Σαουδική Αραβία / Το αμυντικό σύμφωνο με Τουρκία και Πακιστάν δεν αποτελεί στρατιωτικό άξονα ή σεκταριστικό μπλοκ εναντίον οποιασδήποτε χώρας

Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν, διακήρυξαν από την Μέκκα «κοινή δέσμευση για περαιτέρω ενίσχυση της συλλογικής τους ασφάλειας και για την προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή και πέραν αυτής»

    Η "Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας" μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν, δεν αποτελεί προσπάθεια δημιουργίας ενός στρατιωτικού άξονα ή ενός θρησκευτικού μπλοκ. Ούτε συνδέεται με καμία πυρηνική φιλοδοξία ή κούρσα εξοπλισμών και δεν αποτελεί απειλή για καμία χώρα στην περιοχή. Αντίθετα, επικεντρώνεται στην οικοδόμηση βιώσιμων δυνατοτήτων...

Σαουδάραβας αξιωματούχος δήλωσε την Παρασκευή ότι η κοινή αμυντική συμφωνία που υπεγράφη με την Τουρκία και το Πακιστάν δεν συνδέεται με «οποιεσδήποτε πυρηνικές φιλοδοξίες» και δεν αποτελεί απειλή για καμία χώρα στην περιοχή.

«Η συμφωνία δεν αποτελεί προσπάθεια δημιουργίας ενός  στρατιωτικού άξονα ή ενός θρησκευτικού μπλοκ. Ούτε συνδέεται με καμία πυρηνική φιλοδοξία ή κούρσα εξοπλισμών. Αντίθετα, επικεντρώνεται στην οικοδόμηση βιώσιμων δυνατοτήτων», δήλωσε ο Υφυπουργός Δημόσιας Διπλωματίας Rayed Krimly σε ανάρτηση στο X.

Είπε ότι η συμφωνία «δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια οποιασδήποτε χώρας στην περιοχή, ούτε αντιπροσωπεύει κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ οποιωνδήποτε δύο κρατών».

Εν τω μεταξύ, η Τουρκία επέμεινε την Παρασκευή ότι η κοινή αμυντική συμφωνία που υπέγραψε με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν «δεν στοχεύει σε καμία συγκεκριμένη χώρα».

«Η Συμφωνία της Μέκκας, η οποία δεν απευθύνεται σε καμία συγκεκριμένη χώρα, θα ενισχύσει την κοινή ασφάλεια και τη συλλογική αποτροπή των τριών εθνών... συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή μας», έγραψε στο X ο Burhanettin Duran, διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας.

Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν υπέγραψαν αμυντική συμφωνία

Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν κοινή αμυντική συμφωνία εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν.

Το Ριάντ επιδιώκει να ενισχύσει τους δεσμούς ασφαλείας του εν μέσω του πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, ο οποίος έχει προσελκύσει τις γύρω χώρες και έχει διαταράξει τη ναυσιπλοΐα μέσω του Στενού του Ορμούζ και της Ερυθράς Θάλασσας.

Ο πόλεμος έχει ενθαρρύνει το Ιράν και τους συμμάχους του Χούθι στην Υεμένη, οι οποίοι έχουν επιτεθεί στη Σαουδική Αραβία, ενώ οι αναλυτές λένε ότι η Ουάσινγκτον θεωρείται πλέον ένας ολοένα και πιο αναξιόπιστος εταίρος.

Σε κοινή δήλωση που δημοσίευσαν το επίσημο σαουδαραβικό πρακτορείο ειδήσεων και το υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν, οι τρεις χώρες ανακοίνωσαν την υπογραφή της «Κοινής Συμφωνίας Άμυνας της Μέκκας».

Διακήρυξαν «κοινή δέσμευση για περαιτέρω ενίσχυση της συλλογικής τους ασφάλειας και για την προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή και πέραν αυτής».

Το πακιστανικό υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι η συμφωνία σημαίνει ότι μια επίθεση εναντίον οποιουδήποτε μέλους θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, προσθέτοντας ότι «σκοπεύει στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής».

Από την έναρξη του περιφερειακού πολέμου, η Σαουδική Αραβία έχει έρθει πιο κοντά στην Τουρκία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν, οι οποίες πιέζουν για μεσολάβηση και επίλυση της σύγκρουσης.

Ο Ουμάρ Καρίμ, ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής της Σαουδικής Αραβίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, χαρακτήρισε τη συμφωνία ως «εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη».

Η ευθυγράμμιση «είναι σαφώς προσανατολισμένη προς το Ιράν και αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της νέας στρατηγικής προσέγγισης του Ιράν, η οποία προσανατολίζεται στην κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου».

Το γεγονός ότι η Τουρκία και το Πακιστάν συνορεύουν με το Ιράν σημαίνει ότι θα μπορούσαν να «ασκήσουν ένα διαφορετικό είδος πίεσης» στην Τεχεράνη, πρόσθεσε.

Μια πηγή κοντά στον στρατό και την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας δήλωσε στο AFP πριν από την υπογραφή ότι παρόλο που η συμφωνία ήταν υπό συζήτηση για μεγάλο χρονικό διάστημα, «οι τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή την επιταχύνουν».

Ο Αντρέας Κριγκ του King's College London δήλωσε ότι η συμφωνία έδειξε μια σαφή επιθυμία διαφοροποίησης των συμμαχιών πέρα ​​από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν δεν προσπαθούν να αντικαταστήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οικοδομούν την ικανότητα να προστατεύουν τα συμφέροντά τους όταν η Ουάσιγκτον δεν μπορεί ή δεν θέλει να το κάνει».

Το Ριάντ, ειδικότερα, είπε, «θέλει πολλά επίπεδα ασφάλειας αντί για μία αμερικανική ομπρέλα», μετά το σοκ του πολέμου στο Ιράν.

Η συμφωνία θα υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της Σαουδικής Αραβίας να γίνει οργανωτής της περιφερειακής ασφάλειας και να διαφοροποιήσει την αμυντική της ομπρέλα, ενώ η Τουρκία και το Πακιστάν θα αποκτήσουν πολιτική επιρροή και πρόσβαση σε πιθανές σαουδαραβικές επενδύσεις, είπε.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκε με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στη Μέκκα την Παρασκευή, ανέφερε η τουρκική προεδρία στο X, δημοσιεύοντας μια φωτογραφία της συνάντησης.

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ και ο αρχηγός του στρατού Ασίμ Μουνίρ ταξίδεψαν επίσης στο βασίλειο του Κόλπου για την υπογραφή.

«Παρόλο που λαμβάνει χώρα με φόντο τις αυξημένες εντάσεις στον Κόλπο, η επίσκεψη θα έχει σημασία πέρα ​​από την άμεση κρίση και τις βραχυπρόθεσμες εκτιμήσεις», δήλωσε την Πέμπτη ο εκπρόσωπος του πακιστανικού υπουργείου Εξωτερικών, Ταχίρ Αντραμπι.

Η συμφωνία αντικατοπτρίζει στενότερους δεσμούς μεταξύ των τριών εθνών με μουσουλμανική πλειοψηφία.

Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν είχαν ήδη ανακοινώσει μια αμοιβαία αμυντική συμφωνία το 2025, μια κίνηση που τράβηξε την προσοχή επειδή το Πακιστάν είναι το μόνο πυρηνικά οπλισμένο κράτος στον μουσουλμανικό κόσμο.

Το Πακιστάν έχει επίσης επιδιώξει να μεσολαβήσει στις προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν, ενώ η Τουρκία έχει διαδραματίσει διπλωματικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις που αποσκοπούν στον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα.

Νέες επιθέσεις των Χούθι

Η συμφωνία έρχεται επίσης καθώς η εκεχειρία μεταξύ του Ριάντ και των ανταρτών Χούθι στη γειτονική Υεμένη έχει καταρρεύσει, με τους Χούθι να εξαπολύουν επιθέσεις σε σαουδαραβικό έδαφος και να κηρύσσουν θαλάσσιο αποκλεισμό κατά της Σαουδικής Αραβίας, τον οποίο έχουν προσπαθήσει να επιβάλουν επιτιθέμενοι σε σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια.

Οι Χούθι, με την υποστήριξη του Ιράν, έχουν ασκήσει πίεση στους εξαγωγείς ενέργειας του Κόλπου, οι οποίοι ήδη δέχονται πιέσεις από τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ από την Τεχεράνη, απειλώντας τη ναυτιλία της Ερυθράς Θάλασσας - μια άλλη βασική διαδρομή για τις εξαγωγές πετρελαίου.

Η Σαουδική Αραβία ηγείται ενός  στρατιωτικού συνασπισμού υπέρ της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης εναντίον των Χούθι από το 2015.

Μια εκεχειρία συμφωνήθηκε πριν από τέσσερα χρόνια, η οποία σε μεγάλο βαθμό διατηρήθηκε μέχρι που ξέσπασαν ξανά οι εχθροπραξίες τις τελευταίες εβδομάδες.

Την Πέμπτη, οι Χούθι σκότωσαν τουλάχιστον 58 κυβερνητικούς στρατιώτες της Υεμένης σε επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δήλωσε στρατιωτική πηγή, σε μια από τις πιο αιματηρές ημέρες της σύγκρουσης εδώ και χρόνια.

Ο εμφύλιος πόλεμος στην Υεμένη έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και έχει προκαλέσει μια μεγάλη ανθρωπιστική κρίση.
Από το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP)

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το παγκόσμιο σχολικό δίκτυο του Ερντογάν προωθεί μια ριζοσπαστική πολιτική ατζέντα στο εξωτερικό

Το ίδρυμα Maarif λειτουργεί ως το μακρύ χέρι του Ερντογάν, χρησιμοποιώντας δημόσιους πόρους για την καταστολή των εγχώριων πολιτικών αντιπάλων πέρα ​​από τα σύνορα της Τουρκίας και την εγκαθίδρυση ενός ιδεολογικού εκπαιδευτικού μονοπωλίου που ευθυγραμμίζεται με τους πολιτικούς στόχους της κυβέρνησης Ερντογάν.

Το μακρύ χέρι του Ερντογάν, η Maarif, εκπαιδεύει 30.000 μαθητές σε 34 χώρες

Η θεσμική αρχιτεκτονική του ιδρύματος Maarif καθιερώνει πλήρη κρατικό έλεγχο επί των λειτουργιών του, ακυρώνοντας τη δημόσια παρουσίασή του ως ανεξάρτητου φιλανθρωπικού οργανισμού. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται από 12 μέλη, με τέσσερα να διορίζονται απευθείας από τον πρόεδρο της Τουρκίας και τρία από το υπουργικό συμβούλιο, μαζί με επίσημους εκπροσώπους των υπουργείων Παιδείας, Εξωτερικών και Οικονομικών...

ΛεβέντΚενέζ*

Μια οντότητα που χρηματοδοτείται από την τουρκική κυβέρνηση και διοικείται από τζιχαντιστές έχει επεκταθεί σε ένα παγκόσμιο δίκτυο που έχει σχεδιαστεί για να εξάγει το πολιτικό Ισλάμ και να διαλύει συστηματικά εναλλακτικά τουρκικά εκπαιδευτικά δίκτυα στο εξωτερικό, σύμφωνα με επίσημα αρχεία. 

Το Turkish Maarif Foundation, που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2016, λειτουργεί ως κρατικός μηχανισμός που συνδυάζει το επίσημο μη κερδοσκοπικό καθεστώς με την ενσωματωμένη εκτελεστική εξουσία για την επιβολή των γεωπολιτικών και ιδεολογικών στόχων του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μια ολοκληρωμένη ερευνητική έκθεση που δημοσίευσε η Solidarity with Others, μια διεθνής οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα το Βέλγιο, αποκαλύπτει ότι το ίδρυμα έχει χρησιμεύσει ως κεντρικό όργανο σε μια συντονισμένη εκστρατεία διεθνικής καταστολής.

Η τουρκική κυβέρνηση απέδωσε την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016 στο κίνημα που εμπνεύστηκε από τον εκλιπόντα ισλαμιστή κληρικό Φετουλάχ Γκιουλέν, έναν ισχυρισμό που το κίνημα αρνείται. Υποστηρίζει ότι το πραξικόπημα ήταν μια επιχείρηση ψευδούς σημαίας που ενορχηστρώθηκε από τον Ερντογάν και τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες για την εκδίωξη ανθρώπων από το κίνημα. Έκτοτε, το Maarif έχει εξασφαλίσει το κλείσιμο, την κατάσχεση ή την αναγκαστική μεταφορά τουλάχιστον 162 εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που συνδέονται με το κίνημα Γκιουλέν σε 29 χώρες. Αυτή η παγκόσμια εκστρατεία αναδιάρθρωσης έχει διαταράξει τα μέσα διαβίωσης περίπου 7.800 διευθυντών σχολείων, εκπαιδευτικών και προσωπικού υποστήριξης παγκοσμίως.

Οικονομικά αρχεία που ελήφθησαν από κυβερνητικές πηγές καταγράφουν μια άνευ προηγουμένου κλιμάκωση της κρατικής χρηματοδότησης για το Maarif. Το ίδρυμα έλαβε αρχική χρηματοδότηση ύψους 90 εκατομμυρίων λιρών (30 εκατομμύρια δολάρια) το 2016 από το Υπουργείο Παιδείας. Μέχρι το 2024, οι ετήσιες μεταφορές προϋπολογισμού που εγκρίθηκαν μέσω προεδρικών αποφάσεων που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα είχαν αυξηθεί σε 5,7 δισεκατομμύρια λίρες (175 εκατομμύρια δολάρια), ανεβαίνοντας περαιτέρω σε ένα επιτρεπόμενο ανώτατο όριο 6,77 δισεκατομμυρίων λιρών (195 εκατομμύρια δολάρια) για το 2025. Συνολικά, το τουρκικό κράτος έχει διοχετεύσει πάνω από 27,7 δισεκατομμύρια λίρες (900 εκατομμύρια δολάρια) στο ίδρυμα σε μια περίοδο οκτώ ετών, αντιπροσωπεύοντας μια οικονομική επέκταση σχεδόν 2.000% από την ίδρυσή του.

Η θεσμική αρχιτεκτονική του ιδρύματος καθιερώνει πλήρη κρατικό έλεγχο επί των λειτουργιών του, ακυρώνοντας τη δημόσια παρουσίασή του ως ανεξάρτητου φιλανθρωπικού οργανισμού. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται από 12 μέλη, με τέσσερα να διορίζονται απευθείας από τον πρόεδρο της Τουρκίας και τρία από το υπουργικό συμβούλιο, μαζί με επίσημους εκπροσώπους των υπουργείων Παιδείας, Εξωτερικών και Οικονομικών. Μια ιστορική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου του 2018 επιβεβαίωσε αυτό το υβριδικό καθεστώς, απορρίπτοντας τις προσφυγές της αντιπολίτευσης σημειώνοντας ότι η νομοθετική εξουσία νομίμως προίκισε το ίδρυμα με μοναδικά δημόσια προνόμια και κατανομές περιουσιακών στοιχείων από τον κρατικό προϋπολογισμό για την εκτέλεση εξωτερικών κρατικών λειτουργιών.

Τα δεδομένα που συγκέντρωσε η «Αλληλεγγύη με τους Άλλους» δείχνουν ότι από τα 162 σχολεία που στοχεύθηκαν, το ίδρυμα κατάφερε να αναλάβει τον άμεσο επιχειρησιακό έλεγχο 131 ιδρυμάτων, κυρίως σε αναπτυσσόμενες χώρες ή χώρες με σημαντική στρατηγική, οικονομική ή εξάρτηση από την Άγκυρα στον τομέα της ασφάλειας. Η έκθεση «Αλληλεγγύη με τους Άλλους» περιγράφει λεπτομερώς πώς η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποίησε στοχευμένη διπλωματική πίεση, υποσχέσεις για επενδύσεις, συμφωνίες ασφαλείας και διμερή μόχλευση για να αναγκάσει τα κράτη υποδοχής να συμμορφωθούν, παρακάμπτοντας συχνά τα εγχώρια νομικά πλαίσια, τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και τα δικαστικά μέσα.

Στην Υποσαχάρια Αφρική, οι μηχανισμοί μεταφοράς βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό σε γρήγορα εκτελεστικά διατάγματα και παρεμβάσεις με γνώμονα την ασφάλεια. Στο Μάλι, η κυβέρνηση υπερνίκησε την αρχική αντίσταση μετά από επίσκεψη τον Αύγουστο του 2017 μιας τουρκικής κρατικής αντιπροσωπείας, εκδίδοντας έκτακτο διάταγμα που ανακάλεσε τις άδειες 18 ιδρυμάτων που λειτουργούσαν στο πλαίσιο του δικτύου Collège Horizon. Μονάδες ασφαλείας του Μάλι εισέβαλαν βίαια στις σχολικές εγκαταστάσεις, κατάσχεσαν περιουσιακά στοιχεία και μεταβίβασαν τον έλεγχο στο ίδρυμα, με αποτέλεσμα την άμεση απόλυση 40 Τούρκων εκπαιδευτικών και θέτοντας αυτούς και τις οικογένειές τους σε κίνδυνο να χάσουν το νομικό τους καθεστώς.

Μια παράλληλη κατάσταση έλαβε χώρα στον Νίγηρα, όπου τέσσερα σχολεία μεταφέρθηκαν τον Ιανουάριο του 2017, παρά την αρχική απόφαση εσωτερικού δικαστηρίου που χαρακτήριζε την ακύρωση της άδειας ως προφανώς παράνομη διοικητική πράξη. Η κυβέρνηση του Νίγηρα αρνήθηκε να εκτελέσει τη δικαστική εντολή λόγω προηγούμενων πολιτικών δεσμεύσεων που είχε αναλάβει προς τον Ερντογάν. Παρά το γεγονός ότι το περιφερειακό δικαστήριο της Οικονομικής Κοινότητας των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (ECOWAS) διέταξε αργότερα τον Νίγηρα να καταβάλει αποζημίωση στους αρχικούς ιδιοκτήτες το 2020, η απόφαση παραμένει ανεκπλήρωτη.

Η εκστρατεία επεκτάθηκε βαθιά στην Κεντρική Ασία και τη Λατινική Αμερική μέσω εναλλακτικών διοικητικών ελιγμών και ελιγμών ασφαλείας. Στο Αφγανιστάν, όπου η ΜΚΟ Αφγανο-Τουρκικής Εκπαίδευσης Çag διαχειριζόταν 11 εξέχοντα σχολεία, η διαδικασία μεταφοράς διήρκεσε δύο χρόνια έντονης διπλωματικής πίεσης που περιελάμβανε στρατιωτική παρουσία και διαπραγματεύσεις για τη μετανάστευση. Μεταξύ 2018 και 2019, οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας πραγματοποίησαν συντονισμένες επιδρομές σε πολλές πόλεις, συλλαμβάνοντας προσωπικό και αναπτύσσοντας φυσική βία εναντίον διαμαρτυρόμενων γονέων και μαθητών για να εγκαταστήσουν τη διοίκηση του ιδρύματος. Στη Βενεζουέλα, η μεταφορά δύο σχολείων στο Καράκας τον Δεκέμβριο του 2018 συνέπεσε με την έκδοση ειδοποιήσεων της INTERPOL για τους αρχικούς διαχειριστές. Μετά από συναντήσεις κορυφής υψηλού επιπέδου μεταξύ του Ερντογάν και του πρώην προέδρου Νικολάς Μαδούρο, οι αρχές της Βενεζουέλας κατέσχεσαν τα ακίνητα και τα παρέδωσαν στο ίδρυμα, αμέσως πριν από μια διευρυμένη διμερή συμφωνία ασφαλείας που νομιμοποίησε κοινές επιχειρήσεις ανταλλαγής πληροφοριών.

