Μαΐου 2019

Ο νέος Παγκόσμιος Χάρτης Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, το τελικό κείμενο του οποίου ενέκρινε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, πρόκειται να ψηφιστεί τον Ιούνιο στην Τύνιδα της Τυνησίας....


Ο νέος Παγκόσμιος Χάρτης Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, το τελικό κείμενο του οποίου ενέκρινε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, αναμένεται να ψηφιστεί στο 30ό Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, που θα πραγματοποιηθεί από 10 έως 14 Ιουνίου, στην Τύνιδα της Τυνησίας.

Το κείμενο αποτελεί αναθεώρηση της Διακήρυξης Αρχών του 1954, το οποίο υπερψήφισε και τότε η ΕΣΗΕΑ, ως ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

Η επεξεργασία του νέου αναθεωρημένου Παγκόσμιου Χάρτη Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2016 στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΔ, στη Ραμάλα της Παλαιστίνης.

Όπως ανακοινώθηκε από την ΕΣΗΕΑ, το κείμενο απεστάλη τον Φεβρουάριο του 2019, σε όλες τις Ενώσεις μέλη της Ομοσπονδίας, για να εκφράσουν τη γνώμη τους και να καταγραφούν οι όποιες αλλαγές επιθυμούν να συμπεριληφθούν.

Στη συνέχεια, στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΔ, που συνήλθε τον περασμένο Απρίλιο στο Μπάρι της Ιταλίας, έγινε η τελική επεξεργασία του αναθεωρημένου κειμένου και ενημερώθηκαν οι Ενώσεις μέλη της Ομοσπονδίας για το κείμενο που θα ψηφιστεί στο 30ό Παγκόσμιο Συνέδριο ΔΟΔ στην Τυνησία.

Θέσεις που σίγουρα παραπέμπουν στον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε ο νεοεισελθών στην Ευρωβουλή, Κυριάκος Βελόπουλος.


Συγκεκριμένα, ο επικεφαλής του κόμματος «Ελληνική Λύση», Κυριάκος Βελόπουλος, μιλώντας στo One Channel, αφού χαρακτήρισε όλους τους πρόσφυγες ως «λαθροεισβολείς» παρουσίασε το πρόγραμμά του για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο ζήτημα, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως πρέπει να πάνε από εκεί που ήρθαν.

«Τείχος στον Εβρο»


Εν συνεχεία της συζήτησης που είχε ο Κυριάκος Βελόπουλος ανέφερε τα μέτρα που οραματίζεται να εφαρμόσει. «Τείχος στον Έβρο και… ναρκοπέδιο ώστε να προφυλασσόμαστε κι από τους Τούρκους» σημείωσε, τονίζοντας πως «αν γίνει πόλεμος, οι Τούρκοι θα κάνουν μέχρι τη Θεσσαλονίκη».

«Στήνεις ένα τείχος από το Δέλτα του Έβρου ως το Τριεθνές, βάζεις κι ένα ναρκοπέδιο ωραίο όπως έκαναν οι Βούλγαροι από την άλλη πλευρά και είσαι μια χαρά» είπε χαρακτηριστικά.

europost

Σε παράταση των προθεσμιών για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων εισοδήματος και της ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων χρεών στην εφορία σε έως 120 δόσεις, που λήγουν στα τέλη Ιουνίου προσανατολίζεται το υπουργείο οικονομικών εξαιτίας της αναμενόμενης προκήρυξης των εθνικών εκλογών στις 7 Ιουλίου.


Σε παράταση των προθεσμιών υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, καθώς και της προθεσμίας ένταξης στη ρύθμιση των 120 δόσεων προσανατολίζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να προχωρήσει το υπουργείο Οικονομικών.

Οι προθεσμίες αυτές, εξετάζεται να παραταθούν για το διάστημα μετά τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου προκειμένου να διευκολυνθούν οι φορολογούμενοι. Σημειώνεται ότι η προθεσμία για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων από τα φυσικά και νομικά πρόσωπα λήγει στις 30 Ιουνίου ενώ στις 28 Ιουνίου λήγει η προθεσμία για την ένταξη στην ρύθμιση των 120 δόσεων της εφορίας.

Οι σχετικές ανακοινώσεις για την παράταση των προθεσμιών αυτών το πιθανότερο είναι ότι θα γίνουν τις επόμενες ημέρες.

Πλήθος άρθρων και σχολίων στον γερμανόφωνο Τύπο αναφέρονται στην συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές και την προαναγγελία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.


Ο Αλέξης Τσίπρας υπέστη ηχηρή ήττα στις ευρωεκλογές και προανήγγειλε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Σε τι αποσκοπεί; διερωτάται το Spiegel Online με τίτλο «Ο Τσίπρας χρειάζεται ένα θαύμα». Σε ανταπόκριση από την Θεσ/νίκη η γερμανική ιστοσελίδα παρατηρεί: «Η Ελλάδα πηγαίνει αντίθετα στο ρεύμα. Την ώρα που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ενισχύθηκαν λαϊκιστικές και εθνικιστικές πολιτικές δυνάμεις, στην Ελλάδα οι συντηρητικοί πανηγυρίζουν μια μεγάλη νίκη.

Ποια συμπεράσματα εξάγονται από την έκβαση των εκλογών;

- Πρώτον, οι εποχές στις οποίες κόμματα διασφάλιζαν εκλογικές νίκες με χρηματικά δωράκια, μέτρα και μη ρεαλιστικές υποσχέσεις έχουν περάσει.
- Δεύτερον, ο Αλέξης Τσίπρας υποτίμησε τους αντιπάλους του και κυρίως τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη.
- Τρίτον, ο πρωθυπουργός υπολόγισε λάθος το πολιτικό τίμημα για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
- Και τέταρτον, ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει τη στήριξη της μεσαίας τάξης. Πτυχιούχοι, μικρομεσαίοι και ελεύθεροι επαγγελματίες επωμίστηκαν τα βάρη της υψηλής φορολογίας, με την οποία επιτεύχθηκαν τα πλεονάσματα και χρηματοδοτήθηκαν οι προεκλογικές παροχές.

Προσωπικός θρίαμβος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη


Το Spiegel συνεχίζει ότι για τον πρόεδρο της ΝΔ το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί προσωπικό θρίαμβο. Κατάφερε να συγκρατήσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις των συντηρητικών, φιλελεύθερων και δεξιών ρευμάτων του κόμματος. Στον προεκλογικό αγώνα απέφυγε μεγαλόστομες υποσχέσεις και επικεντρώθηκε σε θέματα, όπως φοροελαφρύνσεις, επενδύσεις, μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις.

Ο Τσίπρας χρειάζεται ένα θαύμα, αν θέλει να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές ένα περίπου μήνα μετά τη συντριπτική ήττα στις ευρωεκλογές. Η μόνη του ελπίδα τώρα είναι να σταθεί εμπόδιο στον στόχος εξασφάλισης της απόλυτης πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας. Η καλή είδηση για την Ελλάδα είναι ότι δέκα χρόνια μετά το ξεκίνημα της κρίσης οι ψηφοφόροι δεν ριζοσπαστικοποιήθηκαν τόσο όσο πολλοί προέβλεπαν. Απεδείχθησαν πιο έξυπνοι από ότι αρκετοί περίμεναν. Οι απλές λύσεις σε πολύπλοκα προβλήματα δεν έχουν πια πέραση».
Deutsche Welle

Ως «πρώτο σημαντικό βήμα» για μια «μεγάλη πολιτική αλλαγή» χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, προσερχόμενος στην προπαρασκευαστική σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις Βρυξέλλες, που πραγματοποιήθηκε πριν από τη σημερινή Σύνοδο Κορυφής...

«Την Κυριακή, η Ελλάδα έκανε ένα πρώτο σημαντικό βήμα προς μία μεγάλη πολιτική αλλαγή. Αποδείξαμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε τις δυνάμεις του εξτρεμισμού, του λαϊκισμού, δίνοντας έμφαση στα θέματα που απασχολούν περισσότερο τους Έλληνες. Την προσέλκυση επενδύσεων, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, τη μείωση των φόρων, την αντιμετώπιση της ανομίας στις γειτονιές», ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης και πρόσθεσε: «Καθώς προχωράμε στη διενέργεια των εθνικών εκλογών δουλεύουμε πολύ σκληρά για να πείσουμε τους Έλληνες ότι αξίζουμε την εμπιστοσύνη τους. Δεν υπάρχει λόγος να αλλάξουμε τη στρατηγική μας. Μετά από τέσσερα δύσκολα χρόνια οι Έλληνες αξίζουν την αλήθεια, ρεαλιστικές λύσεις για να βελτιώσουν τη ζωή τους. Η ΝΔ θα καταφέρει να τα κάνει πράξη».

Απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσο οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα αναμένεται να επηρεάσουν το κλίμα στις αγορές, ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε: «Οι αγορές περιμένουν την πολιτική σταθερότητα. Οι άνθρωποι εντός και εκτός Ελλάδας γνωρίζουν ότι η νούμερο ένα προτεραιότητά μας είναι η ανάπτυξη της οικονομίας. Έχουμε ένα καθαρό σχέδιο για την προσέλκυση επενδύσεων, για το πώς θα κάνουμε την Ελλάδα μία φιλική χώρα για τις επενδύσεις. Έχουμε καθαρό σχέδιο για ανάπτυξη στο 4%, ξέρουμε πώς θα το καταφέρουμε».

