Μπέσεντ κατά Ιράν / Θα κόψουμε κάθε οικονομικό πόρο που το στηρίζει–Ποιες νέες κυρώσεις ανακοίνωσε (vid)

Οι ΗΠΑ ορκίζονται για «economic D-Day» καθώς το Ιράν απειλεί να σταματήσει όλες τις εξαγωγές πετρελαίου.

    «Εξαπολύουμε μια οικονομική επίθεση κατά των οικονομικών διασυνδέσεων του Ιράν σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Μπέσεντ και σημείωσε πως το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει χαρτογραφήσει τα δίκτυα, τους μεσολαβητές και τα οικονομικά κανάλια που χρησιμοποιεί το Ιράν για να λαθρεμπορεύεται πετρέλαιο και να αποφεύγει τις κυρώσεις, ενώ δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον θα συνεργαστεί με τους εταίρους των ΗΠΑ για να στοχεύσει οποιαδήποτε πηγή «παράνομων εσόδων» του Ιράν.

«Εξαπολύουμε μια οικονομική επίθεση κατά των οικονομικών διασυνδέσεων του Ιράν σε όλο τον κόσμο»

Hαμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη χθες, Δευτέρα 24/8, τη βούλησή της να «κόψει κάθε οικονομικό πόρο» που «κρατά στη ζωή το τυραννικό καθεστώς» του Ιράν, όπως επιβεβαίωσε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ, παρουσιάζοντας ένα νέο πακέτο κυρώσεων σε βάρος της Τεχεράνης.

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, αποκάλυψε πως οι ΗΠΑ στοχεύουν να δώσουν τελεσίγραφο σε χώρες, εταιρείες και άλλες οντότητες να διακόψουν τους επιχειρηματικούς τους δεσμούς με το Ιράν ή να διακινδυνεύσουν να αποκοπούν από το χρηματοπιστωτικό σύστημα που βασίζεται στο δολάριο, αναφέρει το Reuters.

«Εξαπολύουμε μια οικονομική επίθεση κατά των οικονομικών διασυνδέσεων του Ιράν σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Μπέσεντ και σημείωσε πως το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει χαρτογραφήσει τα δίκτυα, τους μεσολαβητές και τα οικονομικά κανάλια που χρησιμοποιεί το Ιράν για να λαθρεμπορεύεται πετρέλαιο και να αποφεύγει τις κυρώσεις, ενώ δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον θα συνεργαστεί με τους εταίρους των ΗΠΑ για να στοχεύσει οποιαδήποτε πηγή «παράνομων εσόδων» του Ιράν.

Ο ίδιος ανέφερε πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με ηγέτες της διεθνούς κοινότητας με συγκεκριμένα αιτήματα προκειμένου να σταματήσουν τις συναλλαγές τους με το Ιράν.

Ο Σκοτ Μπέσεντ είπε πως οι χώρες που δεν θα συμμετάσχουν στις αμερικανικές κυρώσεις «θα μοιραστούν την απομόνωση του Ιράν», ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε το Σαββατοκύριακο τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με ηγέτες χωρών, προκειμένου να συμμετάσχουν στον «οικονομικό του πόλεμο».

Σύμφωνα με το Αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών έχουν εκδοθεί αποφάσεις κατά πέντε τομέων - ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία, τεχνολογία, χρυσός, αεροπορία και ναυτιλία - που  η ιρανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί για να στηρίξει την οικονομία της. Ταυτόχρονα έχει επιβάλει κυρώσεις σε σχεδόν 60 οντότητες, άτομα και πλοία.

Η Κίνα εδώ και αρκετά χρόνια είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου και η Ουάσινγκτον έχει εντείνει τις προσπάθειές της να περιορίσει τις κινεζικές αγορές. 

Ο Μπέσεντ ερωτηθείς γιατί οι κινεζικές τράπεζες δεν αναφέρθηκαν ως ορισμένα από τα στοχευμένα ιδρύματα είπε: «Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε εδώ σήμερα ότι κανείς δεν είναι εκτός του εύρους των κυρώσεων των ΗΠΑ».

«Διαπιστώνουμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να συνεργαστούμε με τις χώρες είναι μέσω της ήσυχης διπλωματίας. Και καθορίζουμε τα επίπεδα με κάθε χώρα για να τους πούμε τις προσδοκίες μας. Γνωρίζουμε ποιοι είναι. Ξέρουν ποιοι είναι».

Οι ειδικοί λένε ότι η Ουάσιγκτον είναι επιφυλακτική για κινεζικά αντίποινα για τυχόν κυρώσεις στις τράπεζές της ενόψει των αναμενόμενων συνομιλιών τον επόμενο μήνα μεταξύ του Τραμπ και του Κινέζικου προέδρου Σι Τζινπίνγκ, με τυχόν περιορισμούς στις εξαγωγές κρίσιμων ορυκτών της Κίνας.

Η επιλογή της Τεχεράνης

Η προειδοποίηση του Μπέσεντ έρχεται περίπου έξι μήνες μετά τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, που σηματοδότησαν την έναρξη του πολέμου στην περιοχή, ενός πολέμου που, σύμφωνα με την κυβέρνηση Τραμπ, αποσκοπεί στο να διασφαλίσει ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο.

Η σύγκρουση έχει ουσιαστικά βαλτώσει τους τελευταίους μήνες, καθώς οι διαπραγματεύσεις σκοντάφτουν και η διαμάχη για τον έλεγχο των στενών του Χορμούζ εντείνεται.

Ο στρατηγικός αυτός θαλάσσιος διάδρομος, ένα κρίσιμο σημείο διέλευσης για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον Κόλπο του Ομάν και τη Θάλασσα της Αραβίας, αποτελεί αγκάθι στις συνομιλίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με τις δύο πλευρές να διεκδικούν τον έλεγχο της διέλευσης.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΑΥΓΗ / Ο Μητσοτάκης «λαδώνει» τους Ευρωπαίους για να του δώσουν αξίωμα! - Πρόωρες αποπληρωμές του χρέους

 Στα 28,1 δισ. οι πρόωρες αποπληρωμές σε κράτη. Πληρώνουμε 300 εκατ. τον χρόνο σε επιπλέον τόκους γιατί αποπληρώνουμε φθηνά δάνεια και δανειζόμαστε ακριβότερα.

    Η πορεία των πρόωρων αποπληρωμών δείχνει καθαρά την πολιτική απόφαση Μητσοτάκη για επιτάχυνση. Το 2022 προπληρώθηκε η δόση της επόμενης χρονιάς. Το 2023 προπληρώθηκαν δύο χρόνια. Το 2024 τρία χρόνια. Στη συνέχεια η κυβέρνηση άρχισε να τραβά στο σήμερα υποχρεώσεις που βρίσκονταν πολύ βαθύτερα στο μέλλον. Το 2025 η πρόωρη αποπληρωμή αφορούσε ακόμη και δάνεια με λήξεις έως το 2041.

 

Κώστας Πουλακίδας*

Στα 28,1 δισ. οι πρόωρες αποπληρωμές σε κράτη. Πληρώνουμε 300 εκατ. τον χρόνο σε επιπλέον τόκους γιατί αποπληρώνουμε φθηνά δάνεια και δανειζόμαστε ακριβότερα

ΗΕλλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη χαμηλότερη θέση μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. στις δαπάνες για την Παιδεία, ξεπερνώντας μόνο τη Ρουμανία. Γιατί γίνεται αυτό; Επειδή η χώρα είναι φτωχή και δεν έχει λεφτά; Όχι. Γίνεται γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίρνει τα λεφτά των πολιτών μέσω της ακρίβειας και αποπληρώνει πρόωρα τους δανειστές αντί να τα δίνει στην Παιδεία (στην αντιμετώπιση του στεγαστικού, της ακρίβειας ή άλλων προβλημάτων). Και γιατί το κάνει αυτό; Για να ανοίξει ο δρόμος ώστε να πάρει μία από τις υψηλές θέσεις στις Βρυξέλλες και να μην πιεί το πικρό ποτήρι των εκλογών!

Ο πρωθυπουργός τους τελευταίους μήνες έγινε γνώστης των συζητήσεων Μερτς- Μακρόν-φον ντερ Λάιεν και των διαβουλεύσεων στα κέντρα εξουσίας της Ε.Ε. Γνωρίζει, για παράδειγμα, τις επιφυλάξεις που γεννά στους Ευρωπαίους το σκάνδαλο των υποκλοπών και τα γενικευμένα κρούσματα διαφθοράς. Ωστόσο, τα παίζει όλα για όλα με τα δικά μας λεφτά. Ο Κ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να «λαδώσει» τους εταίρους προκειμένου να ακολουθήσει ευρωπαϊκή καριέρα. Στη στρατηγική του έχει εντάξει και τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τον οποίο «αξιοποιεί» μέσω της προεδρίας του Eurogroup με αντάλλαγμα τη στήριξη για τη μετά-Μητσοτάκη εποχή.

Ατζέντα ΣΥΡΙΖΑ

Ο τρόπος για να «λαδωθούν» οι εταίροι είναι η πρόωρη αποπληρωμή των δανείων του πρώτου Μνημονίου, δηλαδή του Greek Loan Facility (GLF). Το χαρακτηριστικό του πρώτου Μνημονίου (GLF) είναι πως πρόκειται για διμερή δάνεια από χώρες· επομένως, η πρόωρη αποπληρωμή του βελτιώνει τα οικονομικά των άλλων χωρών και διευκολύνει τις κυβερνήσεις τους να κλείσουν τους προϋπολογισμούς τους και να ασκήσουν κοινωνική πολιτική ενισχύοντας π.χ. την Παιδεία τους!

Το ζήτημα αυτό έχει αναδείξει κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, φτιάχνοντας την πολιτική ατζέντα της περιόδου που θα φτάσει μέχρι τη ΔΕΘ. Οι παρεμβάσεις του γραμματέα του κόμματος Νίκου Παππά για τα σχεδόν 13 δισ. που θα δοθούν φέτος έχουν προκαλέσει πολιτική πίεση όχι μόνο στην κυβέρνηση, που υποχρεώθηκε να απαντήσει μέσω του υπουργείου Οικονομικών, αλλά και στα κόμματα της αντιπολίτευσης, ορισμένα εκ των οποίων ακόμα σιωπούν (ΕΛ.Α.Σ.) ή ακολουθούν εκόντα άκοντα (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση). 

