09/04/18

1339 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1173 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 753 ΕΛΛΑΔΑ 682 ΚΟΣΜΟΣ 668 Ε.Ε. 511 ΑΠΟΨΕΙΣ 471 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 82 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 22 ΕΥΖΩΙΑ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 E.E. 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 ΕΛΛΑ 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Οι υποκριτικές δηλώσεις των κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών για «έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία», η «φιλολογία» για «κοινωνικό μέρισμα» και αύξηση κατώτατου μισθού και άλλες εξαγγελίες που σχεδιάζει στην ομιλία του ο κ.Τσίπρας στη ΔΕΘ, μπορεί προσωρινά να δημιουργούν προσδοκίες σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα, δεν αναιρούν όμως τις «συντεταγμένες» της οικονομικής πολιτικής.. 


του Γιάννη Τόλιου *

«Τα μνημόνια της λιτότητας, της ύφεσης και της κοινωνικής ερήμωσης, επιτέλους τελείωσαν. Η χώρα ανακτά το δικαίωμα να ορίζει τις τύχες και το μέλλον της», ήταν μερικά σημεία του διαγγέλματος του πρωθυπουργού Α.Τσίπρα, από την Ιθάκη, με αφορμή την τυπική έξοδο της χώρας από το Γ’ Μνημόνιο. Αυτό που ωστόσο απέφυγε επιμελώς να σημειώσει είναι: Πρώτον, η «τυπική» έξοδος από τα Μνημόνια δεν σημαίνει κατάργηση του θεσμικού καθεστώτος των Μνημονίων (δεκάδες νόμοι και ρυθμίσεις), ούτε εγκατάλειψη της νεοφιλελεύθερη πολιτικής (φορο-λεηλασία λαϊκών εισοδημάτων, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί κατοικιών κά), ούτε επίσης της «υπερεθνικής επιτροπείας» σε βάθος χρόνου. Δεύτερον, δεν έκανε καμιά αναφορά στις ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με προφανή στόχο τον …«εξαγνισμό» από τα «ανομήματά» της.! Δηλ. την εφαρμογή του Γ’ Μνημονίου και ψήφιση ενός ακόμα «άτυπου» Μνημονίου για τη «μεταμνημονιακή περίοδο» 2019-22.

Λιτότητα και Επιτροπεία …παρούσες.!!


Δυστυχώς η χώρα δεν βγαίνει στο «ξέφωτο», ούτε οι τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού εξασφάλισαν έξοδο από τη «θηλιά» …του Χρέους, της Λιτότητας και της Επιτροπείας. Η …«Οδύσσεια» συνεχίζεται.!! Το δημόσιο χρέος ανέβηκε στο 186% του ΑΕΠ (ή 344 δις) σε σχέση με 127% (ή 298 δις) πριν την είσοδο στα Μνημόνια. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στο διάστημα 2009-2017, η Ελλάδα πλήρωσε συνολικά, για τοκοχρεολύσια δημόσιου χρέους, 336,2 δις €.!!! Οι δεσμεύσεις για νέες περικοπές συντάξεων και αφορολόγητου τα επόμενα χρόνια και η συνέχιση ξεπουλήματος ΔΕΚΟ για την επίτευξη εξουθενωτικών «πρωτογενών πλεονασμάτων» χάριν των πιστωτών (3,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο), δίνουν τις πραγματικές συνθήκες που η χώρα καλείται να κινηθεί τα επόμενα χρόνια.

Το πιο αρνητικό ίσως απ’ όλα, είναι η διατήρηση του πολυδαίδαλου πλέγματος «Επιτροπείας», που διαψεύδει τις δηλώσεις του κ.Τσίπρα. Η ανάκτηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, παραμένει ζητούμενο.! Ήδη το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη ’18, κλιμάκιο της «τρόϊκας» θα έλθει στην Αθήνα για έλεγχο της υλοποίησης των «μεταμνημονιακών δεσμεύσεων» και πρώτα απ’ όλα τους στόχους και μεγέθη του νέου προϋπολογισμού 2019. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι οι εκπρόσωποι της κυρίαρχης ελίτ Βρυξελλών και Βερολίνου (Α.Μερκελ, Π.Μοσκοβισί, Μ.Ντράγκι, Β.Ντομπρόβσκι, Ολ.Σολτς, κά), με «μια φωνή» επαναλαμβάνουν την «τήρηση των δεσμεύσεων» και κυρίως την εξασφάλιση πρωτογενών πλεονασμάτων χάριν των πιστωτών. Θα τους αγνοήσει ο κ.Τσίπρας ή θα διαπραγματευθεί και πάλι ….«σκληρά» όπως έκανε μέχρι σήμερα;

Οι υποκριτικές δηλώσεις των κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών για «έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία», η «φιλολογία» για «κοινωνικό μέρισμα» και αύξηση κατώτατου μισθού και άλλες εξαγγελίες που σχεδιάζει στην ομιλία του ο κ.Τσίπρας στη ΔΕΘ, μπορεί προσωρινά να δημιουργούν προσδοκίες σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα, δεν αναιρούν όμως τις «συντεταγμένες» της οικονομικής πολιτικής. Αβάσιμες και «κούφιες» είναι παράλληλα και οι αντιπολιτευτικές «κορώνες» της ΝΔ και των δυνάμεων του «μνημονιακού τόξου» που έχουν στο DNA τους την «πάση θυσία» παραμονή στη «φυλακή» της ευρωζώνης. Παραπλανητικές είναι επίσης οι προσπάθειες να εμφανιστεί ο τελευταίος ανασχηματισμός, με γνωστά μνημονιακά πρόσωπα, ως διεύρυνση της πολιτικής επιρροής της κυβέρνησης, καθώς η επαναφορά στην ζωή, χρεοκοπημένων ψευτοδιλημμάτων (όπως «δεξιά-προοδευτικές δυνάμεις» σε απόσπαση από το χαρακτήρα της οικονομικής πολιτικής), με προφανή στόχο να κρατηθούν οι σημερινοί κυβερνώντες στην εξουσία.

Η αληθινή έξοδος από τα Μνημόνια


Η εφαρμογή φιλολαϊκής πολιτικής εξόδου από την κρίση, παραγωγικής ανόρθωσης, δραστικής μείωσης της ανεργίας, ουσιαστικής βελτίωσης της ζωής των μισθωτών, συνταξιούχων, λαϊκών στρωμάτων και νεολαίας, προϋποθέτει ανατροπή της Λιτότητας και της Επιτροπείας και βαθιά διαγραφή του Χρέους. Είναι η μόνη επιλογή που ανοίγει ελπιδοφόρους ορίζοντες και αργά ή γρήγορα ο ελληνικός λαός θα την επιβάλλει. Γι’ αυτήν τη λύση αγωνίζεται με συνέπεια η «Λαϊκή Ενότητα» (ΛΑΕ), στηρίζοντας τις αγωνιστικές του αντιστάσεις.
 ___________________________

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι μέλος της ΠΓ της ΛΑΕ και υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής. Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθήνας.
πηγή: ertopen
 

Οι δασμοί των ΗΠΑ στην Ε.Ε. φαίνεται πως αλλάζουν τις γεωπολιτικές και εμπορικές σχέσεις των πάλαι ποτέ στενών συμμάχων. Ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας σ' αυτές τις τεκτονικές αλλαγές. Και γιατί η Μόσχα αποτελεί το τελικό «καταφύγιο» για τις Βρυξέλλες, και όχι μόνο.


Την έκβαση των γεωπολιτικών ανακατατάξεων, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη τους τελευταίους μήνες, αναμένει η Ελλάδα, με στόχο να αξιοποιήσει τις νέες ευκαιρίες που διανοίγονται, ιδίως στο πεδίο της ενεργειακής και εμπορικής πολιτικής.

Θρυαλλίδα όλων αυτών των εξελίξεων αποτελεί η στρατηγική στροφή των ΗΠΑ στην πολιτική των δασμών και των κυρώσεων, η οποία έχει προκαλέσει την έκρηξη και την οργή των πάλαι ποτέ συμμάχων της Ουάσινγκτον.

Οι τελευταίοι, ως αποτέλεσμα, αναζητούν και αναλύουν τις εναλλακτικές επιλογές, με αποτέλεσμα να έχουν ήδη αρχίσει να κοιτούν προς… Ρωσίας πλευρά, της οποίας ο φυσικός πλούτος, και συγκεκριμένα το αέριο, συνιστά το μεγάλο διαπραγματευτικό της όπλο.

Οι αλλαγές στις γεωπολιτικές ισορροπίες είναι βέβαιες. Και η Ελλάδα περιμένει την αποκρυστάλλωση όλων αυτών των έντονων διεργασιών, προκειμένου να διαμορφώσει τις νέες συμμαχίες, οι οποίες θα τις επιτρέψουν να αναδυθεί ισχυρότερη τόσο στο εμπορικό, όσο και στο ενεργειακό πεδίο.

Η αρχή του… κακού


Τον περασμένο Μάρτιο, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να ανοίξει, στην κυριολεξία, πόλεμο με την Ευρωπαϊκή Ένωση και μία σειρά άλλων χωρών, προαναγγέλλοντας την επιβολή αυξημένων δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου. Οι απειλές έγιναν πράξη τον Ιούνιο, όταν και ενεργοποιήθηκαν οι αμερικανικοί δασμοί.

Ωστόσο, η πολιτική των δασμών και των κυρώσεων, στην οποία φαίνεται πως έχει «εθιστεί» ο Αμερικανός πρόεδρος, δεν εξαντλήθηκε εκεί. Πέραν του ατέρμονος εμπορικού πολέμου με την Κίνα, την Τουρκία, την Ινδία, ακόμη και τον Καναδά, ο Λευκός Οίκος αποφάσισε αιφνιδίως να ασχοληθεί και με τη μικρή… Ελλαδίτσα!

Εκτός των δασμών στον χάλυβα και στο αλουμίνιο, τον Μάρτιο του 2018, το υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ ξεκίνησε έρευνα αντι-ντάμπινγκ για τις εισαγωγές σωλήνων μεγάλου διαμετρήματος. Ανάμεσα στις στοχοποιημένες χώρες είναι και η Ελλάδα, μέσω της Σωληνουργείας Κορίνθου.

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της αμερικανικής έρευνας μόνο ενθαρρυντικά δεν αποδείχθηκαν: Επιβολή δασμών, ύψους 22,5%, στις εισαγωγές σωλήνων από την ελληνική εταιρεία. Οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στις αρχές του επόμενου έτους, αλλά η ζημιά στην ελληνική μεταλλευτική αγορά έχει ήδη γίνει αισθητή.

Γιατί η Ελλάδα;


Τι έπαθε, επομένως, ο Τραμπ και αποφάσισε να ασχοληθεί με την Ελλάδα, την ίδια ώρα μάλιστα, που έχει μία σειρά ανοιχτών μετώπων, όπως για παράδειγμα αυτό της Τουρκίας;

«Το πρόβλημα Ελλάδας-ΗΠΑ είναι ευρύτερο και δεν αφορά αποκλειστικά τη δική μας χώρα» δηλώνει στο Sputnik o καθηγητής Διεθνών Εμπορικών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Χρήστος Νίκας.

«Δεν νομίζω ότι έχει κάτι προσωπικό με την Ελλάδα, αλλά η συγκεκριμένη απόφαση φέρεται να εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των δράσεων της αμερικανικής διπλωματίας, η οποία σαφέστατα έχει στοχοποιήσει, μεταξύ άλλων, και την Ευρώπη» σπεύδει να προσθέσει.

Ο Έλληνας καθηγητής εκτιμάει ότι «μία από τις παρενέργειες της εκλογής Τραμπ είναι η εξής: Η προσπάθεια να ξαναγραφούν οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας». Τι επιχειρεί να κάνει δηλαδή; «Εξετάζει τους τομείς, στους οποίους παλαιότερα οι ΗΠΑ κυριαρχούσαν, αλλά πλέον υστερούν σημαντικά, και αποφασίζει να επιβάλλει δασμούς, με στόχο την εκ νέου τόνωσή τους».

Ως εκ τούτου, η Ελλάδα της έλαχε να πληρώσει και η ίδια το μάρμαρο αυτή της αλλοπρόσαλλης στρατηγικής, και θα συνεχίσει να το κάνει, εφόσον υπάρξει νέα κλιμάκωση στις εμπορικές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Μπούμερανγκ» για την Ελλάδα το πλεόνασμα με τις ΗΠΑ


Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα πληρώνει και το γεγονός ότι εμφανίζει πλεόνασμα στο εμπορικό ισοζύγιο με τις ΗΠΑ. «Στόχος του Τραμπ είναι να περιορίσει αυτό το πλεόνασμα και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να το επιτύχει» παραδέχεται ο κ. Νίκας.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εμπορίου των ΗΠΑ, καταγράφει σταθερό πλεόνασμα κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι ετών, το οποίο το 2017 ανήλθε σε 343,1 εκατ. δολάρια (327,9 εκατ. ευρώ).

Πιο συγκεκριμένα, η αξία των εξαγωγών, το προηγούμενο έτος, διαμορφώθηκε σε 1,257 δισ. δολάρια, ενώ οι εισαγωγές από τις ΗΠΑ ανήλθαν σε 914,6 εκατ. δολάρια, παραμένοντας σχεδόν αμετάβλητες έναντι του 2016.

Βάσει των διαθέσιμων δεδομένων, οι κυριότερες ελληνικές εξαγωγές συνίστανται σε λάδια από πετρέλαιο, λαχανικά, τσιμέντα, οπτάνθρακα, ελαιόλαδο, ηλεκτρικές αντιστάσεις, σωλήνες χαλκού και χάλυβα, τυριά και ψάρια.

Όσον αφορά τους σωλήνες, οι οποίοι έχουν στοχοποιηθεί από την Ουάσιγκτον, η αξία των εξαγωγών διαμορφώθηκε το 2017 σε περίπου 55 εκατ. δολάρια, εκ των οποίων τα 10,7 εκατ. δολάρια αφορούσαν σωλήνες μεγάλου διαμετρήματος. Το ποσό των 10,7 εκατ. δολαρίων είναι αισθητά μειωμένο σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, όταν οι εξαγωγές είχαν εκτιναχθεί σε 69,9 εκατ. δολάρια το 2016 και στα 197,1 εκατ. δολάρια το 2015.

«Οι ΗΠΑ θα κόψουν τις εισαγωγές όποιων προϊόντων μπορούν να κατασκευάσουν και να παράξουν από μόνες τους. Αυτή είναι η κεντρική πολιτική απόφαση του Τραμπ και η οποία αναντίρρητα θα επηρεάσει και την Ελλάδα» επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Έλληνας καθηγητής.

Αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών και… Ρωσία


Από την πλευρά του, το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων φαίνεται πως προχωράει ένα βήμα παραπέρα, εκτιμώντας ότι πλέον διαμορφώνονται οι κατάλληλες συνθήκες για μία ευρύτερη αλλαγή στις γεωπολιτικές ισορροπίες τόσο της Ελλάδας όσο κυρίως, της Ευρωπαϊκής Ένωσης ευρύτερα.

Το φλερτ μεταξύ Βρυξελλών και Μόσχας έχει γίνει πιο εμφανές από ποτέ, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζεται και στην κατασκευή του «Nord-Stream 2», του αγωγού μέσω του οποίου θα μεταφέρεται ρωσικό αέριο από τη Ρωσία στη Γερμανία.

Η εξάρτηση της Ε.Ε. από το ρωσικό αέριο και το ρωσικό πετρέλαιο παραμένει υψηλή. Επομένως, τα περιθώρια ελιγμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι περιορισμένα, ιδίως μετά και την πολεμική ρητορική της Ουάσιγκτον. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι τόσο το Βερολίνο όσο και το Παρίσι έχουν ρίξει γέφυρες επικοινωνίας με τη Μόσχα.

Η Γερμανία, μέσω του υπουργού Εξωτερικών, Χάικο Μάας, έχει εκφράσει επανειλημμένως την ανάγκη σύσφιγξης της συνεργασίας με τη Ρωσία, καθώς τα συμφέροντα των δύο πλευρών είναι αλληλοσυμπληρούμενα. Για «νέα προσέγγιση» με τη Ρωσία έκανε πρόσφατα λόγο και ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της «στρατηγικής συνεργασίας» μεταξύ των δύο πλευρών.

Συνολικά, η εξάρτηση της Ε.Ε. από το ρωσικό φυσικό αέριο προσεγγίζει το 30%, ενώ μεμονωμένα, το ποσοστό αρκετών χωρών, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, ξεπερνάει το 50%.

Ο ρόλος του τουρκικού παράγοντα


Σύμφωνα με το αναλυτή του Ινστιτούτου, «αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μία περίοδο βαθιών και ουσιωδών ανακατατάξεων, καθώς η παραδοσιακή συμμαχία Τουρκίας-ΗΠΑ αποτελεί μακρινό παρελθόν, προλειαίνοντας τον δρόμο για μία μελλοντική σχέση Τουρκίας-Ρωσίας».

Αυτές οι εξελίξεις, σε πρώτη ανάγνωση, δεν φαίνεται να επηρεάζουν την Ε.Ε. και την Ελλάδα. Ωστόσο, η κατάσταση είναι αρκετά πιο περίπλοκη, όπως παραδέχεται ο ίδιος αναλυτής. «Και ο λόγος δεν είναι άλλος από το ρωσικό αέριο».

«Μία αλλαγή στις επικρατούσες γεωπολιτικές ισορροπίες, θα επιφέρει σοβαρές ανακατατάξεις και στον κλάδο του αερίου. Η κατασκευή αγωγών, οι οποίοι θα φέρνουν αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και το Καζακστάν, όπως για παράδειγμα ο ΤΑΡ, μπορεί να τιναχτεί στον αέρα» προειδοποιεί χαρακτηριστικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο στο Αζερμπαϊτζάν όσο και στο Καζακστάν, τα κοιτάσματα αερίου ελέγχονται από αμερικανικές εταιρείες και επομένως, τελούν υπό τον επιρροή του αμερικανικού παράγοντα.

Υπενθυμίζεται παράλληλα, πως οι πρώτες «φωνές» εναντίον του ΤΑΡ έχουν ήδη εκφραστεί, με την κυβέρνηση της Ιταλίας να σχεδιάζει την επαναξιολόγηση του έργου, κάτι το οποίο βέβαια, θα φανεί πιο ξεκάθαρα τους επόμενους μήνες.

Εξισορρόπηση των σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας


«Το επεισόδιο του καλοκαιριού στις σχέσεις Αθήνας-Μόσχας, το οποίο οδήγησε στην απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα, φαίνεται πως σταδιακά αποτελεί παρελθόν» επισημαίνει την ίδια ώρα ο αναλυτής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

Σ' αυτό συνηγορεί άλλωστε, και η πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να επισκεφτεί τη ρωσική πρωτεύουσα τους επόμενους μήνες, κατά πάσα πιθανότητα εντός του Νοεμβρίου.

«Ο Τσίπρας πιστεύει πως ό,τι έγινε, έγινε και πρέπει να το αφήσουμε πίσω. Πρέπει να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις με τη Ρωσία, αφήνοντας πίσω ό,τι συνέβη και να προχωρήσουμε με τις σχέσεις μας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θέλει να επισκεφτεί τη Μόσχα πριν το τέλος του έτους» είχε δήλωσε κυβερνητική πηγή, μιλώντας στο Sputnik, στις 23 Αυγούστου.