Καταλήγοντας, ο κ. Μητσοτάκης πρόσθεσε: «Μπαίνουμε σε αυτήν την καμπάνια νιώθοντας σιγουριά, αλλά και ταπεινότητα, σεβόμενοι και όλους όσοι δεν μας ψήφισαν και θα δουλέψουμε σκληρά για να πείσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους Έλληνες ότι αξίζουμε την υποστήριξή τους».

Το νούμερο 1 θέμα που απασχολεί αυτήν τη στιγμή όλες τις ευρωομάδες είναι οι τρεις θέσεις των επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών, με το ΕΛΚ να ξεκαθαρίζει ότι ο δικός του υποψήφιος Μάνφρεντ Βέμπερ, μετά την πρωτιά στις ευρωεκλογές, πρέπει να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αφήνοντας τις άλλες δύο θέσεις στις υπόλοιπες ευρωομάδες. Θέση με την οποία συμφωνεί απολύτως η Άνγκελα Μέρκελ.

Τα νέα χαρτονομίσματα των 100 και των 200 ευρώ, στο ίδιο… χρώμα (πράσινο 100ευρω, κίτρινο το 200ευρω) κυκλοφορούν χθες Τρίτη. Είναι τα τελευταία της σειράς «Ευρώπη» που τέθηκαν σε κυκλοφορία από την Ε.Κ.Τ....

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έθεσε σε κυκλοφορία τα νέα χαρτονομίσματα των 100 και 200 ευρώ, και με αυτά ολοκληρώνεται η κυκλοφορία της σειράς «Ευρώπη», των ευρωχαρτονομισμάτων δεύτερης γενιάς.

Είχαν προηγηθεί τα χαρτονομίσματα των 5, των 10, των 20 και των 50 ευρώ.

Οι ειδικοί της ΕΚΤ εξετάζουν ήδη την κυκλοφορία και τρίτης γενιάς χαρτονομισμάτων με στόχο την ακόμα πιο αποτελεσματική καταπολέμηση της παραχάραξης.

«Είναι πιο συμπαγή και πιο βολικά στη χρήση, τα χρώματα τους είναι πιο φωτεινά και είναι ασφαλέστερα», τόνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Λορ Λελουέτ, ειδικός στην έκδοση χαρτονομισμάτων στην ΕΚΤ.

Εκ πρώτης όψεως, αυτά τα νέα χαρτονομίσματα δεν διαφέρουν πολύ από τα παλιά, εκτός από το μέγεθός τους, σύμφωνα με τον Λελουέτ, ο οποίος παρευρέθηκε σε παρουσίαση των νέων χαρτονομισμάτων σε εκδήλωση που έγινε κοντά στη Ρώμη, όπου κατασκευάστηκαν.

Ενώ έχουν το ίδιο μήκος όπως τα τωρινά, έχουν τώρα το ίδιο ύψος με το χαρτονόμισμα των 50 ευρώ.

Τα χαρτονόμισμα των 50, 100 και 200 ευρώ με το ίδιο ύψος θα είναι πιο εύκολα στη χρήση και μπορούν να επεξεργαστούν πιο αποτελεσματικά από μηχανές, ανέφερε η ΕΚΤ σε ανακοίνωση. Το μέγεθός τους θα είναι επίσης «καλύτερα προσαρμοσμένο σε πορτοφόλια» και θα έχουν «μεγαλύτερη διάρκεια ζωής» και μεγαλύτερη αντοχή στη φθορά. Σύμφωνα με τον Λελουέτ, θα είναι παράλληλα «εύκολο να ελεγχθούν και δύσκολο να παραχαρακτούν» σημείωσε ο Λελουέτ.

Τα χαρτονομίσματα της σειράς «Ευρώπη» εισάγονται σταδιακά τα τελευταία χρόνια.

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο Ποτάμι, καθώς σύμφωνα με πληροφορίεςο Σταύρος Θεοδωράκης αναμένεται να υποβάλλει την παραίτησή του από την ηγεσία του κόμματος.


Την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την ηγεσία του «Ποταμιού» ανακοίνωσε ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Συγκεκριμένα, απευθυνόμενος στα στελέχη του κόμματος είπε πως προτίθεται να παραιτηθεί και έδειξε για διάδοχο του τον αντιπρόεδρο του κόμματος Γιώργο Μαυρωτά.

Να σημειωθεί ότι όπως αναμένονταν ο Σταύρος Θεοδωράκης στην συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του «Ποταμιού» εισηγήθηκε να μην κατέβει η παράταξη στις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Οι ηγέτες της ΕΕ συμμετέχουν σε δείπνο στις Βρυξέλλες όπου θα γίνει μια πρώτη συζήτηση για την πλήρωση των κορυφαίων θέσεων στους ευρωπαϊκούς θεσμούς (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ύπατος Εκπρόσωπος για Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα)...

Η κούρσα της πλήρωσης των κορυφαίων ευρωπαϊκών πόστων έχει ξεκινήσει και ήδη οδηγεί στην έκφραση αντίθετων θέσεων εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: ο πρόεδρος Αντόνιο Ταγιάνι δήλωσε ότι η πλειοψηφία του σώματος τάσσεται υπέρ της διαδικασίας του Spitzenkandidat (κορυφαίου υποψηφίου), ενώ ο ηγέτης των φιλελευθέρων Γκι Φερχόφστατ ξεκαθάρισε ότι δεν υποστηρίζει το σύστημα του ορισμού του επικεφαλής του συνδυασμού με την μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ισχύ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό την παρούσα μορφή του.

Η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες οφείλουν να επιλέξουν τον επικεφαλής της πλειοψηφούσας ομάδας ως πρόεδρο της Κομισιόν, δήλωσε ο Ταγιάνι.
Αντίθετα, ο Γκι Φερχόστατ επέμεινε ότι είναι σημαντικό ο πρόεδρος της επόμενης Κομισιόν να αντιπροσωπεύει ευρεία φιλοευρωπαϊκή πλειοψηφία.

«Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα πιέζει σκληρά υπέρ του συστήματος των Spitzenkandidaten, αλλά δυστυχώς σκότωσαν την νομιμοποίησή του όταν καταψήφισαν τις υπερεθνικές λίστες. Ενας Spitzenkandidat για τον οποίο δεν μπορείς να ψηφίσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη απλώς δεν είναι σοβαρός», έγραψε στο Twitter ο Γκι Φερχόφστατ.

Από την πλευρά του ο Spitzenkandidat του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ δήλωσε ότι το κόμμα του είναι έτοιμο για «όλους τους αναγκαίους συμβιβασμούς» για τον διορισμό του προέδρου της Κομισιόν.

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ τοποθετήθηκε αφού οι επικεφαλής των κομμάτων της πλειοψηφίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησαν από τους ευρωπαίους ηγέτες που συναντώνται αργότερα σήμερα στις Βρυξέλλες να ορίσουν το μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αλ. Τσίπρας: Θα στηρίξω την επιλογή του Φρανς Τίμμερμανς 

Την υποψηφιότητα του Φρανς Τίμμερμανς για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν θα στηρίξει ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, όπως δήλωσε ο ίδιος προσερχόμενος στο άτυπο δείπνο των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λέγοντας ότι η υποψηφιότητα Βέμπερ διχάζει την Ευρώπη και η επιλογή του θα δημιουργήσει μεγάλες απειλές και κινδύνους για την Ελλάδα και τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

"Μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές διαμορφώνεται μια ενδιαφέρουσα ισορροπία. Παρά τη μικρή πτώση της Αριστεράς και των Σοσιαλδημοκρατών η άνοδος των Φιλελευθέρων, αλλά και των Πρασίνων, η σημαντική τους άνοδος, διαμορφώνει μια νέα ισορροπία, μια νέα δυναμική, μια πλειοψηφία από το δημοκρατικό κέντρο έως τα αριστερά της αριστεράς, που μπορεί να προωθήσει, παρά τις διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν σε όλες αυτές τις δυνάμεις, προοδευτικές και δημοκρατικές, τόσο σε ότι αφορά συγκεκριμένες δράσεις και πρωτοβουλίες, όσο , όμως, και σε ότι αφορά την επιλογή των προσώπων", είπε ο κ.Τσίπρας.