Άλλες δικαιοδοσίες βίωσαν χειραγώγηση περιουσίας και εξωδικαστικές απελάσεις. Στη Ζάμπια, η κυβέρνηση παρέκαμψε τις τυπικές ανακλήσεις αδειών ασκώντας τις εξουσίες περί απαλλοτρίωσης της πολιτείας, με τον υπουργό Γης και Φυσικών Πόρων να εκδίδει εντολή υποχρεωτικής απαλλοτρίωσης για γη που μισθώθηκε από το δίκτυο σχολείων Ve Horizon στα τέλη του 2019. Στη συνέχεια, αστυνομικές μονάδες συνόδευσαν το τουρκικό προσωπικό εκτός της πανεπιστημιούπολης χωρίς να τους επιτρέψουν να ανακτήσουν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Στη Λιβερία, μια παρέμβαση υπό την καθοδήγηση των μυστικών υπηρεσιών τον Απρίλιο του 2022 είχε ως αποτέλεσμα την κατάσχεση των διαβατηρίων των διοικητών του Διεθνούς Σχολικού Συστήματος Light από την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, με αποκορύφωμα την αναγκαστική απέλαση μελών του προσωπικού που βρίσκονταν υπό διεθνή προστασία σε γειτονικές χώρες χωρίς καμία επίσημη δικαστική διαδικασία.

Η νομική ανάλυση της Αλληλεγγύης με τους Άλλους αξιολογεί αυτές τις συνδυασμένες παγκόσμιες ενέργειες βάσει του διεθνούς ποινικού δικαίου, αναφερόμενη συγκεκριμένα στο Άρθρο 7(1) του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει εύλογη βάση για να διαπιστωθεί ότι οι σωρευτικές ενέργειες του τουρκικού κράτους και των συνεργαζόμενων χωρών υποδοχής συνιστούν το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας της δίωξης. Αυτό το εύρημα βασίζεται στη συστηματική, πολιτικά υποκινούμενη στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της αυθαίρετης κατάσχεσης ιδιωτικής περιουσίας, της ακύρωσης επαγγελματικών αδειών διδασκαλίας, των περιορισμών στην κυκλοφορία και της στοχευμένης άρνησης πρόσβασης στη δικαιοσύνη για έναν συγκεκριμένο άμαχο πληθυσμό, βασισμένη αποκλειστικά στην υποτιθέμενη πολιτική της ένταξη.

Ενώ η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να παρουσιάζει το ίδρυμα ως πρότυπο διεθνούς φορέα παροχής εκπαίδευσης που εξυπηρετεί δεκάδες χιλιάδες φοιτητές παγκοσμίως, η διαρθρωτική του ευθυγράμμιση με την προεδρία και ο ρόλος του στην επιβολή της θεσμικής υποκατάστασης καταδεικνύουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Το ίδρυμα λειτουργεί ως το μακρύ χέρι του Ερντογάν, χρησιμοποιώντας δημόσιους πόρους για την καταστολή των εγχώριων πολιτικών αντιπάλων πέρα ​​από τα σύνορα της Τουρκίας και την εγκαθίδρυση ενός ιδεολογικού εκπαιδευτικού μονοπωλίου που ευθυγραμμίζεται με τους πολιτικούς στόχους της κυβέρνησης Ερντογάν.

 Turkish Maarif Foundation

(*)Ο Λεβέντ Κενέζ είναι Τούρκος δημοσιογράφος και συγγραφέας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Βοσνίας-Ερζεγοβίνης με πτυχίο στις Πολιτικές Επιστήμες και τις Διεθνείς Σχέσεις . Ο Κενέζ έχει εργαστεί ως αρθρογράφος, συντάκτης και αρχισυντάκτης σε διάφορες εθνικές εφημερίδες στην Τουρκία. Λόγω των αυξανόμενων πιέσεων στα μέσα ενημέρωσης, μετακόμισε στη Σουηδία το 2016

πηγή: nordicmonitor.com

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η πώληση των κινητήρων GE-F110 των ΗΠΑ στην Τουρκία για τα ΚΑΑΝ θα προχωρήσει καθώς το Κογκρέσο δεν μπλοκάρει την κίνηση.

Σύμφωνα με το Adalus εφόσον ολοκληρώθηκε η 15νθήμερη περίοδος αναθεώρησης στις 9 Ιουλίου, η πώληση των κινητήρων F110 προχώρησε χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα εμπόδιο από το Κογκρέσο...

Η συγκεκριμένη πώληση καλύπτει την ενσωμάτωση, τη συναρμολόγηση, την εξωτερική τροποποίηση, την πιστοποίηση, τις δοκιμές, τις αμυντικές υπηρεσίες και τη μεταφορά τεχνικών δεδομένων που σχετίζονται με τους κινητήρες F110-GE-129E/F που θα τροφοδοτούν το τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος KAAN.

Ένα βασικό στάδιο της διαδικασίας κοινοποίησης στο Κογκρέσο των ΗΠΑ για την πώληση κινητήρων F110 που θα χρησιμοποιηθούν στο εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς της Τουρκίας, KAAN, έχει ολοκληρωθεί, καθώς το Κογκρέσο δεν εναντιώθηκε στην πώληση κατά τη διάρκεια της 15νθήμερης περιόδου αναθεώρησης.

Μετά την επίσημη ειδοποίηση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ προς το Κογκρέσο στις 24 Ιουνίου 2026 σχετικά με την προτεινόμενη πώληση στρατιωτικού εξοπλισμού στο εξωτερικό, αρκετά μέλη του Κογκρέσου υπέβαλαν κοινό ψήφισμα με το οποίο επιδιώκουν να σταματήσουν την πώληση κατά τη διάρκεια της 15ήμερης περιόδου αναθεώρησης που ισχύει για τους συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Το κοινό ψήφισμα, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο Anadolu, που υπογράφηκε από εννέα μέλη του Κογκρέσου και υποβλήθηκε τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στη Γερουσία, ζητούσε την παρεμπόδιση της σχεδιαζόμενης πώλησης συγκεκριμένου αμυντικού εξοπλισμού, υπηρεσιών και σχετικής υποστήριξης στην Τουρκία.

Ωστόσο, το ψήφισμα δεν κατατέθηκε ούτε στη Βουλή ούτε στη Γερουσία πριν από τη λήξη της περιόδου αναθεώρησης. Ως αποτέλεσμα, όταν ολοκληρώθηκε η 15ήμερη περίοδος αναθεώρησης στις 9 Ιουλίου, η πώληση των κινητήρων F110 προχώρησε χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα εμπόδιο από το Κογκρέσο.

Η κοινοποιηθείσα πώληση καλύπτει την ενσωμάτωση, τη συναρμολόγηση, την εξωτερική τροποποίηση, την πιστοποίηση, τις δοκιμές, τις αμυντικές υπηρεσίες και τη μεταφορά τεχνικών δεδομένων που σχετίζονται με τους κινητήρες F110-GE-129E/F που θα τροφοδοτούν το μαχητικό αεροσκάφος KAAN.

Ο κινητήρας General Electric F110 για τα τουρκικά ΚΑΑΝ

Ποια μέλη του Κογκρέσου αντιτίθενται στην πώληση αμυντικού εξοπλισμού στην Τουρκία

Το κοινό ψήφισμα κατατέθηκε από τη Δημοκρατική Βουλευτή Ντίνα Τίτους από τη Νεβάδα, με την υποστήριξη οκτώ επιπλέον Δημοκρατικών μελών του Κογκρέσου.

Μεταξύ των υπογραφόντων ήταν αρκετ;ά μέλη του Κογκρέσου που είχαν προηγουμένως αντιταχθεί στις πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στην Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων των Μπραντ Σέρμαν, Ντίνα Τίτους, Κρις Πάππας και Τζιμ ΜακΓκόβερν, οι οποίοι είχαν αντιταχθεί σε προηγούμενες εξαγωγές αμυντικού εξοπλισμού, όπως η πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία.

Άλλοι υποστηρικτές του ψηφίσματος —συμπεριλαμβανομένων των Τζιμ Κόστα, Τζος Γκότχαιμερ, Μάικ Κουίγκλεϊ και Τζορτζ Λάτιμερ— εκπροσωπούν περιοχές με επιδραστικές αρμενικές, ελληνικές και ισραηλινές κοινότητες της διασποράς. Αυτοί οι νομοθέτες έχουν συχνά συνδεθεί με την αντίθεση του Κογκρέσου στις πωλήσεις αμυντικών προϊόντων που αφορούν την Τουρκία.

Πώς λειτουργεί η διαδικασία;

Στις ΗΠΑ, οι μεγάλες πωλήσεις όπλων σε ξένες χώρες υπόκεινται σε περίοδο αναθεώρησης από το Κογκρέσο, αφού το Υπουργείο Εξωτερικών ειδοποιήσει επίσημα το Κογκρέσο. Για τις πωλήσεις σε συμμάχους του ΝΑΤΟ, αυτή η περίοδος αναθεώρησης διαρκεί 15 ημέρες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα μέλη του Κογκρέσου μπορούν να καταθέσουν κοινό ψήφισμα για να εμποδίσουν την προτεινόμενη πώληση. Ωστόσο, για να τεθεί σε ισχύ ένα τέτοιο ψήφισμα, πρέπει να εγκριθεί τόσο από τη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και από τη Γερουσία και στη συνέχεια να υπογραφεί από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Εάν ο πρόεδρος ασκήσει βέτο στο ψήφισμα, το Κογκρέσο θα χρειαστεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα για να παρακάμψει το βέτο - τουλάχιστον 290 ψήφους στη Βουλή και 67 ψήφους στη Γερουσία.

Επειδή το ψήφισμα που επιδιώκει να εμποδίσει την πώληση κινητήρα F110 στην Τουρκία δεν τέθηκε ποτέ προς συζήτηση ή ψηφοφορία κατά την περίοδο αναθεώρησης, δεν κινήθηκε καμία νομοθετική διαδικασία για την αναστολή της πώλησης. Κατά συνέπεια, μόλις έληξε η 15ήμερη περίοδος αναθεώρησης, η συναλλαγή μπόρεσε να προχωρήσει χωρίς να απαιτηθεί εξέταση από κανένα από τα δύο σώματα του Κογκρέσου.

Στην επόμενη φάση, οι τεχνικές και εμπορικές διαπραγματεύσεις σχετικά με την προμήθεια των κινητήρων F110 θα συνεχιστούν μεταξύ της κυβέρνησης των ΗΠΑ, των αρμόδιων κυβερνητικών υπηρεσιών, του κατασκευαστή κινητήρων και των αρμόδιων τουρκικών αρχών. Οι μελλοντικές συζητήσεις αναμένεται να επικεντρωθούν στο χρονοδιάγραμμα παράδοσης, την ενσωμάτωση κινητήρων, τις δοκιμές και τις δραστηριότητες πιστοποίησης.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η Ελλάδα στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία: Κανόνες, Αποτροπή και η «λεπτή ισορροπία» της νοτιοανατολικής πτέρυγας

Η Αθήνα πρέπει να απαιτήσει ρήτρες διεθνούς δικαίου, ανθεκτικότητα υποδομών και μηχανισμούς αποσυμπίεσης, αξιοποιώντας τα ίδια τα κείμενα των Συμμάχων..

Tα μετρήσιμα «ναι» που οφείλει να διεκδικήσει η Αθήνα είναι απολύτως συμβατά με όσα η Συμμαχία έχει ήδη θεσπίσει: ρητές αναφορές σε σεβασμό κυριαρχίας, επιχειρησιακή ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας και συγκεκριμένα σχήματα προστασίας θαλάσσιων υποδομών. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν ζητά εξατομικευμένες ρυθμίσεις, ζητά συνέπεια...

Σε μια Σύνοδο του ΝΑΤΟ που φιλοξενείται στην Τουρκία, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της αμφισημίας. Η ατζέντα είναι γνωστή: αποτροπή, υποστήριξη της Ουκρανίας, ανθεκτικότητα κρίσιμων υποδομών. Για την Αθήνα, όμως, υπάρχει ένα πρόσθετο, υπαρξιακό διακύβευμα: να «δέσει» τη συλλογική αποτροπή με ρήτρες που προασπίζουν το διεθνές δίκαιο στην Ανατολική Μεσόγειο. Όχι ως διμερές παράπονο, αλλά ως εφαρμογή των ίδιων αποφάσεων που η Συμμαχία έχει ήδη λάβει. [1][2]

Πρώτον, το ΝΑΤΟ έχει επανειλημμένα επαναβεβαιώσει την αρχή της συλλογικής άμυνας και της ενισχυμένης αποτροπής. Από τη Μαδρίτη (2022), όπου εγκρίθηκε το Νέο Στρατηγικό Δόγμα με ρητή έμφαση στη ρωσική απειλή και την προστασία κρίσιμων θαλάσσιων οδών, έως το Βίλνιους (2023), όπου υιοθετήθηκαν τα Περιφερειακά Σχέδια και νέοι στόχοι ετοιμότητας, η Συμμαχία έχει τοποθετήσει τη νοτιοανατολική πτέρυγα στον χάρτη με σαφήνεια. Το ελληνικό ζητούμενο δεν είναι να «πείσει» για κάτι καινούριο· είναι να ζητήσει εφαρμογή αυτών των δεσμεύσεων στο πολυνησιακό περιβάλλον του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, όπου ένα λάθος μπορεί να γίνει κρίση μέσα σε ώρες. [1][3]

Δεύτερον, η προστασία κρίσιμων υποδομών δεν είναι περιφερειακή εμμονή της Αθήνας. Μετά τα περιστατικά δολιοφθοράς σε ευρωπαϊκές υποθαλάσσιες υποδομές, οι Ανακοινώσεις Κορυφής (από τη Μαδρίτη μέχρι το Βίλνιους) μιλούν ρητά για ανθεκτικότητα καλωδίων, ενεργειακών διαδρόμων και λιμένων. Η Ανατολική Μεσόγειος είναι πλέον κόμβος LNG και μελλοντικών ηλεκτρικών διασυνδέσεων· άρα, ο ρεαλιστικός ορισμός της αποτροπής περιλαμβάνει αισθητήρες, επιτήρηση, αντι-drone και ανθυποβρυχιακές ικανότητες γύρω από νησιά και θαλάσσιες εγκαταστάσεις. Εδώ, η Ελλάδα δεν ζητά εξαίρεση, αλλά προτεραιοποίηση εκεί όπου οι κίνδυνοι είναι πυκνοί. [4][3]

Τρίτον, η συνοχή της Συμμαχίας δεν χτίζεται με «ίσες αποστάσεις» όταν παραβιάζονται κανόνες. Το ΝΑΤΟ δεν επιλύει νομικές διαφορές θαλάσσιου δικαίου· όμως τα τελικά κείμενα μιλούν διαρκώς για σεβασμό κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας των Συμμάχων. Η Αθήνα οφείλει να ζητήσει καθαρή γλώσσα κατά πρακτικών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων και ναυσιπλοΐας: υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα νησιά, επιθετικές αναχαιτίσεις, μονομερείς δεσμεύσεις περιοχών. Δεν είναι ελληνική ιδιοτροπία· είναι τήρηση των νατοϊκών προτύπων ασφάλειας που όλοι υπογράψαμε. [1][2]

Τέταρτον, η σχέση ΝΑΤΟ–ΕΕ έχει αποκτήσει ουσία. Η Μαδρίτη εισήγαγε νέα βαρύτητα στη συνεργασία με την Ένωση, ενώ το Βίλνιους ανέδειξε τη στρατιωτική κινητικότητα και την αμυντική βιομηχανική βάση. Για την Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται σε τριπλό στόχο: ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία για ανθεκτικότητα σε νησιά, ένταξη ελληνικών εταιρειών σε αλυσίδες αξίας της Συμμαχίας και κοινά πρότυπα κυβερνοάμυνας για ενεργειακά/λιμενικά δίκτυα. Η Συμμαχία χρειάζεται ικανότητες· η Ελλάδα προσφέρει γεωγραφία, υποδομές και βιομηχανικό δυναμικό, αρκεί να υπάρξει δίκαιη πρόσβαση. [2][3]

Πέμπτον, οι μηχανισμοί αποσυμπίεσης δεν είναι «τεχνικό θέμα» αλλά στρατηγικό ανάχωμα. Από τις γραμμές «κόκκινου τηλεφώνου» έως κοινούς κανόνες πτήσεων και ναυσιπλοΐας, η θεσμοθέτηση προβλέψιμων διαδικασιών στο θέατρο Αιγαίου–Ανατολικής Μεσογείου είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια σύντομη ένταση και μια ανεξέλεγκτη κρίση. Η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει μόνιμες ρυθμίσεις deconfliction που δεν θα εξαρτώνται από την εκάστοτε «καλή στιγμή» των διμερών σχέσεων. [5]

Εδώ προκύπτουν και οι τρεις ελληνικές «κόκκινες γραμμές» για μια Σύνοδο στην Τουρκία:

1. Καμία αποδοχή διατύπωσης που, στο όνομα της ενότητας, θολώνει βασικές αρχές ασφάλειας πτήσεων/ναυσιπλοΐας.
2. Καμία σύνδεση νατοϊκών αποφάσεων με διμερή ανταλλάγματα σε προμήθειες οπλικών συστημάτων που αλλοιώνουν την ισορροπία δυνάμεων.
3. Καμία υποβάθμιση της ανθεκτικότητας κρίσιμων υποδομών της Ανατολικής Μεσογείου σε «ευχές», χωρίς συγκεκριμένα επιχειρησιακά και χρηματοδοτικά εργαλεία.

Αντιστοίχως, τα μετρήσιμα «ναι» που οφείλει να διεκδικήσει η Αθήνα είναι απολύτως συμβατά με όσα η Συμμαχία έχει ήδη θεσπίσει: ρητές αναφορές σε σεβασμό κυριαρχίας (όπως καταγράφονται στα στρατηγικά κείμενα), επιχειρησιακή ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας (στο πνεύμα των Περιφερειακών Σχεδίων του Βίλνιους) και συγκεκριμένα σχήματα προστασίας θαλάσσιων υποδομών (όπως προωθήθηκαν μετά τη Μαδρίτη). Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν ζητά εξατομικευμένες ρυθμίσεις· ζητά συνέπεια. [3][1]

Η ένσταση ότι «το ΝΑΤΟ δεν ασχολείται με νομικές διαφορές» απαντάται εύκολα: κανείς δεν ζητά διαιτησία. Αυτό που ζητά η Αθήνα είναι η πολιτική και επιχειρησιακή εφαρμογή κανόνων που σώζουν ζωές και προλαμβάνουν κρίσεις. 

Η Συμμαχία που στηρίζει την Ουκρανία στο όνομα της κυριαρχίας δεν μπορεί να αδιαφορεί όταν κανόνες ασφάλειας παραβιάζονται μεταξύ Συμμάχων. [2]

Στο τέλος της ημέρας, η Σύνοδος στην Τουρκία είναι μια δοκιμασία ωριμότητας. Για την Άγκυρα, ως οικοδεσπότη που μπορεί να επενδύσει στη θεσμικότητα αντί στις αιχμηρές χειρονομίες. Για την Αθήνα, που πρέπει να επιμείνει νηφάλια αλλά ανυποχώρητα σε τρεις λέξεις: κανόνες, αποτροπή, ανθεκτικότητα. Και για το ίδιο το ΝΑΤΟ, που καλείται να αποδείξει ότι η ενότητα δεν είναι ευφημισμός για την ασάφεια.

Υποσημειώσεις – Πηγές: 
[1] NATO Strategic Concept (Madrid 2022).  
[2] Madrid Summit Declaration (2022).  
[3] Vilnius Summit Communiqué (2023).
[4] NATO topic page: Critical Undersea Infrastructure.

5] NATO background on deconfliction mechanisms.

by antikry with use.ai

Σύνοδος ΝΑΤΟ / Ο Τραμπ ουσιαστικά αφήνει ανοιχτή την περαιτέρω μείωση των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη

Οι συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των ΗΠΑ και της Τουρκίας πραγματοποιούνται στην Άγκυρα στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, είπε ότι ήταν πολύ απογοητευμένος με το ΝΑΤΟ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ουσιαστικά δεν απέκλεισε περαιτέρω μείωση του αριθμού των αμερικανικών στρατευμάτων που σταθμεύουν στην Ευρώπη.

«Λοιπόν, θα δούμε. Ήμουν πολύ απογοητευμένος από το ΝΑΤΟ», είπε, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σε διμερή συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν για το ενδεχόμενο νέας μείωσης του επιπέδου της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη.

Οι συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των ΗΠΑ και της Τουρκίας πραγματοποιούνται στην Άγκυρα στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.

Το ΝΑΤΟ κατευθύνεται στην Άγκυρα

Η ατζέντα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να επικεντρωθεί σε τρία ζητήματα: τις αμυντικές επενδύσεις, την αμυντική βιομηχανία και την υποστήριξη της Ουκρανίας.

Ως αναπόσπαστο μέρος της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ του 2026, το Φόρουμ θα φέρει σε επαφή ανώτερους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, των Συμμάχων και των εταίρων, ηγέτες της βιομηχανίας και τις κοινότητες που είναι υπεύθυνες για την προώθηση της βιομηχανίας και της καινοτομίας, για να συζητήσουν τα πιο πιεστικά ζητήματα.

 

 Tόνι Λόρενς*

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να επικεντρωθεί σε τρία ζητήματα: τις αμυντικές επενδύσεις, την αμυντική βιομηχανία και την υποστήριξη της Ουκρανίας. Με μια σύντομη ατζέντα, επικεντρωμένη σε πρακτικά ζητήματα, οι Σύμμαχοι ελπίζουν να προβάλουν ενότητα, αποφασιστικότητα και συνεχή πρόοδο στην οικοδόμηση μιας ισχυρότερης Ευρώπης σε ένα ισχυρότερο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, παραμένει ο κίνδυνος οι εντάσεις στη διατλαντική σχέση να αναδυθούν και να επισκιάσουν την εκδήλωση.

Η διατλαντική σχέση έχει επιδεινωθεί σημαντικά από την τελευταία συνάντηση των Συμμάχων Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων στη Χάγη πριν από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο. Τον Νοέμβριο, οι ΗΠΑ δημοσίευσαν μια νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας, υπονοώντας παράξενα ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει «πολιτισμική διαγραφή». Τον Ιανουάριο, ο Πρόεδρος Τραμπ αρνήθηκε να αποκλείσει τη χρήση βίας για την προσάρτηση της Γροιλανδίας και απείλησε να επιβάλει δασμούς στα ευρωπαϊκά κράτη για την υποστήριξη της Δανίας. Τον Φεβρουάριο, οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν, ξεκινώντας έναν πόλεμο με τον οποίο λίγοι Ευρωπαίοι συμφωνούν, και μια παρατεταμένη διαμάχη σχετικά με το πόσο μακριά θα πρέπει να αναμένεται από τους Συμμάχους να ακολουθήσουν τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Οι Σύμμαχοι δεν μπορούν να περιμένουν να γεφυρώσουν αυτές τις βαθιές ρωγμές στην Άγκυρα. Αντίθετα, η Σύνοδος Κορυφής θα επικεντρωθεί σε τρεις τομείς όπου θα πρέπει να είναι σε θέση να επιδείξουν πρόοδο, αποφασιστικότητα και ενότητα. Ο πρώτος είναι οι αμυντικές δαπάνες και η ανάπτυξη δυνατοτήτων, που σημαίνει πρωτίστως, την πρόοδο των Ευρωπαίων Συμμάχων στην οικοδόμηση αυτού που η Συμμαχία αποκαλεί μια ισχυρότερη Ευρώπη σε ένα ισχυρότερο ΝΑΤΟ.

Δυνατότητα δημιουργίας

Το ΝΑΤΟ δεν θα δημοσιεύσει νέα επίσημα στοιχεία για τις αμυντικές δαπάνες πριν από τη σύνοδο κορυφής. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία του περασμένου έτους , οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι και ο Καναδάς αύξησαν τις συνολικές αμυντικές τους δαπάνες κατά σχεδόν 16% από το 2024-2025 (σταθερές τιμές 2021) και 19% το προηγούμενο έτος, υπερβαίνοντας κατά πολύ την ετήσια αύξηση της προηγούμενης δεκαετίας. Ο Γενικός Γραμματέας έχει επίσης αξιοποιήσει σε μεγάλο βαθμό το «Τρισεκατομμύριο Τραμπ» - την αύξηση των αμυντικών δαπανών της Ευρώπης και του Καναδά από το 2017.

Από την άλλη πλευρά, μόλις δημοσιευτούν, τα επίσημα στοιχεία του τρέχοντος έτους πιθανότατα θα καταγράφουν ότι οι αμυντικές δαπάνες ενός μικρού αριθμού Συμμάχων έχουν υποχωρήσει κάτω από το 2% του ΑΕΠ. Αυτό είναι ατυχές, δεδομένης της έμφασης που δίνουν οι ΗΠΑ στους στόχους αμυντικών δαπανών —3,5% του ΑΕΠ σε βασικές δαπάνες και 1,5% σε δαπάνες που σχετίζονται με την άμυνα— που συμφωνήθηκαν πέρυσι στη Χάγη.

Όσον αφορά τις δυνατότητες, οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι έχουν επεκτείνει σημαντικά τον κατάλογο των δυνάμεων που θα διαθέσουν στην SACEUR κατά τη διάρκεια κρίσεων και πολέμου - το Μοντέλο Δύναμης του ΝΑΤΟ. Αυτό περιλαμβάνει νέες κατανομές που θα αντισταθμίσουν εν μέρει τις μονάδες που οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι θα αποσύρουν από τον κατάλογο. Είναι επίσης πιθανό ότι οι Σύμμαχοι θα εκμεταλλευτούν επίσης την ευκαιρία της συνόδου κορυφής για να ανακοινώσουν μια σειρά από νέα προγράμματα και πρωτοβουλίες δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτή θα είναι η δεύτερη εστίαση του ΝΑΤΟ στη σύνοδο κορυφής. Η βιομηχανική ικανότητα στον τομέα της άμυνας θα πρέπει να συνεχίσει να αυξάνεται και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού για να υποστηρίξει τόσο τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης όσο και τη συνεχή βοήθειά της προς την Ουκρανία. Πέρα από το συντονιστικό ρόλο, το ΝΑΤΟ διαθέτει λίγα εργαλεία για να κατευθύνει την αμυντική βιομηχανία. Οι Σύμμαχοι μπορούν, ωστόσο, να στείλουν ισχυρά μηνύματα της δέσμευσής τους για βαθύ και μακροπρόθεσμο επανεξοπλισμό, μεταξύ άλλων μέσω του Φόρουμ Αμυντικής Βιομηχανίας της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα διεξαχθεί παράλληλα με την ίδια τη σύνοδο κορυφής. Οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν καταστήσει την «υπερτροφοδότηση» της δικής τους βιομηχανικής βάσης στον τομέα της άμυνας έναν από τους τέσσερις άξονες προσπάθειας στην Εθνική Στρατηγική Άμυνας , θα επιδιώξουν να διασφαλίσουν ότι οι δικοί τους κατασκευαστές δεν θα αποκλειστούν από τις προσπάθειες επανεξοπλισμού της Ευρώπης.

Ουκρανία

Το τρίτο επίκεντρο της συνόδου κορυφής θα είναι η υποστήριξη της Ουκρανίας, την οποία το ΝΑΤΟ επιδιώκει να καταστήσει πιο δίκαιη, προβλέψιμη και βιώσιμη. Κατά την προετοιμασία για τη σύνοδο κορυφής, οι Σύμμαχοι δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συναίνεση σχετικά με την πρόταση του Γενικού Γραμματέα να δεσμευτούν να δαπανήσουν το 0,25% του ΑΕΠ για βοήθεια στην Ουκρανία. Αυτό αναβιώνει μια προηγούμενη εσθονική πρόταση η οποία, εάν εφαρμοστεί, θα εγγυάται ετήσια υποστήριξη προς την Ουκρανία ύψους περίπου 120 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αλλά το αν οι Σύμμαχοι θα συμφωνήσουν σε έναν στόχο, και ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός ο στόχος, πιθανότατα δεν θα αποφασιστεί μέχρι να καθίσουν οι ηγέτες μαζί στην Άγκυρα.

Η Διακήρυξη της Άγκυρας αναμένεται, όπως και η Διακήρυξη της Χάγης του περασμένου έτους , να είναι σύντομη. Στις επίσημες ανακοινώσεις του, το ΝΑΤΟ είναι πολύ προσκολλημένο στη «συμφωνημένη γλώσσα». Η διακήρυξη πιθανότατα θα αναφέρεται για άλλη μια φορά στην «ακλόνητη» δέσμευση του ΝΑΤΟ για συλλογική άμυνα και θα επαναλαμβάνει τον κάπως αδύναμο χαρακτηρισμό της Ρωσίας ως μακροπρόθεσμης απειλής.

Επιπλέον, μπορεί να υπάρχουν μερικές λέξεις για τον υβριδικό πόλεμο. Οι ενισχυμένες δραστηριότητες επαγρύπνησης, όπως η Baltic Sentry, υποδεικνύουν την αυξημένη ετοιμότητα του ΝΑΤΟ να εμπλακεί σε αυτήν την προηγουμένως αυστηρά εθνική ευθύνη. Η Διακήρυξη πιθανότατα θα περιλαμβάνει επίσης μερικές λεπτεπίλεπτες λέξεις σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν.

Πολιτική Συμμαχίας

Συνολικά, το ΝΑΤΟ συνεχίζει να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι αναλαμβάνουν μεγαλύτερο μερίδιο του βάρους της ασφάλειας και στις Βρυξέλλες, οι σχεδιαστές κωδικοποιούν τις δεσμεύσεις τους σε συγκεκριμένα απογραφές και σχέδια που δίνουν στη Συμμαχία εμπιστοσύνη και αξιοπιστία. Από αυτή την άποψη, υπάρχουν κάθε λόγος για να είναι επιτυχημένη η Σύνοδος Κορυφής της Άγκυρας.

Ωστόσο, το ΝΑΤΟ είναι επίσης μια πολιτική συμμαχία και δεν είναι αδιανόητο ότι η πολιτική θα ρίξει τη σκιά της στην Άγκυρα. Η πρόθεση του Pete Hegseth να ανακοινώσει μεγαλύτερες μειώσεις των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη καθώς πλησίαζε η σύνοδος κορυφής -που εγγυόταν ότι θα χαλούσε ένα πάρτι- ματαιώθηκε από τους συναδέλφους του. Παρ' όλα αυτά, χρησιμοποίησε την παρέμβασή του στο υπουργείο Άμυνας του Ιουνίου για να επιπλήξει τους Συμμάχους για αθέμιτη χρήση και για την «επαίσχυντη» αντίδρασή τους στον πόλεμο στο Ιράν. Παραδόξως, αυτές οι παρατηρήσεις δημοσιοποιήθηκαν από το Πεντάγωνο.

Εν τω μεταξύ, λίγες μέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής, ο Πρόεδρος Τραμπ χρησιμοποίησε την πλατφόρμα του Truth Social για να δείξει τη συνεχιζόμενη δυσαρέσκειά του για την ανισότητα στις αμυντικές δαπάνες μεταξύ των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων Συμμάχων. Ένα cliffhanger τύπου ριάλιτι ή μια προμήνυση της διακοπής μιας προσεκτικά σχεδιασμένης συνόδου κορυφής; Όπως ο ίδιος λέει , «Θα το μάθετε».

(*) Ο Τόνι Λόρενς είναι επικεφαλής Προγράμματος Αμυντικής Πολιτικής και Στρατηγικής / Ερευνητής.

πηγή: The International Centre for Defence and Security (ICDS)

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Η απρόβλεπτη Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Τουρκία

Σπάνια η Ατλαντική Συμμαχία, παραμονές Συνόδου Κορυφής, έχει δώσει την εικόνα μιας τόσο ασυντόνιστης και απρόβλεπτης Συνόδου, χωρίς αρχή μέση και τέλος.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ μεταβαίνει στην Αγκυρα για να δει τον φίλο του Ερντογάν και να αντιμετωπίσει απρόθυμα τους Ευρωπαίους συμμάχους του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μέχρι και την παραμονή της συνάντησης ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητας αν, πότε, πόσο και με ποιους συμμάχους του θα συναντηθεί ο Τραμπ, του Ελληνα πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου...

 

Κύρα Αδάμ*

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ μεταβαίνει στην Αγκυρα για να δει τον φίλο του Ερντογάν και να αντιμετωπίσει απρόθυμα τους Ευρωπαίους συμμάχους του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μέχρι και την παραμονή της συνάντησης ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητας αν, πότε, πόσο και με ποιους συμμάχους του θα συναντηθεί ο Τραμπ, του Ελληνα πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου, καθώς δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι το προεδρικό αεροσκάφος θα πατήσει ελληνικό έδαφος ή θα υπάρξει συνάντηση στην Αγκυρα.

Ο Τραμπ παραμένει εξοργισμένος με την πλειονότητα των Ευρωπαίων συμμάχων του, που δεν τον συνέδραμαν ουσιαστικά στον πόλεμο με το Ιράν, ούτε και τώρα δείχνουν διάθεση να εμπλακούν στην αβλαβή κυκλοφορία στα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με τις πάντα θυμωμένες δηλώσεις Τραμπ, αυτός είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος για την Ουάσινγκτον να αποσύρει δυνάμεις της από το ευρωπαϊκό έδαφος ή να προχωρήσει σε αναδιάταξη των αμερικανικών δυνάμεων μέσα στη Συμμαχία.

Επιπροσθέτως η Ουάσινγκτον παραμένει θυμωμένη με την περιορισμένη προθυμία των Ευρωπαίων συμμάχων να προχωρήσουν ταχέως σε αύξηση της ετήσιας συνεισφοράς τους στο ΝΑΤΟ, που, κατά τον Τραμπ, στέκεται όρθιο χάρη στην αμερικανική χρηματοδότηση.

Από την πλευρά τους οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θέλουν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη του «Μεγάλου αδελφού» τους και να πετύχουν τη μεγάλη συμφιλίωση με την Ουάσινγκτον, διότι οι Ευρωπαίοι δεν αισθάνονται -και για πολύ καιρό ακόμα- έτοιμοι να αναλάβουν την άμυνα και ασφάλειά τους.

Για τον κατευνασμό του Τραμπ οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι διαβεβαιώνουν ότι θα εξακολουθήσουν να αγοράζουν από τις ΗΠΑ οπλικά συστήματα που κατευθύνονται κυρίως στην Ουκρανία. Η Ουκρανία για τους Ευρωπαίους συμμάχους αποτελεί το πεδίο προσπάθειας προσέγγισης με τον Αμερικανό πρόεδρο, διότι δείχνουν να πιστεύουν και θέλουν να πείσουν και τον Αμερικανό πρόεδρο ότι η Ρωσία του Πούτιν αποτελεί ευθεία απειλή για το ίδιο το ΝΑΤΟ.

Για τον λόγο αυτό οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι προβάλλουν τις θέσεις τους ως… Ευρωπαίοι εταίροι μέσα στην Ατλαντική Συμμαχία. Στο πρόσφατο Συμβούλιο Κορυφής επαναλήφθηκε η θέση ότι η Ε.Ε. στηρίζει την Ουκρανία, κάλεσε τη Ρωσία να δεχτεί πλήρη και άμεση κατάπαυση του πυρός, και να εμπλακεί σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, ενώ τονίστηκε ότι καμία ειρηνευτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την Ουκρανία. Αυτή είναι η θεσμική, προσεκτικά διατυπωμένη θέση των «27».

Αναδείχτηκε όμως και ένα βαθύτερο πρόβλημα: ποιος έχει τελικά το δικαίωμα να μιλά εξ ονόματος της Ευρώπης, όταν τίθεται το ζήτημα της ειρήνης. Πίσω από τις επίσημες φράσεις φάνηκε μια σοβαρή εσωτερική ρήξη. Η προσπάθεια του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα να διατηρηθεί ένας δίαυλος επικοινωνίας με τη Μόσχα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Ορισμένοι ηγέτες προειδοποίησαν μάλιστα ότι τέτοιες κινήσεις δεν πρέπει να γίνονται χωρίς συντονισμό και ότι η πίεση προς τη Ρωσία πρέπει να παραμείνει το κύριο εργαλείο της Ευρώπης.

Με ιδιαίτερη έμφαση ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Φρίντριχ Μερτς εμφανίστηκαν αντίθετοι στην ιδέα να αναλάβει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ρόλο συνομιλητή με τη Ρωσία. Η κριτική τους, όμως, δεν αφορούσε μόνο την ουσία της επαφής με τη Μόσχα, αλλά και το ποιος νομιμοποιείται να εκπροσωπήσει την Ευρώπη σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, ωσάν η Ε.Ε. δεν είναι ένωση ισότιμων κρατών μελών, απλώς ένα διευθυντήριο λίγων μεγάλων πρωτευουσών. Αν η ειρήνη στην Ουκρανία, η ασφάλεια της ηπείρου και οι σχέσεις με τη Ρωσία μεταφερθούν εκτός της κανονικής κοινοτικής διαδικασίας, τότε οι υπόλοιπες χώρες κινδυνεύουν να μετατραπούν σε θεατές αποφάσεων που τις αφορούν άμεσα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ευρώπη κινδυνεύει να παρουσιαστεί ως μια ασταθής ένωση χωρών, την οποία ο Τραμπ βεβαίως δεν θα λάβει σοβαρά υπόψη του στα σχέδιά του, όποια και αν είναι αυτά.

πηγή: dimokratia.gr

* Η Κύρα Αδάμ είναι κορυφαία ελληνίδα δημοσιογράφος-αναλυτής σε γεωπολιτική και θέματα εξωτεριικής πολιτικής. Υπήρξε διευθύντρια της εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΤΥΠΙΑ". Σήμερα αρθρογραφεί σε εφημερίδες, ειδησεογραφικά portals, ιστοσελίδες και blogs.

Πυρά Ισραήλ σε ΕΕ για τους "τεμενάδες" στην Τουρκία - Οι δήλώσεις Κάλλας στην Άγκυρα προκάλεσαν την αντίδραση του Γκιντόν Σάαρ

Σφοδρή επίθεση του Ισραηλινού ΥΠΕΞ Γκιντόν Σάαρ στην Κάγια Κάλλας μετά το τετ α τετ με τον Ερντογάν στην Άγκυρα.  

Η στάση Κάγια Κάλλας κατά την επίσκεψή της στην Τουρκία προκάλεσε την αιχμηρή αντίδραση του Ισραηλινού Υπουργού Εξωτερικών, Γκιντόν Σάαρ, ο οποίος μέσω ανάρτησής του στα κοινωνικά δίκτυα κατηγόρησε την ΕΕ για «επιλεκτική ευαισθησία» και ασυνέπεια. Ο Σάαρ υπογράμμισε ότι η Ευρώπη εθελοτυφλεί μπροστά στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, τη φίμωση των δημοσιογράφων και τις διώξεις πολιτικών αντιπάλων.

 

Μια σοβαρή διπλωματική κρίση έχει ξεσπάσει ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με φόντο την επίσημη επίσκεψη της Ύπατης Εκπροσώπου για την εξωτερική πολιτική, Κάγια Κάλλας, στην Τουρκία. Οι δηλώσεις της Ευρωπαίας αξιωματούχου, που εξήραν τον ρόλο της Άγκυρας, προκάλεσαν την άμεση και οργισμένη αντίδραση της ισραηλινής διπλωματίας.

Η Κάγια Κάλλας συνάντησε τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, χαρακτηρίζοντας τη γείτονα χώρα ως «σημαντικό εταίρο» σε κρίσιμους τομείς όπως η ενέργεια, το μεταναστευτικό και η ασφάλεια.

Η στάση αυτή προκάλεσε την αιχμηρή αντίδραση του Ισραηλινού Υπουργού Εξωτερικών, Γκιντόν Σάαρ, ο οποίος μέσω ανάρτησής του στα κοινωνικά δίκτυα κατηγόρησε την ΕΕ για «επιλεκτική ευαισθησία» και ασυνέπεια. Ο Σάαρ υπογράμμισε ότι η Ευρώπη εθελοτυφλεί μπροστά στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, τη φίμωση των δημοσιογράφων και τις διώξεις πολιτικών αντιπάλων.

Η δημόσια αυτή κόντρα φέρνει στην επιφάνεια το βαθύ γεωπολιτικό χάσμα και τις εκ διαμέτρου αντίθετες προσεγγίσεις που έχουν Τελ Αβίβ και Βρυξέλλες έναντι του ρόλου της Άγκυρας.

You won’t find a single word here about:

The brutal human rights violations in Turkey, which were on display again just weeks ago when a Turkish court removed the newly elected leader of the main opposition party from office; peaceful protesters being met with force and mass… https://t.co/2E3NGui2v3

— Gideon Sa'ar | גדעון סער (@gidonsaar) July 1, 2026

 dimokratia.gr

Κοινή επιστολή Ρεπουμπλικανών- Δημοκρατικών σε Ρούμπιο και Χέγκσεθ κατά της πώλησης F35 στην Τουρκία

«Μια τέτοια απόφαση θα έστελνε επίσης λάθος μήνυμα στους συμμάχους και τους εταίρους της Αμερικής. Βασικοί εταίροι των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, έχουν σταθερά ευθυγραμμιστεί στην υποστήριξη των συμφέροντων ασφαλείας των ΗΠΑ στην περιοχή...», δηλώνεται στην επιστολή.

Ντόναλντ Τραμπ, Μάρκο Ρούμπιο και Πιτ Χέγκσεθ

Μια ομάδα Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών εκπροσώπων του Κογκρέσου των ΗΠΑ προτρέπει την κυβέρνηση Τραμπ να μην εγκρίνει την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία, προειδοποιώντας ότι η συνεχιζόμενη κατοχή από την Άγκυρα του ρωσικής κατασκευής συστήματος αεράμυνας S-400 αποτελεί σοβαρή απειλή για την αμερικανική στρατιωτική τεχνολογία.

«Μια τέτοια απόφαση θα έστελνε επίσης λάθος μήνυμα στους συμμάχους και τους εταίρους της Αμερικής. Βασικοί εταίροι των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, έχουν σταθερά ευθυγραμμιστεί στην υποστήριξη των συμφερόντων ασφαλείας των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η χορήγηση πρόσβασης στην Άγκυρα σε προηγμένα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη παρά τη συμπεριφορά της θα υπονόμευε αυτές τις συνεργασίες και θα ενθάρρυνε την Τουρκία να εντείνει την επιθετική της συμπεριφορά στην περιοχή, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την περιφερειακή σταθερότητα για την οποία έχουμε εργαστεί τόσο σκληρά», αναφέρεται στην επιστολή, JPost.

Στην επιστολή που εστάλη στον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και στον Υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγσεθ, οι εκπρόσωποι του Κογκρέσου  υποστήριξαν ότι η προώθηση της πώλησης θα έθετε σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, θα αποδυνάμωνε την εμπιστοσύνη μεταξύ βασικών περιφερειακών συμμάχων και θα ανταμείβε την Τουρκία παρά τις μακροχρόνιες ανησυχίες για τους αμυντικούς δεσμούς της με τη Μόσχα.

I agree. We can't turn a blind eye as our brothers and sisters in faith face martyrdom for proclaiming the name of Christ.

We must designate Nigeria a Country of Particular Concern.

— Rep. Riley M. Moore (@RepRileyMoore) October 6, 2025

Η επιστολή των εκπροσώπων του Κογκρέσου προειδοποίησε περαιτέρω ότι το ρωσικό αμυντικό σύστημα «αποτελεί άμεση απειλή για τα αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων των F-16 και F-35, επιτρέποντας στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες να αποκτήσουν πληροφορίες για ευαίσθητες αμερικανικές τεχνολογίες εάν αυτά τα συστήματα λειτουργούν παράλληλα».

Οι εκπρόσωποι του Κογκρέσου προειδοποιούν επίσης ότι η έγκριση της πώλησης θα υπονόμευε την αξιοπιστία των ΗΠΑ έναντι των συμμάχων που έχουν υποστηρίξει σταθερά τα στρατηγικά συμφέροντα της Ουάσιγκτον στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Μια τέτοια απόφαση θα έστελνε επίσης λάθος μήνυμα στους συμμάχους και τους εταίρους της Αμερικής. Βασικοί εταίροι των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, έχουν σταθερά ευθυγραμμιστεί και υποστηρίξει τα συμφέροντα ασφαλείας των ΗΠΑ.

Η χορήγηση πρόσβασης στην Άγκυρα σε προηγμένα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη παρά τη συμπεριφορά της θα υπονόμευε αυτές τις συνεργασίες και θα ενθάρρυνε την Τουρκία να εντείνει την επιθετική της συμπεριφορά στην περιοχή, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την περιφερειακή σταθερότητα για την οποία έχουμε εργαστεί τόσο σκληρά», αναφέρεται στην επιστολή, σύμφωνα μεε την JPost.

Οι εκπρόσωποι του Κογκρέσου στην επιστολή τους τονίζουν επίσης τις επανειλημμένες απειλές του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά του Ισραήλ, τις οποίες ανέφερε ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου αυτής της εβδομάδας. «Σχεδόν δεν περνάει μέρα που ο Ερντογάν να μην ζητά την καταστροφή του Κράτους του Ισραήλ», δήλωσε ο Νετανιάχου την Κυριακή, σύμφωνα με την JPost.

«Λαμβάνουμε αυτά τα λόγια πολύ σοβαρά, γιατί αν έχουμε μάθει ένα πράγμα στην ιστορία του λαού μας, όταν κάποιος λέει ότι σκοπεύει να σας καταστρέψει, πάρτε τον σοβαρά. Παίρνουμε τα πράγματα σοβαρά και θα επιστήσουμε επίσης την προσοχή των Αμερικανών φίλων μας σε αυτές τις δηλώσεις. Δεν τους αγνοούμε».

Αργότερα την Κυριακή, ο βουλευτής Αμίτ Χαλεβί (Λικούντ) ζήτησε το κλείσιμο του τουρκικού προξενείου στην Ιερουσαλήμ. Ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει de facto πρεσβεία της Χαμάς.

«Το τουρκικό προξενείο πρέπει να απελαθεί από την Ιερουσαλήμ», είπε. «Αυτός ο εξτρεμιστής ισλαμιστής δικτάτορας (Ερντογάν), ο οποίος φιλοξενεί ανώτερους αξιωματούχους της Χαμάς στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη τόσο πριν όσο και μετά τις σφαγές της 7ης Οκτωβρίου, δεν μπορεί να του επιτραπεί να διευκολύνει την ατζέντα του εδώ.

»Αυτό που συμβαίνει μέσα σε αυτό το προξενείο είναι η άμεση, καθημερινή προώθηση και υποστήριξη της Χαμάς. Δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με ιστορικές θηριωδίες από έναν αιώνα πριν, αλλά και με μια γενοκτονική ατζέντα εναντίον του εβραϊκού κράτους σήμερα, την οποία η Τουρκία, υπό την ηγεσία του Ερντογάν, υποστηρίζει πλήρως και ολοκληρωτικά. Αυτό πρέπει να τελειώσει», ανέφερε ο βουλευτής του Λικούντ.

επιμέλεια σύνταξης: Σπύρος Γκανής

Η ισραηλινή κυβέρνηση αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο - Χαστούκι στην Τουρκία

Γιντεόν Σαάρ, Ισραηλινός ΥΠΕΞ: Το Ισραήλ εκπλήρωσε ηθικό χρέος αναγνωρίζοντας την ιστορική αλήθεια και απορρίπτοντας τις προσπάθειες άρνησής της.

Η απόφαση του Ισραήλ να την αναγνωρίσει ως γενοκτονία λαμβάνεται σε μια περίοδο επιδεινούμενων σχέσεων με την Τουρκία, οι οποίες είναι τεταμένες από το ξέσπασμα του πολέμου στη Γάζα τον Οκτώβριο του 2023.

Η απόφαση λαμβάνεται σε μια περίοδο έντασης ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ και θα πρέπει ακόμη να εγκριθεί από το κοινοβούλιο στο Τελ ΑβίΤο Ισραήλ αναγνώρισε ομόφωνα τις μαζικές σφαγές των Αρμενίων κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ως γενοκτονία, όπως τις αποκάλεσε.

Την κίνηση είχε εισηγηθεί ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γιδεόν Σαάρ και εγκρίθηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση την Κυριακή.

Γιντεόν Σαάρ: Το Ισραήλ εκπλήρωσε ηθικό χρέος αναγνωρίζοντας την ιστορική αλήθεια και απορρίπτοντας τις προσπάθειες άρνησής της.

Σε ανάρτηση στην πλατφόρμα X, ο Σαάρ ευχαρίστησε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για τη στήριξή του στο ζήτημα και δήλωσε ότι το Ισραήλ «εξόφλησε ένα ηθικό χρέος, αναγνωρίζοντας την ιστορική αλήθεια και απορρίπτοντας τις προσπάθειες άρνησής της».

It's never too late to do the right thing.

I thank @IsraeliPM Netanyahu for his support, and the government ministers for their unanimous approval of the resolution I initiated for Israel's recognition of the Armenian Genocide.

Thus, Israel joins 32 countries that have… pic.twitter.com/SHZ5v58U6G

— Gideon Sa'ar | גדעון סער (@gidonsaar) June 28, 2026

Η γενοκτονία των Αρμενίων αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση και εκτόπιση των Αρμενίων χριστιανών που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από την άνοιξη του 1915 έως το φθινόπωρο του 1916. Σύμφωνα με το Μουσείο Μνήμης Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών, εκτιμάται ότι ως συνέπεια έχασαν τη ζωή τους μεταξύ 664.000 και 1,2 εκατομμυρίων Αρμενίων.

