12/11/18

Το γεγονός ότι η Ελλάδα μιμήθηκε τα «συντάγματα» των «πεφωτισμένων και λελαμπρυσμένων της Εσπερίας κρατών», βεβαιώνει τον μεταπρατικό χαρακτήρα (μίμησης και πιθηκισμού) του νεωτερικού, ελληνώνυμου συλλογικού μας μορφώματος – ανταλλάξαμε τον ελληνικό κοσμοπολιτισμό με την «εθνική» βαλκανική επαρχιωτίλα...

 
 επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά *
 
Η κυβέρνηση της κατ’ ευφημισμόν «Αριστεράς» (και διά το θυμηδέστερον «ριζοσπαστικής») εισηγείται την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος: Να απαλειφθεί από τον καταστατικό χάρτη της χώρας η ιστορική πιστοποίηση και της κοινής βούλησης προσεπικύρωση ότι «επικρατούσα θρησκεία εν Ελλάδι είναι η της Ανατολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας». Εχοντας αποβάλει κάθε ίχνος «φύλλου συκής» αριστερών προσχημάτων και υπηρετώντας, τρία χρόνια τώρα, ως ο ευπειθέστερος των λακέδων, τα βίτσια και τις ορέξεις των «Αγορών», θέλει να βεβαιώσει ο ΣΥΡΙΖΑ αναλλοίωτο τον «ριζοσπαστικό» αριστερισμό του αναμασώντας μπαγιάτικα αντιθρησκευτικά στερεότυπα. Θέλει το κράτος να είναι «ουδετερόθρησκο».

Ομως η ξιπασιά της «προοδευτικής» επαρχιωτίλας έγινε αφορμή να ακουστούν, από το βήμα της Βουλής, αγορεύσεις και παρεμβάσεις διαφορετικού επιπέδου και άλλης ποιότητας: στους αντίποδες της μικρονοϊκής επιθετικότητας που κυριαρχεί, κατά κανόνα, στο κοινοβούλιο. Οχι ότι έλειψε η φανατισμένη στενομυαλιά ή ο χυδαϊσμός της αλαζονικής αγραμματοσύνης. Ακούστηκαν όμως και αγορεύσεις που ξάφνιαζαν με τη σοβαρότητα και την εμπεριστατωμένη γνώση που προϋπέθεταν – γνωρίσματα σπάνια στην ελλαδική κοινοβουλευτική πρακτική.

Για να υποστηρίξει τα προτερήματα του «ουδετερόθρησκου» πολιτεύματος, ο καθηγητής και βουλευτής Αριστείδης Μπαλτάς επικαλέστηκε ως δεδομένη την απροσδιοριστία δογματικής (ιδεολογικής) θρησκευτικότητας των Ελλήνων. Παρατήρησε εύστοχα ότι ο Ελληνας εκφράζει την απόλυτη απαξίωση κάποιου, με τον χαρακτηρισμό: «δεν έχει ιερό και όσιο»! Θεωρεί, επίσης, ως ύψιστη δέσμευση, να ορκιστεί «σε ό,τι έχει ιερό».

Με την παρατήρησή του ο κ. Μπαλτάς διέσωσε, μάλλον ανεπίγνωστα, την πιστοποίηση ότι οι Ελληνες, ναι, δεν ήταν ποτέ ένας «θρησκευόμενος» λαός, ενώ ήταν πάντοτε ένας λαός με πρωτεύοντα τον «μεταφυσικό» προβληματισμό. Η θρησκεία είναι και ήταν πάντοτε ένα ατομοκεντρικό γεγονός, θεσμοποιημένη προσπάθεια «αιώνιας» κατασφάλισης του εγώ. Προϋποθέτει ατομικές παραδοχές - πεποιθήσεις (δόγματα), ατομικά κατορθούμενες «αρετές», αξιόμισθη πειθάρχηση του ατόμου σε δεδομένο Ηθικό Νόμο και σε ιεροπρακτικές τελετουργίες – αποβλέποντας με όλα αυτά στην ατομική «σωτηρία»: να διασωθεί το εγώ σε ατελεύτητο γραμμικό χρόνο και σε συνθήκες πιθανολογούμενης ολβιότητας.

Στους αντίποδες, κυριολεκτικά, αυτού του ατομοκεντρισμού της θρησκείας βρίσκονταν οι ελληνικές μεταφυσικές αναζητήσεις – πάντοτε: τόσο στον προχριστιανικό όσο και στον εκχριστιανισμένο Ελληνισμό. Θα τολμούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η «γενέθλια ταυτότητα» του Ελληνισμού συνοψίζεται στη φράση του Ηράκλειτου: «Κριτήριον αληθείας» είναι «ο τρόπος τής του παντός διοικήσεως», «κοινός λόγος (τρόπος) και θείος». Πρόκειται για τον λόγο (τρόπο) με τον οποίο συνυπάρχουν τα υπαρκτά, τρόπο «λογικών» σχέσεων (τάξης, αρμονίας, κοσμιότητας). Αυτή η «κατά λόγον» κοινωνία των σχέσεων (τρόπος αγέννητος, άφθαρτος, αιώνιος, επομένως τρόπος του «αληθεύειν») γίνεται για τους Ελληνες στόχος υπαρκτικός, αφού ο άνθρωπος «φύσει ορέγεται του αθανατίζειν». Γεννάει την «πόλιν», τον «πολιτικόν βίον», ως «άθλημα αληθείας», όχι ως χρηστική, ωφελιμοθηρική επιδίωξη.

Το τραγωδικό στοιχείο στο πολιτικό άθλημα των Ελλήνων για την πραγμάτωση της αλήθειας είναι η ταύτιση της αλήθειας με την ανερμήνευτα δεδομένη (δίκην ειμαρμένης) λογικότητα των σχέσεων κοινωνίας. Την άρση του αδιεξόδου θα κομίσει το χριστιανικό «ευ-αγγέλιο»: Αιτιώδης Αρχή του υπάρχειν δεν είναι μια αινιγματική αναγκαιότητα, αλλά μια αυτοσυνείδητη ελευθερία. Υπάρχει η Αιτιώδης Αρχή, επειδή ελεύθερα θέλει να υπάρχει, και θέλει να υπάρχει, επειδή αγαπάει. «Ο Θεός αγάπη εστί» – η αγάπη δεν είναι ηθικό ιδίωμα, γνώρισμα συμπεριφοράς, είναι ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει η πηγή της ύπαρξης.

Ετσι, η «πόλις» των Ελλήνων, ο «πολιτικός» βίος, η αριστοτελική μετάβαση από την «κοινωνίαν της χρείας» στην «κοινωνίαν του αληθούς», θα βρουν τον οντολογικό φωτισμό τους. Η ελευθερία, από ωφελιμιστικό «δικαίωμα», θα γίνει ο στόχος της υπαρκτικής πληρότητας. Το χρηστικό αίτημα της λειτουργικής συλλογικότητας (αίτημα της ευταξίας, αρμονίας, κοσμιότητας στην κοινωνία των σχέσεων) θα βασιστεί για τους Ελληνες όχι σε κάποια εξουσιαστική «αυθεντία» (πάπα, βασιλέα, ιερατείο, κόμμα, «Αγορές») ούτε σε κάποια «σύμβαση» (νομοθεσία, σύνταγμα, συνθήκη), αλλά στο άθλημα της κοινότητας-ενορίας, του κοινοτικού βίου, όπως a posteriori (και ως αιτούμενο) το ανέλυσαν οι γραφίδες του Κωνσταντίνου Καραβίδα, του Νικόλαου Πανταζόπουλου, του Νίκου Σβορώνου.

Κοντολογίς: Το γεγονός ότι η Ελλάδα μιμήθηκε τα «συντάγματα» των «πεφωτισμένων και λελαμπρυσμένων της Εσπερίας κρατών», βεβαιώνει τον μεταπρατικό χαρακτήρα (μίμησης και πιθηκισμού) του νεωτερικού, ελληνώνυμου συλλογικού μας μορφώματος – ανταλλάξαμε τον ελληνικό κοσμοπολιτισμό με την «εθνική» βαλκανική επαρχιωτίλα. Το ότι στο «σύνταγμά» μας αλλοτριώνουμε το εκκλησιαστικό γεγονός σε «επικρατούσα θρησκεία», δίνει τη χαριστική βολή σε κάθε ελπίδα ιστορικής επιβίωσης της ελληνικότητας.
______________________________

* Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
πηγή: yannaras.gr

Χάρη σε αυτή την πρόωρη εξόφληση των δανειακών υποχρεώσεων της στο ΔΝΤ η Πορτογαλία γλίτωσε 1,16 δισεκατομμύριο ευρώ σε τόκους...


Η Πορτογαλία αποπλήρωσε τα υπόλοιπα 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ που της είχε χορηγήσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης της οικονομίας της χώρας κατά την περίοδο της κρίσης, εξοφλώντας πλήρως το χρέος της στον διεθνή οικονομικό οργανισμό, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Οικονομικών.

Χάρη σε αυτήν την πρόωρη εξόφληση των δανειακών υποχρεώσεών της, η χώρα γλίτωσε 1,16 δισεκατομμύριο ευρώ σε τόκους, πρόσθεσε, μιλώντας σε δημοσιογράφους. Το αρχικό πρόγραμμα αποπληρωμής του δανείου, ύψους 26 δισεκατομμυρίων ευρώ (ήταν μέρος του συνολικού ποσοστού των 78 δισεκατομμυρίων που έλαβε η Πορτογαλία στο πλαίσιο του μνημονίου διάσωσης του 2011) προέβλεπε την καταβολή της τελευταίας δόσης στο ΔΝΤ το 2024.

Υπενθυμίζεται ότι η Πορτογαλία άρχισε να αποπληρώνει πρόωρα το ΔΝΤ από το 2015. Εκείνη τη χρονιά με τις δικές της δυνάμεις πέτυχε να βγει από το Μνημόνιο και να αντλήσει κεφάλαια από τις αγορές με χαμηλό σχετικά επιτόκιο.

Το επόμενο βήμα έγινε το Μάη του 2017 όταν η Πορογαλία αποπλήρωσε πρόωρα άλλα 10 δισ. ευρώ από την οφειλή της στο ΔΝΤ, γλιτώνοντας και τότε μεγάλα ποσά από την καταβολή τόκων.

Το… "golden boy" το Μεγάρου Μαξίμου και οι δραστηριότητές του κυριαρχούν στη θεματολογία των ελληνικών portals. Πώς κατάφερε, ο Μανώλης Πετσίτης να αυξήσει την ετήσια αμοιβή του από 1.500 ευρώ το χρόνο σε 200.000 ευρώ!


Μετά τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης τα σεισμικά κύματα που προκάλεσε η αποκάλυψη του «θαύματος» του στενού φίλου του Νίκου Παππά, Μανώλη Πετσίτη, έφθασαν και στον ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζει το europost.gr με τον τίτλο «Νέα προκλητικά στοιχεία και αποκαλύψεις για τον Μάνο Πετσίτη εκθέτουν την κυβέρνηση». Η έγκυρη ειδησεογραφική ιστοσελίδα επισημαίνει: «Το εισόδημά του από 5000 ευρώ ξεπέρασε τις 200.000 αποτελώντας ένα πραγματικό… success story, με την επιτυχία να "εκτονώνεται" στα μπουζούκια, δίπλα σε φίρμες της νύχτας». Βέβαια ο Μάνος Πετσίτης έκλεισε τη σελίδα του στο Facebook, μετά τα δημοσιεύματα (στα Παραπολιτικά, το newsbomb και τον Ελεύθερο Τύπο), που αποκάλυψαν στο ευρύ κοινό την ύπαρξή του και την επιτυχία του. Ωστόσο ορισμένες από τις συζητήσεις που έκανε παραμένουν με τον Μανώλη Πετσίτη να χρησιμοποιεί υβριστικές εκφράσεις για τους «νταβατζήδες».

«Μανώλης Πετσίτης: Νέες αποκαλύψεις για το golden boy του Μαξίμου -Παππάς: Να απαντήσει ο ίδιος για την πορεία του» είναι ο τίτλος άρθρου της ιστοσελίδας iefimerida.gr: «…η σωρεία αποκαλύψεων για την πορεία και τον ρόλο του Μ. Πετσίτη ο οποίος από υπάλληλος πιτσαρίας με πενιχρά εισοδήματα της τάξης των 4.000 ευρώ το χρόνο έφτασε – επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – να έχει έξι δουλειές με απολαβές άνω των 200.000 ευρώ ετησίως, προκαλεί εκνευρισμό στην κυβέρνηση. Το Μαξίμου σιωπά χαρακτηριστικά…», σχολιάζει η ανάρτηση.

«Μανώλης Πετσίτης: Ο σερβιτόρος που έγινε δεξί χέρι του Νίκου Παππά», επιγράφουν το σχόλιό τους και τα parapolitika.gr, σημειώνοντας ότι: « Οι φήμες τον θέλουν να περιτριγυρίζει σημαντικούς παράγοντες της χώρας, από τον Δημήτρη Κοντομηνά και τον Χρήστο Καλογρίτσα έως και τον Φίλιππο Βρυώνη» και συνεχίζει «από την Καισαριανή και την Κουµουνδούρου το 2012, ο στενός συνεργάτης του Νίκου Παππά βρισκόταν στον προθάλαµο των ισχυρών παραγόντων της χώρας. Ο ταπεινός σερβιτόρος συναντούσε πλέον στην Κάντζα τον ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθµού Alpha, ∆. Κοντοµηνά, είχε µια καλή κουβέντα να πει για τις συναντήσεις του µε τον ιδιοκτήτη του «Τοξότη» -και παρ’ ολίγον µεγαλοµιντιάρχη κ. Καλογρίτσα-, ενώ εσχάτως βρίσκεται κατά τα θρυλούµενα κοντά στο περιβάλλον του Ι. Σαββίδη. Προ ηµερών, µάλιστα, λέγεται ότι συνόδεψε στη Θεσσαλονίκη τον πρώην ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθµού «Ε», Φ. Βρυώνη. Και όχι µόνο. Οι πληροφορίες λένε ότι πλέον είναι ο άνθρωπος του συστήµατος…»

Την δύσκολη θέση, στην οποία περιήλθε η Τερέζα Μέι μετά την αναβολή της ψηφοφορίας για το Brexit σχολιάζει ο γερμανικός τύπος....


Ήταν σαφές ήδη εκ των προτέρων πως αν διεξάγονταν η ψηφοφορία στην κάτω βουλή την Τρίτη η Τερέζα Μέι θα έρχονταν αντιμέτωπη με συντριπτική ήττα και θα εξαναγκάζονταν πιθανότατα σε παραίτηση, σχολιάζει η Handelsblatt με τίτλο «Χαοτικές μέρες στο Λονδίνο». Η οικονομική εφημερίδα επισημαίνει: «Η βρετανίδα πρωθυπουργός έκανε αυτό το οποίο διέψευδε μέχρι την τελευταία στιγμή: Ανέβαλε την ψηφοφορία για κάποια στιγμή στο μέλλον. Πριν όμως πραγματοποιηθεί η ψηφοφορία η Τερέζα Μέι θα αναγκαστεί να κάνει αυτό που ποτέ δεν ήθελε να κάνει: Να ζητήσει μικρές παραχωρήσεις από τις Βρυξέλλες έτσι ώστε να έχει να παρουσιάσει κάτι στους βουλευτές. Με την τακτική αυτή η πρωθυπουργός κερδίζει ελάχιστα, εκτός βέβαια από την αποτροπή μιας κυβερνητικής κρίσης. Σε περίπτωση που οι προσπάθειες της Μέι στις Βρυξέλλες δεν στεφθούν με επιτυχία και δεν πετύχει βελτιώσεις της συμφωνίας αποχώρησης, τότε όλα ξεκινούν και πάλι από την αρχή μέσα στο νέο έτος, χωρίς όμως να υπάρχει προοπτική για σαφείς πλειοψηφίες υπέρ εναλλακτικών λύσεων στη Βρετανία».

«Χάος στο Λονδίνο» επιγράφει το σχόλιό της και η Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ): «Όταν οι βρετανοί ψηφοφόροι τάσσονταν οριακά υπέρ της αποχώρησης της χώρας από την ΕΕ τον Ιούνιο του 2016, θα έπρεπε να φανταστούν πόσο άσχημα θα διαχειρίζονταν το Brexit οι περισσότεροι πολιτικοί τους. Στο τέλος δεν αποκλείονται, ούτε νέες εκλογές στη Βρετανία, ούτε το ενδεχόμενο ένας αριστερός πολιτικός να περάσει ως πρωθυπουργός το κατώφλι της Ντάουνινγκ Στριτ. Την ευθύνη για τις εξελίξεις αυτές θα έφερναν ακέραια οι συντηρητικοί. Τώρα καλούνται να επαναδιαπραγματευθούν στις Βρυξέλλες, οι οποίες ωστόσο δεν φαίνονται διατεθειμένες για μεγάλες υποχωρήσεις».
DW

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.