"Υπό αυτή την έννοια σήμερα θα τοποθετηθώ στην πλευρά των ηγετών που θα προτείνουν να αποφευχθεί ως επιλογή για την προεδρία της Κομισιόν η επιλογή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που ειρήσθω εν παρόδω υπέστη πολύ μεγάλη μείωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχασε πολλές θέσεις στο Ευρωκοινοβούλιο. Πόσο δε μάλλον θα ταχθώ με αυτή την άποψη επειδή η επιλογή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ο κ. Βέμπερ, είναι ένα πρόσωπο το οποίο δεν μπορεί να ενώσει, παρά να διχάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ταυτίζεται με ακραία συντηρητικές νεοφιλελεύθερες και νεοφιλελεύθερες απόψεις", συνέχισε και πρόσθεσε: "Πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα μετά από 15 χρόνια επιλογής προσώπου για την προεδρία της Κομισιόν από την πλευρά των συντηρητικών, από την πλευρά του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, να υπάρξει προοδευτική επιλογή και γι αυτό θα στηρίξω τον υποψήφιο που έρχεται πρώτος σε ψήφους μεταξύ των προοδευτικών υποψηφίων, θα στηρίξω την επιλογή του Φρανς Τίμμερμανς. Πέραν αυτού θεωρώ ότι αυτή δεν είναι μόνο μια στάση υπεύθυνη ως προοδευτικού ηγέτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά είναι και εθνικά ωφέλιμη, καθώς θεωρώ ότι η επιλογή του κ. Βεμπερ για τη στάση του προέδρου της Κομισιόν θα δημιουργήσει μεγάλες απειλές και κινδύνους για τα συμφέροντα της χώρας μας και συνολικότερα για τα συμφέροντα των χωρών του ευρωπαϊκού νότου".
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Την Κυριακή 7η Ιουλίου θα στηθούν οι κάλπες για τις εθνικές εκλογές αποκάλυψε πριν λίγο ο Δημήτρης Τζανακόπουλος...


Την απόφαση του πρωθυπουργού να διενεργηθούν εθνικές εκλογές στις 7 Ιουλίου, ανακοίνωσε πριν από λίγο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος.

O πρωθυπουργός θα μεταβεί την Παρασκευή, 10 Ιουνίου, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να ζητήσει επίσημα τη διενέργεια εθνικών εκλογών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, βάση του άρθρου 41 / παράγραφος 3 του Συντάγματος, η διάλυση της Βουλής πρέπει να περιλαμβάνει και την προκήρυξη των εκλογών εντός των επόμενων 30 ημερών. Συνεπώς, ήταν δύσκολο να διενεργηθούν εκλογές στις 30 Ιουνίου

Ακόμη, η απόφαση της κυβέρνησης να δρομολογήσει εκλογές στις 7 Ιουλίου αφορά και τις πανελλαδικές εξετάσεις που ολοκληρώνονται στις 2 Ιουλίου. Τα επιτελεία των κομμάτων θα χρειαστούν άλλωστε ικανοποιητικό χρονικό διάστημα προκειμένου να δρομολογήσουν τις εξελίξεις στο εσωτερικό τους και να ανακοινώσουν επίσημα όλους τους υποψηφίους.

Το Ευρωκοινοβούλιο αποτελεί μια διακοσμητική γραφικότητα στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ισως και μια επένδυση ελπίδων για όσους θεωρούν ελπίδα τον εφιάλτη να εξελιχθεί η Ε.Ε. σε κακέκτυπο των ΗΠΑ – κάποιο είδος ευρωπολτού, με αφανισμένες τις πολιτισμικές, χαρακτηρολογικές και ιστορικές ιδιαιτερότητες κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας...


 επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά *

Στις Ευρωεκλογές, σε μια εβδομάδα, ψηφίζουμε τους συμπολίτες μας που θα μας εκπροσωπούν, για πέντε χρόνια, στο «Ευρωκοινοβούλιο». Πόσο επηρεάζει τα κρατικά και τα κοινωνικά μας προβλήματα η συμμετοχή είκοσι και ενός συμπολιτών μας σε αυτό τον νεόκοπο θεσμό;

Το Ευρωκοινοβούλιο δεν έχει καμιά, μα απολύτως καμιά διατακτική και εκτελεστική αρμοδιότητα – καμιά εξουσία πολιτικών αποφάσεων δεσμευτικών για τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Δεν νομοθετεί ούτε δημιουργεί Δίκαιο. «Υποβάλλει ερωτήσεις» (!!) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και «συζητάει» (!!) για τη νομισματική πολιτική με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το Ευρωκοινοβούλιο αποτελεί μια διακοσμητική γραφικότητα στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ισως και μια επένδυση ελπίδων για όσους θεωρούν ελπίδα τον εφιάλτη να εξελιχθεί η Ε.Ε. σε κακέκτυπο των ΗΠΑ – κάποιο είδος ευρωπολτού, με αφανισμένες τις πολιτισμικές, χαρακτηρολογικές και ιστορικές ιδιαιτερότητες κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας.

Στο όνομα ελπιζόμενων οικονομικών ωφελημάτων που θα προκύψουν, αν εξαμβλωθεί η Ευρώπη σε ενιαία καταναλωτική αγορά.

Στην Ε.Ε. φανερά ηγεμονεύουν τρία διευθυντικά όργανα: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και και (όχι εξαρχής) το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα στελέχη και το προσωπικό των τριών αυτών οργάνων δεν εκλέγονται με την ψήφο του Ευρωκοινοβουλίου ούτε απευθείας από τους πολίτες των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Οι πολίτες εκλέγουν μόνο το μηδενικής πολιτικής ευθύνης Ευρωκοινοβούλιο.

Για τον διακοσμητικό τους ρόλο οι ευρωβουλευτές έχουν οικονομικές απολαβές μυθικές και κοσμοπολίτικο βίο. Δηλαδή, απολαμβάνουν προνομίες υψηλών ηγετικών αξιωμάτων, χωρίς να επωμίζονται τις ευθύνες και τις διακινδυνεύσεις που συνεπάγονται τα υψηλά αξιώματα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι κομματάρχες (στην Ελλάδα τουλάχιστον, ίσως και αλλού) μοιράζουν, σαν μπουναμάδες περιωπής, τις θέσεις στα κομματικά ψηφοδέλτια. Αμείβουν έτσι τη βοσκηματώδη υποταγή στον κομματάρχη, την τυφλή αφοσίωση στα ιδεολογικά προσχήματα ή και τη διαφημιστική εμβέλεια που προσδίδει στο κόμμα το όνομα και μόνο μιας διάσημης τραγουδίστριας, ενός λαοφίλητου ποδοσφαιριστή, ενός δημοσιογράφου με μορφωτική υστέρηση αλλά μεγάλη τηλεθέαση.

Και, ακριβώς, όταν είναι φτηνιάρικα τα κριτήρια επιλογής των ευρωβουλευτών από τους κομματάρχες, γίνεται περιγέλαστη και η χώρα που αφήνεται να εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο από λούμπεν βεντέτες της τηλεοπτικής δημοσιότητας. Παρ’ όλη την παγκοσμιοποίηση του μηδενιστικού αμοραλισμού που συνοδεύει τον Ιστορικό Υλισμό, είναι υπολογίσιμες ακόμα οι αντιστάσεις αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας του ανθρώπου στο πολιτικό πεδίο.

Θα άξιζε ίσως τον κόπο, να απογραφεί το ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών που θεωρούν πρωτογονισμό την καταστατική απογύμνωση του Ευρωκοινοβουλίου από κάθε πολιτική αρμοδιότητα. Θα άξιζε και να διερευνηθεί η απορία: πώς συμπίπτει, η προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να ανατίθενται με τόση άνεση σε πρώην ή μέλλοντα στελέχη των ιδιωτικών κολοσσών του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος (Lehman Brothers, Goldman Sachs, Morgan Stanley); Συνιστούν τα ερωτήματα διολίσθηση σε αφελή συνωμοσιολογία;

Μια συναφής απορία: Γιατί οι Βρετανοί και οι Ελβετοί αρνήθηκαν, εξ υπαρχής ή καθ’ οδόν, την ένταξή τους στην Ε.Ε. – ένταξη που τόσα άλλα κράτη τη λιγουρεύονται;

Οι Βρετανοί είναι αμέσως απόγονοι μιας πρώην κοσμοκράτειρας αυτοκρατορίας. Δεν είναι πια κοσμοκράτορες, αλλά και δεν ξεχνούν αυτό που ήταν. Συντηρούν αλώβητους τους θεσμούς και τη συνείδηση του κοσμοπολίτη, αντιμετωπίζουν με διακριτική υπεροψία τους (νεόπλουτους σε πολιτική ισχύ) γραφειοκράτες των Βρυξελλών.

Οι Ελβετοί δεν έχουν ιστορικούς τίτλους «ευγενείας», γελαδάρηδες ήταν σε χώρα ορεινή, φτωχή, αλλά με φυσική ομορφιά. Αποδείχθηκαν υποδειγματικοί νοικοκύρηδες, περήφανοι για την αυτοδιοικητική δημοκρατία τους, τα ρολόγια τους, τις τράπεζές τους και την ουδετερότητα σε πολεμικές συγκρούσεις. Εφτιαξαν το πιο ζηλευτό, ίσως, κράτος στον κόσμο. Τρίγλωσσο και ανεξίθρησκο, με εκπλήσσουσα λειτουργική συνοχή.

Βρετανοί και Ελβετοί μοιάζει να κέρδισαν το στοίχημα της μετάβασης από τον ευρωπαϊκό μεσαίωνα στην ασπόνδυλη νεωτερικότητα. Οι Ελληνες δεν είχαμε τέτοιο στοίχημα να κερδίσουμε. Σαρκώναμε, για αιώνες, ένα «παράδειγμα» πολιτισμού, με πανανθρώπινη εμβέλεια. Θέλησε να αρνηθεί αυτό το «παράδειγμα» η μετα-ρωμαϊκή («the barbarian») Δύση: Να σφετεριστεί την Αρχαία Ελλάδα, να κατασυκοφαντήσει τους επίγονους «Γραικούς».

