Ο αριθμός των νεκρών από τον σεισμό στην Κολομβία ξεπέρασε τους 200, καθώς οι ομάδες διάσωσης αγωνίζονται με τον χρόνο για να βρουν επιζώντες

Οι διασώστες συνεχίζουν να ψάχνουν στα ερείπια μετά τον σεισμό 7,4 Ρίχτερ που κατέστρεψε τη δυτική Κολομβία, με χιλιάδες σπίτια να έχουν υποστεί ζημιές και υποδομές να έχουν υποστεί προβλήματα.

    Ο σεισμός, ένας από τους ισχυρότερους που έχουν πλήξει την Κολομβία εδώ και δεκαετίες, σημειώθηκε νωρίς τη Δευτέρα, με 224 νεκρούς, 700 τραυματίες και εκατοντάδες αγνοούμενους προκαλώντας ζημιές και καταστροφές σε σπίτια, πολυκατοικίες, σχολεία και εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης σε αρκετές πόλεις.

Οι ομάδες διάσωσης στη δυτική Κολομβία συνέχισαν να σκάβουν μέσα σε βουνά από σκυρόδεμα και στριμμένο μέταλλο την Τρίτη, αναζητώντας επιζώντες μετά τον ισχυρό σεισμό 7,4 Ρίχτερ που κατέστρεψε περιοχές της περιοχής καλλιέργειας καφέ της χώρας.

Ο σεισμός, ένας από τους ισχυρότερους που έχουν πλήξει την Κολομβία εδώ και δεκαετίες, σημειώθηκε νωρίς τη Δευτέρα, προκαλώντας ζημιές ή καταστροφές σε σπίτια, πολυκατοικίες, σχολεία και εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης σε αρκετές πόλεις.

Καθώς η κλίμακα της καταστροφής συνέχιζε να αποκαλύπτεται, οι τοπικές αρχές εκτίμησαν ότι περισσότεροι από 200 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους, ενώ το γραφείο ανθρωπιστικής βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών (OCHA) ανέφερε 126 επιβεβαιωμένους θανάτους και 1.495 τραυματισμούς με βάση επίσημα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα τη Δευτέρα το βράδυ.

Η απόκλιση αντανακλούσε τη δυσκολία αξιολόγησης του πλήρους αντίκτυπου του σεισμού, καθώς τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης έφτασαν σε περισσότερες πληγείσες περιοχές και οι επικοινωνίες σταδιακά αποκαταστάθηκαν.

Οι διασώστες εργάστηκαν όλη τη νύχτα στις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο, χρησιμοποιώντας γερανούς, εκσκαφείς και βαριά μηχανήματα για την απομάκρυνση των συντριμμιών. Σε ορισμένες περιοχές, βασίστηκαν στα χέρια τους καθώς έψαχναν σε κατεστραμμένα κτίρια για ανθρώπους που ενδέχεται να είναι ακόμα παγιδευμένοι κάτω από τα ερείπια.

Οικογένειες συγκεντρώθηκαν κοντά σε κατεστραμμένα κτίρια, περιμένοντας με αγωνία οποιοδήποτε σημάδι ότι συγγενείς ή γείτονες θα μπορούσαν να ανασυρθούν ζωντανοί.

«Είμαστε... επικεντρωμένοι στο άμεσο έργο της διάσωσης ζωών, της διασφάλισης της άφιξης των ομάδων διάσωσης, της μεταφοράς ιατρικών εφοδίων και νοσοκομείων εκστρατείας», δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών Ροντρίγκο Λάρα στο Blu Radio .

Το OCHA ανέφερε ότι  σχεδόν 5.000 κατοικίες έχουν υποστεί ζημιές, ενώ δεκάδες κτίρια έχουν καταρρεύσει και εκατοντάδες κατοικίες έχουν καταστραφεί.

Νοσοκομεία υπέστησαν ζημιές, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να βγουν στους δρόμους

Ο σεισμός προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στην Κάλι, όπου οι κάτοικοι πέρασαν τη νύχτα σε εξωτερικούς χώρους μετά την κατάρρευση τμημάτων κτιρίων κατοικιών.

Οι οικογένειες μαγείρευαν στους δρόμους, μάζευαν υπάρχοντα από κατεστραμμένα σπίτια και περίμεναν τις αρχές να αξιολογήσουν εάν η είσοδος στις ιδιοκτησίες τους ήταν ασφαλής.

Ένα μεγάλο νοσοκομείο της πόλης υπέστη επίσης σοβαρές ζημιές, με αρκετούς άνω ορόφους να καταρρέουν. Μερικοί από τους πληγέντες ορόφους στέγαζαν παιδιατρικές μονάδες, αφήνοντας τους ασθενείς παγιδευμένους στο εσωτερικό και αναγκάζοντας τις ιατρικές ομάδες να περιθάλψουν εκατοντάδες άλλους εκτός της εγκατάστασης.

Η Ίρνε Τόρες Κάστρο, διευθύντρια του νοσοκομείου, δήλωσε στην τηλεόραση Caracol ότι περίπου 600 ασθενείς έλαβαν τις πρώτες βοήθειες σε έναν δρόμο που είχε καλυφθεί με ερείπια, μετά τις ζημιές που υπέστη το νοσοκομείο.

Στην Περέιρα, μια άλλη πόλη που έχει πληγεί σοβαρά, ολόκληρα τμήματα οικιστικών συνοικιών μετατράπηκαν σε σωρούς από σκυρόδεμα, με εκτεθειμένα δωμάτια και κατεστραμμένα κτίρια να παρατάσσονται κατά μήκος των δρόμων.

Κάτοικοι και εθελοντές σχημάτισαν ανθρώπινες αλυσίδες για να απομακρύνουν τα συντρίμμια, ενώ άλλοι στέκονταν κοντά σιωπηλοί, ακούγοντας κραυγές ή χτυπήματα από ανθρώπους που ήταν παγιδευμένοι από κάτω.

«Έχουν ήδη ανασύρει αρκετούς ανθρώπους, μερικούς ζωντανούς και μερικούς νεκρούς. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω — χθες την ίδια ώρα τους χαιρέτησα και σήμερα έχουν φύγει. Είναι πολύ οδυνηρό», ανέφερε το Reuters η 33χρονη Φερνάντα Γκαβίρια, η οποία μιλούσε από ένα παντοπωλείο απέναντι από ένα κτίριο που κατέρρευσε.

Η Γκαβίρια είπε ότι πέρασε τη νύχτα κοιμισμένη σε ένα πάρκο, αφού η πολυκατοικία στην οποία διαμερίζονταν υπέστη σοβαρές ζημιές.

Οι υποδομές έχουν πληγεί σοβαρά

Ο σεισμός προκάλεσε επίσης προβλήματα σε κρίσιμες υποδομές σε όλη την πληγείσα περιοχή.

Οι αρχές πολιτικής αεροπορίας έκλεισαν προσωρινά έξι αεροδρόμια — το Κιμπντό, το Περέιρα, το Μανισάλες, την Αρμενία, το Καρτάγο και το Μπουεναβεντούρα — έπειτα από ζημιές που υπέστησαν. Αναφέρεται επίσης ότι έχουν επηρεαστεί δεκάδες δρόμοι.

Η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης και τηλεπικοινωνιών παρέμειναν διαταραγμένες σε αρκετές περιοχές, ιδιαίτερα στο Τσόκο, κοντά στο επίκεντρο του σεισμού.

Οι ζημιές στις υποδομές έχουν περιπλέξει την κίνηση των ομάδων διάσωσης και την παράδοση προμηθειών έκτακτης ανάγκης σε απομονωμένες κοινότητες.

Οι αρχές δημιούργησαν κέντρα έκτακτης ανάγκης, καθώς οι διασώστες, οι εθελοντές και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις κινητοποιήθηκαν για να παρέχουν στέγη, πόσιμο νερό, τρόφιμα, κιτ υγιεινής και ιατρική βοήθεια.

Αρχίζει να φτάνει η διεθνής βοήθεια

Διεθνής βοήθεια άρχισε επίσης να ρέει στην Κολομβία καθώς η κυβέρνηση αξιολογούσε την κλίμακα της καταστροφής.

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι έχουν διαθέσει 15,5 εκατομμύρια δολάρια για έκτακτη στέγαση, τρόφιμα, προστασία και αξιολογήσεις ζημιών.

Η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης δήλωσε ότι είχε διαθέσει άμεσα 50 εκατομμύρια δολάρια για βοήθεια στην ανοικοδόμηση, εφόσον ζητηθεί από την κολομβιανή κυβέρνηση.

Καθώς οι επικοινωνίες εξακολουθούν να είναι αναξιόπιστες σε ορισμένες από τις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο, οι αρχές προειδοποίησαν ότι θα χρειαστούν αρκετές ημέρες για να διαπιστωθεί η πλήρης έκταση της καταστροφής και να προσδιοριστεί ο τελικός αριθμός των νεκρών.

Εν τω μεταξύ, οι ομάδες διάσωσης συνέχισαν τις έρευνες μέσα σε καταστροφές, με τις οικογένειες να παραμένουν στα σημεία με την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να βρεθούν επιζώντες.

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

 

Αλέξης Τσίπρας: «Η δεύτερη κάλπη είναι η κάλπη της ανατροπής» - Συνέντευξη στο in.gr (vid)

Ερωτηθείς για την πρόσφατη διαμάχη με το ΠΑΣΟΚ αναφορικά με τα χρέη, δήλωσε πως δεν έχει πρόθεση να ακολουθήσει τον «καβγά». «Ο καβγάς θέλει δύο για να στηθεί, είναι αυτό που λέμε "τσακώσου μόνος σου"», είπε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας.

    Σχετικά με τις επερχόμενες εκλογές, υπογράμμισε ότι «η δεύτερη κάλπη είναι η κάλπη της ανατροπής», υποστηρίζοντας πως «υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη στις δεύτερες εκλογές να είναι πρώτο κόμμα», καθώς όση και να είναι η διαφορά με τη ΝΔ στις πρώτες (εκλογές) θα υπάρχει «ένα 70% των πολιτών που λένε να αλλάξει η κυβέρνηση» και «θα υπερισχύσει αυτό το κριτήριο». Από τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην Ελένη Στεργίου στο  in.gr.

«Το ποιος θα λογοδοτήσει ή δεν θα λογοδοτήσει, ποιος θα καθίσει στο σκαμνί ή δεν θα καθίσει στο σκαμνί και αν θα δικαστεί ή δεν θα δικαστεί, σε μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία δεν είναι ζήτημα της κυβέρνησης, της εκάστοτε κυβέρνησης. Είναι ζήτημα της δικαιοσύνης», ανέφερε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, Αλέξης Τσίπρας, στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης που παραχώρησε στο in.gr.

«Η υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης είναι να μην παρέχει ασυλία σε κανέναν. Όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως του αξιώματός τους, να είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Αυτό είναι υποχρέωση μιας δημοκρατικής κυβέρνησης. Και δεύτερη υποχρέωση μιας δημοκρατικής κυβέρνησης είναι να μη χειραγωγεί τη δικαιοσύνη προκειμένου να δημιουργεί ασυλίες», σημείωσε ο κ. Τσίπρας, ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα υποσχεθεί «ότι θα μπει ο τάδε ή ο δείνα φυλακή», αλλά ότι «σε μια προοδευτική κυβέρνηση, σε μια δημοκρατική κυβέρνηση, η δικαιοσύνη θα είναι ελεύθερη να αξιολογεί και να δικάζει με ανεξαρτησία και χωρίς παρεμβάσεις». Δεσμεύτηκε, δε, ότι οι πρώτοι που θα είναι είναι σε έλεγχο» θα είναι ο ίδιος και τα μέλη της κυβέρνησής του.

Σε ερώτηση σχετικά με τη συζήτηση που γίνεται για το ποιος στηρίζει οικονομικά την ΕΛΑΣ, απάντησε πως πρόκειται για ένα «υβριδικό κόμμα που στηρίζεται στη δύναμη των φίλων, των μελών, των εθελοντών, στην τσέπη των ανθρώπων που συμμετέχουν» και προανήγγειλε ότι τα εν λόγω στοιχεία σύντομα θα βγουν στη δημοσιότητα.

Όσον αφορά τη διαδικασία επιλογής μελών και την κριτική που έχει ασκηθεί στον ίδιο, τόνισε: «Δεν κλείσαμε τις πόρτες σε κανέναν και σε καμία, είπαμε ότι εδώ οι πόρτες είναι ανοιχτές, όποιος θέλει να έρθει να συμμετάσχει. Αυτό το οποίο είπαμε με μεγάλη καθαρότητα είναι ότι το εγχείρημα αυτό θα γεννηθεί έξω από τη Βουλή και όχι μέσα στη Βουλή, άρα δεν θα πάρουμε βουλευτές που εξελέγησαν με άλλα κόμματα και να λέμε ότι είναι δικοί μας. Θα γεννηθεί μέσα στην κοινωνία, από την κοινωνία, για την κοινωνία, αυτό είναι το κλισέ μας. Επίσης, αυτό το οποίο είπαμε και επιδιώκουμε και θα κάνουμε είναι να μην έχουμε εκ των προτέρων ρεζερβέ θέσεις. Θα αποφασίσουμε κάποια στιγμή για τα ψηφοδέλτιά μας, οκ, αυτό θα γίνει με συλλογικές διαδικασίες».

«Οι μεταγραφές αεροδρομίου στην πολιτική δεν έχουν το αντίστοιχο αντίκτυπο όπως στο ποδόσφαιρο, κάποιες φορές στο ποδόσφαιρο πετυχαίνουν οι μεταγραφές των αεροδρομίων, αλλά νομίζω ότι αυτό που λείπει σήμερα από την πολιτική ζωή είναι αξιοπιστία. Κι εγώ θέλω να χτίσουμε ένα καινούργιο σχήμα στη βάση της αξιοπιστίας», πρόσθεσε.

Ερωτηθείς για την πρόσφατη διαμάχη με το ΠΑΣΟΚ αναφορικά με τα χρέη, δήλωσε πως δεν έχει πρόθεση να ακολουθήσει τον «καβγά». «Ο καβγάς θέλει δύο για να στηθεί, είναι αυτό που λέμε "τσακώσου μόνος σου"», είπε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας πως αυτό που θέλει να αναδείξει η ΕΛΑΣ είναι «ένα ζήτημα που δεν αφορά το ΠΑΣΟΚ, αφορά τα πολιτικά κόμματα στο σύνολό τους και κυρίως αφορά τη Νέα Δημοκρατία, που είναι κυβερνών κόμμα».

«Αυτοί οι οποίοι έχουν στρατηγικό στόχο την προσωπική μου στοχοποίηση μέσα από το ΠΑΣΟΚ είναι αυτοί οι οποίοι έχουν στρατηγικό στόχο τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία μετά τις επόμενες εκλογές. Αυτό κατά την άποψή μου θα ήταν μια αρνητική εξέλιξη για τον τόπο», επεσήμανε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ.

Τέλος, σχετικά με τις επερχόμενες εκλογές, υπογράμμισε ότι «η δεύτερη κάλπη είναι η κάλπη της ανατροπής», υποστηρίζοντας πως «υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη στις δεύτερες εκλογές να είναι πρώτο κόμμα», καθώς όση και να είναι η διαφορά με τη ΝΔ στις πρώτες (εκλογές) θα υπάρχει «ένα 70% των πολιτών που λένε να αλλάξει η κυβέρνηση» και «θα υπερισχύσει αυτό το κριτήριο».

ΑΠΕ-ΜΠΕ & In.gr

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Ασφάλεια στα σύνορα: Πώς η ατζέντα της ασφάλειας κατέληξε να κυριαρχεί στην πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ

«Το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης της μετανάστευσης ως προβλήματος ασφάλειας με ολοένα και πιο κατασταλτικά μέτρα είναι η ενίσχυση του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, ενώ παράλληλα ποινικοποιείται η αλληλεγγύη προς τους μετανάστες»

   Μια δεξιά προσέγγιση στη μετανάστευση που θέτει σε προτεραιότητα την ασφάλεια έχει γίνει κυρίαρχη. Η μαζική εισροή μεταναστών στη Θέουτα έδειξε ότι το πιο προοδευτικό μοντέλο της Ισπανίας έχει γίνει εξαίρεση στην Ευρώπη, με ακόμη και αριστερά κόμματα να υιοθετούν διατύπωση υπέρμαχων της ασφάλειας.

Η εισροή μεταναστών από τη Θέουτα αποκάλυψε πώς η πολιτική δεξιά κυριαρχεί πλέον στην μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, με ακόμη και αριστερούς ηγέτες να υιοθετούν μια προσέγγιση που δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια, καθώς οι προοδευτικές πολιτικές απομονώνονται ολοένα και περισσότερο.

Μια δεξιά προσέγγιση στη μετανάστευση που θέτει σε προτεραιότητα την ασφάλεια έχει γίνει κυρίαρχη. Η μαζική εισροή μεταναστών στη Θέουτα, σύμφωνα με το euronews, έδειξε ότι το πιο προοδευτικό μοντέλο της Ισπανίας έχει γίνει εξαίρεση στην Ευρώπη, με ακόμη και αριστερά κόμματα να υιοθετούν διατύπωση υπέρμαχων της ασφάλειας.

Στα τέλη Ιουλίου, δεκάδες χιλιάδες παράτυποι μετανάστες πέρασαν από το Μαρόκο στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, που βρίσκεται στη βόρεια Αφρική, ένα περιστατικό που άφησε πίσω του περίπου 100 νεκρούς και επανέφερε την μεταναστευτική πολιτική στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Το επεισόδιο όχι μόνο άνοιξε μια βαθιά διπλωματική ρήξη μεταξύ Ρώμης και Μαδρίτης σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης της μετανάστευσης, αλλά αποκάλυψε και την αυξανόμενη απομόνωση της Ισπανίας, καθώς οι δεξιές πολιτικές δυνάμεις κυριαρχούν στη συζήτηση.

Μια μετατόπιση προς τα δεξιά

Το γεγονός ότι οι δεξιές δυνάμεις κερδίζουν έδαφος σε όλη την Ευρώπη δεν είναι μυστικό. Στις τελευταίες εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα κεντροδεξιά κόμματα κέρδισαν σχεδόν 60 περισσότερους ευρωβουλευτές, με το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης να οφείλεται σε ακροδεξιά, συντηρητικά και εθνικολαϊκιστικά κόμματα.

Η μετατόπιση του κέντρου βάρους αντικατοπτρίστηκε στην κατανομή εξουσιών εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, με το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) να αντιπροσωπεύει για πρώτη φορά 14 από τα 27 μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αλλά η άνοδος της δεξιάς δεν έχει σταματήσει εκεί. Το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις ως το κορυφαίο κόμμα της χώρας, ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός είναι το φαβορί για τη νίκη στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους, και ακόμη και η συντηρητική Ιταλίδα Τζόρτζια Μελόνι αντιμετωπίζει ανταγωνισμό από ένα νέο κόμμα με επικεφαλής τον πρώην στρατηγό του στρατού Ρομπέρτο ​​Βαννάτσι.

Ούτε η Ευρώπη αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση: οι δεξιοί πολιτικοί βρίσκουν υποστήριξη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, κυρίως στη Νότια Αμερική, όπου ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στήριξε ανοιχτά τον δεξιό υποψήφιο Αμπελάρντο ντε λα Εσπριέλα ενόψει της εκλογής του ως προέδρου της Κολομβίας.

Η μετανάστευση ιστορικά ήταν ένα ζήτημα που κυριαρχούνταν από τη δεξιά πτέρυγα, επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η εισροή στη Θέουτα έδωσε «όπλα» σε όσους πιέζουν για μια πιο περιοριστική μεταναστευτική πολιτική.

«Τα τελευταία χρόνια, έχει υπάρξει μια προοδευτική στροφή προς μια πιο υποστηρικτική της ασφάλειας γλώσσα, τόσο από τους παραδοσιακά συντηρητικούς πολιτικούς όσο και από τους αριστερούς», δήλωσε στο Euronews η Chiara Catelli, υπεύθυνη υπεράσπισης στην Πλατφόρμα για τη Διεθνή Συνεργασία για τους Παράτυπους Μετανάστες.

«Το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης της μετανάστευσης ως προβλήματος ασφάλειας με ολοένα και πιο κατασταλτικά μέτρα είναι η ενίσχυση του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, ενώ παράλληλα ποινικοποιείται η αλληλεγγύη προς τους μετανάστες», δήλωσε ο Κατέλι.

Η απομόνωση της Ισπανίας

Η πιο εντυπωσιακή συνέπεια του περιστατικού ήταν η διπλωματική έξαρση μεταξύ Ιταλίας και Ισπανίας, η οποία πυροδοτήθηκε από την επαναφορά των συνοριακών ελέγχων από την κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι για τις αεροπορικές και θαλάσσιες αφίξεις μετά τις παράτυπες εισροές στη Θέουτα.

«Ήμουν σε επαφή σήμερα με τον υπουργό Εσωτερικών της Ισπανίας και της Ιταλίας. Και οι δύο επιβεβαίωσαν ότι οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα είναι προσωρινοί», έγραψε ο Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Μάγκνους Μπρούνερ στο X, σε μια λεπτή προσπάθεια διαμεσολάβησης μεταξύ των δύο κρατών μελών.

Αλλά η Ρώμη δεν ήταν η μόνη που επέκρινε τη Μαδρίτη: η Γερμανία, η Δανία, η Σουηδία και η Φινλανδία ζήτησαν επίσης την ταχεία αποκατάσταση του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και πρότειναν την επαναφορά των ελέγχων εντός της ζώνης Σένγκε

Θέουτα - 31 Ιουλίου 2026

Η Ιταλία και η Δανία ηγήθηκαν μιας ανοιχτής επιστολής, υπογεγραμμένης από 22 κυβερνήσεις της ΕΕ και απευθυνόμενης στους ηγέτες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, ζητώντας «να αντιμετωπιστούν όλες οι πολιτικές που μπορούν να χρησιμεύσουν ως παράγοντες έλξης, όπως η νομιμοποίηση πολύ μεγάλου αριθμού παράτυπων μεταναστών».

Μόνο η Ιρλανδία — η οποία ασκεί επί του παρόντος την εναλλασσόμενη προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ — η Πορτογαλία, ο ιστορικός σύμμαχος της Ισπανίας, η Γαλλία, η οποία έχει επίσης επικρίνει την δεξιά μεταναστευτική πολιτική, και το Λουξεμβούργο δεν υπέγραψαν την επιστολή.

Ακόμη και πριν από την εισροή στη Θέουτα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσες είχε αντιμετωπίσει κριτική από τους ομολόγους του στην ΕΕ στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ιδίως για το σχέδιό του να νομιμοποιήσει περίπου μισό εκατομμύριο μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στη χώρα.

Ένα εναλλακτικό μοντέλο

Σύμφωνα με αριστερές προσωπικότητες, η κυβέρνηση Σάντσες έχει δεχθεί πυρά από συντηρητικούς πολιτικούς σε όλη την Ευρώπη ακριβώς επειδή προσφέρει τη μόνη αξιόπιστη εναλλακτική λύση σε έναν λόγο που παρουσιάζει τη μετανάστευση ως απειλή.

«Σε ευρωπαϊκή κλίμακα, η δεξιά και η εθνικιστική, αντιδραστική στάση απέναντι στη μετανάστευση είναι η επικρατούσα», δήλωσε στο Euronews ο ευρωβουλευτής Χουάν Φερνάντο Λόπεζ Αγκιλάρ (Ισπανία/Σοσιαλιστές και Δημοκρατικοί), πρώην υπουργός Δικαιοσύνης.

Για τον Λόπεζ Αγκιλάρ, η προσέγγιση της Ισπανίας στο μεταναστευτικό δεν αποτελεί μόνο μια μειονοτική θέση στην Ευρώπη — είναι ολοένα και πιο απομονωμένη και η Θέουτα χρησιμοποιήθηκε για να την επιτεθεί.