«Έφαγαν» και το «σκληρό» μαξιλάρι από τα 37 δισ.

Σε κάθε περίπτωση οι αριθμοί αποτυπώνουν τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Από το 2022 έως το 2026, η Ελλάδα έχει κατευθύνει περίπου 28,1 δισ. ευρώ στην πρόωρη εξόφληση των διμερών δανείων του πρώτου Μνημονίου (GLF). Πρόκειται για δάνεια που είχαν συμφωνημένο πρόγραμμα αποπληρωμής μέχρι το 2041 και η κυβέρνηση επιλέγει να φέρει αυτές τις πληρωμές πολλά χρόνια μπροστά. Μάλιστα η κυβέρνηση αποκρύπτει ότι για να γίνουν αυτές οι πληρωμές τον Ιούνιο εξαντλήθηκε πλήρως το «σκληρό» μαξιλάρι των 15,7 δισ. που δημιουργήθηκε με το τρίτο Μνημόνιο (και αποτελούσε μέρος του περίφημου μαξιλαριού των 37 δισ. που είχε αφήσει στα ταμεία η κυβέρνηση Τσίπρα)!

Η πορεία των πρόωρων αποπληρωμών δείχνει καθαρά την πολιτική απόφαση Μητσοτάκη για επιτάχυνση. Το 2022 προπληρώθηκε η δόση της επόμενης χρονιάς. Το 2023 προπληρώθηκαν δύο χρόνια. Το 2024 τρία χρόνια. Στη συνέχεια η κυβέρνηση άρχισε να τραβά στο σήμερα υποχρεώσεις που βρίσκονταν πολύ βαθύτερα στο μέλλον. Το 2025 η πρόωρη αποπληρωμή αφορούσε ακόμη και δάνεια με λήξεις έως το 2041.

Ποιες χώρες τα παίρνουν

Υπογραμμίζεται ότι τα 28,1 δισ. πηγαίνουν σε χώρες. Με βάση τη συμμετοχή των κρατών στο πρώτο Μνημόνιο εκτιμάται ότι Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία έχουν πάρει πάνω από 23 δισ. ευρώ, καθώς περισσότερα από 8 στα 10 ευρώ των πρόωρων αποπληρωμών κατευθύνονται στις τέσσερις μεγαλύτερες χώρες-πιστωτές. Γερμανία (8,1 δισ.) και Γαλλία (6,1 δισ.) μαζί αντιστοιχούν σε περίπου 14 δισ. ευρώ. Ακολουθούν η Ιταλία (5,3 δισ.), η Ισπανία (3,5 δισ.), η Ολλανδία (1,7 δισ.) και το Βέλγιο (1 δισ.). Οι υπόλοιπες χώρες (Αυστρία, Πορτογαλία, Φινλανδία κ.ά.), όπως φαίνεται και από τον πίνακα με τα κατά προσέγγιση ποσά που έχουν δοθεί, έχουν λάβει κάτω από 1 δισ. ευρώ η κάθε μία.

Πληρώνουμε επιπλέον τόκους

Το πολιτικό πρόβλημα περιπλέκεται και λόγω των επιτοκίων. Η Ελλάδα προχωρά στην πρόωρη αποπληρωμή δανείων με επιτόκιο περίπου 1,5%, την ώρα που το νέο ελληνικό χρέος εκδίδεται με κόστος κοντά στο 4%. Η διαφορά είναι τεράστια. Και έχει πραγματικό κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, η αντικατάσταση αυτής της φθηνότερης χρηματοδότησης με ακριβότερο δανεισμό οδηγεί σε περίπου 300 εκατ. ευρώ επιπλέον τόκους. Γιατί το φθηνότερο χρέος πρέπει να φύγει νωρίτερα, όταν ο νέος δανεισμός είναι ακριβότερος; 

(*) Ο Κώστας Πουλακίδας είναι καταξιωμένος έλληνας δημοσιογράφος-αναλυτής, προϊστάμενος πολιτικού ρεπορτάζ του Kontra Channel

επιμέλεια: Σπύρος Γκανάς 

Το AfD θα αποσύρει τη Γερμανία από την ευρωζώνη και τη συμφωνία Σένγκεν αν αναλάβει την εξουσία, λέει η Άλις Βάιντελ

Η Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη θέση πριν από την εισαγωγή του ευρώ, δήλωσε η συμπρόεδρος του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» Άλις Βάιντελ.

    Αναφερόμενη στα ζητήματα μετανάστευσης, η ηγέτιδα του AfD, Άλις Βάιντελ, σημείωσε ότι τα προβλήματα ξεκινούν από τα σύνορα. «Θα τα κλείσουμε, θα αποσυρθούμε από τη Συμφωνία Σένγκεν, ώστε οι άνθρωποι από τη Θέουτα να μην μπορούν πλέον να φτάνουν εδώ», είπε, προσθέτοντας ότι σε περίπτωση που το κόμμα της αναλάβει την εξουσία, «όλοι οι Σύροι θα επιστραφούν στην πατρίδα τους» και «οι Αφγανοί δεν θα μεταφέρονται πλέον στη Γερμανία με αεροπλάνα».

Η συμπρόεδρος του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), Άλις Βάιντελ, επανέλαβε τα σχέδια του κόμματός της να αποσύρει τη Γερμανία από την ευρωζώνη και από τη Συμφωνία Σένγκεν, εάν αναλάβει την εξουσία.

Προτεινόμενες αλλαγές πολιτικής

Έξοδος από το ευρώ: Αντικατάσταση του ενιαίου νομίσματος και επιστροφή σε μια σταθερή εθνική ή παράλληλη νομισματική δομή.
Λήξη της Συμφωνίας Σένγκεν: Αποχώρηση από τη Συμφωνία Σένγκεν για την επιβολή μόνιμων, αυστηρών ελέγχων σε όλα τα γερμανικά σύνορα.
Σκληρά μέτρα για τη μετανάστευση: Κλείσιμο των συνόρων για τον τερματισμό της παράνομης μετανάστευσης και διενέργεια σαρωτικών απελάσεων, με στόχο ειδικά τους Σύρους υπηκόους για επιστροφή στην πατρίδα τους.

Οι δηλώσεις της Άλις Βάιντελ βασίζονται στην ευρύτερη πλατφόρμα του ακροδεξιού κόμματος AfD σχετικά με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η οποία στο παρελθόν είχε συμπεριλάβει εκκλήσεις για δημοψήφισμα τύπου «Dexit» σχετικά με την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν οι Βρυξέλλες δεν παραχωρήσουν σημαντική κυριαρχία πίσω στα κράτη μέλη. Τα κυρίαρχα γερμανικά πολιτικά κόμματα διατηρούν ένα αυστηρό πολιτικό «τείχος προστασίας» αρνούμενα τη συνεργασία με το AfD, αν και το κόμμα συνεχίζει να έχει ισχυρή παρουσία στις δημοσκοπήσεις σε διάφορες περιφερειακές και εθνικές προοπτικές.

«Η Γερμανία ήταν πολύ καλύτερη πριν από την εισαγωγή του ευρώ. Βλέπουμε εκτεταμένη φτώχεια σε μεγάλα τμήματα του εργαζόμενου πληθυσμού», δήλωσε σε συνέντευξή της στο τηλεοπτικό κανάλι ZDF.

Τώρα, σύμφωνα με την Βάιντελ, «η Γερμανία δεν έχει πλέον ισχυρό νόμισμα, ενώ ένα αδύναμο ευρώ προκαλεί ζημίες στους απλούς πολίτες».

Αναφερόμενη στα ζητήματα μετανάστευσης, η ηγέτιδα του AfD σημείωσε ότι τα προβλήματα ξεκινούν από τα σύνορα. «Θα τα κλείσουμε, θα αποσυρθούμε από τη Συμφωνία Σένγκεν, ώστε οι άνθρωποι από τη Θέουτα να μην μπορούν πλέον να φτάνουν εδώ», είπε, προσθέτοντας ότι σε περίπτωση που το κόμμα της αναλάβει την εξουσία, «όλοι οι Σύροι θα επιστραφούν στην πατρίδα τους» και «οι Αφγανοί δεν θα μεταφέρονται πλέον [στη Γερμανία] με αεροπλάνα».

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία -AfD, βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της κατάταξης των πολιτικών κομμάτων στη Γερμανία.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Αφιέρωμα / 74 χρόνια η Αυγή της Αριστεράς και της ενημέρωσης

Στις 24 Αυγούστου του 1952 κυκλοφόρησε η εφημερίδα ΑΥΓΗ, περίπου έναν χρόνο μετά την ίδρυση της ΕΔΑ, για να εκφράσει αγώνες λαϊκούς, για να εκφράσει την Αριστερά, στις συνθήκες του κράτους που στήθηκε μετά τον Εμφύλιο.

    Το 1956 τη διεύθυνση της εφημερίδας αναλαμβάνει ο Μανώλης Γλέζος για να τον αντικαταστήσει το 1958 ο Λεωνίδας Κύρκος και μετά ο Πότης Παρασκευόπουλος. Τον Απρίλιο του 1967 η ΑΥΓΗ έκλεισε βίαια (όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες), για να κυκλοφορήσει και πάλι το 1974. - Μεταξύ των πρώτων συντακτών οι Τάσος Βουρνάς, Κωστής Βάρναλης, Γιάννης Αγγελόπουλος, Ηρακλής Τζάθας, Νίκος Παπαπερικής, Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Σταματίου, Χαρ. Μάνος, Μιχ. Μπιωτάκης, Γερ. Σταύρου, Στάθης Δρομάζος και πλήθος άλλων.

Σπύρος Σουρμελίδης *

Τον τίτλο ΑΥΓΗ σκέφτηκε ο πρόεδρος της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης. «Θα σηματοδοτεί ένα καινούργιο ξεκίνημα» έλεγε. Στις 24 Αυγούστου του 1952 η ΑΥΓΗ κυκλοφόρησε ως εβδομαδιαία, και ως καθημερινή στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.