«Αν ο Αλέξης Τσίπρας έρθει στη Ρωσία, αυτό το περιστατικό θα ανήκει στο παρελθόν. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που είναι πολύ πιο κοντά στη Ρωσία, πνευματικά και ιστορικά, και νομίζω ότι θα είναι σωστό, αν κάνουμε και το βήμα προς τα εμπρός από τη δική μας πλευρά, να αφήσουμε πίσω μας αυτό το γεγονός» είχε υποστηρίξει, συνεπικουρικά, ο Ρώσος πολιτικός επιστήμονας, Γιούρι Σβέτοφ.

Σ' αυτό το πλαίσιο, επισημαίνει ο αναλυτής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, «οι προοπτικές ανάπτυξης μίας νέας σχέσης μεταξύ Αθήνας-Μόσχας, είναι σαφώς πιο ευοίωνες σε σχέση με ό,τι εικάζουν οι περισσότεροι». «Και αυτό εντάσσεται στην ευρύτερη στροφή της Ευρώπης προς τη ρωσική πλευρά» σπεύδει να συμπληρώσει.

Το ελληνο-ρωσικό εμπόριο


Οι εμπορικές σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας, όπως προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία, διαγράφουν σταθερή άνοδο την τελευταία τριετία, με τις ελληνικές εξαγωγές κατά τη διάρκεια του 2017, να παρουσιάζουν άνοδο της τάξης του 8,8%, ενώ η αξία των εισαγωγών από τη Ρωσία εκτινάσσονται κατά 21,4%.

Ο όγκος του διμερούς εμπορίου, το προηγούμενο έτος, ενισχύθηκε στο άκρως εντυπωσιακό ποσοστό του 20,5% και διαμορφώθηκε στα 3,6 δισ. ευρώ, παραμένοντας βέβαια, ελλειμματικό εις βάρος της Ελλάδας κατά 3,1 δισ. ευρώ, λόγω κυρίως των εισαγωγών φυσικού αερίου. Άλλωστε, η εξάρτηση της Ελλάδας από το ρωσικό αέριο, όπως προαναφέρθηκε, υπερβαίνει το 60%.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ των ελληνικών εξαγωγών, ξεχωρίζουν οι σωλήνες χαλκού, η αξία των οποίων από 3,8 εκατ. ευρώ το 2013 εκτινάχθηκαν στα 13,5 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας άλμα 256,1%, ενώ η αύξηση μεταξύ του 2017 και του 2016 διαμορφώθηκε στο ου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 81,7%. 
πηγή: sputniknews

Ο γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, τονίζει σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» πως ο Πρωθυπουργός «τελείωσε οριστικά τον ιστορικό ΣΥΡΙΖΑ» με τον ανασχηματισμό...



Ο γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης διατηρεί μια σκληρή γραμμή για τη σημερινή κυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα, ενώ μαζί με τους συντρόφους του βάζουν μπροστά τις κινηματικές μηχανές για ένα θερμό φθινόπωρο με πρώτο σταθμό τη ΔΕΘ. Σε μια εφ" όλης της ύλης συνέντευξη στα «ΝΕΑ» αποδομεί τον πρόσφατο ανασχηματισμό του Αλέξη Τσίπρα, εξηγεί γιατί θεωρεί Δεξιά τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ απευθύνει πρόσκληση για ένα νέο μέτωπο ριζοσπαστικών δυνάμεων που θα ξεκινάει από το ΚΚΕ και θα φτάνει μέχρι την Πλεύση Ελευθερίας.

Ενα πρώτο σχόλιο για τον πρόσφατο ανασχηματισμό; 


Παναγιώτης Λαφαζάνης: Με τον ανασχηματισμό ο Αλέξης Τσίπρας τελείωσε οριστικά τον ιστορικό ΣΥΡΙΖΑ. Ενα ένα τα παλιότερα ιστορικά στελέχη του, όσο και αν προσκύνησαν τα Μνημόνια και ανέχτηκαν τη «χαμογελαστή» τυραννία του Τσίπρα, πετάγονται σιγά σιγά στον κάλαθο των αχρήστων ή σε διακοσμητικούς ρόλους. Τη θέση τους παίρνουν πολιτικά αδίστακτοι «νεαροί», παρατρεχάμενοι του Μαξίμου, που διακατέχονται από την ίδια πολιτική κυνικότητα, τον ίδιο πολιτικό αμοραλισμό και την ίδια πολιτική κενότητα και απληστία με τον Τσίπρα. Σε λίγο, όμως, αντί για τον Κρόνο, θα είναι τα «παιδιά» του που θα κατασπαράξουν πρώτα και χωρίς κανένα έλεος τον «πατέρα» τους. Το τραγικότερο όμως είναι ότι με την υπουργοποίηση της Παπακώστα, της Ζορμπά και της Ξενογιαννακοπούλου ο Τσίπρας «γλείφει εκεί που έφτυνε» και υποκύπτει στη χειρότερης μορφής πασοκοδεξιά, η οποία, όπως φαίνεται, έχει στοιχειώσει σε αυτόν τον τόπο και όλα τα σφάζει και τα μαχαιρώνει. Στην πολιτική κουρελού ενός σάπιου και δουλοπρεπούς ελληνικού πολιτικού κατεστημένου όλοι έχουν αποκτήσει πλέον αχρωματοψία και το μόνο χρώμα που τους ευαισθητοποιεί και τους συνεπαίρνει είναι το χρώμα της καρέκλας, των προνομίων και των λαφύρων της.

Πιστεύετε στο δίπολο Αριστερά – Δεξιά με πόλους τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ και αν όχι, γιατί; 


Παναγιώτης Λαφαζάνης: Κάποτε, όπως πολύ καλά θυμάστε, το ασυμβίβαστο δίπολο της πολιτικής ζωής ήταν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, το «φως και το σκοτάδι» του μακαρίτη του Κουτσόγιωργα. Το δίπολο αυτό είδατε τι απέγινε. Εξελίχθηκε σε έναν κυβερνητικό πασοκοδεξιό κιμά με Σαμαρά – Βενιζέλο και με σημαία τη μνημονιακή αποικιοποίηση της χώρας. Τώρα το υποτιθέμενο νέο δίπολο μεταξύ της ψευδοαριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη θα έχει χειρότερο κατάντημα. Αλλωστε, ρωτήστε τις κυρίες Παπακώστα, Ξενογιαννακοπούλου και Ζορμπά να σας εξηγήσουν τις διαφορές ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και ΝΔ. 

Θα στρατευόσασταν σε ένα αντιδεξιό μέτωπο; 


Παναγιώτης Λαφαζάνης: Θα μπορούσα να στρατευτώ μόνο αν στην πλευρά της Δεξιάς, με την ουσιαστική έννοια της τελευταίας, κατατάσσατε και τον μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του. Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι στη σημερινή Βουλή δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Η Λαϊκή Ενότητα, παρότι εκτός Βουλής, είναι η μόνη ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και στο σημερινό παρακμιακό σύστημα. Είμαστε οι μόνοι, επίσης, που παρουσιάζουμε ρεαλιστικό ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα και ενωτική πρόταση για θετική δημοκρατική ανατροπή εδώ και τώρα και όχι για τον άλλο κόσμο.

Η Λαϊκή Ενότητα πώς θα κινηθεί ενόψει ΔΕΘ και φθινοπώρου; 


Παναγιώτης Λαφαζάνης: Μέσα στο φθινόπωρο ως ΛΑΕ θα περάσουμε σε νέα μεγάλη αντεπίθεση, με πρώτο σταθμό τη ΔΕΘ. Εκεί θα παρουσιάσουμε μια δέσμη προτάσεων και μετώπων. Από αυτήν την Τετάρτη ξεκινάμε, επίσης, τη μάχη κατά των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων. Εδώ βρίσκεται το τραγικότερο και μονιμότερο Μνημόνιο της χώρας και η ταφόπετρα του τόπου. Συνεχίζουμε, επίσης, τον αγώνα κατά των ιδιωτικοποιήσεων και ειδικά του ξεπουλήματος της ενέργειας και ενάντια στις γενικευμένες απάνθρωπες αποκοπές ρεύματος που προωθεί αδίστακτα η υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ. «Δεν έχω και γι" αυτό δεν πληρώνω» είναι το σύνθημα και η αξιοπρέπεια των καιρών απέναντι σε όλα τα χαράτσια, την υπερφορολόγηση, τις υπεξαιρέσεις και τις δόσεις που μας πνίγουν και πνίγουν και την οικονομία. Η Ελλάδα χρειάζεται επαναθεμελίωση και αναπτυξιακή επανεκκίνηση με επαναφορά βασικών εργασιακών κατακτήσεων, με μια μεγάλη διαγραφή του παράνομου δημόσιου χρέους, μια ευρεία σεισάχθεια στα ιδιωτικά χρέη, με δημόσιες τράπεζες και μια εκτεταμένη επενδυτική χρηματοδότηση και βεβαίως με την εθνική ανάκτηση της νομισματικής πολιτικής.

Μπορεί να δούμε συγκλίσεις με άλλες δυνάμεις; 


Παναγιώτης Λαφαζάνης: Η ενωτική πρόσκληση η δική μου και της ΛΑΕ είναι ανοικτή και καθημερινή. Τώρα το λέω με ακόμα μεγαλύτερη έμφαση: η χώρα μας έχει όσο ποτέ ανάγκη από ένα μεγάλο μέτωπο ισότιμης συνεργασίας όλων χωρίς εξαίρεση – δεν περισσεύει κανείς – των ριζοσπαστικών, των αριστερών, των προοδευτικών, των πατριωτικών και δημοκρατικών δυνάμεων, που αμφισβητούν το σημερινό σύστημα. Ενα πρώτο βήμα σε αυτήν τη μετωπική κατεύθυνση έχει γίνει με το γνωστό κείμενο των 1-1-4. Το όραμά μου είναι μια μεγάλη συμπαράταξη δυνάμεων, πέρα από όποιες διαφορές, για την ελευθερία, την πραγματική δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τον οικονομικό μετασχηματισμό και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Συμπαράταξη που θα ξεκινάει από το ΚΚΕ και θα φθάνει έως την Πλεύση Ελευθερίας και σειρά άλλων προοδευτικών πατριωτικών δυνάμεων. 

Παίρνετε θέση συχνά κατά της ατλαντικής πρόσδεσης της κυβέρνησης και υποστηρίζετε πως πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις με τη Ρωσία. Αυτό δεν βάζει σε κίνδυνο τη χώρα; 


Παναγιώτης Λαφαζάνης: Ποτέ άλλοτε η Ελλάδα δεν ήταν, ταυτόχρονα και σε τέτοιο βαθμό, πιόνι των ΗΠΑ, εξάρτημα της Γερμανίας και δορυφόρος των σιωνιστών του Ισραήλ. Ο Τζέφρι Πάιατ δεν είναι ένας πρεσβευτής απλώς των ΗΠΑ στην Αθήνα. Είναι ο σταθμάρχης της Ουάσιγκτον στην περιοχή με ευρύτατες αρμοδιότητες και εξουσιοδοτήσεις, ο οποίος μετά το πραξικόπημα στο Κίεβο εκτελεί και στην Ελλάδα ειδική αποστολή: την «ουκρανοποίηση» της χώρας και τη μετατροπή της σε νεοψυχροπολεμικό προτεκτοράτο αντιρωσικού προσανατολισμού. Σε αυτήν την επικίνδυνη λογική υπακούει και η συμφωνία των Πρεσπών με τις ιδιαίτερα επισφαλείς ρυθμίσεις και εθνικά προβληματικές όψεις της. Αυτή η εθελόδουλη κυβερνητική στρατηγική, ιδιαίτερα σε ένα νέο πολυπολικό περιβάλλον που έχει αναδυθεί στην περιοχή μας και στον κόσμο, είναι συνταγή εθνικής καταστροφής.
πηγή: tanea.gr

Η Σάρα Βάγκενκνεχτ, ηγετικό στέλεχος του Κόμματος της Αριστεράς, εγκαινιάζει σήμερα την νέα πολιτική κινηση "Aufstehen" (Ξεσηκωθείτε!). Στόχος της: μία αριστερή πλειοψηφία και αλλαγή διακυβέρνησης στη Γερμανία....


«Ένα θαύμα κάθε αρχή την κατοικεί» έγραφε κάποτε ο γερμανός συγγραφέας Έρμαν Έσσε. Τη δική της νέα αρχή έκανε η Σάρα Βάγκενκνεχτ στις αρχές Αυγούστου με την ιστοσελίδα Aufstehen.de. «Ξεσηκωθείτε!» θα μπορούσε να αποδοθεί στα ελληνικά το σύνθημα, που γρήγορα έγινε δημοφιλές hashtag. Σήμερα γίνεται η επίσημη παρουσίαση της νέας, πολυσυλλογικής πολιτικής κίνησης. Με το νέο εγχείρημα η επικεφαλής της Κ.Ο. της Αριστεράς στο γερμανικό κοινοβούλιο απευθύνεται κυρίως σε όσους δεν είναι οργανωμένοι σε κόμματα, αλλά θέλουν να συνεργαστούν σε μία κατεύθυνση αριστερής πλειοψηφίας.

Ο Γκρέγκορ Γύζι, το «είδωλο» της Αριστεράς στη Γερμανία, μάλλον δεν περιλαμβάνεται στους υποστηρικτές της ιδέας. Μιλώντας στην Deutsche Welle, λέει ότι μία τέτοια κίνηση δεν μπορεί να οργανωθεί «άνωθεν», αλλά πρέπει να προέλθει από τον ίδιο τον κόσμο «και μετά εσύ μπορείς να του δώσεις μία συγκεκριμένη οργανωτική μορφή». Ωστόσο, η Βάγκενκνεχτ προτίμησε να ακολουθήσει τον αντίστροφο δρόμο και άφησε να εννοηθεί ότι θα την ακολουθήσουν πολλοί επώνυμοι, όπως ο τραγουδοποιός Κόνσταντιν Βέκερ και ο παλαίμαχος σοσιαλδημοκράτης Ρούντολφ Ντρέσλερ.

Πρόσφατα ο Βέκερ δήλωσε ωστόσο ότι «μετά από ώριμη σκέψη» αποφάσισε να μη συμμετάσχει. Αντιθέτως, ο Ντρέσλερ κάλεσε το ταλαιπωρημένο από αλλεπάλληλες ήττες σοσιαλδημοκρατικό κόμμα να αντιμετωπίσει θετικά την κίνηση Βάγκενκνεχτ, η οποία μάλιστα, όπως υποστηρίζει, «είναι ουσιαστικά η μοναδική ευκαιρία του SPD να επανέλθει στην εξουσία».

Πίεση στα καθιερωμένα πολιτικά κόμματα


Η Σάρα Βάγκενκνεχτ λέει ότι η κίνηση «Ξεσηκωθείτε!» δεν πρόκειται να εξελιχθεί σε ένα ακόμη πολιτικό κόμμα, αλλά θα ασκήσει πιέσεις στα ήδη υπάρχοντα κόμματα, ώστε να υλοποιήσουν τους φιλολαϊκούς στόχους που έχουν διακηρύξει, δηλαδή: μισθολογικές αυξήσεις, καλύτερες συντάξεις, δίκαιη φορολόγηση, αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος, αφοπλισμός και πολιτική αποκλιμάκωσης στις διεθνείς σχέσεις. Αυτοί οι στόχοι περιέχονται στο πολιτικό πρόγραμμα των σοσιαλδημοκρατών, των Πρασίνων και της Αριστεράς. Ωστόσο αυτά τα τρία κόμματα δεν έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν μία αξιόπιστη συμμαχία και ένα πολιτικό αφήγημα που θα επέτρεπε πολιτική στροφή και αλλαγή διακυβέρνησης στη Γερμανία.

Οι διαχωριστικές γραμμές από τα υπόλοιπα κόμματα είναι ξεκάθαρες. Η νέα κίνηση Βάγκενκνεχτ θεωρεί ότι η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) ξιφουλκεί κατά των κοινωνικά αδύναμων, ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της Άγκελα Μέρκελ, οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) και οι Φιλελεύθεροι (FDP) «κάνουν πολιτική για τους πλούσιους και τις πολυεθνικές». Με τη Βάγκενκνεχτ συστρατεύονται ο σύζυγός της Όσκαρ Λαφοντέν, πρώην στέλεχος του SPD αλλά και πρώην πρόεδρος του Κόμματος της Αριστεράς, η βουλευτής της Αριστεράς Σεβίμ Νταγκντελέν, ο σοσιαλδημοκράτης Μάρκο Μπίλοφ και η Άντγε Φόλμαρ, μέχρι πρότινος στέλεχος των Πρασίνων. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, τη νέα αριστερή κινηση υποστηρίζουν επίσης διανοούμενοι και καλλιτέχνες, όπως ο συγγραφέας Όιγκεν Ρούγκε και ο ηθοποιός Σεμπάστιαν Σβαρτς.

Εγγραφές online στο νέο εγχείρημα


Μέχρι τα τέλη Αυγούστου είχαν δηλωθεί στο Twitter σχεδόν 12.000 followers. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν επίσης να δηλώσουν συμμετοχή online, επιλέγοντας τα πεδία που τους ενδιαφέρουν, όπως για παράδειγμα «Σίγουροι μισθοί και θέσεις εργασίας», «Αυθεντική Δημοκρατία» και «Παγκόσμια Δικαιοσύνη». Οι εμπνευστές της νέας αριστερής κίνησης δηλώνουν: «Θέλουμε να κατακτήσουμε το Ίντερνετ και τους δρόμους. Θέλουμε να ταρακουνήσουμε την πολιτική σκηνή». Τα μέλη της νέας κίνησης παροτρύνονται να μιλήσουν με γείτονες, συναδέλφους, συγγενείς και να διατυπώσουν πρωτότυπες ή ακόμη και αστείες ιδέες για πολιτική δράση.

Πάντως ο κοινωνιολόγος και ερευνητής πολιτικών κινημάτων Ντίτερ Ρουχτ πιστεύει ότι το νέο εγχείρημα δεν έχει μακρύ ορίζοντα: «Βραχυπρόθεσμα μπορεί να πάει καλά, γιατί θα προσελκύσει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και επιπλέον θα έχει ευρεία δημοσιότητα», λέει. «Μακροπρόθεσμα ωστόσο είτε θα υποχωρήσει, είτε θα επιχειρήσει να μετασχηματιστεί σε ένα ακόμη πολιτικό κόμμα». Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα, καταλήγει ο Ντίτερ Ρουχτ, είναι το πώς η Σάρα Βάγκενκνεχτ θα διαφοροποιηθεί από τους εθνολαϊκιστές, καθώς και η ίδια δηλώνει αντίθετη με την «πολιτική των ανοιχτών συνόρων», γεγονός που την έχει φέρει άλλωστε σε σύγκρουση με την πλειοψηφία στο κόμμα της.
Μαρσέλ Φίρστεναου/ Γιάννης Παπαδημητρίου /DW

Παρότι μέρος της ελληνικής κεντροαριστεράς επιδιώκει στο μέλλον συνεργασία με την ΝΔ, υπάρχουν πολλές άλλες προοδευτικές δυνάμεις που τις ενδιαφέρει η προσέγγιση με σύγχρονους όρους, υπάρχει μεγάλο περιθώριο σύγκλισης και διαλόγου, που πρέπει να γίνει στη βάση ιδεών, αξιών, πολιτικής, με πρόγραμμα για το μέλλον, είπε η νέα υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, μιλώντας "Στο Κόκκινο" και τον Νίκο Σβέρκο. Η προσπάθεια που κάνει ο πρωθυπουργός, φάνηκε και με τον ανασχηματισμό, είναι προς αυτή την κατεύθυνση, όπως σημείωσε.


Για την ανάληψη του χαρτοφυλακίου του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης που μέχρι πρότινος κατείχε η Όλγα Γεροβασίλη, η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου σημείωσε πως «βρήκα μία πολύ σημαντική δουλειά που έχει ήδη γίνει ... έχει ξεκινήσει μία μακροπρόθεσμη στρατηγική διοικητικής ανασυγκρότησης».

«Η παραγωγική και κοινωνική στρατηγική ανασυγκρότησης της χώρας δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς την αντίστοιχη στήριξη μίας αναβαθμισμένης δημόσιας διοίκησης, η ανασυγκρότηση της χώρας πρέπει να είναι και θεσμική και διοικητική και παραγωγική και κοινωνική. Δεν μπορεί να υπάρξει Δημοκρατία και θεσμική λειτουργία χωρίς ανεξάρτητη, αποτελεσματική δημόσια διοίκηση», όπως τόνισε.

Αναφερόμενη στους επικριτές αυτής της προσπάθειας, η ίδια σημείωσε ότι «αυτοί που μιλούν περί κρατισμού κάνουν κριτική από την πλευρά του νεοφιλελευθερισμού, της λογικής ότι δεν χρειάζεται καν δημόσια διοίκηση, και την κάνουν συνήθως μέσα από μία απαξίωση. Η δημόσια διοίκηση είχε και προβλήματα και παθογένειες, όπως και πολλοί παραγωγικοί τομείς, προβλήματα αξιοκρατίας, γραφειοκρατίας, αποτελεσματικότητας, εκσυγχρονισμού. Δεν μπορεί ο στρατηγικός σχεδιασμός των επόμενων βημάτων της χώρας να γίνει με όρους του '60, του '70, του '80. Αλλά είναι άλλο αυτό και άλλο το να απαξιώνουμε συστηματικά και με πρόθεση την δημόσια διοίκηση και τους δημόσιους λειτουργούς».

Θύμισε επίσης ότι αν και «οι "τάχα μου ευρωπαϊστές" θέλουν να συνταυτίζουν τον ευρωπαϊσμό με μία δόση νεοφιλελευθερισμού, η ίδια η Συνθήκη της Λισαβόνας -και το ξεχνούν- αναγνωρίζει τον ρόλο της δημόσιας υπηρεσίας, αναγνωρίζει το δημόσιο συμφέρον. Η Ευρώπη αναγνωρίζει όλες αυτές τις αρχές, το πρόβλημα είναι ότι τα τελευταία χρόνια δυστυχώς επικράτησε μία αλά καρτ εφαρμογή αυτών των πολιτικών. Η μάχη μας λοιπόν είναι και σε εθνικό επίπεδο να μπορέσουμε αυτή την νέα σελίδα να την υλοποιήσουμε με συγκεκριμένο σχέδιο ανασυγκρότησης, όπου η δημόσια διοίκηση θα παίξει καθοριστικό ρόλο, αλλά είναι μάχη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο για μία αλλαγή και εξισορρόπηση πολιτικών».

«Ήταν ώριμη η στιγμή»


Αναφερόμενη στην επιλογή της να συμμετάσχει στην κυβέρνηση που έχει ως κορμό της ένα κόμμα της Αριστεράς, η κ. Ξενογιαννακοπούλου θύμισε ότι «το 2012 είχα αποχωρήσει και παραιτηθεί από υπουργός Εξωτερικών, διαφωνώντας με το δεύτερο μνημόνιο. Επέλεξα συνειδητά να αποστασιοποιηθώ από την ενεργό πολιτική επί έξι χρόνια. Είχα τις απόψεις μου, στήριζα την ανάγκη για αλλαγή πολιτικής, την αναγκαιότητα συσπείρωσης των ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων, αριστερών, σοσιαλιστικών, δημοκρατικών, οικολογικών».

«Δεν έχει σημασία απλώς ότι πάμε σε μία νέα ημέρα, σημασία έχει τι πρόσημο θα δώσουμε. Θα είναι προοδευτικό σε αυτό το σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας; Θα έχει αναπτυξιακό και κοινωνικό χαρακτήρα; Ή θα είναι ένα πισωγύρισμα σε μία υπερσυντηρητική δεξιά αντίληψη και σε ένα νεοφιλελευθερισμό νέου τύπου; Για μένα, ήταν ώριμη η στιγμή, τώρα που υπάρχει η αλλαγή, η πρώτη μεταμνημονιακή κυβέρνηση, που γυρίζει σελίδα η χώρα. Ήταν πολύ μεγάλη πρόκληση και τιμή να συμμετέχω σε αυτή την συλλογική προσπάθεια», είπε η κ. Ξενογιαννακοπούλου.

Μέρος της ελληνικής κεντροαριστεράς επιδιώκει συνεργασία με την ΝΔ


«Είναι σαφές ότι οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό γίνονται με βάση την ψήφο του λαού. Ήταν μία συγκυρία όπου υπήρχε ανάγκη για νέα, ριζοσπαστική, προοδευτική πρόταση στην χώρα. Επικυρώθηκε δύο φορές με την ψήφο του ελληνικού λαού, δεν μπορούμε στην Δημοκρατία να μιλάμε για ρεσάλτο», σχολίασε εξάλλου η πρώην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ για τις δηλώσεις της επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ Φώφης Γεννηματά. Εκτίμησε μάλιστα ότι σήμερα στην ελληνική Κεντροαριστερά «μέρος των δυνάμεών της έχει σαφή κεντροδεξιά κατεύθυνση και επιδίωξή τους κάποια στιγμή στο μέλλον είναι και μία συμπόρευση συνεργασίας με την ΝΔ».

Τόνισε όμως ότι «υπάρχουν και πολλές άλλες δυνάμεις, προοδευτικές, ριζοσπαστικές, που προβληματίζονται, που τις ενδιαφέρει να υπάρχει συζήτηση, διάλογος, μία προσέγγιση».

«Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει μία αναζήτηση ανασύνθεσης με νέους όρους του προοδευτικού χώρου, αλλά και του προοδευτικού αφηγήματος, ενός προοδευτικού οράματος. Δεν μπορούμε να μιλάμε με τους όρους συγκρότησης της οικονομίας και κοινωνίας της δεκαετίας του '60, όταν τα νέα παιδιά λειτουργούν με τις νέες τεχνολογίες, η οικονομία πάει στην ρομποτική ... σημασία έχει να είναι ίδιες οι αρχές μας, για την Δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη. Και να δώσουμε ένα περιεχόμενο προοδευτικό σε αυτές τις αρχές, στις ανάγκες του σήμερα. Αυτή είναι η πρόκληση», είπε η κ. Ξενογιαννακοπούλου.

Πολύ μεγάλο το περιθώριο σύγκλισης


Η κ. Ξενογιαννακοπούλου εκτίμησε ότι «υπάρχει μεγάλο περιθώριο σύγκλισης και διαλόγου, κατ' αρχήν σε κοινωνικό επίπεδο. Ήδη πολύ μεγάλο κομμάτι στον εκλογικό χώρο έχει ήδη μετακινηθεί και πιστεύει σε μία τέτοια διαδικασία, σαφώς υπάρχουν και δυνάμεις που πρεσβεύουν κάτι τέτοιο. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να γίνεται πολιτικός διάλογος, πολλές φορές ο δημόσιος λόγος εξαντλείται σε ατάκες και πόλωση από την Κεντροαριστερά, αντικυβερνητισμού προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να γίνει στην βάση ιδεών, αξιών, πολιτικής, κυρίως με πρόγραμμα για το μέλλον».

«Δεν γίνονται όλα εύκολα από την μία ημέρα στην άλλη ... αλλά είμαστε μετά το μνημόνιο, η χώρα γυρίζει σελίδα, εκ των πραγμάτων ανακτά μεγαλύτερο εύρος πολιτικών ελιγμών και περιθωρίων. Σταδιακά θα αρχίσει να διαμορφώνεται ένα ευρύτερο πλαίσιο και στις Βρυξέλλες, αυτά τα πράγματα αλληλοσχετίζονται. Είναι μία συζήτηση που τους απασχολεί όλους. Εκ των πραγμάτων, το προοδευτικό, το αριστερό, το σοσιαλιστικό, πρέπει να επαναπροσδιορίζεται συνεχώς, με βάση τις συνθήκες και ανάγκες της εκάστοτε κοινωνίας, της συγκυρίας. Σαφώς υπάρχουν τα εργαλεία, πρέπει να επεκταθούν. Η προσπάθεια που κάνει ο πρωθυπουργός, φάνηκε και με τον ανασχηματισμό, είναι προς αυτή την κατεύθυνση», όπως σημείωσε.

πηγή: stokokkino.gr

Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τη μάχη σε κάθε τόπο δουλειάς, σε όλους τους κλάδους, σε κάθε γειτονιά. Δεν συμβιβαζόμαστε με τη μίζερη ζωή, δεν έχουμε τίποτα άλλο να περιμένουμε. Δίνουμε τη μάχη με επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες μας, κόντρα σε κυβέρνηση, κεφάλαιο, ΝΑΤΟ, ΕΕ... 


Στην Ομόνοια στις 7μμ την Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου καλεί το ΠΑΜΕ σε συλλαλητήριο με αιχμή εργασιακά θέματα.

Στο πλαίσιό του τονίζει μεταξύ άλλων ότι: «Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να βαφτίσει για ακόμα μια φορά «το κρέας ψάρι», εφευρίσκει καινούργιους τίτλους για τα παραμύθια που πλασάρει στον λαό όπως ««επιστροφή στην κανονικότητα» ή «τέλος των μνημονίων».

Προσπαθεί να κρύψει ότι συνεχίζοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, έχει συμφωνήσει σε ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2060. Ότι η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται πατάει στα αποκαΐδια των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, στο πετσόκομμα των μισθών, των συντάξεων, των κοινωνικών παροχών, στα χαράτσια και την φοροληστεία.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί έχει οδηγήσει την εργατική τάξη και τον λαό στα όρια της εξαθλίωσης, ενώ ταυτόχρονα απουσιάζουν πλήρως τα έργα υποδομών με αποτέλεσμα όταν βρέχει να πνιγόμαστε και όταν κάνει ζέστη να καιγόμαστε.

Η πολιτική που εφαρμόζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα οδηγεί τον λαό μας σε περιπέτειες για τα κέρδη μιας χούφτας εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων.

Από τη μια διαμορφώνει χαμοζωή για την εργατική τάξη και τον λαό και από την άλλη βάζει την χώρα μας πιο βαθιά στο παιχνίδι του ελέγχου των πηγών ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς της. Φέρνει πιο κοντά το ΝΑΤΟ απέναντι στην Ρωσία, διαλέγει στρατόπεδο κάνοντας την χώρα μας στόχο. Μας εμπλέκει πιο βαθιά στην αντιπαράθεση των μεγάλων ιμπεριαλιστικών πόλων οι οποίοι δε διστάζουν να λύσουν τις διαφορές τους με πόλεμο, καταστροφές, σκοτωμούς και ξεριζωμούς».

Ως προς το διεκδικητικό πλαίσιο το ΠΑΜΕ αναφέρει:

«Απαιτούμε και Δυναμώνουμε τον διεκδικητικό αγώνα για:

- Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων.
- Επαναφορά, υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ! Κανένας εργαζόμενος κάτω από τα 751 ευρώ.
- Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
- Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας.
- Κάτω οι φόροι – να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας.
- Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου.
- Να γίνουν προσλήψεις στα δημόσια Νοσοκομεία, στα σχολεία,στους ΟΤΑ, μόνιμων πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών και υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων.
- Απαιτούμε υποδομές εδώ και τώρα, αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής θωράκισης για να μην πνιγόμαστε με την πρώτη βροχή να μην καιγόμαστε το καλοκαίρι. Απαιτούμε συνθήκες ζωής και δουλειάς με βάση την εποχή μας, τις σύγχρονες ανάγκες μας!

Δεν ανεχόμαστε να γίνει η χώρα μας αεροπλανοφόρο για επεμβάσεις. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους γείτονες λαούς. Έχουμε τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες ανησυχίες, τις ίδιες ανάγκες».

Ξεκίνησε χθες η πιλοτική λειτουργία του συστήματος ηλεκτρονικής έκδοσης οικοδομικών αδειών μέσω του οποίου η διαδικασία έκδοσης ή αναθεώρησης οικοδομικών αδειών θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά, με πλήρη διαφάνεια... 



Τι δήλωσαν Γ. Σταθάκης και Γ. Στασινός

 
Ξεκίνησε σήμερα (χθες) η πιλοτική λειτουργία του συστήματος ηλεκτρονικής έκδοσης οικοδομικών αδειών, για την απλούστερη και ταχύτερη έκδοση των αδειών σε συνθήκες διαφάνειας, αναφέρει κοινή ανακοίνωση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. 

Το σύστημα διαχειρίζεται το ΤΕΕ, ενώ το πληροφοριακό σύστημα ηλεκτρονικών αδειών θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία από τα μέσα Οκτωβρίου.

Η κοινή ανακοίνωση του ΤΕΕ και του ΥΠΕΝ

 
Ξεκίνησε σήμερα (χθες) η πιλοτική λειτουργία του συστήματος ηλεκτρονικής έκδοσης οικοδομικών αδειών μέσω του οποίου η διαδικασία έκδοσης ή αναθεώρησης οικοδομικών αδειών θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά, με πλήρη διαφάνεια.

Το νέο ηλεκτρονικό σύστημα, το οποίο θεσμοθετήθηκε με το νόμο 4495/2017 και διαχειρίζεται το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), αποτελεί μια σημαντική μεταρρύθμιση στα θέματα δομημένου περιβάλλοντος και συμβάλει στην αντιμετώπιση παθογενειών του παρελθόντος. Το πληροφοριακό σύστημα e- άδειες θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία από τα μέσα Οκτωβρίου.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης δήλωσε σχετικά:

 
«Με το πληροφοριακό συστήματος e-Άδειες, ο παραδοσιακός τρόπος έκδοσης ή αναθεώρησης οικοδομικών αδειών θα αποτελέσει παρελθόν. Όλη η διαδικασία αδειοδότησης απλοποιείται και επιταχύνεται. Θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά, με πλήρη διαφάνεια, χωρίς επαφή με τις υπηρεσίες και με διαρκή έλεγχο».

Ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός δήλωσε:

 
«Η ηλεκτρονική έκδοση οικοδομικών αδειών είναι μια μεταρρύθμιση που άργησε, αλλά προχωρά δυναμικά και ολοκληρώνεται. Με το νέο ηλεκτρονικό σύστημα απλοποιείται η διαδικασία για την έκδοση κάθε οικοδομικής αδείας και γίνεται ένα σημαντικό βήμα για την καταπολέμηση της αυθαίρετης δόμησης και των πολεοδομικών αυθαιρεσιών. Επίσης επιτυγχάνεται τυποποίηση και διαφάνεια στους ελέγχους και εξάλειψη κάθε «ευκαιρίας» για αθέμιτη συναλλαγή. Πολύ σημαντική είναι επίσης η μείωση της γραφειοκρατίας που επιτυγχάνεται, απελευθερώνοντας πόρους και ανθρώπους για τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας. Με το ηλεκτρονικό σύστημα εξασφαλίζονται επίσης εργαλεία και αξιόπιστα στοιχεία που χρειάζονται τόσο οι επιτελικές μονάδες του κράτους όσο και η τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε να επιτελούν αρμοδιότητές τους όπως ο σχεδιασμός και η εκτέλεση υποδομών, η εφαρμογή πολεοδομικών και χωροταξικών σχεδίων, ο έλεγχος δόμησης κλπ.

Είναι το δεύτερο βήμα που υλοποιεί η Πολιτεία με τη συνδρομή και την τεχνογνωσία του ΤΕΕ, μετά το πληροφοριακό σύστημα δήλωσης – καταγραφής αυθαιρέτων, που οδηγεί σε μια νέα ψηφιακή εποχή στα θέματα δομημένου περιβάλλοντος. Απομένουν τα επόμενα δύο: η Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου για τα υφιστάμενα κτίρια και ο ενιαίος ψηφιακός χάρτης με όλες τις θεσμικές γραμμές για την οργάνωση του χώρου. Με θέληση, τεχνογνωσία, οργάνωση και αποτελεσματικότητα μπορούμε, αν η Πολιτεία προχωρήσει, μέσα στα επόμενα δύο – τρία χρόνια να περάσουμε σε αυτή τη νέα ψηφιακή εποχή για τη χώρα στον τομέα των ακινήτων.

Καλώ τους ελεύθερους επαγγελματίες μηχανικούς, τα στελέχη των τεχνικών εταιρειών και τους αρμόδιους υπαλλήλους των δημοσίων υπηρεσιών να δοκιμάσουν το σύστημα μέχρι τα μέσα Οκτώβρη ώστε να εξοικειωθούν και, αν χρειάζεται, να προχωρήσουμε σε βελτιώσεις».

Το σύστημα e-Άδειες του ΥΠΕΝ αφορά κάθε είδους οικοδομικές άδειες, έχει προσαρμοστεί στα δεδομένα του ν.4495/2017 και της Υπουργικής Απόφασης ΥΠΕΝ/ΥΠΡΓ/48123/6983 και θα παραμείνει σε πιλοτική λειτουργία μέχρι τις 15/10/2018. Από σήμερα υποστηρίζει όλες τις προβλεπόμενες λειτουργίες, εκτός από την επίσημη έκδοση αδειών, καθώς το διάστημα της πιλοτικής λειτουργίας θα αξιοποιηθεί για την εκπαίδευση και εξοικείωση των χρηστών του συστήματος και την συλλογή εμπειρίας για την βελτίωση και επέκτασή του. Καταχωρίσεις και πράξεις που θα έχουν γίνει μέχρι την πλήρη λειτουργία της εφαρμογής στις 15/10/2018 θα διαγραφούν.

Στην ιστοσελίδα του ΤΕΕ για τις ηλεκτρονικές άδειες έχει αναρτηθεί επίσης το παρακάτω χρήσιμο ενημερωτικό υλικό:

- Εγχειρίδιο χρήσης μηχανικών,
- Εγχειρίδιο χρήσης Υπηρεσιών Δόμησης (ΥΔΟΜ),
- Απόκτηση κωδικών πρόσβασης (για όσους δεν έχουν κωδικούς MyTEE),
- Νομοθεσία – Εγκύκλιοι,
- Επικοινωνία- Τεχνική Υποστήριξη.
kontranews.gr

Η τιμιότητα, η ειλικρίνεια και ο ρεαλισμός (θεμελιώδεις προϋποθέσεις κοινωνικής συνύπαρξης) επιβάλλουν την, προσωρινή έστω, άχρι καιρού, διαγραφή από το πολιτικό λεξιλόγιο των όρων Αριστερά, Κέντρο, Δεξιά. Μήπως και αναγκαστούν τα κόμματα, με αυτή την απαγόρευση, να διαφοροποιηθούν «επί της ουσίας»: Να καταθέσουν προγράμματα, να δεσμευθούν με ονόματα υπουργών που θα τα εφαρμόσουν...


επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά *

Δ​​ιάγγελμα από την Ιθάκη, ο Αλέξης Τσίπρας, πανηγυρισμοί για την «έξοδο» από τα «μνημόνια». Σκηνοθεσία από δεύτερο χέρι – απομίμηση του Καστελλόριζου, με τον τραγωδικής φαιδρότητας ΓΑΠ, το 2010. Και τότε και τώρα, στο Καστελλόριζο ή στην Ιθάκη, η επιπολαιότητα (ή το θράσος) τρομάζει: Λανσάρεται η συνθηκολόγηση σαν θρίαμβος, η ντροπή σαν περηφάνια, η κοινωνική δεινοπάθηση, σαν στρατηγικό κατόρθωμα.

Τον τρόμο τον μεταβάλλει σε πανικό η απουσία εναλλακτικής πολιτικής πρότασης: Η αξιωματική αντιπολίτευση ρητορεύει γενικότητες, δεν αντιπαραθέτει επεξεργασμένο σχεδιασμό μεταρρυθμίσεων – ποιες συγκεκριμένες αλλαγές θα επιφέρει αυτή σε κάθε τομέα του κοινωνικού βίου, με ποιους ετοιμασμένους για την αλλαγή επιτελάρχες, με ποιο αξιόπιστο ανθρώπινο δυναμικό. Το αρχηγικό και στελεχιακό έλλειμμα στην αξιωματική αντιπολίτευση κραυγάζει, και είναι οξύ πρόβλημα για τη χώρα. Οι τσιρίδες και τα νευράκια δεν συνιστούν αντιπολιτευτική σοβαρότητα, αλλά συμπαιγνία στον ανταγωνισμό εντυπωσιασμού των ανεγκέφαλων.

Στα απολειφάδια του πασοκικού εφιάλτη δεν μπορούν να επενδυθούν πολιτικές ελπίδες – θα ήταν άρνηση κάθε λογικής. Το ίδιο ισχύει και για συνονθυλεύματα ευκαιριακά, συγκροτημένα με τη λογική των δημοσιοσχετίστικων εφέ. Η χώρα χρειάζεται κατεπειγόντως έναν σοβαρό κομματικό σχηματισμό με στέρεη ραχοκοκαλιά κοινωνικών στόχων. Οι επίδοξοι μνηστήρες είναι (στο διαδίκτυο τουλάχιστον) πληθώρα, αλλά με εχέγγυα σοβαρότητας μηδενικά. Η Ν.Δ. έχει πια αποδείξει περίτρανα, σε ιστορική διαδρομή τριάντα επτά χρόνων, ότι δεν είχε ποτέ τις προϋποθέσεις να είναι κάτι περισσότερο από ένα εφήμερο σχήμα εξυπηρέτησης της διαχειριστικής ιδιοφυΐας του ιδρυτή της. Δεν είχε ποτέ κοινωνικό όραμα άλλο, από την ιστορικο-υλιστική καταναλωτική μονοτροπία, την ίδια με τους αντιπάλους της.

Η χώρα κραυγάζει την ανάγκη για ένα καινούργιο πολιτικό κόμμα, που με τη συγκρότησή του και μόνο, τους κοινωνικούς - μεταρρυθμιστικούς στόχους του, την ανθρώπινη ποιότητα των επιτελών του, θα αλλάξει τους όρους του ελλαδικού πολιτικού βίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοτιτλοφορείται «Αριστερά» και μάλιστα «ριζοσπαστική» (αχαλίνωτη πάντοτε η καπηλεία), πειθαρχημένος απόλυτα στις «Αγορές» και στις απαιτήσεις των τοκογλύφων. Ετσι χαρίζει το μονοπώλιο της «Αριστεράς» στον ψυχοπαθολογικό σταλινισμό του Περισσού και εξαγοράζει οπαδούς χτίζοντας το δικό του, χυδαιότερο από κάθε προηγούμενο, πελατειακό κράτος.

Η τιμιότητα, η ειλικρίνεια και ο ρεαλισμός (θεμελιώδεις προϋποθέσεις κοινωνικής συνύπαρξης) επιβάλλουν την, προσωρινή έστω, άχρι καιρού, διαγραφή από το πολιτικό λεξιλόγιο των όρων Αριστερά, Κέντρο, Δεξιά. Μήπως και αναγκαστούν τα κόμματα, με αυτή την απαγόρευση, να διαφοροποιηθούν «επί της ουσίας»: Να καταθέσουν προγράμματα, να δεσμευθούν με ονόματα υπουργών που θα τα εφαρμόσουν.

Ενα καινούργιο πολιτικό κόμμα θα λειτουργήσει νομοτελειακά σαν καταλύτης για την εξαφάνιση της σημερινής τεταρτοκοσμικής αθλιότητας. Θα υποχρεώσει, με την άρθρωση-δομή και τους στόχους του, σε κυριολεξίες: Λέξεις όπως «εσωκομματική δημοκρατία», «αξιολόγηση ποιότητας», «ιεράρχηση προτεραιοτήτων», «επανίδρυση του κράτους», «ελληνοκεντρικός εκσυγχρονισμός» και άλλες ανάλογες, θα πάρουν σάρκα και οστά πολιτικού ρεαλισμού, μόλις γίνουν πολιτικό πρόγραμμα κόμματος, χρονοδιάγραμμα θεσμικών μεταρρυθμίσεων με προκαθορισμένους επώνυμους, αξιόπιστους αναδόχους της ευθύνης.

Ομως, ένα κόμμα - καταλύτης θεμελιωδών αναδιαρθρώσεων του πολιτικού βίου δεν γεννιέται από ιδεολογικά προτάγματα ούτε από το ταλέντο «χαρισματικών» ηγετών. Το «Κόμμα των Φιλελευθέρων» του ειδωλοποιημένου Βενιζέλου, η «Ενωση Κέντρου» του Γεωργίου Παπανδρέου, η ΕΡΕ και η Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, πέρασαν, όλα, σε μέτριους ή σπιθαμιαίους ή φαιδρούς επιγόνους, έχοντας αποσβέσει κάθε ίχνος πολιτικής ιδιαιτερότητας και δυναμικής. Ενα πραγματικά καινούργιο κόμμα θα γεννηθεί μόνο από την πίεση των αναγκών, την ακαταμάχητη δυναμική συνειδητοποιημένων αναγκών.

Ομως συχνά οι «ανάγκες» μιας παρακμιακής κοινωνίας είναι τυφλά μαζοχιστικές, αυτοκαταστροφικές – το βεβαιώνει εμφατικά η ποιότητα των διαδοχικών αρχηγών τόσο στη λεγόμενη «Δεξιά» όσο και στο λεγόμενο «Κέντρο». Γι’ αυτό οι υψηλού ορθολογισμού κοινωνίες συντηρούν εφεδρικούς θεσμούς αυθεντίας («Γερουσία», «συμβούλιο στέμματος» ή ό,τι ανάλογο), για τις περιπτώσεις που οι κομματικές πολώσεις αχρηστεύουν τη λογική της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Στο Ελλαδιστάν η επαρχιωτίλα των «προοδευτικών δυνάμεων» αρνείται κάθε τέτοιο ανάχωμα σωφροσύνης απέναντι στην παράνοια της εξουσιολαγνείας.

Δέχεται (ανέχεται) η κομματοκρατία να υπάρχει και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά όχι ως λειτουργικός θεσμός εγγυητή του πολιτεύματος. Να υπάρχει μόνο διακοσμητικά, σε ρόλο ανάλογο των φουστανελοφόρων της φρουράς του – για το θεαθήναι. Και συναινεί η ελλαδική κοινωνία παθητικά σε αυτόν τον ευνουχισμό της δημοκρατίας, στον απροκάλυπτο εμπαιγμό της κοινωνίας. Πρωτοβουλίες του Προέδρου, υπερκομματικές αλλά ουσιωδώς πολιτικές, ικανές να λειτουργήσουν σαν καταλύτης για τη γένεση καινούργιων κομματικών σχηματισμών, αποκλείονται.

Απόλυτη η προστακτική: «τα κεφάλια μέσα».
 ________________________
 
* Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.

Ανεβαίνουν οι τόνοι στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με αφορμή το επερχόμενο δημοψήφισμα για την συμφωνία των Πρεσπών.


Ο Πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ περιόδευσε στις ανατολικές επαρχίες της χώρας, όπου επικεντρώθηκε σε βασικά σημεία, που θα χρησιμοποιήσει ως όπλα σε αυτήν την εκστρατεία.

«Αποδέχθηκαν ότι είμαστε Μακεδόνες, που μιλάμε μακεδονικά κι αυτό είναι ένα θέμα, που έχει κλείσει διαπαντός. Θα προχωρήσουμε αποφασιστικά και δυνατά όσο ποτέ άλλοτε. Θα στηρίξουμε την Ευρωπαϊκή Μακεδονία», τόνισε σε μία χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του ο Ζόραν Ζάεφ.


Στο Τέτοβο περιόδευσε ο ηγέτης το VMRO, ο οποίος αν κι επισήμως δεν έχει δηλώσει την στάση του κόμματός του, ωστόσο η ρητορική του είναι ενδεικτική των προθέσεών του.

«Είμαστε σθεναρά αντίθετοι στην συνθηκολόγηση με την συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ κι αυτό είναι δικαίωμα κι υποχρέωσή μας. Γιατί είμαστε κατά;. Διότι υπονομεύει την ταυτότητά μας κι είναι αντίθετη στις αρχές μας. Ποτέ δεν πρόκειται να αποδεχθούμε αυτήν την συμφωνία, που είναι ενάντια στην εθνική μας ταυτότητα και τις αρχές μας», ανέφερε ο Κριστιάν Μιτσικόφσκι, ηγέτης του VMRO.

Όσον αφορά στα περίφημα 400.000 € για την εκστρατεία, που θα κοστίσει η εκστρατεία υπέρ του ΝΑΙ, ο Ζόραν Ζάεφ υποστηρίζει ότι θα δοθούν αποκλειστικά στην διαφημιστική προώθηση της συμφωνίας, ώστε να ψηφιστεί στο τέλος κι από την απαιτούμενη πλειοψηφία δύο τρίτων στην βουλή.
euronews

Η χρεωκοπία του ΣΥΡΙΖΑ -ως δήθεν αριστερής εναλλακτικής-, πρέπει να συνδεθεί με τον πυρήνα της πολιτικής του, δηλαδή την αναζήτηση «σταδιακών και μικρών μεταρρυθμίσεων», μέσα στο πλαίσιο του σύγχρονου καπιταλισμού, τους ασφυκτικούς κανόνες της ΕΕ και τους φονικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ.... 


του Παναγιώτη Μαυροειδή*

O ΣΥΡΙΖΑ, εν όψει εκλογών, επιστρατεύει παραπλανητικά εργαλεία, δανεισμένα από τις χειρότερες μέρες του αστικού πολιτικαντισμού και ειδικά του Παπανδρεϊσμού στην ύστερη εκφυλιστική μορφή του.

Ο πρώτος άξονας συγκροτείται γύρω από το δίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρας και πρόοδος ή Μητσοτάκης και ακροδεξιά».

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνεται στη μακάβρια προσπάθεια να αντλήσει υποστήριξη από τα πλέον χτυπημένα στρώματα από τη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των προηγούμενων των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ. Θα μοιράσουν πεντάρες και αντίδωρα με το ένα χέρι, όταν το άλλο θα περικόπτει και θα φοροεισπράττει στο δεκαπλάσιο.

Το τρίτο επικοινωνιακό τρικ, αφορά την διευθέτηση των «εθνικών θεμάτων», με ρεσιτάλ ακροβασίας που συνδυάζει από τη μια αντιεθνικιστικές πομφόλυγες για το Μακεδονικό και από την άλλη «σταθερή και αξιόπιστη στήριξη» στον αμερικάνικο άξονα.

Η τέταρτη αιχμή του ΣΥΡΙΖΑ, αφορά τη σύνδεση της ΝΔ με οικονομικά σκάνδαλα.

Κοινός κορμός της προπαγάνδας ΣΥΡΙΖΑ, είναι να επιβάλλει μια συζήτηση που θα αποστρέφει την προσοχή από τον ανοιχτά αντεργατικό, αστικό, ευρωενωσιακό και αμερικανόδουλο πυρήνα της ασκούμενης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης και θα εστιάζει σε αμφίβολες διαφορές σε θέματα διαχείρισης, ύφους και ήθους της εξουσίας.

Αυτή η εκλογική και γενικότερα πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, θα ηττηθεί, παρά τον ιδιότυπο ιστό προστασίας που προσφέρουν πολλά κέντρα εξουσίας.

Η πρώτη αιτία ήττας, σχετίζεται με την οικονομική πραγματικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσδοκά χαιρέκακα πως ο πεινασμένος συνταξιούχος ή μισθωτός με τον κατώτατο ή ο νέος με τον υποκατώτατο μισθό, θα πετάξουν από τη χαρά τους αν τους προστεθούν αντίστοιχα μια προσωρινή και μερική αντιστάθμιση της δρομολογημένης μείωσης των συντάξεων ή είκοσι ευρώ παραπάνω στο μισθό. Ξεχνούν ωστόσο το βασικό: ο κόσμος δε βγαίνει!

Ο δεύτερος παράγοντας, είναι η ύπαρξη ιστορικής πολιτικής μνήμης. Οι τυχοδιωκτισμοί του κυβερνητικού κόμματος, ακόμη και με ανοιχτό προμοτάρισμα της ακροδεξιάς, με στόχο να ενισχυθεί το δίλημμα «Τσίπρας ή ακροδεξιά», είναι απομιμήσεις τόσο του «Καραμανλής ή τανκς» όσο και της μάχης μεταξύ «φωτός και σκότους» του Ανδρέου Παπανδρέου στην πολιτική δύση του.

Το ερώτημα είναι, με ποιο «χρώμα» θα ηττηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο σημερινός πολιτικός συσχετισμός, με δεδομένη τη σχετική υποχώρηση του εργατικού κινήματος από το πολιτικό προσκήνιο, τη συνακόλουθη απογοήτευση και τον ευτελισμό κάθε έννοιας αριστερής πολιτικής από το ΣΥΡΙΖΑ, οδηγεί προς μια «δικαίωση» της δεξιάς ή και της ακροδεξιάς. Για αυτούς δουλεύουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους ή ψηφίζουν αντιλαϊκά μέτρα, προσκυνάνε «επενδυτές», τροϊκανούς ή τον Αμερικάνο πρέσβη.

Είναι ωστόσο ζητούμενο –και αρκετά ρεαλιστικό- ένα σημαντικό κομμάτι της δυσαρέσκειας να στραφεί «προς τα αριστερά».

Η έκταση και το βάθος της αριστερής διαμαρτυρίας δεν είναι προκαθορισμένη. Σε πρόσφατη συνέντευξή της η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέφερε ότι «δεν είχε ποτέ φανταστεί ούτε ως μακρινό εφιάλτη την ‘’προδοσία’’ του Τσίπρα»! Η αφοπλιστική αυτή δήλωση είναι χαρακτηριστική της αντίληψης πολλών πρώην κομματικών και κυβερνητικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (ΛΑΕ, Πλεύση, Βαρουφάκης κλπ), που λίγο ως πολύ επανέρχονται στο παλιό «καλό» πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ορκιζόμενοι ότι δε θα προδώσουν. «Ξανά μανά τα ίδια», λοιπόν; Ή μήπως αποτελεί λύση η ατέρμονη κασέτα του ΚΚΕ που αναπαράγει τη ρητορική «εξαγωγής πολιτικών συμπερασμάτων» και τελικά «ψήφου στο ΚΚΕ», αντί για τη συμβολή σε ένα μαχόμενο κοινωνικό και πολιτικό κίνημα με ανατρεπτικούς συνολικούς πολιτικούς στόχους προς όφελος των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων;

Μέσα σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον, η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά και ειδικότερα το ΝΑΡ και όλες οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οφείλουν να αναζητήσουν το βηματισμό τους και να θέσουν τον πολιτικό στόχο για ένα νέο μαχόμενο πολιτικό ρεύμα και μέτωπο κοινωνικής αντίστασης και αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Κάθε άλλο παρά αρκεί για αυτό μια μονότονη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θα εστιάζει στις επικοινωνιακές ασυναρτησίες των στελεχών του.

Η στόχευσή μας πρέπει να στηριχθεί σε δύο πυλώνες: Συγκρότηση και υποστήριξη μιας σύγχρονης επαναστατικής κομμουνιστικής στρατηγικής (πλευρά αυτής είναι το βήμα προς ένα νέο κομμουνιστικό φορέα) και αναβάθμιση της αντικαπιταλιστικής πολιτικής πρότασης με πυρήνα το «κοινωνικό ζήτημα». Είναι οι ζωτικοί «όροι», τόσο για καταχτήσεις των εργαζομένων σήμερα και ανακοπή της συντριβής, όσο και για την αναγέννηση μιας συνολικής εναλλακτικής ελπίδας.

Η χρεωκοπία του ΣΥΡΙΖΑ -ως δήθεν αριστερής εναλλακτικής-, πρέπει να συνδεθεί με τον πυρήνα της πολιτικής του, δηλαδή την αναζήτηση «σταδιακών και μικρών μεταρρυθμίσεων», μέσα στο πλαίσιο του σύγχρονου καπιταλισμού, τους ασφυκτικούς κανόνες της ΕΕ και τους φονικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ.

Χρειάζεται ωστόσο, απάντηση και σε επίπεδο «άμεσου» πολιτικού προγράμματος στην πολιτική συγκυρία.

Σήμερα υπάρχει ένα προκαθορισμένο πλαίσιο ως το 2060, εντός του οποίου οι μισθοί θα είναι καθηλωμένοι, οι συντάξεις θα μειώνονται, οι κοινωνικές πολιτικές θα μαραζώνουν, το δημόσιο θα φθίνει και θα γερνά, υποβαθμίζοντας τις υπηρεσίες του, οι φόροι θα αυξάνονται, για να βγουν τα αιματηρά πλεονάσματα. Ποια άλλη λοιπόν θα ήταν η ακροτελεύτια πρόταση ενός αριστερού αντικαπιταλιστικού προγράμματος από την ανατροπή και απελευθέρωση από αυτό το πλαίσιο αιχμαλωσίας, με άρνηση του χρέους, της παραμονής σε ΕΕ και ξήλωμα όλου του μνημονιακού αντεργατικού οπλοστασίου που έχουν σήμερα στα χέρια τους εργοδότες, κυβερνήσεις και κράτος;

Αυτή η άρνηση και επιλογή ρήξης, είναι η πλέον θετική για τον εργατικό κόσμο πολιτική αφετηρία. Τα στοιχεία της καθολικότητας, της συνοχής και επομένως της συγκρουσιακής λογικής του με το αστικό πλαίσιο και τους υπερεθνικούς ιμπεριαλιστικούς στυλοβάτες του, είναι το πλέον απαραίτητο χαρακτηριστικό του αντικαπιταλιστικού προγράμματος.

Ταυτόχρονα, η ενισχυμένη παρουσία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε μια σειρά κλάδους εργαζομένων (πχ παιδεία, υγεία, αγρότες, νεολαία κλπ) ή κινηματικά πεδία παρέμβασης (πχ δημοκρατικές ελευθερίες, αντιφασισμός, κινήματα πόλης κλπ), μπορεί να δώσει ένα συνεκτικό «απόσταγμα» σε επίπεδο ενός συγκεκριμένου κατά το δυνατόν και ταυτόχρονα συνολικού πολιτικού προγράμματος. Κέντρο του, πρέπει να είναι η διατύπωση επιθετικών εργατικών πολιτικών στόχων όπως οι αυξήσεις μισθών ή η μείωση του χρόνου εργασίας, με επίθεση στη λογική είτε της αποδοχής του μνημονιακού πλαισίου είτε της απλής παρακολούθησης και άμυνας στις πρωτοβουλίες της εκάστοτε κυβέρνησης κατά τους γνωστούς αλά ΓΣΕΕ ή ΠΑΜΕ τρόπους.
___________________________________________

* Ο Παναγιώτης Μαυροειδής, είναι κορυφαίο στέλεχος της κομμουνιστικής αριστεράς, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψήφιος ευρωβουλευτής και βουλευτής στην Αττική με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αρθρογραφεί στον ιστοχώρο pandiera.gr και άλλες ιστοσελίδες του χώρου..
  πηγή: prin.gr