Η ευρωβουλευτής Cecilia Strada (Ιταλία/S&D) επανέλαβε αυτό, υποστηρίζοντας ότι η ισπανική κυβέρνηση δέχεται τακτικά επιθέσεις από δεξιά κόμματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επειδή ο Sánchez παραμένει το τελευταίο προπύργιο της προοδευτικής μεταναστευτικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι ότι ακόμη και μερικοί από τους λίγους εναπομείναντες κεντροαριστερούς ηγέτες της Ευρώπης έχουν ευθυγραμμιστεί με τη δεξιά προσέγγιση στο μεταναστευτικό, με πιο αξιοσημείωτη την πρωθυπουργό της Δανίας Μέτε Φρέντερικσεν, η οποία συνεργάστηκε στενά με τον Μελόνι για το θέμα.

Ο ίδιος ο Σάντσες υιοθέτησε τη γλώσσα που δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια για να αποκαταστήσει την τάξη στα σύνορα, υποδηλώνοντας ότι το πολιτικό κέντρο βάρους της ΕΕ μετατοπίζεται προς τα δεξιά, καθώς ακόμη και αριστερές κυβερνήσεις υιοθετούν παρόμοιο λεξιλόγιο.

«Η ισπανική κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει όλους τους μοχλούς του κράτους, όλους τους πόρους του κράτους, για να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών της Θέουτα», είπε , χαρακτηρίζοντας τη μαζική εισροή «παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Ισπανίας».

Μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ

Η δεξιά στροφή στην πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ εδραιώθηκε με νέα νομοθεσία που εγκρίθηκε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους νομοθέτες τον Ιούνιο, η οποία περιλαμβάνει αυστηρότερα μέτρα επιτήρησης, περιορισμούς στην ελευθερία μετακίνησης και τη δυνατότητα δημιουργίας «κέντρων επιστροφής» σε τρίτες χώρες.

Τα κέντρα επιστροφής είναι μια αμφιλεγόμενη πρωτοβουλία με επικεφαλής την Ιταλία στην Αλβανία, για τη δημιουργία εγκαταστάσεων για την επεξεργασία αιτημάτων ασύλου και εντολών επαναπατρισμού εκτός των συνόρων της ΕΕ. Η Ολλανδία και η Δανία είναι επίσης ένθερμοι υποστηρικτές της προσέγγισης.

Σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung τη Δευτέρα, ο ηγέτης του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, ζήτησε την ταχεία δημιουργία κέντρων επιστροφής στην Αφρική, επισημαίνοντας τη συνεργασία του Μαρόκου κατά τη διάρκεια της κρίσης στη Θέουτα, καθώς η χώρα συμφώνησε αμέσως να δεχθεί πίσω τους περισσότερους από όσους είχαν διασχίσει παράνομα τα σύνορα.

Εκτός από τον Σάντσες, τα κέντρα επιστροφής αντιμετωπίζουν επίσης την αντίθεση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος τα έχει απορρίψει ως αναποτελεσματικά και αντίθετα με τις αξίες της ΕΕ.

Ωστόσο, στην τελευταία σύνοδο κορυφής της ΕΕ, 19 ηγέτες υπέγραψαν κοινή διακήρυξη που ζητούσε την «πλήρη αξιοποίηση» των νέων κανόνων μετανάστευσης της Ευρώπης, μια έμμεση αναφορά στη δημιουργία κόμβων επιστροφής. Ανώτεροι αξιωματούχοι της Επιτροπής υιοθέτησαν μια παρόμοια προσέγγιση ασφαλείας στο ζήτημα.

Σε ειδική συνεδρίαση επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Επίτροπος Μπρούνερ τόνισε ότι «δεν μπορούμε να δεχτούμε μια τέτοια παραβίαση της ακεραιότητας των εξωτερικών μας συνόρων και μια παραβίαση επίσης της ασφάλειας της Ένωσης».

«Από αυτό το περιστατικό, είναι σαφές ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να ενισχύσουμε περαιτέρω τα σύνορά μας σε κρίσιμα σημεία, τόσο με αυστηρή παρακολούθηση όσο και με τη χρήση φυσικών φραγμών όπου χρειάζεται», έγραψε η Πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε επιστολή της προς τον Πρωθυπουργό Σάντσεθ.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ο έκπτωτος ηγέτης της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από δικαστήριο της Δαμασκού

Η απόφαση σηματοδοτεί την πρώτη θανατική ποινή εναντίον του Άσαντ από τις μεταβατικές αρχές της Συρίας, οι οποίες άρχισαν να διώκουν ανώτερα στελέχη της πρώην κυβέρνησής του νωρίτερα φέτος.

    Ο Μπασάρ αλ-Άσαντ ανέλαβε την εξουσία το 2000 μετά τον θάνατο του πατέρα του, Χαφέζ αλ-Άσαντ, ο οποίος κυβέρνησε τη Συρία για σχεδόν 30 χρόνια. Ο Μπασάρ παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την κατάρρευση της κυβέρνησής του τον Δεκέμβριο του 2024.

Συριακό δικαστήριο καταδίκασε την Τρίτη τον έκπτωτο ηγέτη Μπασάρ αλ Άσαντ σε θάνατο ερήμην, αφού τον έκρινε ένοχο για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της χώρας.

Η απόφαση σηματοδοτεί την πρώτη θανατική ποινή εναντίον του Άσαντ από τις μεταβατικές αρχές της Συρίας, οι οποίες άρχισαν να διώκουν ανώτερα στελέχη της πρώην κυβέρνησής του νωρίτερα φέτος.

Ο Άσαντ έφυγε από τη Συρία με την οικογένειά του και κατέφυγε στη Μόσχα τον Δεκέμβριο του 2024, αφού οι δυνάμεις υπό ισλαμιστική ηγεσία κατέλαβαν τη Δαμασκό και τερμάτισαν την κυριαρχία του.

Το ποινικό δικαστήριο της Δαμασκού καταδίκασε επίσης σε θάνατο τον πρώην αξιωματούχο ασφαλείας της εποχής Άσαντ, Ατέφ Νατζίμπ, για προμελετημένη δολοφονία και βασανιστήρια. Ο Νατζίμπ, ξάδερφος του Άσαντ, κατηγορήθηκε ότι επέβλεπε τα βασανιστήρια κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, και ότι ήταν υπεύθυνος για πολλαπλούς θανάτους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Ο Νατζίμπ εμφανίστηκε στο δικαστήριο υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, φορώντας στολή κρατουμένου μέσα σε ένα κλουβί καθώς ο δικαστής ανακοίνωσε την θανατική ποινή.

Ο Νατζίμπ εμφανίστηκε στο δικαστήριο υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, φορώντας στολή κρατουμένου μέσα σε ένα κλουβί καθώς ο δικαστής ανακοίνωσε την θανατική ποινή.

Η μακρά διακυβέρνηση της οικογένειας Άσαντ

Ο Μπασάρ αλ-Άσαντ ανέλαβε την εξουσία το 2000 μετά τον θάνατο του πατέρα του, Χαφέζ αλ-Άσαντ, ο οποίος κυβέρνησε τη Συρία για σχεδόν 30 χρόνια. Ο Μπασάρ παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την κατάρρευση της κυβέρνησής του τον Δεκέμβριο του 2024.

Ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε το 2011, αφότου οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας κατέστειλαν βίαια τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Ντεράα.

Ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε το 2011, αφότου οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας κατέστειλαν βίαια τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Ντεράα.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Μελόνι: «Όχι στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση» – Ιταλία και Δανία ζητούν κέντρα επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες

Σε κοινή τους γραπτή δήλωση, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι και η Δανή ομόλογός της Μέτε Φρεντέρικσεν τάχθηκαν κατά μιας «ανεξέλεγκτης μετανάστευσης»

    Στο μήνυμά τους, το οποίο αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι μόνες δυο γυναίκες πρωθυπουργοί σε χώρες της ΕΕ, Τζόρτζια Μελόνι και Μέτε Φρεντέρικσεν, τονίζουν ότι «κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις αρνητικές επιπτώσεις της παράνομης μετανάστευσης στις κοινωνίες μας» διότι παράγεται «αύξηση της εγκληματικότητας, πίεση στις προσφερόμενες από το δημόσιο υπηρεσίες και μείωση του δείκτη εμπιστοσύνης των πολιτών».

Σε κοινή τους γραπτή δήλωση, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι και η Δανή ομόλογός της Μέτε Φρεντέρικσεν τάχθηκαν κατά μιας «ανεξέλεγκτης μετανάστευσης» η οποία έχει «θετικές επιπτώσεις στην κοινωνία».

Στο μήνυμά τους, το οποίο αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι μόνες δυο γυναίκες πρωθυπουργοί σε χώρες της ΕΕ, τονίζουν ότι «κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις αρνητικές επιπτώσεις της παράνομης μετανάστευσης στις κοινωνίες μας» διότι παράγεται «αύξηση της εγκληματικότητας, πίεση στις προσφερόμενες από το δημόσιο υπηρεσίες και μείωση του δείκτη εμπιστοσύνης των πολιτών».

«Αποτελεί χρέος μας να συνεχίσουμε να καταβάλουμε προσπάθειες με αποφασιστικότητα, ώστε να προσφέρουμε συγκεκριμένες απαντήσεις στους πολίτες -ιδίως στους πιο ευάλωτους- και να πετύχουμε μεγαλύτερη ασφάλεια και προστασία για τις κοινωνίες μας», προσθέτουν.

Κέντρα επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες

Μελόνι και Φρεντέρικσεν ζητούν «την δημιουργία κέντρων επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες, όπως κι άλλες καινοτόμες λύσεις εκτός Ευρώπης» και «σεβασμό των ευρωπαϊκών αρχών και νόμων» από τους παράτυπους αλλά και νόμιμους μετανάστες που ζουν στις διάφορες χώρες της Ευρώπης.

«Και οι δυο μας είμαστε περήφανες για την πολιτιστική, χριστιανική κληρονομιά της Ευρώπης και θέλουμε να την προστατέψουμε. «Αυτό που περιμένουμε από όσους φθάνουν στις χώρες μας και επιλέγουν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε σπίτι τους, είναι να σεβαστούν τις αξίες μας και να μην προσπαθήσουν να μας επιβάλουν πρότυπα ζωής τα οποία δεν συμμεριζόμαστε», ολοκληρώνουν οι δυο πρωθυπουργοί.

Παύλος Πολάκης: «Ξεκάθαρο πρόγραμμα για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων» - Συνέντευξη στην ΑΥΓΗ

Μόνο η συντονισμένη επίθεση των προοδευτικών δυνάμεων μπορεί να κλονίσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τονίζει ο ο Παύλος Πολάκης μιλώντας στην ΑΥΓΗ της Κυριακής. Ζητά όμως ξεκάθαρο προγραμματικό πλαίσιο για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων

    Μόνο μια συντονισμένη επίθεση των προοδευτικών δυνάμεων μπορεί να κλονίσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τονίζει ο Παύλος Πολάκης μιλώντας στην ΑΥΓΗ της Κυριακής, στους δημοσιογραφους Κώστα Πουλακίδα και Αντώνη Ρηγόπουλο.

Συντονισμένη επίθεση για να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Εντοπίζουμε φοβικές τάσεις σε δημόσιες τοποθετήσεις της ΕΛ.Α.Σ.

Μόνο η συντονισμένη επίθεση των προοδευτικών δυνάμεων μπορεί να κλονίσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τονίζει ο ο Παύλος Πολάκης μιλώντας στην ΑΥΓΗ της Κυριακής. Ζητά όμως ξεκάθαρο προγραμματικό πλαίσιο για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, χωρίς να παραβλέπει την αρνητική στάση τόσο του ΠΑΣΟΚ υπό τον Ν. Ανδρουλάκη όσο και της ΕΛ.Α.Σ. υπό τον Αλ. Τσίπρα.

 Την ανάγκη σταθεροποίησης και επανεκκίνησης του ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύει ο Παύλος Πολάκης, περιγράφοντας τη συλλογική ηγεσία ως μια αναγκαία, προσωρινή λύση για την αποκατάσταση της ενότητας και την επανασύνδεση του κόμματος με την κοινωνία. Μιλά για το «αόρατο νήμα» που τον συνδέει με τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά, αλλά και για την επιστροφή ανθρώπων που είχαν αποστασιοποιηθεί.