Τα παλιά γραφεία της ΑΥΓΗΣ, Ακαδημίας 52

Μεταξύ των πρώτων συντακτών οι Τάσος Βουρνάς, Κωστής Βάρναλης, Γιάννης Αγγελόπουλος, Ηρακλής Τζάθας, Νίκος Παπαπερικής, Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Σταματίου, Χαρ. Μάνος, Μιχ. Μπιωτάκης, Γερ. Σταύρου, Στάθης Δρομάζος και πλήθος άλλων.

Το 1956 τη διεύθυνση της εφημερίδας αναλαμβάνει ο Μανώλης Γλέζος για να τον αντικαταστήσει το 1958 ο Λεωνίδας Κύρκος και μετά ο Πότης Παρασκευόπουλος. Τον Απρίλιο του 1967 η ΑΥΓΗ έκλεισε βίαια (όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες), για να κυκλοφορήσει και πάλι το 1974.

Έχουν περάσει 74 χρόνια από τον Αύγουστο του 1952. Η ΑΥΓΗ στάθηκε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες στις επάλξεις της δημοσιογραφικής ενημέρωσης, ήταν η άλλη φωνή, απέναντι σε καθεστώτα αυταρχικά.

Η ΑΥΓΗ υπάρχει και στον 21ο αιώνα· συνεχίζει να δίνει τη μάχη της ενημέρωσης μακριά από τα ισχυρά οικονομικά κατεστημένα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει. Συνεχίζει να εξελίσσεται στις συνθήκες του διαδικτύου με την ιστοσελίδα avgi.gr και στο περιβάλλον που δημιουργήθηκε με τα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα. 

Η ΑΥΓΗ σε πείσμα των καιρών θα είναι παρούσα στις εξελίξεις που έρχονται, πάντα στην πλευρά των πολλών, της προόδου και της Αριστεράς. 

Νικήτας Κακλαμάνης, πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων

Η δημοκρατία μας έχει ανάγκη την πολυφωνική ενημέρωση

Η συμπλήρωση 74 χρόνων από την έκδοση της εφημερίδας ΑΥΓΗ αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό για την ελληνική δημοσιογραφία και τον δημόσιο διάλογο, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, που η πολυποίκιλη διαδικτυακή ενημέρωση παραμορφώνει πολλές φορές την αλήθεια.

Από το 1952, η ΑΥΓΗ έχει διανύσει μια μακρά και ιδιαίτερη διαδρομή, σε σημαντικές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας. Μέσα από τις σελίδες της εκφράστηκαν απόψεις, προβληματισμοί και πολιτικές θέσεις που συνέβαλαν στον πλουραλισμό και στην αντιπαράθεση των ιδεών.

Η δημοκρατία μας έχει ανάγκη από ελεύθερη, ανεξάρτητη και πολυφωνική ενημέρωση. Η διαφορετική άποψη, ακόμη και όταν είναι έντονα κριτική, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του δημοκρατικού διαλόγου. Είναι και κάτι που προσωπικά έχω υπερασπιστεί πολλάκις στην πολύχρονη πολιτική μου πορεία. 

Με αφορμή τη συμπλήρωση 74 ετών, εύχομαι στην ΑΥΓΗ και στους ανθρώπους της δύναμη, δημιουργικότητα και συνέχιση της δημοσιογραφικής τους πορείας, ξεπερνώντας τις όποιες πρόσφατες αντιξοότητες συνάντησαν. Πάντοτε όμως με σεβασμό στην ενημέρωση των πολιτών, στις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας του Τύπου.

Ρένα Δούρου, πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης

Για την ΑΥΓΗ μας... Τα 74 χρόνια ζωής έκλεισε η ΑΥΓΗ που κάθε Κυριακή και καθημερινά με την ιστοσελίδα της, παραμένει, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, στις επάλξεις. Για την υπεράσπιση «των λαϊκών συμφερόντων, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της προκοπής του τόπου», όπως σημείωνε χαρακτηριστικά, στις 24 Αυγούστου του 1952, το πρωτοσέλιδο του πρώτου φύλλου της εβδομαδιαίας ΑΥΓΗΣ. Ένα εκδοτικό εγχείρημα στους δύσκολους για την Αριστερά και τους ανθρώπους της μετεμφυλιακούς και ψυχροπολεμικούς καιρούς. Ήταν η εποχή που Δεξιά, παλάτι και παρακράτος έβαζαν με αντιδημοκρατικό και βίαιο τρόπο τη σφραγίδα τους στη χώρα, σε βάρος του λαϊκού κινήματος, των αναγκών της κοινωνίας, της εθνικής ανεξαρτησίας.

Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά, τα ίδια διακυβεύματα παραμένουν επίκαιρα με μια Δεξιά κυβέρνηση, με στυλοβάτες υπουργούς προερχόμενους από την Ακροδεξιά, να εφαρμόζει, σε συνθήκες βαθιάς σήψης και διαφθοράς, νεοφιλελεύθερες πολιτικές - από την επιβολή εργασιακού Μεσαίωνα έως την ιδιωτικοποίηση, κατά παράβαση του Συντάγματος, της ανώτατης εκπαίδευσης, την εμπορευματοποίηση της υγείας, του πολιτισμού, του νερού. Υπονομεύοντας παράλληλα το Κράτος Δικαίου και την ελευθερία του Τύπου. «Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια» για την εφημερίδα που η ύπαρξή της έχει συνδεθεί άρρηκτα με την Ιστορία, τις διώξεις και τους αγώνες της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με τους αγώνες κατά κάθε απόπειρας χειραγώγησης της ενημέρωσης. Τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη. Τους αγώνες για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Τους αγώνες για να πάψει η Μεσόγειος να είναι νεκροταφείο ψυχών. Τους αγώνες για το περιβάλλον σε μια συγκυρία που οι πολίτες της Ευρώπης βιώνουν την κλιματική κρίση και την υπερθέρμανση του πλανήτη - θέματα που πραγματεύομαι κάθε Κυριακή στη στήλη «Πράσινα και Αριστερά», ένα τιμητικό μετερίζι που κρατώ από τον Μάιο του 2020. Αυτοί οι αγώνες της ΑΥΓΗΣ του σήμερα φέρνουν πάνω τους τη σφραγίδα εκείνων που προηγήθηκαν. Και στους οποίους πρωταγωνίστησαν από την πρώτη στιγμή της έκδοσής της άνθρωποι του Τύπου, διανοητές, αγωνιστές όπως ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Γρηγόρης Γιάνναρος, ο Λευτέρης Βουτσάς, ο Κώστας Φιλίνης, ο Σοφιανός Χρυσοστομίδης, ο Βασίλης Κωνσταντινίδης, ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, ο Άγγελος Ελεφάντης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Κώστας Κάρης... Κάποιους τους γνώρισα μέσα από τις ιστορικές σελίδες της εφημερίδας. Άλλοι, όπως ο Μανώλης Γλέζος ή ο Άγγελος Ελεφάντης, με τίμησαν με τη φιλία τους. Όλοι τους άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην εφημερίδα μας. Που είναι κάτι παραπάνω από ένα έντυπο ή μια ιστοσελίδα. Γιατί η ΑΥΓΗ είναι η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης, πυξίδα σε καιρούς εικονικής πραγματικότητας, «εναλλακτικών γεγονότων» και deep fake news. Ένας τόπος όπου η Αριστερά συναντά τον πολιτισμό, τη σκέψη και την αμφισβήτηση· όπου οι βεβαιότητες δοκιμάζονται και οι νέες ιδέες βρίσκουν χώρο να γεννηθούν. Γιατί η αληθινή παράδοση της ΑΥΓΗΣ δεν είναι η ακινησία ούτε οι αγκυλώσεις. Είναι η πίστη στο πνεύμα μιας Αριστεράς που αναζητά, αμφισβητεί, εξελίσσεται και ξανακοιτάζει τον κόσμο με τα μάτια στραμμένα πάντοτε στον άνθρωπο. Κι ίσως γι’ αυτό, ύστερα από 74 χρόνια, το όνομά της εξακολουθεί να κουβαλά τον ίδιο συμβολισμό, το φως που έρχεται ύστερα από τη νύχτα. Είναι η υπόσχεση πως ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς υπάρχει ένας καινούργιος ορίζοντας που αξίζει να αναζητήσουμε.

Η ΑΥΓΗ κουβάλησε στις λέξεις της τις ήττες και τις νίκες μιας ολόκληρης Αριστεράς, τους διωγμούς, τις εξορίες, τις μικρές και μεγάλες κατακτήσεις· κι έγινε το χαρτί πάνω στο οποίο γράφτηκε, με πόνο και ελπίδα, η αδιάκοπη πίστη πως κανένας αγώνας για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν πηγαίνει πραγματικά χαμένος. 

Νίκος Παππάς, γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. 

Ποιος μπορεί να φανταστεί τις μάχες που έρχονται χωρίς την ΑΥΓΗ

74 χρόνια ΑΥΓΗ. Από τις 24 Αυγούστου 1952, στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, η ΑΥΓΗ έγινε φωνή των αγώνων της Αριστεράς, της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Της έδωσαν ανάσα, δύναμη και τεράστια πολιτική και πνευματική ακτινοβολία προσωπικότητες όπως ο Βασίλης Εφραιμίδης, ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Κώστας Βάρναλης, η Έλλη Αλεξίου, ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Τίτος Πατρίκιος, ο Άρης Αλεξάνδρου.

Την έβαλε στον γύψο η Χούντα. Επέστρεψε μαζί με τη Δημοκρατία και πορεύτηκε μέσα από τις μεγάλες μάχες, τις αναζητήσεις, τις ανανεώσεις και τις αντιφάσεις της Αριστεράς.

Δεν υπήρξε ποτέ απλώς μια εφημερίδα. Είναι μνήμη, ιδέες, πολιτισμός, συλλογικότητα. Είναι το νήμα που ενώνει διαφορετικές γενιές και διαφορετικές εκδοχές της Αριστεράς. Ένα νήμα που απλώνεται στο κοινό μας μέλλον.

Ποιος μπορεί να φανταστεί τις μάχες που έρχονται, για δικαιοσύνη, δημόσια αγαθά, Δημοκρατία και αξιοπρέπεια, χωρίς την ΑΥΓΗ μας;

Την ΑΥΓΗ της Αριστεράς.

Γιάννης Μπουλέκος, οργανωτικός γραμματέας της Κ.Ε., υπεύθυνος για τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ.

74 χρόνια: Η ιστορία συνεχίζεται

Υπάρχουν εφημερίδες που καταγράφουν την Ιστορία. Και υπάρχουν εφημερίδες που γίνονται μέρος της. Η ΑΥΓΗ, 74 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση, ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.

Μία από τις ιστορικότερες εφημερίδες της Ελλάδας, έζησε διώξεις, λογοκρισία, δικτατορία, μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις. Έμεινε όμως σταθερή στις αξίες της και στη δική της φωνή.

Για εμάς, ανεξαρτησία του Τύπου δεν σημαίνει απουσία ιδεών. Η ΑΥΓΗ είναι και παραμένει εφημερίδα της Αριστεράς και του προοδευτικού κόσμου. Ανεξαρτησία σημαίνει δημοσιογραφία που δεν υποτάσσεται σε οικονομικά συμφέροντα, προσωπικές στρατηγικές ή κέντρα εξουσίας. Που ελέγχει την εξουσία, αντί να την υπηρετεί.

Τα τελευταία χρόνια περάσαμε μία δύσκολη περίοδο. Αντέξαμε, σταθήκαμε όρθιοι και σήμερα κοιτάζουμε ξανά μπροστά.

Με σεβασμό στην ιστορία μας, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η ΑΥΓΗ φιλοδοξεί να είναι ξανά εκεί όπου επιβάλλει η ιστορία της: στην καρδιά της Αριστεράς και της προοδευτικής ενημέρωσης.

74 χρόνια ΑΥΓΗ. Δεν είναι μόνο Ιστορία. Είναι ευθύνη. Είναι συνέχεια. Είναι υπόσχεση για το μέλλον.

 

Νίκος Βούτσης πρώην πρόεδρος της Βουλής 

Ευχές και προβληματισμοί για την ΑΥΓΗ και την Αριστερά

Εύχομαι, από καρδιάς, μακροημέρευση για την κυριακάτικη πλέον ΑΥΓΗ, όπως βεβαίως και για την Εποχή, τις ιστοσελίδες των δύο εφημερίδων και για όλες -τις λίγες πλέον- εκδοτικές προσπάθειες στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Η ΑΥΓΗ, με την ιδιαίτερη προσπάθεια των συντακτών της, προσπάθησε κατά το δυνατόν μετά την εκλογική ήττα του ’23 να μείνει αλώβητη μέσα στο δραματικό κλίμα πολυδιάσπασης του χώρου μας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως αποτέλεσμα λαθεμένων στρατηγικών και πολιτικών επιλογών. Μέσα σε ένα κλίμα γεγονότων και φαινομένων, ξένων για τη δικιά μας αριστερή ανανεωτική παράδοση, πολιτικής τοξικότητας, προσωπικής και πολιτικής απαξίωσης, θεσμικής «γελοιοποίησης».

Γεγονότα, πρακτικές και πρόσωπα που ενέτειναν το κλίμα αφερεγγυότητας και έλλειψης αξιοπιστίας μέσα στην κοινωνία. Προσωπικές στρατηγικές και τακτικισμοί που τραυματίζουν τις σχέσεις εμπιστοσύνης αλλά και τις προσδοκίες και ελπίδες ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας μας, που αισθάνονται αριστερές και αριστεροί, για κοινωνικούς αγώνες και πολιτική αλλαγή.

Δεν υπάρχει συνταγή για να ζήσει καλύτερες μέρες η Αριστερά της ανανεωτικής ριζοσπαστικής παράδοσης όσο επιβιώνουν ακόμη και προτάσσονται απόψεις εναντίον της ενότητας και της προγραμματικής σύγκλισης στα κινήματα και στην πολιτική. Λογικές ξένες με τη στρατηγική και την κουλτούρα της δικιάς μας Αριστεράς.

Η ΑΥΓΗ όμως μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάδειξη μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων και τη διεκδίκηση της λύσης τους μέσα από την ήττα επιμέρους πολιτικών και της συνολικής καθεστωτικής κυβερνητικής πολιτικής Μητσοτάκη. Επίσης, μπορεί και πρέπει να συμβάλλει στην καλλιέργεια προγραμματικών αναζητήσεων και συγκλίσεων με ριζοσπαστικό πρόσημο ως προϋπόθεση για μια εναλλακτική κυβερνητική προοπτική.

Πάνω σε μια τέτοια ατζέντα μπορούν να συνεισφέρουν με αλληλοσεβασμό για τον διακριτό τους ρόλο δυνάμεις της Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Η προσπάθεια αυτή θα πρέπει να είναι ανοικτή σε απόψεις και προτάσεις πλειάδας προσωπικοτήτων που έχουν τα τελευταία χρόνια δημόσια παρουσία και ενεργητική συμμετοχή στην αποκάλυψη ακραίων νεοφιλελεύθερων και άθλιων πρακτικών της κυβέρνησης. Σε όλους και όλες επίσης που αφουγκράζονται τις νέες ανάγκες και τους κώδικες για τις αναζητήσεις των νέων και της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Η ανάκτηση του κύρους και της αξιοπιστίας θα διαμορφώσει μια νέα σχέση με αναγνώστες, άντρες και γυναίκες, μια νέα πνοή για στράτευση στις ημέρες μας που μπορεί να δώσει νόημα με προοπτική σε συνεργασίες με αριστερό πρόγραμμα, συλλογικές αποφάσεις, δράσεις και εκπροσωπήσεις με ενσωματωμένη διακριτή και αυτούσια την πολιτική οικολογική προβληματική.

Η αυτονομία και η αυτοτέλεια των εντύπων της Αριστεράς και της προσπάθειας αναθεμελίωσής της προϋποθέτει μεν σαφείς οριοθετήσεις με όσες δυνάμεις δεν διατίθενται να κινηθούν σ’ αυτή την κατεύθυνση αλλά δεν συστήνεται στην κοινωνία της Αριστεράς εξαντλούμενη σε μετωπική αντιπαράθεση με αυτές.

Δράττομαι της ευκαιρίας μέσω αυτής της, επετειακής, επικοινωνίας με τους αναγνώστες της εφημερίδας για να σημειώσω ως προσωπική πεποίθηση, όχι απαραίτητα με την ιδιότητα του μέλους της Νέας Αριστεράς, δύο απόψεις που νομίζω ότι βρίσκονται στον πυρήνα της συζήτησης για την αναθεμελίωση της Αριστεράς της δικιάς μας παράδοσης. Δεν συμφωνώ με την ορολογία, που έχει και ουσία, περί κυβερνητικής και κυβερνώσας Αριστεράς, πόσο μάλλον όταν αυτή αντιδιαστέλλεται με την Αριστερά δήθεν της διαμαρτυρίας. Είναι άποψη ανοικτή σε μια συστημική ερμηνεία για τη διακυβέρνηση πάση θυσία και με το πιο ισχνό αριστερό πρόσημο.

Επίσης, σημειώνω την αυτονόητη για άλλες εποχές ανάδειξη και δημόσια παρουσία αριστερών πολιτικών που συνομολογούν αριστερές θεωρήσεις και δράσεις για τη λύση κοινωνικών προβλημάτων και την αλλαγή της κοινωνίας. Όχι με τη μεταπολιτική άποψη για «πολιτικούς της Αριστεράς» που απλά μελετούν και προτείνουν λύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας και τις ανάγκες όλων των κοινωνικών ομάδων συλλήβδην αναλογιζόμενοι και αποφεύγοντας συνειδητά «ό,τι δεν φέρνει ψήφους» και ό,τι προσκρούει σε κατεστημένα κοινωνικά στερεότυπα. Δηλαδή χωρίς μάχη στο επίπεδο των ιδεών.

Εύχομαι και πάλι μακροημέρευση της σημερινής ΑΥΓΗΣ και ασφαλή και απρόσκοπτη εργασιακή συνθήκη για τους συντάκτες και όλο το προσωπικό της εφημερίδας.

Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος Πράττω, πρώην υπουργός ΥΠΕΞ

Να γίνει η εφημερίδα της πολύπλευρης κοινωνικής χειραφέτησης

Αντίκρυσα για πρώτη φορά την ΑΥΓΗ τυλιγμένη σφιχτά από τον θείο μου τον Τάσσο, παλιό αντάρτη, υπεύθυνος «διαφώτισης και προπαγάνδας» του Καπετάν Διαμαντή που είχε καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά είχε βγει με αμνηστία και χωρίς υποχώρηση. Μέσα από αυτήν κατάλαβα ως μαθητής για τους δημοκρατικούς αγώνες και τη μάχη ενάντια στο Παλάτι, για τον Πατριωτισμό και τη μάχη του Κυπριακού λαού για ανεξαρτησία χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς εγγυήσεις. Εύχομαι και ελπίζω, ότι η ΑΥΓΗ θα ξαναγίνει το αγαπημένο έντυπο των νέων ανθρώπων, όπως και των παλιών αγωνιστών. Θα ξεδιπλωθεί και πάλι ως η εφημερίδα της πολύπλευρης κοινωνικής χειραφέτησης, του διεθνισμού και του πατριωτισμού, όπως εκείνα τα χρόνια που την ανακάλυψα ως μαθητής. Ότι θα γίνει εφημερίδα όλου του κινήματος, μοχλός βοήθειας για τις απαραίτητες συμμαχίες, για την αναγκαία συμπόρευση, για το κτίσιμο της εναλλακτικής πολιτικής λύσης. Ελπίζω να προβάλλει ακόμα περισσότερα ζητήματα πολιτισμού και να μας «εκπολιτίζει» καθημερινά. Να δεθεί πιο άμεσα με τους τόπους δουλειάς και μόρφωσης, με τις γειτονιές και τα κινήματα χειραφέτησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι καιροί είναι απαιτητικοί για το κίνημα και έντυπα όπως η ΑΥΓΗ χρειάζονται τη συμπαράστασή μας στη διάδοσή της και στα οικονομικά της, ώστε να μπορεί να μας ενημερώνει με αλήθειες, να μας διαφωτίζει στα δύσκολα που συναντάμε, να μας δίνει πνοή, ελπίδα και προσμονές. Να συμβάλλει στην οργάνωση των αγώνων. Εύχομαι στους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτήν δύναμη, παρρησία και σθένος.

Φώτης Κουβέλης, πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η ΑΥΓΗ με την Ανανεωτική Αριστερά και την Κοινωνία

Η μακρά πορεία των εβδομηντατεσσάρων χρόνων της ΑΥΓΗΣ καταγράφεται με αδιαμφισβήτητη εγκυρότητα, από φίλους και αντιπάλους.

Μια πορεία, με συνέπεια, στην υπεράσπιση της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της Δημοκρατίας, των δικαιωμάτων των πολιτών. Μια πορεία στην ανάδειξη των ιδεών και της πολιτικής της ανανεωτικής Αριστεράς.

Η ΑΥΓΗ μπόρεσε και στάθηκε όρθια, με τους σημαντικούς ανθρώπους που διαχρονικά τη στελέχωναν, παρά τις διώξεις και τους περιορισμούς που της επέβαλε το κράτος της Δεξιάς. Άντεξε η ΑΥΓΗ, αντλώντας τη δύναμη και την αντοχή της από τις ιδέες και τις αξίες ενός βαθύτατου πολιτικού ανθρωπισμού της Αριστεράς. Στις πιο δύσκολες στιγμές της Αριστεράς, η ΑΥΓΗ κατάφερε να μεταδίδει το πολιτικό της μήνυμα, να μην σιωπήσει και να συνεχίσει την επικοινωνία της με τους πολίτες.

Η ΑΥΓΗ έγινε φωνή της δημοκρατικής κοινωνίας και της ανανεωτικής Αριστεράς. Η αναφορά στο δημοσιογραφικό δυναμικό της είναι ουσιαστική υποχρέωση. Διακεκριμένοι και άξιοι δημοσιογράφοι με αυταπάρνηση εργάσθηκαν για την ΑΥΓΗ. Το αναμφισβήτητο κύρος τους το αναγνώριζαν εχθροί και φίλοι. Αναγνώριζαν και το πάθος των ανθρώπων της Αριστεράς, που τους έβλεπαν να διακινούν την εφημερίδα τους ως άμισθοι πωλητές. Αυτούς τους ιδιότυπους «εφημεριδοπώλες», σεμνοί και αταλάντευτοι αγωνιστές, τιμούμε και σήμερα. Και η πολιτική υπόσχεσή μας είναι αναγκαία και υποχρεωτική: η ΑΥΓΗ πρέπει να δυναμώσει και να προχωρήσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και η κοινωνία όλων των δυνάμεων της ανανεωτικής Αριστεράς τη χρειάζεται.

Ένας «εφημεριδοπώλης» από τους πολλούς της ΑΥΓΗΣ.

Γαβριήλ Σακελλαρίδης, γραμματέας της Κ.Ε. της Νέας Αριστεράς 

Χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης, ιδεών και πολιτισμού

Μέσα σε 74 χρόνια, η ιστορία της ΑΥΓΗΣ έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της ελληνικής Αριστεράς. Από την ΕΔΑ και τους δύσκολους μετεμφυλιακούς αγώνες, μέχρι την απαγόρευση της έκδοσής της από τη δικτατορία και την επανέκδοσή της με τη Μεταπολίτευση, η εφημερίδα υπήρξε χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης, ιδεών και πολιτισμού.

Η «ΑΥΓΗ», εκτός από εφημερίδα, αποτέλεσε το συλλογικό αποτύπωμα των αναζητήσεων, των αγώνων, των επιτυχιών αλλά και των αντιφάσεων της Αριστεράς. Στις σελίδες της γράφτηκαν σημαντικές στιγμές της πολιτικής και πνευματικής ζωής του τόπου και φιλοξενήθηκαν διαφορετικά ρεύματα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής σκέψης.

Πρώτη φορά αγόρασα την ΑΥΓΗ από ένα περίπτερο στη Νέα Σμύρνη, το 1998, πριν ακόμα οργανωθώ στη Νεολαία Συνασπισμού και θυμάμαι ότι το θεώρησα τότε μια σημαντική πολιτική πράξη. Μέσα από τα «Ενθέματα» του Ελεφάντη και του Μπουρνάζου εμβαθύναμε στις ιδέες και στις αναζητήσεις της Αριστεράς. Μέσα από τις «Αναγνώσεις» περιηγηθήκαμε στον κόσμο των βιβλίων. Μέσα από τις «Συναντήσεις» στα πρωτοσέλιδα διαβάζαμε τις πολιτικές αιχμές της συγκυρίας και όχι μόνο.

Η ΑΥΓΗ άλλαξε μέσα στα χρόνια και αυτό είναι λογικό. Άλλαξαν οι εποχές, άλλαξε η Αριστερά, άλλαξαν οι πολιτικές συνθήκες και οι άνθρωποι που έγραψαν και εργάστηκαν σε αυτή. Έτσι είναι οι ζωντανές εφημερίδες άλλωστε. Υπάρχει όμως κάτι που δεν πρέπει να αλλάξει: η αιρετικότητα, η αναζήτηση της αλήθειας, η κριτική ματιά, ακόμα και απέναντι στις δικές μας βεβαιότητες.

Η επέτειος των 74 χρόνων της ΑΥΓΗΣ, ας γίνει αφορμή να θυμηθούμε πόσο αναγκαία παραμένει η μαχητική, κριτική και ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Αλλά και πόσο αναγκαία παραμένει μια Αριστερά που δεν φοβάται τον αναστοχασμό, την αμφισβήτηση και την αναζήτηση νέων δρόμων.

Κώστας Αρβανίτης, αντιπρόεδρος της ομάδας της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο (LEFT)

Να παραμείνει πολύχρωμη, κόκκινη και ανυπότακτη 

Χρόνια πολλά ΑΥΓΗ. Η ΑΥΓΗ ήταν και είναι η πολύχρωμη κόκκινη αντίληψη της Αριστεράς. Μια εφημερίδα που γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες της και έγινε κομμάτι της ιστορίας της, χωρίς να φοβάται τις διαφορετικές φωνές, τις αναζητήσεις και τις μεγάλες διαφωνίες της. Από τον Γιάννη Πασαλίδη, που εμπνεύστηκε το όνομά της, μέχρι τον Κώστα Βάρναλη και τον Τάσο Λειβαδίτη, από την ιστορική φωτογραφία του Νίκου Πλουμπίδη μέχρι τον Μανώλη Γλέζο, στις σελίδες της συναντήθηκαν η πολιτική, η Αντίσταση, οι κοινωνικοί αγώνες, ο πολιτισμός και το ανυπότακτο πνεύμα της Αριστεράς. Και μαζί, γενιές δημοσιογράφων. Γιατί η ΑΥΓΗ υπήρξε δημοσιογραφικό σχολείο για γενιές και γενιές. Δεν ήταν ποτέ μόνο ένα θεωρητικό ή κομματικό έντυπο. Βασίστηκε στην είδηση, στο ρεπορτάζ, στην έρευνα, στην αποκάλυψη όσων η εξουσία θα προτιμούσε να μένουν στο σκοτάδι. Σήμερα η ευχή είναι μία. Η ΑΥΓΗ με τη στήριξη όλων μας να μείνει ζωντανή. Να παραμείνει πολύχρωμη, κόκκινη και ανυπότακτη. Γιατί η Αριστερά χρειάζεται τη φωνή της και ο λαός την ΑΥΓΗ του.

Σταύρος Καπάκος, γενικός γραμματέας Δ.Σ. ΕΣΗΕΑ 

Εφημερίδα της πληθυντικής Αριστεράς

Η ΑΥΓΗ είναι μια διακριτή φωνή για ελεύθερη και πλουραλιστική ενημέρωση με κοινωνική ευαισθησία και πολιτική αναφορά στην ιστορική Αριστερά.

Στην πολυκύμαντη πορεία της, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες, που την νοηματοδότησαν, αποτέλεσε και εύχομαι να συνεχίσει, μια ιστορική εφημερίδα γνώμης της Αριστεράς, της πληθυντικής Αριστεράς, που ενοποιεί και δεν χωρίζει. Που ενημερώνει και προβληματίζει. Που αμφισβητεί αυθεντίες και «ιερά κείμενα» ανοίγοντας νέους δρόμους. Όσες φορές έγινε προσπάθεια να γίνει «όργανο» πέρασε δύσκολες στιγμές, ενώ όσες φορές ανοίχτηκε στην πληθυντική Αριστερά διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στη σύνθεση και συνεργασία των δυνάμεών της.

Και στη σημερινή ψηφιακή εποχή οι δυσκολίες είναι μεγάλες, αλλά η προσπάθεια για την υπέρβασή τους, με τη στήριξη και της Πολιτείας, δίνει νόημα στο παρόν και προετοιμάζει το μέλλον για ενημέρωση με αξιοπιστία, πλουραλισμό και δικαιώματα.

Νίκος Φίλης, πρώην διευθυντής της ΑΥΓΗΣ 

Η ΑΥΓΗ και η ανασύνθεση της Αριστεράς

Η εφημερίδα είναι ένα σύνθετο, συλλογικό, πολιτισμικό προϊόν. Ειδικότερα στον χώρο της Αριστεράς (από τότε που απομακρυνθήκαμε από τη λενινιστική αρχή πως η εφημερίδα είναι κομματικό όργανο διαφώτισης και οργάνωσης των μαζών) διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για την Αριστερή εφημερίδα γνώμης. Ανοιχτή, με δημοσιογραφική ανεξαρτησία, με σεβασμό στον αναγνώστη, έντιμη στην πληροφόρηση και την αντιπαράθεση.

Δεν συνέβη πάντοτε έτσι. Ακόμη και η ΑΥΓΗ, μέσα στην πορεία της, είχε και κακές στιγμές που αντανακλούσαν αδιέξοδα του εκάστοτε κομματικού φορέα. Σήμερα η ΑΥΓΗ βρίσκεται σε μεταβατική φάση, αντιμέτωπη με τους κινδύνους επιβίωσης που αντιμετωπίζει η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά. Το ζήτημα δεν είναι να γαντζωθεί γύρω από μια ηγεσία, μακριά από τις αγωνίες του απλού αριστερού πολίτη.

Η ΑΥΓΗ έχει μέλλον, αρκεί να πρωτοπορήσει. Να ανοίξει με θάρρος τη συζήτηση και τις αναζητήσεις για την ανασύνθεση της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς, με συνείδηση ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι πράσινος και δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Η κλιματική κρίση απειλεί τη ζωή και τον πλανήτη, η διάχυση του πολέμου διαλύει το μέλλον των κοινωνιών, περιβαλλοντική κρίση και πόλεμοι δημιουργούν νέες μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, παροξύνουν το μεταναστευτικό πρόβλημα, εσωτερικεύουν αντιδημοκρατικές πρακτικές στις κοινωνίες στο όνομα της αντιμετώπισης του «εχθρού».

Η κλιματική κρίση δείχνει τα όρια ανάμεσα στην ανάπτυξη και το περιβάλλον, όπως χαρακτηριστικά μας είχε προειδοποιήσει στην τελευταία ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς που προχθές χάσαμε. Η κλιματική κρίση θέτει επιτακτικά το ιστορικό αίτημα της υπέρβασης του καπιταλισμού, της αναζήτησης λύσεων που θα βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων με ορίζοντα τον σοσιαλισμό με δημοκρατία. Αυτή τη μάχη ιδεών και αξιών καλούμαστε να δώσουμε με πνεύμα ενότητας, μακριά από αντιλήψεις άνευ όρων κυβερνητισμού (η περιβόητη καραμέλα για την «κυβερνώσα Αριστερά») καθώς και περιχαρακώσεις και μάλιστα δογματικού τύπου. Η ανασύνθεση της Αριστεράς οφείλει να έχει ως στόχο να αναδειχθεί σε δύναμη διακυβέρνησης και αγώνα. Τίποτα λιγότερο!

Η ΑΥΓΗ καλείται να ανοίξει αυτόν τον διάλογο, να αφουγκραστεί κινηματικές πρακτικές, να αναδείξει τις αγωνίες ιδιαίτερα των νέων γενιών, να συμπεριφερθεί χωρίς πατερναλισμό ως δύναμη κοινωνικής αλλαγής.

Άννα Φιλίνη, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. 

Να πρωταγωνιστεί ξανά στην ενημέρωση

24 Αυγούστου: Γενέθλια της εφημερίδας μας, της ΑΥΓΗΣ. Φωνή και ενωτικός ιστός στην αγωνιστική μας προσπάθεια. Η ύπαρξη της ΑΥΓΗΣ είναι δεμένη με τη ζωή των ανθρώπων της Αριστεράς, συχνά με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις πολιτικές περιόδους αλλά και ανάλογα με τις διαφορετικές ηλικίες. Ως παιδί θυμάμαι τις εκλογές μέσα σε συνθήκες βίας και φόβου, όταν δεν είχαμε τις τηλεοράσεις κι ακούγαμε -οι παρέες αριστερών- το ραδιόφωνο στα σπίτια μας όλη τη νύχτα της Κυριακής κι ύστερα τρέχαμε την επόμενη μέρα με λαχτάρα στο περίπτερο για να δούμε γραμμένα τα πρώτα έγκυρα αποτελέσματα στην ΑΥΓΗ, με την ελπίδα να έχουμε κερδίσει το ποσοστό που θα σπάσει την τρομοκρατία στις ζωές μας. Ο Γιάννης Φιλίνης, χημικός αλλά και μαθηματικό κεφάλι, μετά την επιστροφή του από την εξορία στον Άη Στράτη στα τέλη του ΄50, έκανε για χρόνια μέχρι τον ερχομό της Χούντας τις προεκλογικές εκτιμήσεις και μετά τις αναλύσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων στην ΑΥΓΗ. Η Χούντα τον έστειλε στο Λακί της Λέρου· πέθανε κάτω από άγριες συνθήκες κατά τη σύλληψή του από το καθεστώς Ιωαννίδη στις 25 Νοεμβρίου του 1973. Το όνομά του βρίσκεται κάθε χρόνο μέσα στην ανάγνωση των νεκρών του Πολυτεχνείου.

Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, όταν η όξυνση της ιδεολογικής αντιπαράθεσης ήταν στο ψηλότερο σημείο της, για πολλούς από εμάς που βρισκόμασταν σε διαφορετικό αριστερό μετερίζι, η ΑΥΓΗ, ως εφημερίδα της ανανεωτικής Αριστεράς, ήταν αναφορά για δημοκρατική ενημέρωση, αλλά και για την προώθηση ενωτικών πρωτοβουλιών σε θέματα αυτοδιοίκησης, ανεξάρτητου συνδικαλισμού, όπως για τα εργοστασιακά σωματεία, σε θέματα ειρήνης, εναντίον όλων των πυρηνικών όπλων. Μετά την ένταξή μου στον Συνασπισμό το 1989, η αγορά και ανάγνωση της ΑΥΓΗΣ έγινε καθημερινή συνήθεια, πολύτιμη σε θέματα πολιτικής επικαιρότητας και σε αναλύσεις για ζητήματα περιβάλλοντος, πολιτισμού, όπου κάθε τόσο συνέβαλα με άρθρα κι εγώ. Με μεγάλο κόπο, ιδιαίτερα με τις θυσίες των εργαζόμενων, στην ΑΥΓΗ, στάθηκε δυνατό να σωθεί η εφημερίδα μας στη διάρκεια της τελευταίας κομματικής κρίσης, με συγκίνηση και νέα πνοή αισιοδοξίας στην πολιτική μας γραμμή διαβάζουμε τώρα κάθε Κυριακή τις ειδήσεις και τις αναλύσεις της.

Μας λείπει ακόμη η καθημερινή ΑΥΓΗ, αλλά θα το πετύχουμε κι αυτό, να έχουμε ξανά αυτό το καθημερινό στήριγμα για τον κόσμο της Αριστεράς, τη φωνή που αποτελεί ενοποιητικό ιστό στην κοινή προσπάθεια. Δεν ξεχνώ όταν στην εφηβεία αγόρασα για πρώτη φορά τη δική μου ΑΥΓΗ και τη διάβασα στο πλοίο πηγαίνοντας στην Αίγινα. Το είπα στον πατέρα μου Κώστα Φιλίνη με υπερηφάνεια στο επισκεπτήριο, στη φυλακή του παλιού καποδιστριακού ορφανοτροφείου, όταν τον είδα. Η ύπαρξη της διπλωμένης ΑΥΓΗΣ μέσα στις ελαφρές αποσκευές μου ήταν για μένα σ’ εκείνη την ηλικία κάτι πέρα από τις γραμμένες λέξεις, ήταν το απτό στοιχείο πως ήμουν κομμάτι όλου αυτού του κόσμου που αγαπούσε την ΑΥΓΗ, που αυτή μιλούσε μαζί του· η εφημερίδα μου ήταν το χέρι και η φωνή που με κρατούσε. Αυτό το συναίσθημα δεν μπορώ να το ξεχάσω ούτε να το αποχωριστώ μέχρι σήμερα. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε έτοιμοι όλοι να δούμε την ΑΥΓΗ να πρωταγωνιστεί ξανά στην ενημέρωση και στην πολιτική ζύμωση του κόσμου της Αριστεράς. 

Πάνος Σκουρλέτης, μέλος Π.Γ. της Νέας Αριστεράς

Η φωνή των αδικημένων

74 χρόνια η ΑΥΓΗ ήταν το φυτώριο των ιδεών και των αναζητήσεων της Ανανεωτικής αλλά και της ευρύτερης Αριστεράς. Φιλοξένησε κορυφαίες προσωπικότητες, ανέδειξε πρόσωπα, υπήρξε ένα ζωντανό εργαστήρι ιδεών από την μεριά αυτής της Αριστεράς, ήταν η φωνή των αδικημένων. Μέσα από τα φύλλα της παρακολούθησε όλη την περιπέτεια της Αριστεράς του τόπου μας. Τις ηρωικές της στιγμές, τις ήττες και τις δυσκολίες, αλλά και τις σαφώς λιγότερες νίκες.

Η ΑΥΓΗ παρά τη σαφή υποστήριξή της στον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και στα κόμματα που την εξέφραζαν διατήρησε σε πολύ μεγάλο βαθμό μια σχετική αυτονομία από τους αντίστοιχους πολιτικούς σχηματισμούς και αυτό της προσέδωσε κύρος και την κατέστησε σημείο αναφοράς για δυνάμεις έξω από τα όρια του χώρου της ανανέωσης. Όσες στιγμές υποχωρούσε αυτό το χαρακτηριστικό της, μειωνόταν το ειδικό της βάρος και η επιδραστικότητα της.

Τα τελευταία χρόνια ο χώρος της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς βιώνει μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Λάθος επιλογές, αμφισβήτηση της αναγκαιότητας διατήρησης της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς ως αυτοτελούς και διακριτού ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος, υιοθέτηση της κουλτούρας του μεσσιανισμού, αποϊδεολογικοποίηση και στροφή προς το κέντρο. Όλα αυτά μαζί απαξίωσαν τον χώρο, τον συρρίκνωσαν, με αποτέλεσμα σήμερα να τίθεται θέμα ύπαρξής του. Είμαι πεισμένος πως τα πράγματα δεν ήταν νομοτελειακό να γίνουν έτσι. Η ανάκτηση της αξιοπιστίας του χώρου και η αναστροφή της διαλυτικής πορείας περνάει μέσα από την κατανόηση των αιτιών που τον οδήγησαν ως εδώ, άλλα και από μια ειλικρινή διάθεση ανασύνθεσης της Αριστεράς.

Η επιβίωση της ΑΥΓΗΣ είναι συνυφασμένη με την επιβίωση και την ανάκαμψη του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς και αυτό εξαρτάται πρωτίστως από τους ανθρώπους της.
Η ΑΥΓΗ

                                ____________________________________________

(*) Ο Σπύρος Σουρμελίδης είναι δημοσιογράφος δ/ντής της ΑΥΓΗΣ, ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 στην εφημερίδα "Το ποντίκι" και μεταξύ άλλων έχει εργαστεί στο "Έθνος", την "Ημερησία", την ΕΡΑ, το "Seven X" και το "Star". Υπήρξε διευθυντής της Κυριακάτικης kontranews, ενώ είχε και εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής 

Η ΕΛΑΣ αποδομεί το «success story» της ΝΔ με 20 σημεία – «Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια μαγική εικόνα»

Βολές κατά της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη εκτοξεύει η ΕΛΑΣ, απαντώντας στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για την επταετία 2019-2026.

    ΕΛΑΣ: Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια “μαγική” εικόνα οικονομικού θαύματος. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό: η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου. Κρίνεται από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια. Και εκεί τα στοιχεία λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Το success story δεν αντέχει στη σύγκριση με την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έγινε πιο ισχυρή, έγινε πιο άνιση. Δεν έγινε πιο δίκαιη, έγινε πιο πιεστική. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα διακυβέρνησης από τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη.

Η ΕΛΑΣ εκτοξεύει πυρά κατά της κυβέρνησης με αφορμή τον απολογισμό της επταετίας του κυβερνητικού έργου». «Η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου», επισημαίνει, φέρνοντας 20 παραδείγματα που απέτυχε η ΝΔ

Βολές κατά της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη εκτοξεύει η ΕΛΑΣ, απαντώντας στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για την επταετία 2019-2026.

«Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια “μαγική” εικόνα οικονομικού θαύματος. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό: η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου. Κρίνεται από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια», επισημαίνει η ΕΛΑΣ, προσθέτοντας πως «το success story δεν αντέχει στη σύγκριση με την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έγινε πιο ισχυρή, έγινε πιο άνιση. Δεν έγινε πιο δίκαιη, έγινε πιο πιεστική. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα διακυβέρνησης από τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη».

Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα παραθέτει είκοσι σημεία, επιχειρώντας να αποδομήσει την οικονομική πολιτική της ΝΔ. «Η κυβέρνηση μάς ζητά να δούμε τρεις αριθμούς: ανάπτυξη, επενδύσεις και αναβαθμίσεις.  Εμείς ζητάμε να δούμε πέντε πραγματικότητες: Τον μισθό. Την ακρίβεια. Το ιδιωτικό χρέος. Τη στέγη. Τη φτώχεια», αντιπαραβάλει και καταλήγει λέγοντας ότι «αυτοί οι πέντε δείκτες δεν βελτιώθηκαν, επιδεινώθηκαν. Και το success story που θέλει να παρουσιάσει η κυβέρνηση επιστρέφεται ως απαράδεκτο από την κοινωνική πλειοψηφία».

Όσα αναφέρει η ΕΛΑΣ:

«Η Νέα Δημοκρατία έκανε εχθές τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για τα έτη 2019-2026.

Αν αυτό το power point, στο οποίο επιστρατεύονται ταχυδακτυλουργικά κόλπα, δηλαδή νούμερα αποκομμένα από την πραγματικότητα που τα περιβάλλει, αποτελεί για την κυβέρνηση ό,τι έχει να επιδείξει μετά από επτά ολόκληρα έτη διακυβέρνησης, τότε τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ χειρότερα απ’ ό,τι νομίζαμε.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια “μαγική” εικόνα οικονομικού θαύματος. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό: η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου. Κρίνεται από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια. Και εκεί τα στοιχεία λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Το success story δεν αντέχει στη σύγκριση με την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έγινε πιο ισχυρή, έγινε πιο άνιση. Δεν έγινε πιο δίκαιη, έγινε πιο πιεστική. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα διακυβέρνησης από τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη.

Τα τελευταία 7 χρόνια στην πραγματικότητα:

1. Έχουμε ανάπτυξη χωρίς αποτέλεσμα για την κοινωνία

Η ανάπτυξη είναι 2,3% το 2019 και 2,1% σήμερα. Με άλλα λόγια: επτά χρόνια διακυβέρνησης και η οικονομία μένει σχεδόν αμετακίνητη. Το αφήγημα της “εκτόξευσης” δεν φαίνεται στους αριθμούς παρά τα 70 δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμαμψης.

2. Η ανταγωνιστικότητα χειροτερεύει

Το εμπορικό έλλειμμα από 1,7 δισ. εκτινάσσεται στα 11 δισ. ευρώ. Δηλαδή +9,3 δισ. Ακόμα και διεθνείς δείκτες δείχνουν πτώση της Ελλάδας στην ανταγωνιστικότητα.

3. Το πλεόνασμα χτίζεται πάνω στην ακρίβεια

Το πρωτογενές πλεόνασμα ανεβαίνει από 3,8% σε 4,9% του ΑΕΠ. Δεν είναι “επιτυχία διαχείρισης”. Είναι αποτέλεσμα υψηλότερων φόρων και ακρίβειας στην καθημερινότητα.

4. Ο ΦΠΑ πληρώνει το success story

Τα έσοδα ΦΠΑ αυξάνονται κατά +8,1 δισ. ευρώ. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη· είναι ότι κάθε νοικοκυριό πληρώνει περισσότερο για τα ίδια αγαθά.

5. Οι φόροι αυξάνονται, ενώ λένε ότι μειώνονται

Τα έσοδα από φόρους εισοδήματος και περιουσίας ανεβαίνουν κατά +10,6 δισ. ευρώ. Άρα το “φορολογικό βάρος μειώνεται” δεν αντέχει στην πραγματικότητα.

6. Το χρέος δεν μειώνεται

Το δημόσιο χρέος ανεβαίνει από 339 σε 363 δισ. ευρώ. Η μείωση ως ποσοστό ΑΕΠ είναι λογιστική, όχι πραγματική απομείωση.

7. Το success story στηρίζεται στον πληθωρισμό

Η μείωση χρέους/ΑΕΠ από 183% σε 146% δεν είναι επιτυχία πολιτικής. Είναι αποτέλεσμα πληθωρισμού και αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ.

8. Το κράτος χρωστά περισσότερο στους πολίτες

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αυξάνονται από 2 σε 3,3 δισ. ευρώ. Δηλαδή το κράτος που “νοικοκυρεύτηκε” και αύξησε τα έσοδα πληρώνει χειρότερα τους πολίτες.

9. Αυξάνεται η φτώχεια

Ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας αυξάνεται από 18% σε 19,5%. Δηλαδή η ανάπτυξη δεν έφτασε ποτέ στην κοινωνία.

10. Η οικονομία δεν άλλαξε μοντέλο

Παρά τις επενδύσεις, η χώρα παραμένει εξαρτημένη από εισαγωγές και χαμηλής προστιθέμενης αξίας δραστηριότητες. Το παραγωγικό μοντέλο δεν άλλαξε.

11. Καταργήθηκε η προστασία της πρώτης κατοικίας

Ο Ν.4738/2020 έβαλε τέλος στην ουσιαστική προστασία της κύριας κατοικίας. Από προστασία, περάσαμε σε καθολική ρευστοποίηση.

12. Το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύεται

Από 367 σε 407,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή +40 δισ. Το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύνεται, αλλά διογκώνεται.

13. Τα “κόκκινα δάνεια” απλώς μεταφέρθηκαν αλλού και έμειναν στις πλάτες των δανειοληπτών

Από 92 σε 82,6 δισ., αλλά μεγάλο μέρος μετακινήθηκε σε servicers. Δεν μειώθηκε το χρέος· άλλαξε διαχειριστή. Καθάρισαν μόνο οι ισολογισμοί των τραπεζών.

14. Οι πολίτες χρωστούν περισσότερο στο κράτος

Οι οφειλές προς την εφορία αυξάνονται από 105,6 σε 114,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή η “κανονικότητα” παράγει νέα χρέη.

15. Η κοινωνική ασφάλιση είναι σε καθεστώς πίεσης

Οι οφειλές προς ΕΦΚΑ εκτοξεύονται από 35,4 σε 51,8 δισ. ευρώ. Αυτό δείχνει οικονομία με στραγγισμένα εισοδήματα.

16. Οι πλειστηριασμοί έγιναν μαζικό φαινόμενο

Από 29.100 σε 67.309 (+131%). Συνολικά περίπου 300.000 από το 2020. Αυτό είναι κοινωνική πίεση, όχι εξυγίανση.

17. Ο εξωδικαστικός δεν λύνει το πρόβλημα 42 δισ. αιτήματα και μόλις 5 δισ. ρυθμίσεις. Το εργαλείο δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος της κρίσης.

18. Οι ευάλωτοι μένουν απροστάτευτοι 560 αναστολές πλειστηριασμών. Δηλαδή η εξαίρεση είναι η μόνη μορφή προστασίας.

19. Η Ελλάδα δεν συγκλίνει με την Ευρώπη

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανεβαίνει ονομαστικά, αλλά η Ελλάδα παραμένει 32% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η απόκλιση παραμένει δομική. Μαζί με τη Βουλγαρία στην τελευταία θέση αγοραστικής δύναμης.

20. Οι μισθοί αυξάνονται στα χαρτιά – όχι στην τσέπη

Οι συντάξεις αυξάνονται 16,4%, αλλά ο πληθωρισμός 19,8%. Οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν στάσιμοι. Η κοινωνία χάνει αγοραστική δύναμη ενώ η κυβέρνηση μιλά για επιτυχία.

Το μεγάλο συμπέρασμα

Η κυβέρνηση μάς ζητά να δούμε τρεις αριθμούς: ανάπτυξη, επενδύσεις και αναβαθμίσεις.

Εμείς ζητάμε να δούμε πέντε πραγματικότητες:

* Τον μισθό.

* Την ακρίβεια.

* Το ιδιωτικό χρέος.

* Τη στέγη.

* Τη φτώχεια.

Αυτοί οι πέντε δείκτες δεν βελτιώθηκαν, επιδεινώθηκαν. Και το success story που θέλει να παρουσιάσει η κυβέρνηση επιστρέφεται ως απαράδεκτο από την κοινωνική πλειοψηφία».

Αναδημοσίευση από in.gr

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ / Ρένα Δούρου για τα 74 χρόνια της ΑΥΓΗΣ: «Η Αυγή είναι η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης»

Oi αγώνες της Αυγής του σήμερα, φέρνουν πάνω τους τη σφραγίδα εκείνων που προηγήθηκαν. Και στους οποίους πρωταγωνίστησαν από την πρώτη στιγμή της έκδοσής της, άνθρωποι του Τύπου, διανοητές, αγωνιστές....

    «Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά, τα ίδια διακυβεύματα παραμένουν επίκαιρα με μια Δεξιά κυβέρνηση, με στυλοβάτες υπουργούς προερχόμενους από την Ακροδεξιά, να εφαρμόζει, σε συνθήκες βαθιάς σήψης και διαφθοράς, νεοφιλελεύθερες πολιτικές – από την επιβολή εργασιακού Μεσαίωνα ως την ιδιωτικοποίηση, κατά παράβαση του Συντάγματος, της ανώτατης εκπαίδευσης, την εμπορευματοποίηση της υγείας, του πολιτισμού, του νερού», τονίζει στην ανάρτησή της η Άννα Δούρου.

«Η παράδοση της ΑΥΓΗΣ είναι η πίστη στο πνεύμα μιας Αριστεράς που αναζητά αμφισβητεί και ξανακοιτάζει τον κόσμο με τα μάτια στραμμένα πάντοτε στον άνθρωπο»

«Τα 74 χρόνια ζωής έκλεισε η Αυγή που κάθε Κυριακή και καθημερινά με την ιστοσελίδα της, παραμένει, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, στις επάλξεις. Για την υπεράσπιση “των λαϊκών συμφερόντων, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της προκοπής του τόπου”, όπως σημείωνε χαρακτηριστικά, στις 24 Αυγούστου του 1952, το πρωτοσέλιδο του πρώτου φύλλου της εβδομαδιαίας Αυγής», σημειώνει η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου.

«Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά, τα ίδια διακυβεύματα παραμένουν επίκαιρα με μια Δεξιά κυβέρνηση, με στυλοβάτες υπουργούς προερχόμενους από την Ακροδεξιά, να εφαρμόζει, σε συνθήκες βαθιάς σήψης και διαφθοράς, νεοφιλελεύθερες πολιτικές – από την επιβολή εργασιακού Μεσαίωνα ως την ιδιωτικοποίηση, κατά παράβαση του Συντάγματος, της ανώτατης εκπαίδευσης, την εμπορευματοποίηση της υγείας, του πολιτισμού, του νερού», τονίζει.

Και συνεχίζει «Υπονομεύοντας παράλληλα το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου. “Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια” για την εφημερίδα που η ύπαρξή της έχει συνδεθεί άρρηκτα με την Ιστορία, τις διώξεις και τους αγώνες της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με τους αγώνες κατά κάθε απόπειρας χειραγώγησης της ενημέρωσης. Τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη. Τους αγώνες για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Τους αγώνες για να πάψει η Μεσόγειος να είναι νεκροταφείο ψυχών. Τους αγώνες για το περιβάλλον σε μια συγκυρία που οι πολίτες της Ευρώπης βιώνουν την κλιματική κρίση και την υπερθέρμανση του πλανήτη – θέματα που πραγματεύομαι κάθε Κυριακή στη στήλη “Πράσινα και Αριστερά”, ένα τιμητικό μετερίζι που κρατώ από τον Μάιο του 2020».

«Αυτοί οι αγώνες της Αυγής του σήμερα, φέρνουν πάνω τους τη σφραγίδα εκείνων που προηγήθηκαν. Και στους οποίους πρωταγωνίστησαν από την πρώτη στιγμή της έκδοσής της, άνθρωποι του Τύπου, διανοητές, αγωνιστές όπως ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Γρηγόρης Γιάνναρος, ο Λευτέρης Βουτσάς, ο Κώστας Φιλίνης, ο Σοφιανός Χρυσοστομίδης, ο Βασίλης Κωνσταντινίδης, ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, ο Άγγελος Ελεφάντης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Κώστας Κάρης...», υπογραμμίζει.

«Γιατί η Αυγή είναι η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης, πυξίδα σε καιρούς εικονικής πραγματικότητας, “εναλλακτικών γεγονότων” και deep fake news. Ένας τόπος όπου η Αριστερά συναντά τον πολιτισμό, τη σκέψη και την αμφισβήτηση· όπου οι βεβαιότητες δοκιμάζονται και οι νέες ιδέες βρίσκουν χώρο να γεννηθούν. Γιατί η αληθινή παράδοση της ΑΥΓΗΣ δεν είναι η ακινησία ούτε οι αγκυλώσεις. Είναι η πίστη στο πνεύμα μιας Αριστεράς που αναζητά, αμφισβητεί, εξελίσσεται και ξανακοιτάζει τον κόσμο με τα μάτια στραμμένα πάντοτε στον άνθρωπο», επισημαίνει εμφατικά η Ρένα Δούρου.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Ρένας Δούρου για τα 74χρόνα της ΑΥΓΗΣ

«Τα 74 χρόνια ζωής έκλεισε η Αυγή που κάθε Κυριακή και καθημερινά με την ιστοσελίδα της, παραμένει, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, στις επάλξεις. Για την υπεράσπιση “των λαϊκών συμφερόντων, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της προκοπής του τόπου”, όπως σημείωνε χαρακτηριστικά, στις 24 Αυγούστου του 1952, το πρωτοσέλιδο του πρώτου φύλλου της εβδομαδιαίας Αυγής. Ένα εκδοτικό εγχείρημα στους δύσκολους για την Αριστερά και τους ανθρώπους της μετεμφυλιακούς και ψυχροπολεμικούς καιρούς. Ήταν η εποχή που Δεξιά, παλάτι και παρακράτος έβαζαν με αντιδημοκρατικό και βίαιο τρόπο τη σφραγίδα τους στη χώρα σε βάρος του λαϊκού κινήματος, των αναγκών της κοινωνίας, της εθνικής ανεξαρτησίας. 

Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά, τα ίδια διακυβεύματα παραμένουν επίκαιρα με μια Δεξιά κυβέρνηση, με στυλοβάτες υπουργούς προερχόμενους από την Ακροδεξιά, να εφαρμόζει, σε συνθήκες βαθιάς σήψης και διαφθοράς, νεοφιλελεύθερες πολιτικές – από την επιβολή εργασιακού Μεσαίωνα ως την ιδιωτικοποίηση, κατά παράβαση του Συντάγματος, της ανώτατης εκπαίδευσης, την εμπορευματοποίηση της υγείας, του πολιτισμού, του νερού. Υπονομεύοντας παράλληλα το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου. “Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια” για την εφημερίδα που η ύπαρξή της έχει συνδεθεί άρρηκτα με την Ιστορία, τις διώξεις και τους αγώνες της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με τους αγώνες κατά κάθε απόπειρας χειραγώγησης της ενημέρωσης. Τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη. Τους αγώνες για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Τους αγώνες για να πάψει η Μεσόγειος να είναι νεκροταφείο ψυχών. Τους αγώνες για το περιβάλλον σε μια συγκυρία που οι πολίτες της Ευρώπης βιώνουν την κλιματική κρίση και την υπερθέρμανση του πλανήτη – θέματα που πραγματεύομαι κάθε Κυριακή στη στήλη “Πράσινα και Αριστερά”, ένα τιμητικό μετερίζι που κρατώ από τον Μάιο του 2020. 

Αυτοί οι αγώνες της Αυγής του σήμερα, φέρνουν πάνω τους τη σφραγίδα εκείνων που προηγήθηκαν. Και στους οποίους πρωταγωνίστησαν από την πρώτη στιγμή της έκδοσής της, άνθρωποι του Τύπου, διανοητές, αγωνιστές όπως ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Γρηγόρης Γιάνναρος, ο Λευτέρης Βουτσάς, ο Κώστας Φιλίνης, ο Σοφιανός Χρυσοστομίδης, ο Βασίλης Κωνσταντινίδης, ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, ο Άγγελος Ελεφάντης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Κώστας Κάρης... Κάποιους τους γνώρισα μέσα από τις ιστορικές σελίδες της εφημερίδας. Άλλοι, όπως ο Μανώλης Γλέζος ή ο Άγγελος Ελεφάντης με τίμησαν με τη φιλία τους. Όλοι τους άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην εφημερίδα μας. Που είναι κάτι παραπάνω από ένα έντυπο ή μια ιστοσελίδα. 

Γιατί η Αυγή είναι η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης, πυξίδα σε καιρούς εικονικής πραγματικότητας, “εναλλακτικών γεγονότων” και deep fake news. Ένας τόπος όπου η Αριστερά συναντά τον πολιτισμό, τη σκέψη και την αμφισβήτηση· όπου οι βεβαιότητες δοκιμάζονται και οι νέες ιδέες βρίσκουν χώρο να γεννηθούν. Γιατί η αληθινή παράδοση της ΑΥΓΗΣ δεν είναι η ακινησία ούτε οι αγκυλώσεις. Είναι η πίστη στο πνεύμα μιας Αριστεράς που αναζητά, αμφισβητεί, εξελίσσεται και ξανακοιτάζει τον κόσμο με τα μάτια στραμμένα πάντοτε στον άνθρωπο.

Κι ίσως γι’ αυτό, ύστερα από 74 χρόνια, το όνομά της εξακολουθεί να κουβαλά τον ίδιο συμβολισμό, το φως που έρχεται ύστερα από τη νύχτα. Είναι η υπόσχεση πως ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς υπάρχει ένας καινούργιος ορίζοντας που αξίζει να αναζητήσουμε. 

Η ΑΥΓΗ κουβάλησε στις λέξεις της τις ήττες και τις νίκες μιας ολόκληρης Αριστεράς, τους διωγμούς, τις εξορίες, τις μικρές και μεγάλες κατακτήσεις· κι έγινε το χαρτί πάνω στο οποίο γράφτηκε, με πόνο και ελπίδα, η αδιάκοπη πίστη πως κανένας αγώνας για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν πηγαίνει πραγματικά χαμένος.» 

 πηγή : Α ΥΓΗ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής