Ο Τραμπ ανακοίνωσε την «Οικονομική Ημέρα Απόβασης» εναντίον του Ιράν, απειλώντας με κυρώσεις χώρες που θα βοηθήσουν το Ιράν

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, απορρίπτει το σχέδιο οικονομικής τιμωρίας του Τραμπ για την Τεχεράνη ως συνέχεια «αποτυχημένων πολιτικών»

    Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες, Πέμπτη, 19/8, την «Οικονομική Ημέρα Απόβασης» εναντίον του Ιράν απειλώντας ότι θα επιβάλει «σοβαρές» οικονομικές συνέπειες σε «οποιαδήποτε χώρα» βοηθήσει το Ιράν ή διεξάγει εμπόριο μαζί του, σε μια κίνηση που αντανακλά την κλιμάκωση της οικονομικής πίεσης της Ουάσιγκτον στην Ισλαμική Δημοκρατία μετά από μήνες πολέμου.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες Πέμπτη, 19/8, ότι ξεκινά μια νέα σημαντική εκστρατεία με στόχο την οικονομία του Ιράν, απειλώντας με «τεράστια» τιμωρία οποιαδήποτε χώρα βοηθά ή συνεργάζεται με την Ισλαμική Δημοκρατία. Η εντατικοποιημένη εκστρατεία οικονομικής πίεσης έρχεται καθώς ο πόλεμος πλησιάζει στον έκτο μήνα του, χωρίς να διαφαίνεται άμεση διπλωματική ή στρατιωτική αποκλιμάκωση.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με το arabnews αντιμετωπίζει επίσης ανανεωμένο εσωτερικό πολιτικό έλεγχο για τον πόλεμο, καθώς οι εκλογές του Νοεμβρίου πλησιάζουν γρήγορα.

«Σήμερα, ανακοινώνω την ΠΙΟ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΗΦΘΕΙ ΠΟΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΑΣ! Αυτός θα είναι οικονομικός πόλεμος και απομόνωση σε πρωτοφανή κλίμακα», έγραψε ο Τραμπ στο Truth Social.

«Ανακοινώνω επίσης ότι ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ χώρα επιτρέπει στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τις επιχειρήσεις, τα αεροδρόμια ή τις κυβερνητικές οντότητες της να παρέχουν οποιοδήποτε είδος σανίδας σωτηρίας στο Ιράν θα αντιμετωπίσει η ίδια ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ οικονομικές συνέπειες», είπε.

Δεν διευκρίνισε ποιες τιμωρίες θα αντιμετωπίσουν οι χώρες και δεν αναφέρθηκε ονομαστικά κανένας άλλος εκτός από το Ιράν.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, απέρριψε το σχέδιο οικονομικής τιμωρίας του Τραμπ για την Τεχεράνη ως συνέχεια «αποτυχημένων πολιτικών» που, όπως είπε, θα φέρουν στην Ουάσιγκτον «περαιτέρω ήττα».

«Η λεγόμενη "Οικονομική Ημέρα Απόβασης" είναι μια εκτροπή από την ίδια την κρίση της Αμερικής: πρωτοφανές χρέος και αυξανόμενο κόστος τόκων. Ο διπλασιασμός των αποτυχημένων πολιτικών θα φέρει μόνο περαιτέρω ήττα - και εχθρότητα προς τους Ιρανούς», δήλωσε ο Araghchi σε μια ανάρτηση στο X.

Τα σχόλια του προέδρου έρχονται σχεδόν μια εβδομάδα αφότου ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ ​​Μπέσεντ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα επιβάλουν οικονομική απομόνωση στη χώρα «όπως δεν έχει ξαναδεί ο κόσμος».

Παρά την πρόσφατη παύση των πυραυλικών επιθέσεων, το Ιράν συνέχισε να επιβάλλει αποτελεσματικό αποκλεισμό στη ναυτιλία μέσω του Στενού του Ορμούζ, μετά την κατάρρευση μιας συμφωνίας-πλαισίου ΗΠΑ-Ιράν για το άνοιγμα του ζωτικού διαδρόμου.

Τις τελευταίες ημέρες, και οι δύο πλευρές έχουν δηλώσει ότι ανταλλάσσονταν μηνύματα, ωστόσο ο Τραμπ την Τρίτη επέμεινε ότι οι συνομιλίες είχαν διακοπεί και δημοσίευσε ένα μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπονοώντας ότι το στενό θα μπορούσε να είναι ένα «ΝΕΟ Έδαφος των ΗΠΑ».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Μιχαήλ Φεντόροφ, ζητά προεδρικές εκλογές εν μέσω πολέμου

Ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Μιχαήλ Φεντόροφ, ζήτησε εκλογές σε καιρό πολέμου, σε αυτό που θεωρείται ευρέως ως η μεγαλύτερη πρόκληση για την προεδρία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

    Ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Μιχαήλ Φεντόροφ ζήτησε χθες, Τρίτη, με μια δήλωση «βόμβα» την διεξαγωγή εκλογών στην χώρα, παρά τον συνεχιζόμενο πόλεμο με την Ρωσία, προκειμένου «να αποκατασταθεί η δημοκρατική διαδικασία».

Ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Μιχαήλ Φεντόροφ, ζήτησε εκλογές σε καιρό πολέμου, σε αυτό που θεωρείται ευρέως ως η μεγαλύτερη πρόκληση για την προεδρία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι από την πλήρη εισβολή της Ρωσίας πριν από τεσσεράμισι χρόνια.

«Η δημοκρατία δεν μπορεί να είναι όμηρος της Ρωσίας», δήλωσε ο 35χρονος Φεντόροφ σε βίντεο που δημοσιεύτηκε στο YouTube την Τρίτη, προσθέτοντας ότι η Ουκρανία μάχεται «ακριβώς επειδή θέλει να παραμείνει ένα ελεύθερο ευρωπαϊκό κράτος».

Από την έναρξη του πολέμου το 2022, η Ουκρανία βρίσκεται σε στρατιωτικό νόμο, που σημαίνει ότι οι εκλογές έχουν ανασταλεί.

Ο Φεντόροφ, ο οποίος δεν ανέφερε ονομαστικά τον Ζελένσκι στο βίντεο, απολύθηκε απροσδόκητα από τη θέση του υπουργού Άμυνας τον περασμένο μήνα, μόλις έξι μήνες μετά τον διορισμό του.

Ο Ζελένσκι δεν έχει ακόμη απαντήσει στο βίντεο του Φεντόροφ, η απόλυση του οποίου πυροδότησε διαμαρτυρίες σε όλη τη χώρα . Ωστόσο, μια πηγή στο προεδρικό γραφείο δήλωσε στο BBC ότι ήταν «εξαιρετικά παράξενο να σχεδιάζονται εκλογές εν μέσω πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Αυτό καταδεικνύει πλήρη έλλειψη ρεαλισμού».

Σε ξεχωριστή εξέλιξη, οι δύο υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς της Ουκρανίας δήλωσαν ότι διεξάγουν ειδική επιχείρηση με στόχο νυν και πρώην βουλευτές, καθώς και έναν ανώνυμο αξιωματούχο του προεδρικού γραφείου.

Ώρες αργότερα, το γραφείο του Ζελένσκι ανακοίνωσε ότι η αναπληρώτρια επικεφαλής του γραφείου, Ιρίνα Μούντρα, απολύθηκε, εν μέσω αναφορών στα τοπικά μέσα ενημέρωσης για επιδρομή στις εγκαταστάσεις της.

Δεν υπήρξε άμεσο σχόλιο από την Μούντρα, αν και ο βουλευτής Βαντίμ Στόλα, του οποίου το σπίτι ερευνήθηκε στο πλαίσιο της επιχείρησης, δήλωσε ότι συνεργάζεται με αξιωματούχους της καταπολέμησης της διαφθοράς.

Στο βίντεό του, ο Φεντόροφ παραπονέθηκε ότι η διαφθορά στερεί από τον στρατό όπλα και εξοπλισμό και δυσκολεύει το Κίεβο να κερδίσει τον πόλεμο. Μίλησε για την Ουκρανία που αντιμετωπίζει μια «συστημική κρίση διακυβέρνησης» και ότι «φοβάται την αλλαγή».

Περίπου 100 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το ουκρανικό κοινοβούλιο το πρωί της Τετάρτης, φωνάζοντας «φέρτε πίσω τον Φεντόροφ ως υπουργό Άμυνας» και «έχουμε βαρεθεί, θέλουμε διάλογο».

Ο Φεντόροφ είναι ένας χαρισματικός πολιτικός και κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός Άμυνας, του αποδόθηκε η ενεργοποιήση του υπουργείου, η ηγεσία μιας εκστρατείας κατά της διαφθοράς, η αμφισβήτηση των ξεπερασμένων στρατιωτικών δομών και ο μετασχηματισμός του πεδίου της μάχης με νέα τεχνολογία.

Η απόλυσή του στα μέσα Ιουλίου πιστεύεται ότι οφείλεται σε εντάσεις μεταξύ του ιδίου και του αρχηγού του στρατού, Αλεξάντρ Σύρσκι.

Μέσα σε λίγες μέρες, ο Σύρσκι αντικαταστάθηκε επίσης, καθώς οι αυξανόμενες διαμαρτυρίες που ζητούσαν την επαναφορά του Φεντόροφ αύξησαν την πίεση στον Ουκρανό πρόεδρο.

Στον αποπεμφθέντα υπουργό προσφέρθηκαν άλλες θέσεις στην κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της θέσης του αναπληρωτή πρωθυπουργού για την στρατιωτική καινοτομία, αλλά ξεκαθάρισε ότι θα επέστρεφε μόνο ως υπουργός Άμυνας.

Λίγο πριν δημοσιευτεί το βίντεο αργά την Τρίτη, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι είχε ζητήσει από το κοινοβούλιο να επιβεβαιώσει τον διορισμό του υπηρεσιακού υπουργού Άμυνας Γεβχένι Χμάρα στη θέση. Οι βουλευτές υποστήριξαν με συντριπτική πλειοψηφία τον ρόλο του Χμάρα νωρίς το απόγευμα της Τετάρτης, αφού τους είπε ότι θα έκανε τα πάντα για να υπερασπιστεί την Ουκρανία και να αναγκάσει τη Ρωσία σε μια «δίκαιη ειρήνη».

Ο Φεντόροφ μίλησε στο βίντεο για ένα αίσθημα αδικίας, προειδοποιώντας ότι είναι «ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν η κοινωνία αναπτύσσει την αίσθηση ότι το κύριο κριτήριο για έναν διορισμό δεν είναι ο επαγγελματισμός, τα αποτελέσματα ή η ικανότητα μετασχηματισμού της χώρας, αλλά η προσωπική αφοσίωση στο σύστημα».

Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται εβδομαδιαίως, με τους νεότερους Ουκρανούς να είναι ιδιαίτερα απογοητευμένοι που βλέπουν τον καταξιωμένο αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων να ευνοείται έναντι του φρέσκου ψηφιακού καινοτόμου..

Δεν έδωσε καμία ένδειξη για τα δικά του πολιτικά σχέδια στο βίντεο του YouTube, εστιάζοντας αντ' αυτού στην ανάγκη για έναν «νόμιμο, ασφαλή και ρεαλιστικό μηχανισμό που θα επιτρέψει στην Ουκρανία να αποκαταστήσει μια πλήρη δημοκρατική διαδικασία ακόμη και εν μέσω ενός παρατεταμένου πολέμου».

Μέσα σε ένα μήνα, από το να λέει ότι θα επέστρεφε στην κυβέρνηση μόνο στην παλιά του θέση, έχει περάσει στο να ζητά εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις και πολιτικές αλλαγές. Δεν έχει δηλώσει ρητά την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος εναντίον του Ζελένσκι, αλλά έχει θέσει την πιο σοβαρή πρόκληση μέχρι σήμερα, ζητώντας «ένα κράτος όπου οι θεσμοί είναι ισχυρότεροι από τα ονόματα».

Αυτό μπορεί να αναφέρεται στο προσωπικό προφίλ του Ζελένσκι, αλλά μετά από μια τόσο έντονη παρέμβαση, το όνομα του Φεντόροφ είναι αυτό που κάνει τώρα τον γύρο του κόσμου.

Η έκκλησή του για εκλογές έχει εξοργίσει ορισμένους Ουκρανούς σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποστήριξαν την επιστροφή του Φεντόροφ ως υπουργού Άμυνας. Ένας από τους επικριτές του Ζελένσκι υποστήριξε ότι ακόμη και οι πιο σφοδροί αντίπαλοι της κυβέρνησης καταλάβαιναν ότι η διεξαγωγή εκλογών κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν αδύνατη.

Ο Ιβάν, 24 ετών, ο οποίος ήταν μεταξύ των διαδηλωτών που ζητούσαν την επαναφορά του Φεντόροφ έξω από το κοινοβούλιο, δήλωσε στο BBC ότι «οι εκλογές σε αυτή την περίοδο πολέμου δεν θα ήταν το καλύτερο πράγμα».

Η πενταετής προεδρική θητεία του Ζελένσκι έληξε τον Μάιο του 2024, αλλά σύμφωνα με την ουκρανική νομοθεσία δεν μπορούν να διεξαχθούν εκλογές όσο ισχύει στρατιωτικός νόμος.

Όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπονόησε πέρυσι ότι το Κίεβο «χρησιμοποιεί τον πόλεμο» για να αποφύγει μια ψηφοφορία, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία ήταν «έτοιμη για εκλογές» εντός 60-90 ημερών εάν οι σύμμαχοί της βοηθούσαν να εγγυηθούν την ασφάλειά τους.

Η διεξαγωγή δίκαιης και ασφαλούς ψηφοφορίας θα αποτελούσε σημαντική πρόκληση για μια χώρα που βρίσκεται υπό επαναλαμβανόμενο ρωσικό βομβαρδισμό και πολλοί Ουκρανοί είδαν τα σχόλια του Τραμπ ως αντανάκλαση της αφήγησης του Βλαντιμίρ Πούτιν ότι ο Ζελένσκι δεν είναι νόμιμος ηγέτης.

Στην τελευταία ρωσική επίθεση την Τετάρτη, τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν ένα drone χτύπησε ένα μίνι λεωφορείο στη νότια πόλη Χερσώνα. Λεωφορεία και μίνι λεωφορεία στη Χερσώνα έχουν γίνει επανειλημμένα στόχοι τους τελευταίους μήνες, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οδηγοί και επιβάτες.

Ο Ολεξάντρ Μερέζκο, βουλευτής πιστός στον Ζελένσκι, δήλωσε ότι είχε υποστηρίξει την επιστροφή του Φεντόροφ στο υπουργείο Άμυνας, αλλά θεώρησε την ιδέα του για νέες εκλογές «πολύ επικίνδυνη και μη ρεαλιστική».

«Θα αποδυναμώσει τη χώρα και την ενότητά μας, την ανθεκτικότητά μας. Γι' αυτό πιστεύω ότι η ιδέα της διεξαγωγής εκλογών δυστυχώς λειτουργεί προς όφελος του Πούτιν».

Μια άλλη διαδηλώτρια υπέρ του Φεντόροφ στο Κίεβο, η Μάγια, είπε ότι οι εκλογές δεν ήταν καλή ιδέα όταν η Ουκρανία βρισκόταν σε πόλεμο. Ο Ζελένσκι ήταν προς το παρόν «η καλύτερη επιλογή, η ασφαλέστερη επιλογή για όλους μας, αλλά μετά το τέλος του πολέμου ελπίζω ότι θα υπάρξει νέος πρόεδρος», είπε.

Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Βολοντίμιρ Άργιεφ διαφώνησε, κατηγορώντας τον Ζελένσκι ότι είναι αποκομμένος από την πραγματικότητα και λέγοντας «έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στις εκλογές και το χάος».

Ο Φεντόροφ, πρώην υπουργός ψηφιακού μετασχηματισμού, δημιούργησε έναν εθελοντή «Στρατό Πληροφορικής της Ουκρανίας» για να εξαπολύσει κυβερνοεπιθέσεις εναντίον Ρώσων τις πρώτες ημέρες μετά την έναρξη της πλήρους εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία.

Αργότερα, ηγήθηκε μιας επιτυχημένης εκστρατείας συγκέντρωσης χρημάτων με την ονομασία «Στρατός των Μη επανδρωμένων Αεροσκαφών» και έφερε στοιχεία «παιχνιδοποίησης» στον πόλεμο, σχεδιάζοντας ένα σύστημα που απένειμε στις ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες μονάδες μονάδες πιστώσεις για την επίθεση σε ρωσικούς στόχους.

Ως υπουργός Άμυνας, η εστίασή του στα drones, τον πόλεμο υψηλής τεχνολογίας και τις προμήθειες συνεχίστηκε, και τον οδήγησε να ζητήσει από τον ιδρυτή της SpaceX, Έλον Μασκ, να σταματήσει τη Ρωσία από το να χρησιμοποιεί τους δορυφόρους Starlink για επιθέσεις με drones.

Η κίνηση αυτή έχει αποδοθεί στην πρόκληση σημαντικής αναστάτωσης στις επιχειρήσεις και την προέλαση της Ρωσίας στην πρώτη γραμμή.

Σε μια ανάρτηση στο Facebook λίγο μετά την απόλυσή του, ο Φεντόροφ απαριθμεί τα επιτεύγματά του και λέει ότι θα «συνεχίσει... να νικάει τον εχθρό μέσω ασυμμετρίας, ταχύτητας καινοτομίας και οργανωτικής ισχύος».

αναδημοσίευση από BBC

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ / Σύγκληση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων για την πρόωρη αποπληρωμή του χρέους

Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ζητά, με σχετική επιστολή-αίτημα, την έκτακτη σύγκληση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, πριν η κυβέρνηση της Ν.Δ. προχωρήσει στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους 13 δισ. ευρώ.

    Στη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής ζητείται να κληθούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. καλεί όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά απέναντι στη συγκεκριμένη κυβερνητική επιλογή και στην πρόταση να εξεταστεί διαφορετική αξιοποίηση των 13 δισ. ευρώ...

Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητά παράλληλα την αναστολή της αποπληρωμής του φθηνού και ήδη ρυθμισμένου χρέους, έως ότου παρουσιαστούν στη Βουλή όλα τα δεδομένα

Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, σύμφωνα με την ΑΥΓΗ,  ζητά, με σχετική επιστολή-αίτημα, την έκτακτη σύγκληση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, πριν η κυβέρνηση της Ν.Δ. προχωρήσει στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους 13 δισ. ευρώ.

Ζητά, παράλληλα, από την κυβέρνηση να αναστείλει την αποπληρωμή του φθηνού και ήδη ρυθμισμένου χρέους, με μεσοσταθμικό επιτόκιο περίπου 1,5%, έως ότου παρουσιαστούν στη Βουλή όλα τα δεδομένα και εξεταστούν οι εναλλακτικές δυνατότητες αξιοποίησης των συγκεκριμένων πόρων.

Στη συνεδρίαση ζητείται να κληθούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. καλεί όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά απέναντι στη συγκεκριμένη κυβερνητική επιλογή και στην πρόταση να εξεταστεί διαφορετική αξιοποίηση των 13 δισ. ευρώ.

Αναλυτικά το αίτημα έκτακτης σύγκλησης της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής:

Προς τον Πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής

Θέμα: «Αίτημα έκτακτης σύγκλησης της Επιτροπής για την πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους 13 δισ. ευρώ»

«Κύριε Πρόεδρε,

Ζητούμε την έκτακτη σύγκληση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, με αντικείμενο την απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους 13 δισ. ευρώ. Πρόκειται για δάνεια του πρώτου μνημονίου, τα οποία έχουν ήδη ρυθμιστεί και επιμηκυνθεί και φέρουν χαμηλό μεσοσταθμικό επιτόκιο, της τάξης του 1,5%.

Η επιλογή της κυβέρνησης να διαθέσει 13 δισ. ευρώ για την πρόωρη εξόφληση αυτού του φθηνού και ρυθμισμένου χρέους αποτελεί μείζονα οικονομική και πολιτική απόφαση. Πολύ περισσότερο όταν η ελληνική οικονομία και κοινωνία αντιμετωπίζουν τεράστιες ανάγκες και όταν οι συγκεκριμένοι πόροι θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε πολιτικές με ισχυρό κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα.

Για τον λόγο αυτό, καλούμε την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στην πρόωρη αποπληρωμή πριν από τη συζήτηση του θέματος στη Βουλή και την πλήρη παρουσίαση των οικονομικών δεδομένων και των εναλλακτικών επιλογών αξιοποίησης των 13 δισ. ευρώ.

Ζητούμε στη συνεδρίαση της Επιτροπής να κληθούν ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, προκειμένου να παρουσιάσουν αναλυτικά:

• το συνολικό κόστος και τους όρους του χρέους που πρόκειται να αποπληρωθεί,
• τους λόγους για τους οποίους επιλέγεται η εξόφληση φθηνού, ρυθμισμένου χρέους αντί της αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων για άλλες κρίσιμες ανάγκες,
• τις εναλλακτικές δυνατότητες αξιοποίησης των 13 δισ. ευρώ και αν τις αναζήτησαν.
• την αποτίμηση του επιπρόσθετου βάρους σε τόκους που προκύπτει από τη μη αποπληρωμή ακριβού χρέους.

Μια απόφαση που αφορά 13 δισ. ευρώ δημόσιων πόρων δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως τεχνική ή αυτονόητη επιλογή. Απαιτεί πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστικό κοινοβουλευτικό διάλογο για το ποια επιλογή υπηρετεί καλύτερα το δημόσιο συμφέρον».

 επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το φιάσκο των ιδιωτικών πανεπιστήμιων και τι μας διδάσκει

Όταν κυβερνάς ως πλασιέ συμφερόντων, κάποια στιγμή θα το βρείς μπροστά σου.

    Ειδικότερα, το ΣτΕ, υπό την προεδρία του αντιπροέδρου Διομήδη Κυριλόπουλο, ακύρωσε τις άδειες λειτουργίας των ιδιωτικών πανεπιστημίων που έχουν παραρτήματα στην Ελλάδα, καθώς και τα προγράμματα σπουδών τους στο σύνολο τους, των ιδιωτικών πανεπιστημίων CITY University, Keele University και Anatolia College.

Σπύρος Ραπανάκης*

Το Γ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας προχώρησε σε μια απόφαση τομή για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Μετά από σχετική προσφυγή του καθηγητή της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ κ. Π. Λαζαράτου ακύρωσε τόσο τις άδειες λειτουργίας τους, όσο και τα προγράμματα σπουδών τους στο σύνολο τους, λόγω νομικών προβλημάτων των κανονιστικών πράξεων που διέπουν την λειτουργία τους.

Πρόκειται για το CITY College University of York, το Keele University και το Anatolia College.

Μάθημα πρώτο:

Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει. Η πρεμούρα της κυβέρνησης να νομοθετήσει με τόση προχειρότητα, έναν αίωλο νόμο που παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα φανερώνει πως δεν το έκανε για το καλό της εκπαίδευσης. Προφανώς.

Ούτε για το δικαίωμα των παιδιών να σπουδάσουν. Αλλιώς δεν θα τα πετούσαν κατά εκατοντάδες έξω από τα δημόσια ΑΕΙ με την ΕΒΕ.

Ούτε, βέβαια, για την αριστεία. Ίσως για την αριστεία όπως την ερμηνεύει το σύστημα εξουσίας της ΝΔ όπερ μεθερμηνευόμενον: «Με τον παρά μου, γ@μώ τα ακαδημαϊκά μου».

Μάθημα δεύτερο:

Όταν κυβερνάς ως πλασιέ συμφερόντων, κάποια στιγμή θα το βρείς μπροστά σου.

Γιατί λοιπόν επέλεξε ο Κ. Μητσοτάκης να εκτεθεί με αυτό τον τρόπο και να επιδείξει τέτοια προχειρότητα; Προφανώς γιατί συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα ήθελαν να ανοίξει όσο πιο άμεσα γίνεται η δουλειά στην Ελλάδα.

Και πιο συγκεκριμένα, οι επιχειρηματίες της ιδιωτικής μεταλυκειακής εκπαίδευσης.

Μάθημα τρίτο:

Η παιδεία δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει εμπόρευμα.

Για τους επιχειρηματίες αυτούς, η εκπαίδευση είναι μια ατελείωτη μπίζνα που συνδέεται με άλλους τομείς οικονομικών δραστηριότητων. Όχι για το μέλλον και την προοπτική των αποφοίτων φυσικά αλλά για τα κέρδη των ιδιωτών.

Όπως φαίνεται, οι συγκεκριμένοι που έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την «επένδυση»τους και τον «εκσυγχρονισμό του νόμου», δεν ήθελαν- ή δεν μπορούν- να διασφαλίσουν ούτε καν τις ελάχιστες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την λειτουργία τους.

Μάθημα τέταρτο:

Στα αρπακτικά της ελεύθερης αγοράς και του αχαλίνωτου κέρδους για τους ίδιους και για τα συστήματα εξουσίας που έχουν δομήσει, δεν μπορεί καμία οικογένεια να εμπιστευτεί το μέλλον των παιδιών της.

Τα παιδιά, λοιπόν, που έχουν ήδη κάνει αιτήσεις για εγγραφή, πολλά εκ των οποίων δεν μπήκαν σε κάποιο δημόσιο πανεπιστήμιο γιατί πέρασαν από τη μέγγενη της ΕΒΕ, μένουν στον “αέρα”.

Μάθημα πέμπτο:

Οι νόμοι άρπα- κόλλα, το βόλεμα διαφόρων συστημάτων- καθηγητικών, επιχειρηματικών κλπ- δεν επιδιορθώνονται. Καταργούνται.

Δεν αρκεί απλά η υπεράσπιση του Άρθρου 16. Απαιτείται η θωράκιση του.

Μάθημα έκτο:

Η παιδεία είναι ένα καθολικό και αναφαίρετο δικαίωμα για όλες, για όλους, για όλα. Κανείς αποκλεισμός δεν χωράει, κανένα πεδίο κερδοφορίας δεν μπορεί να ανοίξει στην τριτοβάθμια.

Παιδεία και μόρφωση για όλα τα παιδιά, διασφαλίζει μονάχα το ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο.

Τελεία και παύλα.

Μάθημα έβδομο:

Το αποτύπωμα αυτής της κυβέρνησης στην παιδεία είναι από τη μια καταστροφικό από την άλλη αντικείμενο κωμωδίας. Από την πανεπιστημιακή αστυνομία, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι διώξεις στην ακαδημαϊκή κοινότητα, η υποβάθμιση σχολών και σχολείων, οι εξευτελιστικές συνθήκες διαβίωσης και εισοδήματος για τους εκπαιδευτικούς, είναι μόνο μερικά παραδείγματα.

Από την πολιτική μιας κυβέρνησης που ήρθε σαν άριστη, όμως αποδείχθηκε δραματικά ανίκανη και λίγη. Ακόμα και στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των φίλων της.

rosa.gr

* Ο Σπύρος Ραπανάκης είναι δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης και υπεύθυνος πολιτικού ρεπορτάζ στο ROSA. Γεννήθηκε το 1989 και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία στην εφημερίδα Αυγή, όπου εργάστηκε από το 2012, κάλυψε ελεύθερο και στην συνέχεια κυβερνητικό ρεπορτάζ, ενώ διετέλεσε Διευθυντής της εφημερίδας έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Έχει επίσης καλύψει το πολιτικό ρεπορτάζ στον ραδιοφωνικό σταθμό Στο Κόκκινο και στην ιστοσελίδα ethnos.gr. Ως αρχισυντάκτης του Rosa.gr είναι υπέυθυνος για την Πολιτική επικαιρότητα, ανάλυηση και σχολιασμό καθώς και για τα διεθνή θέματα. Μπορείς να επικοινωνήσεις με τον Σπύρο στο srapanakis@rosa.gr

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής 

Προκόπης Παυλόπουλος / «Η ευθεία σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διαδικασία οριοθέτησης της Ευρωπαϊκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης

 «Είναι θεσμικώς αυτονόητο ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των Κρατών-Μελών είναι και ΑΟΖ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης», τονίζει στο πρόλογο του άρθρου του ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος.

    Στο άρθρο που ακολουθεί ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Πανεπιστημιακός, Προκόπης Παυλόπουλος, προτείνει την σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ κάθε Κράτους-Μέλους κυρίως με τρίτα προς αυτήν Κράτη, δοθέντος ότι δεν έχει, από πλευράς έννομων συνεπειών, την ίδια νομική σημασία και αξία η σύμπραξή της και στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κρατών-Μελών, όπως συνέβη προσφάτως με την συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Ιταλίας.

 

Προκόπης Παυλόπουλος*

Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ εις βάρος της Κυριαρχίας και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Ελλάδας η Χώρα μας όφειλε να θέσει το ζήτημα πρωτίστως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, δοθέντος ότι τέτοιες παραβιάσεις αφορούν και οιονεί Κυριαρχικά Δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις 25/6/2020, και ενόψει των μεγάλων ερωτηματικών που δημιουργούσε η μάλλον πρόχειρα προετοιμασμένη τότε πρωτοβουλία των «Διερευνητικών Επαφών» με την Τουρκία, ο πρώην ΠτΔ και Ακαδημαϊκός κ. Προκόπης Παυλόπουλος είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο του με τίτλο: «Η ευθεία σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διαδικασία οριοθέτησης της Ευρωπαϊκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης». Στο άρθρο αυτό ο κ. Παυλόπουλος τόνιζε ότι σε περίπτωση που η Τουρκία συνεχίσει τις παραβιάσεις του Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ εις βάρος της Κυριαρχίας και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Ελλάδας η Χώρα μας όφειλε να θέσει το ζήτημα πρωτίστως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, δοθέντος ότι τέτοιες παραβιάσεις αφορούν και οιονεί Κυριαρχικά Δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Το άρθρο αυτό δίνει και σήμερα την λύση για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο προτείνοντας να στραφεί η Ελλάδα αμέσως προς τα κορυφαία όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή) ώστε και αυτά να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Με αυτό το σκεπτικό αναδημοσιεύουμε το ως άνω άρθρο του κ. Παυλόπουλου. (Επισημαίνεται ότι το άρθρο συμπεριλαμβάνεται στην 4η έκδοση του βιβλίου του κ. Παυλόπουλου «Μελέτες για τα Εθνικά Θέματα και το Κυπριακό Ζήτημα», σελ. 289 επ.)

Πρόλογος

Είναι θεσμικώς αυτονόητο ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των Κρατών-Μελών είναι και ΑΟΖ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και υπ’ αυτό το πρίσμα τίθεται το νομικό -και, κατ’ επέκταση, πολιτικό- ζήτημα της δυνατότητας και της μορφής σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ κάθε Κράτους-Μέλους κυρίως με τρίτα προς αυτήν Κράτη, δοθέντος ότι δεν έχει, από πλευράς έννομων συνεπειών, την ίδια νομική σημασία και αξία η σύμπραξή της και στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κρατών-Μελών, όπως συνέβη προσφάτως με την συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Ιταλίας.

Α. Για ν’ αναχθούμε, υπό αυστηρώς νομικούς όρους, στην γενική θεωρία του Δημόσιου Δικαίου, οι μεταξύ των Κρατών-Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ λειτουργούν «ενδοστρεφώς», ήτοι εντός του πεδίου της Ευρωπαϊκής Έννομης Τάξης και του Διεθνούς Δικαίου -εν προκειμένω της «Σύμβασης του Montego Bay», που αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου κατά τα εκτιθέμενα στην συνέχεια- οπότε η αυτοτελής σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτές παρίσταται, κανονιστικώς, σχεδόν δευτερεύουσα. Πολλώ μάλλον όταν τα επιμέρους αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν, ούτως ή άλλως, υποχρέωση εποπτείας της lege artis -δηλαδή σύμφωνα με το σύνολο του Ευρωπαϊκού Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου- κατάρτισης και εφαρμογής των ως άνω συμφωνιών οριοθέτησης της ΑΟΖ, με αντισυμβαλλόμενα μέρη Κράτη-Μέλη της. Επιπλέον, και όπως ήδη υπονοήθηκε, η σύμπραξη αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης νοείται στο σύνολο της διαδικασίας οριοθέτησης της ΑΟΖ με τα τρίτα Κράτη, ήτοι από το προκαταρκτικό στάδιο του προσδιορισμού των εκατέρωθεν ακτών ως το κύριο στάδιο, που καταλήγει στην σύναψη της αντίστοιχης συμφωνίας, ύστερα από την χάραξη, αναλόγως, της μέσης γραμμής ή της μέσης απόστασης μεταξύ των Κρατών, από την εξέταση της ιδιομορφίας της ad hoc περιοχής και από την εντεύθεν αναζήτηση της, επίσης ad hoc, δίκαιης λύσης.

Β. Η ανάλυση του ζητήματος μιας τέτοιας σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οριοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρη κατά την σημερινή κρίσιμη συγκυρία. Τούτο οφείλεται στο ότι πολλαπλασιάζονται, και δη γεωμετρικώς, κυρίως από την πλευρά της Τουρκίας, τα «κρούσματα» αυθαίρετης ερμηνείας της «Σύμβασης του Montego Bay», δημιουργώντας έναν άκρως ορατό και διαβρωτικό κίνδυνο υπό δύο, μάλιστα επόψεις, οι οποίες επενεργούν συμπληρωματικώς: Πρώτον, υπό την έποψη του αυθαίρετου περιορισμού της ΑΟΖ Κρατών-Μελών -δηλαδή της Ελλάδας και της Κύπρου- και, συνακόλουθα, της ΑΟΖ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και, δεύτερον, υπό την έποψη -σε περίπτωση ανοχής έστω και μίας αυθαιρεσίας εν προκειμένω- της δημιουργίας αρνητικού προηγουμένου, ικανού να πλήξει την οριοθέτηση της ως άνω ΑΟΖ σε όλο το φάσμα του θαλάσσιου χώρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

I. Η προσχώρηση στην «Σύμβαση του Montego Bay».

Η υπό τις προμνημονευόμενες προϋποθέσεις σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των Κρατών-Μελών με τρίτα Κράτη πρέπει να ερευνάται, βεβαίως, υπό το φως της αυτοτελούς νομικής προσωπικότητάς της. Kαι τούτο διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά την διάταξη του άρθρου 47 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΕΕ), έχει δική της νομική προσωπικότητα, η οποία την καθιστά αυτοτελή νομική οντότητα. Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να επισημανθεί ότι ούτε στο πλαίσιο της θεωρίας ούτε στο πλαίσιο της νομολογίας, τόσο του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των Δικαστηρίων των Κρατών-Μελών, έχουν αναδειχθεί επαρκώς οι νομικές και πολιτικές επιπτώσεις και, πρωτίστως, τα πλεονεκτήματα, που η αυτοτελής νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παράγει προς όφελός της και προς όφελος των Κρατών-Μελών. Ιδίως δε προς την κατεύθυνση της επιτάχυνσης της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και, επέκεινα, της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

A. Η νομική προσωπικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η διάταξη αυτή, λοιπόν, του άρθρου 47 της ΣΕΕ θεσπίζει και διακηρύσσει την ανεξάρτητη και αυτοτελή νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πέραν της νομικής οντότητας των Κρατών-Μελών.

1. Η διάταξη του άρθρου 47 της ΣΕΕ αποκτά βαρύνουσα σημασία κυρίως κατά την δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της Διεθνούς Κοινότητας, πάντοτε όμως υπό το πρίσμα των σχετικών αρμοδιοτήτων που της αναγνωρίζονται στο πεδίο αυτό από τις επιμέρους διατάξεις κατ’ εξοχήν των Συνθηκών, κατ’ ουσίαν δε από το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Δίκαιο στο σύνολό του. Βαρύνουσα σημασία, υπό την έννοια ότι η αυτοτελής νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της παρέχει τα μέσα και τα εχέγγυα να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο πεδίο της Διεθνούς Κοινότητας και, κατ’ επέκταση, του διεθνούς γίγνεσθαι.

2. Ειδικότερα, στο πεδίο τούτο η αυτοτελής νομική προσωπικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της επιτρέπει να διαπραγματεύεται και να συνάπτει Διεθνείς Συμβάσεις, να προσχωρεί σε Διεθνείς Συμβάσεις -εφόσον είναι, κατά την φύση τους, συμβάσεις προσχώρησης- και να καθίσταται μέλος Διεθνών Οργανισμών. Μέσα σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι, ως προς τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες που της απονέμει η Έννομη Τάξη της, αυτοτελές μέλος της Διεθνούς Κοινότητας. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο τονίσθηκε προηγουμένως ότι η αυτοτελής νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την καθιστά ρυθμιστικό παράγοντα στο πεδίο της Διεθνούς Κοινότητας, κάτι το οποίο δεν είναι σε θέση να διασφαλίσει ένα Κράτος-Μέλος μονομερώς, όποιο και αν είναι το «ειδικό βάρος» του εντός του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος.

Β. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέλος της Διεθνούς Κοινότητας.

Το κατά τ’ ανωτέρω θεσμικό πλαίσιο επέτρεψε στην Ευρωπαϊκή Ένωση να προσχωρήσει, αυτοτελώς ως νομικό πρόσωπο και πέραν των Κρατών-Μελών, στην Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τον Απρίλιο του 1998.

1. Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών -γνωστή και ως «Σύμβαση του Montego Bay»- (“UNCLOS”, «United Nations Convention of the Law of the Sea») συνήφθη στις 10 Δεκεμβρίου 1982 κατά την Διάσκεψη του Montego Bay, στην Τζαμάικα, και τέθηκε σε πλήρη ισχύ στις 16 Δεκεμβρίου 1994. Η «Σύμβαση του Montego Bay» κωδικοποίησε και συμπλήρωσε, ουσιωδώς, προϊσχύουσες αποσπασματικές ρυθμίσεις ως προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας εν γένει. Σύμφωνα δε με την νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, και λόγω της σταδιακής προσχώρησης σε αυτήν μεγάλου αριθμού Κρατών-Μελών της Διεθνούς Κοινότητας, δεσμεύει, στο ακέραιο, και Κράτη τα οποία δεν έχουν προσχωρήσει σε αυτήν. Η ως άνω δέσμευση επέρχεται είτε κατ’ εθιμικούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου είτε -όπερ και νομικώς ορθότερο- με την μορφή γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, πάντοτε υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της νομολογίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

2. Το νομικό πλαίσιο της «Σύμβασης του Montego Bay» θέτει κανόνες για την χρήση των θαλασσών και των ωκεανών, για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και για την διαχείριση του θαλάσσιου πλούτου, θεωρώντας -και ορθώς- ότι τα σχετικά με την θάλασσα ζητήματα είναι αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα, άρα πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται ρυθμιστικώς με την μέθοδο της ολιστικής συστημικής κατάστρωσης των οικείων κανόνων δικαίου και του μέσω αυτών διαμορφούμενου κανονιστικού πλαισίου. Μια τέτοια ολιστική συστημική κατάστρωση ενισχύει, οπωσδήποτε, το κύρος και την ισχύ του Δικαίου της Θάλασσας εν γένει, όταν μάλιστα είναι γνωστό πως, κατά την φύση του ρυθμιζόμενου αντικειμένου στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι επιμέρους κανόνες δικαίου εμφανίζουν μεγάλες κανονιστικές αδυναμίες, και λόγω της, οιονεί «φυσικής», γενικότητάς τους αλλά και λόγω της πανσπερμίας των περιπτώσεων, τις οποίες καλούνται να πλαισιώσουν ρυθμιστικώς.

ΙΙ. Η εφαρμογή της «Σύμβασης του Montego Bay».

Μετά την προμνημονευόμενη προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον Απρίλιο του 1998, στην «Σύμβαση του Montego Bay», το δίκαιο που αυτή καθιερώνει κατέστη, αυτοθρόως, μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου («Acquis Communautaire»). Άρα, το δίκαιο αυτό πρέπει να γίνεται σεβαστό από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, απ’ όλα τα Κράτη-Μέλη της αλλά, επιπροσθέτως, και από τα τρίτα Ευρωπαϊκά Κράτη που επιδιώκουν την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Α. Η «Σύμβαση του Montego Bay» ως αναπόσπαστο μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.

Με άλλες λέξεις και πέραν των άλλων, ουδέν υποψήφιο προς ένταξη Ευρωπαϊκό Κράτος μπορεί να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αν -φυσικά τηρουμένων και των λοιπών προϋποθέσεων- δεν έχει, προηγουμένως, προσχωρήσει και στην «Σύμβαση του Montego Bay». Τούτο έχει καθοριστική σημασία για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, η οποία όχι μόνο δεν έχει προσχωρήσει στην «Σύμβαση του Montego Bay», αλλά τα τελευταία ιδίως χρόνια την αμφισβητεί ευθέως, ερμηνεύοντας τις διατάξεις της κατά το δοκούν και κατά τρόπο που τις παραβιάζει καταφώρως, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την ερμηνεία των διατάξεών της, οι οποίες αφορούν την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Επιπροσθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση -αλλά τόσον ο ΟΗΕ όσο και η Διεθνής Κοινότητα- δεν επιτρέπεται να παραβλέπουν ότι η Τουρκία, σε όλο το φάσμα εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας -είτε αυτό αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη, είτε την υφαλοκρηπίδα είτε και την ΑΟΖ- έχει καταστήσει, αμέσως ή εμμέσως, σαφές πως δεν το αναγνωρίζει, μεταξύ άλλων και ως βάση για την προσφυγή στα διεθνή δικαστικά fora. Με κορυφαίο παράδειγμα το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ως προς την επίλυση των διαφορών της με τα γειτονικά της Κράτη. Υπό τις συνθήκες αυτές η Διεθνής Κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν χρέος ν’ αντιληφθούν ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται ως κοινός υπονομευτής του Διεθνούς Δικαίου, έχοντας ως μόνο γνώμονα συμπεριφοράς την πραγμάτωση των «νεοοθωμανικών» της φαντασιώσεων.

1. Για να επανέλθουμε στο πεδίο της εν προκειμένω γενικής ανάλυσης, οι διατάξεις του άρθρου 49 της ΣΕΕ καθορίζουν τις γενικές αρχές, υπό τις οποίες ένα τρίτο Ευρωπαϊκό Κράτος μπορεί να υποβάλει υποψηφιότητα για να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατ’ εφαρμογή των διατάξεων αυτών εκδόθηκε, στην Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 1993 στην Κοπεγχάγη, η Πράξη που καθορίζει τα κριτήρια προσχώρησης τρίτων Ευρωπαϊκών Κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση («Κριτήρια της Κοπεγχάγης»), με τις τροποποιήσεις, τις οποίες υπέστη μεταγενεστέρως, κυρίως δε κατά την Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στην Μαδρίτη, το 1995. Αλλά και με τις τροποποιήσεις οι οποίες, όπως είναι αναμενόμενο, θα επέλθουν στο μέλλον, εξαιτίας της ραγδαίας μεταβολής των συνθηκών, που διαμορφώνουν τις εξελίξεις ως προς τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δοθέντος μάλιστα ότι οι προϋποθέσεις αυτές θα γίνονται ολοένα και αυστηρότερες αφού, με βάση την σημερινή συγκυρία και το μέλλον που προοιωνίζεται, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να επιχειρείται δίχως να θιγεί, ούτε κατ’ ελάχιστο, η τόσον επιτακτική προοπτική της άμεσης προώθησης της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και, κατά λογική ακολουθία, της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

2. Οι διατάξεις του άρθρου 6 της ως άνω Πράξης περί των «Κριτηρίων της Κοπεγχάγης» ορίζει ότι, μεταξύ των άλλων προϋποθέσεων προσχώρησης, περιλαμβάνεται και η προηγούμενη προσχώρηση κάθε υποψήφιου Κράτους στις Διεθνείς Συμβάσεις προσχώρησης, που ήδη αποτελούν μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου. Όπως δε αναλύθηκε εκτενώς, μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου είναι και η «Σύμβαση του Montego Bay». Γεγονός το οποίο τεκμηριώνει το προμνημονευόμενο συμπέρασμα, πως κάθε υποψήφιο προς ένταξη Ευρωπαϊκό Κράτος πρέπει, πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξης, να έχει προσχωρήσει και στην «Σύμβαση του Montego Bay». Και δεν πρέπει, κατ’ ουδένα τρόπο, να υποτιμάται το γεγονός ότι η οριοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ, υπό όρους πλήρους εφαρμογής της «Σύμβασης του Montego Bay», συνιστά conditio sine qua non όχι μόνο για την οικονομική «ευρωστία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και για το ίδιο το διεθνές της κύρος. Αφού κάθε ανοχή, εκ μέρους της, σε αυθαίρετους περιορισμούς των κατά το Δίκαιο της Θάλασσας δικαιωμάτων της αποτελεί δείγμα αδυναμίας υπεράσπισης και του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.

Β. Η διαδικασία οριοθέτησης της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ.

Από τα όσα εκτέθηκαν για την εφαρμογή της «Σύμβασης του Montego Bay», εντός της Έννομης Τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την μορφή μέρους του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου, συνάγονται και τα εξής:

1. Η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτου προς αυτήν Κράτους, γίνεται πάντοτε σύμφωνα με τις διατάξεις της «Σύμβασης του Montego Bay». Μετά δε την ολοκλήρωση της όλης διαδικασίας οριοθέτησης και την σύναψη της σχετικής συμφωνίας, η κατ’ αυτόν τον τρόπο προκύπτουσα θεσμικώς ΑΟΖ καθίσταται και ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχοντας όμως προσχωρήσει και αυτοτελώς, ως νομικό πρόσωπο, στην «Σύμβαση του Montego Bay», η Ευρωπαϊκή Ένωση προφανώς νομιμοποιείται, επικαλούμενη ίδιο έννομο συμφέρον, να συμμετέχει, επίσης αυτοτελώς, στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ -ήτοι σε όλα τα προαναφερθέντα στάδια της διαδικασίας, ως και στην ολοκλήρωση της τελικής συμφωνίας δια της υπογραφής της- μεταξύ Κράτους-Μέλους και τρίτου, μη μέλους, Κράτους.

α) Διευκρινίζεται, ότι τον κύριο ρόλο στην τελική διαμόρφωση της συμφωνίας οριοθέτησης της ΑΟΖ διαδραματίζει πάντοτε το Κράτος-Μέλος, στο πλαίσιο άσκησης των lato sensu κυριαρχικών του δικαιωμάτων, ιδίως κατά τις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 της ΣΕΕ. Γεγονός το οποίο συνεπάγεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως νομικό πρόσωπο που συμμετέχει στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ, ουδόλως νομιμοποιείται να διατυπώσει θέσεις αντίθετες προς εκείνες του Κράτους-Μέλους, πολλώ δε μάλλον να το υποκαταστήσει, αμέσως ή εμμέσως. Και είναι εντελώς διαφορετικό το ζήτημα του πλήρους σεβασμού των αρχών της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Κρατών-Μελών, κυρίως κατά τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 3 της ΣΕΕ, οι οποίες βεβαίως και δεν θίγουν τα κατά το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Δίκαιο δικαιώματα κάθε Κράτους-Μέλους.

β) Η προαναφερόμενη σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ των Κρατών-Μελών προϋποθέτει, κατά τις σχετικές διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου, συναίνεση του τρίτου Κράτους, η οποία, κατά την τελεολογική και bona fide ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων τούτων, πρέπει να παρέχεται στην αρχή και καλύπτει όλα τα στάδια της ως άνω διαδικασίας. Να σημειωθεί, ότι θα είναι δύσκολο να μην παρασχεθεί εκ μέρους του τρίτου Κράτους η κατά τ’ ανωτέρω συναίνεσή του, όταν είναι γνωστό το διεθνές κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εξοχήν δε αν το τρίτο Κράτος είναι υποψήφιο ή σκοπεύει να θέσει υποψηφιότητα προς ένταξη σε αυτήν, ως Ευρωπαϊκό Κράτος. Και τούτο διότι απέναντι σε μια τέτοια αρνητική στάση του τρίτου Ευρωπαϊκού Κράτους, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάθε δικαίωμα να καταστήσει σαφές πως η αντίδρασή του αυτή επιφέρει όλες τις συνέπειες, τις οποίες παράγει η κάθε μορφής, άμεση ή έμμεση, αμφισβήτηση του κύρους της και των κατά το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο δικαιωμάτων της.

2. Στην πραγματικότητα, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει, και για την υπεράσπιση των δικών της έννομων συμφερόντων ως αυτοτελούς νομικού προσώπου, να επιδιώκει την σύμπραξή της στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ -που, αυτονοήτως, είναι και Ευρωπαϊκή ΑΟΖ- μεταξύ Κράτους-Μέλους της και τρίτου Κράτους. Πολλώ μάλλον όταν μια τέτοια σύμπραξη προσθέτει στο κύρος και στην δεσμευτικότητα των σχετικών συμφωνιών οριοθέτησης της ΑΟΖ, αφού και κατά την διαδικασία οριοθέτησης αλλά και κατά την μεταγενέστερη εφαρμογή των συμφωνηθέντων η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να προβάλλει το δικό της ενισχυμένο θεσμικό και πολιτικό βάρος, ως προς την εν προκειμένω τήρηση των διατάξεων του Διεθνούς Δικαίου εν γένει, πρωτίστως όμως των διατάξεων της «Σύμβασης του Montego Bay». Αλλά, υπό το φως των διαπιστώσεων αυτών, και κάθε Κράτος-Μέλος έχει αυτονόητο συμφέρον να επιδιώκει την σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ με τρίτο Κράτος, με την έννοια ότι μια τέτοια σύμπραξη είναι ιδιαιτέρως ενισχυτική για το Κράτος-Μέλος και κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων.

Επίλογος

Την οδό της απαίτησης της ευθείας σύμπραξης -υπό τους όρους που αναλύθηκαν προηγουμένως- της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν ν’ ακολουθήσουν, ιδίως η Ελλάδα και η Κύπρος, κατά την οριοθέτηση της ΑΟΖ, π.χ. με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και, κυρίως, με την Τουρκία, όταν μάλιστα η τελευταία, όπως ήδη τονίσθηκε, φιλοδοξεί να έχει ευρωπαϊκή προοπτική ή, τουλάχιστον, να συνάψει μια ειδική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, φυσικά υπό τις προϋποθέσεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου, πρωτογενούς και παραγώγου.

Α. Αν μη τι άλλο, υπό την σημερινή εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει ν’ αναλάβει απέναντι στην Τουρκία και τις δικές της ευθύνες, όταν η τελευταία παραβιάζει -όπως ήδη επισημάνθηκε- καταφώρως το Διεθνές Δίκαιο και, πρωτίστως, την «Σύμβαση του Montego Bay» ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ Κρατών-Μελών της. Δηλαδή, εν τέλει, ως προς την οριοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Το παράδειγμα του παντελώς ανυπόστατου νομικώς -και, εκ τούτου, μη παράγοντος έννομα αποτελέσματα- λεγόμενου «τουρκολιβυκού μνημονίου» βεβαιώνει του λόγου το ασφαλές: Και γιατί το «μνημόνιο» αυτό παραβιάζει, προκλητικώς μάλιστα, την «Σύμβαση του Montego Bay» και γιατί μπορεί να δημιουργήσει, αν εφαρμοσθεί ως έχει, ένα εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο για την ΑΟΖ των Κρατών-Μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε όλο το φάσμα των θαλάσσιων περιοχών του Ευρωπαϊκού χώρου, ιδίως δε στις βόρειες θαλάσσιες περιοχές της, με τις επιπρόσθετες συνέπειες του Brexit.

Β. Και, εν κατακλείδι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να έχει προ οφθαλμών την εξής πραγματικότητα, σχετικά με την ΑΟΖ στον θαλάσσιο χώρο της Μεσογείου: Μέσω της πίεσης προς την Ελλάδα και την Κύπρο, ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ που τους αναλογεί κατά την «Σύμβαση του Montego Bay» -άρα ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης- η Τουρκία επιδιώκει, στο πλαίσιο των «νεοοθωμανικών» της φαντασιώσεων, να καταστεί ρυθμιστικός «παράγοντας» στην ανατολική Μεσόγειο και στην Μέση Ανατολή, «ισότιμος συνομιλητής» με τις ΗΠΑ, την Ρωσία αλλά και με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με άλλες λέξεις, «παράγοντας» ο οποίος, επιχειρώντας να υποβαθμίσει, από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, την Ελλάδα και την Κύπρο, «συνομιλεί» ευθέως με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γεγονός το οποίο, βεβαίως, κάθε άλλο παρά ενισχύει το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την στρατηγική της επιρροή στην όλη περιοχή, κάτι που πρέπει να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους και τα ισχυρά Κράτη-Μέλη τα οποία, ως τώρα, δυστυχώς ανέχονται την τουρκική προκλητικότητα. Αλλά και κάτι που επίσης πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους τρίτα Κράτη, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, τα οποία, κατά τις συζητήσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ εμφανίζονται, τουλάχιστον προς το παρόν, κάπως διστακτικά στο ν’ αντιτάξουν, έναντι της Τουρκίας, την πλήρη και χωρίς ίχνος υποχώρησης εφαρμογή της «Σύμβασης του Montego Bay». Ευτυχώς, Ελλάδα και Κύπρος έχουν καταστήσει σαφές, urbi et orbi, ότι δεν πρόκειται ν’ ανεχθούν, έναντι πάντων και κυρίως έναντι της Τουρκίας, οιαδήποτε «έκπτωση» ως προς τα πλήρη δικαιώματα που τους παρέχει η «Σύμβαση του Montego Bay» για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, η οποία τους αναλογεί και, εν τέλει, αναλογεί και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

*Ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός, Πανεπιστημιακός)

αναδημοσίευση από dnews.gr

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Eurostat / Στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης η Ελλάδα στις δαπάνες για την Παιδεία

Όπως βλέπουμε στο γράφημα της Eurostat, ξεπερνάμε όσον αφορά τον δείκτη κατανομής πόρων στην παιδεία μόνο τη Ρουμανία...

    Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η Eurostat το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση) στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 4,7% του ΑΕΠ, οπότε το ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Tο ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που ήταν στο 4,7% του ΑΕΠ

Σε σημερινή ανακοίνωση της Eurostat για την κατανομή πόρων χρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη χώρα μας αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά η ελάχιστη πρόθεση από πλευράς της κυβέρνησης να επενδύσει σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας παιδείας. Στην κατάταξη των χωρών εντός της Ε.Ε, η Ελλάδα κατατάσσεται στην προτελευταία θέση. Και αυτή η σειρά κατάταξης αναδεικνύει τη μοναδική, αδιαμφισβήτητη αλήθεια όσον αφορά την κατανομή πόρων για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη.

Όπως βλέπουμε στο γράφημα της Eurostat, ξεπερνάμε όσον αφορά τον δείκτη κατανομής πόρων στην παιδεία μόνο τη Ρουμανία.

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η Eurostat το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση) στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 4,7% του ΑΕΠ, οπότε το ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Σε σύγκριση με το 2022, το ποσοστό αυτό δεν παρουσίασε μεταβολή όσον αφορά την αναλογία των δαπανών ως προς το ΑΕΠ για τη δημόσια παιδεία. Ωστόσο, σημειώνει μικρή μείωση κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες  σε σχέση με το 2020 όταν  σημειώθηκε το ιστορικό υψηλό του 5,0% στο οποίο καταγράφηκε το υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση από την έναρξη της συλλογής των σχετικών στοιχείων το 2012.

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, ως ποσοστό του ΑΕΠ, για το έτος 2023, καταγράφηκε στη Σουηδία (6,8%), ακολουθούμενη από τη Φινλανδία (6,3%) και το Βέλγιο (6,2%). Τα χαμηλότερα επίπεδα καταγράφηκαν στη Ρουμανία (3,0%), την Ελλάδα (3,3%) και τη Μάλτα (3,4%).

Η ΑΥΓΗ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το Ισραήλ βομβάρδισε συριακή αεροπορική βάση, στέλνοντας προειδοποίηση σε Δαμασκό και Άγκυρα (vid)

«Το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί απειλές για την ασφάλειά του», ωστόσο «θα καλωσόριζε μια επιστροφή στο status quo».

    Με τις διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία ασφαλείας μεταξύ του Ισραήλ και της νέας ηγεσίας της Συρίας να βρίσκονται σε αδιέξοδο, το Ισραήλ στοχοποίησε μια στρατιωτική βάση για να εμποδίσει τη χώρα να ανοικοδομήσει την αεροπορία της με τη βοήθεια της Τουρκίας.

Το Ισραήλ βομβάρδισε αεροπορική βάση στη Συρία την Τρίτη, μετέδωσαν τα συριακά κρατικά μέσα ενημέρωσης, προκαλώντας την καταδίκη της Τουρκίας και την κριτική ενός Αμερικανού απεσταλμένου, ο οποίος το χαρακτήρισε «άσκοπη κλιμάκωση».

Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ekhbariya της Συρίας, μετέδωσε το Reuters, επικαλούμενο στρατιωτική πηγή, μετέδωσε ότι το Ισραήλ πραγματοποίησε οκτώ αεροπορικές επιδρομές στον διάδρομο προσγείωσης και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης στη βάση Αμπού Ντουχούρ κοντά στο Χαλέπι στη βορειοδυτική Συρία. Μια ξεχωριστή στρατιωτική πηγή και ένας πολίτης που ζει κοντά στη βάση δήλωσαν ότι δεν υπήρξαν θύματα.

«Μια περιττή κλιμάκωση που δεν προάγει την περιφερειακή σταθερότητα». Έτσι καταδίκασε ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία, Τομ Μπαράκ, τον βομβαρδισμό μιας αεροπορικής βάσης στη βορειοδυτική Συρία, τα ξημερώματα της Τρίτης 18 Αυγούστου, αποδίδοντας την επίθεση στο Ισραήλ. Το συριακό υπουργείο Εξωτερικών μόλις κατήγγειλε αυτό που χαρακτήρισε «αδικαιολόγητη πράξη επιθετικότητας» από το Ισραήλ εναντίον του στρατιωτικού αεροδρομίου Αμπού Ντουχούρ στην επαρχία Ιντλίμπ, η οποία προκάλεσε υλικές ζημιές στον διάδρομο προσγείωσης, αλλά δεν προκάλεσε θύματα.

 

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επιβεβαίωσε το βράδυ ότι ισραηλινά αεροσκάφη είχαν στοχεύσει αυτό το στρατιωτικό αεροδρόμιο, που βρίσκεται 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. «Το Ισραήλ και η Συρία συμφώνησαν σε ένα status quo σε θέματα ασφαλείας, το οποίο η Συρία ήταν στα πρόθυρα να παραβιάσει επιτρέποντας σε τουρκικά στρατεύματα να αναπτυχθούν σε αεροπορική βάση κοντά στο Χαλέπι. Το Ισραήλ επανειλημμένα προειδοποιούσε τη Συρία ότι μια τέτοια ανάπτυξη θα αποτελούσε απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Συρία επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις», ανέφερε το γραφείο του πρωθυπουργού στο X, ζητώντας «επιστροφή στο status quo».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΣΥΡΙΖΑ / Ρένα Δούρου: Επιστολή προς τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η Ρένα Δούρου διέγραψε την Νίνα Κασιμάτη από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και ζητά από την Όλγα Γεροβασίλη να παραδώσει την έδρα της...

    Με επιστολή της στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η Ρένα Δούρου γνωστοποιεί τη διαγραφή της Νίνας Κασιμάτη, και καλεί μέχρι τις 24/8 την Όλγα Γεροβασίλη να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας. Στην επιστολή δεν απέκλεισε την πιθανότητα διεύρυνσης της κοινοβουλευτικής ομάδας, σημειώνοντας ότι «το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με ανεξάρτητες βουλεύτριες και βουλευτές στη βάση πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων.

«Εκτός ΚΟ η Νίνα Κασιμάτη, μέχρι τις 24/8 η Όλγα Γεροβασίλη να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας»

Εκτός ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου τη Νίνα Κασιμάτη, ενώ ταυτόχρονα κάλεσε την Όλγα Γεροβασίλη να παραδώσει την έδρα της στο κόμμα.

Σε επιστολή της προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος ενώ δεν απέκλεισε την πιθανότητα διεύρυνσης της κοινοβουλευτικής ομάδας, σημειώνοντας ότι «το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με ανεξάρτητες βουλεύτριες και βουλευτές στη βάση πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων. Η εκτίμησή μας είναι ότι το αμέσως επόμενο διάστημα αυτή η διαδικασία θα αποδώσει καρπούς ενισχύοντας την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα».

Όσον αφορά τη Νίνα Κασιμάτη και την Όλγα Γεροβασίλη η Ρένα Δούρου επισημαίνει:

«Είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί η σύνθεση και η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Υπάρχουν δύο εκκρεμότητες που θολώνουν τον συμπαγή χαρακτήρα της ΚΟ:

Εκκρεμότητα 1η: Η κ. Νίνα Κασιμάτη εδώ και αρκετούς μήνες έχει επιλέξει να απέχει από τις κομματικές δραστηριότητες καθώς και από τη συλλογική δουλειά της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Δεν συμμετείχε στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, δεν ανέλαβε τομέα κοινοβουλευτικής ευθύνης ενώ εδώ και πολλούς μήνες δεν υπογράφει και δεν καταθέτει Κοινοβουλευτικές Ερωτήσεις, δηλαδή δεν μετέχει στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της δεξιάς κυβέρνησης. Με βάση αυτά τα δεδομένα, με σεβασμό στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ που μας στήριξαν και μας στηρίζουν, με σεβασμό στην κοινοβουλευτική διαδικασία και με σεβασμό στο δικαίωμα καθεμίας και καθενός να επιλέγει τη στάση του, αποφάσισα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Πρόκειται για μια πολιτική και θεσμική απόφαση που αποσαφηνίζει μια κατάσταση η οποία επί μακρόν παρέμενε σε εκκρεμότητα, αποδυναμώνοντας τη λειτουργία της ΚΟ μας σε μια κρίσιμη και πυκνή σε πολιτικά γεγονότα περίοδο.

Εκκρεμότητα 2η: Η κα Όλγα Γεροβασίλη, δεν είναι πλέον μέλος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ όπως η ίδια έχει γνωστοποιήσει από τις 17 Ιουλίου με την απόφασή της να αποχωρήσει από το κόμμα. Παράλληλα, είχε δηλώσει ότι η σχετική επιστολή αποχώρησής της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα θα υποβληθεί με την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής στις 24 Αυγούστου, επικαλούμενη ζητήματα λειτουργίας του προεδρείου της Βουλής της οποίας είναι αντιπρόεδρος. Αναμένουμε μέχρι τις 24 Αυγούστου να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας».

Αναλυτικά η επιστολή της Ρένας Δούρου, Προέδρου της Κ.Ο. προς τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

«Η τελευταία απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής σηματοδοτεί την επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Σηματοδοτεί το τέλος μιας δύσκολης, πολιτικά θολής, περιόδου εσωστρέφειας και την έναρξη μιας νέας πορείας πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης.

Οι οργανώσεις μας ανασυγκροτούνται, νέα και παλαιότερα στελέχη επιστρέφουν, αναλαμβάνοντας ευθύνες και εκατοντάδες σύντροφοι και συντρόφισσες δηλώνουν παρόντες και παρούσες σε μια συλλογική προσπάθεια επανασύνδεσης του κόμματος με την κοινωνία. Κοινός μας στόχος είναι ένας ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ ισχυρός, σύγχρονος και αξιόπιστος, με καθαρό πολιτικό στίγμα και ουσιαστικό ρόλο ως η μόνη δύναμη σήμερα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην πατρίδα μας.

Η επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ-Π.Σ αφορά και την κοινοβουλευτική μας παρουσία. Το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με ανεξάρτητες βουλεύτριες και βουλευτές στη βάση πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων. Η εκτίμησή μας είναι ότι το αμέσως επόμενο διάστημα αυτή η διαδικασία θα αποδώσει καρπούς ενισχύοντας την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα.

Θέλουμε, ωστόσο, να είμαστε απολύτως καθαροί ως προς τις αρχές που διέπουν αυτή την προσπάθεια . Για εμάς η πολιτική και κομματική ένταξη δεν αποτελεί προϊόν προσωπικού εκλογικού υπολογισμού στο πλαίσιο κάποιας “πολιτικής καριέρας”. Προϋποθέτει συμφωνία / ένταξη σε καθαρές αρχές, αξίες και προγραμματικές θέσεις, καθώς και σταθερή δέσμευση σε έναν κοινό πολιτικό στόχο. Η νέα πορεία επανεκκίνησης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ χρειάζεται ανθρώπους που να πιστεύουν σε αυτήν και να είναι αποφασισμένοι να συμβάλουν συλλογικά στην επιτυχία της, δίνοντας δύσκολες μάχες σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η Δεξιά θα κάνει ό,τι μπορεί, σε επίπεδο πολιτικής και παραπολιτικής, για να διατηρήσει την εξουσία.

Στο πλαίσιο αυτό, απευθύνουμε ένα καθαρό και ειλικρινές κάλεσμα προς τους ανεξάρτητους βουλευτές και τις ανεξάρτητες βουλεύτριες που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ και εξακολουθούν πιστεύουν και να υποστηρίζουν τις αρχές, τις αξίες και τις πολιτικές του αναφορές με το καθαρό προοδευτικό, αριστερό τους πρόσημο. Τις και τους καλούμε να επιστρέψουν στο πολιτικό τους σπίτι και να συμβάλουν στη νέα συλλογική προσπάθεια να φύγει η Δεξιά από την εξουσία, να γυρίσει ο τόπος σελίδα με μια προοδευτική διακυβέρνηση.

Δεν αρνούμαστε αστοχίες, αδεξιότητες και λάθη. Υπήρξαν διαφωνίες, συγκρούσεις και γεγονότα που πλήγωσαν όλες /ους μας. Τα γνωρίζουμε. Απέναντι όμως στις πολιτικές, τη σήψη και τη διαφθορά της Δεξιάς και απέναντι στις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις της εποχής, οφείλουμε να αναζητήσουμε όσα μας ενώνουν. Γιατί αυτά είναι περισσότερα και σημαντικότερα από όσα μας χώρισαν.

Το κάλεσμά μας είναι πολιτικό, καθαρό, ειλικρινές και ανοιχτό. Όσοι και όσες επιλέξουν διαφορετική πολιτική πορεία έχουν ασφαλώς κάθε δικαίωμα να το πράξουν. Θεωρούμε, όμως, ότι στην περίπτωση αυτή υπάρχει και μια σαφής πολιτική και ηθική υποχρέωση: να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που ανέλαβαν απέναντι στο κόμμα και κυρίως, απέναντι στους πολίτες κατά την εκλογή τους, όπως αυτές αποτυπώνονται και στον Κώδικα Δεοντολογίας που οι ίδιοι υπέγραψαν και που συνεπάγεται την επιστροφή της κοινοβουλευτικής τους έδρας στο κόμμα.

Παράλληλα, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί η σύνθεση και η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Υπάρχουν δύο εκκρεμότητες που θολώνουν τον συμπαγή χαρακτήρα της ΚΟ:

Εκκρεμότητα 1η: Η κ. Νίνα Κασιμάτη εδώ και αρκετούς μήνες έχει επιλέξει να απέχει από τις κομματικές δραστηριότητες καθώς και από τη συλλογική δουλειά της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Δεν συμμετείχε στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, δεν ανέλαβε τομέα κοινοβουλευτικής ευθύνης ενώ εδώ και πολλούς μήνες δεν υπογράφει και δεν καταθέτει Κοινοβουλευτικές Ερωτήσεις, δηλαδή δεν μετέχει στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της δεξιάς κυβέρνησης. Με βάση αυτά τα δεδομένα, με σεβασμό στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ που μας στήριξαν και μας στηρίζουν, με σεβασμό στην κοινοβουλευτική διαδικασία και με σεβασμό στο δικαίωμα καθεμίας και καθενός να επιλέγει τη στάση του, αποφάσισα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Πρόκειται για μια πολιτική και θεσμική απόφαση που αποσαφηνίζει μια κατάσταση η οποία επί μακρόν παρέμενε σε εκκρεμότητα, αποδυναμώνοντας τη λειτουργία της ΚΟ μας σε μια κρίσιμη και πυκνή σε πολιτικά γεγονότα περίοδο.

Εκκρεμότητα 2η : Η κα Όλγα Γεροβασίλη, δεν είναι πλέον μέλος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ όπως η ίδια έχει γνωστοποιήσει από τις 17 Ιουλίου με την απόφασή της να αποχωρήσει από το κόμμα. Παράλληλα, είχε δηλώσει ότι η σχετική επιστολή αποχώρησής της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα θα υποβληθεί με την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής στις 24 Αυγούστου, επικαλούμενη ζητήματα λειτουργίας του προεδρείου της Βουλής της οποίας είναι αντιπρόεδρος. Αναμένουμε μέχρι τις 24 Αυγούστου να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας.

Για εμάς, όμως, το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι οι αποχωρήσεις. Είναι η επόμενη ημέρα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην πατρίδα μας.
Ξεκινάμε αυτή τη νέα περίοδο, ενόψει των κρίσιμων εκλογών, με μια συμπαγή Κοινοβουλευτική Ομάδα δέκα βουλευτών και βουλευτριών, με ενότητα, καθαρές πολιτικές θέσεις με σαφές προοδευτικό, αριστερό πρόσημο, με τεκμηριωμένες προτάσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας, της οικονομίας, του περιβάλλοντος. Και με κοινή βούληση να υπηρετήσουμε με συνέπεια την κοινωνική πλειοψηφία που ζητά προοπτική, αλλαγή και ελπίδα.

Οι δυσκολίες, οι κρίσεις, οι δοκιμασίες μας έχουν ενδυναμώσει. Δεν επιδιώκουμε να επιστρέψουμε στο χθες. Επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε το αύριο της σύγχρονης, Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς, στη βάση των δημοκρατικών, αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας, στη βάση της πολύτιμης κυβερνητικής μας εμπειρίας, στη βάση της δουλειάς μας όλα αυτά τα χρόνια στη Βουλή και την Ευρωβουλή.

Καλούμε στον κοινό αγώνα όσες μοιράζονται πραγματικά τις αρχές και τις αξίες μας. Με καθαρούς κανόνες, συλλογικότητα και πολιτική αξιοπιστία. Με παρουσία μέσα στην κοινωνία, στους χώρους εργασίας, στη νέα γενιά και στα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ προχωρά μπροστά. Ενωμένος, ανανεωμένος και αποφασισμένος να ανακτήσει την κοινωνική του δυναμική και να ανταποκριθεί στον ιστορικό ρόλο που του αναλογεί. Η νέα πορεία έχει ήδη ξεκινήσει για την προοδευτική κυβέρνηση, για την κοινωνία».

Ρένα Δούρου
Πρόεδρος της ΚΟ

«Μου αρέσει η ιδέα...»: Ο Τραμπ επαναλαμβάνει το σχέδιο ανακήρυξης του Στενού του Ορμούζ ως αμερικανικού εδάφους

«Αφού ολοκληρώσουμε την ήττα του Ιράν, το οποίο ηττάται άσχημα — πολύ σύντομα θα ανακηρύξω το Στενό του Ορμούζ ως έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Τραμπ σε συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

    «Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα. Δηλαδή, το ελέγχουμε με τον αποκλεισμό. Μου αρέσει η ιδέα να το ανακηρύξουμε ως αμερικανικό έδαφος. Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο του στενού του Ορμούζ. Τώρα, μπορούν να είναι ενοχλητικοί, μπορούν να βάλουν μια νάρκη στο νερό και στους ανθρώπους δεν αρέσει όμως να χτυπούν με νάρκες τα πλοία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, άρα ο αποκλεισμός ήταν πολύ αποτελεσματικός», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το Στενό του Ορμούζ είναι το πιο κρίσιμο ενεργειακό σημείο στον κόσμο, διαχειριζόμενο περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.

Κρίση του Ορμούζ: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τόνισε για άλλη μια φορά την ιδέα του να ανακηρύξει τα στρατηγικά Στενά του Ορμούζ ως αμερικανικό έδαφος, ισχυριζόμενος ότι η Ουάσινγκτον έχει «πλήρη έλεγχο» επί της πλωτής οδού εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων με το Ιράν.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Τραμπ υπερασπίστηκε τον ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν από τις ΗΠΑ και δήλωσε ότι η επιχείρηση ήταν αποτελεσματική. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει ανοιχτό και ότι οι τιμές του πετρελαίου πέφτουν. Πρόσθεσε ότι το Ιράν αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα, σημειώνοντας ότι «έχουν πληθωρισμό 300%, η χώρα είναι σε χάος και ο στρατός τους είναι εντελώς ηττημένος».

«Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα. Δηλαδή, το ελέγχουμε με τον αποκλεισμό. Μου αρέσει η ιδέα να το ανακηρύξουμε αμερικανικό έδαφος. Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο του Πορθμού. Τώρα, μπορούν να είναι ενοχλητικοί. Μπορούν να βάλουν μια νάρκη στο νερό, και στους ανθρώπους δεν αρέσει να χτυπούν νάρκες τα πλοία τους αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αλλά ο αποκλεισμός ήταν πολύ αποτελεσματικός», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ, ωστόσο, αναγνώρισε ότι το Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για τη ναυτιλία τοποθετώντας νάρκες στις πλωτές οδούς.

«Το Στενό είναι ανοιχτό και οι τιμές του πετρελαίου μειώνονται και θα συνεχίσουν να μειώνονται εκτός αν αποφασίσουμε να κάνουμε κάτι πολύ πιο δραστικό από αυτό που κάνουμε», είπε.

Νωρίτερα την Παρασκευή, ο Αμερικανός πρόεδρος έθεσε την ιδέα λέγοντας ότι «σύντομα» θα ανακηρύξει το Στενό του Ορμούζ ως αμερικανικό έδαφος μετά από αυτό που χαρακτήρισε ως ήττα του Ιράν.

«Αφού ολοκληρώσουμε την ήττα του Ιράν, το οποίο ηττάται άσχημα — πολύ σύντομα θα ανακηρύξω το Στενό του Ορμούζ ως έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Τραμπ σε συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Τα σχόλια αυτά έχουν κλιμακώσει τη ρητορική γύρω από την στρατηγικά σημαντική πλωτή οδό, η οποία βρίσκεται μεταξύ Ιράν και Ομάν και χρησιμεύει ως σημαντική οδός για τις παγκόσμιες μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Γιατί έχει σημασία το Στενό του Ορμούζ;

Το Στενό του Ορμούζ είναι το πιο κρίσιμο ενεργειακό σημείο στον κόσμο, καθώς διαχειρίζεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και τεράστιες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Μήνες αυξημένης έντασης και διαταραχών στις μεταφορές έχουν επηρεάσει σοβαρά τις διεθνείς αγορές ενέργειας, εκτινάσσοντας τις παγκόσμιες τιμές του αργού πετρελαίου και προκαλώντας υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου για τους φορείς εκμετάλλευσης εμπορικών στόλων.

Η μειωμένη κυκλοφορία έχει εγείρει ανησυχίες σχετικά με διαταραχές στον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό και τον πιθανό αντίκτυπο στις τιμές του πετρελαίου.

Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι οι ΗΠΑ έχουν τον «πλήρη έλεγχο» του Στενού του Ορμούζ και έχει δηλώσει ότι η πλωτή οδός θα παραμείνει ανοιχτή υπό την προστασία των ΗΠΑ.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγσεθ, δήλωσε επίσης ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να διατηρήσει τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων επ' αόριστον, εναλλάσσοντας πλοία εντός και εκτός της περιοχής.

«Επ’ αόριστον, το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να διατηρήσει έναν τέτοιο αποκλεισμό, επειδή θα εναλλάσσουμε πλοία εντός και εκτός», δήλωσε ο Χέγσεθ κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον Παναμά.

Το Ιράν απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Τραμπ

Το Ιράν απέρριψε τις δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με τον έλεγχο του Πορθμού και τις εκκλήσεις του προς την Τεχεράνη να παραδοθεί.

Ο Εμπραχίμ Ρεζάι, εκπρόσωπος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του Ιρανικού Κοινοβουλίου, δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα παραδοθεί και επέκρινε τα σχόλια του Τραμπ.

Σε μια ανάρτηση στο X, ο Ρεζάι, αναφερόμενος στα σχόλια του Τραμπ, δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα «παραδοθεί», προσθέτοντας ότι αυτοί που πρέπει να παραδοθούν είναι εκείνοι «που φεύγουν με ντροπή και ταπείνωση μέσα σε ένα φορτηγό τροφίμων», στοχεύοντας τις ΗΠΑ.

«Ο Τραμπ μίλησε για άλλη μια φορά για την παράδοση του Ιράν. Το μεγάλο Ιράν δεν είναι από αυτούς που παραδίδονται. Αυτός που πρέπει να παραδοθεί είναι αυτός που φεύγει ντροπιασμένος και ταπεινωμένος μέσα σε ένα φορτηγό τροφίμων», έγραψε ο Ρεζαΐ στο X.

Ναυτιλιακή Συμφωνία Ιράν-Ομάν

Εν τω μεταξύ, το Ιράν και το Ομάν κατέληξαν σε συμφωνία για τη δημιουργία καθορισμένων οδών ναυτιλίας μέσω του Στενού του Ορμούζ, σύμφωνα με δημοσιεύματα.

Σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, το Ιράν θα επιβλέπει την εισερχόμενη εμπορική κυκλοφορία, ενώ το Ομάν θα διαχειρίζεται τα εξερχόμενα πλοία. Η συμφωνία αποσκοπεί στη δημιουργία ειδικών ναυτιλιακών οδών για τη διευκόλυνση της ασφαλέστερης εμπορικής κυκλοφορίας, διατηρώντας παράλληλα την κυριαρχία των δύο χωρών.

Ωστόσο, ο Τραμπ προειδοποίησε το Μουσκάτ να μην εμπλακεί σε μια συμφωνία με την Τεχεράνη για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τους «βομβαρδίσουν μέχρι τέλους» εάν το Μουσκάτ παρέμβει στη θέση της Ουάσιγκτον στην στρατηγική πλωτή οδό.

(Με στοιχεία από διεθνή ειδησεγραφικά πρακτορεία)

επιμέλεια Σπύρος Γκανης