Λουτρά Αιδηψού / 5ο Evia Film Project: Λήξη με ένα μεγάλο κινηματογραφικό πανηγύρι

Την τελετή λήξης του 5ου Evia Film Project- της πράσινης πρωτοβουλίας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, παρουσίασε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης...

Στην εκδήλωση με τίτλο «Χτίζοντας μια διεθνή συμπαραγωγή: Πώς η Γέρμα συνάντησε την Ελλάδα», συμμετείχαν η line producer 'Αννα Ζωγράφου, η παραγωγός (Neda Film) Αμάντα Λιβανού, η παραγωγός (Neda Film) Κατερίνα Τζούρου και ο Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς.

Με ένα μεγάλο κινηματογραφικό πανηγύρι, μία ενδιαφέρουσα ανοιχτή συζήτηση και ένα masterclass καθώς και πολλές εκπλήξεις για τα παιδιά ολοκληρώθηκε το Σάββατο 27 Ιουνίου το 5ο Evia Film Project στο κατάμεστο Σινέ Απόλλων, στα Λουτρά Αιδηψού, με την προβολή της πολυαγαπημένης ταινίας «Jurassic Park» του Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Το κοινό είχε την ευκαιρία να απολαύσει χειροποίητα κεράσματα από τοπικές επιχειρήσεις, ενώ στην είσοδο του σινεμά οι θεατές έκαναν τατουάζ-μεταξοτυπίες, απόλαυσαν ζογκλερικά και σαπουνόφουσκες και πήραν μαζί τους ως αναμνηστικά αυτής της βραδιάς δωράκια εμπνευσμένα από την ταινία λήξης της διοργάνωσης.

Την τελετή λήξης του 5ου Evia Film Project- της πράσινης πρωτοβουλίας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, παρουσίασε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο οποίος ευχαρίστησε το υπουργείο Πολιτισμού και ειδικά την υπουργό Λίνα Μενδώνη και τον υφυπουργό Ιάσονα Φωτήλα για τη συνεχή υποστήριξή τους στο Evia Film Project αλλά και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

O δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού, Γιάννης Κοντζιάς δήλωσε: «Το Φεστιβάλ είναι πλέον κομμάτι της ζωής μας, και νομίζω πως δύσκολα θα μπορέσουμε να σας αποχωριστούμε. Πρέπει να συνεχίσουμε μαζί για πολύ ακόμα, γιατί δεν νομίζω πως η δράση αυτή έχει κάνει τον κύκλο της. Αυτό το οποίο γεννιέται και εδραιώνεται σταδιακά, είναι ότι μπορούμε να βάλουμε την Βόρεια Εύβοια στον χάρτη όσων αναζητούν τόπους γυρισμάτων. Εκτός από την ταινία "Γέρμα" έχουμε άλλες δύο ταινίες που έχουν εκφράσει ενδιαφέρον να κάνουν γυρίσματα στα Λουτρά Αιδηψού μέσα στην επόμενη χρονιά. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για του χρόνου».

Στη συνέχεια, προβλήθηκε η μικρού μήκους ταινία που έφτιαξαν τα παιδιά που συμμετείχαν στο τετραήμερο παιδικό και εφηβικό εργαστήριο με τίτλο «It's a Wrap! - Φτιάξε το Ντοκιμαντέρ σου», που πραγματοποιήθηκε στην Παιδική Νεανική Βιβλιοθήκη Ιστιαίας-Αιδηψού, στο πλαίσιο του 5ου Evia Film Project. Ακολούθησε η προβολή της επικής περιπέτειας «Jurassic Park» του Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας Φεστιβάλ και ΕΚΚΟΜΕΔ

Νωρίτερα, το απόγευμα του Σαββάτου 27 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε η υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας ανάμεσα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ), με σκοπό τη βέλτιστη συνεργασία των δύο φορέων και απώτερο στόχο την ανάπτυξη, εξωστρέφεια και διεθνή προβολή της ελληνικής κινηματογραφικής και οπτικοακουστικής δημιουργίας. Το Μνημόνιο Συνεργασίας υπέγραψαν η Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελίζ Ζαλαντό και ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΕΚΚΟΜΕΔ Λεωνίδας Χριστόπουλος.

«Χτίζοντας μια διεθνή συμπαραγωγή: Πώς η Γέρμα συνάντησε την Ελλάδα»

Το πρωί του Σαββάτου το Φεστιβάλ φιλοξένησε στο Κέντρο Πολιτισμού «Μελίνα Μερκούρη», μια ανοιχτή συζήτηση με αφορμή τη διεθνή συμπαραγωγή «Γέρμα» που πραγματοποίησε πρόσφατα γυρίσματα και στην Αιδηψό, καθώς και το masterclass του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ Ορέστη Ανδρεαδάκη για τη διασύνδεση του δημοτικού τραγουδιού με το κινηματογραφικό είδος του σπλάτερ.

Στην εκδήλωση με τίτλο «Χτίζοντας μια διεθνή συμπαραγωγή: Πώς η Γέρμα συνάντησε την Ελλάδα», συμμετείχαν η line producer 'Αννα Ζωγράφου, η παραγωγός (Neda Film) Αμάντα Λιβανού, η παραγωγός (Neda Film) Κατερίνα Τζούρου και ο Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς.

Η συζήτηση επικεντρώθηκε στο πώς ένα ταξίδι αναζήτησης τοποθεσιών στη Βόρεια Εύβοια στη διάρκεια του 3ου Evia Film Project (fam trip) οδήγησε σε μια μεγάλη ελληνοϊσπανική συμπαραγωγή. Τον λόγο πήρε πρώτη η Αμάντα Λιβανού, η οποία αναφέρθηκε στα πρώτα βήματα αυτού του εγχειρήματος: «Πρόκειται για ένα πρότζεκτ ποικιλότροπα συνδεδεμένο με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ουσιαστικά, η πρώτη γνωριμία με τις Βάσκες συνεργάτιδες έγινε στη διάρκεια της Αγοράς του Φεστιβάλ - απλώς επειδή ήταν τα χρόνια της πανδημίας δεν είχαμε γνωριστεί ποτέ από κοντά. Η σκηνοθέτις Λάρα Ισαγκίρε Γκαρισουριέτα αποφάσισε να κάνει ταινία το Γέρμα, που αποτελεί διασκευή του θεατρικού αριστουργήματος του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Ήθελε κάπως να εμπλέξει την Ελλάδα σε όλο αυτό και, έπειτα από παρότρυνση της τότε επικεφαλής της Αγοράς Αγγελικής Βέργου, αποφάσισε να προχωρήσει με Έλληνες συνεργάτες. Ο βασικός πυρήνας και των δύο εταιρειών παραγωγής είναι γυναικείος, και η συνεργασία μας ήταν εξαρχής αρμονική. Από τότε που το Φεστιβάλ τις προσκάλεσε στο 3ο Evia Film Project, η Λάρα αγάπησε την Αιδηψό και όλη την περιοχή, παίρνοντας την απόφαση να συμπεριλάβει το μέρος στην ταινία της».

Αμέσως μετά, η σκυτάλη πέρασε στην 'Αννα Ζωγράφου, η οποία μίλησε για τις προκλήσεις της παραγωγής σε μη αστικούς προορισμούς «Είναι πολύ ευχάριστο και ανανεωτικό να κάνεις γύρισμα στη φύση και όχι στο κέντρο της Αθήνας. Φυσικά, τα γυρίσματα σε εξοχικούς προορισμούς φέρουν προκλήσεις που βαραίνουν την παραγωγή: πέρα από το κόστος, πρέπει να φροντίσουμε για την ασφάλεια των εργαζομένων. Στο συγκεκριμένο γύρισμα μπήκαμε μέσα στο βουνό, στη Δρυμώνα. Είχαμε μαζί μας διασώστη και, επειδή διανύουμε αντιπυρική περίοδο, έπρεπε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο χειριζόμασταν τις γεννήτριες και τον εξοπλισμό συνολικά. Φροντίσαμε επίσης να αποφύγουμε τον κίνδυνο ηλίασης, ειδικά για τους ξένους συνεργάτες μας. Η συνεργασία μας με τον δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού ήταν εξαιρετική. Από την πρώτη ημέρα νιώσαμε ευπρόσδεκτοι. Όλος ο κόσμος ήταν ιδιαίτερα βοηθητικός. Αν μπορούσα να έρχομαι μόνο στην Αιδηψό για παραγωγή, θα το έκανα ευχαρίστως», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να είναι το μότο του Evia Film Project», ανέφερε ο Δήμαρχος Γιάννης Κοντζιάς, σχετικά με την τελευταία δήλωση της 'Αννας Ζωγράφου. «Αυτά τα λόγια είναι εξόχως τιμητικά για εμάς. Η Γέρμα ήταν για εμάς μία από τις πιο γλυκές εμπειρίες που μπορεί να έχει ένας δήμαρχος. Τονίζω πως έχουμε καταγεγραμμένη τη φιλοξενία στο DNA μας, οπότε με χαρά υποδεχτήκαμε τη διεθνή συμπαραγωγή, η οποία αγάπησε τις θερμοπηγές μας και τον ιδιαίτερο τόπο μας, τον πρώτο καταγεγραμμένο τουριστικό προορισμό σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία. Το Φεστιβάλ καταφέρνει να αφυπνίσει με διάφορους τρόπους την τοπική κοινωνία και μας φέρνει κοντά με ανθρώπους της τέχνης. Κάνει την κοινωνία μας συνολικά πιο γαλήνια και ευχόμαστε η συνεργασία μας να συνεχιστεί και στο μέλλον. Ελπίζουμε πως αυτή η συμπαραγωγή θα οδηγήσει σε επόμενες. Εμείς διαρκώς μαθαίνουμε από εσάς και γινόμαστε καλύτεροι», τόνισε.

«Το γεφύρι της 'Αρτας, ο Χάνιμπαλ Λέκτερ και ένα σπίτι στο δάσος»

Στο masterclass με τίτλο «Το γεφύρι της 'Αρτας, ο Χάνιμπαλ Λέκτερ και ένα σπίτι στο δάσος», με ομιλητή τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ορέστη Ανδρεαδάκη, εξετάστηκε πώς συνδέονται τα δημοτικά τραγούδια με το κινηματογραφικό είδος του σπλάτερ και τις σύγχρονες ταινίες τρόμου.

Ο κ. Ανδρεαδάκης εξήγησε αρχικά ότι στο δημοτικό τραγούδι συναντούμε ορισμένα εξαιρετικά βίαια θέματα και μοτίβα, τα οποία απαντώνται και στο σινεμά τρόμου, δίνοντας παράλληλα διάφορα παραδείγματα που κατεδαφίζουν το στερεότυπο του σπλάτερ ως ενός ανάλαφρου είδους, μεταξύ των οποίων και το αξέχαστο «Ο εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες» (1984) του Γουές Κρέιβεν, όπου ο αγγλικός τίτλος (Nightmare on Elm Street) παραπέμπει στον τόπο της δολοφονίας του Τζον Κένεντι.

Στη συνέχεια, στάθηκε σε μία ακόμη κοινή συνισταμένη ανάμεσα στα δημοτικά τραγούδια και τις ταινίες σπλάτερ, την εισβολή της ασυνείδητης επιθυμίας στο συνειδητό, αναλύοντας συγχρόνως μια φαινομενική αντίθεση που διατρέχει το είδος του σπλάτερ. «Το σπλάτερ θεωρείται "φτηνό" είδος γιατί χειραγωγεί τον θεατή και εκβιάζει τον φόβο του με εύκολα κόλπα. Κι όμως σε πολλές από αυτές τις ταινίες διακρίνουμε εξαίσια σχόλια για πορνογραφία της βίας και την ηδονοβλεπτική συνενοχή του θεατή, ίσως μάλιστα να αντανακλούν την εποχή μας - το πώς βλέπαμε και εξακολουθούμε να βλέπουμε, για παράδειγμα, σε ζωντανή σύνδεση από το κινητό μας τα βασανιστήρια στο Γκουαντάναμο και στις φυλακές του Ιράν ή την τραγωδία στη Λωρίδα της Γάζας. Δεν υποπίπτουμε κι εμείς με αυτόν τον τρόπο σε μια ηδονοβλεπτική συνενοχή απέναντι στα αληθινά εγκλήματα που συμβαίνουν ολόγυρά μας;» σημείωσε.

Αμέσως μετά, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ έκανε αναφορά στις παραλογές, στην κατηγορία δηλαδή των δημοτικών τραγουδιών που αφηγούνται ακρότατες συμπεριφορές, χαρτογραφώντας τη διαδρομή που ακολούθησαν αυτές οι ιστορίες βίας, από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους μέχρι το δημοτικό τραγούδι και τη σύγχρονη κινηματογραφική βιομηχανία. Μάλιστα, με σημείο αναφοράς την πασίγνωστη παραλογή «Του νεκρού αδερφού», φώτισε έναν ακόμη κοινό άξονα που συνδέει το σπλάτερ και τα δημοτικά τραγούδια: «Πολλές παραλογές όπως και αμέτρητα σπλάτερ τοποθετούν τη δράση τους έξω από τον αστικό ιστό. Είτε στο ίδιο το δάσος, όπως για παράδειγμα είδαμε χθες στο "Παρασκευή και 13", είτε στα προάστια μεγάλων πόλεων. Και ο λόγος είναι ότι παραπέμπουν σε εκείνη τη βουκολική εποχή, κατά την οποία τα φαντάσματα, τα τέρατα, τα ξωτικά ήταν μέρος της καθημερινότητας και το κακό καιροφυλακτούσε στις σκιές του δάσους».

Ακολούθως, πραγματοποίησε μια εκτενή και πλουραλιστική αναφορά στον τρόπο με τον οποίο αναπαρίσταται η πράξη της αυτοχειρίας στα δημοτικά τραγούδια αλλά και σε πολλές θρυλικές ταινίες από όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, ανατρέχοντας την ίδια στιγμή στις πατριαρχικές ρίζες ειδεχθών εγκλημάτων όπως η αδελφοκτονία, η μητροκτονία και η γυναικοκτονία.

Αντί επιλόγου, ο Ορέστης Ανδρεαδάκης απευθύνθηκε στους φοιτητές του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών: «Τα θέματα που θα σας απασχολήσουν βρίσκονται ήδη στη λαϊκή παράδοση, στις κλασικές τραγωδίες και στην τοπική μας διήγηση, ενώ τα προβλήματα που αντιμετώπισαν όλοι αυτοί οι δημιουργοί θα τα αντιμετωπίσετε κι εσείς πολύ σύντομα. Καταφύγετε σ' αυτούς - θα βρείτε τολμηρές λύσεις, που παραβιάζουν και παραβαίνουν τους κανόνες, όπως στο Η μάνα η φόνισσα: "Έχω δυο μέρες να το ιδώ και τρεις να το φιλήσω, κι αν δε το ιδώ ως το βραδύ θε να παραλοήσω". Γιατί βραδύ και όχι βράδυ; Γιατί υπακούει σε μια εσωτερική μουσικότητα, επομένως είναι απαραίτητο να τονιστεί στη λήγουσα. Το συγκεκριμένο δημοτικό τραγούδι παραβιάζει λοιπόν τη γραμματική με τον ίδιο τρόπο που ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ παραβίασε τον κανόνα του άξονα, με τον ίδιο τρόπο που ο Στίβεν Σπίλμπεργκ παραβίασε τον κανόνα του άξονα στο "Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν", γιατί δεν του έβγαιναν το μέτρο, η μουσικότητα και ο ρυθμός. Παραβιάστε λοιπόν τους κανόνες που σας μάθανε, για να σας βγει το μέτρο. Ανατρέξτε σ' αυτούς τους κλασικούς και λαϊκούς συγγραφείς και ποιητές και γυρίστε τις ταινίες σας όπως ακριβώς τις έχετε φανταστεί».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έφυγε από τη ζωή "πλήρης ημερών" ο ηθοποιός Στέφανος Ληναίος, μια πολύπλευρη προσωπικότητα - Φτωχότερος ο πολιτισμός μας.

Η συγγραφική του δραστηριότητα υπήρξε εξίσου σημαντική, με έξι βιβλία και την αρθρογραφία του στο ενεργητικό του...

Η διαδρομή του Στέφανου Ληναίου, που «έφυγε» σε ηλικία 98 ετών, δεν είναι απλώς η πορεία ενός ηθοποιού, είναι η πορεία ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να σωπάσει. Από τα πρώτα του βήματα στο θέατρο μέχρι τις πιο σκοτεινές μέρες της δικτατορίας, ο Ληναίος κουβαλούσε πάντα μια βαθιά πίστη ότι η Τέχνη δεν είναι διακόσμηση, αλλά πράξη. Πράξη αντίστασης, πράξη μνήμης, πράξη ευθύνης.

Ειλικρίνεια, κατανόηση, αλληλεγγύη, αυτοκριτική και αισιοδοξία. Με αυτές τις πέντε λέξεις περιέγραφε τον εαυτό του ο Στέφανος Ληναίος, μια ξεχωριστή μορφή του θεάτρου, του των γραμμάτων και των αγώνων για ελευθερία και δημοκρατία που πέθανε στις 18 Απριλίου σε ηλικία 98 ετών. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε σήμερα, 22 Απριλίου, ημέρα της αποτέφρωσής του.

Έφυγε «πλήρης ημερών», έπειτα από μια μακρά και σημαντική διαδρομή, έχοντας ωστόσο μέχρι τέλους δημιουργική παρουσία, ενώ αρθρογραφούσε τακτικά στην «Εφημερίδα των Συντακτών».

Αγαπούσε ιδιαίτερα το σκάκι, στο οποίο –όπως έλεγε– χρωστούσε πολλά, καθώς τον δίδαξε να σκέφτεται πριν από κάθε απόφαση.

«Μικρά παιδιά παίζαμε κλέβοντας χειροβομβίδες και υλικό από τους Γερμανούς και τινάζοντας τη ζωή μας στον αέρα»

Η Κατοχή τον σημάδεψε, όπως και πολλούς της γενιάς του, και τον οδήγησε να ταχθεί στο πλευρό της Αριστεράς.

Στα 16 του, αμέσως μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανούς, αποβλήθηκε από το σχολείο, όταν σε μια πράξη ανυπακοής αμφισβήτησε δημόσια την ύπαρξη του Θεού. Λίγα χρόνια αργότερα, επηρεασμένος από τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Φρίντριχ Νίτσε και τον Άγγελο Σικελιανό, άρχισε να γράφει κείμενα εμπνευσμένα από το έργο τους.

Πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Κοτοπούλη το 1954 και μέχρι το 1967 έπαιξε σχεδόν σε όλα τα αθηναϊκά θέατρα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της πρωτοποριακής κίνησης «Δωδέκατη Αυλαία» και του πρώτου Εταιρικού Θιάσου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Την περίοδο της δικτατορίας (1967–1970) έζησε αυτοεξόριστος στο Λονδίνο, όπου δραστηριοποιήθηκε στο αντιδικτατορικό κίνημα, συμμετέχοντας στο «Committee Against Dictatorship», ενώ εργάστηκε και στο BBC (ερμηνεία, σκηνοθεσία, συγγραφή και παραγωγή – Greek Section).

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του, Έλλη Φωτίου, το «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο». Στο Θέατρο ΑΛΦΑ παρουσίασαν με μεγάλη επιτυχία περισσότερα από 40 έργα του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου, όπως «Καληνύχτα Μαργαρίτα», «Δεν πληρώνω – Δεν πληρώνω», «Τυχαίο ατύχημα», «Οθέλος», «Μάκβεθ», «Οιδίπους Τύραννος» και άλλα.

Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε ταινίες όπως «Το κλωτσοσκούφι», «Μιας πεντάρας νιάτα», «Η κόμισσα της φάμπρικας», «Αγάπη και θύελλα» και «Τα παιδιά της χελιδόνας».

Παράλληλα, ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική, αντιπολεμική και πολιτική δράση: διετέλεσε γενικός γραμματέας του ΣΕΗ, του Εθνικού Συμβουλίου της Νεολαίας Λαμπράκη, της Εταιρείας Μελέτης Αρχείου ΕΠΟΝ και άλλων φορέων. Υπήρξε επίσης δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 1989. Δεν τον κέρδισε η πολιτική μέσω κοινοβουλίου, όπως έλεγε μετά. Ο Στέφανος Ληναίος παρέμεινε ενεργός πολιτικά και στα μετέπειτα χρόνια, δύσκολα για την Αριστερά μετά την κατάρρευση του ”υπαρκτού σοσιαλισμού”, κυρίως με αντιπολεμική και αντιφασιστική δράση, προσεγγίζοντας περισσότερο πρωτοβουλίες κινηματικές .

 «Ο δυνατότερος δεν είναι αυτός που έχει την εξουσία, είναι αυτός που μένει πιστός στις ιδέες του».

Η συγγραφική του δραστηριότητα υπήρξε εξίσου σημαντική, με έξι βιβλία στο ενεργητικό του.

H κόρη του Μαργαρίτα Μυτιληναίου έγραψε στον λόγαριασμό της στα social media:

«Καλό σου ταξίδι, πατέρα.

Έφυγες πλήρης και πλήρης ημερών, χαμογελαστός και γεμάτος αγάπη. Μεγάλο πράγμα.

Όλη σου τη ζωή πάλεψες για αυτό που θεωρούσες έντιμο, δίκαιο και Δημοκρατικό.

Αγώνες, αγωνίες, εξορίες, οικονομικές καταστροφές, πολιτικές απογοητεύσεις- όλα τα αντιμετώπισες. Όλα τα ξεπέρασες.