Τη συνέδραμαν καίρια οι Τούρκοι: τετρακόσια χρόνια ο Ελληνισμός είχε βγει από τη σκηνή της Ιστορίας. Συνέχισε, στο περιθώριο, να σώζει τον πολιτισμό του: κοινοτικούς θεσμούς, αρχιτεκτονική, ποίηση, φορεσιές, τραγούδια. Πιστέψαμε (αφελέστατα ή υποβολιμαία) ότι ο «εθνικισμός» της δυτικής Νεωτερικότητας θα μπορούσε να είναι η σχεδία της ιστορικής μας διάσωσης. Διαψευσθήκαμε επώδυνα με τη δολοφονία του Καποδίστρια, την οθωνική τυραννία, τη μικρασιατική τραγωδία, την απόσπαση από τον ελληνικό κορμό της Ανατολικής Θράκης και Ρωμυλίας, της Βόρειας Ηπείρου, της Κύπρου.

Σήμερα κανένας δεν απασχολείται με την ελληνική επιβίωση. Εχουμε «μετά ηδονής» αφελληνιστεί, χωρίς να εξευρωπαϊστούμε – «μικτόν είδος, γελοιώδες».

Ψηφίζουμε να εκπροσωπείται η ανυπαρξία μας ελληνωνύμως στο Ευρωκοινοβούλιο.
______________________________

* Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
πηγή: yannaras.gr

Ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν κάλεσε ηγέτες των χωρών του Κόλπου και του αραβικού κόσμου σε έκτακτες συναντήσεις κορυφής στην Μέκκα στις 30 Ιουνίου για να συζητήσουν τις συνέπειες των επιθέσεων...

Η Σαουδική Αραβία θέλει να αποτρέψει έναν πόλεμο στην περιοχή, αλλά είναι έτοιμη να απαντήσει με όλη της την ισχύ έπειτα από τις επιθέσεις της περασμένης εβδομάδας κατά δύο σαουδαραβικών σταθμών διύλισης πετρελαίου με drones από τις δυνάμεις των Χούτι της Υεμένη και τις «πράξεις σαμποτάζ» εναντίον τεσσάρων τάνκερ ανοικτά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, δήλωσε χθες ο υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας Αντελ αλ-Ζουμπέιρ.

Το Ριαντ κατηγόρησε την Τεχεράνη ως εντολέα των επιθέσεων των Χούτι, συμμάχων του Ιράν. Σε απάντηση, χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου άρχισαν ήδη «ενισχυμένες περιπολίες ασφαλείας» στην περιοχή του Κόλπου, ανακοίνωσε χθες ο Πέμπτος Στόλος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Το Ιράν έχει αρνηθεί την ανάμειξή του σε οποιαδήποτε από τις δύο επιχειρήσεις, που πραγματοποιήθηκαν σε μία συγκυρία κλιμάκωσης της έντασης στις σχέσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν και ενίσχυσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή του Κόλπου.

«Το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας δεν θέλει πόλεμο στην περιοχή ούτε τον επιδιώκει», δήλωσε ο Σαουδάραβας υπουργός Εξωτερικών κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Ριαντ.

«Θα κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει αυτόν τον πόλεμο αλλά την ίδια στιγμή επαναλαμβάνει ότι σε περίπτωση που η άλλη πλευρά επιλέξει τον πόλεμο, το βασίλειο θα απαντήσει με όλη του την ισχύ και τη αποφασιστικότητα και θα υπερασπισθεί τον εαυτό του και τα συμφέροντά του», πρόσθεσε.

Ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν κάλεσε ηγέτες των χωρών του Κόλπου και του αραβικού κόσμου σε έκτακτες συναντήσεις κορυφής στην Μέκκα στις 30 Ιουνίου για να συζητήσουν τις συνέπειες των επιθέσεων.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν απηύθυναν συγκεκριμένες κατηγορίες για τις «πράξεις σαμποτάζ» κατά των τεσσάρων τάνκερ, περιμένοντας τα αποτελέσματα της έρευνας.
Καμία πλευρά δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για τις ενέργειες αυτές, αλλά δύο πηγές της αμερικανικής κυβέρνησης δήλωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι το Ιράν παρακίνησε την οργάνωση των Χούτι ή φιλοϊρανικές ένοπλες ομάδες στο Ιράκ να εκτελέσουν τις επιχειρήσεις αυτές.

Την ευθύνη για την επίθεση με drones κατά των δύο σαουδαραβικών σταθμών διύλισης πετρελαίου ανέλαβε η φιλοϊρανική οργάνωση των Χούτι, στόχος του υπό την Σαουδική Αραβία συνασπισμού στον πόλεμο της Υεμένης.

Το ελεγχόμενο από τους Χούτι πρακτορείο SABA μετέδωσε χθες ότι οι επιθέσεις κατά των δύο σταθμών της Aramco την περασμένη εβδομάδα είναι η αρχή σειράς πολεμικών επιχειρήσεων κατά 300 σημαντικών στρατιωτικών στόχων.
Στους στόχους περιλαμβάνονται στρατηγεία και υποδομές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Σαουδική Αραβία, καθώς και βάσεις τους στην Υεμένη, μετέδωσε το SABΑ επικαλούμενο στρατιωτική πηγή των Χούτι.

Έκθεση νορβηγικής ασφαλιστικής εταιρείας αναφέρει ότι είναι «πολύ πιθανόν» ότι το ιρανικό σώμα των Φρουρών της Επανάστασης διευκόλυνε την επίθεση κατά των τεσσάρων τάνκερ κοντά στο εμιράτο του Φουζάιραχ που βρίσκεται σε μικρή απόσταση έξω από τα Στενά του Χορμούζ.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μοχάμαντ Τζαβάτ Ζαρίφ απέρριψε την πιθανότητα πολεμικής έκρηξης λέγοντας ότι η Τεχεράνη δεν θέλει πόλεμο και ότι καμία χώρα δεν έχει την «ψευδαίσθηση» ότι μπορεί να αναμετρηθεί με το Ιράν. Αντίστοιχος ήταν και ο τόνος και των Φρουρών της Επανάστασης. «Δεν επιδιώκουμε πόλεμο, αλλά επίσης δεν φοβόμαστε το πόλεμο», δήλωσε ο υποστράτηγος Χοσέιν Σαλάμι, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.

Ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν συζήτησε τις εξελίξεις στην περιοχή, ανάμεσά τους και τις προσπάθειες για την ενίσχυση της σταθερότητας, κατά την διάρκεια τηλεφωνικής του επικοινωνίας με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, ανακοίνωσε μέσω του Twitter το υπουργείο Μέσων Ενημέρωσης της Σαουδικής Αραβίας.

«Θέλουμε ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή, αλλά δεν θα καθίσουμε με τα χέρια σταυρωμένα αν συνεχισθεί η ιρανική επίθεση. Το μπαλάκι είναι στην πλευρά του Ιράν και εξαρτάται από το Ιράν να ορίσει ποια θα είναι η τύχη του», προειδοποίησε ο Σαουδάραβας υπουργός Εξωτερικών.

Ο Αντελ αλ-Ζουμπέιρ υπενθύμισε ότι ένα ιρανικό τάνκερ που οδηγήθηκε πριν από ημέρες στην Σαουδική Αραβία αφού ζήτησε βοήθεια λόγω μηχανικής βλάβης, παραμένει στο βασίλειο λαμβάνοντας την «αναγκαία βοήθεια». Το πλήρωμά του απαρτίζεται από 24 Ιρανούς και 2 Μπανγκλαντεσιανούς.

Σε μία ένδειξη κλιμάκωσης της έντασης η Exxon Mobil απομάκρυνε το ξένο προσωπικό από πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Ιράκ, ενώ το Μπαχρέιν ειδοποίησε τους πολίτες του να μην ταξιδεύουν στο Ιράκ και το Ιράν.

Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ εξέδωσε οδηγία προς τις αεροπορικές εταιρείες που πετούν επάνω από τα νερά του Κόλπου και του Κόλπου του Ομάν να επιδεικνύουν προσοχή.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Ντόναλντ Τραμπ έγραψε στο Twitter: «Εάν το Ιράν θέλει να πολεμήσει, θα είναι επισήμως το τέλος του Ιράν. Ποτέ μην απειλήσετε ξανά τις Ηνωμένες Πολιτείες!».
ΑΠΕ

Αφού έχει παραδεχθεί πολλάκις τα λάθη του στις προβλέψεις για τα ελληνικά προγράμματα τώρα, το ΔΝΤ παραδέχεται και το συμβιβασμό που έκανε για την Ελλάδα να την δανείσει χωρίς να προηγηθεί αναδιάρθρωση του χρέους και μόνο για να διασωθούν οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες...