Ακολουθεί η συνέντευξη 

• Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από διασπάσεις, αποχωρήσεις και συνεχείς εσωτερικές συγκρούσεις. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η βασική προϋπόθεση για να ανακτήσει την αξιοπιστία του στην κοινωνία και να διεκδικήσει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο; Μπορεί να γίνει αυτό με τη λεγόμενη συλλογική ηγεσία; Είναι αυτό ένα σχήμα που θα μακροημερεύσει;

Παύλος Πολάκης: Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν τα πιο δύσκολα στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα άνοιξε έναν κύκλο εξελίξεων, λαθών και επιλογών που μας τραυμάτισαν βαθιά. Η περίοδος Κασσελάκη ήταν καταστροφική για το κόμμα, ενώ στη συνέχεια οδηγηθήκαμε σε πολιτικές αποφάσεις (π.χ. Κ.Ε. Ιουνίου) που όχι μόνο δεν έδωσαν προοπτική, αλλά δημιούργησαν ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση στον κόσμο μας. Όλα αυτά μας οδήγησαν στη λεγόμενη συλλογική ηγεσία. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι με τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά μάς συνδέει ένα αόρατο νήμα που ξεκινάει από τη διακυβέρνηση 2015-2019 και φτάνει μέχρι σήμερα, αφού και οι τρεις «ματώσαμε» στις μάχες που δόθηκαν αυτά τα χρόνια. Είμαι άλλωστε από αυτούς που στήριξαν όσο λίγοι τόσο τη Ρένα όσο και τον Νίκο στις άθλιες επιθέσεις που δέχθηκαν. Σήμερα μας συνδέουν δύο επιπλέον πράγματα. Το ένα είναι η δέσμευσή μας απέναντι στον κόσμο που μας τίμησε όλα αυτά τα χρόνια να κρατήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ζωντανό, να τον σηκώσουμε ξανά στα πόδια του και να τον ξανακάνουμε χρήσιμο και αποτελεσματικό για την κοινωνική πλειονότητα. Το δεύτερο είναι η κοινή μας πεποίθηση ότι η απουσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. από την επόμενη Βουλή θα σημάνει μια ανεπανόρθωτη ήττα για την Αριστερά στην Ελλάδα, ήττα που θα εδραιώσει ακόμα περισσότερο το κοινωνικά επικίνδυνο νεοφιλελεύθερο αφήγημα.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η συλλογική ηγεσία είναι μια αναγκαία προσωρινή λύση έτσι ώστε να σταθεροποιηθεί το κόμμα, να αποκαταστήσει την ενότητά του και να επιχειρήσει την επανασύνδεσή του με την κοινωνία. Δεν είναι σίγουρα ένα μοντέλο που μπορεί να λειτουργήσει για πολύ καιρό. Θα πρέπει στον κατάλληλο πολιτικό χρόνο και αναλόγως τις εξελίξεις να προχωρήσουμε στην ανάδειξη μιας συμπαγούς, ισχυρής ηγεσίας, με καθαρό πολιτικό στίγμα και ξεκάθαρα πολιτικά προτάγματα, εκφωνημένα με λαϊκά κατανοητό τρόπο, χωρίς φαινόμενα διγλωσσίας ή «υποχρεωτικής» ασάφειας και στρογγυλεμάτων. 

• Σε οργανωτικό επίπεδο, η ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ύστερα από αυτή την περίοδο είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Τι πρέπει να γίνει ώστε το κόμμα να είναι έτοιμο για την εκλογική μάχη, είτε αυτή γίνει το φθινόπωρο είτε το 2027;

Παύλος Πολάκης: Η οργανωτική ανασυγκρότηση είναι απαραίτητη, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Ο κόσμος δεν θα επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. επειδή οργανωθήκαμε καλύτερα. Θα επιστρέψει αν πειστεί ότι μάθαμε από τα λάθη μας, ότι έχουμε καθαρό πολιτικό σχέδιο και ότι μπορούμε να εκφράσουμε ξανά τις ανάγκες της κοινωνικής πλειονότητας. Άλλωστε βλέπουμε ότι κόμματα που κάνουν τώρα την εμφάνισή τους δημοκοπικά εμφανίζουν σημαντικά ποσοστά, παρόλο που έχουν μηδενική οργανωτική δομή. Από εκεί και πέρα οι αποφάσεις της τελευταίας Κεντρικής Επιτροπής σηματοδότησαν μια νέα αρχή. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ανασυγκροτείται πλέον οργανωτικά σε όλα τα επίπεδα. Ήδη τα στελέχη μας ταξιδεύουν σε όλη την επικράτεια και συγκροτούν εκλογικές επιτροπές σε νομαρχιακό και δημοτικό επίπεδο. Το πιο αισιόδοξο μήνυμα από αυτή τη διαδικασία είναι ότι βλέπουμε να επιστρέφουν άνθρωποι που είχαν αποστασιοποιηθεί τα προηγούμενα χρόνια.

Έχουμε κάνει την επιλογή να δουλεύουμε με βάση το σενάριο που θέλει έκτακτες εθνικές εκλογές στις αρχές Οκτώβρη έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι όποτε κι αν αυτές γίνουν τελικά. Σε κεντρικό επίπεδο, λειτουργεί ήδη Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, νέο Οργανωτικό Γραφείο και Επιτροπή Ψηφοδελτίων. Η μέχρι τώρα προσπάθεια αποδίδει κιόλας καρπούς και το επόμενο διάστημα εκτιμάμε ότι θα έχουμε εκθετική πρόοδο. Τελικός στόχος μας, να πείσουμε την κοινωνία ότι υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση. 

• Συχνά περιγράφετε ένα διαφορετικό οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο, με ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας, δημόσιο έλεγχο στη ΔΕΗ, στα ΕΛ.ΠΕ., αλλά και Εθνική Τράπεζα, καθώς και σύγκρουση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Είναι αυτές και οι «κόκκινες γραμμές» που δεν θα μπορούσε να υπερβεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια συζήτηση συμπόρευσης με κάποιον άλλο χώρο;

Παύλος Πολάκης: Έχω ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή ότι οι πολιτικές συνεργασίες δεν γίνονται απλά για να αθροίσουμε ποσοστά. Έχουν νόημα μόνο αν στηρίζονται σε ένα καθαρό, δεσμευτικό προγραμματικό πλαίσιο που να δίνει πραγματική διέξοδο στην κοινωνία. Για παράδειγμα, δεν μπορείς να μιλάς για αντιμετώπιση της ακρίβειας και του ενεργειακού κόστους, αν δεν υπάρχει ισχυρός δημόσιος έλεγχος στη ΔΕΗ και στα ΕΛ.ΠΕ. Δεν μπορείς να λες ότι θα στηρίξεις τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, τους αγρότες και τους επαγγελματίες, όταν το Δημόσιο δεν ελέγχει ούτε μία συστημική τράπεζα για να ασκήσει αναπτυξιακή και πιστωτική πολιτική. Δεν μπορείς να υπόσχεσαι ισχυρό κοινωνικό κράτος χωρίς γενναία ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και χωρίς ουσιαστική αναδιανομή των πόρων υπέρ της κοινωνικής πλειονότητας. Και θα προσθέσω κάτι ακόμα. Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή χωρίς βαθιές τομές στη Δικαιοσύνη και στη λειτουργία του κράτους. Αν δεν αντιμετωπίσουμε μια και έξω τη διαπλοκή, την ατιμωρησία και την υπερσυγκέντρωση οικονομικής ισχύος στα χέρια λίγων γνωστών οικογενειών, όποια κυβέρνηση κι αν εκλεγεί θα κληθεί να διαχειριστεί το ίδιο στρεβλό μοντέλο. Πρέπει, όμως, να είναι ξεκάθαρο ότι αυτές δεν είναι «κόκκινες γραμμές» με την έννοια μιας ιδεολογικής περιχαράκωσης αλλά είναι αναγκαίες προϋποθέσεις για να αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή των πολλών. Η κοινωνία δεν ζητά εναλλαγή προσώπων στην εξουσία. Ζητά αλλαγή πολιτικής. 

• Η συζήτηση για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων επανέρχεται διαρκώς. Σε αυτή τη συζήτηση ποιες είναι οι δυνάμεις που χωράνε; Θα απευθυνόσασταν και σε χώρους όπως η ΝΕ.ΑΡ. που αποτελείται από πρόσωπα που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, αλλά που πολιτικά είναι συγγενής χώρος;

Παύλος Πολάκης: Έχει έρθει ο καιρός να δούμε την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί με πολιτικό ρεαλισμό. ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. έχουν ξεκάθαρα δηλώσει ότι δεν επιθυμούν καμία προεκλογική συμμαχία, ενώ και η ΝΕ.ΑΡ. με βάση τις δημόσιες τοποθετήσεις της ηγεσίας της δεν δείχνει αυτή τη στιγμή διατεθειμένη να προχωρήσει σε μια τέτοια συζήτηση. Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα πρέπει να βρει τη δύσκολη εκείνη ισορροπία ανάμεσα στο κοινωνικό αίτημα για συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων και στην ανεδαφικότητα του εγχειρήματος όπως έχει διαμορφωθεί από τις τοποθετήσεις των άλλων κομμάτων. Αυτό που σίγουρα δεν έχουμε ανάγκη είναι να μπούμε σε μια λογική μεταγραφών ή ευκαιριακών συμφωνιών κορυφής. Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι η συγκρότηση μιας πλατιάς κοινωνικής προοδευτικής πλειοψηφίας με σαφές ριζοσπαστικό πρόγραμμα, καθαρές δεσμεύσεις και πραγματική βούληση να συγκρουστεί με τη διαπλοκή. 

• Σε ό,τι αφορά την πολιτική στρατηγική του κόμματος, θεωρείτε ότι η στόχευση του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εκφράζεται από μια μονομέτωπη μάχη απέναντι στη Ν.Δ. ή θα πρέπει να επισημαίνονται οι διαφορές και από άλλες δυνάμεις του ευρύτερου χώρου του Κέντρου και της Αριστεράς; Η ΕΛ.Α.Σ. ακόμη δεν έχει παρουσιάσει πρόγραμμα, όμως έχουμε δει μια σειρά από πολιτικές προτάσεις για επιμέρους ζητήματα. Πού την τοποθετείτε πολιτικά με βάση όσα γνωρίζουμε;

Παύλος Πολάκης: Είναι δεδομένο ότι η πολιτική αλλαγή είναι πλέον πλειοψηφικό κοινωνικό αίτημα και ως τέτοιο αποτελεί κοινό στόχο όλων των προοδευτικών κομμάτων. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει από καιρό εξαντλήσει την πολιτική και κοινωνική της νομιμοποίηση. Η ακρίβεια, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, η υποβάθμιση των θεσμών και ο χωρίς προηγούμενο αριθμός σκανδάλων έχουν φέρει τον μέσο πολίτη σε απόγνωση. Όταν το καθεστώς Μητσοτάκη αντλεί δύναμη με τη βοήθεια μηχανισμών τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, τίποτε άλλο πέρα από τη συντονισμένη επίθεση όλων των προοδευτικών δυνάμεων δεν μπορεί να το κλονίσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναδεικνύουμε τις διαφορές μας με τις υπόλοιπες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου. Στο τέλος της ημέρας, έχουμε υποχρέωση απέναντι στους πολίτες να διαφοροποιηθούμε δημόσια από θέσεις που δεν μας εκφράζουν πολιτικά.

Τέλος, οι λίγες προγραμματικές θέσεις που έχει δημοσιοποιήσει μέχρι σήμερα η ΕΛ.Α.Σ. δεν συνιστούν μια συγκροτημένη πρόταση διακυβέρνησης. Για κάποιες δημόσιες τοποθετήσεις, όπως εκείνη του Αλ. Τσίπρα για τις πρόσφατες φονικές πυρκαγιές, μπορούμε να εντοπίσουμε φοβικές τάσεις, ενώ για άλλες, όπως για την ενέργεια ή τα ιδιωτικά ΑΕΙ κ.ά., έχουμε σοβαρές πολιτικές διαφωνίες. 

