Σάββας Καλεντερίδης / Η Τουρκία θα αντιδράσει στο καλώδιο – Το μεγάλο δίλημμα της Αθήνας (ηχητικό)

Η συζήτηση άνοιξε με τις αναφορές των δύο συνομιλητών στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και στις συνέπειες για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

    Για τουρκική αντίδραση στην επανεκκίνηση των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου προειδοποίησε ο διευθυντής του Naftemporiki.gr, Μιχάλης Ψύλος, στην εκπομπή «Geopolitics» με τον Σάββα Καλεντερίδη.

Στο επίκεντρο της συζήτησης, σύμφωνα με το geopolitico.gr,   βρέθηκαν η στάση της Ουάσιγκτον απέναντι σε Αθήνα και Άγκυρα, τα πραγματικά οφέλη του Κάθετου Διαδρόμου για την Ελλάδα, οι ενεργειακές συνεννοήσεις ΗΠΑ–Ρωσίας και οι ανακατατάξεις στη Μέση Ανατολή.

Ο Μιχάλης Ψύλος περιέγραψε ένα περιβάλλον στο οποίο οι ενεργειακές συμφωνίες, οι επιχειρηματικές επιδιώξεις και οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί διαμορφώνουν τις σχέσεις των κρατών. Για την Ελλάδα, όπως προέκυψε από τη συζήτηση, το κρίσιμο ζητούμενο είναι πώς η γεωγραφική της θέση και οι συμμαχίες της θα μετατραπούν σε συγκεκριμένα οφέλη και σε ουσιαστική προστασία των συμφερόντων της.

Το καλώδιο και η τουρκική απαίτηση για «άδεια»

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και στις κινήσεις που αναμένονται για την επανέναρξη των ερευνών. Ο Σάββας Καλεντερίδης έθεσε το ερώτημα πώς θα αντιδράσει η Άγκυρα όταν εκδοθεί η σχετική NAVTEX και κινηθεί το ερευνητικό πλοίο.

«Η Τουρκία θα αντιδράσει. Είναι σαφές», απάντησε ο Μιχάλης Ψύλος, εκτιμώντας ότι η τουρκική ηγεσία επιδιώκει να επιβάλει την αντίληψη πως η διέλευση του καλωδίου προϋποθέτει τη δική της συγκατάθεση, είτε αυτή ζητηθεί από την ελληνική πλευρά είτε από τις εμπλεκόμενες εταιρείες.

Ο ίδιος μετέφερε την εικόνα ότι πριν από την 28η Οκτωβρίου θα μπορούσαν να αρχίσουν οι σχετικές διαδικασίες. Παράλληλα, συνέδεσε την πιθανή τουρκική κλιμάκωση με το ενδεχόμενο προώθησης ρυθμίσεων για τη «Γαλάζια Πατρίδα» στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Κατά την εκτίμησή του, η Άγκυρα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτή τη διαδικασία ως διαπραγματευτικό εργαλείο, επιδιώκοντας ανταλλάγματα γύρω από την όδευση του καλωδίου.

Ο Σάββας Καλεντερίδης υπογράμμισε ότι ενδεχόμενη μετατόπιση της διαδρομής προς νοτιότερες περιοχές θα συναντούσε σοβαρές τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες, εξαιτίας των μεγάλων θαλάσσιων βαθών και του πρόσθετου κόστους. Έθεσε, όμως, και την πολιτική διάσταση: μια αλλαγή υπό τουρκική πίεση θα μπορούσε, όπως επισήμανε, να εκληφθεί ως αποδοχή τουρκικής δικαιοδοσίας στην περιοχή.

Ο Μιχάλης Ψύλος συμφώνησε ότι εδώ βρίσκεται το μεγάλο δίλημμα που καλείται να αντιμετωπίσει η ελληνική κυβέρνηση.

Η ανισορροπία Αθήνας–Άγκυρας στην Ουάσιγκτον

Η συζήτηση άνοιξε με τις αναφορές των δύο συνομιλητών στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και στις συνέπειες για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Ο διευθυντής του Naftemporiki.gr υποστήριξε ότι η κατανομή ρόλων ανάμεσα στους Αμερικανούς εκπροσώπους σε Ελλάδα και Τουρκία ήταν εξαρχής άνιση. Αντιπαρέβαλε το πολιτικό βάρος και την προσωπική πρόσβαση του Τομ Μπάρακ στον Ντόναλντ Τραμπ με την ελληνική περίπτωση, επισημαίνοντας τη σημασία που αποδίδει η αμερικανική διοίκηση στον περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας.

Έθεσε, επίσης, το ζήτημα της Ελλάδας ως δεδομένου και αξιόπιστου συμμάχου, διερωτώμενος κατά πόσο αυτή η στάση ενισχύει τη διαπραγματευτική της θέση απέναντι σε μια Τουρκία που διατηρεί περισσότερες επιλογές και διαύλους.

Ωστόσο, διαχώρισε την απουσία πρέσβη από τη λειτουργία της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής. Αναφέρθηκε θετικά στην εμπειρία του Τζόσουα Χακ, τονίζοντας ότι η διπλωματική εργασία συνεχίζεται.

Ο Σάββας Καλεντερίδης επέμεινε στη διάκριση ανάμεσα στην υπηρεσιακή συνέχεια και στην απευθείας πολιτική πρόσβαση στον Λευκό Οίκο. Στο πλαίσιο αυτό συζητήθηκε η δυνατότητα αξιοποίησης της ελληνοαμερικανικής κοινότητας και προσώπων όπως ο Γκας Μπιλιράκης.

Κάθετος Διάδρομος: Τι κερδίζει η Ελλάδα;

Για τον Κάθετο Διάδρομο, ο Μιχάλης Ψύλος εκτίμησε ότι η σημασία του ενισχύεται από την ευρωπαϊκή προσπάθεια απεξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια και την ανάγκη εξεύρεσης εναλλακτικών πηγών τροφοδοσίας.

Έθεσε, πάντως, ως κρίσιμη προϋπόθεση την ύπαρξη αγοραστών και συμβολαίων στις χώρες προς τις οποίες θα κατευθύνεται το φυσικό αέριο. Όπως προέκυψε από τη συζήτηση, η πολιτική υποστήριξη ενός ενεργειακού σχεδίου πρέπει να συνοδεύεται από εμπορική ανταπόκριση.

Στο ερώτημα για τα ελληνικά οφέλη, υποστήριξε ότι ο ρόλος του κόμβου μεταφοράς από μόνος του δεν αρκεί. Συνέδεσε την ουσιαστική αναβάθμιση της χώρας με την πρόοδο των ερευνών και των εξορύξεων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης.

Αναφέρθηκε στις δραστηριότητες της Chevron και της ExxonMobil και μετέφερε ότι, σύμφωνα με συζήτηση που είχε με τον Σταύρο Παπασταύρου, εξεταζόταν η πραγματοποίηση πρώτης ερευνητικής γεώτρησης στο Ιόνιο μέσα στην άνοιξη.

Για τις λιβυκές αντιδράσεις νότια της Κρήτης, επισήμανε τον παράγοντα της τουρκικής επιρροής. Εκτίμησε, παράλληλα, ότι βασική αμερικανική προτεραιότητα παραμένει η αποτροπή μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης.

Ενέργεια, Τραμπ–Πούτιν και πιέσεις στον Ζελένσκι

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Μιχάλης Ψύλος ανέπτυξε την εκτίμηση ότι η επιδίωξη μείωσης του ενεργειακού κόστους στις ΗΠΑ επηρεάζει τις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στη Ρωσία.

Αναφέρθηκε σε πληροφορίες για χαλάρωση κυρώσεων και διάθεση ρωσικών καυσίμων, συνδέοντάς τες με τις πιέσεις που προκαλούν οι τιμές ενέργειας και μεταφορών στην αμερικανική οικονομία.

Στην ίδια κατεύθυνση ενέταξε τις αναφορές σε αμερικανικό ενδιαφέρον για τους Nord Stream και για περιουσιακά στοιχεία της Lukoil. Κατά την ανάλυσή του, οι επιχειρηματικές επιδιώξεις αποτελούν βασικό παράγοντα μιας πιθανής αμερικανορωσικής συνεννόησης.

Για την Ουκρανία, υποστήριξε ότι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αντιμετωπίζει αυξανόμενες πιέσεις. Ο Σάββας Καλεντερίδης ανέδειξε την εξάρτηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων από τις αμερικανικές πληροφορίες και το Starlink, εξηγώντας τη σημασία τους για την έγκαιρη προειδοποίηση και τις επικοινωνίες στο πεδίο.

Ο Ψύλος αναφέρθηκε ακόμη στα ονόματα του Βαλέρι Ζαλούζνι και του Κίριλο Μπουντάνοφ ως προσώπων που, σύμφωνα με όσα είπε, συζητούνται σε σενάρια διαδοχής του Ουκρανού προέδρου.

Η Ευρώπη και το κόστος του επανεξοπλισμού

Αιχμηρή ήταν η κριτική του Μιχάλη Ψύλου προς την ευρωπαϊκή στρατηγική. Υποστήριξε ότι ο επανεξοπλισμός αντιμετωπίζεται και ως μέσο ενίσχυσης της οικονομίας και της αμυντικής βιομηχανίας, ιδιαίτερα στη Γερμανία.

Ο Σάββας Καλεντερίδης έθεσε το ζήτημα των κοινωνικών συνεπειών από την ακριβή ενέργεια, την αποβιομηχάνιση και την πίεση στο κράτος πρόνοιας. Συνέδεσε αυτές τις εξελίξεις με τη φτωχοποίηση και την ενίσχυση ακραίων πολιτικών δυνάμεων.

Ο Ψύλος περιέγραψε την Ευρώπη ως εγκλωβισμένη σε μια στρατηγική που δυσκολεύεται να αναθεωρήσει, ενώ αμφισβήτησε την εκτίμηση ότι η Ρωσία διαθέτει τη δυνατότητα να επεκτείνει εύκολα τον πόλεμο σε ευρωπαϊκές χώρες.

Μέση Ανατολή: Συμμαχίες με ανοιχτά μέτωπα

Η συζήτηση επεκτάθηκε στη συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, στον πόλεμο κατά των Χούθι και στο ενδεχόμενο ευρύτερης περιφερειακής συνεννόησης με συμμετοχή του Ισραήλ.

Ο Μιχάλης Ψύλος εκτίμησε ότι οι πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις περιφερειακές ισορροπίες, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας πρώτης προσέγγισης με την Τουρκία.

Ο Σάββας Καλεντερίδης επισήμανε ότι ο ανταγωνισμός των δύο χωρών στη Συρία έχει συγκεκριμένο υπόβαθρο στο πεδίο, το οποίο παραμένει ανεξάρτητα από τα πρόσωπα στην εξουσία.

Για τους Χούθι, ο Μιχάλης Ψύλος υποστήριξε ότι, παρά τη σχέση τους με την Τεχεράνη, διαθέτουν και δικές τους επιδιώξεις στην Υεμένη. Προειδοποίησε, τέλος, για παρατεταμένη ενεργειακή αβεβαιότητα, όσο η Μέση Ανατολή παραμένει εστία συγκρούσεων.

Κύπρος: Οι συμβολισμοί να αποκτήσουν συνέχεια

Η εκπομπή ολοκληρώθηκε με την Κύπρο και τη συζήτηση για την παρουσία ξένων στρατιωτικών αγημάτων στην παρέλαση της ανεξαρτησίας, καθώς και για την αναβάθμιση των στρατιωτικών υποδομών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Μιχάλης Ψύλος εξέφρασε την ελπίδα οι συμβολικές αυτές κινήσεις να αποκτήσουν ουσιαστική πολιτική συνέχεια. Απέρριψε τη λογική των δύο κρατών και τάχθηκε υπέρ της επανένωσης του νησιού, με διζωνική ομοσπονδία και ενιαία κυριαρχία.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

«Student List» / Οι φοιτητές επικεφαλής της αντιπολίτευσης διεκδικούν την εξουσία στις σημερινές σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές.

Το κίνημα «Φοιτητική Λίστα» («Student List») ελπίζει να εκδιώξει το κόμμα του βετεράνου ηγέτη Αλεξάνταρ Βούτσιτς στη κρίσιμη σημερινή ψηφοφορία...

    Η φράση αυτή αναφέρεται στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στη Σερβία, 25 Οκτωβρίου 2026, όπου η φοιτητική παράταξη «Student List» («Φοιτητική Λίστα») αναδείχθηκε στην κύρια δύναμη της αντιπολίτευσης, απειλώντας ανοιχτά την πολυετή κυριαρχία του Προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

 

Το πολιτικό σκηνικό διαμορφώθηκε ως εξής:

Η Εκλογική Ανατροπή: Μετά από δύο χρόνια έντονων κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων που πυροδοτήθηκαν από ζητήματα διαφθοράς και κρατικής οργάνωσης (όπως η τραγωδία στο Νόβι Σαντ), το φοιτητικό κίνημα μετατράπηκε σε αυτόνομο πολιτικό φορέα.
Η Στάση της Αντιπολίτευσης: Πολλά από τα παραδοσιακά κόμματα της σερβικής αντιπολίτευσης επέλεξαν να αποσυρθούν από την εκλογική κούρσα, παραχωρώντας τη θέση τους και στηρίζοντας ανοιχτά το ψηφοδέλτιο των φοιτητών. 

Οι Δημοσκοπήσεις: Οι μετρήσεις πριν από τις κάλπες έδειχναν ένα απόλυτο ντέρμπι, δίνοντας ακόμη και οριακό προβάδισμα στη Φοιτητική Λίστα έναντι του κυβερνώντος Προοδευτικού Κόμματος.

Οι φοιτητές διαδηλωτές της Σερβίας μεταφέρουν τον αγώνα τους κατά του πρώην προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς από τους δρόμους στις κάλπες την Κυριακή, όταν περίπου 6,4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν δικαίωμα ψήφου στις βουλευτικές εκλογές.

Ο Βούτσιτς, ο οποίος παραιτήθηκε τον περασμένο μήνα για να ηγηθεί του κυβερνώντος Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS) στις πρόωρες εκλογές που προκήρυξε, αντιμετωπίζει μια πρόκληση από μια λίστα επικριτών ακαδημαϊκών, καλλιτεχνών και ακτιβιστών που έχουν συγκεντρώσει οι φοιτητές, κάτι που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα μπορούσε να νικήσει το SNS.

Το φοιτητικό κίνημα αναδύθηκε μετά την θανατηφόρα κατάρρευση ενός στέγαστρου σιδηροδρομικού σταθμού στη βόρεια πόλη Νόβι Σαντ το 2024. Οι διαδηλωτές κατηγόρησαν τη διαφθορά και την αμέλεια για την καταστροφή και απαίτησαν την παραίτηση του Βούτσιτς.

Μια νίκη του Βούτσιτς θα ενίσχυε την επιρροή του 56χρονου στην πολιτική σκηνή της Σερβίας και την προσπάθειά του να ισορροπήσει μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας. Αντίθετα, μια κυβέρνηση με επικεφαλής φοιτητές θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για στενότερους δεσμούς με την ΕΕ για τη χώρα των Δυτικών Βαλκανίων.

Οι εντάσεις ήταν έντονες κατά την προετοιμασία για τις εκλογές, εν μέσω καταγγελιών για εκφοβισμό ψηφοφόρων και άσκηση πιέσεων σε αντιπάλους της κυβέρνησης.

Τα εκλογικά τμήματα είναι ανοιχτά από τις 7 π.μ. (06:00 GMT) έως τις 8 μ.μ., με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα να αναμένονται αργά το βράδυ της Κυριακής.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις παρατηρητών και οργάνων της ΕΕ, η εκλογική διαδικασία διεξάγεται σε μια βαθιά πολωμένη ατμόσφαιρα, η οποία τροφοδοτείται από μαζικές αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2024.

Η ψηφοφορία θεωρείται η μεγαλύτερη δοκιμασία της 14χρονης διακυβέρνησης του Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου τον Σεπτέμβριο για να διεκδικήσει την πρωθυπουργία εκ μέρους του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SPP), το οποίο ίδρυσε ο ίδιος.

Η Εκλογική Επιτροπή της Δημοκρατίας (REC) ανακοίνωσε στις αρχές Οκτωβρίου ότι 6.450.523 άτομα είχαν δικαίωμα ψήφου στη Σερβία. Η ψηφοφορία διεξάγεται σε 8.392 εκλογικά τμήματα, εκ των οποίων τα 93 βρίσκονται στο εξωτερικό.

Παρόλο που ο αριθμός των μελών της σερβικής διασποράς που είναι εγγεγραμμένα για να ψηφίσουν στις βουλευτικές εκλογές είναι σχεδόν τρεις φορές υψηλότερος από ό,τι στις προηγούμενες εκλογές, η κυβέρνηση αρνήθηκε να ανοίξει εκλογικά τμήματα σε δεκάδες πόλεις. Οι πόλεις των Βαλκανίων όπου οι Σέρβοι πολίτες δεν θα μπορούν να ψηφίσουν σήμερα είναι το Βουκουρέστι, η Σόφια, η Θεσσαλονίκη και η Κωνσταντινούπολη. Δεν θα ανοίξουν εκλογικά τμήματα ούτε στο Βανκούβερ του Καναδά ούτε στο Γκρατς της Αυστρίας.

Συνολικά 2.418 υποψήφιοι σε 18 εκλογικούς καταλόγους διεκδικούν έδρες στο νέο κοινοβούλιο των 250 βουλευτών. Ένας κατάλογος πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον το 3% του συνόλου των ψήφων για να εισέλθουν οι υποψήφιοι που κατονομάζονται σε αυτόν στην Εθνοσυνέλευση, το μονοθάλαμο κοινοβούλιο της Σερβίας. Στις εκλογές συμμετέχουν επίσης εννέα μειονοτικοί κατάλογοι και υπόκεινται σε χαμηλότερο όριο.

Ποια είναι η Φοιτητική Λίστα, «Student List»

Η Φοιτητική Λίστα είναι μια εκλογική λίστα που σχηματίστηκε από τους Φοιτητές σε Αποκλεισμό, το φοιτητικό κίνημα που ηγήθηκε των διαμαρτυριών κατά της διαφθοράς μετά την κατάρρευση του στέγαστρου του σιδηροδρομικού σταθμού του Νόβι Σαντ τον Νοέμβριο του 2024, για να συμμετάσχει στις σερβικές βουλευτικές εκλογές του 2026. Ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2025, αφού οι φοιτητές ζήτησαν πρόωρες εκλογές, η λίστα δεν αποτελείται από φοιτητές αλλά από 250 ακαδημαϊκούς, επαγγελματίες και δημόσια πρόσωπα που επιλέχθηκαν από φοιτητικές συνελεύσεις, και επικεφαλής είναι ο καρδιολόγος Ίλια Σρντάνοβιτς .

Η λίστα λειτουργεί ως η ομάδα πολιτών Φοιτητική Λίστα – Οι Φοιτητές Νικούν, η οποία ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, την ημέρα που προκηρύχθηκαν οι εκλογές, και ανακηρύχθηκε 3η στο ψηφοδέλτιο. Το πρόγραμμά της, το «Φοιτητικό Σχέδιο» 11 σημείων, επικεντρώνεται στην καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος, παράλληλα με κοινωνικά μέτρα στην εκπαίδευση, τη στέγαση και την υγειονομική περίθαλψη. Αρκετά κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης αποσύρθηκαν από τις εκλογές για να υποστηρίξουν τη λίστα. Τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης και ορισμένοι επικριτές έχουν αμφισβητήσει την ανεξαρτησία της από τα καθιερωμένα κόμματα της αντιπολίτευσης.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Περίπου 1.200 Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν από την Χεβρώνα μετά από Ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση

Η κυβέρνηση Νετανιάχου έχει προεδρεύσει μιας ραγδαίας επέκτασης των οικισμών, η οποία θεωρείται παράνομη από τα όργανα του ΟΗΕ και τις περισσότερες χώρες, αν και το Ισραήλ το αμφισβητεί.

    Ο ισραηλινός στρατός ανάγκασε περίπου 1.200 Παλαιστίνιους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στη Χεβρώνα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, δήλωσε ένας Παλαιστίνιος αξιωματούχος το Σάββατο, μια ημέρα μετά τον θάνατο δύο Ισραηλινών στρατιωτών σε παλαιστινιακή επίθεση.

• Οι βουλευτικές εκλογές της Τρίτης θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον Νετανιάχου σε απώλεια της πλειοψηφίας, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις
• Η Παλαιστινιακή Αρχή καταδικάζει την επιχείρηση ως «συλλογική τιμωρία»
• Μη κυβερνητική οργάνωση αναφέρει ότι το Ισραήλ προχώρησε σε 70 συλλήψεις Παλαιστινίων-

Ο ισραηλινός στρατός ανάγκασε περίπου 1.200 Παλαιστίνιους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στη Χεβρώνα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, δήλωσε ένας Παλαιστίνιος αξιωματούχος το Σάββατο, μια ημέρα μετά τον θάνατο δύο Ισραηλινών στρατιωτών σε παλαιστινιακή επίθεση.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε την Παρασκευή ότι ο στρατός θα ξεκινήσει μια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας μετά τον θάνατο δύο στρατιωτών όταν δύο Παλαιστίνιοι ένοπλοι άνοιξαν πυρ σε στρατιωτικό σημείο ελέγχου κοντά στην πόλη. Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι οι ένοπλοι πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν.

Ανέφεραν επίσης ότι η επιχείρηση στις συνοικίες Αλ-Τζαλάντα και Έιν Ντέιρ Μπαχά, κοντά στο στρατιωτικό σημείο ελέγχου στην είσοδο της Χεβρώνας, είχε ως στόχο την αναζήτηση μαχητών και όπλων. Σε ανακοίνωσή τους, ανέφεραν επίσης ότι ο στρατός θα πραγματοποιήσει κατεδαφίσεις.

Η Παλαιστινιακή Αρχή επέκρινε την επιχείρηση ως «συλλογική τιμωρία».

Ο Γιούσεφ Ζουχέρ Αλ-Τζαμπάρι, επικεφαλής του δήμου της Χεβρώνας, δήλωσε ότι περίπου 1.300 άνθρωποι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να χάσουν τα σπίτια τους, επιπλέον των 1.200 που έχουν ήδη εκτοπιστεί.

Είπε επίσης ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις υποκινήθηκαν από τις βουλευτικές εκλογές της Τρίτης, όταν ο δεξιός συνασπισμός του Νετανιάχου ενδέχεται να χάσει την πλειοψηφία του, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

«Ο Νετανιάχου και οι ριζοσπαστικοί υπουργοί στην κυβέρνησή του προσπαθούν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ψήφους από τους εποίκους», δήλωσε ο αλ-Τζαμπαρί.

Η μη κυβερνητική οργάνωση «Λέσχη Παλαιστινίων Κρατουμένων» δήλωσε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις συνέλαβαν περίπου 70 Παλαιστίνιους την Παρασκευή και το Σάββατο. Ισραηλινοί αξιωματούχοι δεν έχουν σχολιάσει καμία σύλληψη.

Η κυβέρνηση Νετανιάχου προήδρευσε στην επέκταση των εποικισμών

Ο αλ-Τζαμπάρι είπε ότι ο στρατός κατεδάφισε καταστήματα, εργοστάσια, σπίτια και δρόμους στη Χεβρώνα και ότι η απάντηση ήταν δυσανάλογη και αδικαιολόγητη.

Κάτοικοι στη Χεβρώνα δήλωσαν στο Reuters ότι ο στρατός απέλασε πολλούς ανθρώπους που δεν είχαν καμία σχέση με τους Παλαιστίνιους δράστες.

«Καλούμε τους αξιωματούχους να σταθούν στο πλευρό μας, επειδή δεν εμπλεκόμαστε σε τίποτα από όλα αυτά. Υπάρχουν παιδιά. Είμαστε απομονωμένοι, δεν κάνουμε τίποτα. Όλα αυτά είναι αυθαίρετα», δήλωσε ο Ματζντί Νάσερ, ένας από αυτούς που εκδιώχθηκαν από το σπίτι του.

Οι κάτοικοι δήλωσαν στο Reuters ότι είδαν Ισραηλινούς στρατιώτες να σημειώνουν τα σπίτια με ένα μαύρο Χ, αφού οι Παλαιστίνιοι ένοικοι αναγκάστηκαν να φύγουν. Δεν ήταν άμεσα σαφές τι σήμαινε το σημάδι Χ.

Η κυβέρνηση Νετανιάχου έχει προεδρεύσει μιας ραγδαίας επέκτασης των οικισμών, η οποία θεωρείται παράνομη από τα όργανα του ΟΗΕ και τις περισσότερες χώρες, αν και το Ισραήλ το αμφισβητεί.

Σε όλη τη Δυτική Όχθη, το Ισραήλ έχει αποκλείσει τις εισόδους στις περισσότερες παλαιστινιακές πόλεις και κωμοπόλεις, περιορίζοντας σοβαρά την ελευθερία κινήσεων των Παλαιστινίων.

Ο Γιούσεφ Μουρ, κάτοικος της παλαιστινιακής πόλης Γιάτα, είπε ότι τα κλεισίματα σήμαιναν ότι δεν μπορούσε να φτάσει στην Ιερουσαλήμ με την κόρη του για τη θεραπεία του καρκίνου.

«Η κατάσταση είναι άσχημη και υποφέρουμε. Όταν προσπαθήσαμε να περάσουμε, μας εκτόξευσαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και η κοπέλα μου φοβήθηκε στο δρόμο. Εκτόξευσαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης προς τους ανθρώπους. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη», είπε ο Μουρ.

πηγές: Reuters & Al Jazeera 

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων καθώς ξεκίνησαν οι νέες διαδηλώσεις αυτού του Σαββατοκύριακου στη Γαλλία

Οι αρχές αναπτύσσουν 70.000 άτομα προσωπικό ασφαλείας εν μέσω φόβων για αναζωπύρωση της βίας.

    Η βία του περασμένου Σαββατοκύριακου και οι αυξημένες εντάσεις στις διαδηλώσεις αυτού του Σαββατοκύριακου τόνισαν την πυρετώδη ατμόσφαιρα στη Γαλλία ενόψει της ψηφοφορίας, την οποία η Λεπέν έχει την καλύτερη θέση, σύμφωνα με έρευνες, για να κερδίσει.

Η γαλλική αστυνομία άρχισε να κάνει χρήση δακρυγόνων εναντίον διαδηλωτών το Σάββατο, καθώς ενίσχυσε τα μέτρα ασφαλείας σε μεγάλες πόλεις, με στόχο την αποτροπή επανάληψης των ταραχών πριν από μια εβδομάδα, σε μια ημέρα νέων διαδηλώσεων σε εθνικό επίπεδο για το υψηλό κόστος ζωής.

Η αστυνομία στη νοτιοανατολική πόλη της Λυών έκανε χρήση δακρυγόνων για να διαλύσει περίπου 150 διαδηλωτές κοντά στο κέντρο της πόλης — όπου οι διαδηλώσεις είχαν απαγορευτεί — όταν προσπάθησαν για λίγο να μπλοκάρουν έναν δρόμο, σύμφωνα με δημοσιογράφο του AFP.

Αλλού, οι αρχές και οι ανήσυχοι καταστηματάρχες προετοιμάστηκαν για πιθανή νέα βία στους δρόμους.

Τα μουσεία του Λούβρου και του Μουσείου Ορσέ έκλεισαν.

Η αστυνομία εθεάθη να ετοιμάζει εξοπλισμό για ταραχές σε ζώνες που δέχτηκαν το μεγαλύτερο μέρος των συγκρούσεων και των λεηλασιών του περασμένου Σαββατοκύριακου.

Ήταν μεταξύ των 70.000 μελών του προσωπικού ασφαλείας που, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, κινητοποιήθηκαν για να αντιμετωπίσουν την «υψηλή» απειλή βίας.

«Δεν θα ανεχτούμε καμία αναταραχή», δήλωσε την Παρασκευή ο υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νούνιες, προσθέτοντας ότι κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκκλήσεις για βία και λεηλασίες.

Διαμαρτυρία κατά του ακροδεξιού κόμματος

Επιδεινώνοντας τις εντάσεις, το κόμμα Εθνικός Συναγερμός (RN) της ακροδεξιάς ηγέτιδας Μαρίν Λεπέν διοργάνωνε συνέδριο το Σαββατοκύριακο στην κεντρική πόλη Ορλεάνη για να ξεκινήσει την εκστρατεία της ενόψει των εκλογών σε έξι μήνες για την εκλογή του διαδόχου του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

Χιλιάδες άνθρωποι φώναζαν αντιφασιστικά συνθήματα και διαδήλωσαν το Σάββατο εναντίον της Λεπέν, αλλά και εναντίον του Μακρόν, ενός φιλοεπιχειρηματικού κεντρώου ηγέτη. «Παραιτηθείτε Μακρόν. Η Λεπέν στη φυλακή», φώναξε το πλήθος.

Η βία του περασμένου Σαββατοκύριακου και οι αυξημένες εντάσεις στις διαδηλώσεις αυτού του Σαββατοκύριακου τόνισαν την πυρετώδη ατμόσφαιρα στη Γαλλία ενόψει της ψηφοφορίας, την οποία η Λεπέν έχει την καλύτερη θέση, σύμφωνα με έρευνες, για να κερδίσει.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, διαδηλωτές στο περιθώριο των πανεθνικών διαδηλώσεων συγκρούστηκαν με την αστυνομία, προκάλεσαν βανδαλισμούς σε δημόσια κτίρια και λεηλάτησαν εκατοντάδες καταστήματα. Περίπου 2.700 άτομα συνελήφθησαν και ο λιανικός κλάδος δήλωσε ότι οι καταστηματάρχες υπέστησαν ζημιές και κλοπές συνολικού ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Ο Μακρόν απέδωσε τα χειρότερα της βίας σε «ακροαριστερές» ομάδες που, όπως είπε, «θέλουν να ρίξουν τη δημοκρατία».

Ομάδες που διοργάνωσαν τις ανανεωμένες διαδηλώσεις του Σαββάτου κατηγόρησαν τον Μακρόν και την κυβέρνησή του ότι αγνοούν την εκτεταμένη δημόσια οργή για το αυξανόμενο κόστος και για τις συνθήκες στις τάξεις για τους μαθητές.

Ο πληθωρισμός στη Γαλλία, όπως και αλλού, έχει εκτοξευθεί από την έξαρση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και το Ισραήλ.

Διαμαρτυρίες πραγματοποιούνται επίσης στην Ιταλία, το Βέλγιο, την Ισπανία και την Πορτογαλία για διάφορα ζητήματα, με κάποιες αλληλεπικαλύψεις όσον αφορά τον πληθωρισμό και τα προβλήματα εκπαίδευσης. Η Ιταλία έχει στείλει 500 στρατιώτες για να προσπαθήσει να καταστείλει τη βία στους δρόμους του Μιλάνου.

Καταστήματα με κλειστά κιγκλιδώματα

Στο Παρίσι, οι δρόμοι το Σάββατο ήταν ασυνήθιστα ήσυχοι, με πολλές βιτρίνες καταστημάτων κλειστές, και ορισμένοι από τους μεγαλύτερους λιανοπωλητές έστειλαν μηνύματα στους πελάτες προειδοποιώντας ότι ήταν κλειστοί για την ημέρα.

Η αστυνομία της πρωτεύουσας διέταξε την τελευταία στιγμή τη μεταφορά μιας πορείας που οργανώθηκε από συνδικάτα στην πόλη από τη Βαστίλη, στα κεντροανατολικά, στην πιο απομακρυσμένη ανατολική Πύλη της Ιταλίας, στο νότιο άκρο της πρωτεύουσας.

Τα συνδικάτα δήλωσαν ότι θα συμφωνούσαν απρόθυμα με αυτό. Αλλά το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων - μια χαλαρά οργανωμένη ομάδα που πραγματοποίησε ανατρεπτικές διαμαρτυρίες κατά του Μακρόν πριν από οκτώ χρόνια - άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα συμμορφωνόταν.

Ο Μακρόν και η κυβέρνησή του προσπάθησαν να χαράξουν μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ των νόμιμων αιτημάτων των διαδηλωτών και των λεηλασιών, των εμπρησμών και των λεηλασιών που ξέσπασαν στο περιθώριο των διαδηλώσεων το περασμένο Σάββατο.

Τα δικαστήρια έχουν ήδη στείλει στη φυλακή 217 άτομα, εκ των οποίων τα μισά παραβάτες για πρώτη φορά, για τα γεγονότα του Σαββάτου, δήλωσαν αξιωματούχοι.

Ο Μακρόν έχει δηλώσει ότι οι αρχές θα δέχονται μόνο διαδηλώσεις υπό την ηγεσία συνδικάτων και θα αντιταχθούν σε οποιεσδήποτε άλλες θεωρήσουν «παράνομες».

Οι αρχές στη Μασσαλία είχαν απαγορεύσει όλες τις διαμαρτυρίες, αλλά ανακοίνωσαν την Παρασκευή ότι μια διαδήλωση που οργανώνεται από συνδικάτα θα επιτρεπόταν «κατ' εξαίρεση».

Οι περιορισμοί, συμπεριλαμβανομένων των πλήρων απαγορεύσεων διαμαρτυριών σε ορισμένες πόλεις, έχουν προκαλέσει κριτική.

Η Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε αυτό που χαρακτήρισε «ολίσθηση προς την αυταρχική πρακτική», λέγοντας ότι τα μέτρα «θέτουν σε κίνδυνο το δικαίωμα στις ειρηνικές διαδηλώσεις».

«Η αστυνομία έχει την ευθύνη τόσο να διασφαλίσει ότι οι διαμαρτυρίες μπορούν να πραγματοποιηθούν ειρηνικά και με ασφάλεια όσο και να προστατεύσει το κοινό από βίαιες ταραχές», δήλωσε η Eva Cosse, ανώτερη ερευνήτρια για την Ευρώπη στο Human Rights Watch.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά θα υπογράψει συμφωνία με την Αίγυπτο για τη Μονή Σινά - Η αναλυτική δήλωση του Αρχιεπισκόπου Συμεών

Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Συμεών έχει συμφιλιωτικό τόνο και παρουσιάζει τη θέση ότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις με τις αιγυπτιακές αρχές, με στόχο την προστασία της ιστορικής, πνευματικής και περιουσιακής υπόστασης της Μονής.

    Σε συμφωνία με την αιγυπτιακή κυβέρνηση για το καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά κατέληξε η Σιναϊτική Αδελφότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για την υπογραφή της, μετά από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν περισσότερο από έναν χρόνο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών ανακοίνωσε το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026 την πρόθεσή του να υπογράψει συμφωνία με την αιγυπτιακή κυβέρνηση σχετικά με τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά, μετά από περισσότερο από ένα χρόνο διαπραγματεύσεων και ομόφωνης υποστήριξης από αρκετές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Σε δήλωσή του, ο Αρχιεπίσκοπος εξήγησε ότι η συμφωνία θα υπογραφεί μόλις το επιτρέψει η υγεία του, με την ακριβή ημερομηνία να θα καθοριστεί σε συνεννόηση με τη μοναστική αδελφότητα του Σινά και την αιγυπτιακή κυβέρνηση.

Η συμφωνία στοχεύει στην επίλυση εκκρεμών νομικών ζητημάτων που προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας της 28ης Μαΐου 2025, διασφαλίζοντας παράλληλα την αδιάλειπτη συνέχιση της μοναστικής ζωής και διευκρινίζοντας το λειτουργικό καθεστώς του μοναστηριού σύμφωνα με το αιγυπτιακό δίκαιο.

Διαπραγματεύσεις και Νομικά Θέματα

Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών, η αιγυπτιακή κυβέρνηση υπέβαλε το σχέδιο συμφωνίας μετά την δικαστική απόφαση, η οποία δημιούργησε νέες νομικές συνθήκες σχετικά με το μοναστήρι.

Στη συνέχεια, η αδελφότητα του Σινά ζήτησε επαρκή χρόνο για να εξετάσει την προτεινόμενη συμφωνία, να προτείνει βελτιώσεις και να προετοιμάσει έναν ολοκληρωμένο νομικό και επιστημονικό φάκελο σχετικά με την υπάρχουσα κατάσταση της μονής και τις υπό συζήτηση ιδιοκτησίες.

Ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε την εκτίμησή του για την κατανόηση που επέδειξαν η αιγυπτιακή κυβέρνηση και ο Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι καθ' όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, οι οποίες συνεχίστηκαν για περισσότερο από ένα χρόνο, εν μέρει λόγω των πρόσφατων προβλημάτων υγείας του.

Αναφερόμενος στις εκκρεμείς διαδικασίες ενώπιον του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου της Αιγύπτου, ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών εξέφρασε την πεποίθηση ότι η επικείμενη συμφωνία θα καταστήσει περιττή μια δικαστική απόφαση.

«Σε αυτή την ατμόσφαιρα σταθερά εδραιωμένης εμπιστοσύνης μεταξύ της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και της Μονής του Σινά, είμαστε βέβαιοι ότι, μετά τη σημερινή ανακοίνωση σχετικά με την προαναφερθείσα συμφωνία, δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος για το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου να εκδώσει την απόφασή του», δήλωσε.

Εξέφρασε επίσης την πεποίθηση ότι η σχέση εμπιστοσύνης που έχει δημιουργηθεί μεταξύ της μονής και των αιγυπτιακών αρχών θα διευκολύνει την επίλυση τυχόν ζητημάτων που θα προκύψουν κατά την εφαρμογή της συμφωνίας.

Ομόφωνη υποστήριξη από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες

Ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην υποστήριξη που έλαβε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας, καθώς και από τις Εκκλησίες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Εξήγησε ότι η αδελφότητα του Σινά αρχικά προσέγγισε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων για να ζητήσει τη γνώμη του σχετικά με την προτεινόμενη συμφωνία.

Στη συνέχεια, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος συμβουλεύτηκε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο και τις Εκκλησίες της Κύπρου και της Ελλάδας.

Μετά από λεπτομερείς ενημερώσεις, όλες οι Εκκλησίες εξέφρασαν την υποστήριξή τους για την υπογραφή της συμφωνίας μέσω επίσημων Πατριαρχικών και Συνοδικών επιστολών.

Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών, εξέφρασαν την «ανεπιφύλακτη αδελφική τους υποστήριξη για την υπογραφή της προαναφερθείσας συμφωνίας, με την ελπίδα και την προσδοκία ότι αυτή θα συμβάλει στην ασφαλή διευθέτηση των εκκρεμών ζητημάτων και στη διασφάλιση των ιστορικών και νόμιμων δικαιωμάτων της μονής».

Ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτήρισε αυτή την κοινή θέση ως έκφραση ενότητας μεταξύ των Ορθόδοξων Εκκλησιών της Ανατολής και επαναβεβαίωση της έμπρακτης υποστήριξής τους προς τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης.

«Το Όρος Σινά Παραμένει στη Θέση Του»

Ολοκληρώνοντας την δήλωσή του, ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών ευχαρίστησε τους Προκαθημένους και τις Ιερές Συνόδους των Ορθόδοξων Εκκλησιών για την αλληλεγγύη τους, ενώ παράλληλα τόνισε τη μακροχρόνια ιστορική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Καθησύχασε τους πιστούς ότι η μοναστική ζωή στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης συνεχίζεται παρά τις νομικές αβεβαιότητες που αφορούν το καθεστώς της.

«Με τη χάρη του Θεού, το θεόπατο Όρος Σινά παραμένει «στη θέση του», με τους Πατέρες να το υπηρετούν, να συνεχίζουν τον πνευματικό τους αγώνα και να καλωσορίζουν κάθε προσκυνητή, επισκέπτη και ταξιδιώτη», κατέληξε ο Αρχιεπίσκοπος.

Η συμφωνία δεν έχει ακόμη υπογραφεί, αλλά η αναμενόμενη σύναψή της αποτελεί σημαντική εξέλιξη στις προσπάθειες διαφύλαξης των ιστορικών δικαιωμάτων της μονής και διασφάλισης της συνέχισης της αιώνιας μοναστικής της παράδοσης.

Ολόκληρη η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Συμεών:

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η Ελλάδα με επιστολή στον ΟΗΕ επισημαίνει την ακυρότητα του τουρκο-λιβυκού μνημονίου ◾️ Ελλάδα και Αίγυπτος επανεκκινούν τις διαβουλεύσεις για οριοθέτηση ΑΟΖ

Η Έλληνιίδα πρέσβης στον ΟΗΕ, Αγλαΐα Μπάλτα, τόνισε ότι η γεωγραφία δεν αλλάζει και ότι το διεθνές δίκαιο της θάλασσας δεν μπορεί να ξαναγραφεί μέσω μονομερών αποφάσεων.

    Η Ελλάδα εγείρει το ζήτημα της παράνομης συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης για τη θάλασσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ: «Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν μπορεί να ξαναγραφεί μέσω μονομερών αποφάσεων»

Η ελληνική πλευρά υπογραμμίζει ότι:

• Το μνημόνιο είναι άκυρο και ανυπόστατο.
• Παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και ειδικότερα τις αρχές της UNCLOS.
• Αγνοεί τα ελληνικά νησιά και τα δικαιώματά τους σε θαλάσσιες ζώνες.
• Δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων κρατών.
• Η Τουρκία και η Λιβύη δεν διαθέτουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές που να θεμελιώνουν τη συγκεκριμένη οριοθέτηση, σύμφωνα με την ελληνική επιχειρηματολογία.

Η Ελλάδα έθεσε το ζήτημα της επικύρωσης του ναυτιλιακού μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης του 2019 από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που θέτει η κίνηση αυτή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ενεργώντας κατόπιν οδηγιών του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, Πρέσβης Αγλαΐα Μπάλτα, ενημέρωσε τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας για το θέμα κατά τη διάρκεια κλειστών διαβουλεύσεων στις 21 Οκτωβρίου.

Η κ. Μπάλτα παρενέβη υπό την εθνική της ιδιότητα, καθώς η Ελλάδα ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας για τον Οκτώβριο, επισημαίνοντας τους κινδύνους που θέτει η απόφαση του κοινοβουλίου της Λιβύης, με έδρα την ανατολική Λιβύη.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Έλληνιίδα πρέσβης τόνισε ότι η γεωγραφία δεν αλλάζει και ότι το διεθνές δίκαιο της θάλασσας δεν μπορεί να ξαναγραφεί μέσω μονομερών αποφάσεων.

Η Ελλάδα τόνισε ότι είχε προσεγγίσει τις λιβυκές αρχές με καλή πίστη και είχε ξεκινήσει συνομιλίες για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Η κ. Μπάλτα επανέλαβε επίσης τη μακροχρόνια θέση της Ελλάδας, η οποία επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της διετούς θητείας της χώρας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, υπέρ του τερματισμού των ξένων παρεμβάσεων στη Λιβύη. Τόνισε ότι η χώρα δεν πρέπει να γίνει πεδίο μάχης γεωπολιτικών αντιπαλοτήτων.

Η Ελλάδα επιβεβαίωσε εκ νέου την υποστήριξή της για την ενοποίηση των θεσμών της Λιβύης και την προώθηση της πολιτικής διαδικασίας. Ωστόσο, η κ. Αγλαΐα Μπάλτα υπογράμμισε ότι αυτοί οι στόχοι δεν μπορούν να επιδιωχθούν εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων τρίτων χωρών, ούτε μπορεί να επιτευχθεί σταθερότητα στη Λιβύη δημιουργώντας αστάθεια πέρα ​​από τα σύνορά της.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, με έδρα την ανατολική Λιβύη, επικύρωσε το μνημόνιο στις 20 Οκτωβρίου. Η συμφωνία υπογράφηκε το 2019 μεταξύ της Τουρκίας και της τότε διεθνώς αναγνωρισμένης λιβυκής κυβέρνησης με έδρα την Τρίπολη.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που το θέμα συζητήθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Μέχρι τώρα, οι θέσεις των εμπλεκόμενων μερών είχαν διαβιβαστεί στα Ηνωμένα Έθνη μέσω επίσημων επιστολών και χαρτών. Χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, της Αιγύπτου και της Ιταλίας, είχαν επίσης εκφράσει αντιρρήσεις και είχαν ανταλλάξει σχετική αλληλογραφία.

Η Γαλλία, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει χαρακτηρίσει το μνημόνιο άκυρο από το 2020.

ΕΕ: Κοινή Δήλωση 27 Κρατών Μελών για το Μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης: «Είναι άκυρο και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη»

Τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέφρασαν την έντονη δυσαρέσκειά τους για την επικύρωση του μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης από το λιβυκό κοινοβούλιο, σε κοινή δήλωση που εξέδωσε πριν από λίγο η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Κάγια Κάλλας, εκ μέρους της ΕΕ.

«Η ΕΕ εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της για την επικύρωση, στις 20 Οκτωβρίου 2026, από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, του «Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης για την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα».

Η θέση της ΕΕ είναι συνεπής και σαφής. Όπως ορίζεται στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2019 και επιβεβαιώνεται τον Ιούνιο του 2025, το Μνημόνιο Συνεργασίας Τουρκίας-Λιβύης παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών και είναι ασυμβίβαστο με το Δίκαιο της Θάλασσας. Είναι άκυρο και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη.

Η ΕΕ έχει στρατηγικό συμφέρον για ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο και καλεί όλες τις χώρες να σεβαστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών μελών της ΕΕ, σύμφωνα με το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

 

Ελλάδα και Αίγυπτος επανεκκινούν τις διαβουλεύσεις για την επέκταση της οριοθέτησης ΑΟΖ

Η Ελλάδα και η Αίγυπτος ξεκινούν επίσημα νέες διαβουλεύσεις για την επέκταση της οριοθέτησης της μεταξύ τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η εξέλιξη αυτή έρχεται ως άμεση διπλωματική απάντηση των δύο χωρών μετά την πρόσφατη κύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης. 

Το Παρασκήνιο και οι Στόχοι της Επέκτασης

• Η Συμφωνία του 2020: Η αρχική συμφωνία που υπεγράφη τον Αύγουστο του 2020 αποτελούσε μερική οριοθέτηση. Εκτεινόταν από τον 26ο έως τον 28ο μεσημβρινό (από την ανατολική Κρήτη έως το μέσο της Ρόδου), αφήνοντας εκτός την περιοχή ανατολικότερα. 
• Η Νέα Διαπραγμάτευση: Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, Μπαντρ Αμπντελάτι, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να διευρύνουν το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της ΑΟΖ. Στόχος είναι να καλυφθούν οι εναπομένουσες περιοχές (κυρίως ανατολικά του 28ου μεσημβρινού προς το Καστελόριζο). 
• Η Σημασία της Κίνησης: Με την πλήρη χάραξη και τη διεύρυνση της ελληνοαιγυπτιακής ΑΟΖ, Αθήνα και Κάιρο επιχειρούν να ακυρώσουν στην πράξη τις αξιώσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο και να δημιουργήσουν ένα ισχυρό νομικό και γεωπολιτικό «τείχος» βασισμένο στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). 

Οι τεχνικές συνομιλίες ανάμεσα στα δύο υπουργεία, Ελλάδας και Αιγύπτου, αναμένεται να ξεκινήσουν άμεσα, με στόχο την οριστικοποίηση της διεύρυνσης της θαλάσσιας συμφωνίας.

Η συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου της 6ης Αυγούστου 2020

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Λεπτομέρειες κειμένου της Συμφωνίας της Μέκκας Υποστήριξη όπλων και κοινή παραγωγή

Η συμφωνία προβλέπει επίσης υλικοτεχνική βοήθεια σε περιόδους ειρήνης, πολέμου και έκτακτης ανάγκης. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει όπλα, πυρομαχικά, καύσιμα, ανταλλακτικά και εξοπλισμό, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα και τη συμβατότητα.

    Η Τουρκία υπέβαλε στο κοινοβούλιο την Τρίτη τη συμφωνία άμυνας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, δημοσιοποιώντας ένα πλαίσιο 16 άρθρων για τη συλλογική άμυνα, τις ανταλλαγές πληροφοριών και τη στρατιωτικοβιομηχανική συνεργασία. Η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας αντιμετωπίζει μια εξωτερική ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε μέλους ως επίθεση εναντίον και των τριών.

 

Ahmet Koçak

Η συμφωνία των 16 άρθρων που κατατέθηκε στο τουρκικό κοινοβούλιο περιγράφει την αμοιβαία στρατιωτική βοήθεια, την ανταλλαγή πληροφοριών και την κοινή παραγωγή όπλων, ενώ απαγορεύει την απόσυρση κατά τα πρώτα 10 χρόνια.

Η Τουρκία υπέβαλε στο κοινοβούλιο την Τρίτη τη συμφωνία άμυνας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, δημοσιοποιώντας ένα πλαίσιο 16 άρθρων για τη συλλογική άμυνα, τις ανταλλαγές πληροφοριών και τη στρατιωτικοβιομηχανική συνεργασία.

Η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας αντιμετωπίζει μια εξωτερική ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε μέλους ως επίθεση εναντίον και των τριών.

Ωστόσο, οι διατάξεις του συνδέουν την κλίμακα και τη μορφή της βοήθειας με τις αξιολογούμενες ανάγκες και τους πόρους που μπορεί να παράσχει κάθε χώρα.

Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ υπέγραψαν τη συμφωνία στο Παλάτι Αλ-Σάφα στη Μέκκα στις 7 Αυγούστου.

Η κοινοβουλευτική πρόταση προωθεί την εσωτερική διαδικασία έγκρισης της Τουρκίας.

Η συμφωνία τίθεται επίσημα σε ισχύ μόνο αφού όλα τα μέρη ολοκληρώσουν την επικύρωση και το τελικό έγγραφο κατατεθεί στη γραμματεία της.

Συλλογική Άμυνα με Όρους

Το Άρθρο 2 καλύπτει ένοπλες επιθέσεις ή στρατιωτική επιθετικότητα που προέρχονται εκτός των συμμετεχόντων κρατών και διεξάγονται από άλλη χώρα ή ομάδα χωρών.

Τα μέλη υποχρεούνται να βοηθήσουν άμεσα τη χώρα που δέχεται επίθεση.

Η απάντηση, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής στρατιωτικής υποστήριξης, καθορίζεται από τις ανάγκες της και τις δυνατότητες που είναι διαθέσιμες στα άλλα μέρη, στο πλαίσιο του δικαιώματος αυτοάμυνας βάσει του Άρθρου 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Η συμφωνία προβλέπει επίσης υλικοτεχνική βοήθεια σε περιόδους ειρήνης, πολέμου και έκτακτης ανάγκης. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει όπλα, πυρομαχικά, καύσιμα, ανταλλακτικά και εξοπλισμό, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα και τη συμβατότητα.

Ξεχωριστές διατάξεις ενθαρρύνουν τις ανταλλαγές προσωπικού, τις συνδυασμένες ασκήσεις και την εκπαίδευση για τη βελτίωση της ικανότητας των τριών ενόπλων δυνάμεων να λειτουργούν από κοινού.

Πληροφορίες και Κοινή Παραγωγή

Η συμφωνία θεσπίζει ασφαλή κανάλια για ανταλλαγές πληροφοριών, παράλληλα με τις διασφαλίσεις που διέπουν την εμπιστευτικότητα, την προστασία των δεδομένων και την ασφάλεια των πληροφοριών.

Το διαβαθμισμένο υλικό που αποκτάται μέσω της συμφωνίας δεν μπορεί να διαβιβαστεί σε εξωτερικές κυβερνήσεις, εταιρείες ή άτομα.

Η πρόσβαση περιορίζεται σε κατάλληλα εξουσιοδοτημένο προσωπικό που τη χρειάζεται για την εργασία του.

Οι διατάξεις για την αμυντική βιομηχανία υποστηρίζουν τις μεταφορές τεχνολογίας, την κοινή ανάπτυξη και παραγωγή, καθώς και την έρευνα σε εξειδικευμένες τεχνολογίες.

Καλύπτουν επίσης την παροχή βοήθειας από ειδικούς, την εκπαίδευση προσωπικού και τις ανταλλαγές επιχειρησιακής και βιομηχανικής εμπειρίας.

Οι χώρες δεσμεύονται επιπλέον για στενότερη συνεργασία στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου του επιχειρησιακού συντονισμού.

Γραμματεία με έδρα τη Σαουδική Αραβία

Μια Στρατηγική Πολιτική και Αμυντική Επιτροπή συγκεντρώνει τους υπουργούς Εξωτερικών, τους υπουργούς Άμυνας και τους αρχηγούς του Γενικού Επιτελείου των τριών χωρών.

Έχει προγραμματιστεί να συνεδριάζει δύο φορές το χρόνο, με τα καθήκοντα φιλοξενίας να ανατίθενται εκ περιτροπής μεταξύ των μελών, και μπορεί να συστήσει εξειδικευμένες υποεπιτροπές. Οι ηγέτες μπορούν επίσης να συνεδριάζουν ετησίως όταν χρειάζεται.

Η γραμματεία εδρεύει στη Σαουδική Αραβία. Η ηγεσία της εναλλάσσεται μεταξύ των τριών ιδρυτικών μελών σε τριετή θητεία, με έναν Πακιστανό υπήκοο να υπηρετεί πρώτος.

Οποιαδήποτε επιπλέον χώρα απαιτεί την ομόφωνη έγκριση των ιδρυτικών μελών.

Η συμφωνία διατηρεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από προηγούμενες διεθνείς συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των υφιστάμενων δεσμεύσεων της Τουρκίας.

Χωρίς καθορισμένη λήξη

Η συμφωνία παραμένει σε ισχύ επ' αόριστον. Η 10ετής διάταξή της ορίζει το νωρίτερο σημείο στο οποίο ένα μέλος μπορεί να αποχωρήσει, αντί για ημερομηνία λήξης.

Η αποχώρηση απαιτεί γραπτή διπλωματική ειδοποίηση τουλάχιστον τριών μηνών. Τα έργα που έχουν συμφωνηθεί προηγουμένως συνεχίζονται, ενώ οι απαιτήσεις εμπιστευτικότητας εξακολουθούν να ισχύουν και μετά την αποχώρηση ενός μέλους.

Οι θεσμικές προετοιμασίες έχουν ήδη ξεκινήσει.

Η πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 31 Αυγούστου και ο απόστρατος Πακιστανός Αντιστράτηγος Ναουμάν Μαχμούντ διορίστηκε πρώτος γενικός γραμματέας.

Σε έκτακτη συνάντηση στο Ριάντ στις 5 Οκτωβρίου συμφωνήθηκε η ανάπτυξη στρατιωτικών δυνατοτήτων, αεράμυνας και μέσων πληροφοριών στη Σαουδική Αραβία, υπό την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας, εν μέσω εντατικών επιθέσεων των Χούθι.

Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν περιγράψει τη συμβολή τους ως αμυντική, με επίκεντρο τον εξοπλισμό, τα συστήματα και την υποστήριξη πληροφοριών.

Ο Ahmet Koçak (Αχμέτ Κοτσάκ) είναι συντάκτης ειδήσεων στο Clash Report με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Προηγουμένως διετέλεσε Αναπληρωτής Διευθυντής Σύνταξης στην Türkiye Today, βοηθώντας στην έναρξη της ψηφιακής πλατφόρμας ειδήσεων το 2023, και πέρασε τρία χρόνια ως Ανώτερος Συντάκτης στην Daily Sabah. Η δουλειά του επικεντρώνεται σε έκτακτες ειδήσεις, γεωπολιτική, διεθνή ζητήματα και ψηφιακή δημοσιογραφία.

πηγή: clashreport.com

Διαδηλώσεις και στην Πορτογαλία: «Φτάνει πια με αυτή την κρίση» - Τα συνδικάτα και οργανώσεις ενοικιαστών ζητούν θέσπιση ανώτατων ορίων στα ενοίκια

Το κεντρικό σύνθημα των συγκεντρώσεων ήταν «Φτάνει πια με αυτή την κρίση – Μια νέα πορεία για την Πορτογαλία». «Με το κόστος ζωής, τη στέγαση και τα καύσιμα να έχουν εκτοξευθεί, το βασικό καλάθι του νοικοκυριού έχει φτάσει πλέον σε εξωφρενικές τιμές», υποστήριξε ο εκπρόσωπος της CGTP στην ομιλία του.

    Mακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην άκρη της Ευρώπης, η «μικρή» Πορτογαλία μπήκε και αυτή το περασμένο Σαββατοκύριακο στον χορό των κινητοποιήσεων ενάντια στην ακρίβεια. Δεκάδες χιλιάδες Πορτογάλοι συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, στις οποίες κάλεσε η CGTP, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική ομοσπονδία της χώρας.

Κώστας Αργυρός

Δεκάδες χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά της αύξησης του κόστους ζωής και των υπερβολικών ενοικίων. Βίαιη εκκένωση κατοικιών στο Πόρτο.

Mακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην άκρη της Ευρώπης, η «μικρή» Πορτογαλία μπήκε και αυτή το περασμένο Σαββατοκύριακο στον χορό των κινητοποιήσεων ενάντια στην ακρίβεια. Δεκάδες χιλιάδες Πορτογάλοι συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, στις οποίες κάλεσε η CGTP, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική ομοσπονδία της χώρας.

Οι διαμαρτυρίες έδειξαν σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένες από εκείνες στην Ισπανία, αφού και στη μικρότερη χώρα της ιβηρικής χερσονήσου το στεγαστικό αποτελεί ένα πρωτεύον ζήτημα, κυρίως για τους νέους ανθρώπους. Έτσι, μετά τις διαδηλώσεις στήθηκαν από τους συγκεντρωμένους πρόχειροι «καταυλισμοί» με σκηνές σε κεντρικές δημόσιες πλατείες.

Αντίσκηνα στο κέντρο της Λισαβόνας

Στη Λισαβόνα, εκατοντάδες άτομα «κατέλαβαν« την πλατεία Rossio, στην καρδιά της τουριστικής περιοχής, όπου και παραμένουν ακόμη, στήνοντας δεκάδες σκηνές. Είχε προηγηθεί, την προηγούμενη εβδομάδα, η βίαιη εκκένωση από την αστυνομία ενός αντίστοιχου καταυλισμού στην πλατεία Praça Dom João I στο Πόρτο, μια επιχείρηση κατά την οποία τραυματίστηκαν δεκάδες άτομα, ορισμένα εκ των οποίων σοβαρά. Παρά την απαγόρευση που επέβαλε ο δήμαρχος της πόλης, οι διαδηλωτές έστησαν εκ νέου σκηνές στο ίδιο σημείο κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Το κεντρικό σύνθημα των συγκεντρώσεων ήταν «Φτάνει πια με αυτή την κρίση – Μια νέα πορεία για την Πορτογαλία». «Με το κόστος ζωής, τη στέγαση και τα καύσιμα να έχουν εκτοξευθεί, το βασικό καλάθι του νοικοκυριού έχει φτάσει πλέον σε εξωφρενικές τιμές», υποστήριξε ο εκπρόσωπος της CGTP στην ομιλία του.

Στις συγκεντρώσεις που ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία ειρηνικές συμμετείχαν οι ηγεσίες τόσο του Σοσιαλιστικού Κόμματος όσο και του Μπλόκου της Αριστεράς.

Πετούν, πετούν… τα ενοίκια

Τα ενοίκια και οι τιμές των ακινήτων στην Πορτογαλία έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2017 (αύξηση 124% την τελευταία δεκαετία – διπλάσια από τον μέσο όρο της ΕΕ). Ένας λόγος για αυτό είναι η πρόσφατη απελευθέρωση της αγοράς ενοικίων, την οποία εφάρμοσε η κεντροδεξιά κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Λουίς Μοντενέγκρο, καθιστώντας ευκολότερη την αύξηση των ενοικίων και την πραγματοποίηση εξώσεων.

Τα συνδικάτα και οργανώσεις ενοικιαστών ζητούν θέσπιση ανώτατων ορίων στα ενοίκια, αναστολή των εξώσεων σε περιπτώσεις όπου δεν παρέχεται εναλλακτική στέγαση, απαγόρευση αγοράς ακινήτων από κερδοσκοπικά επενδυτικά κεφάλαια και μαζική επέκταση της κατασκευής κατοικιών δημόσιου χαρακτήρα.

Το κόστος διαβίωσης

Όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυτό που τροφοδοτεί τη λαϊκή οργή εκτός από το στεγαστικό είναι η εκτόξευση του κόστους διαβίωσης, που δεν οφείλεται πάντως μόνο στην ενεργειακή κρίση. Οι μισθοί δεν έχουν παρακολουθήσει την άνοδο του πληθωρισμού, που τον Σεπτέμβριο ήταν 3,6% και έχει επηρεάσει ιδιαίτερα τις τιμές καυσίμων και τροφίμων. Τα συνδικάτα απαιτούν τώρα αυξήσεις μισθών κατά 15% και αύξηση του νομοθετημένου κατώτατου μισθού από τα 920 ευρώ που είναι σήμερα στα 1.100 ευρώ, ενώ η κυβέρνηση προτείνει μέχρι στιγμής 970 ευρώ.

Συνολικά ασκείται κριτική για τα μέτρα λιτότητας και τις περικοπές δαπανών στον σχεδιαζόμενο προϋπολογισμό της κεντροδεξιάς κυβέρνησης για το 2027 και ζητούνται σημαντικά υψηλότερες επενδύσεις στα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης της Πορτογαλίας. Η κυβέρνηση απαντά προς το παρόν ότι αυτά τα αιτήματα δεν μπορούν να ικανοποιηθούν.

Ο Κώστας Αργυρός  είναι δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.

Ποιος είναι ο Τζος Χακ, αναπληρωτής επικεφαλής της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα και προσωρινός διάδοχος της Γκίλφοϊλ

Κατά τη διάρκεια της διπλωματικής του σταδιοδρομίας, έχει υπηρετήσει σε αμερικανικές διπλωματικές αποστολές στη Σαγκάη, το Τόκιο, τη Σόφια, τη Ρανγκούν, την Ταϊπέι και το Χονγκ Κονγκ.
.

    Η αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ανοίγει τη συζήτηση για την επόμενη ημέρα στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, με τον αναπληρωτή επικεφαλής της, Τζόσουα Χακ (Joshua Huck), να εμφανίζεται ως πιθανός διάδοχός της, σύμφωνα με πληροφορίες

Ο Τζός Χακ (Joshua Huck), αναπληρωτής επικεφαλής της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να είναι ο άνθρωπος που θα διαδεχθεί την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στη θέση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Η εξέλιξη αυτή έρχεται ενώ ο Λευκός Οίκος ζήτησε από την Γκίλφοϊλ να παραιτηθεί, έπειτα από δημοσιεύματα σχετικά με τη συμπεριφορά της πριν και κατά τη διάρκεια της διπλωματικής της θητείας, τα οποία προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ, αλλά και του πολιτικού της προϊσταμένου Μάρκο Ρούμπιο. Η επιλογή του διαδόχου της δεν είναι απλή υπόθεση, καθώς η διαδικασία τυπικά είναι χρονοβόρα και οι ενδιάμεσες εκλογές πλησιάζουν. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα να αναλάβει το νούμερο δύο της πρεσβείας, δηλαδή ο Τζοσ Χακ.

Από την Ασία στην Αθήνα

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της ιστσελίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, σε αντίθεση με την Γκίλφοϊλ, η οποία προερχόταν από τον χώρο των μέσων ενημέρωσης και της πολιτικής, ο Τζός Χακ έχει διαγράψει μακρά πορεία στο αμερικανικό διπλωματικό σώμα. Εντάχθηκε στο Foreign Service το 2001 και έκτοτε υπηρέτησε σε διπλωματικές αποστολές στη Σαγκάη, το Τόκιο, τη Σόφια, τη Ρανγκούν της Μιανμάρ, την Ταϊπέι και το Χονγκ Κονγκ.

Στην Ουάσιγκτον ανέλαβε καθήκοντα στα γραφεία Υποθέσεων Κίνας και Κορέας, ενώ διετέλεσε προσωπάρχης του Κερτ Κάμπελ, όταν εκείνος ήταν βοηθός υπουργός Εξωτερικών για την Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό. Η εμπειρία του στην περιοχή αποτυπώνεται και στη γλωσσομάθειά του: μιλά κινεζικά, ιαπωνικά, βιρμανικά και βουλγαρικά.

Πριν αναλάβει καθήκοντα στην Αθήνα, ο Χακ είχε διατελέσει αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα τη χάραξη πολιτικής για τη Νότια Ευρώπη και τον Καύκασο, καθώς και διευθυντής του Γραφείου Νοτιοευρωπαϊκών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Στο πεδίο ευθύνης του περιλαμβάνονταν η Ελλάδα, η Κύπρος, η Μάλτα και η Τουρκία.

Η Ελλάδα και ο Κάθετος Διάδρομος

Ως επιτετραμμένος της πρεσβείας, ο Τζόσουα Χακ έχει τοποθετηθεί δημόσια υπέρ του ρόλου της Ελλάδας στον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική συμμετοχή είναι καθοριστική για τη λειτουργία του σχεδίου και τη μεταφορά αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Οι ενεργειακές υποδομές, η διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού και η περιφερειακή συνεργασία αποτελούν βασικούς άξονες της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή. Η προηγούμενη αρμοδιότητα του Χακ για τη Νότια Ευρώπη και τον Καύκασο τού έχει προσφέρει άμεση γνώση των ζητημάτων που βρίσκονται στο επίκεντρο των σχέσεων της Ουάσιγκτον με την Αθήνα και την Άγκυρα.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Euronews / Εφηβική εξέγερση ή επανάσταση; Οι μαθητικές διαδηλώσεις απειλούν την προεδρική κούρσα στη Γαλλία (vid)

Εκπρόσωπος του ΟΗΕ δήλωσε την Παρασκευή ότι ο οργανισμός ανησυχεί για την κατάσταση στη Γαλλία, καλώντας οι διαδηλώσεις να παραμείνουν ειρηνικές και η χρήση βίας να είναι ανάλογη.

    Πίσω από τη μαθητική εξέγερση βρίσκεται ένα σύνολο παραπόνων των μαθητών: οι πολύωρες σχολικές ημέρες, τα υπερπλήρη τμήματα, τα εγκαταλελειμμένα σχολικά κτίρια και οι συχνές απουσίες εκπαιδευτικών. Η οργή τους βρίσκει απήχηση στους νέους σε όλη την Ευρώπη, με μαθητές στο Βέλγιο και την Ιταλία να οργανώνουν επίσης διαμαρτυρίες τις τελευταίες ημέρες.

Οι Γάλλοι μαθητές διαμαρτύρονται για εξαντλητικό ωράριο, συνωστισμό στις τάξεις, παλιές εγκαταστάσεις και έλλειψη εκπαιδευτικών· η οργή τους απλώνεται στην Ευρώπη, με κινητοποιήσεις σε Βέλγιο και Ιταλία.

Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη των μαθητικών κινητοποιήσεων στη Γαλλία, πληθαίνουν τα ερωτήματα για το αν οι διαδηλώσεις θα ξεφουσκώσουν ή θα εξελιχθούν σε ένα ευρύτερο κοινωνικό κίνημα.

Οι διαδηλώσεις και τα μπλόκα σε σχολεία ξεκίνησαν στα προάστια του Παρισιού στα μέσα Σεπτεμβρίου και σύντομα εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα. Εντυπωσιακές εικόνες μαθητών να σκαρφαλώνουν στην εμβληματική κολώνα στην Πλας ντε λα Μπαστίλ στο Παρίσι την Πέμπτη έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Οι σκηνές αυτές είχαν ιδιαίτερο ιστορικό βάρος, καθώς η πλατεία βρίσκεται στο σημείο όπου υψωνόταν άλλοτε το οχυρό και κρατική φυλακή της Βαστίλης, που καταλήφθηκε από Παριζιάνους στις 14 Ιουλίου 1789, σε μια καθοριστική στιγμή της Γαλλικής Επανάστασης.

Μετά την κατεδάφισή της, η Βαστίλη εξελίχθηκε σε διαχρονικό σύμβολο της νίκης των απλών πολιτών απέναντι στην πολιτική καταπίεση. Στην πλατφόρμα X την Πέμπτη, ο ηγέτης της ριζοσπαστικής αριστεράς France Unbowed, Ζαν-Λικ Μελανσόν, δήλωσε ότι η Βαστίλη είχε «ανακαταληφθεί».

Πίσω από το κίνημα βρίσκεται ένα σύνολο παραπόνων των μαθητών: οι πολύωρες σχολικές ημέρες, τα υπερπλήρη τμήματα, τα εγκαταλελειμμένα σχολικά κτίρια και οι συχνές απουσίες εκπαιδευτικών. Η οργή τους βρίσκει απήχηση στους νέους σε όλη την Ευρώπη, με μαθητές στο Βέλγιο και την Ιταλία να οργανώνουν επίσης διαμαρτυρίες τις τελευταίες ημέρες.

Μπορεί το μαθητικό κίνημα να εξελιχθεί σε κάτι ευρύτερο;

Μια ακόμη ημέρα κινητοποιήσεων, με τη στήριξη μαθητικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων, έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 13 Οκτωβρίου. Παράλληλα, ξεχωριστή διαδήλωση κατά της κρίσης ακρίβειας και της αύξησης των τιμών των καυσίμων, η οποία είχε οργανωθεί πριν ξεσπάσει το μαθητικό κίνημα, είναι προγραμματισμένη για τις 17 Οκτωβρίου.

Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι η διαδήλωση της 17ης Οκτωβρίου μπορεί να σηματοδοτήσει την επιστροφή του κινήματος των κίτρινων γιλέκων, που εμφανίστηκε το 2018 ως αντίδραση σε σχεδιαζόμενη αύξηση του φόρου στα καύσιμα και το ντίζελ. Για μήνες, οι διαδηλωτές με κίτρινα γιλέκα συγκεντρώνονταν κάθε Σαββατοκύριακο, αποκλείοντας κυκλικούς κόμβους, αυτοκινητόδρομους και αποθήκες καυσίμων σε όλη τη χώρα, ενώ σημειώνονταν και έντονες συγκρούσεις με την αστυνομία.

Αν οι μαθητικές κινητοποιήσεις συναντηθούν με ευρύτερη κοινωνική αναταραχή, η Γαλλία θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με σκηνές που θυμίζουν τον Μάη του ’68. Τις τελευταίες εβδομάδες πολλοί μαθητές κρατούν πανό που παραπέμπουν σε εκείνες τις ιστορικές διαδηλώσεις, όταν οι μαθητικές εξεγέρσεις κλιμακώθηκαν σε γενική απεργία σε όλη τη χώρα.

Τότε, αρκετά εκατομμύρια εργαζόμενοι προσχώρησαν στο κίνημα, παραλύοντας τη χώρα αλλά ανοίγοντας και τον δρόμο για σημαντικές διαπραγματεύσεις μισθών. Η κινητοποίηση προκάλεσε επίσης πολιτική κρίση, οδηγώντας τον στρατηγό Ντε Γκολ, τότε πρόεδρο της Γαλλίας, να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο του 1968, στις οποίες οι υποστηρικτές του εξασφάλισαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Σε κάθε περίπτωση, ο Μάης του ’68 άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη Γαλλία, διαλύοντας τις άκαμπτες κοινωνικές ιεραρχίες της μεταπολεμικής περιόδου. Οι διαδηλώσεις συνέβαλαν στην προώθηση πολιτικών, μαθητικών και εργασιακών δικαιωμάτων, εδραιώνοντας μόνιμα την παράδοση των μαζικών κινητοποιήσεων στην πολιτική ταυτότητα της χώρας.

Το τεταμένο πολιτικό σκηνικό στη Γαλλία

Την ώρα αυτή, η κυβέρνηση μειοψηφίας στη Γαλλία δυσκολεύεται να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική στήριξη για τον προϋπολογισμό του 2027, καθώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντιδρούν στα προτεινόμενα μέτρα λιτότητας. Τα δημόσια οικονομικά βρίσκονται υπό πίεση, με την κυβέρνηση να προβλέπει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα φτάσει το 5,4% του ΑΕΠ για το 2026, από τα υψηλότερα ποσοστά στην ευρωζώνη.

Η ολοένα και πιο έντονη κρίση ακρίβειας, που οφείλεται κυρίως στις υψηλές τιμές καυσίμων και ενέργειας, έχει εντείνει τη δημόσια αγανάκτηση. Η οικονομική πίεση στα νοικοκυριά έχει οξύνει τις κοινωνικές εντάσεις σε όλη τη χώρα, με τις προεδρικές εκλογές να απέχουν λιγότερο από έξι μήνες, σε ένα πολιτικό τοπίο ιδιαίτερα κατακερματισμένο.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της δημόσιας εταιρείας μετρήσεων Ifop, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 25 και 29 Σεπτεμβρίου, η Μαρίν Λεπέν του ακροδεξιού κόμματος National Rally συγκεντρώνει 35% για τον πρώτο γύρο, ακολουθούμενη από τον Εντουάρ Φιλίπ με 15% και τον Ζαν-Λικ Μελανσόν με 14%. Με βάση αυτά τα σενάρια, ο δεύτερος γύρος θα έφερνε αντιμέτωπους τη Λεπέν και τον Φιλίπ. Άλλες προβολές έχουν προβλέψει αναμέτρηση Λεπέν με Μελανσόν στον δεύτερο γύρο.

Ένα κίνημα που δεν δείχνει να κοπάζει

Παρά την ανακοίνωση του υπουργού Παιδείας Εντουάρ Ζεφρέ την Πέμπτη ότι 3.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί θα τοποθετηθούν σε σχολεία ανά τη χώρα όπου υπάρχουν ελλείψεις, η δημόσια αγανάκτηση δείχνει να μην υποχωρεί. Ο Ζεφρέ είπε ότι το μέτρο πιθανόν θα κοστίσει «δεκάδες εκατομμύρια ευρώ» για το 2026.

Τα συνδικάτα επέκριναν το σχέδιο ως βραχυπρόθεσμη λύση, προειδοποιώντας ότι οι διαθέσιμοι αναπληρωτές μπορεί να μην ανταποκρίνονται στις ανάγκες των σχολείων ως προς την ειδικότητα ή την περιοχή. Όπου δεν βρίσκεται αντικαταστάτης, τα μαθήματα ενδέχεται να συνεχίσουν να μένουν ακάλυπτα, ενώ οι αναπληρωτές μπορεί να αναλαμβάνουν βοηθητικά καθήκοντα μέχρι να προκύψει κενή θέση που να ταιριάζει.

«Πρέπει να δούμε τις λεπτομέρειες, γιατί πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με αυτόν τον αριθμό που έχει παρουσιαστεί», δήλωσε στην Euronews ο Ζαν-Ρεμί Ζιράρ, εκπαιδευτικός και πρόεδρος του εθνικού συνδικάτου σχολείων και ανώτερης εκπαίδευσης (SNALC).

Από την αρχή, οι μαθητές έχουν τη στήριξη των εκπαιδευτικών συνδικάτων, με τον Ζιράρ να κάνει λόγο για ένα σύστημα σε «κρίση».

«Όλο και πιο δύσκολα καλύπτουμε τις απουσίες των εκπαιδευτικών, οι γαλλικές τάξεις είναι από τις πιο πολυπληθείς στην Ευρώπη, οι αίθουσες δεν είναι σωστά εξοπλισμένες στις περιόδους καύσωνα. Αυτά είναι πράγματα που ήδη γνωρίζουμε.»

«Η αφετηρία είναι ότι το σχολικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση, και αυτό συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό.»

Στο πλευρό των μαθητών έχουν ταχθεί και μεγάλες συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες στη Γαλλία. Μετά τις διαδηλώσεις της Πέμπτης, η CGT, ένα από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας, ανέδειξε το εύρος των κινητοποιήσεων, ορισμένες από τις οποίες δεν σχετίζονταν με το μαθητικό κίνημα, δηλώνοντας: «Οι αγώνες πολλαπλασιάζονται και οι συσχετισμοί δύναμης αλλάζουν!»

Ομοιότητες με προηγούμενα μαθητικά κινήματα στη Γαλλία

Ο Πάολο Στούπια, καθηγητής κοινωνιολογίας και πολιτικής στο Sciences Po Paris, εντόπισε ομοιότητες ανάμεσα στις τωρινές κινητοποιήσεις και παλαιότερα κοινωνικά κινήματα στη Γαλλία, αναφερόμενος σε μια σειρά από κινήματα, μεταξύ των οποίων και ο Μάης του ’68.

«Δεν είναι κάτι νέο το να κινητοποιούνται μαθητές από τα προάστια γύρω από αιτήματα που είναι δικά τους, και στη συνέχεια αυτά τα αιτήματα να υιοθετούνται από άλλα λύκεια πιο κοντά στο κέντρο της πόλης.»

Κατά τον Στούπια, το γεγονός ότι και μαθητές ιδιωτικών σχολείων συμμετείχαν στα μπλόκα αποτελεί νέα εξέλιξη για τα μαθητικά κινήματα. Πολλοί αναλυτές εξεπλάγησαν επίσης που φοιτητές του Université Paris-Panthéon-Assas, το οποίο θεωρείται ότι έχει συντηρητικό φοιτητικό σώμα, πραγματοποίησαν αποκλεισμό την Πέμπτη.

Ωστόσο, ο Στούπια προειδοποίησε ότι η δυναμική του κινήματος μπορεί να επηρεαστεί από τις επερχόμενες σχολικές διακοπές μέσης περιόδου στη Γαλλία.

«Όταν υπάρχει ένα διάλειμμα δύο εβδομάδων στα σχολεία, γίνεται πιο δύσκολο να ξαναπάρει μπρος ένα κίνημα στη συνέχεια, γιατί όλα έχουν μείνει σε αναστολή.»

Ένα κίνημα που έχει ενταθεί ως αντίδραση στην αστυνομική βία

Αν και πολλές διαδηλώσεις ήταν ειρηνικές, άλλες σκιάστηκαν από επεισόδια και συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε την Παρασκευή το υπουργείο Δικαιοσύνης της Γαλλίας, από την αρχή του κινήματος έχουν γίνει 6.877 συλλήψεις, με το 86% να αφορά ανηλίκους.

Ο αριθμός των συλλήψεων είναι εντυπωσιακός σε σύγκριση με τις πρώτες εβδομάδες του κινήματος των κίτρινων γιλέκων το 2018, όταν 4.596 άτομα είχαν τεθεί υπό κράτηση τον πρώτο μήνα.

Οργανώσεις δικαιωμάτων έχουν καταδικάσει την αστυνομική βία μετά το κύμα σοβαρών τραυματισμών μαθητών.

Η οργή έχει φουντώσει με αφορμή περιστατικά όπως εκείνο ενός 15χρονου μαθητή που έχασε το αριστερό του χέρι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης της αστυνομίας, ενός 16χρονου που έχασε μέρος της όρασής του από πλαστική σφαίρα και ενός 14χρονου που υπέστη συντριπτικό κάταγμα στη γνάθο και έχασε πολλά δόντια όταν χτυπήθηκε από δακρυγόνο. Τα επεισόδια αυτά διερευνώνται εσωτερικά, με συνολικά 24 υποθέσεις να εξετάζονται από το πειθαρχικό όργανο της γαλλικής αστυνομίας.

Εκπρόσωπος του ΟΗΕ δήλωσε την Παρασκευή ότι ο οργανισμός ανησυχεί για την κατάσταση στη Γαλλία, καλώντας οι διαδηλώσεις να παραμείνουν ειρηνικές και η χρήση βίας να είναι ανάλογη.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις αρχές, 761αστυνομικοί και χωροφύλακες έχουν τραυματιστεί από την αρχή των κινητοποιήσεων. Σε όλη τη χώρα, αρκετά σχολεία έχουν υποστεί φθορές, έχουν καεί ή λεηλατηθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ταραξίες έχουν παρεισφρήσει στις διαδηλώσεις.

Κατά τον Στούπια, το επίπεδο της αστυνομικής καταστολής τις τελευταίες εβδομάδες είναι «χωρίς προηγούμενο» από τις διαδηλώσεις του Μάη του ’68.

Την ίδια στιγμή, η Βαλερί Μπεκέ, κοινωνιολόγος στο CY Cergy Paris University και συν-συγγραφέας μαζί με τον Πάολο Στούπια του «Geopolitics of Youth: Engagement and (e)Mobilisation», ανέφερε ότι η αστυνομική βία έχει συμβάλει στο να ενταχθούν ενήλικοι στο κίνημα.

«Οι ενήλικοι [συνδικάτα και γονείς] διαδηλώνουν δίπλα στους μαθητές, αλλά έχουν παρέμβει επίσης επικοινωνώντας με δικηγόρους και δικαστικούς λειτουργούς, ως αντίδραση στη βία και στις πιθανές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.»

Ωστόσο, σημείωσε ότι υπάρχει και ένα μέρος του ενήλικου πληθυσμού που βλέπει τις διαδηλώσεις με «περιφρόνηση» και τις «απορρίπτει ή απαξιώνει».

Διαδηλώσεις που πολιτικοποιούνται όλο και περισσότερο

Σε τηλεοπτικό διάγγελμα το βράδυ της Τετάρτης, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνύ εξέφρασε τη λύπη του για «τη βία, τους μαθητές και το προσωπικό που δέχονται επιθέσεις, τους αστυνομικούς και χωροφύλακες που τραυματίζονται, τα σχολεία που πυρπολούνται ή βανδαλίζονται, τις χιλιάδες χαμένες ώρες μαθημάτων, χωρίς να υπολογίζουμε τις απειλές και τις ύβρεις».

Επέκρινε «πολιτικούς ηγέτες που χρησιμοποιούν αυτή την οργή για να δώσουν τις εκλογικές τους μάχες». Η Γαλλία προσέρχεται στις κάλπες για τις προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο. «Δεν μπορούμε να παίζουμε με την ασφάλεια της νεολαίας της Γαλλίας», είπε ο Λεκορνύ.

Η κυβέρνηση, μαζί με κόμματα της δεξιάς και ακροδεξιάς αντιπολίτευσης, έχει κατηγορήσει τον Μελανσόν και το κόμμα του France Unbowed ότι εκμεταλλεύονται και χειραγωγούν τους νέους για πολιτικό όφελος. Ο Μελανσόν επιμένει ότι, παρότι το κόμμα του στηρίζει το κίνημα, δεν οργανώνει τις διαδηλώσεις και θέλει να παραμείνουν ειρηνικές.

Προτού γίνουν οι διαδηλώσεις της 5ης Οκτωβρίου, το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς France Unbowed χαιρέτισε το γεγονός ότι «μαθητικές, λυκειακές, συνδικαλιστικές και επαγγελματικές οργανώσεις» «συγκλίνουν σε όλη τη χώρα».

Κατά τη Μπεκέ, παρότι ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες έχουν κατηγορηθεί ότι «εργαλειοποιούν» τις μαθητικές κινητοποιήσεις, οι μαθητές των λυκείων σε γενικές γραμμές μπορούν να ξεχωρίσουν τη γνήσια πολιτική στήριξη από τις προσπάθειες εκμετάλλευσης του κινήματος.

«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το κίνημα, όπως βλέπετε. Κάποιοι είναι στην αριστερά, ενώ άλλοι σκέφτονται “εντάξει, αυτό θα μπορούσε να μας φανεί χρήσιμο”.»

«Λόγω του τρόπου που λειτουργούν τα πράγματα και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι νέοι, του ότι απορρίπτονται και επικρίνονται, αυτό τελικά δημιουργεί ευκαιρίες για πολιτικούς μεσάζοντες.»

Προειδοποίησε ότι οι κινητοποιήσεις μπορεί να εξελιχθούν σε ευρύτερο κοινωνικό κίνημα, καθώς η απογοήτευση για τις συνθήκες στα σχολεία αντανακλά βαθύτερη οργή για τις ανισότητες στη γαλλική κοινωνία.

«Υπάρχουν ανισότητες σε όλα τα επίπεδα, με τα χάσματα ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες να διευρύνονται.»

«Με δεδομένη την αυξανόμενη ακρίβεια και το γεγονός ότι τα εργατικά στρώματα ήδη αντιμετωπίζουν πολλές καθημερινές δυσκολίες, όπως οι πολλές ώρες εργασίας και οι μεγάλες αποστάσεις μετακίνησης, ως προς τις κοινωνικές ανισότητες βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο.»

Οι μαθητές μεταδίδουν τις διαδηλώσεις «από πρώτο χέρι» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Οι μαθητικές κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν γρήγορα σε όλη τη χώρα, εν μέρει επειδή τα βίντεο από τις πρώτες διαδηλώσεις στα παρισινά προάστια έγιναν viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με τον Ολιβιέ Ερτζσάιντ, επίκουρο καθηγητή Επιστημών Πληροφόρησης και Επικοινωνίας στο University of Nantes, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιτρέπουν στους μαθητές να οργανώνονται, αλλά και να καταγράφουν τις διαδηλώσεις από πρώτο χέρι, επί τόπου.

«Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τους επιτρέπουν να τεκμηριώνουν την πραγματικότητα, να δίνουν μαρτυρίες από πρώτο χέρι για όσα συμβαίνουν, τόσο όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά όσο και όταν, δυστυχώς, δεν πηγαίνουν. Έχουν ήδη ανοίξει αστυνομικές έρευνες και οι εικόνες από τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία ή τουλάχιστον να παίξουν ρόλο στη δικαστική διαδικασία.»

Ο Ερτζσάιντ σημείωσε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καλλιεργούν επίσης ενεργά ένα αίσθημα σύνδεσης και κοινής ταυτότητας μεταξύ των διαδηλωτών, κάτι που τροφοδοτεί τη δυναμική του κινήματος.

«Είναι ένας τρόπος να οικοδομηθεί το αίσθημα συλλογικής ταυτότητας και να εκφραστούν οι κοινωνικές σχέσεις του καθενός, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής του συνείδησης ή έστω της πολιτικής του συμμετοχής. Η έννοια της αίσθησης του ανήκειν και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης των νέων είναι παρούσα εδώ, και αυτά είναι πολύ σημαντικά σε μια εποχή όπου η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι τόσο διαδεδομένη.»

Δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος των νέων στη Γαλλία και σε όλο τον κόσμο βασίζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως κύρια πηγή ενημέρωσης, το μέσο αυτό έχει συμβάλει επίσης στη διαμόρφωση της εικόνας τους για τις διαδηλώσεις, αλλά και για την αντίδραση της κυβέρνησης.

Ο Ερτζσάιντ υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν «σταθεροί και απαράβατοι κανόνες» που να καθορίζουν πώς μπορεί να εξελιχθούν οι κινητοποιήσεις τις επόμενες εβδομάδες.

«Ό,τι κι αν συμβεί στη συνέχεια με αυτό το κίνημα, ξέρουμε ότι τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα θα λειτουργήσουν ως ηχώ. Καμία πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, όσο ισχυρή κι αν είναι, δεν είναι από μόνη της αρκετά δυνατή για να πυροδοτήσει ένα κίνημα. Όμως αυτές οι πλατφόρμες σίγουρα βοηθούν στην ορατότητα και επιτρέπουν στους μαθητές να οργανώνονται πολύ γρήγορα.»

Μίλησε για αρκετές διαφορετικές, «συγκλίνουσες» ατζέντες ενόψει των επόμενων διαδηλώσεων στη Γαλλία, σημειώνοντας ότι «είναι πιθανό όλα αυτά τα διαφορετικά σημεία εκκίνησης της οργής ή της δυσαρέσκειας να συγκλίνουν τελικά. Αλλά, εξίσου, είναι απολύτως πιθανό το μαθητικό κίνημα να ξεφουσκώσει».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής