-Stream-2, ο οποίος θα προμηθεύει με περισσότερο φυσικό αέριο την Βόρεια Ευρώπη και την Γερμανία.

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπ' όψιν το ενδεχόμενο να σταματήσει η διέλευση του ρωσικού φυσικού αερίου από την Ουκρανία με την κατασκευή του αγωγού Nord-Stream-2 ο οποίος την παρακάμπτει, η Γερμανίδα Καγκελάριος, τόνισε ότι ο ρόλος της Ουκρανίας ως χώρας διέλευσης πρέπει να διατηρηθεί μετά την κατασκευή του Nord-Stream-2. Προσέθεσε μάλιστα ότι η Γερμανία παρότι βλέπει το έργο της κατασκευής του αγωγού Nord-Stream-2 ως οικονομικής και εμπορικής σημασίας έργο, είπε ότι πρέπει να υπάρξουν και εγγυήσεις για την Ουκρανία.

Στην ουσία η Γερμανίδα καγκελάριος έδειξε να διαφοροποιείται από την θέση της Ουάσιγκτον στο ζήτημα της κατασκευής του αγωγού Nord-Stream-2, η οποία ανησυχώντας για την κατασκευή του είχε δηλώσει ότι σε εταιρείες που θα συμμετάσχουν στην κατασκευή του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου, ενδέχεται να επιβληθούν κυρώσεις.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, δείχνοντας ότι συμμερίζεται τις απόψεις της Γερμανίδας καγκελάριου για την Ουκρανία, είπε ότι «είμαστε πρόθυμοι να διατηρήσουμε αυτή την διέλευση (μέσω Ουκρανίας) εφόσον υπάρχει οικονομική σκοπιμότητα. Και μπορεί αυτό να επιτευχθεί μέσω συνομιλιών, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τέτοιες συνομιλίες με την ουκρανική πλευρά».

Ωστόσο ο Ρώσος πρόεδρος, αναφερόμενος στις αυξανόμενες ανάγκες σε φυσικό αέριο της Ευρώπης και την πρόθεση της Ουάσιγκτον να προωθήσει τα δικά της ενεργειακά συμφέροντα στην Ευρώπη με το να μπλοκάρει τον αγωγό Nord-Stream-2, είπε χαρακτηριστικά: «Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι σήμερα απλώς πρόεδρος των ΗΠΑ, είναι επίσης κι ένας δυνατός καλός επιχειρηματίας. Γι αυτό τον λόγο πιστεύω ότι ο ίδιος προωθεί και τα δικά του επιχειρηματικά συμφέροντα, με σκοπό να πουλήσει το αμερικανικό υγροποιημένο αέριο στην ευρωπαϊκή αγορά. Είναι κάτι τέτοιο εφικτό; Είναι εφικτό. Αλλά αυτό στοιχίζει ακριβά, είναι κατά 25%-30% ακριβότερο από το ρωσικό φυσικό αέριο που διοχετεύεται μέσω των αγωγών στην Ευρώπη. Κατανοώ τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Υπερασπίζεται τα δικά του επιχειρηματικά συμφέροντα, θέλει να προωθήσει το προϊόν του στην ευρωπαϊκή αγορά, όμως αυτό εξαρτάται από εμάς, από τους εταίρους μας στην Ευρώπη. Το έργο είναι ανοιχτό, ανοιχτό για να συμμετάσχουν σ' αυτό και άλλες χώρες».

Σήμερα άλλωστε η εφημερίδα Wall Street Journal σε άρθρο της με τίτλο «Trump Presses Germany to Drop Russian Pipeline for Trade Deal» έγραφε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από την Άγκελα Μέρκελ, να μην υποστηρίξει την κατασκευή του αγωγού Nord-Stream-2, προσφέροντας ως αντάλλαγμα συνομιλίες για την σύναψη μια νέας εμπορικής συμφωνίας σε σχέση με τους αμερικανικούς δασμούς στις εισαγωγές μετάλλων και τις εξαγωγές αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Ο αγωγός φυσικού Nord-Stream-2 είναι ένα έργο που συνιστά επέκταση του ήδη υπάρχοντος αγωγού Nord-Stream που συνδέει την Ρωσία με την Γερμανία υποθαλάσσια μέσω της Θάλασσας της Βαλτικής ο οποίος παρακάμπτει χώρες διέλευσης όπως είναι η Ουκρανία, Λευκορωσία, Πολωνία, οι χώρες τη Βαλτικής και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Στην ουσία ο αγωγός Nord-Stream-2 επαναλαμβάνει την όδευση του Nord-Stream και θα περνάει μέσα από τις αποκλειστικά οικονομικές ζώνες και θαλάσσια ύδατα της Ρωσίας, Φινλανδίας, Σουηδίας, Δανίας και Γερμανίας. Το μήκος του θα υπερβεί τα 1200 χιλιόμετρα και θα έχει δυνατότητα μεταφοράς 55 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως.
πηγή: newmoney.gr

