Αλέξης Τσίπρας από Λάρισα: «Εσείς λέτε βγες μπροστά, εγώ απαντώ τώρα είναι η ώρα του μαζί»

Αλέξης Τσίπρας από Λάρισα: «Εσείς λέτε βγες μπροστά, εγώ απαντώ τώρα είναι η ώρα του μαζί»

    Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση αλλά αναγκαία προϋπόθεση είναι «η κοινωνία της να αλλάξει και να πάρει την υπόθεση στα χέρια της».

«Είναι η ώρα του μαζί. Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη»

Κάλεσμα για προοδευτική ανατροπή έκανε ο Αλέξης Τσίπρας από τη Λάρισα τονίζοντας ότι είναι η ώρα του μαζί» είπε ο Αλέξης Τσίπρας, από τη Λάρισα και το συνεδριακό κέντρο του Divani Palace Larissa τονίζοντας ότι γνωρίζει το αίτημα των πολιτών και το βάρος της ευθύνης. Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε σφοδρή κριτική στη δεξιά διακυβέρνηση στη χώρα μας και διεθνώς και περιέγραψε ποιος είναι ο στόχος και το όραμα για το μέλλον της χώρας. Συγκεκριμένα ανέφερε: «Με όραμα μια προοδευτική κυβέρνηση που θα έχει στόχο την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αναζωογόνηση της υπαίθρου. Με μια νέα κοινωνική συμφωνία μεταξύ κράτους, παραγωγών και καταναλωτών.»

Μίλησε παράλληλα, όπως σε κάθε ομιλία του για την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού, «που θα επιβάλλει ο καθένας να καταβάλει στο δημόσιο ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα βάλει τέρμα στις πρακτικές της ασυδοσίας του πλούτου. Ένας νέος οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός...»

Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε επίσης ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση αλλά αναγκαία προϋπόθεση είναι «η κοινωνία της να αλλάξει και να πάρει την υπόθεση στα χέρια της».

Αυτό μεταφράζεται στο να έχουμε «ενεργειακές κοινότητες που θα μας απελευθερώσουν από τα καρτέλ της αισχροκέρδειας στην τιμή του ρεύματος», «αγροτικούς συνεταιρισμούς που θα χτίζουν την επισιτιστική επάρκεια και θα διαλύουν την αλυσίδα της κερδοσκοπίας», «ισχυρά και ανεξάρτητα συνδικάτα που σε κάθε χώρο δουλειάς θα μπορούν να σταματούν τις μηχανές όταν κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή», «Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα συμβάλλουν στο μεγάλο σχέδιο της ανθεκτικότητας της κοινωνίας μας», «Τοπική Αυτοδιοίκηση με πραγματικές αρμοδιότητες που θα οργανώνει τις πόλεις και τις περιφέρειες με τους όρους του σήμερα, αλλά και του αύριο.»

Η Δεξιά επενδύει στον κίνδυνο και την ανασφάλεια

Ο πρώην πρωθυπουργός εξήγησε τους λόγους που η Δεξιά παγκοσμίως και στη χώρα μας, επενδύει στον κίνδυνο. Πρώτο, ότι επενδύει στην ανασφάλεια. Επενδύει στο φόβο. Κυρίως γιατί «ο δικός της κόσμος, εκείνοι τους οποίους εκπροσωπεί, δεν νιώθουν ανασφάλεια». Δεύτερο, ότι η Δεξιά και η ακροδεξιά, επενδύουν πολιτικά στην ανασφάλεια των πολλών, γνωρίζουν ότι «μια κοινωνία φοβισμένη είναι μια κοινωνία ηττημένη. Δείτε τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες». Τρίτο, η πολιτική της Δεξιάς και της ακροδεξιάς παράγουν, αναπαράγουν, και γενικεύουν την κοινωνική ανασφάλεια. Και μετά θυμούνται το νόμο και την τάξη. «Δολοφονούν την ασφάλεια με τις πολιτικές τους και ύστερα στέλνουν την αστυνομία να προστατέψει τα ορφανά».

Επιτέθηκε στην κυβέρνηση της Ν.Δ. και στον Γ. Στουρνάρα λέγοντας «Πριν κάνει μαθήματα ηθικής ο Στουρνάρας ας θυμηθεί τους δανειολήπτες που γονατίζουν με τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών. Ο ελληνικός λαός κράτησε ζωντανές τις τράπεζες με μεταγγίσεις δισεκατομμυρίων.»

«Να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη»

Κλείνοντας ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε ότι «είναι η ώρα του μαζί. Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. (…) Με αξιόμαχο πλήρωμα, νέους αλλά και έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς. Με γνώρισμα την αγάπη στο λαό, στο ταξίδι, στον προορισμό. Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη. Γιατί αυτό που κρίνεται είναι κάτι πολύ μεγάλο. Η ζωή μας. Η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε με ασφάλεια. Όλες και όλοι μαζί.».

8 τομές για την αγροτική πολιτική

Ειδικά για την αγροτική πολιτική πρότεινε 8 τομές: αποκέντρωση της αγροτικής πολιτικής, ελάχιστο αγροτικό εισόδημα, «η γη σε όσους την καλλιεργούν» και εδώ ο πρώην πρωθυπουργός παρέπεμψε στο Σύνταγμα που προβλέπει «την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων με σκοπό την πιο παραγωγική εκμετάλλευσή τους» προσθέτοντας ότι χρειάζεται μόνο ένας εφαρμοστικός νόμος. Τέταρτη τομή που προτείνει είναι μια ριζική αναδιάρθρωση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, πέμπτη τομή, χρηματοδότηση που να φτάνει στο μικρό παραγωγό, 6η τομή, οι ενεργειακές κοινότητες για μείωση του κόστους παραγωγής, 7η τομή η Διαφάνεια στην αγορά και προστασία της ελληνικής παραγωγής και 8η τομή, η μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ και εθνικά σχέδια για άδρευση και αυτάρκεια των ζωοτροφών.

Νωρίτερα για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου συζήτησαν ο πρώην Δήμαρχος Λαρισαίων, Απόστολος Καλογιάννης, η Δικηγόρος – Πρόεδρος Συλλόγου Καρκινοπαθών, Ιωάννα Καραβάνα, ο Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Θέμης Λαζαρίδης, η ηθοποιός Μαριάννα Τουμασάτου, ο Πολιτικός Επιστήμονας-Υπεύθυνος Κοινωνικής Καινοτομίας της ΚοινΣΕπ «Τα Ψηλά Βουνά», Σωτήρης Τσουκαρέλης. Στο συντονισμό ήταν οι δημοσιογράφοι: Γιάννης Γιαννακόπουλος (Θεσσαλία TV) και η Αλεξία Τασούλη (Ναυτεμπορική TV)

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Λάρισα

«Αγαπητές φίλες

αγαπητοί φίλοι,
Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά που είστε σήμερα εδώ.
Να συζητήσουμε για την Ιθάκη.
Γιατί ότι συνέβη στα ταραγμένα χρόνια της κρίσης είναι κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.
Και την ιστορία μας δεν έχουμε το δικαίωμα να την αφήσουμε στη λήθη.

Ένας από τους βασικούς αρνητικούς πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας, των δραματικών χρόνων της κρίσης, που θέλει να φτάσει τα χρόνια του Παναγόπουλου στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος, μας είπε προχθές το εξής εκπληκτικό, ότι την ιστορία τη γράφουν οι ισολογισμοί.
Και μας το είπε που ;
Δίνοντας συνέντευξη στην Ομάδα Αλήθειας.
Έναν ακροδεξιό προπαγανδιστικό βραχίονα που με όρους σχεδόν παρακρατικούς έχει εντολή να βιάζει την αλήθεια και να διαστρεβλώνει την ιστορία.
Και που πριν λίγους μήνες μάλιστα, είχε αναλάβει το δύσκολο έργο της ιστορικής διαστρέβλωσης, προκειμένου να μας πείσει για τα εθνικά εγκλήματα της αριστεράς, την έλλειψη εθνικής συνείδησης των κομουνιστών, τη προδοσία του έθνους και το μύθο, όπως μας είπαν, της αντίστασης.
Αλλά ήρθε χθες από το πουθενά η εκδίκηση της ίδιας της ιστορίας που ξέρετε είναι πολύ πεισματάρα.
82 χρόνια μετά, είδαν το φως της δημοσιότητας συγκλονιστικές φωτογραφίες πατριωτών κομουνιστών που πηγαίνουν αγέρωχοι στον τοίχο της εκτέλεσης στη Καισαριανή.
Για να μας θυμίσουν ότι η ιστορία δε γράφεται ούτε από τους νικητές ούτε από τους πλαστογράφους, ούτε βέβαια από τους ισολογισμούς των τραπεζιτών ή των τοκογλύφων.
Η ιστορία γράφεται από την ανυπακοή, την αντίσταση, τον ηρωισμό και τη θυσία των απλών ανθρώπων.

Τα χρόνια της κρίσης, προφανώς δε συγκρίνονται με τα χρόνια του πολέμου ή της κατοχής.
Αλλά ήταν επίσης χρόνια δύσκολα για τους απλούς ανθρώπους.

Χάθηκαν δουλειές, περιουσίες, ζωές άλλαξαν απότομα.

Χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα.
Και άλλοι έφτασαν στο σημείο να μην έχουν πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα ή φαρμακευτική θεραπεία στα δημόσια νοσοκομεία.

Αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν την ιστορία.
Και αυτή την ιστορία συναντά η Ιθάκη.
Την αληθινή ιστορία των καθημερινών ανθρώπων.

Δεν υποτιμώ τους ισολογισμούς των τεχνοκρατών.
Και είμαι πανέτοιμος να μιλήσω με νούμερα.
Γιατί η Ιθάκη καταρρίπτει με επιχειρήματα όλους τους αριθμούς της προπαγάνδας.

Είμαι εδώ όμως κυρίως για να μιλήσω για τις αιτίες που μας οδήγησαν στη κρίση.

Τις αδιέξοδες πολιτικές και στρατηγικές επιλογές του χθες.

Με γνώμονα το σήμερα και το αύριο.
Γιατί η γνώση της ιστορικής αλήθειας για το χθές δεν είναι χρήσιμη για να αναπαράγουμε παλιές εντάσεις.

Αλλά για να διδαχτούμε για το τι πρέπει να αλλάξουμε και τι να αποφύγουμε για το μέλλον αυτού του τόπου.

Και αν η Ιθάκη τους ενοχλεί, προφανώς για αυτό τους ενοχλεί.

Για όσα κυοφορεί για το αύριο και όχι για όσα καταγράφει για το χθες.

Και αυτό το αύριο και πολύ περισσότερο το σήμερα, είναι βυθισμένο ξανά στην αγωνία και στην ανασφάλεια.

Αν υπάρχει μια λέξη που διαπερνά τη σκέψη και τη ψυχή των περισσότερων συμπολιτών μας ξανά στις μέρες μας, είναι αυτή η λέξη.

Ανασφάλεια, που σημαίνει να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο.

Στη δουλειά, στο χωράφι, στο τρένο.
Με τη θηλειά της τράπεζας, της εφορίας, της ακρίβειας, της ασυδοσίας του πλούτου, της προκλητικής αδικίας πολλές φορές να μας κόβει την αναπνοή.

Και -τι ειρωνεία- με τους αυτουργούς της καθημερινής μας αγωνίας, τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του, να μιλάνε συνεχώς για ασφάλεια.

Να εμφανίζουν τους εαυτούς τους ως εγγυητές της ασφάλειας.

Δεν πειράζει που το σούπερ μάρκετ είναι απλησίαστο

Δεν πειράζει που το δημόσιο χρήμα ρέει στις γνωστές τσέπες με μεθόδους ΟΠΕΚΕΠΕ.
Δεν πειράζει που οι αγρότες βλέπουν τη ζωή τους να καταστρέφεται.

