Ο Πρόεδρος Τραμπ πλήττει 60 οικονομίες με νέους δασμούς (vid)

Οι δασμοί που κυμαίνονται από 10%-12,5%, που τίθενται σε ισχύ την Παρασκευή, αποτελούν την τελευταία προσπάθεια του προέδρου των ΗΠΑ να παρακάμψει το Κογκρέσο.

   Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων του Καναδά, του Μεξικού και της Κίνας, συμπεριλήφθηκαν στις περισσότερες από 60 χώρες που θα αντιμετωπίσουν τους τελευταίους δασμούς. Θα επηρεαστούν επίσης το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, η Ινδία και οι 27 χώρες που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Λίγο πριν λήξει ένας προσωρινός δασμός στις παγκόσμιες εισαγωγές, η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε νέο κύμα δασμών σε περισσότερες από 80 χώρες αργά την Πέμπτη, που κυμαίνονται από 10% έως 12,5%. Οι νέοι δασμοί τίθενται σε ισχύ το πρωί της Παρασκευής.

Είναι η τελευταία προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να συνεχίσει να επιβάλλει παγκόσμιους δασμούς χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου, παρά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου τον Φεβρουάριο που διαπίστωσε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε χρησιμοποιήσει παράνομα την εκτελεστική του εξουσία για να εφαρμόσει τις παγκόσμιες εμπορικές του πολιτικές. Ο Τραμπ υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι οι ΗΠΑ πληρώνουν περισσότερα από το δίκαιο μερίδιό τους σε δασμούς και ότι οι αυξημένοι δασμοί είναι απαραίτητοι για την τόνωση της αμερικανικής μεταποίησης και των θέσεων εργασίας.

Να τι πρέπει να γνωρίζετε για τον τελευταίο γύρο δασμών του Τραμπ.

Ποιες χώρες επηρεάζονται;

Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ, σύμφωνα με την GARDIAN, συμπεριλαμβανομένων του Καναδά, του Μεξικού και της Κίνας, συμπεριλήφθηκαν στις περισσότερες από 60 χώρες που θα αντιμετωπίσουν τους τελευταίους δασμούς. Θα επηρεαστούν επίσης το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, η Ινδία και οι 27 χώρες που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όλες αυτές οι χώρες ερευνήθηκαν για τις εργασιακές τους πρακτικές, σύμφωνα με το γραφείο του εμπορικού αντιπροσώπου των ΗΠΑ, ο οποίος προφανώς προσδιόρισε εάν ουσιαστικά εμπόδιζαν την εισαγωγή στις ΗΠΑ αγαθών που είχαν παραχθεί με καταναγκαστική εργασία.

Πόσα θα πρέπει να πληρώσουν;

Αυτές οι χώρες θα υπόκεινται σε δασμό είτε 10% είτε 12,5%.

Οι εμπορικοί εταίροι που θα υπόκεινται σε δασμό 10% είναι όσοι «έχουν αναλάβει δεσμεύσεις να υιοθετήσουν και να επιβάλουν αποτελεσματικά τις απαγορεύσεις εισαγωγής καταναγκαστικής εργασίας», δήλωσε ο εμπορικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ. Σε αυτούς περιλαμβάνονται ο Καναδάς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ινδία, το Μεξικό και το Ηνωμένο Βασίλειο. Όσοι «δεν έχουν υιοθετήσει απαγόρευση εισαγωγής καταναγκαστικής εργασίας», συμπεριλαμβανομένων της Αυστραλίας, της Βραζιλίας, της Κίνας και της Ιαπωνίας, θα υπόκεινται σε δασμό 12,5%.

Δασμολογικοί Συντελεστές των ΗΠΑ ανά Χώρα

Τι αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο για τους δασμούς;

Τον Φεβρουάριο, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε με ψήφους 6-3 ότι ο νόμος του 1977 που είχε επικαλεστεί ο Τραμπ ένα χρόνο νωρίτερα δεν αποτελούσε επαρκή νομική δικαιολόγηση για τους δασμούς του προέδρου για την «Ημέρα της Απελευθέρωσης». Ο νόμος είχε σχεδιαστεί για να παραχωρήσει στον πρόεδρο μεγαλύτερη εξουσία κατά τη διάρκεια εθνικής έκτακτης ανάγκης για τη ρύθμιση του διεθνούς εμπορίου, αλλά το δικαστήριο δήλωσε ότι η εξουσία θέσπισης νόμων σε περιόδους ειρήνης ανήκει αποκλειστικά στο Κογκρέσο.

«Και έδωσαν στο Κογκρέσο «μόνο του... πρόσβαση στις τσέπες του λαού»», αναφέρει η γνώμη της πλειοψηφίας. «Οι Συντάκτες δεν παραχώρησαν κανένα μέρος της φορολογικής εξουσίας στην εκτελεστική εξουσία».

Είναι νόμιμοι οι τελευταίοι δασμοί;

Ακόμα και αφού το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι πολλοί από τους δασμούς του Τραμπ ήταν παράνομοι, η κυβέρνηση άφησε να εννοηθεί ότι ήταν αποφασισμένη να βρει μια εναλλακτική λύση για να καταστήσει τους δασμούς μόνιμους. Ο Τραμπ εξέδωσε αμέσως έναν παγκόσμιο δασμό 10% διάρκειας 150 ημερών βάσει του άρθρου 122 του Εμπορικού Νόμου του 1974, μετά την απόφαση του δικαστηρίου, η οποία είχε προγραμματιστεί να λήξει στις 12:01 π.μ., στις 24 Ιουλίου.

Οι τελευταίοι δασμοί εμπίπτουν στο άρθρο 301 του Εμπορικού Νόμου του 1974, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί με φειδώ πριν από την προεδρία του Τραμπ. Επιτρέπει στον πρόεδρο να επιβάλλει δασμούς εάν ο εμπορικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ έχει διεξάγει τις απαιτούμενες έρευνες και έχει βρει επαρκή στοιχεία για αθέμιτες εργασιακές πρακτικές που επηρεάζουν το αμερικανικό εμπόριο.

Είναι πιθανό ότι οι τελευταίοι δασμοί θα αμφισβητηθούν στο δικαστήριο. Ο Άλαν Γουλφ, ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Peterson και πρώην αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, έγραψε σε ανάλυσή του την Πέμπτη ότι «οι νέοι δασμοί θα αποτελούσαν άλλη μια περίπτωση προεδρικής υπέρβασης».

«Εάν αμφισβητηθούν στο δικαστήριο, το ανώτατο δικαστήριο πιθανότατα θα τις ανέτρεπε», πρόσθεσε.

Πώς έχουν επηρεάσει οι δασμοί τους Αμερικανούς;

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης εκτίμησε ότι το 90% του οικονομικού βάρους που επιβλήθηκε από τους δασμούς μετακυλίστηκε στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, παρόλο που η κυβέρνηση Τραμπ έχει υποστηρίξει ότι αυτοί ωφέλησαν τους Αμερικανούς.

Η δασμολογική πολιτική έχει επίσης αποδειχθεί μη δημοφιλής μεταξύ πολλών Αμερικανών, συμπεριλαμβανομένων των Ρεπουμπλικανών. Μια πρόσφατη έρευνα της Harris Poll διαπίστωσε ότι το 72% των Αμερικανών πιστεύει ότι οι δασμοί έχουν επηρεάσει αρνητικά τους καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένου του 64% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων.

Για ορισμένες αμερικανικές μικρές επιχειρήσεις, ωστόσο, οι δασμοί έχουν καταστεί πλέον ασήμαντο ζήτημα σε σύγκριση με άλλες πιεστικές ανησυχίες για την οικονομία, συμπεριλαμβανομένου του υψηλότερου κόστους και της τεχνητής νοημοσύνης. Από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση έχει επίσης επιστρέψει στις εταιρείες δεκάδες δισεκατομμύρια από τα έσοδα από τους δασμούς.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ψηφιακό ευρώ / Η ΕΚΤ επέλεξε 36 παρόχους πληρωμών για το πιλοτικό ψηφιακό ευρώ καθώς το σχέδιο προχωρά

Στόχος του πιλοτικού προγράμματος είναι να αξιολογήσει την τεχνική υποδομή, τις λειτουργικές διαδικασίες και την εμπειρία χρήστη του ψηφιακού ευρώ, επιτρέποντας τη δοκιμή πληρωμών μεταξύ ιδιωτών και μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων...

Στους επιλεγμένους από την ΕΚΤ παρόχους περιλαμβάνονται παραδοσιακές τράπεζες, ψηφιακές τράπεζες και εταιρείες πληρωμών, με ορισμένους από τους μεγαλύτερους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της Ευρώπης ανάμεσα στους συμμετέχοντες, όπως οι Deutsche Bank, UniCredit, Revolut, Adyen και Stripe.

Η ΕΚΤ επέλεξε 36 παρόχους πληρωμών για πιλοτική δοκιμή του ψηφιακού ευρώ από το 2027, στο πλαίσιο προσπάθειας της ΕΕ για μείωση της εξάρτησης από ξένα δίκτυα πληρωμών.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), σύμφωνα μe το euronews, πέρασε την πρωτοβουλία για το ψηφιακό ευρώ στην επόμενη φάση υλοποίησης την Τρίτη, ορίζοντας 36 παρόχους υπηρεσιών πληρωμών για να συμβάλουν στη δοκιμή του μελλοντικού νομίσματος σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας που θα ξεκινήσει στο δεύτερο εξάμηνο του 2027.

Σύμφωνα με την ΕΚΤ, οι συμμετέχοντες επελέγησαν ανάμεσα σε περισσότερους από 50 υποψήφιους από όλη τη ζώνη του ευρώ και θα συνεργαστούν με την ΕΚΤ και 19 από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες της ζώνης, με εξαίρεση τη Βουλγαρία και τη Μάλτα, σε μια δοκιμή διάρκειας 12 μηνών.

Στόχος του πιλοτικού προγράμματος είναι να αξιολογήσει την τεχνική υποδομή, τις λειτουργικές διαδικασίες και την εμπειρία χρήστη του ψηφιακού ευρώ, επιτρέποντας τη δοκιμή πληρωμών μεταξύ ιδιωτών και μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων, τόσο σε διαδικτυακό όσο και σε περιβάλλον εκτός σύνδεσης, πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για την έκδοση του νομίσματος.

Η ανακοίνωση φέρνει το ψηφιακό ευρώ πιο κοντά σε πρακτικές δοκιμές με καταναλωτές, εμπόρους και παρόχους πληρωμών, καθιστώντας την ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα του έργου από τότε που η ΕΚΤ ξεκίνησε τη φάση προετοιμασίας στα τέλη του 2023.

Στους επιλεγμένους παρόχους περιλαμβάνονται παραδοσιακές τράπεζες, ψηφιακές τράπεζες και εταιρείες πληρωμών, με ορισμένους από τους μεγαλύτερους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της Ευρώπης ανάμεσα στους συμμετέχοντες, όπως οι Deutsche Bank, UniCredit, Revolut, Adyen και Stripe.

Ο Πιέρο Τσιπολόνι, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, δήλωσε ότι το επίπεδο ενδιαφέροντος δείχνει πως ο κλάδος πληρωμών είναι έτοιμος να συμβάλει στη διαμόρφωση της επόμενης φάσης του έργου.

«Το έντονο ενδιαφέρον της αγοράς για το πιλοτικό πρόγραμμα δείχνει την ετοιμότητα του ιδιωτικού τομέα να συμμετάσχει ενεργά και να προχωρήσει γρήγορα με το έργο του ψηφιακού ευρώ, ώστε να ενισχυθεί το ευρωπαϊκό τοπίο πληρωμών», ανέφερε ο Τσιπολόνι.

Ο Πιέρο Τσιπολόνι, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, σε προηγούμενη ομιλία του.

«Προσβλέπουμε σε ακόμη στενότερη συνεργασία, καθώς θα δουλεύουμε και θα μαθαίνουμε μαζί με τους ευρωπαίους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών για την ανάπτυξη ενός ασφαλούς, αποδοτικού και χωρίς αποκλεισμούς ψηφιακού ευρώ», κατέληξε ο Τσιπολόνι.

Η νομοθετική έγκριση παραμένει το καθοριστικό ορόσημο

Το πιλοτικό πρόγραμμα ξεκινά ενώ συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη νομοθεσία που θα θεσπίσει τη νομική βάση για ένα ψηφιακό ευρώ.

Η ΕΚΤ έχει επανειλημμένα τονίσει ότι δεν μπορεί να εκδώσει το νόμισμα εάν η νομοθεσία δεν εγκριθεί από τους νομοθέτες της ΕΕ.

Με βάση τον τρέχοντα σχεδιασμό, η επίσημη έγκριση προβλέπεται για το 2027, ακολουθούμενη από την ολοκλήρωση του πιλοτικού προγράμματος και μια πιθανή δημόσια κυκλοφορία το 2029, αν και αυτά τα χρονοδιαγράμματα εξακολουθούν να εξαρτώνται από τη νομοθετική διαδικασία.

Το ψηφιακό ευρώ θα είναι διαθέσιμο δωρεάν στους καταναλωτές μέσω εποπτευόμενων παρόχων πληρωμών, και η ΕΚΤ έχει επανειλημμένα επιχειρήσει να αντικρούσει ανησυχίες ότι θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξαφάνιση των μετρητών ή στην αποδυνάμωση της προστασίας της ιδιωτικότητας.

Σύμφωνα με το ισχύον σχέδιο για την κυκλοφορία, το ψηφιακό ευρώ δεν θα αποφέρει τόκους και τα υπόλοιπα θα πιθανότατα περιορίζονται με όρια, ώστε να αποφεύγονται σημαντικές εκροές από τις καταθέσεις στις εμπορικές τράπεζες.

Τι είναι ψηφιακό ευρώ

Το ψηφιακό ευρώ θα είναι ένα ηλεκτρονικό μέσο πληρωμής, διαθέσιμο προς χρήση σε όλους χωρίς χρέωση. Όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται τα μετρητά σήμερα..

Το ψηφιακό ευρώ είναι ένα νέο ψηφιακό νόμισμα που εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και θα λειτουργεί συμπληρωματικά με τα μετρητά, προσφέροντας ασφαλείς και δωρεάν συναλλαγές παντού στη ζώνη του ευρώ.

Το έργο βρίσκεται σε φάση προετοιμασίας με ορίζοντα κυκλοφορίας το 2029. ΤΑ ΝΕΑ Έρχεται το ψηφιακό ευρώ - tanea, έχοντας εξασφαλίσει πολιτική στήριξη και επιλέγοντας ήδη 36 παρόχους πληρωμών για το επερχόμενο πιλοτικό πρόγραμμα Ψηφιακό ευρώ: Η ΕΚΤ επέλεξε 36 παρόχους για το πιλοτικό πρόγραμμα του 2027.

Βασικά χαρακτηριστικά:

• Δωρεάν και Καθολικό: Θα είναι διαθέσιμο σε όλους τους πολίτες και τις επιχειρήσεις χωρίς καμία χρέωση Το ψηφιακό ευρώ - European Central Bank.
• Ιδιωτικότητα: Θα επιτρέπει συναλλαγές τόσο online όσο και offline (χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο), προσφέροντας επίπεδο ιδιωτικότητας αντίστοιχο με τα παραδοσιακά μετρητά Ψηφιακό ευρώ: Τι είναι και τι ζητούν οι καταναλωτές | Ένωση Καταναλωτών.
• Όχι προγραμματιζόμενο χρήμα: Δεν θα είναι "προγραμματισμένο" χρήμα, δηλαδή τα χρήματά σας δεν θα έχουν περιορισμούς στη διάρκεια ή στον σκοπό χρήσης τους (όπως συμβαίνει με τα vouchers ή τις δωροεπιταγές) Πώς θα λειτουργεί το ψηφιακό ευρώ; - European Central Bank.