Στη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας και για τα δέκα πολιτικά πρόσωπα, οδήγησε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που έγινε απόψε στη Βουλή για την υπόθεση NOVARTIS. Στην ψηφοφορία πήραν μέρος οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ, της Χρυσής Αυγής και 4 ανεξάρτητοι βουλευτές...


Την επιστροφή της δικογραφίας του σκανδάλου Novartis στη Δικαιοσύνη και για τα δέκα πολιτικά πρόσωπα που ελέγχονται αποφάσισε με μυστική ψηφοφορία η Ολομέλεια της Βουλής αποφαινόμενη με απόλυτη πλειοψηφία ότι το κοινοβούλιο είναι αναρμόδιο βάσει του σχετικού πορίσματος της Προανακριτικής για τη Novartis.

Το δρόμο της αποχώρησης επέλεξαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης πλην της Χρυσής Αυγής.

ΝΔ, ΔΗΣΥ, ΚΚΕ και ΠΟΤΑΜΙ κατήγγειλαν την κυβέρνηση για «παρωδία», «ψηφοφορία φιάσκο», «βρώμικο θέατρο σκιών», «κακοστημένη παράσταση» και προσπάθεια «υφαρπαγής» της ψήφου τους με τη διατύπωση του ψηφοδελτίου περί αναρμοδιότητας. Αποχή επέλεξε και η Ένωση Κεντρώων, διαμαρτυρόμενη για το κλείσιμο των εργασιών της Επιτροπής άρον-άρον και χωρίς διερεύνηση της ουσίας της υπόθεσης.

Στην ψηφοφορία συμμετείχαν 172 βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τη Χρυσή Αυγή και την ομάδα των ανεξάρτητων.

Τη μη άσκηση δίωξης από τη Βουλή λόγω αναρμοδιότητας για τον πρώην πρωθυπουργό Aντώνη Σαμαρά και την αποστροφή του φακέλού του στις εισαγγελικές αρχές ψήφισαν 166 βουλευτές τόσο ως προς το αδίκημα της δωροληψίας όσο και ως προς το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Για τον πρώην υπηρεσιακό πρωθυπουργό Παναγιώτη Πικραμμένο ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας 165 βουλευτές ως προς το αδίκημα της δωροδοκίας και 164 βουλευτές ως προς το αδίκημα της νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Στην περίπτωση του Επίτροπου Μετανάστευσης Δημήτρη Αβραμόπουλου ψήφισαν 168 βουλευτές την μη άσκηση δίωξης και για τα δύο αδικήματα.

Για τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Λοβέρδο ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας 165 βουλευτές για το αδίκημα της δωροληψίας και 164 βουλευτές για το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Στην ψηφοφορία για τον πρώην υπουργό της ΝΔ Ανδρέα Λυκουρέντζο 163 βουλευτές ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας για το αδίκημα της δωροληψίας και 162 για το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Για τον πρώην υφυπουργό Υγείας Μάριο Σαλμά 163 βουλευτές ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας για δωροληψία και 162 για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Στην ψηφοφορία για τον αντιπρόεδρο και πρώην υπουργό Υγείας της ΝΔ Άδωνι Γεωργιάδη 164 βουλευτές ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας για το αδίκημα της δωροληψίας και 163 για το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Για τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και πρώην υπουργό Οικονομικών Ιωάννη Στουρνάρα 164 βουλευτές ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας για δωροληψία και 165 για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Ως προς τον πρώην υπουργό και πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο 167 βουλευτές ψήφισαν τη μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας για το αδίκημα της δωροληψίας και 166 για το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος

Τέλος στην περίπτωση του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Κουτρουμάνη, 166 βουλευτές ψήφισαν την μη άσκηση δίωξης λόγω αναρμοδιότητας για δωροδοκία και 165 για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.