• Οι μαζικές ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έχουν οδηγήσει την Κ.Ο. στο να έχει ουσιαστικά 10 ενεργούς βουλευτές. Μειώνει αυτό τη δυναμική του κόμματος; Συνεχίζετε να ζητάτε από τους πρώην συντρόφους σας και ιδιαίτερα από τον πρώην πρόεδρο του κόμματος, τον Σωκράτη Φάμελλο, την επιστροφή των εδρών;

Παύλος Πολάκης: Η σημερινή σύνθεση της Βουλής δεν αντανακλά τη λαϊκή ετυμηγορία του 2023 που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με ποσοστό περίπου 18% και 47 βουλευτές. Το γεγονός ότι σήμερα μετρά πλέον μόνο 10 βουλευτές προφανώς και επηρεάζει το παραγόμενο κοινοβουλευτικό έργο. Παρ’ όλα αυτά, όσοι παραμένουμε δίνουμε καθημερινά μάχη, μέσα και έξω από τη Βουλή. Με περισσότερη δουλειά, μεγαλύτερη ένταση και λειτουργώντας ως να είμαστε ακόμα αξιωματική αντιπολίτευση.

Από εκεί και πέρα, η στάση όσων φεύγουν από το ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. χωρίς να παραδώσουν την έδρα τους είναι κατά τη γνώμη μου απαράδεκτη και στερείται κάθε αξιοπρέπειας. Βουλευτές που έκριναν προηγουμένως συντρόφους που δεν παρέδωσαν την έδρα κάνουν με τη σειρά τους το ίδιο. Ο πρώην πρόεδρος του κόμματος Σωκράτης Φάμελλος, που άλλοτε ασκούσε σφοδρή κριτική για την τακτική αυτή, κάνει σήμερα το ίδιο. Άλλοι παίρνουν έδρα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για να δηλώσουν αμέσως μετά ανεξάρτητοι βουλευτές της Αριστεράς. Δυστυχώς, οι κινήσεις αυτές κάνουν ζημιά σε όλο τον χώρο και όχι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Φαίνεται ότι στην εποχή μας η πολιτική στράτευση του παρελθόντος είναι για κάποιους «ανάμνηση παλιά».

Εμείς φυσικά και θα συνεχίσουμε να ζητάμε πίσω τις έδρες που μας έδωσαν οι Έλληνες πολίτες και που κάποιοι τις θεώρησαν «προσωπική τους περιουσία», γιατί σε τελική ανάλυση έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Να πούμε, τέλος, και ένα μπράβο σε όσους παρέδωσαν τις έδρες τους, για όποιο λόγο και αν το έκαναν και άσχετα με το πόσο καθυστερημένα το έκαναν.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η προτροπή του κ. Στουρνάρα για λίγη ακόμα φτώχεια...

 Πόσο φτωχότεροι να γίνουμε, κ. Στουρνάρα, για να μεγαλώσουν οι αποδόσεις;

    Υπάρχει ένα ερώτημα με το οποίο δεν φαίνεται να ασχολείται ο κ. Στουρνάρας. Οι υπόλοιποι που δεν είναι επενδυτές, αποταμιευτές τι ακριβώς θα κάνουν; Πώς θα τη βγάζουν, κατά το κοινώς λεγόμενο; Με ακόμα μεγαλύτερη υποχώρηση των αποδοχών τους; Με ακόμα μικρότερη αγοραστική αξία;

Ο κ. Γιάννης Στουρνάρας, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, στο αναλυτικό του άρθρο για την οικονομία στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο, ξεκινά από διαπιστώσεις ορατές, που οδηγούν σε αρνητικές συνέπειες. Και ενώ διαπιστώνει τους κινδύνους, μας προτείνει να ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο ο οποίος μας έχει οδηγήσει εδώ που είμαστε, άρα στις αρνητικές συνέπειες και στους κινδύνους που ο ίδιος διαπιστώνει.

Ο κ. Στουρνάρας μάς πληροφορεί ότι αυτή τη στιγμή περίπου το 1/3 των επενδύσεων των κατοίκων της ζώνης του ευρώ σε εισηγμένες μετοχές συγκεντρώνεται στις κεφαλαιαγορές των ΗΠΑ - ποσοστό συγκρίσιμο με τις αντίστοιχες επενδύσεις εντός της ζώνης του ευρώ.

Διαπιστώνει ότι «οι τοποθετήσεις αυτές αποφέρουν χρηματοοικονομικά κέρδη για τους Ευρωπαίους αποταμιευτές, τα οφέλη όμως όσον αφορά την παραγωγικότητα και την καινοτομία τα αποκομίζουν πρωτίστως οι χώρες όπου επενδύονται τα κεφάλαια - σε συντριπτικό βαθμό οι ΗΠΑ».

Συμφωνούμε. Και τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει; Μα να κάνουμε περισσότερες μεταρρυθμίσεις, ακόμα περισσότερα προνόμια στους επενδυτές. «Για να διοχετεύσουμε τις εγχώριες αποταμιεύσεις στις εγχώριες αγορές, πρέπει να αυξήσουμε την παραγωγικότητα, να καταργήσουμε τα ποικίλα εμπόδια, άμεσα και έμμεσα, που δυστυχώς ακόμα υπάρχουν στις διασυνοριακές συναλλαγές αγαθών».

Υπάρχει ένα ερώτημα με το οποίο δεν φαίνεται να ασχολείται ο κ. Στουρνάρας. Οι υπόλοιποι που δεν είναι επενδυτές, αποταμιευτές τι ακριβώς θα κάνουν; Πώς θα τη βγάζουν, κατά το κοινώς λεγόμενο; Με ακόμα μεγαλύτερη υποχώρηση των αποδοχών τους; Με ακόμα μικρότερη αγοραστική αξία;

Πόσο φτωχότεροι να γίνουμε, κ. Στουρνάρα, για να μεγαλώσουν οι αποδόσεις;

Η ΑΥΓΗ

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Τι σημαίνει η αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν για τη στρατηγική ισορροπία της Δυτικής Ασίας - Οι στόχοι του "Σουνιτικού ΝΑΤΟ" (vid)

Η πιο σημαντική δημόσια δημοσιοποιημένη διάταξη ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση κατά της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας ή του Πακιστάν θα θεωρείται επίθεση κατά και των τριών χωρών.

    Η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Τουρκία υπέγραψαν τη Συμφωνία της Μέκκας. Αυτή η συμφωνία θα αποτελέσει τα θεμέλια ενός "Σουνιτικού ΝΑΤΟ", το οποίο σαφώς στοχεύει το σιιτικό Ιράν και τους συμμάχους του - κυρίως τους Χούθι, τις ιρακινές πολιτοφυλακές και τη Χεζμπολάχ.

Στις 7 Αυγούστου 2026, παρουσία του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας (Μέκκα), ένα τριμερές σύμφωνο συλλογικής άμυνας που δηλώνει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τους τρεις θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.

Δεν πρόκειται για μια αυθόρμητη διπλωματική άνθηση. Βασίζεται στη διμερή Συμφωνία Αμοιβαίας Στρατηγικής Άμυνας Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν του Σεπτεμβρίου 2025, η οποία τώρα διευρύνεται για να συμπεριλάβει την ενσωματωμένη στο ΝΑΤΟ στρατιωτική μηχανή της Τουρκίας και την τρομερή αμυντική-βιομηχανική της βάση, κυρίως το οικοσύστημα μη επανδρωμένων αεροσκαφών Baykar και το πρόγραμμα μαχητικών KAAN. Αυτό που έχει προκύψει είναι ένα πλαίσιο που βασίζεται στη συλλογική αποτροπή, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών, τη συνεργασία αμυντικής-βιομηχανικής και τη διαλειτουργικότητα - μια συμφωνία που οι ίδιοι οι αρχιτέκτονές της περιγράφουν, με προσοχή, ως «καθαρά αμυντική» και ανοιχτή σε μελλοντικά μέλη, αλλά εμφανώς σιωπηλή για οποιαδήποτε πυρηνική διάσταση στο δημόσιο κείμενό της.

Αυτό το σύμφωνο είναι λιγότερο μια ολοκληρωμένη συμμαχία και περισσότερο μια στρατηγική αντιστάθμιση (που καθίσταται απαραίτητη λόγω της έντονης ανασφάλειας της Σαουδικής Αραβίας στον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Δυτική Ασία) - τρία κράτη που ασφαλίζονται έναντι της αβεβαιότητας συγκεντρώνοντας το κύρος τους όσον αφορά τη φήμη και το στρατιωτικό τους βάρος, χωρίς ακόμη να έχουν δημιουργήσει το θεσμικό πλαίσιο που θα καθιστούσε την εγγύηση αξιόπιστη όπως το ΝΑΤΟ (το οποίο το ίδιο βιώνει κρίση αξιοπιστίας) .

Γιατί η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν αυτή τη συμφωνία τώρα;

Η χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία. Τρεις συγκλίνουσες πιέσεις εξηγούν το «γιατί τώρα». Πρώτον, η διευρυμένη αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026 έχει ταρακουνήσει τις ναυτιλιακές οδούς του Κόλπου και έχει αποκαλύψει τα όρια της μονομερούς ομπρέλας ασφαλείας της Ουάσιγκτον πάνω από το Βασίλειο. Δεύτερον, η περιφερειακή αναπροσαρμογή μετά την 7η Οκτωβρίου ώθησε το Ριάντ να διαφοροποιήσει τους εγγυητές του αντί να εξαρτάται από έναν μόνο προστάτη. Τρίτον, τα τρία κράτη προσφέρουν πραγματικά συμπληρωματικά πλεονεκτήματα: το οικονομικό βάθος και τη γεωγραφία της Σαουδικής Αραβίας πάνω από το Ορμούζ και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, το τουρκικό στρατιωτικό δόγμα που είναι σύμφωνο με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ και μια βιομηχανία μη επανδρωμένων αεροσκαφών και ναυτικών, καθώς και το πακιστανικό ανθρώπινο δυναμικό, καθώς και τη διάκριση ότι είναι το μόνο πυρηνικά οπλισμένο κράτος με μουσουλμανική πλειοψηφία. Αυτό που βλέπουμε είναι λιγότερο μια ιδεολογική αφύπνιση του «ισλαμικού ΝΑΤΟ» και περισσότερο μια ρεαλιστική άσκηση συγκέντρωσης κινδύνων από κράτη που δεν θεωρούν πλέον δεδομένη την αμερικανική αξιοπιστία.

Τι προβλέπει στην πραγματικότητα η συμφωνία;

Το δημόσιο πεδίο εφαρμογής, όπως επιβεβαιώθηκε από αξιωματούχους, καλύπτει τέσσερις πυλώνες: μια ρήτρα συλλογικής αποτροπής που βασίζεται στο Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και όχι σε μια ειδικά σχεδιασμένη συνθήκη· κοινή εκπαίδευση και στρατιωτικές ασκήσεις· μηχανισμούς ανταλλαγής πληροφοριών· και ολοκλήρωση της αμυντικής βιομηχανίας, με πιο εμφανή την τουρκική παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών να συνδέεται με τη σαουδαραβική ικανότητα. Αυτό που λείπει είναι εξίσου διδακτικό - κανένα ολοκληρωμένο αρχηγείο διοίκησης, καμία μόνιμη κοινή δύναμη, κανένας κοινός προϋπολογισμός και, το πιο σημαντικό, καμία ρητή ρήτρα ανταλλαγής πυρηνικών όπλων, μια σημαντική απόκλιση από τις εικασίες που περιέβαλαν το αρχικό διμερές κείμενο μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.η

Μια αναφερόμενη ρήτρα αποκλεισμού περιορίζει περαιτέρω τις υποχρεώσεις: ένα μέλος που ξεκινά επιθετική ενέργεια ή επιτρέπει τη χρήση του εδάφους του για επίθεση σε άλλο κράτος, χάνει την προστασία του συμφώνου. Αυτή η ενιαία ρήτρα καθορίζει περισσότερο τον αμυντικό χαρακτήρα του συμφώνου από οποιαδήποτε δηλωτική δήλωση των υπογραφόντων του.

Είναι η Συμφωνία της Μέκκας συγκρίσιμη με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ;

Οι συγκρίσεις με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ είναι δημοσιογραφικά δελεαστικές, αλλά αναλυτικά χαλαρές. Η εγγύηση του ΝΑΤΟ βασίζεται σε έναν μόνιμο οργανισμό συνθήκης, μια ολοκληρωμένη δομή διοίκησης, επτά δεκαετίες δοκιμασμένου δόγματος και μια έμμεση πυρηνική ομπρέλα. Η συμφωνία της Μέκκας δεν έχει τίποτα από αυτά. Βασίζεται στη λογική αυτοάμυνας του Άρθρου 51, αφήνει το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής και τους παράγοντες που πυροδοτούν την βοήθεια απροσδιόριστους και παρέχει σε κάθε υπογράφοντα διακριτική ευχέρεια ως προς το πώς - ή ακόμα και αν - θα αντιδράσει.