Ο δρόμος που περπάτησες είχε πολλή μοναξιά αλλά και μεγάλες νίκες.
Θέατρο, ραδιόφωνο, κείμενα σε εφημερίδες, βιβλία, συνδικαλισμός. Σε όλα άφησες το ισχυρό σου αποτύπωμα.

Για καλό κατευόδιο σου χαρίζω τον ήλιο της Άνοιξης, την ευωδιά του λουλουδιού της νεραντζιάς, τη γεύση του παγωτού καϊμάκι και τη θέα του Μεσσηνιακού κόλπου που τόσο αγαπούσες. Α, και έναν ελληνικό καφέ σαν αυτόν που έπινες κάθε απόγευμα με την μαμά.

Αυτά, πατέρα.
Καλό δρόμο…» 

πηγή: ΠΡΙΝ                                                                                                                 Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Κίνα: Η ελληνική γλώσσα ως «κλειδί» κατανόησης της Δύσης – Μεγάλη συμμετοχή σε επετειακή εκδήλωση

Απαγγελία ελληνικής ποίησης από κοινέζα φοιτήτρια στην εκδήλωαη στο Πανεπιστήμιο Southwest της Κίνα,Σάββατο 18 Απριλίου2026.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, 10/4/2026, στο Chongqing, στο Πανεπιστήμιο Southwest και συγκεκριμένα στο Κέντρο Αρχαίου Ελληνικού και Κινεζικού Πολιτισμού (ΚΕΛΚΙΠ Κίνας), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.

Σε μια εκδήλωση με έντονο συμβολισμό αλλά και ουσιαστικό περιεχόμενο, η ελληνική γλώσσα αναδείχθηκε ως ζωντανός φορέας πολιτισμού και εργαλείο κατανόησης της Δύσης, συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον της ακαδημαϊκής κοινότητας και πλήθους φοιτητών στην Κίνα.

Η αίθουσα, σύμφωνα με το pontosnews.gr, ήταν κατάμεστη, φιλοξενώντας Έλληνες ακαδημαϊκούς και συγγραφείς, Κινέζους ελληνιστές, εκπροσώπους πανεπιστημιακών τμημάτων ελληνικών σπουδών, καθώς και σπουδαστές που μελετούν την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό.

Κεντρικός άξονας της εκδήλωσης ήταν η ανάδειξη της ελληνικής ως γλώσσας με διαχρονική παρουσία και παγκόσμια επιρροή.

Ο πρέσβης της Ελλάδας στην Κίνα, Ευγένιος Καλπύρης, στην εναρκτήρια ομιλία του, αναφέρθηκε στη συνέχεια τεσσάρων χιλιετιών της ελληνικής γλώσσας, τονίζοντας ότι αποτελεί «παγκόσμιο δημόσιο αγαθό» και ένα από τα βασικά θεμέλια της δυτικής σκέψης. Όπως υπογράμμισε, η ελληνική δεν είναι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας, αλλά ένας κώδικας κατανόησης της ίδιας της δυτικής κουλτούρας.

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι τοποθετήσεις των υπόλοιπων ομιλητών. Η πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Χριστίνα Κουλούρη, ο καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο ΕΚΠΑ Βασίλειος Π. Βερτουδάκης και ο συγγραφέας και μεταφραστής Δημήτρης Σωτάκης ανέδειξαν τη σημασία της ελληνικής γραμματείας και της μετάφρασης ως εργαλείων πολιτισμικής διάχυσης.

Από την κινεζική πλευρά, ο διευθυντής του ΚΕΛΚΙΠ Κίνας, Cui Yanqiang και η αναπληρώτρια καθηγήτρια Hu Jingjing στάθηκαν στη διαρκώς ενισχυόμενη παρουσία των ελληνικών σπουδών στα κινεζικά πανεπιστήμια.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η τελετή απονομής επαίνων σε εκπροσώπους εννέα κινεζικών πανεπιστημίων, τα οποία διατηρούν ενεργά προγράμματα ελληνικών σπουδών ή διδασκαλίας της γλώσσας. Η αναγνώριση αυτή υπογράμμισε τη σταθερή ανάπτυξη του ενδιαφέροντος για τα αρχαία και τα νέα ελληνικά, αλλά και για την ελληνική φιλοσοφία και τον πολιτισμό συνολικά.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με πολιτιστικό πρόγραμμα, στο οποίο Κινέζοι φοιτητές απήγγειλαν ελληνική ποίηση και συμμετείχαν σε μουσικό δρώμενο, ενώ ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η παρουσίαση μαθητών κινεζικού λυκείου που μίλησαν στα ελληνικά, αποδεικνύοντας στην πράξη τη διάδοση της γλώσσας πέρα από τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα.

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ψηφίζεται το νομοσχέδιο για την καλλιτεχνική εκπαίδευση

Το νομοσχέδιο ρυθμίζει ακόμη και θέματα των υπόλοιπων βαθμίδων της εκπαίδευσης όπως για παράδειγμα την θέσπιση του διεθνούς απολυτηρίου.

Με ευρεία πλειοψηφία αναμένεται να ψηφιστεί από τη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας που αφορά την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών και τη ρύθμιση του πλαισίου λειτουργίας των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής και Μουσικής Εκπαίδευσης.

Οι τοποθετήσεις των κομμάτων για το Νομοσχέδιο

Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας Αγγελική Δεληκάρη επισήμανε ότι «η Ελλάδα αποκτά, για πρώτη φορά, ανώτατη σχολή για τις παραστατικές τέχνες η οποία θα συνεργάζεται με τους πέντε κρατικούς φορείς των παραστατικών τεχνών με προγραμματικές συμβάσεις που θα διασφαλίζουν τη θεσμική συνέχεια και οι φορείς θα αποτελούν ενεργό μέρος της ακαδημαϊκής δομής». Τόνισε πως έτσι «αποσαφηνίζεται η θέση τους στον εκπαιδευτικό χάρτη, ενισχύοντας τη θεσμική ασφάλεια, τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα λειτουργίας τους». Όπως είπε «οι τίτλοι σπουδών των ΑΣΚΕ, κατατάσσονται στο επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και αναγνωρίζονται, ως τυπικό προσόν, για θέσεις καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Παράλληλα δημιουργούνται ακαδημαϊκοί διάδρομοι σύνδεσης με την ανώτατη εκπαίδευση διασφαλίζοντας συνέχεια σπουδών και επαγγελματικής εξέλιξης».

Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ ο Στέφανος Παραστατίδης δήλωσε ότι «η Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών αποτελεί ένα αίτημα της καλλιτεχνικής κοινότητας εδώ και 40 χρόνια, παρά τον προβληματικό τρόπο με τον οποίο επιλέγει να νομοθετήσει η κυβέρνηση. Πιστεύουμε ότι η χώρα οφείλει να οργανώσει θεσμικά την καλλιτεχνική εκπαίδευση και η δημιουργία μιας τέτοιας σχολής μπορεί να ανοίξει ακαδημαϊκές διαδρομές για τους αποφοίτους των καλλιτεχνικών σχολών, να αναβαθμίσει του τίτλους σπουδών και να δημιουργήσει ένα σαφές πλαίσιο επαγγελματικών δικαιωμάτων». Τόνισε πως «το νομοσχέδιο πράττει το αυτονόητο, τη συμμόρφωση δηλαδή της πολιτείας προς τη δικαστική απόφαση του ΣτΕ δια της θεσμοθέτησης διακριτής κατηγορίας εργαζομένων στο Δημόσιο. Σημείωσε ωστόσο ότι μολονότι η μεταρρύθμιση κινείται σε θετική κατεύθυνση, αυτή επιχειρείται χωρίς σχέδιο και χωρίς συναίνεση και το νομοσχέδιο αφήνει κρίσιμα ζητήματα ανοιχτά».

Η κυβέρνηση «ζητάει από την εθνική αντιπροσωπεία να ψηφίσει λιγότερο πολιτισμό και λιγότερη δημόσια παιδεία» σημείωσε η Κατερίνα Νοτοπούλου εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώνοντας πως «δεν έλαβε υπόψη της την απόφαση του ΣτΕ και προχωρά σε αποσπασματική παρέμβαση που δεν λύνει αλλά διαιωνίζει τα προβλήματα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, δεν έχει στρατηγικό σχέδιο και αφήνει εκτός τη διασύνδεση της καλλιτεχνικής παιδείας με το δημόσιο σχολείο». Όπως είπε «αδιαφορήσατε για μια ολοκληρωμένη και οραματική πρόταση που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2024 και σήμερα συζητάμε για ένα κάκιστο νομοσχέδιο που εμπαίζει δεκάδες χιλιάδες καλλιτέχνες, πάνω από 50.000 καλλιτέχνες σε όλη τη χώρα».

Κατά του νομοσχεδίου τάχθηκε το ΚΚΕ με τον Γιάννη Δελλή να τονίζει πως «η κυβέρνηση «αντί να δημιουργήσει ένα δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, στήνει ένα πανεπιστήμιο για λίγους και για τους πολλούς φέρνει κύκλους καλλιτεχνικών σπουδών με δίδακτρα και κάτι αέναες καταρτίσεις και προγράμματα στο ατέλειωτο κυνήγι των προσόντων μέσα στην απέραντη εκπαιδευτική αγορά των πτυχίων. Έτσι απαντάτε στις αγωνίες και τα όνειρα των σπουδαστών που θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε ανώτατο επίπεδο».

Επικριτική και η Νέα Αριστερά. Η Σία Αναγνωστοπούλου σημείωσε ότι «αντί για μια εμβληματική ανώτατη σχολή που θα είναι η σφραγίδα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και με το απαιτούμενο κύρος σε όλο το οικοδόμημα, βλέπουμε ένα μίζερο και θολό τοπίο ένα τοπίο που μάλιστα δεν λύνει και χρόνια τεράστια προβλήματα, και χωρίς να έχει προηγηθεί σοβαρή διαβούλευση για ενιαία καλλιτεχνική εκπαίδευση».

Γεράσιμος Λιβιτσάνος / vouliwatch.gr/

Εθνική απώλεια ο θάνατος της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ - Φτωχότερη η πνευματική ζωή της χώρας

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ 1926-2026: Η γυναίκα που έκανε την Ιστορία περιουσία όλων μας..

    Ο Ελληνισμός αποχαιρετά με σεβασμό και υποκλίνεται στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, μια σπουδαία προσωπικότητα που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης και διέγραψε μια κορυφαία ακαδημαϊκή διαδρομή.

Η είδηση του θανάτου της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ στα 99 της χρόνια σηματοδοτεί το τέλος μιας πορείας που για πολλούς έμοιαζε σχεδόν ανεξάντλητη.

Πένθος στον πνευματικό κόσμο της χώρας προκαλεί η είδηση του θανάτου της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών. Η διακεκριμένη ιστορικός και πανεπιστημιακός άφησε ισχυρό αποτύπωμα τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και, λίγα χρόνια αργότερα, το 1976, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του ιδρύματος, αλλά και η πρώτη παγκοσμίως που ανέλαβε αντίστοιχη θέση σε πανεπιστήμιο διεθνούς κύρους.

ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ - ΑΡΒΕΛΕΡ / -"ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ"

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ: Λίγα λόγια για την ζωή της

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926. Πατέρας της ήταν ο Νικόλαος Γλύκατζης, έμπορος, και μητέρα της η Καλλιρρόη, το γένος Ψαλτίδη. Παντρεύτηκε τον Jacques Ahrweiler (†) και απέκτησαν μια κόρη.

Τελείωσε το Δ΄ Γυμνάσιο στην Αθήνα και σπούδασε στη συνέχεια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας). Συνέχισε τις σπουδές της στην Écoledes Hautes Études στη Γαλλία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιστορίας (1960) και Docteures Lettres το έτος 1966. Ερευνήτρια του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (1955 κ.εξ.) και διευθύντρια ερευνών από το 1964, εξελέγη καθηγήτρια της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1967).

Διετέλεσε διευθύντρια του Τμήματος Ιστορίας και Πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1969-70), επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Harvard (1973-1974), Αντιπρόεδρος (1970-1973) και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I (1976-1981, επίτιμη πρόεδρος από το 1981), Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων (1982-1989), Αντιπρόεδρος (1976-1989) και εν συνεχεία Πρόεδρος του Ιδρύματος Georges Pompidou (1989-1991), Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης (Γαλλία), Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, εμπειρογνώμων για κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών (1975 κ.εξ.), Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Ενώσεως Ιστορικών Επιστημών (1980-1990), Πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), Πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1999-2012), Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1993 -2022) και του Διεθνούς Ιδρύματος Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.

Διετέλεσε επίσης αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας και επίτιμη διδάκτωρ πλειάδας πανεπιστημίων (Λονδίνου, Harvard, Βελιγραδίου, Νέας Υόρκης, NewBrunswick, Λίμας, Χάιφας, Παντείου Πανεπιστημίου, Ελληνικού Kαποδιστριακού Πανεπιστημίου Aθηνών, Αμερικανικού Πανεπιστημίου του Παρισιού, Fribourg, Θεσσαλονίκης και Κρήτης).

Θεσσαλονίκη / Αλέξης Τσίπρας: «Μαζί θα πορευτούμε προς τη νέα Ιθάκη μας, το ταξίδι ξανάρχισε»

«Το ταξίδι ξανάρχισε» αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να στείλει από τη Θεσσαλονίκη...

    Κοσμοσυρροή στον κινηματογράφο Ολύμπιον - Αρκετός κόσμος έμεινε εκτός - «Νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός», φώναζαν όσοι ήταν στην αίθουσα» - Ποιοι συμμετέχουν στο πάνελ

Στη Θεσσαλονίκη και στον κινηματογράφο Ολύμπιον έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, «Ιθάκη». 

Πλήθος κόσμου βρέθηκε από νωρίς την αίθουσα, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που δεν κατάφεραν να μπουν στο εσωτερικό του κινηματογράφου.

Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αποζητά τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας

«Το ταξίδι ξανάρχισε» αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να στείλει από τη Θεσσαλονίκη και το ασφυκτικά γεμάτο Κινηματογράφο Ολύμπιον όπου πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του “Ιθάκη”.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιτέθηκε δριμύτατα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής του με έμφαση το “επιτελικό κράτος των απευθείας αναθέσεων των ημετέρων και των υποκλοπών”. Και πρόσθεσε ότι από αυτό το κράτος χρειαζόμαστε ρήξη, όχι διαχείριση. 