Μπορείτε να ενημερώνεστε αναλυτικά για την πορεία της εξέλιξής του απευθείας από τον επίσημο κόμβο της Τράπεζας της Ελλάδος.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν σχεδόν 5% καθώς οι επιθέσεις ΗΠΑ-Ιράν αυξάνουν τους φόβους για τα στενά του Ορμούζ

Η τιμή του αργού πετρελαίου ανεβαίνει περίπου στα 80 δολάρια το βαρέλι, μετά την ανακοίνωση του Ιράν για επ' αόριστον κλείσιμο στρατηγικής πλωτής οδού.

Αν η ένταση συνεχιστεί ή υπάρξει πραγματική διακοπή της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ, είναι πιθανό να αυξηθούν και οι τιμές των καυσίμων (βενζίνη και πετρέλαιο κίνησης/θέρμανσης) τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες...

Η τιμή πετρελαίου κινείται ανοδικά μετά την επανέναρξη των συγκρούσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και το νέο μπλοκάρισμα της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Η αναζωπύρωση του γεωπολιτικού κινδύνου επαναφέρει στο προσκήνιο τον πιο κρίσιμο «λαιμό μπουκαλιού» της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς.

Οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν σήμερα λόγω της αναζωπύρωσης των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και των ανησυχιών για πιθανές διαταραχές στη διέλευση πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ, από όπου περνά περίπου το 20% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου.

Οι βασικές επιπτώσεις είναι:

• Η τιμή του Brent κινήθηκε προς τα 78–79 δολάρια το βαρέλι.
• Το αμερικανικό αργό (WTI) ανέβηκε πάνω από τα 73 δολάρια το βαρέλι.
• Οι αγορές προεξοφλούν κίνδυνο περιορισμού της προσφοράς, ακόμη κι αν δεν έχει διακοπεί πλήρως η ροή πετρελαίου.

Αν η ένταση συνεχιστεί ή υπάρξει πραγματική διακοπή της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ, είναι πιθανό να αυξηθούν και οι τιμές των καυσίμων (βενζίνη και πετρέλαιο κίνησης/θέρμανσης) τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδε

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι εξαπέλυσαν τον τέταρτο γύρο επιθέσεων εναντίον του Ιράν μέσα σε μια εβδομάδα την Κυριακή, σε αντίποινα για μια ιρανική επίθεση σε ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με κυπριακή σημαία.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ δήλωσε ότι έπληξε δεκάδες στόχους για να αποδυναμώσει την ικανότητα του Ιράν να απειλεί εμπορικά πλοία που διέρχονται από τη στρατηγική πλωτή οδό.

Το Ιράν, εν τω μεταξύ, δήλωσε ότι το Στενό του Ορμούζ θα παραμείνει κλειστό «μέχρι νεωτέρας», αν και η CENTCOM απέρριψε τον ισχυρισμό.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσε νωρίς τη Δευτέρα ότι έπληξε δύο στρατιωτικές βάσεις στο Κουβέιτ, ισχυριζόμενο ότι προκάλεσε ζημιές σε δεξαμενές καυσίμων, συστήματα αεράμυνας Patriot και εξοπλισμό ραντάρ.

Η Τεχεράνη ανέφερε επίσης ότι επιτέθηκε σε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε αρκετές χώρες του Κόλπου, ενώ αναφέρθηκαν εκρήξεις στο λιμάνι Μπαντάρ Αμπάς, στο νότιο Ιράν, λίγο πριν η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοινώσει την ολοκλήρωση των τελευταίων επιδρομών της.

Ο στρατός του Ιράν ισχυρίστηκε αργότερα ότι κατέρριψε ένα αμερικανικό drone πάνω από το Μπαντάρ Αμπάς.

Οι τιμές του πετρελαίου έχουν ανακάμψει από την περασμένη εβδομάδα, καθώς οι ανανεωμένες εχθροπραξίες ανέστρεψαν μέρος των απωλειών που προκλήθηκαν από μια ενδιάμεση συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν, η οποία είχε αυξήσει τις προσδοκίες για ασφαλέστερη διέλευση μέσω του Στενού του Ορμούζ και για αυξημένη περιφερειακή ενεργειακή τροφοδοσία.

Η τελευταία κλιμάκωση έχει επίσης αποδυναμώσει τις ελπίδες για ανανέωση των διαπραγματεύσεων, με την Τεχεράνη να απαιτεί από την Ουάσινγκτον να εκπληρώσει πρώτα προηγούμενες δεσμεύσεις σχετικά με τη ναυσιπλοΐα μέσω του Στενού του Ορμούζ και τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου.

Reuters / Ένα εκατομμύριο «παλιά» δάνεια επιβραδύνουν την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας

Περίπου 75 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν το ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας, έχουν μπλοκαριστεί λόγω νομικών διαφορών ή καθυστερήσεων στους διακανονισμούς από τους φορείς παροχής υπηρεσιών.

To Reuters σε άρθρο του αποτυπώνει την οικονομική ασφυξία που βιώνουν οι κατόχοι των κόκκινων δανείων συνολικής αξίας περίπου 110 δισ. ευρώ που πλέον ανήκουν σε εξειδικευμένες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Πιο συγκεκριμένα 75 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τρίτο του ελληνικού ΑΕΠ, παραμένουν δεσμευμένα  είτε λόγω αναμονής δικαστικών αποφάσεων είτε λόγω καθυστερήσεων στις διαδικασίες διευθέτησης  μεταξύ των δανειοληπτών και εταιρειών διαχείρισης.

1,5 εκατομμύριο πολίτες, σχεδόν το ένα τέταρτο του ενήλικου πληθυσμού της χώρας, παραμένουν αποκλεισμένοι από το τραπεζικό σύστημα

To Reuters σε άρθρο του αποτυπώνει την οικονομική ασφυξία που βιώνουν οι κατόχοι των κόκκινων δανείων συνολικής αξίας περίπου 110 δισ. ευρώ που πλέον ανήκουν σε εξειδικευμένες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Πιο συγκεκριμένα 75 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τρίτο του ελληνικού ΑΕΠ, παραμένουν δεσμευμένα  είτε λόγω αναμονής δικαστικών αποφάσεων είτε λόγω καθυστερήσεων στις διαδικασίες διευθέτησης  μεταξύ των δανειοληπτών και εταιρειών διαχείρισης.

Στο άρθρο του Reuters επισημαίνεται ότι αυτά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια υπονομεύουν τελικά την ανάκαμψη καθώς δεν δύναται να υπάρξει χρηματοδότηση  είτε για την αγορά ακινήτων είτε για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε επένδυσης εάν πρώτα δεν διευθετηθούν  παλιές οφειλές.  Και αυτή η διευθέτηση δύναται να διαρκέσει για χρόνια. 

Αναλυτικά το άρθρο του Reuters

Όταν ξέσπασε η κρίση χρέους στην Ελλάδα το 2009, ο Γιώργος, ιδιοκτήτης ενός κοσμηματοπωλείου έξω από την Αθήνα, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα νέο δάνειο 100.000 ευρώ, ακριβώς τη στιγμή που ο κύκλος εργασιών της επιχείρησής του μειώθηκε κατακόρυφα.

Καθώς ο ελληνικός χρηματοπιστωτικός τομέας κατέρρευσε, το δάνειο μεταβιβάστηκε από τράπεζα σε τράπεζα προτού καταλήξει σε μια εταιρεία διαχείρισης πιστώσεων που αρνήθηκε το αίτημά του να πληρώσει σε πιο προσιτές δόσεις. Η διαφορά κατέληξε στο δικαστήριο, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα, κολλημένη σε ένα νομικό σύστημα που κατακλύζεται από εκατοντάδες χιλιάδες παρόμοιες υποθέσεις.

Ενώ περιμένει, το χρέος του Γιώργου έχει διπλασιαστεί λόγω των απλήρωτων τόκων.

«Έχω ένα σχοινί γύρω από το λαιμό μου εδώ και 16 χρόνια. Είμαι παγιδευμένος», είπε ο Γιώργος, ο οποίος ζήτησε από το Reuters να μην χρησιμοποιήσει το πλήρες όνομά του, φοβούμενος ότι αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει την κατάστασή του. «Δεν μπορώ να πάρω νέο δάνειο για να πληρώσω το παλιό, να επενδύσω στην επιχείρησή μου ή ακόμα και να εκδώσω πιστωτική κάρτα».

ΠΟΛΛΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟΚΟΠΗΚΑΝ ΑΠΟ ΠΙΣΤΩΣΗ

Η Ελλάδα έχει ανακάμψει δυναμικά από την κρίση τα τελευταία χρόνια και ο ρυθμός ανάπτυξής της ξεπερνά πλέον τον μέσο όρο της ΕΕ. Ωστόσο, ένα βουνό από ανεξόφλητα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, όπως αυτό του Γιώργου, παρεμποδίζει σιωπηλά την πλήρη ανάκαμψη, επειδή οι υποψήφιοι ιδιοκτήτες κατοικιών ή επιχειρήσεις δεν μπορούν να δανειστούν ξανά μέχρι να εξοφληθούν τα παλιά δάνεια, κάτι που θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια, δήλωσαν οκτώ δανειολήπτες και έξι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και ειδικοί.

Ως αποτέλεσμα, 1,5 εκατομμύριο πολίτες, σχεδόν το ένα τέταρτο του ενήλικου πληθυσμού, εξακολουθούν να είναι αποκλεισμένοι από το τραπεζικό σύστημα - σχεδόν οι μισοί από τους οποίους είναι ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων - σύμφωνα με στοιχεία από την κυβέρνηση και τις εταιρείες παροχής υπηρεσιών.

Περίπου 75 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν το ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας, έχουν μπλοκαριστεί λόγω νομικών διαφορών ή καθυστερήσεων στους διακανονισμούς από τους φορείς παροχής υπηρεσιών.

«Μια οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί βιώσιμα εάν ένα τόσο μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν έχει πρόσβαση σε χρηματοδότηση, επενδυτικά μέσα, επιχειρηματικά δάνεια ή πιστωτικές κάρτες», δήλωσε η Νανά Παπαδογεωργάκη, δικηγόρος που εκπροσωπεί δεκάδες ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης δήλωσε στο Reuters ότι μια πρόσφατη μεταρρύθμιση του αστικού κώδικα και η πρόσληψη 1.000 επιπλέον δικαστών έχει μειώσει σημαντικά τους χρόνους διεκπεραίωσης. Ανέφερε ότι οι υποθέσεις χρειάζονται πλέον κατά μέσο όρο 315 ημέρες για να επιλυθούν, από 1.200 ημέρες πριν από δύο χρόνια. Τέτοια ανεξόφλητα δάνεια αναμένεται να έχουν διευθετηθεί έως το 2028, ανέφερε.

Αλλά οι αξιωματούχοι και οι ειδικοί λένε ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών εξοφλήσουν τα δάνεια.

«Εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστιες καθυστερήσεις – όχι 700 ημέρες αλλά πολύ περισσότερες, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να φτάσουν έως και τις 1.000 ημέρες», δήλωσε η Παπαδογεωργάκη. Υπάρχουν υποθέσεις που θα εξεταστούν στα δικαστήρια το 2035, είπε.

ΠΩΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΟΛΛΗΣΑΝ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Το 2015, η Ελλάδα, υπό την πίεση των διεθνών δανειστών, δημιούργησε ένα νομικό πλαίσιο που επιτρέπει στις τράπεζες να μεταφέρουν περισσότερο από το 90% των επισφαλών δανείων τους, ή 110 δισεκατομμύρια ευρώ, σε εξειδικευμένες εταιρείες εξυπηρέτησης πιστώσεων.

Ωστόσο, η αγορά επισφαλών δανείων δεν άρχισε να λειτουργεί για πέντε χρόνια, εν μέρει λόγω διοικητικών καθυστερήσεων. Οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών που αναδιαρθρώνουν δάνεια και ρευστοποιούν εξασφαλίσεις ακινήτων έγιναν στόχος λαϊκής οργής εν μέσω μιας περιόδου λιτότητας.

Η συντριπτική πλειοψηφία των δανειοληπτών χρησιμοποίησε ακίνητα ως εγγύηση, κυρίως κύριες κατοικίες που προστατεύονται από το νόμο. Με τον κίνδυνο να χάσουν τα σπίτια τους, πολλοί κατέφυγαν στα δικαστήρια.

«Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για την ταχεία διευθέτηση των επισφαλών δανείων», λέει η Θεώνη Αλαμπάση, γενική γραμματέας ιδιωτικού χρέους στο υπουργείο Οικονομικών.

Διεθνείς οργανισμοί όπως το ΔΝΤ και η ΕΕ, οι οποίοι διέσωσαν την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κρίσης, έχουν επανειλημμένα επικρίνει τη χώρα για τις καθυστερήσεις. Σε συνέντευξή του τον Μάρτιο, αξιωματούχος του ΔΝΤ δήλωσε ότι χρειάζονται μεταρρυθμίσεις .

Οι τεχνικοί λένε ότι φταίει το σύστημα.

«Όταν η δραστηριότητα των διαχειριστών δανείων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από νομικές διαδικασίες και συχνά από ασυνεπείς και αντικρουόμενες αποφάσεις, το αποτέλεσμα επηρεάζεται σημαντικά», δήλωσε στο Reuters ο Σύνδεσμος Διαχειριστών Δανείων Ελλάδος, ο οποίος περιλαμβάνει εταιρείες όπως η Do Value και η Intrum.

Εν τω μεταξύ, οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων δυσκολεύονται.

«Θα πεθάνουμε χωρίς ποτέ να αποπληρώσουμε τα χρέη μας», είπε ένας ιδιοκτήτης μικρού ξενοδοχείου στο νησί της Κρήτης, ο οποίος πήρε δάνειο περίπου 1,2 εκατομμυρίων ευρώ στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

«Ο πάροχος σέρβις μας ζητά να πληρώσουμε 2 εκατομμύρια ευρώ τα επόμενα δύο χρόνια. Δεν μπορούμε ούτε καν να αντικαταστήσουμε ένα παλιό κλιματιστικό.»

Επιμέλεια: Edward McAllister και Alex Richardson

 

Ινστιτούτο ΕΝΑ: Συζήτηση με θέμα «Η οικονομική σκέψη στην Ελλάδα» (vid0

Η οικονομική σκέψη στην Ελλάδα | Η συζήτηση στο ΕΝΑ με αφορμή το νέο βιβλίο του Μ. Ψαλιδόπουλου.

Το Ινστιτούτο ΕΝΑ διοργάνωσε συζήτηση με θέμα «Η οικονομική σκέψη στην Ελλάδα», με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Μιχάλη Ψαλιδόπουλου «Ιστορία της Οικονομικής Σκέψης στη Σύγχρονη Ελλάδα» - (Εκδόσεις Ευρασία).

Συμμετείχαν:

• Λόης Λαμπριανίδης, εκτελεστικός διευθυντής Πάντειο Πανεπιστήμιο, oμότιμος καθηγητής ΠΑΜΑΚ, πρ. γ.γ. Ιδιωτικών Επενδύσεων υπ. Οικονομίας & Ανάπτυξης
• Γιώργος Σταθάκης, αφ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, πρώην υπουργός
• Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, ομότιμος καθηγητής, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ

Συντόνισε η Ευγενία Φωτονιάτα, συντονίστρια ΙΝΑΤ, επιστημονική συνεργάτιδα ΕΝΑ

Δείτε όλη τη συζήτηση στο βίντεο που ακολουθεί:

Μάνφρεντ Βέμπερ: «Η ΕΕ οδεύει σε εμπορική σύγκρουση με την Κίνα αν δεν υπάρξει συμφωνία»

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ ηγείται της ισχυρής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είναι μέλος του γερμανικού CDU, του ίδιου κόμματος με την πρόεδρο της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οδεύει προς μια «φάση σύγκρουσης» με το Πεκίνο, αν δεν καταλήξει μέχρι το φθινόπωρο σε συμφωνία για τον περιορισμό του διευρυνόμενου εμπορικού της ελλείμματος, δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, στο εμβληματικό πρωινό πρόγραμμα του Euronews, Europe Today.

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ προειδοποιεί ότι η ΕΕ οδεύει σε «φάση σύγκρουσης» με το Πεκίνο αν δεν μειωθούν οι εμπορικές ανισορροπίες μέχρι το φθινόπωρο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οδεύει προς μια «φάση σύγκρουσης» με το Πεκίνο, αν δεν καταλήξει μέχρι το φθινόπωρο σε συμφωνία για τον περιορισμό του διευρυνόμενου εμπορικού της ελλείμματος, δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, στο εμβληματικό πρωινό πρόγραμμα του Euronews, Europe Today.

Ο επικεφαλής εμπορίου της ΕΕ, Μαρός Σέφτσοβιτς, δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι Βρυξέλλες στοχεύουν να καταλήξουν σε συμφωνία με την Κίνα έως τον Οκτώβριο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι εμπορικές ανισορροπίες, εν μέσω αυξανόμενης ανησυχίας ότι η κινεζική βιομηχανική υπερπαραγωγή υπονομεύει τις ήδη δοκιμαζόμενες ευρωπαϊκές βιομηχανίες. Οι Βρυξέλλες ζητούν απτά αποτελέσματα καθώς προετοιμάζουν νέα αμυντικά εργαλεία.

«Πρέπει να αλλάξουμε ριζικά την προσέγγισή μας προς την Κίνα», είπε στο Euronews. «Χρειαζόμαστε ένα νέο, ισότιμο πεδίο ανταγωνισμού, στο οποίο να είναι ξεκάθαρο ότι οι επιδοτήσεις δεν έχουν θέση σε μια ελεύθερη οικονομία της αγοράς.»

Η Ευρώπη ανησυχεί ολοένα και περισσότερο για ένα «σοκ από την Κίνα 2.0», καθώς υπάρχουν φόβοι ότι η βιομηχανική υπερπαραγωγή του Πεκίνου – από φθηνά καταναλωτικά αγαθά έως ηλεκτρικά οχήματα – θα συμπιέσει τους ευρωπαίους παραγωγούς και θα απειλήσει θέσεις εργασίας μέσω αθέμιτου ανταγωνισμού.

«Οι Κινέζοι πρέπει να το καταλάβουν αυτό (...) δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε», δήλωσε ο Βέμπερ.

Όταν ρωτήθηκε τι θα συμβεί αν οι εμπορικές ανισορροπίες δεν αντιμετωπιστούν έως τον Οκτώβριο, ο επικεφαλής των Ευρωπαίων συντηρητικών είπε στο Euronews ότι η ΕΕ θα εισέλθει σε μια «φάση σύγκρουσης» με την Κίνα.

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ ηγείται της ισχυρής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είναι μέλος του γερμανικού CDU, του ίδιου κόμματος με την πρόεδρο της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.

Προθεσμία έως τον Οκτώβριο για τη διόρθωση του «μη βιώσιμου» ελλείμματος

Η ΕΕ ισορροπεί σε λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αποφυγή ενός εμπορικού πολέμου και την υιοθέτηση πιο αμυντικής εμπορικής πολιτικής, ώστε να διασφαλίσει ότι οι ευρωπαϊκές εταιρείες μπορούν να ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις.

Για να θωρακίσουν καλύτερα την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, οι ηγέτες της ΕΕ ζήτησαν από την πρόεδρο της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να επανεξετάσει τα μέσα εμπορικής άμυνας της Ένωσης και να εξετάσει νέα εργαλεία. Ωστόσο, στη σύνοδο κορυφής του Μαΐου οι ηγέτες απέφυγαν να κατονομάσουν την Κίνα, κάτι που αποτυπώνει τις διαφορές τους ως προς τον τρόπο διαχείρισης της σχέσης με το Πεκίνο.

Ενώ ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ υποστηρίζει ότι η Κίνα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εταίρος και έχει πραγματοποιήσει αρκετές επισκέψεις στο Πεκίνο τα τελευταία δύο χρόνια, η Γαλλία πιέζει για μια ισχυρότερη «ευρωπαϊκή προτίμηση» σε όλους τους στρατηγικούς κλάδους.

Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία και το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο της ΕΕ, θεωρείται ευρέως η κομβική χώρα που θα κρίνει πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει η Ένωση στη σκλήρυνση της στάσης της απέναντι στο Πεκίνο.

Μεταξύ των μέτρων που εξετάζονται είναι ένας «μηχανισμός διαφοροποίησης», ο οποίος αποσκοπεί στο να ενθαρρύνει τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μειώσουν την εξάρτησή τους από Κινέζους προμηθευτές.

Η Επιτροπή εξετάζει επίσης έναν «μηχανισμό αλληλεγγύης» για τη στήριξη των κρατών μελών και των κλάδων που πλήττονται περισσότερο από τον κινεζικό ανταγωνισμό ή ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με κινεζικά αντίποινα.

Για τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο Οκτώβριος θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμη στιγμή.

Θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την αρχή μιας πολυαναμενόμενης επαναϊσορρόπησης, έπειτα από χρόνια απογοήτευσης για την αποτυχία της Κίνας να αντιμετωπίσει αυτό που η ΕΕ θεωρεί μη βιώσιμο εμπορικό έλλειμμα, ή μια ακόμη καθυστέρηση στη λήψη αντιμέτρων, την οποία το Πεκίνο θα μπορούσε να εκλάβει ως ένδειξη αδυναμίας.

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

ΕΛ.Α.Σ. / Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια “μαγική” εικόνα οικονομικού θαύματος - Τα 20 σημεία που αποδομούν κυβερνητικό success story

ΕΛ.Α.Σ.: «H οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου, αλλά από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια»

Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια “μαγική” εικόνα οικονομικού θαύματος. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό: η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου. Κρίνεται από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια. Και εκεί τα στοιχεία λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία.Το success story δεν αντέχει στη σύγκριση με την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έγινε πιο ισχυρή, έγινε πιο άνιση. Δεν έγινε πιο δίκαιη, έγινε πιο πιεστική. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα διακυβέρνησης από τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη.

Έντονη κριτική στην κυβέρνηση και στον απολογισμό της επταετούς διακυβέρνησης 2019-2026 με την Κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ασκεί η ΕΛΑΣ, κάνοντας λόγο για μια «μαγική εικόνα» της ελληνικής οικονομίας που, όπως υποστηρίζει, απέχει από την καθημερινότητα των πολιτών. Σε ανακοίνωσή της, υποστηρίζει ότι η οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας δεν βελτίωσε το βιοτικό επίπεδο της κοινωνικής πλειοψηφίας, παρά τους θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες που προβάλλει η κυβέρνηση.

Όπως αναφέρει, «η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου, αλλά από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια», υποστηρίζοντας ότι το κυβερνητικό αφήγημα περί «success story» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Η ΕΛΑΣ παραθέτει 20 σημεία, μέσω των οποίων επιχειρεί να αποδομήσει την κυβερνητική οικονομική πολιτική:

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ:

«Η Νέα Δημοκρατία έκανε εχθές τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για τα έτη 2019-2026.

Αν αυτό το power point, στο οποίο επιστρατεύονται ταχυδακτυλουργικά κόλπα, δηλαδή νούμερα αποκομμένα από την πραγματικότητα που τα περιβάλλει, αποτελεί για την κυβέρνηση ό,τι έχει να επιδείξει μετά από επτά ολόκληρα έτη διακυβέρνησης, τότε τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ χειρότερα απ’ ό,τι νομίζαμε.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια “μαγική” εικόνα οικονομικού θαύματος. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό: η οικονομία δεν κρίνεται από τα power point του Μεγάρου Μαξίμου. Κρίνεται από το αν ζει καλύτερα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος και η οικογένεια. Και εκεί τα στοιχεία λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία.Το success story δεν αντέχει στη σύγκριση με την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έγινε πιο ισχυρή, έγινε πιο άνιση. Δεν έγινε πιο δίκαιη, έγινε πιο πιεστική. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα διακυβέρνησης από τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη.

Τα τελευταία 7 χρόνια στην πραγματικότητα:

1. Έχουμε ανάπτυξη χωρίς αποτέλεσμα για την κοινωνία

Η ανάπτυξη είναι 2,3% το 2019 και 2,1% σήμερα. Με άλλα λόγια: επτά χρόνια διακυβέρνησης και η οικονομία μένει σχεδόν αμετακίνητη. Το αφήγημα της “εκτόξευσης” δεν φαίνεται στους αριθμούς παρά τα 70 δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμαμψης.

2. Η ανταγωνιστικότητα χειροτερεύει

Το εμπορικό έλλειμμα από 1,7 δισ. εκτινάσσεται στα 11 δισ. ευρώ. Δηλαδή +9,3 δισ. Ακόμα και διεθνείς δείκτες δείχνουν πτώση της Ελλάδας στην ανταγωνιστικότητα.

3. Το πλεόνασμα χτίζεται πάνω στην ακρίβεια

Το πρωτογενές πλεόνασμα ανεβαίνει από 3,8% σε 4,9% του ΑΕΠ. Δεν είναι “επιτυχία διαχείρισης”. Είναι αποτέλεσμα υψηλότερων φόρων και ακρίβειας στην καθημερινότητα.

4. Ο ΦΠΑ πληρώνει το success story

Τα έσοδα ΦΠΑ αυξάνονται κατά +8,1 δισ. ευρώ. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη· είναι ότι κάθε νοικοκυριό πληρώνει περισσότερο για τα ίδια αγαθά.

5. Οι φόροι αυξάνονται, ενώ λένε ότι μειώνονται

Τα έσοδα από φόρους εισοδήματος και περιουσίας ανεβαίνουν κατά +10,6 δισ. ευρώ. Άρα το “φορολογικό βάρος μειώνεται” δεν αντέχει στην πραγματικότητα.

6. Το χρέος δεν μειώνεται

Το δημόσιο χρέος ανεβαίνει από 339 σε 363 δισ. ευρώ. Η μείωση ως ποσοστό ΑΕΠ είναι λογιστική, όχι πραγματική απομείωση.

7. Το success story στηρίζεται στον πληθωρισμό

Η μείωση χρέους/ΑΕΠ από 183% σε 146% δεν είναι επιτυχία πολιτικής. Είναι αποτέλεσμα πληθωρισμού και αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ.

8. Το κράτος χρωστά περισσότερο στους πολίτες

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αυξάνονται από 2 σε 3,3 δισ. ευρώ. Δηλαδή το κράτος που “νοικοκυρεύτηκε” και αύξησε τα έσοδα πληρώνει χειρότερα τους πολίτες.

9. Αυξάνεται η φτώχεια

Ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας αυξάνεται από 18% σε 19,5%. Δηλαδή η ανάπτυξη δεν έφτασε ποτέ στην κοινωνία.

10. Η οικονομία δεν άλλαξε μοντέλο

Παρά τις επενδύσεις, η χώρα παραμένει εξαρτημένη από εισαγωγές και χαμηλής προστιθέμενης αξίας δραστηριότητες. Το παραγωγικό μοντέλο δεν άλλαξε.

11. Καταργήθηκε η προστασία της πρώτης κατοικίας

Ο Ν.4738/2020 έβαλε τέλος στην ουσιαστική προστασία της κύριας κατοικίας. Από προστασία, περάσαμε σε καθολική ρευστοποίηση.

12. Το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύεται

Από 367 σε 407,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή +40 δισ. Το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύνεται, αλλά διογκώνεται.

13. Τα “κόκκινα δάνεια” απλώς μεταφέρθηκαν αλλού και έμειναν στις πλάτες των δανειοληπτών

Από 92 σε 82,6 δισ., αλλά μεγάλο μέρος μετακινήθηκε σε servicers. Δεν μειώθηκε το χρέος· άλλαξε διαχειριστή. Καθάρισαν μόνο οι ισολογισμοί των τραπεζών.

14. Οι πολίτες χρωστούν περισσότερο στο κράτος

Οι οφειλές προς την εφορία αυξάνονται από 105,6 σε 114,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή η “κανονικότητα” παράγει νέα χρέη.

15. Η κοινωνική ασφάλιση είναι σε καθεστώς πίεσης

Οι οφειλές προς ΕΦΚΑ εκτοξεύονται από 35,4 σε 51,8 δισ. ευρώ. Αυτό δείχνει οικονομία με στραγγισμένα εισοδήματα.

16. Οι πλειστηριασμοί έγιναν μαζικό φαινόμενο

Από 29.100 σε 67.309 (+131%). Συνολικά περίπου 300.000 από το 2020. Αυτό είναι κοινωνική πίεση, όχι εξυγίανση.

17. Ο εξωδικαστικός δεν λύνει το πρόβλημα

42 δισ. αιτήματα και μόλις 5 δισ. ρυθμίσεις. Το εργαλείο δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος της κρίσης.

18. Οι ευάλωτοι μένουν απροστάτευτοι

560 αναστολές πλειστηριασμών. Δηλαδή η εξαίρεση είναι η μόνη μορφή προστασίας.

19. Η Ελλάδα δεν συγκλίνει με την Ευρώπη

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανεβαίνει ονομαστικά, αλλά η Ελλάδα παραμένει 32% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η απόκλιση παραμένει δομική. Μαζί με τη Βουλγαρία στην τελευταία θέση αγοραστικής δύναμης.

20. Οι μισθοί αυξάνονται στα χαρτιά – όχι στην τσέπη

Οι συντάξεις αυξάνονται 16,4%, αλλά ο πληθωρισμός 19,8%. Οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν στάσιμοι. Η κοινωνία χάνει αγοραστική δύναμη ενώ η κυβέρνηση μιλά για επιτυχία.

Το μεγάλο συμπέρασμα

Η κυβέρνηση μάς ζητά να δούμε τρεις αριθμούς: ανάπτυξη, επενδύσεις και αναβαθμίσεις.

Εμείς ζητάμε να δούμε πέντε πραγματικότητες:

• Τον μισθό
• Την ακρίβεια
• Το ιδιωτικό χρέος
• Τη στέγη
• Τη φτώχεια.

Αυτοί οι πέντε δείκτες δεν βελτιώθηκαν, επιδεινώθηκαν. Και το success story που θέλει να παρουσιάσει η κυβέρνηση επιστρέφεται ως απαράδεκτο από την κοινωνική πλειοψηφία.»

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΠΑΣΟΚ: 10 προτάσεις για το ιδιωτικό χρέος

Το ΠΑΣΟΚ μέσω του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος ασκεί κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.

«Χιλιάδες πολίτες ζουν με τον φόβο ότι μπορεί να χάσουν το σπίτι τους, ενώ το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται. Τα κόκκινα δάνεια, οι πλειστηριασμοί, τα δυσθεώρητα ενοίκια και η χαμηλή αγοραστική δύναμη δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα, που απειλεί την κατοικία, την κοινωνική συνοχή, τη μεσαία τάξη, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την προοπτική μιας δίκαιης, μακροπρόθεσμης ανάπτυξης», αναφέρει σε άρθρο του ο Κώστας Τσουκαλάς.

Το ΠΑΣΟΚ μέσω του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος ασκεί κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.

«Χιλιάδες πολίτες ζουν με τον φόβο ότι μπορεί να χάσουν το σπίτι τους, ενώ το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται. Τα κόκκινα δάνεια, οι πλειστηριασμοί, τα δυσθεώρητα ενοίκια και η χαμηλή αγοραστική δύναμη δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα, που απειλεί την κατοικία, την κοινωνική συνοχή, τη μεσαία τάξη, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την προοπτική μιας δίκαιης, μακροπρόθεσμης ανάπτυξης», αναφέρει σε άρθρο του ο Κώστας Τσουκαλάς, εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.

Και συνεχίζει:

«Η Νέα Δημοκρατία έχει επιλέξει συνειδητά την πλευρά των funds και των servicers. Η προσπάθειά της να αποφύγει την εφαρμογή της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον εκτοκισμό των δόσεων του ν. 3869/2010 είναι ενδεικτική. Ο υπουργός Οικονομικών μιλούσε για «χρυσή τομή» και «θολή» απόφαση, λες και υπάρχει χρυσή τομή ανάμεσα στη νομιμότητα και την παραβίασή της. Μετά την πίεση του ΠΑΣΟΚ, η απόφαση «ξεθόλωσε» και η κυβέρνηση αποδέχθηκε το αυτονόητο για τη δημοκρατία: την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων, αφήνοντας όμως εκτός χιλιάδες δανειολήπτες που απεντάχθηκαν από τον ν. 3869/2010 λόγω παράνομων πρακτικών των servicers.

Παράλληλα, προσπάθησε να παρουσιάσει την εφαρμογή της απόφασης ως δική της πρωτοβουλία, αποκρύπτοντας ότι είχε απορρίψει τις τροπολογίες του ΠΑΣΟΚ. Η αποτυχία της είναι συνολική: ο Πτωχευτικός νόμος 4738/2020 δεν προστατεύει την πρώτη κατοικία, ο «Ηρακλής ΙΙ» έδωσε προνόμια στους servicers και ο εξωδικαστικός μηχανισμός κάλυψε ελάχιστους οφειλέτες. Το αποτέλεσμα είναι ρεκόρ πλειστηριασμών, μη βιώσιμες ρυθμίσεις και αναδιανομή ακίνητης περιουσίας με έντονη διάσταση αφελληνισμού.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική, ο Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ θέτουν το ιδιωτικό χρέος στο κέντρο μιας νέας κοινωνικής πολιτικής, με άμεσες νομοθετικές πρωτοβουλίες:

1. Επαναφορά προστασίας κύριας κατοικίας, στα πρότυπα του ν. 3869/2010, με σύγχρονα κριτήρια, αποπληρωμή έως 35 έτη, μειωμένες δόσεις την πρώτη τριετία και κρατική συνεισφορά για ευάλωτους.

2. Προστασία της αναγκαίας αγροτικής γης, ώστε ο αγρότης να συνεχίσει την επαγγελματική του δραστηριότητα.

3. Δικαίωμα προαίρεσης του δανειολήπτη να αγοράζει το δάνειό του πριν πωληθεί σε fund, στην τιμή μεταβίβασης.

4. Περιορισμός ευθύνης εγγυητών, ανάλογα με το τίμημα μεταβίβασης του δανείου.

5. Υποχρεωτική συμμετοχή πιστωτών στον εξωδικαστικό μηχανισμό, με βιώσιμες ρυθμίσεις, αιτιολόγηση και δικαίωμα προσφυγής.

6. Δίκαιη λύση για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, με μετακύλιση των 2/3 της επιβάρυνσης στον πιστωτή.

7. Ρύθμιση οφειλών σε εφορία και ταμεία έως 120 δόσεις, με το 30% άτοκο και να διαγράφεται εφόσον τηρηθεί η ρύθμιση.

8. Αυστηρές κυρώσεις για καταχρηστικές συμπεριφορές servicers, με πρόστιμα, αστικές κυρώσεις, περιορισμούς στην εκτέλεση και απώλεια τόκων υπερημερίας.

9. Κίνητρα επιβράβευσης για συνεπείς δανειολήπτες, ώστε το δίκαιο σύστημα να προστατεύει τους αδύναμους και όσους αγωνίζονται να παραμείνουν συνεπείς.

10. Επαναφορά εργαλείων άμυνας του οφειλέτη στην αναγκαστική εκτέλεση, μέσω αλλαγών στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Η επιλογή είναι καθαρή: ή θα συνεχιστεί ένα μοντέλο όπου ο πολίτης μένει μόνος απέναντι σε funds και servicers ή θα θεσπιστεί ένα νέο πλαίσιο που θα βάζει κανόνες, όρια και κοινωνική δικαιοσύνη. Το ιδιωτικό χρέος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους λογιστικής τακτοποίησης. Αφορά την κατοικία, την εργασία, την παραγωγή και την αξιοπρέπεια των πολιτών. Και γι’ αυτό απαιτείται πολιτική αλλαγή, με σχέδιο, ευθύνη και αποφασιστικότητα. Πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟK.

ΙΝΕ/ΓΣΕΕ: Ετήσια Έκθεση 2026 για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση

Η ανάλυση του μακροοικονομικού συστήματος της ελληνικής οικονομίας αναδεικνύει μια εικόνα σχετικής σταθεροποίησης, αλλά όχι ακόμη μετασχηματισμού, επισημαίνει το Ινστιτούτο.

Σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ 2026, «η ελληνική οικονομία χρειάζεται μια στρατηγική ποιοτικής αναβάθμισης της εργασίας. Αυτή οφείλει να περιλαμβάνει ουσιαστικές αυξήσεις στους πραγματικούς μισθούς, ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, επέκταση της κάλυψης από Συλλογικές Συμβάσεις, πολιτικές ενεργητικής απασχόλησης για τους μακροχρόνια ανέργους, ισχυρότερη ένταξη των γυναικών και των νέων, αναβάθμιση δεξιοτήτων, περιορισμό της υπερεργασίας και βελτίωση των συνθηκών εργασίας.

Tο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ έδωσε στη δημοσιότητα την Ετήσια Έκθεση του 2026 για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση.

Την ανάγκη επιτάχυνσης των προσπαθειών της Ελλάδας για τη μετάβασή της από ένα υπόδειγμα που στηρίζεται στην κατανάλωση, στις εισαγωγές, στις κατασκευές και στη δημοσιονομική σταθερότητα, σε ένα υπόδειγμα που θα στηρίζεται στις ποιοτικές παραγωγικές επενδύσεις, στη βιομηχανική και στην τεχνολογική αναβάθμιση, καθώς και στην αύξηση της παραγωγικότητας, τονίζει η ετήσια έκθεση του 2026 για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓενικήςΣυνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ).

Επίσης, σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, «η ελληνική οικονομία χρειάζεται μια στρατηγική ποιοτικής αναβάθμισης της εργασίας. Αυτή οφείλει να περιλαμβάνει ουσιαστικές αυξήσεις στους πραγματικούς μισθούς, ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, επέκταση της κάλυψης από Συλλογικές Συμβάσεις, πολιτικές ενεργητικής απασχόλησης για τους μακροχρόνια ανέργους, ισχυρότερη ένταξη των γυναικών και των νέων, αναβάθμιση δεξιοτήτων, περιορισμό της υπερεργασίας και βελτίωση των συνθηκών εργασίας.

Η προοπτική της ελληνικής οικονομίας θα κριθεί από το εάν η μεγέθυνση θα αποκτήσει παραγωγικό, κοινωνικό και γεωοικονομικό περιεχόμενο. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η παραγωγική επάρκεια, η τεχνολογική ικανότητα, η ενεργειακή ασφάλεια και η στρατηγική αυτονομία, αποκτούν αυξανόμενη σημασία, η Ελλάδα δεν μπορεί να στηριχθεί σε ένα υπόδειγμα περιορισμένης παραγωγικής βάσης και υψηλής εισαγωγικής εξάρτησης. Η αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας πρέπει να συνδέσει τη μακροοικονομική σταθερότητα με την παραγωγική αναδιάρθρωση και την κοινωνική δικαιοσύνη. Μόνο έτσι η οικονομική μεγέθυνση μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική σύγκλιση, κοινωνική ευημερία και ενίσχυση της γεωοικονομικής θέσης της Ελλάδας».

Μεταξύ άλλων, το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ αναφέρει:

«Η ανάλυση του παραγωγικού υποδείγματος αναδεικνύει μια σειρά από διαρθρωτικά χαρακτηριστικά που είναι κρίσιμα και επηρεάζουν τις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Παρά τη βελτίωση βασικών μακροοικονομικών δεικτών και την ανάκαμψη που ακολούθησε την οικονομική και την υγειονομική κρίση, η παραγωγική δομή της χώρας παραμένει έντονα προσανατολισμένη στον τριτογενή τομέα και στις υπηρεσίες. Αντίθετα, η συμβολή της βιομηχανίας στο συνολικό προϊόν εξακολουθεί να είναι περιορισμένη.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό σε ό,τι αφορά την κλαδική διάρθρωση είναι η υψηλή εξάρτηση από υπηρεσίες, ειδικά συναφείς με τον τουρισμό, το εμπόριο και τη διαχείριση ακινήτων.

Ωστόσο, η εξέλιξη των μεγεθών την περίοδο 2009-2025 οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ελληνική οικονομία γνωρίζει μια ήπια, αλλά διακριτή αναδιάρθρωση της παραγωγής. Η βιομηχανία ενισχύει σταδιακά τη συμμετοχή της στην προστιθέμενη αξία, ενώ στις υπηρεσίες κλάδοι υψηλότερης έντασης γνώσης και τεχνολογίας αρχίζουν να αναδύονται επίσης ως σημαντικοί.

Ενδεικτικά, ενισχύεται η παρουσία των επαγγελματικών, επιστημονικών και τεχνικών δραστηριοτήτων, όπως και της ενημέρωσης και επικοινωνίας, γεγονός που υποδηλώνει σταδιακή μετατόπιση προς δραστηριότητες κρίσιμες για την ψηφιακή μετάβαση.

Παράλληλα, ενισχύονται οι επενδύσεις σε υποδομές, δίκτυα, ενέργεια και διαχείριση περιβάλλοντος, γεγονός θετικό για την πράσινη μετάβαση.

Ωστόσο, οι τάσεις αυτές είναι αρκετά πρόσφατες και εξελίσσονται αργά σε βάρος άλλων βασικών κλάδων, όπως οι δημόσιες και κοινωνικές υπηρεσίες, η εκπαίδευση και η υγεία.

Ως εκ τούτου, από τη μία, ο βασικός προσανατολισμός της εγχώριας οικονομίας δεν έχει μεταβληθεί ριζικά, δεδομένου ότι βασικός πυλώνας παραμένουν οι δραστηριότητες σχετικές με υπηρεσίες προς τον καταναλωτή και τον τουρισμό.

Από την άλλη, η υποχώρηση δραστηριοτήτων σε κρίσιμους τομείς για την ανάπτυξη και την ευημερία εγείρει προβληματισμό ως προς την ανθεκτικότητα του νέου υποδείγματος.

Στα χαρακτηριστικά της παραγωγικής δομής πρέπει να προστεθούν η σχετικά χαμηλή τεχνολογική ένταση των βασικών κλάδων και η χαμηλή ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών στις επιχειρήσεις, παρά τη βελτίωση των τελευταίων ετών.

Γενικά, διαπιστώνεται αργή μετάβαση προς ένα νέο τεχνοοικονομικό υπόδειγμα και την οικονομία της γνώσης, τάση που συσχετίζεται με το πολύ μικρό μέγεθος της μέσης τυπικής ελληνικής επιχείρησης, η οποία, σε μεγάλο βαθμό, παραμένει απομονωμένη και ανεξάρτητη. Η συμμετοχή σε δίκτυα και ομάδες-συστάδες στο τοπικό και περιφερειακό επίπεδο θα μπορούσε να συμβάλει σε ένα αντισταθμιστικό πλεονέκτημα έναντι των μεγαλύτερων επιχειρήσεων και σε μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα των πολύ μικρών επιχειρήσεων.

Σε ό,τι αφορά τη χωρική διάρθρωση του παραγωγικού υποδείγματος, βασικό χαρακτηριστικό είναι η έντονη ανισοκατανομή και η υπερσυγκέντρωση γύρω από την Αθήνα.

Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών καταδεικνύουν ενίσχυση της σχετικής θέσης των περιφερειών με μια σχετική πολυειδίκευση, όπως των μητροπόλεων, πρωτίστως της Αττικής και σε μικρότερο βαθμό της Κεντρικής Μακεδονίας. Οι τελευταίες αναδεικνύονται σε ακόμα πιο ισχυρούς πόλους της αξίας, της απασχόλησης, της γνώσης και της καινοτομίας. Αντίθετα, περιφέρειες των οποίων η οικονομία βασίζεται σε μικρό αριθμό δραστηριοτήτων και σε πρότυπα μονοειδίκευσης, εμφανίζουν σχετική στασιμότητα ή απόκλιση».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ετήσιας έκθεσης 2026 του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση

πηγή: inegsee.gr

Η Γερμανία ανοίγει ξανά τη συζήτηση για σύνταξη στα 70, το δημογραφικό πιέζει την Ευρώπη

Η γερμανική περίπτωση δεν αφορά μόνο τη Γερμανία. Λειτουργεί ως προειδοποίηση για ολόκληρη την Ευρώπη, όπου η γήρανση του πληθυσμού, η μείωση του ενεργού εργατικού δυναμικού και η πίεση στα δημόσια οικονομικά κάνουν όλο και δυσκολότερη τη διατήρηση των σημερινών ασφαλιστικών ισορροπιών.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας. Η ηλικία συνταξιοδότησης στη Γερμανία προβλέπεται ήδη να φτάσει τα 67 έτη στις αρχές της δεκαετίας του 2030, όμως οι νέες προτάσεις ανοίγουν τον δρόμο για περαιτέρω άνοδο, ακόμη και προς τα 70 έτη στις αρχές της δεκαετίας του 2090.

Η συζήτηση για περισσότερα χρόνια εργασίας επιστρέφει στην Ευρώπη με αφετηρία τη Γερμανία. Η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης εξετάζει ένα ευρύ πακέτο αλλαγών στο ασφαλιστικό της σύστημα, το οποίο συνδέει τη συνταξιοδότηση με το προσδόκιμο ζωής, περιορίζει τις πρόωρες εξόδους και εισάγει ισχυρότερο κεφαλαιοποιητικό στοιχείο, με επενδύσεις εισφορών στις αγορές.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας. Η ηλικία συνταξιοδότησης στη Γερμανία προβλέπεται ήδη να φτάσει τα 67 έτη στις αρχές της δεκαετίας του 2030, όμως οι νέες προτάσεις ανοίγουν τον δρόμο για περαιτέρω άνοδο, ακόμη και προς τα 70 έτη στις αρχές της δεκαετίας του 2090. Παράλληλα, εξετάζεται η κατάργηση της δυνατότητας πρόωρης συνταξιοδότησης στα 63 χωρίς περικοπές για όσους έχουν 45 χρόνια εισφορών.

Η γερμανική περίπτωση δεν αφορά μόνο τη Γερμανία. Λειτουργεί ως προειδοποίηση για ολόκληρη την Ευρώπη, όπου η γήρανση του πληθυσμού, η μείωση του ενεργού εργατικού δυναμικού και η πίεση στα δημόσια οικονομικά κάνουν όλο και δυσκολότερη τη διατήρηση των σημερινών ασφαλιστικών ισορροπιών. Όσο λιγότεροι εργαζόμενοι χρηματοδοτούν περισσότερους συνταξιούχους, τόσο αυξάνεται η ανάγκη για αλλαγές είτε στις εισφορές είτε στις παροχές είτε στην ηλικία εξόδου από την εργασία.

Το πιο κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η συζήτηση μετακινείται από τις έκτακτες παρεμβάσεις σε πιο μόνιμες λύσεις. Η σύνδεση των ορίων ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής μετατρέπει τη δημογραφία σε αυτόματο μηχανισμό αλλαγής του ασφαλιστικού. Το κεφαλαιοποιητικό σκέλος, από την άλλη, επιχειρεί να μειώσει την εξάρτηση από το κλασικό διανεμητικό σύστημα, όπου οι σημερινοί εργαζόμενοι πληρώνουν τις σημερινές συντάξεις.

Η πολιτική αντίσταση θα είναι μεγάλη, ειδικά για όσους εργάζονται σε βαριά, χαμηλόμισθα ή σωματικά απαιτητικά επαγγέλματα. Ωστόσο, η κατεύθυνση γίνεται ολοένα πιο σαφής. Η Ευρώπη μπαίνει σε μια περίοδο όπου η βιωσιμότητα των συντάξεων θα συνδέεται όλο και περισσότερο με περισσότερα χρόνια εργασίας, υψηλότερη συμμετοχή στην αγορά εργασίας και μεγαλύτερη ιδιωτική ή κεφαλαιοποιητική αποταμίευση.