Οι ίδιοι οι Τούρκοι αναλυτές ασφαλείας το έχουν χαρακτηρίσει «πλαίσιο για στενότερο συντονισμό», απορρίπτοντας ρητά τη σύγκριση με το ΝΑΤΟ. Η επαγγελματική μου ερμηνεία είναι ότι αυτή η ασάφεια είναι ένα χαρακτηριστικό, όχι ένα ελάττωμα: Αγοράζει πολιτική ευελιξία για την Άγκυρα και το Ριάντ, αποφεύγοντας παράλληλα τον αλληλοεμπλεκόμενο αυτοματισμό που δεσμεύει τα μέλη του ΝΑΤΟ.

Πώς αντέδρασε το Ιράν;

Η Τεχεράνη δεν έχει εκδώσει καμία επίσημη δήλωση από την κορυφαία ηγεσία της, αλλά έχουν ασκηθεί έντονες επικρίσεις από κοινοβουλευτικές και κληρικές φωνές, οι οποίες χλευάζουν το γεγονός ότι οι μονομερείς αμυντικές συμφωνίες με την Αμερική και το Πακιστάν δεν έχουν καταφέρει να προστατεύσουν τη Σαουδική Αραβία μέχρι στιγμής στον συνεχιζόμενο πόλεμο, συμβουλεύοντάς τους να μεταρρυθμίσουν τις πολιτικές τους αντί να ζητιανεύουν για προστασία και υποσχόμενοι ότι «ο βρυχηθμός των πυραύλων μας» θα φτάσει στους υπογράφοντες. Η Τεχεράνη τολμάει απορρίπτοντας τη συμφωνία ως συμβολική διπλωματία επί χάρτου και όχι ως αξιόπιστο αποτρεπτικό μέσο.

Η σκληρότερη γραμμή του Ιράν πιθανότατα αντανακλά βιωματική εμπειρία και όχι απλώς ρητορική. Κατά τη διάρκεια του διευρυνόμενου πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν που κλιμακώθηκε μετά τις 28 Φεβρουαρίου 2026 , το Ιράν φέρεται να έπληξε άμεσα σαουδαραβικό έδαφος σε αντίποινα για τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις, δοκιμάζοντας ουσιαστικά εάν το Πακιστάν θα τηρούσε την υπάρχουσα διμερή αμυντική του δέσμευση προς το Ριάντ.

Η πραγματική αντίδραση του Πακιστάν ήταν αποκαλυπτική: Αντί να επικαλεστεί στρατιωτικά τη συμφωνία, το Ισλαμαμπάντ «απέφυγε από οποιαδήποτε άμεση στρατιωτική» αντίδραση εναντίον του Ιράν, χωρίς επίσημη επίκληση της συμφωνίας και χωρίς δημόσια δέσμευση για στρατιωτική δράση, υπογραμμίζοντας ότι αυτές οι συμφωνίες «δεν περιλαμβάνουν ρήτρες αυτόματης ενεργοποίησης» στην πράξη. Αυτή η ιστορία δίνει στην Τεχεράνη βάσιμους λόγους να βλέπει την αποτρεπτική αξία της συμφωνίας της Μέκκας με σκεπτικισμό ως έναν ισχυρισμό που πρέπει να δοκιμαστεί, ακόμη και αν λαμβάνει τον συμβολισμό της αρκετά σοβαρά ώστε να την καταγγείλει δημόσια.

Πώς θα μπορούσε η συμφωνία να επηρεάσει την αντιπαράθεση Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ;

Για την συνεχιζόμενη αντιπαράθεση Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ, η συμφωνία λειτουργεί τεχνικά ως αποτρεπτικό σήμα προς την Τεχεράνη: οποιαδήποτε ανανεωμένη μεγάλη επίθεση στη Σαουδική Αραβία κινδυνεύει τώρα να προκαλέσει μια ευρύτερη σουνιτική στρατιωτική απάντηση που θα περιλαμβάνει τουρκικές και πακιστανικές δυνατότητες. Αυτό αυξάνει το όριο κλιμάκωσης για τον υπολογισμό του Ιράν, αλλά δεν μειώνει απαραίτητα την ένταση του πολέμου - μπορεί αντίθετα να σκληρύνει τις γραμμές μάχης, καθιστώντας το Ιράν πιο πιθανό να βασιστεί σε επιλογές δι' αντιπροσώπων και ασύμμετρες επιλογές παρά σε μια άμεση αντιπαράθεση με ένα σαουδαραβικό κράτος που τώρα υποστηρίζεται από έναν ευρύτερο συνασπισμό.

Ωστόσο, η αμυντική αρχιτεκτονική του συμφώνου και η ρήτρα αποκλεισμού επιθετικότητας που το καθιστούν άχρηστο ως άδεια για το Πακιστάν να ξεκινήσει εχθροπραξίες εναντίον του Ιράν. Η πραγματική συμπεριφορά του Ισλαμαμπάντ ενισχύει αυτή την ερμηνεία - το Πακιστάν έχει λειτουργήσει ως μεσολαβητής κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ. Η γεωγραφία δείχνει ότι ένα μακρύ, πορώδες σύνορο μέσω του ανήσυχου Μπαλουχιστάν δίνει στο Πακιστάν κάθε κίνητρο να αποφύγει να προκαλέσει την Τεχεράνη.

Το πιο πιθανό σενάριο σε αυτή την περίπτωση είναι ότι οι ΗΠΑ ήταν αυτές που επιτέθηκαν στο Ιράν χρησιμοποιώντας σαουδαραβικές βάσεις· ως εκ τούτου, το Πακιστάν δεν είναι υποχρεωμένο να επέμβει στρατιωτικά για να υπερασπιστεί τη Σαουδική Αραβία.

Μήπως η εμπλοκή της Τουρκίας καθιστά αυτό μια έμμεση επέκταση του ΝΑΤΟ;

Η συμφωνία δεν αποτελεί μια παράπλευρη επέκταση του ΝΑΤΟ με καμία νομική έννοια — το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ δεσμεύει μόνο τα 32 μέλη του και η συμμετοχή της Άγκυρας δεν μεταφέρει αυτή την υποχρέωση στο Ριάντ ή το Ισλαμαμπάντ. Αλλά η οπτική έχει στρατηγικά σημασία.

Η Τουρκία εισάγει δόγμα, διαλειτουργικότητα και ενσωματωμένο στη Δύση υλικό, σύμφωνα με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, σε έναν συνασπισμό με δύο μακροχρόνιους Αμερικανούς εταίρους ασφαλείας, δημιουργώντας ένα «σουνιτικό ΝΑΤΟ με στυλ, όχι με δομή» - έναν συνασπισμό με βάση τις ΗΠΑ και όχι μια επέκταση της δυτικής συλλογικής άμυνας που δεσμεύεται από συνθήκες.

Γιατί θα μπορούσε το Ισραήλ να ανησυχεί για τη συμφωνία;

Το Ισραήλ δεν έχει εκδώσει καμία επίσημη δήλωση. Ωστόσο, αυτή η σιωπή συγκαλύπτει σημαντική στρατηγική ανησυχία και τα άτυπα σχόλια από Ισραηλινούς αξιωματούχους καλύπτουν το κενό που άφησε η επίσημη επιφυλακτικότητα. Δύο εύλογοι λόγοι εξηγούν την επιφυλακτικότητα του Ισραήλ.

Πρώτον, Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν τονίσει ότι η συμφωνία είναι «καθαρά αμυντική» και «δεν στρέφεται εναντίον κάποιου συγκεκριμένου παράγοντα», δίνοντας στο Ισραήλ ελάχιστα προσχήματα για δημόσια αντίκρουση χωρίς καμία απόδειξη ότι στοχεύεται αντί του Ιράν. Δεύτερον, η ίδια η διαμόρφωση της Σαουδικής Αραβίας - «δεν συνδέεται με καμία πυρηνική φιλοδοξία ή κούρσα εξοπλισμών» - φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να αποφεύγει την ταυτόχρονη ανησυχία της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ.

Παρά την επίσημη σιωπή, τα ανεπίσημα μηνύματα υποδηλώνουν πραγματική ανησυχία του Ισραήλ ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την οικοδόμηση αποτροπής εναντίον του Ισραήλ, εκτός από την αποτροπή της Τεχεράνης - ένα πλαίσιο που εμπλέκει άμεσα το Ισραήλ ως στόχο της λογικής της αποτροπής, όχι μόνο το Ιράν. Και τα τρία έθνη είναι γνωστό ότι ανησυχούν ιδιαίτερα για την επιρροή του Ισραήλ και τις πρόσφατες αυξανόμενες επιθέσεις στην περιοχή.

Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, τον Φεβρουάριο του 2026, περιέγραψε την Τουρκία ως «το νέο Ιράν» και κατηγόρησε την Άγκυρα ότι επιδιώκει να οικοδομήσει έναν «εχθρικό σουνιτικό άξονα με το πυρηνικό Πακιστάν». Η βασική στρατηγική επίδραση της συμφωνίας στο Ισραήλ είναι προς το παρόν ο αυξημένος κίνδυνος κλιμάκωσης και όχι ο άμεσος στρατιωτικός περιορισμός.

Επειδή οι υποχρεώσεις της συμφωνίας παραμένουν απροσδιόριστες — καμία χώρα δεν έχει διευκρινίσει λεπτομερώς ποια στρατιωτική δράση θα αναλάμβανε στην πραγματικότητα σε περίπτωση επίθεσης σε έναν εταίρο — το Ισραήλ δεν μπορεί ακόμη να υπολογίσει ένα ακριβές όριο αποτροπής, το οποίο από μόνο του αποτελεί μια μορφή στρατηγικής πίεσης. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν το σύμφωνο κυρίως ως προειδοποίηση προς το Ιράν, αλλά η υποκείμενη λογική — η αποτροπή «επιθετικών στρατιωτικών στάσεων» τόσο από το Ιράν όσο και από το Ισραήλ — σημαίνει ότι οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί σχεδιαστές πιθανότατα θα λάβουν τώρα υπόψη την πιθανότητα ότι η δράση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία υπογράφοντα μέρη, ιδίως της Τουρκίας, θα μπορούσε θεωρητικά να προκαλέσει ευρύτερη εμπλοκή.

Πώς είναι πιθανό να δουν τη συμφωνία η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία;

Η απάντηση του Πεκίνου ήταν μια υπολογισμένη σιωπή, αντανακλώντας μια ήσυχη ικανοποίηση: ένα σταθεροποιημένο Πακιστάν και μια αρχιτεκτονική ασφαλείας του Κόλπου-Πακιστάν προστατεύουν τις επενδύσεις της Κίνας στην πρωτοβουλία «Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος» χωρίς να κοστίζει στο Πεκίνο κανένα πολιτικό κεφάλαιο.

Το Νέο Δελχί απάντησε με την πλέον γνωστή του φόρμουλα της «στενά παρακολουθούμενης εξέλιξης», μια σκόπιμα μη δεσμευτική στάση που παρ' όλα αυτά καλύπτει την πραγματική ανησυχία για το ενδεχόμενο το Πακιστάν να αποκτήσει διπλωματική κάλυψη από το Ριάντ και την Άγκυρα σε μελλοντικές κρίσεις, και για την γνωστή κλίση της Τουρκίας προς το Ισλαμαμπάντ στο θέμα του Κασμίρ.

Η Μόσχα, εξισορροπώντας τη δική της στρατηγική συνεργασία με το Ιράν με το συμφέρον της για έναν Κόλπο λιγότερο εξαρτημένο από την Ουάσινγκτον, είναι πιθανό να παρακολουθεί με ρεαλιστική ουδετερότητα, επωφελούμενη από οποιαδήποτε αποδυνάμωση της κεντρικής θέσης των ΗΠΑ στην περιοχή χωρίς να αποξενώνει την Τεχεράνη.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις για την Ινδία;

Για την Ινδία, η «στενή παρακολούθηση» δεν μπορεί να παραμείνει η λειτουργική στρατηγική για πολύ. Ακολουθούν τρεις επιτακτικές ανάγκες:

Καταρχάς, το Νέο Δελχί πρέπει να απομονώσει τη διμερή του σχέση με το Ριάντ — που βασίζεται στην ενέργεια, την κοινωνική πρόνοια των ομογενών και την αντιτρομοκρατία — από οποιαδήποτε δευτερογενή επίδραση της αυξημένης θέσης του Πακιστάν στους Σαουδαραβικούς υπολογισμούς.