«Χρειαζόμαστε ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης»

Αντέτεινε ότι “χρειαζόμαστε μια νέα μεταπολίτευση και ένα νέο ισχυρό και δίκαιο κράτος” και μίλησε για την ανάγκη μιας νέας εθνικής πυξίδα και ενός νέου πατριωτισμού κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. “Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης” είπε μεταξύ άλλων.

Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για την πολιτική του δεδομένου συμμάχου που ασκεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Ελλάδας. Υπερασπίστηκε τη Συμφωνία των Πρεσπών και παράλληλα ανέδειξε την ανάγκη για μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα προωθεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε ένα αισιόδοξο μήνυμα για την προοδευτική διακυβέρνηση τονίζοντας ότι η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης κερδίζει έδαφος καθημερινά και θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς.

“Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αποζητά τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας”. Πρόσθεσε μάλιστα ότι “δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο. Αυτό θα γίνει πράξη. Το ταξίδι ξανάρχισε”.

Παράλληλα ανέφερε ότι «Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.»

Το "όχι" δεν αρκεί όταν χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί στην αντιπολιτική

Άσκησε σφοδρή κριτική στον πρωθυπουργό και επιτέθηκε στο “επιτελικό κράτος των απευθείας αναθέσεων των ημετέρων και των υποκλοπών” όπως είπε χαρακτηριστικά.

«Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του Predator,  των Τεμπών και των μπάζων; Αυτό το κράτος αξίζει στην πατρίδα μας; Αυτό το κράτος αξίζει στους νέους ανθρώπους αυτού του τόπου;» Το κατηγορηματικό και οργισμένο “Οχι” που είναι η απάντηση είναι μεν η αρχή του παντός αλλά δεν αρκεί όταν «χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί τελικά στην αντιπολιτική, την απογοήτευση, την άκρα Δεξιά.» 

Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε στις συγκρίσεις που επιδίδονται κάποιοι και από την αντιπολίτευση, με τα πεπραγμένα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της υγείας, της πρόνοιας, του κοινωνικού κράτους όπου έγινε μια μεγάλη προσπάθεια αποκατάστασης των αδικιών.

Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για την πολιτική του δεδομένου συμμάχου που ασκεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Ελλάδας. Σε αντιδιαστολή ανέδειξε την ανάγκη για μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα προωθεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Είπε επίσης ότι είναι αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης.

Τον τόνο στην κυβέρνηση δίνουν τα "ακροδεξιά δεκανίκια"

Παράλληλα επιτέθηκε στην κυβέρνηση ότι ενώ παρουσιάζεται ως κεντροδεξιά, τον τόνο δίνουν τα “ακροδεξιά δεκανίκια”, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.     

Σχολιάζοντας τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι «Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ.»

Για το ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου μίλησαν ο νομικός Αντώνης Σαουλίδης, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υποψήφιος βουλευτής, ο οποίος υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι απαιτείται μια ευρεία, προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης. «Σε αυτή την προσπάθεια κανείς δεν περισσεύει και κανείς μόνος του δεν αρκεί». 

Στα δύο εμβληματικά επιτεύγματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρθηκε ο πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, Άρης Στυλιανού, την έξοδο από τα μνημόνια και τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ειδικά για τη Συμφωνία των Πρεσπών ανέφερε: 
είναι μια εμβληματική επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής κατά τις τελευταίες δεκαετίες διότι έλυσε ένα μεγάλο πρόβλημα με τη γειτονική χώρα στα βόρεια σύνορά μας, ένα πρόβλημα που διογκώθηκε υπέρμετρα και παράλογα από τους εθνικισμούς.

Ο Διονύσης Τεμπονέρας υποστήριξε ότι “αν ένας ιστορικός κύκλος έκλεισε το 2023, ήδη, ένας καινούργιος κύκλος για τον προοδευτικό χώρο είναι βέβαιο ότι ετοιμάζεται να ανοίξει. Δεν πρόκειται για επιθυμία και βολονταρισμό πρόκειται για ανάγκη που γίνεται ιστορία, για τα όνειρα μας που ζητούν εκδίκηση, για τη δική μας Ιθάκη που μας καλεί. Καλές θάλασσες, πρόεδρε”.

Για το ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου μίλησαν επίσης η γεωπόνος Κωνσταντίνα Σπυροπούλου και ο πολιτικός μηχανικός και επιχειρηματίας Κώστας Τούμπουρος. Την παρουσίαση και το συντονισμό ανέλαβε η ηθοποιός Φαίη Κοκκινοπούλου.

 

Ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

«Φίλες και φίλοι

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και όλους σας, που βρίσκεστε σήμερα εδώ. Να συζητήσουμε για την Ιθάκη. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν στο πάνελ της σημερινής παρουσίασης. Στη Φαίη τη Κοκκινοπούλου που συντονίζει την εκδήλωσή μας. Στον Άρη Στυλιανού, τον Διονύση Τεμπονέρα, την Κωνσταντίνα Σπυροπούλου, τον Κώστα Τούμπουρο και τον Αντώνη Σαουλίδη που σήμερα γιορτάζει και του ευχόμαστε χρόνια πολλά, όπως και σε όλους τους Αντώνηδες και τις Αντωνίες.

Είχε άλλωστε την τιμητική του τις προηγούμενες ημέρες, όχι για τη γιορτή του, αλλά για την επιλογή του να συμμετάσχει στην παρουσίαση της Ιθάκης. Και θαρρώ πρώτη φορά η συμμετοχή στη παρουσίαση ενός βιβλίου αποτελεί τόσο μεγάλο πολιτικό αμάρτημα. Θέλω να σας πω ότι χαίρομαι κάθε φορά που βρίσκομαι στην πόλη σας. Στην Θεσσαλονίκη που αγκαλιάζει η θάλασσα και αγκαλιάζεται με την ιστορία της Ελλάδας. 

Κι αυτή η ιστορία ξέρετε δεν γράφτηκε και δεν γράφεται σε ένα περίκλειστο περιβάλλον. Επιτρέψτε μου λοιπόν σήμερα να ξεκινήσω τη παρέμβασή μου από τις δραματικές αλλαγές που συντελούνται στη διεθνή σφαίρα. Ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει και δυστυχώς όχι προς το καλύτερο.Ο Αμερικανός Πρόεδρος επιλέγει να αντικαταστήσει το διεθνές δίκαιο με το δίκαιο του ισχυρού, ως το σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων. Και διεκδικεί χωρίς τα προσχήματα του παρελθόντος, εν ονόματι της μεγάλης Αμερικής, τα πετρέλαια της Βενεζουέλας και του Ιράν, ή τις σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας και της Ουκρανίας. 

Ενώ η Ευρώπη παρακολουθεί και ακολουθεί, δυστυχώς αδύναμη. Με λάθος και επικίνδυνες ηγεσίες, που άνοιξαν τον δρόμο στην ακροδεξιά ακολουθώντας καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές και εφαρμόζοντας δυο μέτρα και δύο σταθμά στην εξωτερική πολιτική. Και παντού δυστυχώς κερδίζει έδαφος ο αυταρχισμός. Η ίδια η δημοκρατία, περιορίζεται και αμφισβητείται σήμερα  ακόμη και σε χώρες της Δύσης.  Που κατά τα άλλα οργανώνουν επεμβάσεις κάθε είδους σε τρίτες χώρες, δήθεν για να την προστατεύσουν, ή να την επιβάλλουν. 

Και δε χωρούν υπεκφυγές και αστερίσκοι. Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. 

Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο, όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Απέναντι σε απάνθρωπες πρακτικές που επικαλούνται τον ανθρωπισμό. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση.Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.  

Το ερώτημα, ωστόσο, που επικρατεί τούτες τις μέρες είναι για το τι μας ξημερώνει αύριο. Τι πρέπει να κάνουμε για να μην επικρατήσει το σκοτάδι; Για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο;

Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, Είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;  

Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα,  ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο;  Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν ασκεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που προασπίζει το διεθνές δίκαιο και οικοδομεί συμμαχίες ως ευρωπαικός πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας.

Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.Τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τον Εμφύλιο.Τη Χούντα.Την εισβολή στην Κύπρο.  

Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν - μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου.  

Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν αρνείται να διεκδικήσει ευρωπαϊκές κυρώσεις για παραβιάσεις των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο.Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία. Και κυρίως, όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. 

Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Για την οποία, επιτρέψτε μου να ξαναπώ, είμαι και είμαστε υπερήφανοι. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές. Και μετά το ξέχασαν. Αλλά για πέντε χρόνια, πριν αλλάξει η κυβέρνηση στα Σκόπια, αντί να θωρακίσουν την επιρροή και τα συμφέροντα της Ελλάδας με δεκάδες συμφωνίες, δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους από τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας. Να λοιπόν γιατί είναι αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα.Και ένας νέος πατριωτισμός. Ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. 

Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. 

Σε τι ακριβώς όμως ψήφισε ΝΑΙ; Και πόσο προστατεύει τα συμφέροντα της Ελλάδας και του ελληνικού λαού;Σε μια συμφωνία που, μετά από 25 χρόνια διαπραγμάτευσης, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αγρότες.Και ανοίγει διάπλατα την ευρωπαϊκή αγορά σε αθρόες εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική. Σε προϊόντα παραγόμενα σε γιγαντιαίες εκμεταλλεύσεις, με χαμηλότερα υγειονομικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά πρότυπα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό που συνθλίβει τον Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφο.

Λυπάμαι, αλλά αυτή δεν είναι πολιτική προστασίας των εθνικών συμφερόντων. Είναι πολιτική εγκατάλειψης των εθνικών συμφερόντων. Μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον γεμάτο παγίδες και κινδύνους, δυστυχώς η χώρας μας έχει τη χειρότερη κυβέρνηση στη μεταπολιτευτική της ιστορία. Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Και έχει φέρει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε μισθούς, αγοραστική δύναμη, παραγωγικές δυνατότητες, επενδύσεις και προοπτικές.  Αλλά στις πρώτες θέσεις στη διαφθορά, την καταπάτηση του κράτους δικαίου, τη διαπλοκή και την καταλήστευση ακόμα και των ευρωπαϊκών πόρων. 

Ήρθαν στην εξουσία μιλώντας για «αριστεία» και «αξιοκρατία». Με τον πρώτο τους νόμο για το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» έταξαν αποτελεσματικότητα, διαφάνεια, ασφάλεια.Ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Και τι έχουμε σήμερα; Ένα κράτος κομματικό. Ένα κράτος συγκεντρωτικό. Ένα κράτος λάφυρο. Ένα κράτος αναποτελεσματικό. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Κι αυτά δεν είναι δικά μας μόνο συμπεράσματα.Η Ελλάδα σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και άλλων διεθνών φορέων, είναι πολύ χαμηλά στους βασικούς δείκτες αποτελεσματικότητας του κράτους.

Στο σκότος δηλαδή, το επιτελικό κράτος πάει καλά. Και παίρνει άριστα στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος μέσω της αδιαφάνειας. Και όλα αυτά συνηγορούν σε μια ακόμα χειρότερη  διαπίστωση: Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο.  Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων.  Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών. Τη πρώτη Κυριακή του χρόνου για ώρες, το σύστημα επικοινωνίας και ασφαλούς πλοήγησης κατέρρευσε.

Αεροσκάφη πετούσαν σχεδόν στα τυφλά. Και είναι ευτύχημα που δεν θρηνήσαμε θύματα.Αλλά ας είμαστε καθαροί.  Αυτό δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή.Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Τα συστήματα είναι παλιά.  Επικίνδυνα.  Ανεπαρκή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις προάλλες παρέπεμψε την Ελλάδα στο Δικαστήριο.

Κι όμως.Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Από  τη δική μας κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη.

Εμείς σε συνθήκες μνημονιακής ασφυξίας είχαμε την έγνοια και προχωρήσαμε στη σχετική σύμβαση για την ασφάλεια των πτήσεων.Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε και την έβαλε στον πάγο για επτά ολόκληρα χρόνια. Από αμέλεια;

Όπως από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα.

Γιατί;

Για την σημερινή κυβέρνηση δυστυχώς δεν υπάρχει θεσμική μνήμη, διοικητική συνέχεια, στρατηγικό σχέδιο για την ενίσχυση των κρίσιμων υποδομών. 

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος».

Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας.

Ένα σύστημα επιδοτήσεων χωρίς διαφάνεια, χωρίς επαρκείς ελέγχους, χωρίς θεσμική θωράκιση. 

Αυτό όμως δεν είναι κράτος επιτελικό, είναι κράτος λάφυρο.

Κι επειδή μας προκαλούν για συγκρίσεις, ας συγκρίνουμε λοιπόν:

Δεν κλείσαμε όμως τα μάτια.

Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια. 

Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού. 

Και για να επανέλθω στο σήμερα, παίρνω το θάρρος να ρωτήσω: 

Η απάντηση, που ξεπηδά από κάθε πόρο της κοινωνίας και καταγράφεται σε κάθε μέτρηση της κοινής γνώμης, είναι ένα κατηγορηματικό, οργισμένο ΟΧΙ. 

Πριν από πολλά χρόνια εδώ στη Θεσσαλονίκη ακούσατε για πρώτη φορά το σύνθημα για την επανίδρυση του κράτους.

Από αυτό το Κράτος λοιπόν, χρειαζόμαστε ρήξη.

Και για αυτό χρειαζόμαστε Σχέδιο ριζικών αλλαγών στους θεσμούς.

Το πρώτο και πιο δύσκολο μιας τέτοιας προσπάθειας είναι να αρχίσει να αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος. 

Είναι αναγκαίο, οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. 

Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. 

Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. 

Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. 

Είναι αναγκαίο επίσης, να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. 

Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. 

Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, 

Ξέρω ότι σήμερα δεν ήρθατε μόνο για να ακούσετε για την Ιθάκη, για τα διεθνή και για το Κράτος.

Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές.

Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.   

Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν γίνεται. 

θέλω λοιπόν να μεταφέρω από δω από τη Θεσσαλονίκη, ένα μήνυμα σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες: 

Και όμως κινείται!

Για αυτό κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. 

Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. 

Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη.

Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.

Αυτή τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας,

Την αποζητά σήμερα η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.Την αναζητούν οι μη έχοντες, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Δεξιάς. Τη χρειάζεται η πατρίδα. 

Και γι’ αυτό θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του  σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. 

Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες. 

Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν.

Όλοι όσοι δεν συμβιβάζονται με τον φόβο, την ανασφάλεια και τον κυνισμό.» 

Κατερίνα Μπρέγιαννη / Η ΑΥΓΗ

Μόσχα / Συνέδριο για τον «Πολιτισμό της Ελλάδας» με συμμετοχή Ελλήνων πανεπιστημιακών αλλά εν αγνοία του υπ. Παιδείας

Το Θ' Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με τον τίτλο «Παραδοσιακός Πολιτισμός της Ελλάδας» πραγματοποιείται στη Μόσχα από Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ το τρέχον διήμερο 3-4 Δεκεμβρίου 2025.

    Αυτές τις μέρες, 3-4 Δεκεμβρίου, πραγματοποείται στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ, το πιο διάσημο της Ρωσίας, Συνέδριο για τον «Παραδοσιακός Πολιτισμός της Ελλάδας» με την συμμετοχή και Ελλήνων πανεπιστημιακών.

Διοργανώθηκε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ, το πιο διάσημο της Ρωσίας - Το πλήρες πρόγραμμα και όλοι οι συμμετέχοντες - Αίσθηση από το θέμα της πρώτης εισήγησης που φέρει τον τίτλο... «Τινάζω τα πέταλα» και «Βλέπω τα ραδίκια ανάποδα» (!!!) - Απέσυραν τη συμμετοχή τους Έλληνες καθηγητές ΑΕΙ

Μπορεί οι ελληνορωσικές σχέσεις να μην διάγουν και την καλύτερη περίοδό τους το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα μετά την εισβολή στην Ουκρανία και τον εν εξελίξει πόλεμο που έχει οδηγήσει σε μπαράζ κυρώσεων της ΕΕ κατά της Μόσχας, ωστόσο αυτό δεν εμποδίζει ένα κορυφαίο εκπαιδευτικό ίδρυμα της ρωσικής πρωτεύουσας να πραγματοποιήσει ένα συνέδριο για την Ελλάδα.

Ο λόγος για το Θ' Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με τον τίτλο «Παραδοσιακός Πολιτισμός της Ελλάδας» που διοργανώνεται στη Μόσχα το διήμερο 3-4 Δεκεμβρίου 2025 από το Τμήμα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας της Φιλολογικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας, δηλαδή του μεγαλύτερου και πιο φημισμένου ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος της Ρωσίας.

«Καμία ενημέρωση» στο υπουργείο Παιδείας

Το euronews απευθύνθηκε στο υπουργείο Παιδείας ρωτώντας αν τελεί σε γνώση του η παρουσία Ελλήνων ακαδημαϊκών σε Συνέδριο στην Μόσχα και αν αυτό παραβιάζει τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από την ΕΕ κατά της Ρωσίας. Άμεσα απάντησε ο αρμόδιος υφυπουργός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης Νίκος Παπαϊωάννου, διευκρινίζοντας ότι καμία απολύτως ενημέρωση δεν είχε υπάρξει προς την πλευρά του υπουργείου για την διεξαγωγή του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού συνεδρίου και τη συμμετοχή Ελλήνων σε αυτό, ζητώντας παράλληλα χρόνο να ερευνήσει τι ακριβώς συμβαίνει.

Λίγη ώρα αργότερα το Γραφείο Τύπου του υπουργείου Παιδείας απάντησε ότι αυτήν την περίοδο που βρίσκονται εν ισχύ κυρώσεις της ΕΕ σε βάρος της Μόσχας, από θέση αρχής δεν επιτρέπεται σε ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα να συμμετέχουν σε ενέργειες που διοργανώνονται από ρωσικά και μάλιστα στην Ρωσία, ένας περιορισμός που όμως αφορά αυτά καθεαυτά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα μέλη ΔΕΠ τους.

Από εκεί και πέρα, δεν υπάρχει κάποιο ζήτημα τουλάχιστον τύποις για την περίπτωση τυχόν συνεργαζόμενων με τα ελληνικά πανεπιστήμια άτομων που έχουν ανταποκριθεί σε προσωπικό επίπεδο στο συγκεκριμένο κάλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, από το υπουργείο Παιδείας διευκρινίζουν ότι σε περίπτωση τέτοιων ταξιδιών και εκπαιδευτικών δράσεων, συστήνεται οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν, να επικοινωνούν με τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Παιδείας ή του υπουργείου Εξωτερικών για να τους δίνονται οι κατάλληλες οδηγίες - διευκρινίσεις.

Απέσυραν τη συμμετοχή τους οι καθηγητές ΑΕΙ

Το Euronews απευθύνθηκε και στο Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης καθώς και ειδικότερα στο Εργαστήριο Λαογραφίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, δύο καθηγητές του οποίου φέρονται να συμμετέχουν στο Συνέδριο της Μόσχας.

Περίπου μιάμισι ώρα μετά την αρχική δημοσίευση του άρθρου υπήρξε τηλεφωνική ενημέρωση προς το Euronews με την οποία διευκρινίστηκε ότι εξ αρχής δεν επρόκειτο να γίνει κάποιο ταξίδι καθηγητών ΔΕΠ στην Ρωσία αλλά θα υπήρχε μόνον διαδικτυακή συμμετοχή τους στο συνέδριο, ωστόσο μετά από τις σχετικές συστάσεις του υπουργείου Παιδείας αμφότεροι ακύρωσαν την συμμετοχή τους σε αυτό.

«Γνωρίζαμε ότι δεν επιτρέπονται τα ταξίδια αλλά όχι και η διαδικτυακή παρουσία σε συνέδρια, δεν είχαμε γίνει κοινωνοί μιας τέτοιας εγκυκλίου, αμέσως ωστόσο μόλις ενημερωθήκαμε για την επίσημη θέση του υπουργείου αυτονόητα αποσύραμε την συμμετοχή μας, σε καμία περίπτωση δεν θα πηγαίναμε κόντρα στις θέσεις και τις αποφάσεις της κυβέρνησης της χώρας μας», διευκρινίστηκε - και έτσι το όποιο θέμα θεωρείται λήξαν.

Το πιο διάσημο Πανεπιστήμιο της Μόσχας

Το Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ Ιδρύθηκε το 1755 και εκτιμάται ότι στις περίπου 40 σχολές του φοιτούν σχεδόν 38.000 φοιτητές ενώ εργάζονται 12.000 άτομα ως διδακτικό ή υπαλληλικό προσωπικό. Ανάμεσα στους διάσημους αποφοίτους του είναι ο τελευταίος ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο διάσημος συγγραφέας Άντον Τσέχοφ, ενώ μεταξύ των αποφοίτων του υπάρχουν και συνολικά 11 άτομα στα οποία απονεμήθηκε βραβείο Νόμπελ.

Αυτό το Πανεπιστήμιο, λοιπόν, διαθέτει Τμήμα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στην Φιλολογική του Σχολή και το συγκεκριμένο Τμήμα διοργανώνει Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με τον τίτλο «Παραδοσιακός Πολιτισμός της Ελλάδας», γεγονός που από μόνο του αποτελεί είδηση.

Τα... «τιναγμένα πέταλα» και... «τα ραδίκια ανάποδα»

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου έχει δημοσιευθεί από Έλληνες συμμετέχοντες και αίσθηση προκαλεί ότι σύμφωνα με αυτό, στην εναρκτήρια συνεδρίαση της Ολομέλειας και υπό την προεδρία του Μικαϊλ Μπίµπικοφ, Προέδρου του Τµήµατος Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, η πρώτη εισήγηση φέρει τον τίτλο... «"Τινάζω τα πέταλα" или "Βλέπω τα ραδίκια ανάποδα"» (!!!).