Με μια «αξιολόγηση» της απόδοσης των δικών του προγραμμάτων, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου επιχειρεί να αναμορφώσει τη διαδικασία σχεδιασμού προγραμμάτων με απώτερο στόχο την αποφυγή της επανάληψης των λαθών που έγιναν σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτής της αποτίμησης της πορείας των προγραμμάτων που υλοποιήθηκαν από το 2008 έως το 2017, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου διαπιστώνει σε αρκετές περιπτώσεις σημαντικές αστοχίες και παραλείψεις. Μάλιστα στη σχετική έκθεση υπάρχουν επανειλημμένες αναφορές στην Ελλάδα, οι οποίες αναδεικνύουν:

Τον εσφαλμένο τρόπο προσέγγισης σε αρχικό στάδιο του προβλήματος της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους

Την δυσανάλογη έμφαση που δόθηκε στη δημοσιονομική προσαρμογή

Τις υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις για τα μακροοικονομικά μεγέθη

Βιωσιμότητα Ελληνικού Χρέους


Αξίζει να σημειωθεί πως το ΔΝΤ αναδεικνύει για πρώτη φορά με σαφήνεια το γεγονός ότι η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους λειτούργησε κυριολεκτικά σαν σανίδα σωτηρίας για τις τράπεζες της ευρωζώνης, καθώς την κρίσιμη διετία 2011-2012 η χώρα μας αποπλήρωσε ομόλογα αξίας 50 δισ. ευρώ, τα οποία βρισκόταν ως επί το πλείστον στη δικαιοδοσία ευρωπαϊκών τραπεζών.

Στην έκθεση μάλιστα επισημαίνεται ότι η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης υπονόμευσε τόσο τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας όσο και την ίδια την αποτελεσματικότητα του «κουρέματος» του χρέους (PSI) που έγινε το 2012. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει το ΔΝΤ, η συγκεκριμένη εξέλιξη οφειλόταν στους φόβους για μια συνολική διάχυση της κρίσης στην Ευρωζώνη, κάτι που όμως τελικά δεν αποφεύχθηκε.

Αναφορικά με το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, το Ταμείο υπενθυμίζει ότι είχε εγκρίνει για τη χώρα μας το 2010 ένα δάνειο-μαμούθ ύψους 30 δισ. ευρώ. Οι συγκεκριμένοι πόροι είχαν γίνει διαθέσιμοι, παρόλο που το ΔΝΤ δεν μπορούσε σε εκείνη τη χρονική συγκυρία να πιστοποιήσει τη βιωσιμότητα του χρέους. Για τον λόγο αυτό είχε χρειαστεί να υπάρξει μια αλλαγή στο πλαίσιο των σχετικών κανόνων μέσω της προσθήκης της «συστημικής εξαίρεσης», η οποία επέτρεψε στο Ταμείο να παρακάμψει τον σκόπελο της βιωσιμότητας μέσω της επίκλησης του κινδύνου για μια γενικότερη εξάπλωση της κρίσης. Αυτή η εξαίρεση που άνοιξε την πόρτα για τη συμμετοχή του Ταμείου προσέφερε ουσιαστικά την πολυτέλεια του χρόνου που οδήγησε στην καθυστέρηση της αναγκαίας αναδιάρθρωσης.

Υπεραισιόδοξες Προβλέψεις


Με μια παραδοχή για «υπερβολικά αισιόδοξες προβλέψεις», το ΔΝΤ αναγνωρίζει ότι οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις οδήγησαν στο να υποτιμηθεί ο αντίκτυπος που θα έχει η δημοσιονομική προσαρμογή στην ανάπτυξη και την πορεία του χρέους. Αν ωστόσο οι προβλέψεις του Ταμείου εδράζονταν σε μια πιο ρεαλιστική βάση, το ΔΝΤ θα είχε θέσει την άμεση αναδιάρθρωση του χρέους ως βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα.

Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια


Παρά το γεγονός ότι η χρηματοπιστωτική σταθερότητα βρισκόταν στο επίκεντρο των προγραμμάτων του ΔΝΤ, η έκθεση του Ταμείου σημειώνει ότι στο μέσο όρο το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων αυξήθηκε κατά 10,5% σε μια σειρά από χώρες όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Όπως τονίζεται, το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων άρχισε να μειώνεται στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία μόνο μετά το πέρας των προγραμμάτων, ενώ το συγκεκριμένο θέμα παραμένει ακόμα μια ανοιχτή πρόκληση για την Ελλάδα και την Κύπρο. Από το παράδειγμα αυτών των χωρών, το ΔΝΤ αντλεί το δίδαγμα ότι η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά τη διάρκεια της υλοποίησης των προγραμμάτων εμπεριέχει μια σειρά από προκλήσεις.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές που επικαλείται το Blooomberg, οι πιέσεις  στην καγκελάριο Μέρκελ προέρχονται από το εσωτερικό του CDU και μάλιστα από την διάδοχο της στην ηγεσία του κόμματος, την Ανεγκρέτ Κραμπ-Κάρενμπάουερ...


Η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ και η αρχηγός της CDU Κραμπ Κάρενμπαουερ
Οι πιέσεις για παραίτηση Μέρκελ φαίνεται να προέρχονται από τη διάδοχο της στην ηγεσία του CDU, Ανεγκρέτ Κραμπ-Κάρενμπάουερ.

Η Άνγκελα Μέρκελ δέχεται πιέσεις να παραιτηθεί από τη θέση της καγκελαρίου μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές που επικαλείται το Blooomberg, οι πιέσεις προέρχονται από το εσωτερικό του CDU και μάλιστα από την διάδοχο της στην ηγεσία του κόμματος, την Ανεγκρέτ Κραμπ-Κάρενμπάουερ. Οι Χριστιανοδημοκράτες της καγκελαρίου Μέρκελ αναμένεται να χάσουν έδαφος στις εκλογές της 26ης Μαϊου.

Η επικεφαλής του CDU, Ανεγκρέτ Κραμπ-Κάρενμπαουερ, έστειλε αυστηρό μήνυμα στην Μέρκελ, ζητώντας της να παραιτηθεί, ενώ συγκάλεσε συνέδριο του κόμματος στις 2 Ιουνίου, ανέφεραν οι πηγές.

Η Κάρενμπάουερ δεν είχε προειδοποιήσει τη Μέρκελ για το συνέδριο και άφησε να εννοηθεί ότι θα βάλει υποψηφιότητα για την προεδρία του συμβουλίου Ευρωπαίων ηγετών.

Δημοσίως, η 56χρονη Κάρενμπαουερ -ή ΑΚΚ όπως είναι γνωστή με τα ακρωνύμιο του ονόματός της- επιμένει ότι η καγκελάριος Μέρκελ θα παραμείνει έως το τέλος της θητείας, με εκπρόσωπο του κόμματος να παραπέμπει στη συγκεκριμένη θέση σε ερώτηση του Bloomberg.

Από τότε που ανέλαβε στην ηγεσία του CDU τον Δεκέμβριο του 2018, η Ανεγκρέτ Κάρενμπαουερ, καταβάλλει προσπάθειες να ενισχύσει τη δημοτικότητά της, τόσο στις δημοσκοπήσεις αλλά και στους κόλπους του κόμματος. Οι προσπάθειές της να επισπεύσει την αποχώρηση Μέρκελ όχι μόνο θα μπορούσαν να αποτύχουν αλλά και να γυρίσουν μπούμεραγκ, σχολιάζει το Bloomberg.

Παρά τις πιέσεις, η καγκελάριος εμφανίζεται αποφασισμένη να παραμείνει έως το τέλος της θητείας της, τον Σεπτέμβριο του 2021, ανέφεραν οι πηγές, διατηρώντας την ανωνυμία τους.
 πηγή: Bloomberg

Σήμα κινδύνου για την εξαίρεση των Αρχαίων Ελληνικών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ισπανία εκπέμπει μια σειρά ιδρυμάτων που προάγουν την κουλτούρα και τον πολιτισμό στη χώρα της Ιβηρικής...


Η διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών και των κλασσικών σπουδών στην Ισπανία βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή και μάλιστα κινδυνεύει να εξαφανισθεί από το εγκύκλιο πρόγραμμα σπουδών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μπροστά στο ενδεχόμενο να σταματήσει η διδαχή της γλώσσας που απετέλεσε τη μήτρα της δυτικής λογοτεχνίας κι επιστήμης, μία σειρά από ισπανικά ιδρύματα για τις κλασσικές σπουδές ανέλαβαν μία πρωτοβουλία σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης, αλλά και στα κατά τόπους όργανα εκπαιδευτικής πολιτικής στις αυτόνομες περιφέρειες της χώρας, για να αναστραφεί η τάση απαλοιφής των κλασσικών σπουδών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Όπως τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διαπρεπής ελληνιστής Εουσέμπι Αγιένσα Πρατ, (συγγραφέας του βιβλίου Στις Εσχατιές της Θάλασσας: Ελληνοϊσπανικές Λαογραφικές Συγκριτικές Μελέτες, εκδ. Ηρόδοτος 2018), «εάν δεν γίνει κάτι για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο, τότε υπάρχει κίνδυνος, με δεδομένου ότι θα συνταξιοδοτηθεί σύντομα η πλειονότητα των υπαρχόντων καθηγητών Αρχαίων Ελληνικών, που έχει πολλά χρόνια στην εκπαίδευση, δεν θα υπάρχει πλέον στο πρόγραμμα σπουδών και στις εξετάσεις για το απολυτήριο Λυκείου -που εξασφαλίζει την είσοδο στα Πανεπιστήμια- το σχετικό μάθημα». Μάλιστα, όπως τονίζει, λιγοστές είναι ήδη οι αυτόνομες περιφέρειες που περιλαμβάνουν τα Αρχαία στα προγράμματά τους, καθώς επιλέγουν στο πεδίο των κλασσικών σπουδών να διδάσκεται μόνον η λατινική, καταργώντας την κατ’ επιλογή διδασκαλία δύο αρχαίων γλωσσών.

Αίτημα στην UNESCO να θεωρούνται τα αρχαία ελληνικά παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά


Την εγγραφή των αρχαίων γλωσσών στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco ζήτησε σήμερα μια γαλλική ένωση, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου στο οποίο συμμετείχε και ο υπουργός Παιδείας της Γαλλίας.

“Θεωρήσαμε απαραίτητο να διαφυλάξουμε τη διδασκαλία των λατινικών και των (αρχαίων) ελληνικών, που είναι οι βάσεις της γαλλικής γλώσσας και της ευρωπαϊκής ιστορίας”, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο καθηγητής αρχαιολογίας Βενσάν Μερκενμπρέκ, ο πρόεδρος της ένωσης Human-Hist.

Η ένωση αυτή υπέβαλε το αίτημα με ένα μανιφέστο που παρουσιάστηκε σήμερα, με την ευκαιρία της έναρξης της “Β΄ Διεθνούς Συνάντησης των αρχαίων γλωσσών”, ενός διήμερου συνεδρίου που διεξάγεται στο Οτέν. Στη συνάντηση αυτή συμμετέχουν 80 ερευνητές και πανεπιστημιακοί από τη Γαλλία και άλλες χώρες. Οι συζητήσεις σε κάποια από τα στρογγυλά τραπέζια γίνονται στα λατινικά ή τα αρχαία ελληνικά.

“Είναι επίσης μια ευκαιρία να δείξουμε στο κοινό τη σπουδαιότητα και την ικμάδα των αρχαίων γλωσσών”, πρόσθεσε ο Μερκενμπρέκ.

Στο συνέδριο έδωσε το παρών, σήμερα το πρωί, και ο υπουργός Εθνικής Παιδείας Ζαν-Μισέλ Μπλανκέ ο οποίος χαρακτήρισε το μανιφέστο της Human-Hist “εμβληματικό και ουσιώδες” για την υπεράσπιση των αρχαίων γλωσσών που είναι “το ζωντανό σφρίγος της δικής μας γλώσσας”.

“Τα ελληνικά και τα λατινικά δεν είναι ούτε απαρχαιωμένες, ούτε ελιτιστικές (γλώσσες) και πρέπει να τις προωθήσουμε”
, πρόσθεσε ο υπουργός, εκφράζοντας την υποστήριξή του στους διδάσκοντες οι οποίοι “μεταλαμπαδεύουν αξίες”.

Ένας 13χρονος μαθητής που συμμετείχε στις εργασίες του συνεδρίου, ο Αντρέ, δήλωσε ότι έχει πάθος με τα λατινικά και τα αρχαία λατινικά γιατί βοηθούν “να γνωρίζει το παρελθόν, να κατανοεί το παρόν και να εξηγεί το μέλλον”.

Η παρουσίαση του μανιφέστου στο Οτέν, το αρχαίο Augustodunum, δεν έγινε τυχαία: τα λατινικά και τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται στην πόλη αυτή αδιαλείπτως εδώ και 2.000 χρόνια, όπως εξήγησε ο Μερκενμπρέκ. Το γεγονός αυτό πιστοποιεί η πρόσφατη ανακάλυψη μιας Σχολής Δικαίου και Γραμμάτων (Ecoles Meniennes) που ιδρύθηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και θεωρείται “το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της ρωμαϊκής Γαλατίας”, σημείωσε ο αρχαιολόγος.

Η Τουρκία οδηγείται αργά αλλά σταθερά στην εξαιρετικά επικίνδυνη πορεία που επέλεξε η ίδια επιμένοντας πεισματικά σε μια πολιτική «υπερδύναμης» που δεν έχει όμως καμιά επαφή με την σύγχρονη πραγματικότητα. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο επιλέγει κραυγές, απειλές, θεατρινισμούς και θρασύδειλες κινήσεις επικοινωνιακού εντυπωσιασμού. Για Ελλάδα και Κύπρο η σταθερή, αταλάντευτη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο αποτελεί μονόδρομο και οι σημερινές συγκυρίες τις ευνοούν.


του Λεωνίδα Κουμάκη (*)

Η αδιέξοδη αυτή πολιτική διανθίζεται με συμπεριφορές που θυμίζουν την παροιμία «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ», οδεύοντας όμως άδοξα προς το τέλος τους.

Ο αφόρητα φλύαρος Ρ.Τ. Ερντογάν δεν σταματούσε καθόλου -ιδιαίτερα την προεκλογική περίοδο των φετινών δημοτικών εκλογών στην Τουρκία- να επιμένει πως η Τουρκική «υπερδύναμη» θα αγοράσει μαζικά από Αμερικανούς και Ρώσους τον πιο σύγχρονο πολεμικό εξοπλισμό του κόσμου. Στόχος του η εξυπηρέτηση μέχρι το 2023, την επέτειο δηλαδή των 100 χρόνων από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, του σχεδίου επιβολής των νέο-οθωμανικών φαντασιώσεων του, στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, των Βαλκανίων, της Ασίας και της Αφρικής.

Δυστυχώς όμως για τα μεγαλεπήβολα αυτά σχέδια, οι Αμερικανοί διέλυσαν κάθε σκέψη ή προσδοκία η αγορά 100 υπερσύγχρονων, αμερικανικών μαχητικών αεροπλάνων F-35 να συνδυαστεί με την προμήθεια του Ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400. Το δίλημμα που έθεσαν φαινόταν απλό: διαλέξτε ή το ένα ή το άλλο. Και τα δύο μαζί, αποκλείεται.

Βέβαια το «δίλημμα» δεν ήταν τόσο απλό, όσο πιθανόν να φαίνεται: Η επιλογή από την Τουρκία του Ρωσικού συστήματος δεν συνεπάγεται μόνο την απαγόρευση παράδοσης των αμερικανικών μαχητικών, αλλά «συνοδεύεται» από εξαιρετικά επώδυνες συνέπειες όπως η επιβολή κυρώσεων που είναι αδύνατο να αντέξει η Τουρκική οικονομία χωρίς ολοκληρωτική κατάρρευση, η επιτάχυνση της δημιουργίας Κουρδικού κράτους, η πολύ πιθανή «πρακτική» έξωση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, η ένταξη της Κύπρου σε αυτό, κ.α.π.

Το αδιέξοδο και το ορατό πλέον άδοξο τέλος της εμμονής σε πολιτικές «υπερδύναμης», οδηγεί ταχύτατα τον Τούρκο ψευτο-χαλίφη στα γνωστά, παραδοσιακά μονοπάτια της διαπραγμάτευσης με το καθιερωμένο «ανατολίτικο παζάρι».

Διαρρέει ανεπίσημα ότι «ξανασκέφτεται» την αγορά του Ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος (δημοσίευμα της Γερμανικής Bild), κυκλοφορεί μέσω ελεγχόμενων ΜΜΕ «έγκυρες» φήμες ότι θα καθυστερήσει η παραλαβή του Ρωσικού συστήματος, ταυτόχρονα όμως σπεύδει να στείλει μέσα στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, συνοδεία πολεμικών πλοίων, τον «Πορθητή», το «Μπαρμπαρός» και προσεχώς το «Γιαβούζ», για να πραγματοποιήσουν (δήθεν) γεωτρήσεις και έρευνες για υδρογονάνθρακες.

Παράλληλα, ανακοινώνει πομπωδώς την πραγματοποίηση ναυτικών ασκήσεων με πραγματικά πυρά στο Καστελόριζο, δεσμεύει Ελληνικές περιοχές με άχρηστες Naftex για δήθεν στρατιωτικές ασκήσεις, καλεί απειλητικά την Ελλάδα να «αποστρατικοποιήσει» τα νησιά του Αιγαίου απέναντι από τα Μικρασιατικά παράλια, εντείνει την επιθετική συμπεριφορά με εμπρηστικές δηλώσεις και στρατιωτικούς «εκφοβισμούς» τόσο προς την Ελλάδα όσο και προς την Κύπρο αυξάνοντας κάθετα την πίεση, όπως ακριβώς θα έκανε ένας προαγωγός προκειμένου να εκφοβίσει το θύμα του.

Τα τουρκικά πλοία «Πορθητής» και «Μπαρμπαρός» είναι βέβαια ανίκανα να πραγματοποιήσουν μέσα στην Κυπριακή ΑΟΖ αυτό που διαφημίζουν (το «Γιαβούζ» αποκτήθηκε πρόσφατα «για γεωτρήσεις»), αλλά οι Τούρκοι «μετρούν» τις ασυνήθιστα έντονες διεθνείς αντιδράσεις: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ευρωπαϊκή Ένωση, Αίγυπτος, Ισραήλ, Ιταλία -ακόμα και η παραδοσιακά φιλοτουρκική Γερμανία- καταδικάζουν με ασυνήθιστα σκληρή διπλωματική γλώσσα την άκομψη τουρκική «διαπραγμάτευση».