Η απόφαση του Ισραήλ να την αναγνωρίσει ως γενοκτονία λαμβάνεται σε μια περίοδο επιδεινούμενων σχέσεων με την Τουρκία, οι οποίες είναι τεταμένες από το ξέσπασμα του πολέμου στη Γάζα τον Οκτώβριο του 2023.

Η Τουρκία έχει αντισταθεί στις εκκλήσεις να αναγνωρίσει τις σφαγές των Αρμενίων ως γενοκτονία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν αναγνωρίσει τις σφαγές ως γενοκτονία.

«Η αρμενική γενοκτονία παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο μιας θεσμοθετημένης εκστρατείας άρνησης και υποβάθμισης, που περιλαμβάνει μια χειραγωγική παραχάραξη της ιστορίας, κυρίως από την τουρκική κυβέρνηση», δήλωσε ο Σαάρ σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, σύμφωνα με δελτίο τύπου που εξέδωσε το γραφείο του. «Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα το Ισραήλ, ως εβραϊκό κράτος, να υιοθετήσει επισήμως αυτή τη θέση».

Η απόφαση εξακολουθεί να χρειάζεται κύρωση από το κοινοβούλιο.

Ισλαμικό μπλοκ άμυνας με Πακιστάν, Τουρκία, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία και Ιράν

Η ιρανική πρόταση για ένα ισλαμικό μπλοκ άμυνας με το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία και Ιράν στοχεύει στη δημιουργία ενός πρωτόγνωρου μηχανισμού στρατιωτικής συνεργασίας.

Στόχος της δημιουργίας του Ισλαμικού μπλοκ άμυνας είναι η μείωση της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και ο έλεγχος ζωτικών θαλάσσιων διαδρομών, όπως η Διώρυγα του Σουέζ και το Στενό του Ορμούζ, καθώς και η ένωση ιστορικών αντιπάλων του Ισραήλ, σημείο που τόνισε ο προσωρινός υπουργός Άμυνας του Ιράν, Ματζίντ Ιμπν αλ Ρέζα, σε συνάντηση στο Πακιστάν...

 

Το Ιράν πρότεινε στο Πακιστάν τη δημιουργία ενός περιφερειακού ισλαμικού μπλοκ άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας, το οποίο στην πράξη θα λειτουργούσε ως στρατιωτική κορυφαία συνάντηση μεταξύ αυτών των χωρών. Προς το παρόν, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία διαθέτουν ήδη συμφωνία αμοιβαίας άμυνας.

Η ιρανική πρόταση για ένα ισλαμικό μπλοκ άμυνας με το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία στοχεύει στη δημιουργία ενός πρωτόγνωρου μηχανισμού στρατιωτικής συνεργασίας. Το μπλοκ θα ένωνε την πυρηνική αποτροπή του Πακιστάν, την τεχνολογική ισχύ της Τουρκίας, τον αιγυπτιακό Στρατό, τα πετρόδολαρα της Σαουδικής Αραβίας και τους ιρανικούς πυραύλους. 

Ο στόχος είναι η μείωση της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και ο έλεγχος ζωτικών θαλάσσιων διαδρομών, όπως η Διώρυγα του Σουέζ και το Στενό του Ορμούζ, καθώς και η ένωση ιστορικών αντιπάλων του Ισραήλ, σημείο που τόνισε ο προσωρινός υπουργός Άμυνας του Ιράν, Ματζίντ Ιμπν αλ Ρέζα, σε συνάντηση στο Πακιστάν. 

Ωστόσο, το σχέδιο αντιμετωπίζει σύνθετα εμπόδια, όπως οι δεσμοί της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ και η ιστορική γεωπολιτική και θρησκευτική αντιπαλότητα σουνιτών και σιιτών μεταξύ Τεχεράνης και Ριάντ.

🇮🇷 O Irã propôs ao Paquistão a criação de um bloco de defesa regional islâmico, incluindo a Turquia, Egito e Arábia Saudita, que na prática serviria como uma cúpula militar entre esses países. Atualmente, Paquistão e Arábia Saudita já possuem um acordo de defesa mútua.

A… pic.twitter.com/BsBPhZ0w9F

— Análise Geopolítica (@AnaliseGeopol) June 24, 2026

Παρέμβαση του Αμερικανο-Ελληνικού Ινστιτούτου (AHI) στον πρόεδρο των ΗΠΑ κατά της πώλησης κινητήρων GE-F110 & μαχητικών F-35 στην Τουρκία

Το Αμερικανικό-Ελληνικό Ινστιτούτο (ΑΗΙ) ζητάει από τον Τραμπ να μπλοκάρει τα «δώρα» προς την Τουρκία...

Την έντονη αντίθεσή του στην προωθούμενη πώληση αμερικανικών κινητήρων F110 στην Τουρκία, αλλά και σε οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την απόκτηση μαχητικών F-35 από την Άγκυρα, εκφράζει το American Hellenic Institute με επιστολή του προς τον πρόεδρο τω ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Την αντίθεσή του στην προτεινόμενη πώληση κινητήρων GE F110 στην Τουρκία για το μαχητικό αεροσκάφος KAAN, καθώς και σε οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να οδηγήσει στην απόκτηση F-35 από την 'Αγκυρα, εκφράζει το Αμερικανικό-Ελληνικό Ινστιτούτο (ΑΗΙ) με επιστολή του προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Στην επιστολή, με ημερομηνία 26 Ιουνίου 2026, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του AHI, Νικ Λαριγκάκης, καλεί την αμερικανική κυβέρνηση να σταματήσει την προτεινόμενη πώληση αμυντικού υλικού, να σεβαστεί τον συνταγματικό ρόλο ελέγχου του Κογκρέσου και να διασφαλίσει ότι η Τουρκία δεν θα αποκτήσει τα F-35 όσο δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία για την εθνική ασφάλεια.

Η επιστολή κοινοποιήθηκε στον υπουργό 'Αμυνας Πιτ Χέγκσεθ, στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, στον αναπληρωτή βοηθό υπουργό Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις Ντάνιελ Λότον και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

Το AHI συνδέει την υπόθεση των κινητήρων για το KAAN με το ευρύτερο ζήτημα των S-400 και της απομάκρυνσης της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35. Στην επιστολή υπενθυμίζεται ότι η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ είχε επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία βάσει του νόμου CAATSA, μετά την απόφαση της 'Αγκυρας να αποκτήσει το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400.

«Η κυβέρνησή σας κατέληξε στο σωστό συμπέρασμα το 2020 και σας καλούμε με σεβασμό να εμείνετε σε αυτή τη θέση», αναφέρεται στην επιστολή. Το AHI σημειώνει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε, καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει το ρωσικό σύστημα, καθώς οι ανησυχίες εθνικής ασφάλειας που οδήγησαν στην επιβολή των κυρώσεων παραμένουν ανεπίλυτες.

Στο ίδιο πλαίσιο, το Ινστιτούτο προειδοποιεί ότι η προώθηση πολιτικών που θα υπονόμευαν τις κυρώσεις θα αποδυνάμωνε και το νομικό πλαίσιο βάσει του οποίου αυτές επιβλήθηκαν.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον ρόλο του Κογκρέσου. Σύμφωνα με την επιστολή, παρότι η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε επίσημη κοινοποίηση προς το Κογκρέσο για την προτεινόμενη πώληση, δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η διαδικασία προχωρά παρά τις αντιρρήσεις ηγετικών στελεχών του Κογκρέσου και χωρίς την τήρηση της παγιωμένης διαδικασίας διαβούλευσης που παραδοσιακά διέπει τις μεγάλες πωλήσεις οπλικών συστημάτων.

Υπό αυτό το πρίσμα, το AHI τονίζει ότι οι συνταγματικές αρμοδιότητες ελέγχου του Κογκρέσου αποτελούν ουσιώδη ασφαλιστική δικλείδα στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών και πρέπει να γίνονται πλήρως σεβαστές.

Στην επιστολή ασκείται επίσης ευρύτερη κριτική στην τουρκική στάση. Το Ινστιτούτο υποστηρίζει ότι η συμπεριφορά της Τουρκίας επί σειρά ετών δείχνει πως δεν αποτελεί αξιόπιστο σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, επικαλούμενο την παράνομη κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, τους δεσμούς της 'Αγκυρας με τη Ρωσία, καθώς και τη στάση της έναντι αποσταθεροποιητικών παραγόντων στη Μέση Ανατολή, όπως για παράδειγμα η Χαμάς.

Το AHI κάνει ακόμη αναφορά στη συνεχιζόμενη δίωξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εντάσσοντας το ζήτημα στο ευρύτερο πλαίσιο των παραβιάσεων διεθνών κανόνων και της αμερικανικής νομοθεσίας. «Η επιβράβευση μιας τέτοιας συμπεριφοράς με διευρυμένη αμυντική συνεργασία στέλνει λάθος μήνυμα τόσο στους συμμάχους όσο και στους αντιπάλους μας», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην επιστολή.

Το Αμερικανικό Ελληνικό Ινστιτούτο αντιπαραβάλλει την τουρκική στάση με τις στρατηγικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και άλλους δημοκρατικούς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι οι σχέσεις αυτές έχουν ωφελήσει την Ουάσιγκτον και πρέπει να συνεχίσουν να ενισχύονται σε μια περίοδο αυξανόμενης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.

Καταλήγοντας, το AHI καλεί την κυβέρνηση Τραμπ να αναστρέψει την τρέχουσα κατεύθυνση της πολιτικής της έναντι της Τουρκίας, να προασπίσει το κράτος δικαίου, να σεβαστεί τον ρόλο του Κογκρέσου και να αποτρέψει οποιαδήποτε απόκτηση των F-35 από την 'Αγκυρα προτού ικανοποιηθούν πλήρως οι προϋποθέσεις που έχουν επιβληθεί από την αμερικανική νομοθεσία.

Ακολουθεί η επιστολή του Προέδρου του Αμερικανo-Ελληνικού Ινστιτούτου (AHI), Νικ. Λαριγκάκη, στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

πηγή: americanhellenicinstitute.org