Δεύτερον, η Ινδία θα πρέπει να εντείνει την αμυντική και στρατηγική συνεργασία με τα κράτη του Κόλπου σε διμερές επίπεδο, διασφαλίζοντας ότι η συμφωνία της Μέκκας δεν θα μεταφραστεί σε διπλωματική απομόνωση στο Κασμίρ ή σε αφηγήσεις περί διασυνοριακής τρομοκρατίας σε πολυμερή φόρουμ.

Τρίτον, η στάση της Ινδίας όσον αφορά την εκτεταμένη γειτονία — τετραμερής εμπλοκή, ναυτική παρουσία στον Ινδικό Ωκεανό και αμυντική διπλωματία με το Ισραήλ και τα μετριοπαθή αραβικά κράτη — θα πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αποτρέψει την ενοποίηση αυτού του σχηματισμού σουνιτικού μπλοκ σε ένα συντονισμένο διπλωματικό μέτωπο εναντίον των ινδικών συμφερόντων.

Ανάλυση της "Συμφωνίας της Μέκκας"

Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τριμερή συμφωνία αμοιβαίας άμυνας που ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον μιας από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον και των τριών.

Η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας υπογράφηκε στη Σαουδική Αραβία στις 7 Αυγούστου 2026, καθώς οι τρεις περιφερειακές δυνάμεις προχωρούσαν στην επισημοποίηση ενός πλαισίου ασφαλείας που βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση για σχεδόν ένα χρόνο.

Σύμφωνα με το Reuters που αναφέρει τη συμφωνία , η συμφωνία αποσκοπεί στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής και στην προώθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή και πέραν αυτής.

Η συμφωνία περιέχει μια σημαντική δέσμευση συλλογικής άμυνας, αλλά δεν διευκρινίζει δημόσια πώς οι τρεις χώρες θα μετατρέψουν αυτή τη δέσμευση σε στρατιωτική δράση.

Ένας Τούρκος αξιωματούχος χαρακτήρισε τη συμφωνία ως καθαρά αμυντική, δήλωσε ότι δεν στρέφεται εναντίον κάποιας συγκεκριμένης χώρας και τόνισε ότι δεν θα αντικαταστήσει τις υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις ασφαλείας της Τουρκίας.

Βασικά στοιχεία

• Συμφωνία: Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας.
• Υπογράφοντες: Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν.
• Ημερομηνία υπογραφής: 7 Αυγούστου 2026.
• Τόπος υπογραφής: Μέκκα, Σαουδική Αραβία.
• Βασική αρχή: Μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός υπογράφοντος θα θεωρείται ως επίθεση εναντίον και των τριών.
• Σκοπός: Ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής και ασφάλειας.
• Χαρακτήρας: Περιγράφεται από Τούρκο αξιωματούχο ως καθαρά αμυντικός.
• Στόχος: Δεν στρέφεται εναντίον κάποιου συγκεκριμένου δρώντος, σύμφωνα με τον Τούρκο αξιωματούχο.
• Συμμετοχή: Ανοιχτή σε άλλες χώρες της περιοχής.
• Υφιστάμενες δεσμεύσεις: Δεν αντικαθιστούν υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις.
• Διάρκεια διαπραγμάτευσης: Περίπου ένα έτος.
• Επιχειρησιακές δεσμεύσεις: Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
• Ολοκληρωμένη διοίκηση: Δεν έχει ανακοινωθεί δημόσια.
• Δέσμευση για την πυρηνική ενέργεια: Δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Τι υπέγραψαν η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν;

Οι τρεις χώρες υπέγραψαν ένα επίσημο πλαίσιο συλλογικής άμυνας, γνωστό ως Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας.

Η πιο σημαντική δημόσια δημοσιοποιημένη διάταξη ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση κατά της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας ή του Πακιστάν θα θεωρείται επίθεση κατά και των τριών χωρών.

Αυτό μετακινεί τη σχέση πέρα ​​από τη γενική αμυντική συνεργασία και δημιουργεί μια πολιτική δέσμευση για συλλογική αποτροπή.

Η δημόσια δήλωση, ωστόσο, δεν εξηγεί ποια στρατιωτική βοήθεια θα ακολουθούσε αυτόματα μια επίθεση.

Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί λεπτομέρειες σχετικά με τις δεσμεύσεις δυνάμεων, τα χρονοδιαγράμματα ανάπτυξης, τις ρυθμίσεις διοίκησης ή τη διαδικασία μέσω της οποίας οι τρεις κυβερνήσεις θα καθορίσουν την αντίδρασή τους.

Τι σημαίνει η Ρήτρα Συλλογικής Άμυνας;

Η ρήτρα δημιουργεί ένα κοινό μήνυμα αποτροπής: ένας αντίπαλος που εξετάζει το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης εναντίον ενός υπογράφοντος πρέπει να λάβει υπόψη την πιθανότητα μιας απάντησης που θα περιλαμβάνει τα άλλα δύο.

Αυτή η αρχή μπορεί να αυξήσει το πολιτικό και στρατιωτικό κόστος της επιθετικότητας ακόμη και πριν τα εμπλεκόμενα μέρη δημιουργήσουν εκτεταμένες μόνιμες στρατιωτικές δομές.

Η πρακτική ισχύς της δέσμευσης θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο η συμφωνία ορίζει τη διαβούλευση, τη στρατιωτική βοήθεια, τη διαθεσιμότητα δυνάμεων και τη λήψη αποφάσεων.

Οι εν λόγω διατάξεις δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

Είναι η Συμφωνία της Μέκκας μια Συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ;

Η συμφωνία περιέχει διατύπωση που μοιάζει με την κεντρική έννοια της συλλογικής άμυνας, αλλά οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν υποστηρίζουν την περιγραφή της ως θεσμικά ισοδύναμης με το ΝΑΤΟ.

Χαρακτηριστικό	Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας	Δημόσια Ιδρυμένο;
Αρχή της συλλογικής άμυνας	Η επίθεση εναντίον ενός ατόμου αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον και των τριών	Ναί
Μόνιμο Πολιτικό Συμβούλιο	Δεν αποκαλύφθηκε καμία δομή	Οχι
Ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκηση	Δεν αποκαλύφθηκε καμία δομή	Οχι
Μόνιμη συνδυασμένη δύναμη	Δεν έχει ανακοινωθεί	Οχι
Κοινός αμυντικός προϋπολογισμός	Δεν έχει ανακοινωθεί	Οχι
Επέκταση σε επιπλέον μέλη	Η συμφωνία περιγράφεται ως ανοιχτή σε άλλες χώρες της περιοχής	Ναι, κατ' αρχήν

Η ρήτρα συλλογικής άμυνας είναι επομένως στρατηγικά σημαντική, αλλά η συμφωνία φαίνεται επί του παρόντος λιγότερο θεσμοθετημένη από το ΝΑΤΟ, βάσει των δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών.

Τι σημαίνει το Σύμφωνο για την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ;

Η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και η νέα συμφωνία δεν αντικαθιστά τις υφιστάμενες πολυμερείς δεσμεύσεις της.

Ένας Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι η συμφωνία της Μέκκας δεν καταργεί ούτε υποκαθιστά καμία υπάρχουσα διμερή ή πολυμερή συμφωνία.

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική επειδή η Τουρκία συμμετέχει πλέον σε δύο διαφορετικά πλαίσια συλλογικής ασφάλειας: την καθιερωμένη Βορειοατλαντική Συμμαχία και το νεοσύστατο τριμερές πλαίσιο με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.

Το δημόσιο κείμενο δεν εξηγεί πώς θα γίνεται η διαχείριση των επικαλυπτόμενων δεσμεύσεων κατά τη διάρκεια μιας κρίσης στην οποία εμπλέκονται μέρη εκτός της συμφωνίας των τριών χωρών.

Στρέφεται η Συμφωνία κατά του Ιράν ή του Ισραήλ;

Επισήμως, δεν έχει προσδιοριστεί κάποιο συγκεκριμένο κράτος ως ο στόχος της συμφωνίας.

Ο Τούρκος αξιωματούχος που επικαλέστηκε το Reuters δήλωσε ότι η συμφωνία δεν στρέφεται εναντίον κάποιου συγκεκριμένου παράγοντα.

Το περιφερειακό πλαίσιο, ωστόσο, έχει σημασία. Η συμφωνία υπογράφηκε σε μια περίοδο έντονης σύγκρουσης στην οποία συμμετείχαν το Ιράν, ομάδες που συνδέονται με το Ιράν, το Ισραήλ και αρκετά κράτη του Κόλπου.

Η Σαουδική Αραβία έχει βιώσει απειλές με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά του εδάφους της και των κρίσιμων υποδομών της, γεγονός που αυξάνει την εστίαση του Ριάντ στην ενίσχυση των περιφερειακών αμυντικών σχέσεων.

Το στρατηγικό πλαίσιο δεν πρέπει να συγχέεται με τη διατύπωση της συνθήκης. Η διαθέσιμη περίληψη της συμφωνίας θεσπίζει συλλογική άμυνα κατά της επιθετικότητας αντί να προσδιορίζει έναν προκαθορισμένο εχθρό.

Πόσο καιρό διαπραγματεύονταν οι τρεις χώρες;

Το τριμερές πλαίσιο ήταν υπό συζήτηση για περίπου ένα χρόνο πριν από την υπογραφή του Αυγούστου.

Τον Ιανουάριο του 2026, ο Υπουργός Αμυντικής Παραγωγής του Πακιστάν, Ράζα Χαγιάτ Χαράτζ, δήλωσε στο Reuters ότι προσχέδια της προτεινόμενης συμφωνίας εξετάζονταν ήδη από το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία.

Εκείνη την εποχή, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε ότι είχαν πραγματοποιηθεί συζητήσεις, αλλά δήλωσε ότι δεν είχε ακόμη υπογραφεί συμφωνία.

Ο Φιντάν πλαισίωσε την ευρύτερη προσέγγιση της Τουρκίας γύρω από την οικοδόμηση μιας πιο συμπεριληπτικής περιφερειακής πλατφόρμας συνεργασίας για την ασφάλεια, ικανής να αυξήσει την εμπιστοσύνη και να μειώσει την αστάθεια.

Συνεπώς, η συμφωνία του Αυγούστου αντιπροσωπεύει τη μετάβαση από τις διαπραγματεύσεις σε ένα υπογεγραμμένο τριμερές πλαίσιο ασφαλείας.

Πώς βασίζεται η συμφωνία στους υπάρχοντες αμυντικούς δεσμούς μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν;

Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν διατηρούσαν ήδη ξεχωριστή διμερή σχέση αμοιβαίας άμυνας πριν από την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας.

Η προηγούμενη συμφωνία περιείχε επίσης μια αρχή συλλογικής άμυνας, σύμφωνα με την οποία η επιθετικότητα εναντίον οποιουδήποτε από τα μέρη θα αντιμετωπίζονταν ως επιθετικότητα εναντίον και των δύο.

Το Reuters ανέφερε τον Μάιο του 2026, επικαλούμενο πηγές ασφαλείας και κυβερνητικές πηγές, ότι το Πακιστάν είχε αναπτύξει ένα σημαντικό στρατιωτικό απόσπασμα στη Σαουδική Αραβία στο πλαίσιο της διμερούς συμφωνίας.

Αναφερόμενη ανάπτυξη του Πακιστάν	Ρεπορτάζ του Reuters	Σημαντικό προσόν
Προσωπικό	Περίπου 8.000 στρατιώτες	Αναφέρθηκε από κυβερνητικές πηγές και πηγές ασφαλείας
Mαχητικά αεροσκάφη	Μια μοίρα περίπου 16 αεροσκαφών, κυρίως μαχητικών JF-17	Συνδέεται με το διμερές πλαίσιο Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν
Drones	Δύο μοίρες αναφέρθηκαν από δύο αξιωματούχους ασφαλείας	Δεν έχει δημοσιοποιηθεί λεπτομερώς από τις κυβερνήσεις
Αεροπορική άμυνα	Αναφέρθηκε το σύστημα HQ-9	Αναφέρεται στο πλαίσιο της διμερούς σχέσης

Αυτές οι δυνάμεις δεν θα πρέπει να περιγράφονται αυτόματα ως περιουσιακά στοιχεία που έχουν ανατεθεί στη νέα τριμερή συμφωνία.

Ποιοι υφιστάμενοι αμυντικοί δεσμοί συνδέουν την Τουρκία και το Πακιστάν;

Η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν επίσης τη συμφωνία με μακροχρόνια στρατιωτική σχέση αντί να ξεκινήσουν από το μηδέν.

Το Reuters σημειώνει ότι οι δύο χώρες έχουν ανταλλάξει στο παρελθόν πολεμικά πλοία και εκπαιδευτικά αεροσκάφη και έχουν αναπτύξει ευρύτερους δεσμούς στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτές οι υπάρχουσες σχέσεις θα μπορούσαν να παράσχουν πρακτικές βάσεις για βαθύτερη τριμερή συνεργασία, αν και η συμφωνία της Μέκκας δεν ορίζει δημόσια νέες προμήθειες ή βιομηχανικά προγράμματα.

Ποιοι υφιστάμενοι αμυντικοί δεσμοί συνδέουν την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία;

Η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία έχουν επίσης επεκτείνει τη διμερή αμυντική-βιομηχανική συνεργασία τα τελευταία χρόνια.

Το 2023, η Σαουδική Αραβία συμφώνησε να αγοράσει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε αυτό που η Άγκυρα χαρακτήρισε τότε ως τη μεγαλύτερη σύμβαση εξαγωγής αμυντικού εξοπλισμού της Τουρκίας.

Η νέα τριμερής συμφωνία δημιουργεί ένα στρατηγικό πλαίσιο πάνω από αυτές τις διμερείς αμυντικές σχέσεις, αλλά δεν αποκαλύπτει νέες παραγγελίες όπλων ή βιομηχανική συνεργασία.

Δημιουργεί η Συμφωνία μια Πακιστανική πυρηνική ομπρέλα;

Δεν υπάρχουν δημόσια στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας επεκτείνει την πυρηνική αποτροπή του Πακιστάν στη Σαουδική Αραβία ή την Τουρκία.

Το Πακιστάν είναι ένα πυρηνικό κράτος, κάτι που αναπόφευκτα επηρεάζει τις στρατηγικές αντιλήψεις για οποιαδήποτε αμυντική συμφωνία που αφορά την Ισλαμαμπάντ.

Ωστόσο, οι δημοσιοποιημένες πληροφορίες δεν περιέχουν ρήτρα κοινής χρήσης πυρηνικών όπλων, πυρηνική εγγύηση, δέσμευση βάσης ή συμφωνία διοίκησης.

Ένας εμπειρογνώμονας που επικαλέστηκε το Reuters εκτίμησε ότι η τριμερής συμφωνία ήταν απίθανο να περιλαμβάνει πυρηνική συνιστώσα. Η εκτίμηση αυτή είναι αναλυτική και όχι επίσημα δημοσιευμένη διάταξη συνθήκης.

Συνεπώς, το σύμφωνο θα πρέπει να περιγραφεί ως ένα συμβατικό πλαίσιο συλλογικής άμυνας, εκτός εάν τα μέρη δημοσιεύσουν πρόσθετες πληροφορίες.

Θα μπορούσαν άλλες χώρες να συμμετάσχουν στη συμφωνία;

Δυνητικά.

Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι η συμφωνία είναι ανοιχτή και σε άλλες χώρες της περιοχής.

Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημα κριτήρια ένταξης, διαδικασία υποβολής αιτήσεων ή κατάλογος υποψήφιων μελών.

Η δυνατότητα επέκτασης θα μπορούσε να γίνει ένα από τα πιο στρατηγικά σημαντικά χαρακτηριστικά της συμφωνίας, εάν τελικά προσχωρήσουν και άλλα κράτη.

Μέχρι να ανακοινωθεί επίσημα η ένταξη, ωστόσο, το πλαίσιο αποτελείται από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν.

Ποιες στρατιωτικές δυνατότητες θα μπορούσαν να προσφέρουν οι τρεις χώρες;

Οι τρεις υπογράφοντες διαθέτουν συμπληρωματικά στρατηγικά χαρακτηριστικά, αλλά η συμφωνία δεν κατανέμει συγκεκριμένους στρατιωτικούς ρόλους μεταξύ τους.

Χώρα	Σχετικό Στρατηγικό Χαρακτηριστικό	Ρόλος που ανατέθηκε με συμφωνία;
Τουρκία	Μεγάλος στρατός του ΝΑΤΟ, ανεπτυγμένη αμυντική-βιομηχανική βάση και περιφερειακή στρατιωτική παρουσία	Δεν αποκαλύφθηκε συγκεκριμένος ρόλος
Πακιστάν	Μεγάλες ένοπλες δυνάμεις, εδραιωμένοι στρατιωτικοί δεσμοί με τη Σαουδική Αραβία και σημαντική αμυντική παραγωγική ικανότητα	Δεν αποκαλύφθηκε συγκεκριμένος τριμερής ρόλος
Σαουδική Αραβία	Σημαντικές αμυντικές δαπάνες, στρατηγική τοποθεσία στον Κόλπο και αυξανόμενες επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία	Δεν αποκαλύφθηκε συγκεκριμένος ρόλος

Η συμπληρωματική φύση αυτών των δυνατοτήτων μπορεί να ενισχύσει την αποτροπή, αλλά οποιαδήποτε κατανομή αρμοδιοτήτων παραμένει εικασία μέχρι να δημοσιευτεί μια δομή εφαρμογής.

Θα μπορούσε η Συμφωνία να επιταχύνει την αμυντική-βιομηχανική συνεργασία;

Η συμφωνία δημιουργεί ένα πολιτικό περιβάλλον στο οποίο θα μπορούσε να επεκταθεί η αμυντική-βιομηχανική συνεργασία, ιδίως δεδομένων των υφιστάμενων δυνατοτήτων της Τουρκίας και του Πακιστάν και των επενδυτικών φιλοδοξιών της Σαουδικής Αραβίας.

Πιθανοί τομείς θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μη επανδρωμένα συστήματα, αεράμυνα, ναυτικές πλατφόρμες, πυρομαχικά, αισθητήρες, ηλεκτρονικά και εκπαίδευση.

Αυτοί οι τομείς αντιπροσωπεύουν αναλυτικές δυνατότητες και όχι προγράμματα που ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας της Μέκκας.

Στην έκθεση του Reuters δεν εντοπίστηκε κανένα νέο τριμερές πρόγραμμα προμηθειών, κοινοπραξία, εγκατάσταση παραγωγής ή συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας.

Τι δεν έχει αποκαλυφθεί;

• Το πλήρες κείμενο της συνθήκης
• Οι ακριβείς νομικές υποχρεώσεις κάθε υπογράφοντος
• Χρονοδιαγράμματα στρατιωτικής αντίδρασης
• Μηχανισμοί διαβούλευσης μετά από επίθεση
• Κανόνες για την έγκριση στρατιωτικής δράσης
• Μια κοινή δομή διοίκησης
• Μια μόνιμη έδρα
• Κοινές απαιτήσεις παραγωγής δύναμης
• Προκαθορισμένες στρατιωτικές μονάδες
• Δικαιώματα μόνιμης βάσης
• Μηχανισμοί ανταλλαγής πληροφοριών
• Κοινή αρχιτεκτονική αεράμυνας
• Ευθύνες για την ασφάλεια στη θάλασσα
• Ρυθμίσεις εφοδιαστικής και βιωσιμότητας
• Υποχρεώσεις για αμυντικές δαπάνες
• Κοινές απαιτήσεις προμηθειών
• Μια πυρηνική εγγύηση
• Προϋποθέσεις ένταξης για πρόσθετα μέλη
• Διαδικασίες ανάκλησης ή τερματισμού

Χρονοδιάγραμμα αμυντικού συμφώνου Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν

Ημερομηνία	Ανάπτυξη	Σημασία
Σεπτέμβριος 2025	Σαουδική Αραβία και Πακιστάν θεσπίζουν διμερές στρατηγικό πλαίσιο αμοιβαίας άμυνας	Παρέχει μέρος της διμερούς βάσης που προηγείται της τριμερούς συμφωνίας
Ιανουάριος 2026	Το Πακιστάν επιβεβαιώνει δημόσια ότι το σχέδιο τριμερούς συμφωνίας βρίσκεται υπό συζήτηση	Επιβεβαιώνει τις διαπραγματεύσεις με τη συμμετοχή του Πακιστάν, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας
Μάιος 2026	Το Reuters αναφέρει ότι η ανάπτυξη σημαντικών πακιστανικών δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών, σύμφωνα με το Reuters, στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών.	Καταδεικνύει το βάθος της υπάρχουσας στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν
6 Αυγούστου 2026	Το Reuters αναφέρει ότι η υπογραφή αναμένεται την επόμενη μέρα	Οι διαπραγματεύσεις φτάνουν στο τελικό στάδιο
7 Αυγούστου 2026	Υπογράφηκε η Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας	Καθιερώθηκε επίσημο τριμερές πλαίσιο συλλογικής άμυνας

Τι πρέπει να προσέξουμε στη συνέχεια;

• Δημοσίευση του πλήρους κειμένου της συμφωνίας
• Δημιουργία μόνιμου μηχανισμού τριμερούς διαβούλευσης
• Σύσταση Κοινής Στρατιωτικής Επιτροπής
• Οποιαδήποτε ανακοίνωση για κοινή έδρα
• Κοινές ασκήσεις που διεξάγονται ειδικά στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας
• Πρωτοβουλίες διαλειτουργικότητας αεράμυνας
• Συνεργασία για την ασφάλεια στη θάλασσα
• Συμφωνίες ανταλλαγής πληροφοριών
• Τριμερή έργα αμυντικής βιομηχανίας
• Νέες συμφωνίες προμηθειών που αφορούν τις τρεις χώρες
• Ανάπτυξη τουρκικών ή πακιστανικών δυνάμεων στο πλαίσιο της τριμερούς συμφωνίας
• Διευκρίνιση του τρόπου με τον οποίο το σύμφωνο αλληλεπιδρά με τις δεσμεύσεις της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ
• Αιτήματα συμμετοχής από επιπλέον περιφερειακά κράτη
• Οποιαδήποτε επίσημη διευκρίνιση σχετικά με την πυρηνική διάσταση της συμφωνίας
• Χρήση του μηχανισμού συλλογικής άμυνας σε μελλοντική κρίση ασφαλείας

Σύναψη

Η Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας σηματοδοτεί μια σημαντική επισημοποίηση της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν.

Η πιο σημαντική δημόσια δημοσιοποιημένη διάταξη είναι σαφής: μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τους τρεις υπογράφοντες θα θεωρείται ως επίθεση εναντίον όλων.

Συνεπώς, η συμφωνία δημιουργεί ένα νέο πλαίσιο συλλογικής αποτροπής που συνδέει μια σημαντική δύναμη του Κόλπου, ένα μέλος του ΝΑΤΟ με μια σημαντική αμυντική-βιομηχανική βάση και μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις της Νότιας Ασίας.

Η πρακτική στρατιωτική του σημασία δεν μπορεί ακόμη να αξιολογηθεί πλήρως, επειδή τα μέρη δεν έχουν γνωστοποιήσει τις δεσμεύσεις δυνάμεων, τις ρυθμίσεις διοίκησης, τις διαδικασίες αντίδρασης ή τις μόνιμες στρατιωτικές δομές.

Η συμφωνία περιγράφεται επίσημα ως αμυντική, δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένου δρώντος και δεν αντικαθιστά τις υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς δεσμεύσεις της Τουρκίας.

Η επόμενη φάση θα καθορίσει εάν το πλαίσιο της Μέκκας παραμένει πρωτίστως μια δέσμευση πολιτικής αποτροπής ή εξελίσσεται σε μια θεσμοθετημένη στρατιωτική αρχιτεκτονική που περιλαμβάνει ασκήσεις, διαλειτουργικότητα, αμυντική-βιομηχανική συνεργασία και επιχειρησιακό σχεδιασμό.
με πληροφόρίες από διεθνή ΜΜΕ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής