Η Άγκυρα θυμίζει ότι το μέτωπο με την Ελλάδα και την Κύπρο παραμένει ανοιχτό, ότι οι διαφορές είναι ζωτικής σημασίας. Φυσικά η προσοχή της Τουρκίας είναι στραμμένη στο Ισραήλ. Δεν θέλει επ’ ουδενί να επιτρέψει στον Νετανιάχου να σκεφτεί ότι μπορεί να πιέσει, αν όχι να περιορίσει, τον ρόλο της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, πρωτίστως στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Άγκυρα
ανέβασε την ένταση με την Ελλάδα στο περιθώριο της μεγάλης κρίσης που έχουν
προκαλέσει τα πολεμικά σχέδια των Τραμπ και Νετανιάχου σε ολόκληρη την περιοχή
και όχι μόνο.
Η
Άγκυρα θυμίζει ότι το μέτωπο με την Ελλάδα και την Κύπρο παραμένει ανοιχτό, ότι
οι διαφορές είναι ζωτικής σημασίας. Φυσικά η προσοχή της Τουρκίας είναι
στραμμένη στο Ισραήλ. Δεν θέλει επ’ ουδενί να επιτρέψει στον Νετανιάχου να
σκεφτεί ότι μπορεί να πιέσει, αν όχι να περιορίσει, τον ρόλο της Τουρκίας στην
ευρύτερη περιοχή, πρωτίστως στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν θέλει να επιτρέψει
ούτε καν τη σκέψη ότι μπορεί ο Νετανιάχου να αξιοποιήσει τη συγκυρία
χρησιμοποιώντας την Ελλάδα για να περιοριστεί ο ρόλος της Τουρκίας. Γι’ αυτό
σηκώνει και πάλι τους τόνους της αντιπαράθεσης σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα
με κάθε αφορμή.
Το τελευταίο διάστημα η Άγκυρα αντέδρασε:
- Στους χάρτες αλιείας της Ελλάδας
- Στα σχέδια για την υλοποίηση των θαλάσσιων πάρκων, αρχής γενομένης από το πάρκο στις Κυκλάδες
- Στην πόντιση καλωδίων στην Ανατολική Μεσόγειο από ή προς την Ελλάδα
Φυσικά
και η Τουρκία δεν έχει δίκιο στη διάθεσή της να περιορίσει παντοιοτρόπως κάθε
δικαίωμα της Ελλάδας να ασκήσει το δικαίωμά της στην κυριαρχία (ασφάλεια) ή στα
κυριαρχικά δικαιώματά της - οικονομικά κατά βάση. Στον βαθμό που η Τουρκία έχει
κάποιο θέμα σε επιμέρους ζητήματα, δεν είναι επίσης διατεθειμένη να το επιλύσει
διπλωματικά. Έτσι, το πραγματικό ζήτημα
της οριοθέτησης ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας το συνδέει με άλλα θέματα, όπως το εύρος των
ελληνικών χωρικών υδάτων, τον εναέριο χώρο, αλλά και την αποστρατιωτικοποίηση
των ελληνικών νησιών κ.λπ.
Η
Άγκυρα μεγαλώνει τον κατάλογο των διαφορών έτσι ώστε να χαθεί το κυρίως θέμα
(που είναι η ΑΟΖ). Εγείρει λοιπόν θέματα για τη δικαιοδοσία της Αθήνας σε
θαλάσσια πάρκα ή στην αλιεία. Φτάνει μάλιστα την αντιπαράθεση ακόμα και στην
πόντιση καλωδίων, κατά παράβαση κάθε Δικαίου και κανονισμού. Αντέδρασε στην
πρόθεση της Αθήνας να ανακυκλώσει παλαιό υποθαλάσσιο τηλεπικοινωνιακό καλώδιο
(Ελλάδα-Αίγυπτος) υποστηρίζοντας ότι πρέπει να ερωτηθεί η Άγκυρα για τις
απαιτούμενες ενέργειες πλοίων και συνεργείων.
Πρακτικά,
εμποδίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο, χωρίς να έχουμε μια
αποτελεσματική αντίδραση από την Αθήνα. Αυτός ο νέος κύκλος έντασης γίνεται
εξαιρετικά επικίνδυνος και απρόβλεπτος σε ό,τι αφορά την πορεία του, εξαιτίας
της συνολικής κρίσης στην περιοχή. Ο νέος κύκλος ελληνοτουρκικής έντασης έχει
διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία έχουν προστεθεί λόγω Τραμπ και Νετανιάχου.
Φαίνεται όμως ότι μπορεί να εξυπηρετήσει και εσωτερικά πολιτικά σχέδια, τόσο του Ερντογάν όσο και του Μητσοτάκη. Και οι δύο -σε διαφορετικό επίπεδο- αντιμετωπίζουν εσωτερική αστάθεια. Και οι δύο έχουν μπροστά τους εκλογικές προκλήσεις. Δεν πρέπει λοιπόν να βγάλουμε από τα ενδεχόμενα την περίπτωση όπου και οι δύο να χρησιμοποιήσουν τη γενική κατάσταση προς όφελός τους. Άλλωστε και στο εσωτερικό ο Κ. Μητσοτάκης κατάφερε να αξιοποιήσει τον covid αλλά και την ουκρανική κρίση.
Σπύρος Σουρμελίδης / ΑΥΓΗ της Κυριακής editor: Σπύρος Γκανής