Το τουρκικό όμως μήνυμα προς την Δύση, με υπερβολική δόση αλαζονείας μέσα σε ένα μπουκέτο ανατολίτικου παζαριού, είναι απόλυτα σαφές: Δώστε μου μερίδιο του Κυπριακού και Ελληνικού ενεργειακού πλούτου και θα παραιτηθώ από την αγορά του ρωσικού συστήματος, θα σταματήσω (προσωρινά βέβαια) την προκλητική και επιθετική συμπεριφορά, θα ικανοποιήσω τον κατάλογο όλων ή κάποιων από τα αιτήματα σας – με δυο λόγια θα επιστρέψω ήρεμα «στο μαντρί».

Φαίνεται όμως πως και αυτή η στρατηγική είναι ουσιαστικά αδιέξοδη:
  1. Υποτιμάει την βέβαιη Ρωσική αντίδραση με σοβαρές συνέπειες στο μέτωπο της Συρίας, όπου η Τουρκία εξαρτάται απόλυτα από τις Ρωσικές αποφάσεις. Άλλωστε η Ρωσία, δεν συμφώνησε χωρίς λόγο να αποδεχτεί την Τουρκική μεγαλομανία να παγιδευτεί μέσα στον βάλτο της Συρίας. Τώρα που η Τουρκία έπεσε στην παγίδα, δεν μπορεί να κουνηθεί καθόλου χωρίς την «έγκριση» της Ρωσίας. Επιπλέον πολύ σοβαρά προγράμματα (αγωγός Turkish Stream, πυρηνικό εργοστάσιο, τουρισμός, εμπορικές συναλλαγές κ.α.) θα τεθούν σε σκληρή δοκιμασία. 

  2.  Η ήδη κλονισμένη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Ρ. Τ. Ερντογάν θα βρεθεί στα τάρταρα: Η Δύση θα τον υποδεχτεί «στο μαντρί» χωρίς να του έχει καμιά απολύτως εμπιστοσύνη, στην δε Ρωσία θα χυθεί και η τελευταία σταγόνα αξιοπιστίας που συγκεντρώθηκε με πολύ κόπο στην καρδάρα των Ρωσο-τουρκικών σχέσεων, μετά την άκομψη κατάρρευση του Ρωσικού βομβαρδιστικού τύπου Sukhoi Su-24M τον Νοέμβριο του 2015. 

  3. Η κατάσταση στην τουρκική οικονομία είναι απελπιστική: Το χρέος πλησιάζει με ταχύτητα το μισό τρισεκατομμύρια δολάρια, το νόμισμα βρίσκεται εκ νέου κοντά στο ιστορικό ρεκόρ των 7 λιρών προς ένα δολάριο, μια πιθανή πτώχευση οδηγεί είτε στο ΔΝΤ με «υποχρεωτική» υποστήριξη των ΗΠΑ και επώδυνους όρους, είτε στο έλεος της Ρωσίας ή της Κίνας γιατί δεν είναι βέβαιο πως ο «καλός φίλος» της Τουρκίας (δυναστεία Αλ-Θανί του Κατάρ) θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στα γιγαντιαία δάνεια που θα απαιτούσε η Τουρκική οικονομία για να διασωθεί. 

  4. Ο τουρκικός στρατός, παρά τις μεγαλοστομίες του Ρ.Τ. Ερντογάν, του Χουλουσί Ακάρ και των άλλων υποτακτικών, κυριολεκτικά παραπατάει: Στην Συρία οι Κουρδικές δυνάμεις εξοπλίζονται από το Ισραήλ και την Αμερική επιφέροντας, με συνεχή κτυπήματα, σοβαρές απώλειες στον Τουρκικό στρατό κατοχής μέσα στην Συρία. Στις Κουρδικές περιοχές της Τουρκίας και του Ιράκ οι ανθρώπινες απώλειες παραμένουν σοβαρές και η ζωή των Τούρκων στρατιωτών κινδυνεύει καθημερινά. Σχεδόν κάθε μήνα συλλαμβάνονται Τούρκοι στρατιωτικοί με την αόριστη κατηγορία των «συνεργατών του ιμάμη Γκιουλέν», αυξάνοντας συνεχώς τον αριθμό των Τούρκων στρατιωτικών που σαπίζουν στις φυλακές της Τουρκίας και εντείνοντας την ανασφάλεια και τον φόβο μέσα στο Τουρκικό στράτευμα.

  5.   Η αβεβαιότητα για απρόσκοπτη τροφοδοσία με τα απαραίτητα ανταλλακτικά ή άλλο αναγκαίο υλικό για τις επιχειρησιακές ανάγκες του Τουρκικού στρατού, η δημιουργία πολλών «μετώπων» σε διαφορετικές περιοχές με τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους που μηδενίζουν την πιθανή αλληλο-υποστήριξη σε δύσκολες καταστάσεις, συμπληρώνουν μια βασική εικόνα του «πανίσχυρου» Τουρκικού στρατού, που όμως παραπαίει. 

  6. Στο εσωτερικό μέτωπο, η απόφαση να διενεργηθούν και πάλι εκλογές στον πιο κρίσιμο δήμο της Τουρκίας (Κωνσταντινούπολη), οδηγεί σε οξεία αντιπαράθεση μεταξύ κεμαλικών και ισλαμιστών καλλιεργώντας επικίνδυνες συνθήκες διχασμού. Η επανάληψη των εκλογών, δίνει το μήνυμα πως οι εκλογές θα επαναλαμβάνονται μέχρι να κερδίσει ο υποψήφιος των ισλαμιστών και επιβεβαιώνει την ουσιαστική δικτατορία που έχει επιβληθεί στην Τουρκία, με το πρόσχημα του πραξικοπήματος του Ιουλίου του 2016.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η σύγχρονη Τουρκική Δημοκρατία από την ίδρυση της μέχρι σήμερα, δεν πήρε ποτέ μια πολεμική πρωτοβουλία χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει πολύ γερές πλάτες. Το πάθημα των νεότουρκων στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο τους έγινε μάθημα και έκτοτε, κρατούν με ιερή ευλάβεια την προϋπόθεση εξασφάλισης πανίσχυρης υποστήριξης σε κάθε πολεμική πρωτοβουλία. Αυτό ακριβώς έγινε κατά την εισβολή στην Κύπρο, το ίδιο και στις εισβολές στην Συρία και στο Ιράκ, με αυτήν την προϋπόθεση είναι χαραγμένοι όλοι οι μακροπρόθεσμοι, επεκτατικοί στόχοι της Τουρκίας.

Στις μέρες μας, αυτή η προϋπόθεση της «πανίσχυρης υποστήριξης» απουσιάζει. Η τουρκική «σύμπραξη» με την Ρωσία δεν προσφέρει ούτε ουσιαστικά, ούτε πρακτικά, την ζωτική αυτή προϋπόθεση. Ούτε όμως και η πιθανή «επιστροφή στο μαντρί» λόγω έλλειψης στοιχειώδους αξιοπιστίας του Ρ. Τ. Ερντογάν.

Αντίθετα, υπάρχει «μαζική αντίθεση» στους λεονταρισμούς, στους θεατρινισμούς και στις σπασμωδικές ενέργειες της Ερντογανικής Τουρκίας.

Η Ελλάδα αξιοποιεί πλήρως το γεγονός ότι βρίσκεται με την πλευρά του Διεθνούς Δικαίου το οποίο έχουν αναγνωρίσει σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου. Τα Ελληνικά και Κυπριακά συμφέροντα συμπίπτουν επιτέλους με τα συμφέροντα των πιο μεγάλων δυνάμεων της σύγχρονης εποχής και είναι κάθετα αντίθετα με τις επιθετικές, νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις της ηγεσίας της σημερινής Τουρκίας.

Αλήθεια, αναρωτήθηκε κανείς αν η Τουρκία κατείχε τα νησιά του Αιγαίου και η Ελλάδα τα μικρασιατικά παράλια, θα δεχόταν ποτέ η Τουρκία να συζητήσει – πολύ δε περισσότερο, να παραχωρήσει το ελάχιστο χιλιοστό από τα δικαιώματα που θα της εξασφάλιζε το διεθνές δίκαιο; Ή αν έχει κανένα μεγαλόψυχο «Σουσλώφ», όπως έχουμε εμείς, να καλεί «να μην είμαστε μονοφαγάδες»;

Η Τουρκική μεγαλομανία βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο αδιέξοδο. Αν επιχειρήσει πολεμική ενέργεια χωρίς «ισχυρές πλάτες», κινδυνεύει σοβαρά να διαμελιστεί με την «φαμίλια» να οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Αν παραμείνει άπρακτη, καταρρέει μία από τις θεμελιώδεις νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις που αφορούν ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο επιλέγει κραυγές, απειλές, θεατρινισμούς και θρασύδειλες κινήσεις επικοινωνιακού εντυπωσιασμού.

Για Ελλάδα και Κύπρο η σταθερή, αταλάντευτη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο αποτελεί μονόδρομο και οι σημερινές συγκυρίες τις ευνοούν.

Υπό ορισμένες μάλιστα προϋποθέσεις, που απαιτούν όμως εμπνευσμένους ηγέτες που θέτουν όραμα, παλεύουν γι΄ αυτό και παίρνουν το απαραίτητο ρίσκο, η προσεκτική μεθόδευση μιας «πρακτικής» απάντησης που θα διέλυε την Τουρκική αλαζονεία είναι καθ΄ όλα δυνατή – περισσότερο από ποτέ.

Αρκεί οι πολιτικές μας ηγεσίες να διαθέτουν, με τα όποια λάθη τους, τουλάχιστον το σθένος και την αποφασιστικότητα ενός Τάσου Παπαδόπουλου.…
  ______________________________________ 
 
(*) O Λεωνίδας Κουμάκης είναι Νομικός, Συγγραφέας. Μέλος του International Hellenic Association (IHA) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα έφθασε το 1964 με τις μαζικές απελάσεις των Ελλήνων από την Τουρκία. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε για 30 χρόνια σε Ελληνική οινοβιομηχανία. Το τελευταίο του βιβλίο "Η Τουρκία στις φλόγες" (2017) διατίθεται από το Amazon. Είναι μέλος του International Hellenic Association (IHA).
πηγή:analyst.gr

Τι να ψηφίσουμε τη μεθεπόμενη Κυριακή οι πολίτες; Το ελλαδικό «κράτος» σήμερα είναι ένας γκροτέσκος Λεβιάθαν, σάπιος ώς το μεδούλι, η αδυσώπητη σήψη του μακάβρια απειλή θανάτου. Απειλή, όχι μόνο για τον σημερινό φθίνοντα ελληνώνυμο πληθυσμό του, αλλά και για την ελληνικότητα: με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτή η λέξη για την Ιστορία και τον πολιτισμό...

 επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά *

Τι να ψηφίσουμε τη μεθεπόμενη Κυριακή;

Ερώτημα αγχωτικό για πολίτες που αρνούνται να απεμπολήσουν τη νοημοσύνη και αξιοπρέπειά τους. Αν θέλει ένας πολίτης να μη φυγομαχεί, αλλά ούτε και να εμπαίζεται, πρέπει να βρει για να ψηφίσει κόμμα και υποψήφιους που εκτιμά την πολιτική τους ταυτότητα και σέβεται την πολιτική τους συνέπεια.

Τέτοιο κόμμα και τέτοιοι υποψήφιοι δεν υπάρχουν. Καθόλου τυχαίο που τα «πολιτικά» των κομμάτων «προγράμματα» τα συντάσσουν διαφημιστές. Οι κομματικοί επαγγελματίες της εξουσίας ξέρουν μόνο να αγορεύουν ή να συνεντευξιάζονται, με μονολόγους. Τους ενδιαφέρουν μόνο οι εντυπώσεις. Δεν ξέρουν τι θα πει «πολιτικό πρόγραμμα», «πολιτικός σχεδιασμός» – τίποτε από αυτά. Νομίζουν ότι κάνουν πολιτική επαναλαμβάνοντας σε αντιπάλους την απαίτηση: «Φύγετε εσείς, να έρθουμε εμείς»! Ή την απίστευτου κρετινισμού αισιοδοξία: «τη Δευτέρα το πρωί που θα είμαστε κυβέρνηση...!!!».

Τι να ψηφίσουμε τη μεθεπόμενη Κυριακή οι πολίτες; Το ελλαδικό «κράτος» σήμερα είναι ένας γκροτέσκος Λεβιάθαν, σάπιος ώς το μεδούλι, η αδυσώπητη σήψη του μακάβρια απειλή θανάτου. Απειλή, όχι μόνο για τον σημερινό φθίνοντα ελληνώνυμο πληθυσμό του, αλλά και για την ελληνικότητα: με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτή η λέξη για την Ιστορία και τον πολιτισμό.

Αυτόν τον εφιάλτη τον προσπερνάμε με εκπληκτική (επίσης τερατώδη) εθελοτυφλία, κάθε φορά που στήνονται κάλπες. Εκούσια παραδινόμαστε, άνευ όρων, σε μικρονοϊκές ψευδολογίες απατεώνων, ανθρώπων που δεν πιστεύουν σε τίποτα, ούτε στις ιδεολογίες που δήθεν εκπροσωπούν ούτε σε «αρχές» ούτε σε εντιμότητα – αλληλοβρίζονται και την άλλη μέρα συγκυβερνάνε, καλύπτει ο ένας τις πομπές και τα εγκλήματα του άλλου, ενώ ταυτόχρονα μαλλιοτραβιούνται έχοντας όλοι υπερψηφίσει «νόμους» a priori αμνήστευσης των εγκλημάτων τους.

Το ολοκληρωτικά πια σαπισμένο και ανήμπορο να λειτουργήσει κράτος (απομνημείωσαν την ανυπαρξία του οι εικόνες του εφιάλτη από το ολοκαύτωμα στο Μάτι) είναι αποκύημα των ίδιων (ή με παραλλαγμένα ψευδώνυμα) κομμάτων, που πάλι ζητάνε την ψήφο μας την επόμενη Κυριακή. Αξιώνουν, «δίχως αιδώ ή λύπην», να μας «εκπροσωπήσουν» στην Ευρωβουλή και να «στελεχώσουν» με δευτεροκλασάτους δικούς τους αυλοδίαιτους το κουκλοθέατρο της τάχα και «τοπικής αυτοδιοίκησης».

Δεν υπάρχει κόμμα που δείχνει ότι καταλαβαίνει, έστω, το ολοκληρωτικό αδιέξοδο, την εξόφθαλμη ανάγκη «επανίδρυσης του κράτους». Κόμμα που να συνειδητοποιεί ότι η λέξη «κράτος» εξακολουθεί να σημαίνει: λειτουργίες στην υπηρεσία των αναγκών του πολίτη, όχι στην υπηρεσία των λειτουργών κάθε λειτουργήματος. Αλλά για να στηθεί στην Ελλάδα σήμερα σωστό κράτος, πρέπει να απολυθούν (με ανένδοτη συνέπεια) κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες παρασιτικών δημόσιων υπαλλήλων. Δηλαδή διορισμένων με κομματικό ρουσφέτι, δίχως κριτική αποτίμηση προσόντων και επάρκειας. Που παραμένουν δημόσιοι λειτουργοί, χωρίς καμιά ποτέ αξιολόγηση της αποδοτικότητάς τους.

Εκατοντάδες χιλιάδες οι άκριτα και αυθαίρετα διορισμένοι δημόσιοι λειτουργοί, όπως εκατοντάδες χιλιάδες και ιλιγγιώδους ανηθικότητας συντάξεις – άνθρωποι που συνταξιοδοτήθηκαν σε ηλικία κάτω των πενήντα ετών. Τι νόημα λοιπόν έχει η ψήφος του πολίτη, όταν είναι των αδυνάτων αδύνατο να αναχαιτίσει τόση απανθρωπία και τόση κακουργία μασκαρεμένη σε «δημοκρατία» και «κοινοβουλευτισμό»;

Δύσκολα τολμάει να θυμίσει κανείς το ακαταμάχητο συμπέρασμα που συνάγεται από την πανανθρώπινη εμπειρία: Οτι η περιφρόνηση, η καπηλεία, η διαστροφή των όρων-κανόνων της δημοκρατίας δεν θεραπεύονται με ηθικοδιδασκαλίες ούτε με νομοθετήματα και σωφρονιστικό ποινολόγιο. Η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα.

Μπορεί να διαθέτει μια χώρα όλα τα «υλικά» της συνταγής για δημοκρατία: σύνταγμα, εκλογές, κοινοβούλιο, Πρόεδρο Δημοκρατίας, Συμβούλιο Επικρατείας, ελευθεροτυπία – αλλά να μην έχει δημοκρατία. Αυτή την καταπληκτική απατεωνία μπορεί να την πετύχει μόνο το καθεστώς της κομματοκρατίας.

Οι βασικοί μοχλοί της καθεστωτικής αυτής τυραννίας είναι: το πελατειακό κράτος (ρουσφέτι), η υποταγή της τοπικής αυτοδιοίκησης στον κομματισμό, η εξαγορά του συνδικαλισμού από τα κόμματα, η κομματικοποίηση των φοιτητικών νεολαιών, ο διορισμός από την κυβέρνηση της ηγεσίας των Δικαστικών Λειτουργών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, σύσσωμου του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.

Δυνατότητες αποτίναξης του ζυγού της κομματοκρατίας μάλλον δεν υπάρχουν. Μόνο λαϊκές εξεγέρσεις με μακρά αντοχή συνέπειας: Πεντακόσιες χιλιάδες πολίτες στην Πλατεία Συντάγματος, αμετακίνητοι μέρα-νύχτα, μέχρι να γίνει δεκτό το ένα αίτημα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση «τεχνοκρατών» με ετήσια προθεσμία, που θα ετοιμάσει συνταγματική αναθεώρηση καταλυτική της κομματοκρατίας.

Τέτοιες εξεγέρσεις δεν σχεδιάζονται, δεν υποδείχνονται, δεν επιβάλλονται. Γεννιούνται. Η γέννησή τους είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας ενός λαού. Γι’ αυτό και πρώτη μέριμνα της κομματοκρατίας είναι η μέγιστη δυνατή υποβάθμιση σχολείου και πανεπιστημίου, η μεθοδική εξηλιθίωση του τεράστιου πλήθους με την τηλεθέαση. Και η θεσμική θρησκειοποίηση του εκκλησιαστικού γεγονότος.
______________________________

* Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
πηγή: yannaras.gr