Δεν πειράζει που η κυβέρνησή τους έγινε συνώνυμο της διαφθοράς.

Είμαστε ασφαλείς, γιατί αγοράζουν χρεώνοντας τη χώρα φρεγάτες και Ραφάλ.
Γιατί ενισχύουν την αστυνομία και την καταστολή.

Και τα Predator βέβαια.

Γιατί έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε θάλασσα θανάτου.

Και γιατί θα έχουν για άλλα έξι χρόνια στη θέση του, τον επόπτη της απληστίας των τραπεζών.

Μας πουλάνε την ασφάλεια μιας ψευδεπίγραφης σταθερότητας.

Μόνο που οι ίδιοι είναι αυτοί που με τις πολιτικές τους αποσταθεροποιούν τις ζωές μας.

Γιατί καμιά χώρα δεν μπορεί να είναι ασφαλής, όταν η κοινωνία διατρέχεται από τόσο μεγάλη ανασφάλεια.

Όταν κάθε πολίτης δεν αισθάνεται και δεν βλέπει ότι μπορεί να ζει, να εργάζεται, να μεγαλώνει και να μορφώνει τα παιδιά του, σε συνθήκες ασφάλειας και αξιοπρέπειας.

Κι από εδώ, από τη Λάρισα, επιτρέψτε μου να απαντήσω με τρεις λέξεις στη μυθολογία της ασφάλειας:

• Daniel.
• Τέμπη.
• Βιολάντα.

Τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος.
Τρία συγκλονιστικά δράματα στη Θεσσαλία.
Τρεις τραγωδίες στην καρδιά της χώρας.
Που έχουν ορφανέψει οικογένειες.
Και έχουν σημαδέψει τις συνειδήσεις όλων μας.
Και δεν είναι δυστυχώς η «μοίρα» που φταίει για όλα.

Ο μοιραίος καιρός, ο μοιραίος σταθμάρχης, ο μοιραίος εργοστασιάρχης.

Όλα αυτά επικαλούνται συνεχώς οι ένοχοι.
Τη «μοίρα»!

Ξέρουμε ότι η εποχή μας παράγει κινδύνους.
Κινδύνους όμως πως δεν είναι “μοίρα”.
Είναι αποτέλεσμα του τρόπου που οργανώνουμε την οικονομία, την εργασία, την ενέργεια, το κράτος, τις υποδομές.

Του τρόπου με τον οποίο η οργανωμένη κοινωνία, με τους θεσμούς, τις δημοκρατικές εκπροσωπήσεις της, τις υπεύθυνες εξουσίες, θωρακίζει τη ζωή και την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη.
Κάθε οικογένειας.

Ανεξάρτητα από το ύψος της φορολογικής τους δήλωσης.

Και απέναντι στους κίνδυνο έχουμε δύο επιλογές:

• Ή να οδηγηθούμε σε τραγωδίες.
• Ή να ορθώσουμε τείχος προστασίας.

Η Δεξιά παγκοσμίως και στη χώρα μας, επενδύει στον κίνδυνο.
Επενδύει στην ανασφάλεια.
Επενδύει στο φόβο.

Πρώτα και κύρια γιατί ο δικός της κόσμος, εκείνοι τους οποίους εκπροσωπεί, δεν νιώθουν ανασφάλεια.

Το πολύ-πολύ να νιώθουν το φόβο μήπως κάποια στιγμή, κάποια προοδευτική κυβέρνηση, βάλει τέλος στα προνόμιά τους.

Αυτό το φόβο καλώς τον έχουν και θα φροντίσουμε να τον επιβεβαιώσουμε.

Δεν ζουν πάντως με το φόβο της απόλυσης, τον κίνδυνο του εργατικού δυστυχήματος, την ανασφάλεια του μεροκάματου που δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη.

Και έχουν τη σιγουριά ότι μπορούν να εξασφαλίσουν -με τα χρήματά τους- το καλύτερο δυνατό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Να το πω πιο απλά;

• Και η ασφάλεια στο σύστημα αξιών τους είναι ένα είδος εμπορεύματος.
• Όποιος έχει χρήματα αγοράζει προστασία
• Όποιος δεν έχει, αφήνεται στη «μοίρα» του.

Δεύτερον, η Δεξιά, όπως και η ακροδεξιά, επενδύει πολιτικά στην ανασφάλεια των πολλών, γιατί ξέρει ένα πράγμα:
Μια κοινωνία φοβισμένη είναι μια κοινωνία ηττημένη.

Δείτε τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ένας πρόεδρος που τρομοκρατεί την κοινωνία.
Διαδίδει τερατολογίες και fake news. Αδιαφορεί για τους κανόνες και τους νόμους. Στέλνει την εθνοφυλακή στις πόλεις για να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο. Κατασκευάζει εσωτερικό εχθρό.
Και ο εχθρός έχει όνομα: δικαιώματα.

Το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση, το δικαίωμα να ορίζω όπως θέλω το σώμα μου, το δικαίωμα στη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων.

Τρίτον, η Δεξιά, όπως και η Ακροδεξιά, έχει πετύχει κάτι σημαντικό.

Η πολιτική της παράγει, αναπαράγει, και γενικεύει την κοινωνική ανασφάλεια.

Και τι κάνουν μετά;

Θυμούνται το νόμο και την τάξη.
Δολοφονούν την ασφάλεια με τις πολιτικές τους και ύστερα στέλνουν την αστυνομία να προστατέψει τα ορφανά.

Ακριβώς αυτό κάνει εδώ και χρόνια η ΝΔ του κυρίου Μητσοτάκη.

Οικειοποιείται την έννοια της ασφάλειας.
Εμφανίζεται ως η παράταξη που δήθεν νοιάζεται για την ασφάλεια των πολιτών.
Φτάνει όμως.

Ο Ντάνιελ, τα Τέμπη, η Βιολάντα, η καθημερινή αγωνία για το τι θα μας ξημερώσει, μας τραβούν από το μανίκι:

• Η ασφάλεια που κλίνουν σε όλες τις πτώσεις είναι ασφάλεια για τους λίγους.
• Και ανασφάλεια για τους πολλούς.
• Η ασφάλεια της κοινωνίας, του καθημερινού ανθρώπου, των παιδιών, των νέων, των ηλικιωμένων, είναι και πρέπει να είναι το δικό μας μέλημα.

Η δική μας προτεραιότητα, που εξυπηρετεί τις ανάγκες και τις αγωνίες των πολλών:

Εκείνων που πάνε για μεροκάματο και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν, των νέων που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί πάνω στο μηχανάκι του ντελίβερι, των αγροτών που συνθλίβονται από τον καιρό και τις πολιτικές καταστροφής, των μικρομεσαίων που συμπιέζονται ανάμεσα στη εφορία και την τράπεζα, των καθημερινών ανθρώπων που αισθάνονται και είναι μόνοι τους απέναντι σε ένα κράτος που αδιαφορεί για το περιεχόμενο, την ποιότητα, το μέλλον τους.

Για την ίδια τη ζωή τους.

Επανέρχομαι λοιπόν στις τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος στη Θεσσαλία.
Daniel. Τέμπη. Βιολάντα.

Αγρότες, νέοι άνθρωποι, εργάτριες.
Οι πολιτικές της αδιαφορίας ακόμα και για την ανθρώπινη ζωή, που οδηγούν σε τραγωδίες.
Δεν θα σας κουράσω με αυτά που ξέρετε καλύτερα από μένα για τον Ντάνιελ.
Θέλω να σκεφτείτε μόνο ένα πράγμα: τέσσερα χρόνια μετά που βρισκόμαστε;

Η χώρα μας στα χρόνια της Νέας Δημοκρατίας είχε μια μεγάλη ευκαιρία: το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα που είχε στόχο τη θωράκιση από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Σε ποιο σημείο της χώρας μπορούμε να δούμε κάτι χειροπιαστό, κάτι σημαντικό, κάτι που αλλάζει την εικόνα προς το καλύτερο;
Πουθενά.

Γιατί το Ταμείο Ανάκαμψης το έκαναν Ταμείο Παροχών και Κουπονιών.

Το αποτέλεσμα;

Αντιπλημμυρικά έργα στα χαρτιά, κάτοικοι από χωριά και κωμοπόλεις που έγιναν μετανάστες στην ίδια τους τη χώρα, αγροτικές εκτάσεις που συρρικνώνονται.

Τα τρία μεγάλα φράγματα που έχει ανάγκη η Θεσσαλία, το φράγμα της πύλης, του Νεοχωρίτη και του Μουζακίου θα μείωναν κατά 70% τον πλημμυρικό κίνδυνο.

Δεν εντάχθηκε και δεν προχώρησε κανένα.
Πόσο θα κόστιζαν ;

Μέχρι διακόσια εκκατομύρια ευρώ.
Πόσο κοστολογήθηκαν τα προγράμματα κατάρτισης στα οποία έκαναν πλιάτσικο γνωστοί γαλάζιοι υπουργοί και πράσινοι συνδικαλιστές;
500 εκατομμύρια σε τρία χρόνια.

Αντιλαμβάνεστε τα μεγέθη ;

• Και έζησαν αυτοί καλά, και εδώ στη Θεσσαλία κοιμάστε και ξυπνάτε μέσα στην ανασφάλεια.
• Για την επόμενη καταιγίδα.
• Για την υγεία και την άρδευση της περιοχής.
• Για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής.

Σε λίγες μέρες είναι η μαύρη επέτειος για τα Τέμπη.

Μαύρη επέτειος για τη χώρα. Αλλά και μαύρη επέτειος για τη δημοκρατία μας.

Είναι τέτοιο το βάρος αυτής της τραγωδίας που θέλω να είμαι εξαιρετικά προσεκτικός.

Δεν γίνεται να ξεχάσουμε τις στημένες φωτογραφίες του υπουργικού συμβουλίου, τη δαιμονοποίηση των συγγενών, τις πρακτικές της συγκάλυψης, τα ψέματα και τον κυνισμό της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες που ζήτησαν το στοιχειώδες και αυτονόητο για κάθε πολιτισμένη κοινωνία: Δικαιοσύνη.

Αλλά θέλω να σταθώ σε αυτό που σας είπα εξαρχής.

Στις πολιτικές της αδιαφορίας, της ανικανότητας, της κοινωνικής και πολιτικής ιδιοτέλειας, και εν τέλει της εξαφάνισης κάθε αισθήματος ασφάλειας.

Δείτε πού βρισκόμαστε σήμερα, τρία χρόνια μετά.
Κάπου ανάμεσα στη συγκάλυψη και στη διάλυση.
Συγκάλυψη που υπονομεύει το θεμέλιο της δημοκρατίας: την εμπιστοσύνη δηλαδή των πολιτών στην οργανωμένη πολιτεία.

Διάλυση του σιδηροδρομικού δικτύου: σκανδαλώδεις συμβάσεις, γραμμές που κλείνουν, τρένα άδεια και έρημα.

Ένα κράτος που δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια στις μεταφορές εμπορευμάτων και στις μετακινήσεις των πολιτών.

Και τέλος, η Βιολάντα υπήρξε η πιο πρόσφατη τραγωδία.

Που την παρουσίασαν -παλιά τους τέχνη- σαν «ατύχημα» για να μάθουμε σύντομα ότι ήταν προϊόν εγκληματικής αδιαφορίας.

25 εργαζόμενοι κατέθεσαν ότι από τον Οκτώβριο είχαν διαμαρτυρηθεί ότι υπήρχε μια ύποπτη οσμή.
Στο παράνομο υπόγειο με τις δεξαμενές προπανίου δεν υπήρχε ανιχνευτής.

Τα σχέδια πυρασφάλειας στηρίζονταν σε τοπογραφικά του 2011.

Κανένας έλεγχος, καμία πρόνοια, καμία προστασία.

Όλα εξάλλου τα είχε βρει σωστά όταν επισκέφτηκε το εργοστάσιο ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Αυτό μας είπε.

Και το αρμόδιο υπουργείο έσπευσε να ανακοινώσει ότι πάμε καλά στα εργατικά δυστυχήματα.

Στατιστικές άριστες, μείον πέντε ζωές.
Διαλυμένη Επιθεώρηση Εργασίας, 4 μόνο επιθεωρητές για 12.000 επιχειρήσεις στην Καρδίτσα και τα Τρίκαλα, αλλά οι αριθμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη ευημερούν.

Ευημερεί ακόμα και η δημιουργική λογιστική και τα παιγνίδια εξαπάτησης με αντικείμενο ανθρώπινες ζωές.

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Και αυτή η αλήθεια είναι φοβάμαι η προαναγγελία της επόμενης Βιολάντας.

Φίλες και φίλοι,

Τον Μάρτιο του 1933 όταν ο Ρούσβελτ έγινε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών η χώρα του βρισκόταν στη δίνη της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929.

Και τότε είπε μια φράση που όσα χρόνια και αν περάσουν περιέχει ένα ισχυρό μήνυμα: «το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε, είναι τον φόβο τον ίδιο -τον τρόμο που παραλύει τις αναγκαίες προσπάθειες για να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε πρόοδο»

Σήμερα, στην Ελλάδα του 2026, βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο.
Πρέπει να νικήσουμε το φόβο.
Να νικήσουμε την ανασφάλεια.
Να σταθούμε όρθιοι και να απαιτήσουμε μια καλύτερη ζωή.

Μια ζωή με ασφάλεια που απελευθερώνει τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση, την ορμητική αναγέννηση της κοινωνίας μας.

Τη ζωή που δικαιούμαστε.

Και αυτό είναι πολιτική επιλογή.

Η δική μας και η δική μου αδιαπραγμάτευτη πολιτική επιλογή.

Που σημαίνει ότι απέναντι στην κλιματική αλλαγή το κράτος επενδύει στην ανθεκτικότητα της κοινωνίας.

Απέναντι στην κατάρρευση των δημόσιων υποδομών το κράτος επενδύει στην ανανέωση και επέκτασή τους.

Απέναντι στην εργασιακή ζούγκλα το κράτος παρεμβαίνει για την επιβολή κανόνων που έχουν στο επίκεντρό τους τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν από τη δουλειά τους.

Σημαίνει επίσης ότι το κράτος έχει ξεκάθαρους στόχους και προτεραιότητες:

• Δίκαιη κλιματική μετάβαση, κράτος πρόνοιας, κοινωνική δικαιοσύνη.
• Όχι στα χαρτιά.
• Με εφαρμοσμένες πολιτικές.

Δεν θα μείνουν βέβαια όλοι ευχαριστημένοι.
Κάποιοι ισχυροί θα χάσουν τα προνόμιά τους.
Κάποιοι ισχυροί πρέπει να μάθουν ότι η ζωή δεν είναι μόνο απευθείας αναθέσεις και πλιάτσικο στα δημόσια ταμεία.

Κάποιοι ισχυροί πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι ο πλούτος μοιράζεται και δεν συσσωρεύεται στις τσέπες τους.

Αλλά ξέρουμε ποιοι θα πάρουν μια βαθιά ανάσα.
Οι άνθρωποι που σήμερα νιώθουν απροστάτευτοι, εκτεθειμένοι στον κίνδυνο, ανασφαλείς.
Που τρέμουν την εφορία, την τράπεζα, το λογαριασμό του ρεύματος, το βενζινάδικο, το αύριο.

Και επειδή τις τελευταίες μέρες ο ισόβιος επόπτης του τραπεζικού συστήματος μας κάνει μαθήματα ιστορίας και ηθικής, ας θυμηθούμε τους δανειολήπτες που γονατίζουν με τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών.
Τους μικρούς καταθέτες που χρεώνονται για κάθε ανάληψη.
Τη διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και δανεισμού, που ανοίγουν το πεδίο για την ασύδοτη κερδοσκοπία των τραπεζών.
Τα κέρδη των μετόχων για τραπεζικά ιδρύματα που το Δημόσιο, ο λαός μας, έχει κρατήσει στη ζωή με μεταγγίσεις δισεκατομμυρίων.
Μεταγγίσεις αίματος, θα τις χαρακτήριζα.

Επιτρέψτε μου λοιπόν εδώ να επιμείνω σε κάτι που έχω ξαναπεί: ένας νέος πατριωτισμός, που θα επιβάλλει ο καθένας να καταβάλει στο δημόσιο ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα βάλει τέρμα στις πρακτικές της ασυδοσίας του πλούτου, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίος.

Ένας οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός, που θεμέλιό του είναι ότι η Ελλάδα δεν θέλει και δεν μπορεί να ζει από τύχη, είναι σήμερα όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την κοινωνία και την πατρίδα μας.

Σήμερα, μέσα από τις διαδοχικές εμπειρίες των πολλαπλών κρίσεων.

Τη μεγάλη οικονομική κρίση, τις πολιτικές των Μνημονίων, την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, τη γεωπολιτική αστάθεια.

Το αίτημα για ασφάλεια, σταθερότητα και δικαιοσύνη δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι το σημείο από όπου πρέπει να ξεκινήσουμε.
Και εδώ θέλω να είμαι πολύ συγκεκριμένος.
Το κοινωνικό κράτος είναι όρος και προϋπόθεση για την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια, τη ζωή των πολλών.

Αλλά δεν μπορεί να είναι απλώς ένα δίχτυ που σε πιάνει όταν πέφτεις.

Οφείλει στις νέες συνθήκες να υπηρετεί της ανάγκες με νέους τρόπους και νέες λειτουργίες.
Το κοινωνικό Κράτος πρέπει να είναι ένα Συνεργατικό Κράτος.

Ή πιο σωστά, μια Συνεργατική Πολιτεία, που θα συνδυάζει αρμονικά τις αρμοδιότητες του κράτους με τα δικαιώματα και την παρέμβαση της κοινωνίας των πολιτών.

Που δεν θα βλέπει τον πολίτη ως πελάτη.
Αλλά ως συμμέτοχο, σύμμαχο και παραγωγό πολιτικής.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση.

Αυτό είναι αναγκαία προϋπόθεση, αλλά από μόνο του δεν αρκεί.

Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει μόνο αν η κοινωνία της αλλάξει και πάρει την υπόθεση στα χέρια της.
Ώστε να έχουμε ενεργειακές κοινότητες που θα μας απελευθερώσουν από τα καρτέλ της αισχροκέρδειας στην τιμή του ρεύματος.
Αγροτικούς συνεταιρισμούς που θα χτίζουν την επισιτιστική επάρκεια και θα διαλύουν την αλυσίδα της κερδοσκοπίας.

Ισχυρά και ανεξάρτητα συνδικάτα που σε κάθε χώρο δουλειάς θα μπορούν να σταματούν τις μηχανές όταν κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή.
Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα συμβάλλουν στο μεγάλο σχέδιο της ανθεκτικότητας της κοινωνίας μας.

Τοπική Αυτοδιοίκηση με πραγματικές αρμοδιότητες που θα οργανώνει τις πόλεις και τις περιφέρειες με τους όρους του σήμερα, αλλά και του αύριο.

Για να έχουμε, τελικά, μια Ελλάδα που στέκεται στα πόδια της, μια κοινωνία ασφάλειας, μια νέα γενιά που θα ξέρει ότι έχει δικαιώματα και κυρίως ότι μπορεί να έχει μέλλον εδώ.

Στη χώρα της και στον τόπο της.

Φίλες και φίλοι,

Φέτος στις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις είδαμε κάτι καινούριο.

Στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στις μεγάλες συνελεύσεις, στα μπλόκα είδαμε νέα πρόσωπα: νέους αγρότες και νέους παραγωγούς.

Ανθρώπους που επέλεξαν να επενδύσουν τις γνώσεις τους, τη δημιουργικότητά τους, το μόχθο τους στη γη και στη φύση.

Είναι μια απόφαση που δείχνει ότι η χώρα αυτή μπορεί να μην είναι απλώς το επενδυτικό Ελντοράντο του real-estate, του τουρισμού και των φαραωνικών έργων.

Είναι μια απόφαση που δείχνει ότι εκτός από τους «φραπέδες» και τα σκοτεινά κυκλώματα του ΟΠΕΚΕΠΕ υπάρχει μια Ελλάδα της παραγωγής, της προσπάθειας, της τιμιότητας.

Οι νέοι αγρότες και παραγωγοί μας θυμίζουν αυτό που συχνά ξεχνάμε: ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει σύγχρονο πρωτογενή τομέα, μπορεί να έχει ζωντανά χωριά και κωμοπόλεις, μπορεί να εξασφαλίσει ποιοτικά και προσιτά τρόφιμα για όλους και όλες μας.

Με μια μικρή προϋπόθεση.

Ένα κράτος, μια πολιτεία, μια κοινωνία που ακούει τους παραγωγούς, ακούει τους αγρότες της.

Και σήμερα θέλω να καταθέσω οκτώ προτάσεις, οκτώ τομές που στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στα πιο προωθημένα αιτήματα του αγροτικού κόσμου.

Τομή 1η: Αποκέντρωση της Αγροτικής Πολιτικής

Δεν μπορεί η αγροτική πολιτική να σχεδιάζεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο παραγωγής. Δεν μπορεί η αγροτική Ελλάδα να είναι διοικητικό παράρτημα της Αθήνας.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πρέπει να μεταφερθεί στη Θεσσαλία. Στην καρδιά της παραγωγής.

Μαζί με το Υπουργείο να αποκεντρωθούν βασικοί οργανισμοί: Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υπηρεσίες που σήμερα λειτουργούν μακριά από τον παραγωγό.

Ταυτόχρονα να θεσμοθετηθεί Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής. Με δεσμευτικό οδικό χάρτη, ετήσια λογοδοσία, συμμετοχή των ίδιων των παραγωγών.

Η αγροτική πολιτική δεν μπορεί να αποφασίζεται για τους αγρότες, χωρίς τους αγρότες.

Τομή 2η: Ελάχιστο Αγροτικό εισόδημα

Προτείνουμε Εθνικό Μηχανισμό Διασφάλισης Ελάχιστου Αγροτικού Εισοδήματος: Τιμή αναφοράς με βάση το κόστος παραγωγής. Κρατική εγγύηση όταν η αγορά καταρρέει.
Συλλογική διαπραγμάτευση μέσα από συνεταιρισμούς.

Τιμές ενεργοποίησης, βασισμένες στο πραγματικό κόστος παραγωγής κάθε περιφέρειας. Με τριμερή συμβόλαια παραγωγού–συνεταιρισμού–αγοραστή.

Ο αγρότης πρέπει να ξέρει ότι δεν θα καταστραφεί επειδή μια χρονιά οι τιμές κατέρρευσαν.

Τομή 3: Η γη σε όσους την καλλιεργούν

Σήμερα χιλιάδες στρέμματα μένουν ακαλλιέργητα, ενώ νέοι άνθρωποι θέλουν να γίνουν αγρότες και δεν βρίσκουν γη.

Αυτό πρέπει να τελειώσει.

Με τη θεσμοθέτηση Εθνικής Τράπεζας Γης. Με ψηφιακή καταγραφή όλης της ανενεργής γης, σε διασύνδεση με το Κτηματολόγιο.
Με μακροχρόνιες μισθώσεις με σταθερούς όρους, με προτεραιότητα στους νέους αγρότες και τους συνεταιρισμούς.

Το Σύνταγμά μας προβλέπει «την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων με σκοπό την πιο παραγωγική εκμετάλλευσή τους». Αυτό που λείπει και πρέπει να γίνει είναι ο εφαρμοστικός νόμος.

Τομή 4η: Ριζική αναδιάρθρωση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ & η Γνώση να φτάνει στο Χωράφι

Γνωρίζετε τη σημασία και τις δυνατότητες του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ. Γνωρίζετε επίσης ότι η χώρα συνεχίζει: Να εισάγει γενετικό υλικό. Να εξαρτάται από ξένες φυλές. Να κινδυνεύει από εισαγόμενες ασθένειες.

Η φέτα, για παράδειγμα, να είναι ΠΟΠ και τα γονίδιά της να είναι εισαγόμενα.
Χρειαζόμαστε ένα Εθνικό πρόγραμμα αναγέννησης αυτόχθονων φυλών.
Με Τράπεζα ζωικού γενετικού υλικού.
Με ανασυγκρότηση των κέντρων γενετικής βελτίωσης. Αναβάθμιση της Τράπεζας Σπόρων. Και αυστηρούς ελέγχους στις ελληνοποιήσεις.
Επίσης πιστοποιημένους γεωργικούς συμβούλους, Περιφερειακά Δίκτυα Κατάρτισης, ψηφιακή πλατφόρμα γνώσης με ανοιχτά δεδομένα και εργαλεία πρόγνωσης. Δικαιώματα και κατάρτιση για όλους τους εργαζόμενους στον αγροτικό τομέα.

Τομή 5η: Χρηματοδότηση που να φτάνει στον μικρό παραγωγό

Οι τράπεζες βλέπουν τους αγρότες ως ρίσκο. Μια Συνεργατική Πολιτεία πρέπει να τους δει ως επένδυση.
Με τη δημιουργία ειδικών αγροτικών χρηματοδοτικών προϊόντων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Συλλογική χρηματοδότηση μέσω συνεταιρισμών.
Και με κίνητρα για επενδύσεις σε μεταποίηση, ψηφιακά εργαλεία και ενεργειακή αυτονομία.

Τομή 6η: Ενεργειακές κοινότητες για μείωση κόστους παραγωγής

Το κόστος ενέργειας στραγγαλίζει την παραγωγή. Οι Αγροτικές Ενεργειακές Κοινότητες μπορούν να μειώσουν δραστικά το κόστος ρεύματος. Για τις γεωτρήσεις. Για τα ψυγεία. Για τα αντλιοστάσια.
Επιβάλλεται η προτεραιότητα στον ηλεκτρικό χώρο για τους παραγωγούς. Για να πέσει το κόστος άντλησης, το κόστος άρδευσης, το κόστος παραγωγής. Και να μειωθούν οι απώλειες αρδευτικού νερού.

Τομή 7η: Διαφάνεια στην αγορά και προστασία της Ελληνικής παραγωγής

Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιο εισόδημα χωρίς δίκαιη και διαφανή αγορά.
Προτείνουμε εθνική ψηφιακή πλατφόρμα ιχνηλασιμότητας. Ενισχυμένους ελέγχους με σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία και αυστηρές κυρώσεις για όσους παρανομούν.
Ο στόχος είναι διπλός: να μπει τέλος στις ελληνοποιήσεις και να μειωθεί δραστικά η ψαλίδα ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

Τομή 8η: Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ και Εθνικά Σχέδια για άρδευση και αυτάρκεια ζωοτροφών.

Αυτή η τομή αγγίζει τα πάντα. Το νερό που χρειάζεται για την παραγωγή, τις αποζημιώσεις που αργούν μήνες, την κτηνοτροφία που εξαρτάται από εισαγόμενες ζωοτροφές, τους δασικούς χάρτες που κρατούν χιλιάδες παραγωγούς σε ομηρία, και την αδήλωτη εργασία που υπονομεύει τον θεμιτό ανταγωνισμό.
Προτείνουμε Εθνικό σχέδιο αρδευτικών υποδομών.
Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ με κλιματικούς δείκτες για ταχύτερες αποζημιώσεις σε λιγότερο από 60 ημέρες.
Εθνικό σχέδιο αυτάρκειας ζωοτροφών.
Ολοκλήρωση δασικών χαρτών στο 100% της επικράτειας. Και βαθμιαία αλλά αποφασιστική μείωση της αδήλωτης εργασίας.

Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι

Η αγροτική πολιτική του αύριο πρέπει να σχεδιαστεί σήμερα — με τη συμμετοχή αυτών που ζουν και εργάζονται στην ύπαιθρο. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μόνο πόροι.

Είναι όραμα, σχέδιο και πολιτική βούληση.
Είναι μια προοδευτική κυβέρνηση, που θα έχει στόχο την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αναζωογόνηση της υπαίθρου.
Με μια νέα κοινωνική συμφωνία μεταξύ κράτους, παραγωγών και καταναλωτών.

Η Θεσσαλία ο τόπος σας, έχει πληγωθεί.
Αλλά δεν τσακίστηκε.
Είναι μια ζωντανή περιφέρεια με εξαιρετικά πανεπιστήμια, καινοτόμες και εξωστρεφείς επιχειρήσεις, δραστήριες οικολογικές πρωτοβουλίες, δραστήριους νέους αγρότες που επιθυμούν να χαράξουν νέους δρόμους, επιμελητήρια και θεσμούς που έχουν όρεξη και σχέδια, συσσωρευμένες δυνατότητες που ασφυκτιούν.
Πιστεύω ότι η Θεσσαλία μπορεί να γίνει το εργαστήριο της Ελλάδας του αύριο.
Το παραγωγικό, οικολογικό και κοινωνικό παράδειγμα μιας χώρας που παράγει, καινοτομεί, διασυνδέεται και διασυνδέει, με τον τόνο να δίνουν οι νέοι άνθρωποι.

Όχι όμως με αυτήν την κυβέρνηση.
Όχι με αυτήν την πολιτική.
Όχι με αυτό το κράτος.
Η Θεσσαλία ανάμεσα στο 2019 και στο 2026 δεν πήγε μπροστά. Δεν έμεινε καν στο ίδιο σημείο.
Πήγε πίσω.
Και ξέρω ότι αυτό που σας απασχολεί, αυτό που σας έφερε εδώ, είναι το αίτημα να προχωρήσουμε επιτέλους.
Να πάμε μπροστά.

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος.
Για αυτό ήρθα σήμερα εδώ.
Για να ακούσω τη δική σας φωνή, να συναντήσω ανθρώπους που με το παράδειγμά τους δείχνουν αυτό το μπροστά.

Να οραματιστούμε και να σχεδιάσουμε τη χώρα που μας αξίζει και μπορούμε να φτιάξουμε.

Ξέρω το αίτημά σας.
Ξέρω τι περιμένετε από μένα.
Έχω πλήρη επίγνωση- πιστέψτε με.
Και της ευθύνης και του βάρους της ευθύνης.

Και σας λέω ένα πράγμα: είναι η ώρα του μαζί.
Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη.

Ένα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο, που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν.

Με αξιόμαχο πλήρωμα, νέους αλλά και έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς.
Με γνώρισμα την αγάπη στο λαό, στο ταξίδι, στον προορισμό.
Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη.

Γιατί αυτό που κρίνεται είναι κάτι πολύ μεγάλο.
Η ζωή μας.
Η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε με ασφάλεια.
Όλες και όλοι μαζί.

Σας ευχαριστώ!» 

Η ΑΥΓΗ

Εθνική απώλεια ο θάνατος της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ - Φτωχότερη η πνευματική ζωή της χώρας

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ 1926-2026: Η γυναίκα που έκανε την Ιστορία περιουσία όλων μας..

    Ο Ελληνισμός αποχαιρετά με σεβασμό και υποκλίνεται στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, μια σπουδαία προσωπικότητα που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης και διέγραψε μια κορυφαία ακαδημαϊκή διαδρομή.

Η είδηση του θανάτου της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ στα 99 της χρόνια σηματοδοτεί το τέλος μιας πορείας που για πολλούς έμοιαζε σχεδόν ανεξάντλητη.

Πένθος στον πνευματικό κόσμο της χώρας προκαλεί η είδηση του θανάτου της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών. Η διακεκριμένη ιστορικός και πανεπιστημιακός άφησε ισχυρό αποτύπωμα τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και, λίγα χρόνια αργότερα, το 1976, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του ιδρύματος, αλλά και η πρώτη παγκοσμίως που ανέλαβε αντίστοιχη θέση σε πανεπιστήμιο διεθνούς κύρους.

ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ - ΑΡΒΕΛΕΡ / -"ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ"

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ: Λίγα λόγια για την ζωή της

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926. Πατέρας της ήταν ο Νικόλαος Γλύκατζης, έμπορος, και μητέρα της η Καλλιρρόη, το γένος Ψαλτίδη. Παντρεύτηκε τον Jacques Ahrweiler (†) και απέκτησαν μια κόρη.

Τελείωσε το Δ΄ Γυμνάσιο στην Αθήνα και σπούδασε στη συνέχεια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας). Συνέχισε τις σπουδές της στην Écoledes Hautes Études στη Γαλλία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιστορίας (1960) και Docteures Lettres το έτος 1966. Ερευνήτρια του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (1955 κ.εξ.) και διευθύντρια ερευνών από το 1964, εξελέγη καθηγήτρια της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1967).

Διετέλεσε διευθύντρια του Τμήματος Ιστορίας και Πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1969-70), επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Harvard (1973-1974), Αντιπρόεδρος (1970-1973) και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I (1976-1981, επίτιμη πρόεδρος από το 1981), Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων (1982-1989), Αντιπρόεδρος (1976-1989) και εν συνεχεία Πρόεδρος του Ιδρύματος Georges Pompidou (1989-1991), Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης (Γαλλία), Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, εμπειρογνώμων για κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών (1975 κ.εξ.), Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Ενώσεως Ιστορικών Επιστημών (1980-1990), Πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), Πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1999-2012), Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1993 -2022) και του Διεθνούς Ιδρύματος Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.

Διετέλεσε επίσης αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας και επίτιμη διδάκτωρ πλειάδας πανεπιστημίων (Λονδίνου, Harvard, Βελιγραδίου, Νέας Υόρκης, NewBrunswick, Λίμας, Χάιφας, Παντείου Πανεπιστημίου, Ελληνικού Kαποδιστριακού Πανεπιστημίου Aθηνών, Αμερικανικού Πανεπιστημίου του Παρισιού, Fribourg, Θεσσαλονίκης και Κρήτης).

Άτυπη Σύνοδος Ε.Ε. / Ανάγκη για ταχύτερη, πιο συντονισμένη και στρατηγικά προσανατολισμένη Ευρώπη

«Μία Ευρώπη - Μία Αγορά», δήλωσε από την πλευρά της η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

    Συνολικά, η Σύνοδος υπογράμμισε την ανάγκη για ταχύτερη, πιο συντονισμένη και στρατηγικά προσανατολισμένη Ευρώπη, ικανή να ανταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο και να προστατεύσει τα συμφέροντά της απέναντι στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Εν μέσω οικονομικών και γεωπολιτικών εντάσεων, οι ηγέτες της ΕΕ συγκεντρώθηκαν στο Βέλγιο, και το κάστρο 'Αλντεν Μπίζεν της Λιμβουργίας, για μια άτυπη σύνοδο κορυφής για την ανταγωνιστικότητα. Ένα ζήτημα που ταλαιπωρεί χρόνια τις χώρες της Ένωσης.

Την ανάγκη η ΕΕ να κινηθεί ταχύτερα και πιο φιλόδοξα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της, τη θωράκιση της ενιαίας αγοράς και την προστασία στρατηγικών τομέων υπογράμμισαν οι πρόεδροι του Την ανάγκη η ΕΕ να κινηθεί ταχύτερα και πιο φιλόδοξα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της, τη θωράκιση της ενιαίας αγοράς και την προστασία στρατηγικών τομέων υπογράμμισαν οι πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μετά την ολοκλήρωση της άτυπης Συνόδου Κορυφής στο κάστρο 'Αλντεν Μπίζεν στο Βέλγιο.

Ο Αντόνιο Κόστα υπογράμμισε ότι «η ΕΕ βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας δεν αποτελεί πλέον επιλογή αλλά αναγκαιότητα». Όπως είπε, οι ηγέτες συμφώνησαν να προχωρήσουν σε συγκεκριμένες αποφάσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου επισήμανε ότι παρά τα σημαντικά επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών, η ενιαία αγορά εξακολουθεί να παρουσιάζει σοβαρά κενά και κατακερματισμό και η ολοκλήρωσή της αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αύξηση της παραγωγικότητας και τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης στην ΕΕ.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο λεγόμενο 28ο καθεστώς για τις επιχειρήσεις, σημειώνοντας ότι «υπάρχει κοινή βούληση να προχωρήσουμε γρήγορα φέτος, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο και στις 27 χώρες της ΕΕ».

Σε ό,τι αφορά την «ευρωπαϊκή προτίμηση», ο Αντόνιο Κόστα εκτίμησε ότι υπάρχει ευρεία συμφωνία να χρησιμοποιηθεί «σε επιλεγμένους στρατηγικούς τομείς», με αναλογικό και στοχευμένο τρόπο και μετά από εις βάθος ανάλυση. Επεσήμανε επίσης ότι υπάρχει ομοφωνία ως προς το ότι η Ευρώπη πρέπει να παραμένει ανοιχτή στο εμπόριο. Όπως δήλωσε, μια φιλόδοξη αλλά ρεαλιστική εμπορική πολιτική, με έμφαση στη διαφοροποίηση, είναι προς το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον.

«Δεν μπορεί να υπάρξει ανταγωνιστικότητα χωρίς περισσότερες επενδύσεις», είπε ο Α. Κόστα, υπογραμμίζοντας το «σοβαρό επενδυτικό έλλειμμα» που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Οι συζητήσεις στη Σύνοδο Κορυφής επικεντρώθηκαν στην κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων, ενώ διαπιστώθηκε ομόφωνη στήριξη στην επιτάχυνση της ένωσης αποταμιεύσεων και επενδύσεων. Όπως είπε όμως, καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσουν και οι δημόσιες επενδύσεις, και γι' αυτό θα πρέπει να αναζητηθούν τα κατάλληλα «ευρωπαϊκά εργαλεία» στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο.

«Μία Ευρώπη - Μία Αγορά», δήλωσε από την πλευρά της η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, παρουσιάζοντας τον οδικό χάρτη πρωτοβουλιών της Επιτροπής για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Όπως είπε, υπάρχει συμφωνία ώστε η πρώτη φάση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων -που περιλαμβάνει την ενοποίηση των αγορών, την εποπτεία και την τιτλοποίηση- να ολοκληρωθεί έως τον Ιούνιο. Προειδοποίησε μάλιστα ότι, αν έως τότε δεν υπάρξει επαρκής πρόοδος, η Επιτροπή είναι έτοιμη να εξετάσει τη λύση της «ενισχυμένης συνεργασίας», επιτρέποντας σε ομάδα κρατών-μελών να κινηθεί ταχύτερα.

Στη συνέχεια, η φον ντερ Λάιεν στάθηκε στην ανάγκη δημιουργίας «ευρωπαϊκών πρωταθλητών», τονίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να διαθέτει επιχειρήσεις ικανές να ανταγωνιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό, ανακοίνωσε ότι τον Απρίλιο θα παρουσιαστεί το σχέδιο για τις νέες κατευθυντήριες γραμμές συγχωνεύσεων, το οποίο θα τεθεί σε διαβούλευση με τα κράτη-μέλη. Όπως είπε χαρακτηριστικά, οι κανόνες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη «την παγκόσμια αγορά και όχι μόνο την ευρωπαϊκή». Παράλληλα, προανήγγειλε την παρουσίαση του Industrial Accelerator Act πριν από το επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο θα περιλαμβάνει την έννοια της «ευρωπαϊκής προτίμησης» σε στρατηγικούς τομείς.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στην ενέργεια, τονίζοντας ότι η στρατηγική βασίζεται στην ενίσχυση των υποδομών και των διασυνοριακών δικτύων, αλλά και στον σχεδιασμό της αγοράς και τον μηχανισμό διαμόρφωσης των τιμών - θέμα που θα συζητηθεί περαιτέρω στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Η Σύνοδος Κορυφής σημαδεύτηκε από έντονες συζητήσεις για τις τιμές της ενέργειας, όπως αναγνώρισε η φον ντερ Λάιεν, ενώ αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, ζήτησαν αναμόρφωση της ευρωπαϊκής αγοράς άνθρακα, υποστηρίζοντας ότι το σύστημα τιμωρεί τη βιομηχανία και απαιτώντας την αναστολή της σταδιακής κατάργησης των δωρεάν δικαιωμάτων εκπομπών CO2.

Συνολικά, η Σύνοδος υπογράμμισε την ανάγκη για ταχύτερη, πιο συντονισμένη και στρατηγικά προσανατολισμένη Ευρώπη, ικανή να ανταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο και να προστατεύσει τα συμφέροντά της απέναντι στις ΗΠΑ και την Κίνα. 

Άγκυρα / Ολοκληρώθηκε η συνάντηση Ερντογάν - Μητσοτάκη - Υπογράφηκαν έξι συμφωνίες - Οι κοινές δηλώσεις

Τι είπαν για Αιγαίο, μειονότητες, casus belli, Κυπριακό, Παλαιστινιακό, διμερές εμπόριο - Αναφορά Ερντογάν σε «τουρκική μειονότητα» στη δυτική Θράκη.

    Ολοκληρώθηκε η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι οποίοι στη συνέχεια προχώρησαν σε κοινές δηλώσεις, ενώ στο πλαίσιο του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) Ελλάδας - Τουρκίας υπεγράφησαν επτά κείμενα.

Οι δύο πλευρές προχώρησαν στην υπογραφή επτά συμφωνιών, οι οποίες κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα συνεργασίας, από τις επενδύσεις έως τον πολιτισμό και την πολιτική προστασία

Διπλωματικό παζάρι υψηλής έντασης στήθηκε στο «Λευκό Παλάτι» της Άγκυρας, με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να θέτει στο τραπέζι κρίσιμα ζητήματα για την τουρκική μειονότητα στη Θράκη και το Αιγαίο.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φέρεται να υποχώρησε σε σημεία, καθώς μάλιστα ο Τούρκος ηγέτης μίλησε για «σύμπτωση απόψεων» την οποία επιχείρησε να παρουσιάσει ως κοινό έδαφος συνεννόησης.

Συζητήθηκαν ακόμη διεθνή και περιφερειακά ζητήματα με έμφαση στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Τι ανέφερε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

Γενικότερα, Μητσοτάκης και Ερντογάν προχώρησαν σε επισκόπηση των διμερών σχέσεων και συμφώνησαν ότι η διατήρηση των ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και η βελτίωση του κλίματος στις διμερείς σχέσεις είναι προς όφελος των δύο χωρών και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή.

Τι ανέφερε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε ότι επισκέφθηκε την Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2023 και ότι κατά τη διάρκεια εκείνης της επίσκεψης επισημοποιήθηκε η συμφωνία για τη διατήρηση ανοιχτών διαύλων διαλόγου και την περαιτέρω ανάπτυξη των διμερών σχέσεων μέσω της Διακήρυξης των Αθηνών.

ημείωσε ότι στις σημερινές επαφές αξιολογήθηκε διεξοδικά πώς μπορούν να προωθηθούν οι σχέσεις των δύο χωρών μέσα από μια θετική ατζέντα, επισημαίνοντας πως οι επαφές υψηλού επιπέδου δημιουργούν ευνοϊκό έδαφος προς αυτή την κατεύθυνση.

Εξέφρασε, επίσης, την ελπίδα ότι τα έγγραφα που υπογράφηκαν θα ενισχύσουν περαιτέρω τα θεμέλια των σχέσεων, τονίζοντας ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες για την αύξηση του διμερούς εμπορίου από τα περίπου 7 δισ. δολάρια που ανήλθε πέρυσι, στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αναφερόμενος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, είπε ότι τα επιχειρηματικά συμβούλια των δύο χωρών συναντήθηκαν για να αξιολογήσουν επιχειρηματικές ευκαιρίες και ότι στη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό συζητήθηκαν ανοιχτά και ειλικρινά οι θέσεις της τουρκικής πλευράς.

Τόνισε ότι διαχρονικά υποστηρίζεται πως, παρά την πολυπλοκότητα των ζητημάτων, αυτά δεν είναι ανυπέρβλητα βάσει του διεθνούς δικαίου, εφόσον υπάρχει καλή πίστη, εποικοδομητικός διάλογος και βούληση για εξεύρεση λύσης.

Πρόσθεσε ότι διαπίστωσε σύμπτωση απόψεων με τον Πρωθυπουργό στο συγκεκριμένο θέμα και εξέφρασε την πεποίθηση πως, όπως έχει αποκτηθεί θετική δυναμική σε άλλους τομείς των σχέσεων από το 2023, μπορεί να υπάρξει πρόοδος και στα αλληλένδετα ζητήματα του Αιγαίου.

Ανέφερε ακόμη ότι επανέλαβε τις προσδοκίες της τουρκικής πλευράς σχετικά με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς και την ανάγκη να υπάρξει ιστορική ευθύνη απέναντι στις μειονότητες.
Όπως είπε, μετέφερε στον Πρωθυπουργό τις προσδοκίες της Άγκυρας για την πλήρη απόλαυση των θρησκευτικών ελευθεριών και των εκπαιδευτικών ευκαιριών για την τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη.

Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς εξελίξεις, υπογράμμισε ότι Τουρκία και Ελλάδα, ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις που απειλούν την ασφάλεια και τη σταθερότητα.

Σημείωσε ότι η Τουρκία θεωρεί πως η συμμετοχή της στις πρόσφατες αμυντικές πρωτοβουλίες που ξεκίνησαν στην Ευρώπη εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον.

Ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν με τον Πρωθυπουργό οι περιφερειακές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας κατάπαυσης του πυρός και του ειρηνευτικού σχεδίου στη Γάζα, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία απορρίπτει τις πρόσφατες αποφάσεις του Ισραήλ να επεκτείνει τον έλεγχό του στη Δυτική Όχθη και να αποδυναμώσει την παλαιστινιακή διοίκηση.

Τόνισε ότι η θέση της Άγκυρας είναι σαφής και ευθυγραμμίζεται με εκείνη πολλών χωρών, υπογραμμίζοντας πως η διαρκής ειρήνη και σταθερότητα στη Μέση Ανατολή εξαρτώνται από μια δίκαιη λύση δύο κρατών στο παλαιστινιακό ζήτημα και ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υπερασπίζεται αυτή τη θέση.

Εξέφρασε, τέλος, την εκτίμηση ότι η Ελλάδα, ως προσωρινό μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την περίοδο 2025-2026, θα διατηρήσει τη λύση των δύο κρατών στην ατζέντα του Συμβουλίου, ενώ πρόσθεσε ότι συζητήθηκαν και τρόποι συμβολής στην εγκαθίδρυση σταθερότητας στη Συρία, ώστε η χώρα αυτή να μπορέσει να συμβάλει στην ειρήνη της περιοχής.

Τι ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Από τη μεριά του, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι με τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν έναν αναλυτικό και συνολικό απολογισμό των διμερών σχέσεων κατά τα τελευταία δυόμισι περίπου χρόνια, επισημαίνοντας ότι το 2023 έγινε μια στρατηγική επιλογή να ενταχθούν οι επαφές των δύο χωρών σε μια δομημένη προσέγγιση τριών πυλώνων: τον πολιτικό διάλογο, τη θετική ατζέντα και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Tόνισε ότι, ως γειτονικές χώρες, Ελλάδα και Τουρκία οφείλουν να διαχειρίζονται τα προβλήματά τους με ψυχραιμία και υπευθυνότητα.

Υπογράμμισε ότι ακόμη και όταν υπάρχουν διαφωνίες, είναι σημαντικό να μην οδηγούνται οι δύο πλευρές σε κρίσεις και εντάσεις, επαναλαμβάνοντας πως η Ελλάδα είναι μια ειρηνική χώρα, προσηλωμένη στον διάλογο, ο οποίος, όπως είπε, πρέπει να διεξάγεται με καλή πίστη και αμοιβαίο σεβασμό. 

«Υπάρχουν και σημαντικές διαφωνίες.

Η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών αποτελεί τη μόνη διαφορά που θα μπορούσε να οδηγηθεί στο Δικαστήριο, με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας.

Πρέπει να αρθεί κάθε απειλή στις μεταξύ μας σχέσεις.
Καθαρή η θέση μας για μειονότητες με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης.

Ας εργαστούμε πώς οι μειονότητες μπορούν να γίνουν γέφυρες φιλίας μεταξύ των λαων μας» σημείωσε.

Αναφέρθηκε επίσης στη συνεργασία στο μεταναστευτικό, σημειώνοντας ότι υπάρχει καλή συνεργασία και ότι οι ροές στο ανατολικό Αιγαίο έχουν μειωθεί κατά 60%, ενώ η καταπολέμηση των δικτύων διακινητών αποτελεί σταθερό στόχο και των δύο κρατών.

Στο ίδιο πνεύμα, επισήμανε ότι, με βάση τη θετική εμπειρία που έχει μεσολαβήσει, είναι καιρός να αρθεί κάθε απειλή, τυπική και ουσιαστική, στις διμερείς σχέσεις, θέτοντας το ερώτημα «αν όχι τώρα, πότε;».

Τέλος, αναφερόμενος στο ζήτημα των μειονοτήτων, υπογράμμισε ότι το καθεστώς τους καθορίζεται με απόλυτη σαφήνεια από τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία, όπως τόνισε, προβλέπει ρητά ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι θρησκευτική, αποκλείοντας κάθε άλλη ερμηνεία.

Επανέλαβε δε ότι οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης ζουν αρμονικά με τους χριστιανούς, στη βάση των αρχών της ισονομίας και της ισοπολιτείας.

Οι επτά συμφωνίες που υπεγράφησαν στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας αφορούν τα εξής:

1. Κοινή Δήλωση ανάμεσα στην Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Τουρκίας

2. Μνημόνιο Κατανόησης για τη συνεργασία στον τομέα του Πολιτισμού

3. Κοινή Δήλωση για τη Συνεργασία των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου

4. Κοινή Δήλωση για τη συνεργασία ανάμεσα στο ‘’Enterprise Greece’’ και το ‘’Invest in Turkiye’’

5. Κοινή Δήλωση για την έναρξη του προγράμματος διμερούς συνεργασίας στην έρευνα και την τεχνολογία

6. Κοινή Δήλωση για την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ετοιμότητας έναντι σεισμών

7. Koινή Δήλωση για τη δρομολόγηση ακτοπλοϊκής σύνδεσης ανάμεσα στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης και της Σμύρνης.

Στο δείπνο και ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Σημειώνεται ότι ακολούθησε δείπνο που παρέθεσε ο πρόεδρος της Τουρκίας.  Στο δείπνο θα παρακαθήσει και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ύστερα από πρόσκληση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά την επίσκεψή του στην 'Αγκυρα ο Παναγιώτατος θα συνοδεύεται από τον επίσης προσκεκλημένο Σεβ. Μητροπολίτη Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ.

Σωκράτης Φάμελλος / «Η ακρίβεια καλπάζει με ευθύνη της κυβέρνησης και προσβάλλει την αξιοπρέπεια των πολιτών»

Συναντήσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτη Φάμελλου με το ΙΝ.ΚΑ., την Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ. και την Ε.Ε.Κ.Ε.

    Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος. συναντήθηκε χθες με το Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝ.ΚΑ.), την Ένωση Καταναλωτών - Η Ποιότητα Της Ζωής (Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ.) και την Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (Ε.Ε.Κ.Ε.), για την ακρίβεια.

 

Ο Σωκράτης Φάμελλος τόνισε την ανάγκη να υιοθετηθούν άμεσα οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, διότι η κοινωνία βρίσκεται σε οριακό σημείο

«Ο κ. Μητσοτάκης αρνείται τις προοδευτικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την καταπολέμηση της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας, «διότι δεν υπηρετεί τα συμφέροντα των πολιτών, αλλά μόνο των ολιγοπωλίων» τόνισε ο Σωκράτης Φάμελλος μετά τις συναντήσεις που είχε με το Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝ.ΚΑ.), την Ένωση Καταναλωτών - Η Ποιότητα Της Ζωής (Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ.) και την Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (Ε.Ε.Κ.Ε.), προσθέτοντας ότι «η ακρίβεια καλπάζει και αυτό δημιουργεί πρόβλημα επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την πλειοψηφία των πολιτών, ενώ οι καταναλωτές είναι απροστάτευτοι».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επανέλαβε ότι, μεταξύ άλλων, απαιτείται αναστολή του ΦΠΑ στα βασικά καταναλωτικά προϊόντα, μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο χαμηλότερο επίπεδο της ΕΕ, αυστηρός έλεγχος και ρύθμιση της αγοράς, παρέμβαση της Πολιτείας στην ενέργεια και στις τράπεζες, παρατηρητήριο τιμών ώστε να μην πολλαπλασιάζεται η τιμή από το χωράφι στο ράφι, νομοθέτηση του μέτρου των 120 δόσεων και ενίσχυση των καταναλωτικών οργανώσεων. 

Στις συναντήσεις, ο Σωκράτης Φάμελλος επεσήμανε πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει πρόταση νόμου κατά της ακρίβειας την οποία δεν έχει δεχτεί η κυβέρνηση, καθώς και Επίκαιρες Ερωτήσεις προς τον πρωθυπουργό, στις οποίες δεν ήρθε να απαντήσει.

Επίσης, τόνισε την ανάγκη να υιοθετηθούν άμεσα οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, διότι η κοινωνία βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ενώ η χώρα μας βρίσκεται στην 3η θέση στον πληθωρισμό με αγοραστική δύναμη 30% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, 6 στα 10 νοικοκυριά βλέπουν το εισόδημά τους να τελειώνει πριν βγει ο μήνας σύμφωνα με την έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, εύρημα που αποτελεί ιστορικό αρνητικό ρεκόρ, ενώ για όσους δεν επαρκεί ο μισθός, τα χρήματα καλύπτουν μόλις 18 ημέρες του μήνα.

Ο Σωκράτης Φάμελλος ανέδειξε το γεγονός πως η έκρηξη του πληθωρισμού ισοπεδώνει ουσιαστικά το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και πως οι πολίτες στην πλειονότητά τους αναγκάζονται να κόψουν βασικές τους ανάγκες.

Επίσης, έθεσε το θέμα του υπέρογκου κόστους στέγασης, αφού η χώρα μας έχει τη χειρότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη μέση δαπάνη στέγασης να ξεπερνά το 1/3 του διαθέσιμου εισοδήματος, ενώ ένας στους επτά φοβούνται ότι θα χάσουν το σπίτι τους για χρέη στο Δημόσιο και στις τράπεζες.

Στη δήλωσή του ξεκαθαρίζει ότι η ακρίβεια δεν είναι φυσικό ή ευρωπαϊκό φαινόμενο, αλλά «πολιτική επιλογή της κυβέρνησης». Και πως «επέλεξε την μεταφορά του ελέγχου σε Ανεξάρτητη Αρχή για να μετακυλίσει την ευθύνη».

Από τη μεριά του, ο πρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδος, Απόστολος Ραυτόπουλος περιέγραψε την αλγεινή κατάσταση που επικρατεί στην αγορά. Αναφέρθηκε στα μεγάλα κενά που υπάρχουν στους ελεγκτικούς μηχανισμούς με ευθύνη της κυβέρνησης, γεγονός που αφήνει τους καταναλωτές έρμαια στην αισχροκέρδεια των ολιγοπωλίων και των καρτέλ. Παράλληλα, εξήγησε ότι οι μεσάζοντες αυξάνουν συνεχώς τα έσοδα τους με τις απανωτές υπερκοστολογήσεις, ενώ έκρουσε το καμπανάκι του κινδύνου ενόψει Τσικνοπέμπτης, Καθαράς Δευτέρας, 25ης Μαρτίου και Πάσχα, λέγοντας ότι ήδη καταγράφονται αυξήσεις στα τρόφιμα.

Η πρόεδρος της Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ., Παναγιώτα Καλαποθαράκου, εξήγησε ότι η ακρίβεια που μαστίζει την ελληνική αγορά είναι «θέμα πολιτικής βούλησης και πολιτικών επιλογών», έκανε επίσης λόγο για «έλλειμα ελεγκτικών μηχανισμών στην αγορά» και συμφώνησε πως η κυβέρνηση δημιούργησε μια Ανεξάρτητη Αρχή για να βγάλει από πάνω της την ευθύνη για τον έλεγχο της αγοράς. 

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση με φόντο τον βραχνά της ακρίβειας άσκησε και ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Καταναλωτών, Γιώργος Λεχουρίτης. Τόνισε ότι η κυβέρνηση θέλει την ακρίβεια, καθώς οι συνεχόμενες ανατιμήσεις συνεπάγονται όλο και περισσότερα χρήματα στα κρατικά ταμεία δια της ανηλεούς φορολόγησης των καταναλωτών. Μίλησε για τις τεράστιες διαφοροποιήσεις που υπάρχουν στις τιμές των προϊόντων από το χωράφι στο ράφι και στηλίτευσε τη στάση των τραπεζών και των funds, λέγοντας χαρακτηριστικά πως παίρνουν τα σπίτια του κόσμου, αλλά δεν έχουν κάνει τίποτα για τα υπέρογκα χρέη της ΝΔ. 

Στις συναντήσεις συμμετείχαν ο πρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδος Απόστολος Ραυτόπουλος, η πρόεδρος της Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ., Παναγιώτα Καλαποθαράκου, το μέλος του Δ.Σ. της Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ. Πάνος Σγούρας, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Καταναλωτών Γιώργος Λεχουρίτης, ο βουλευτής Ηρακλείου και τομεάρχης Οικονομικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χάρης Μαμουλάκης, ο συντονιστής του τμήματος Οικονομικής Πολιτικής Γιώργος Θωμόπουλος και το μέλος της ΚΕ Ιωάννα Λιούτα.

πηγή: Η ΑΥΓΗ

«Βιολάντα» - Πυροσβεστική / Το πόρισμα για την φονική έκρηξη - Πολύμηνη διαρροή προπανίου στο έδαφος

Η ενημέρωση της Πυροσβεστικής για το τραγικό συμβάν στο εργοστάσιο «Βιολάντα»

    Σημαντική διαφυγή προπανίου, μέσω του εδάφους, μετακινήθηκε σε απόσταση περίπου 25 μέτρων και συγκρατήθηκε σε υπόγειο χώρο, όπου, σπινθηρισμός που προκλήθηκε από ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό της εγκατάστασης οδήγησε στη φονική έκρηξη.

«Η σημαντική αυτή διαφυγή προπανίου μέσω του εδάφους μετακινήθηκε και συγκρατήθηκε σε υπόγειο χώρο όπου σπινθηρισμός οδήγησε σε έκρηξη»

Εκτεταμένη και «πολύμηνη διαρροή προπανίου εντός του εδάφους», διαπίστωσαν οι αξιωματικοί της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους στη φονική έκρηξη, σύμφωνα με την avgi.gr.

Σε σχετική ενημέρωση ο διοικητής του ΕΣΚΕΔΙΚ υποστράτηγος, Αναστάσιος Μιχαλόπουλος παρουσίασε το πόρισμα για την έκρηξη. Όπως είπε, «στο πλαίσιο της τεχνικής διερεύνησης διαπιστώθηκε η ύπαρξη δύο υπέργειων δεξαμενών προπανίου, χωρητικότητας 5.000 και 9.000 λίτρων αντίστοιχα, οι οποίες βρίσκονταν σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την περιοχή της έκρηξη» και σημείωσε ότι από τα ευρήματα προέκυψε ύπαρξη πάγου στις σωληνώσεις της δεξαμενής των 5.000 λίτρων, στοιχείο που υποδηλώνει πρόσφατη λειτουργία αυτής.

«Η διασύνδεση των δεξαμενών πραγματοποιείτο μέσω υπόγειων σωληνώσεων, οι οποίες διέρχονταν κάτω από ασφαλτοστρωμένο χώρο και εισέρχονταν στο ισόγειο τμήμα του κτιρίου, τροφοδοτώντας τους φούρνους», προσέθεσε.

Κατόπιν εξειδικευμένων ελέγχων με χρήση αζώτου, όπως ανέφερε, διαπιστώθηκε διαρροή στο έδαφος, γεγονός που οδήγησε στη διενέργεια τομής και εκσκαφής σε βάθος περίπου 60 εκατοστών, όπου εντοπίστηκε εκτεταμένη διαρροή εντός του εδάφους. Η διαρροή εκτιμάται ότι ήταν πολύμηνη, με τα ανιχνευτικά μέσα να καταγράφουν εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις προπανίου.

Η σημαντική αυτή διαφυγή προπανίου, μέσω του εδάφους, μετακινήθηκε σε απόσταση περίπου 25 μέτρων και συγκρατήθηκε σε υπόγειο χώρο, όπου, σπινθηρισμός -που προκλήθηκε από ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό της εγκατάστασης- οδήγησε σε έκρηξη.

ΝΤΑΒΟΣ / Η φον ντερ Λάιεν απαντά στον Τραμπ για τη Γροιλανδία και τους δασμούς: «Ο αμερικανικός λαός είναι φίλοι μας, η απάντησή μας θα είναι αμείλικτη»

Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στοΝταβός, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν «έρχεται σε ρήξη» με την αμερικανική ηγεσία, αλλά όχι με την Αμερική.
.

    Ανοιχτή στον διάλογο, πρόθυμη για συμμετοχή, αλλά σταθερή και αποφασιστική. Με ψυχραιμία και ηρεμία, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, καταφέρνει να αποφύγει τις συγκρούσεις και τις ρήξεις με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ

 

Στο Νταβός, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επαναλαμβάνει ότι η Γροιλανδία είναι ευρωπαϊκή και ότι οι δασμοί είναι λάθος. «Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε μια νέα, πιο ανεξάρτητη Ευρώπη».

Ανοιχτή στον διάλογο, πρόθυμη για συμμετοχή, αλλά σταθερή και αποφασιστική. Με ψυχραιμία και ηρεμία, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, καταφέρνει να αποφύγει τις συγκρούσεις και τις ρήξεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ, διατηρώντας παράλληλα, και πάλι με διακριτικότητα, τις αποστάσεις της και επαναπροσδιορίζοντας την πολιτική γραμμή. Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στοΝταβός, η φον ντερ Λάιεν «έρχεται σε ρήξη» με την αμερικανική ηγεσία, αλλά όχι με την Αμερική. Αυτή είναι μια από τις βασικές στιγμές που πιθανώς σηματοδοτεί μια νέα ευρωατλαντική πορεία: «Θεωρούμε τους λαούς των Ηνωμένων Πολιτειών όχι μόνο συμμάχους μας, αλλά και φίλους μας», είπε, μιλώντας σκόπιμα αργά για να τονίσει τη διαφορά μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και της πολιτικής τάξης. 

Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται σε σχέση με την κυβέρνηση είναι διαφορετικές: «η απάντησή μας θα είναι αμείλικτη, ενωμένη και αναλογική», προειδοποιεί και υπόσχεται. Η φον ντερ Λάιεν δεν μπορεί να αποφύγει να αναφερθεί στο τρέχον ακανθώδες ζήτημα της Γροιλανδίας και την απειλή δασμών . Εν τω μεταξύ, πλήττει την τιμή του προέδρου των ΗΠΑ, κατηγορώντας τον για ανεντιμότητα: «Η ΕΕ και οι ΗΠΑ συμφώνησαν σε μια εμπορική συμφωνία τον περασμένο Ιούλιο . Και στην πολιτική όπως και στις επιχειρήσεις,  μια συμφωνία είναι μια συμφωνία. Και όταν οι φίλοι σφίγγουν τα χέρια, αυτό πρέπει να σημαίνει κάτι». Με άλλα λόγια, «οι προτεινόμενοι πρόσθετοι δασμοί είναι λάθος», ειδικά για την πολιτική και προσωπική αξιοπιστία όσων τους απειλούν.

Λοιπόν, μια σαφής απόρριψη. «Τα γεωπολιτικά σοκ μπορούν και πρέπει να χρησιμεύσουν ως ευκαιρία για την Ευρώπη», συλλογίζεται φωναχτά η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Κατά την άποψή μου, η σεισμική αλλαγή που βιώνουμε σήμερα είναι μια ευκαιρία, στην πραγματικότητα, μια αναγκαιότητα για να οικοδομήσουμε μια νέα μορφή ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας». Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση που απειλεί να κοιτάξει αλλού - ή τουλάχιστον να δει την Ουάσινγκτον με πολύ διαφορετικό τρόπο. Άλλωστε, «η νοσταλγία είναι μέρος της ανθρώπινης ιστορίας μας. Αλλά η νοσταλγία δεν θα φέρει πίσω την παλιά τάξη», επιμένει η φον ντερ Λάιεν, λιγότερο συμφιλιωτική από το συνηθισμένο.

Περιμένει μέχρι το τέλος της ομιλίας για να πει, με λογικό και εύγλωττο τρόπο, ότι η Γροιλανδία είναι δανική και επομένως ευρωπαϊκή, και ότι θα παραμείνει ευρωπαϊκή.  «Η κυριαρχία και η ακεραιότητα του εδάφους είναι αδιαπραγμάτευτες», δηλώνει. Δεύτερον,  «εργαζόμαστε για μια τεράστια αύξηση ευρωπαϊκών επενδύσεων στη Γροιλανδία», η οποία δεν θα πωληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά θα ενσωματωθεί στην ευρωπαϊκή αγορά. «Θα συνεργαστούμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες και όλους τους εταίρους για την ευρύτερη ασφάλεια της Αρκτικής», είπε, όχι ως χειρονομία ευγένειας ή παράδοσης, αλλά επειδή υπογραμμίζει την κεντρικότητα του ΝΑΤΟ, εντός του οποίου ενώνονται οι ευρωπαϊκές χώρες και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όσο για τα υπόλοιπα, «πρέπει να συνεργαστούμε με όλους τους περιφερειακούς εταίρους μας για να ενισχύσουμε την κοινή μας ασφάλεια. Γι' αυτό θα εξετάσουμε πώς να ενισχύσουμε τις εταιρικές μας σχέσεις ασφαλείας με εταίρους όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, η Νορβηγία και η Ισλανδία». Οι ΗΠΑ ούτε αναφέρονται ούτε αναφέρονται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτή που προσπαθεί να απελευθερωθεί από μια εξάρτηση από τον Ατλαντικό που ξαφνικά έχει γίνει μη βιώσιμη. «Ήρθε η ώρα να εκμεταλλευτούμε αυτήν την ευκαιρία και να οικοδομήσουμε μια νέα ανεξάρτητη Ευρώπη».

Θεσσαλονίκη / Αλέξης Τσίπρας: «Μαζί θα πορευτούμε προς τη νέα Ιθάκη μας, το ταξίδι ξανάρχισε»

«Το ταξίδι ξανάρχισε» αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να στείλει από τη Θεσσαλονίκη...

    Κοσμοσυρροή στον κινηματογράφο Ολύμπιον - Αρκετός κόσμος έμεινε εκτός - «Νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός», φώναζαν όσοι ήταν στην αίθουσα» - Ποιοι συμμετέχουν στο πάνελ

Στη Θεσσαλονίκη και στον κινηματογράφο Ολύμπιον έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, «Ιθάκη». 

Πλήθος κόσμου βρέθηκε από νωρίς την αίθουσα, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που δεν κατάφεραν να μπουν στο εσωτερικό του κινηματογράφου.

Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αποζητά τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας

«Το ταξίδι ξανάρχισε» αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να στείλει από τη Θεσσαλονίκη και το ασφυκτικά γεμάτο Κινηματογράφο Ολύμπιον όπου πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του “Ιθάκη”.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιτέθηκε δριμύτατα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής του με έμφαση το “επιτελικό κράτος των απευθείας αναθέσεων των ημετέρων και των υποκλοπών”. Και πρόσθεσε ότι από αυτό το κράτος χρειαζόμαστε ρήξη, όχι διαχείριση. 

«Χρειαζόμαστε ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης»

Αντέτεινε ότι “χρειαζόμαστε μια νέα μεταπολίτευση και ένα νέο ισχυρό και δίκαιο κράτος” και μίλησε για την ανάγκη μιας νέας εθνικής πυξίδα και ενός νέου πατριωτισμού κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. “Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης” είπε μεταξύ άλλων.

Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για την πολιτική του δεδομένου συμμάχου που ασκεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Ελλάδας. Υπερασπίστηκε τη Συμφωνία των Πρεσπών και παράλληλα ανέδειξε την ανάγκη για μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα προωθεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε ένα αισιόδοξο μήνυμα για την προοδευτική διακυβέρνηση τονίζοντας ότι η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης κερδίζει έδαφος καθημερινά και θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς.

“Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αποζητά τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας”. Πρόσθεσε μάλιστα ότι “δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο. Αυτό θα γίνει πράξη. Το ταξίδι ξανάρχισε”.

Παράλληλα ανέφερε ότι «Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.»

Το "όχι" δεν αρκεί όταν χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί στην αντιπολιτική

Άσκησε σφοδρή κριτική στον πρωθυπουργό και επιτέθηκε στο “επιτελικό κράτος των απευθείας αναθέσεων των ημετέρων και των υποκλοπών” όπως είπε χαρακτηριστικά.

«Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του Predator,  των Τεμπών και των μπάζων; Αυτό το κράτος αξίζει στην πατρίδα μας; Αυτό το κράτος αξίζει στους νέους ανθρώπους αυτού του τόπου;» Το κατηγορηματικό και οργισμένο “Οχι” που είναι η απάντηση είναι μεν η αρχή του παντός αλλά δεν αρκεί όταν «χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί τελικά στην αντιπολιτική, την απογοήτευση, την άκρα Δεξιά.» 

Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε στις συγκρίσεις που επιδίδονται κάποιοι και από την αντιπολίτευση, με τα πεπραγμένα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της υγείας, της πρόνοιας, του κοινωνικού κράτους όπου έγινε μια μεγάλη προσπάθεια αποκατάστασης των αδικιών.

Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για την πολιτική του δεδομένου συμμάχου που ασκεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Ελλάδας. Σε αντιδιαστολή ανέδειξε την ανάγκη για μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα προωθεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Είπε επίσης ότι είναι αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης.

Τον τόνο στην κυβέρνηση δίνουν τα "ακροδεξιά δεκανίκια"

Παράλληλα επιτέθηκε στην κυβέρνηση ότι ενώ παρουσιάζεται ως κεντροδεξιά, τον τόνο δίνουν τα “ακροδεξιά δεκανίκια”, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.     

Σχολιάζοντας τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι «Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ.»

Για το ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου μίλησαν ο νομικός Αντώνης Σαουλίδης, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υποψήφιος βουλευτής, ο οποίος υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι απαιτείται μια ευρεία, προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης. «Σε αυτή την προσπάθεια κανείς δεν περισσεύει και κανείς μόνος του δεν αρκεί». 

Στα δύο εμβληματικά επιτεύγματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρθηκε ο πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, Άρης Στυλιανού, την έξοδο από τα μνημόνια και τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ειδικά για τη Συμφωνία των Πρεσπών ανέφερε: 
είναι μια εμβληματική επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής κατά τις τελευταίες δεκαετίες διότι έλυσε ένα μεγάλο πρόβλημα με τη γειτονική χώρα στα βόρεια σύνορά μας, ένα πρόβλημα που διογκώθηκε υπέρμετρα και παράλογα από τους εθνικισμούς.

Ο Διονύσης Τεμπονέρας υποστήριξε ότι “αν ένας ιστορικός κύκλος έκλεισε το 2023, ήδη, ένας καινούργιος κύκλος για τον προοδευτικό χώρο είναι βέβαιο ότι ετοιμάζεται να ανοίξει. Δεν πρόκειται για επιθυμία και βολονταρισμό πρόκειται για ανάγκη που γίνεται ιστορία, για τα όνειρα μας που ζητούν εκδίκηση, για τη δική μας Ιθάκη που μας καλεί. Καλές θάλασσες, πρόεδρε”.

Για το ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου μίλησαν επίσης η γεωπόνος Κωνσταντίνα Σπυροπούλου και ο πολιτικός μηχανικός και επιχειρηματίας Κώστας Τούμπουρος. Την παρουσίαση και το συντονισμό ανέλαβε η ηθοποιός Φαίη Κοκκινοπούλου.

 

Ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

«Φίλες και φίλοι

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και όλους σας, που βρίσκεστε σήμερα εδώ. Να συζητήσουμε για την Ιθάκη. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν στο πάνελ της σημερινής παρουσίασης. Στη Φαίη τη Κοκκινοπούλου που συντονίζει την εκδήλωσή μας. Στον Άρη Στυλιανού, τον Διονύση Τεμπονέρα, την Κωνσταντίνα Σπυροπούλου, τον Κώστα Τούμπουρο και τον Αντώνη Σαουλίδη που σήμερα γιορτάζει και του ευχόμαστε χρόνια πολλά, όπως και σε όλους τους Αντώνηδες και τις Αντωνίες.

Είχε άλλωστε την τιμητική του τις προηγούμενες ημέρες, όχι για τη γιορτή του, αλλά για την επιλογή του να συμμετάσχει στην παρουσίαση της Ιθάκης. Και θαρρώ πρώτη φορά η συμμετοχή στη παρουσίαση ενός βιβλίου αποτελεί τόσο μεγάλο πολιτικό αμάρτημα. Θέλω να σας πω ότι χαίρομαι κάθε φορά που βρίσκομαι στην πόλη σας. Στην Θεσσαλονίκη που αγκαλιάζει η θάλασσα και αγκαλιάζεται με την ιστορία της Ελλάδας. 

Κι αυτή η ιστορία ξέρετε δεν γράφτηκε και δεν γράφεται σε ένα περίκλειστο περιβάλλον. Επιτρέψτε μου λοιπόν σήμερα να ξεκινήσω τη παρέμβασή μου από τις δραματικές αλλαγές που συντελούνται στη διεθνή σφαίρα. Ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει και δυστυχώς όχι προς το καλύτερο.Ο Αμερικανός Πρόεδρος επιλέγει να αντικαταστήσει το διεθνές δίκαιο με το δίκαιο του ισχυρού, ως το σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων. Και διεκδικεί χωρίς τα προσχήματα του παρελθόντος, εν ονόματι της μεγάλης Αμερικής, τα πετρέλαια της Βενεζουέλας και του Ιράν, ή τις σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας και της Ουκρανίας. 

Ενώ η Ευρώπη παρακολουθεί και ακολουθεί, δυστυχώς αδύναμη. Με λάθος και επικίνδυνες ηγεσίες, που άνοιξαν τον δρόμο στην ακροδεξιά ακολουθώντας καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές και εφαρμόζοντας δυο μέτρα και δύο σταθμά στην εξωτερική πολιτική. Και παντού δυστυχώς κερδίζει έδαφος ο αυταρχισμός. Η ίδια η δημοκρατία, περιορίζεται και αμφισβητείται σήμερα  ακόμη και σε χώρες της Δύσης.  Που κατά τα άλλα οργανώνουν επεμβάσεις κάθε είδους σε τρίτες χώρες, δήθεν για να την προστατεύσουν, ή να την επιβάλλουν. 

Και δε χωρούν υπεκφυγές και αστερίσκοι. Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. 

Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο, όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Απέναντι σε απάνθρωπες πρακτικές που επικαλούνται τον ανθρωπισμό. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση.Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.  

Το ερώτημα, ωστόσο, που επικρατεί τούτες τις μέρες είναι για το τι μας ξημερώνει αύριο. Τι πρέπει να κάνουμε για να μην επικρατήσει το σκοτάδι; Για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο;

Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, Είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;  

Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα,  ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο;  Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν ασκεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που προασπίζει το διεθνές δίκαιο και οικοδομεί συμμαχίες ως ευρωπαικός πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας.

Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.Τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τον Εμφύλιο.Τη Χούντα.Την εισβολή στην Κύπρο.  

Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν - μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου.  

Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν αρνείται να διεκδικήσει ευρωπαϊκές κυρώσεις για παραβιάσεις των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο.Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία. Και κυρίως, όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. 

Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Για την οποία, επιτρέψτε μου να ξαναπώ, είμαι και είμαστε υπερήφανοι. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές. Και μετά το ξέχασαν. Αλλά για πέντε χρόνια, πριν αλλάξει η κυβέρνηση στα Σκόπια, αντί να θωρακίσουν την επιρροή και τα συμφέροντα της Ελλάδας με δεκάδες συμφωνίες, δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους από τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας. Να λοιπόν γιατί είναι αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα.Και ένας νέος πατριωτισμός. Ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. 

Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. 

Σε τι ακριβώς όμως ψήφισε ΝΑΙ; Και πόσο προστατεύει τα συμφέροντα της Ελλάδας και του ελληνικού λαού;Σε μια συμφωνία που, μετά από 25 χρόνια διαπραγμάτευσης, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αγρότες.Και ανοίγει διάπλατα την ευρωπαϊκή αγορά σε αθρόες εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική. Σε προϊόντα παραγόμενα σε γιγαντιαίες εκμεταλλεύσεις, με χαμηλότερα υγειονομικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά πρότυπα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό που συνθλίβει τον Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφο.

Λυπάμαι, αλλά αυτή δεν είναι πολιτική προστασίας των εθνικών συμφερόντων. Είναι πολιτική εγκατάλειψης των εθνικών συμφερόντων. Μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον γεμάτο παγίδες και κινδύνους, δυστυχώς η χώρας μας έχει τη χειρότερη κυβέρνηση στη μεταπολιτευτική της ιστορία. Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Και έχει φέρει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε μισθούς, αγοραστική δύναμη, παραγωγικές δυνατότητες, επενδύσεις και προοπτικές.  Αλλά στις πρώτες θέσεις στη διαφθορά, την καταπάτηση του κράτους δικαίου, τη διαπλοκή και την καταλήστευση ακόμα και των ευρωπαϊκών πόρων. 

Ήρθαν στην εξουσία μιλώντας για «αριστεία» και «αξιοκρατία». Με τον πρώτο τους νόμο για το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» έταξαν αποτελεσματικότητα, διαφάνεια, ασφάλεια.Ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Και τι έχουμε σήμερα; Ένα κράτος κομματικό. Ένα κράτος συγκεντρωτικό. Ένα κράτος λάφυρο. Ένα κράτος αναποτελεσματικό. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Κι αυτά δεν είναι δικά μας μόνο συμπεράσματα.Η Ελλάδα σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και άλλων διεθνών φορέων, είναι πολύ χαμηλά στους βασικούς δείκτες αποτελεσματικότητας του κράτους.

Στο σκότος δηλαδή, το επιτελικό κράτος πάει καλά. Και παίρνει άριστα στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος μέσω της αδιαφάνειας. Και όλα αυτά συνηγορούν σε μια ακόμα χειρότερη  διαπίστωση: Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο.  Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων.  Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών. Τη πρώτη Κυριακή του χρόνου για ώρες, το σύστημα επικοινωνίας και ασφαλούς πλοήγησης κατέρρευσε.

Αεροσκάφη πετούσαν σχεδόν στα τυφλά. Και είναι ευτύχημα που δεν θρηνήσαμε θύματα.Αλλά ας είμαστε καθαροί.  Αυτό δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή.Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Τα συστήματα είναι παλιά.  Επικίνδυνα.  Ανεπαρκή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις προάλλες παρέπεμψε την Ελλάδα στο Δικαστήριο.

Κι όμως.Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Από  τη δική μας κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη.

Εμείς σε συνθήκες μνημονιακής ασφυξίας είχαμε την έγνοια και προχωρήσαμε στη σχετική σύμβαση για την ασφάλεια των πτήσεων.Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε και την έβαλε στον πάγο για επτά ολόκληρα χρόνια. Από αμέλεια;

Όπως από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα.

Γιατί;

Για την σημερινή κυβέρνηση δυστυχώς δεν υπάρχει θεσμική μνήμη, διοικητική συνέχεια, στρατηγικό σχέδιο για την ενίσχυση των κρίσιμων υποδομών. 

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος».

Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας.

Ένα σύστημα επιδοτήσεων χωρίς διαφάνεια, χωρίς επαρκείς ελέγχους, χωρίς θεσμική θωράκιση. 

Αυτό όμως δεν είναι κράτος επιτελικό, είναι κράτος λάφυρο.

Κι επειδή μας προκαλούν για συγκρίσεις, ας συγκρίνουμε λοιπόν:

Δεν κλείσαμε όμως τα μάτια.

Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια. 

Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού. 

Και για να επανέλθω στο σήμερα, παίρνω το θάρρος να ρωτήσω: 

Η απάντηση, που ξεπηδά από κάθε πόρο της κοινωνίας και καταγράφεται σε κάθε μέτρηση της κοινής γνώμης, είναι ένα κατηγορηματικό, οργισμένο ΟΧΙ. 

Πριν από πολλά χρόνια εδώ στη Θεσσαλονίκη ακούσατε για πρώτη φορά το σύνθημα για την επανίδρυση του κράτους.

Από αυτό το Κράτος λοιπόν, χρειαζόμαστε ρήξη.

Και για αυτό χρειαζόμαστε Σχέδιο ριζικών αλλαγών στους θεσμούς.

Το πρώτο και πιο δύσκολο μιας τέτοιας προσπάθειας είναι να αρχίσει να αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος. 

Είναι αναγκαίο, οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. 

Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. 

Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. 

Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. 

Είναι αναγκαίο επίσης, να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. 

Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. 

Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, 

Ξέρω ότι σήμερα δεν ήρθατε μόνο για να ακούσετε για την Ιθάκη, για τα διεθνή και για το Κράτος.

Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές.

Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.   

Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν γίνεται. 

θέλω λοιπόν να μεταφέρω από δω από τη Θεσσαλονίκη, ένα μήνυμα σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες: 

Και όμως κινείται!

Για αυτό κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. 

Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. 

Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη.

Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.

Αυτή τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας,

Την αποζητά σήμερα η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.Την αναζητούν οι μη έχοντες, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Δεξιάς. Τη χρειάζεται η πατρίδα. 

Και γι’ αυτό θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του  σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. 

Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες. 

Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν.

Όλοι όσοι δεν συμβιβάζονται με τον φόβο, την ανασφάλεια και τον κυνισμό.» 

Κατερίνα Μπρέγιαννη / Η ΑΥΓΗ