Ξεκίνησαν σήμερα οι θερινές εκπτώσεις θα διαρκέσουν έως τις 31 Αυγούστου - Τι να προσέξουν οι καταναλωτές

Σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 1 ν. 4177/2013, οι θερινές εκπτώσεις έτους 2022, θα ξεκινήσουν την Δευτέρα, 11 Ιουλίου και θα διαρκέσουν έως και την Τετάρτη, 31 Αυγούστου. Υπενθυμίζεται ότι, κατά τη διενέργεια των εκπτώσεων, εκτός από την αναγραφή της παλαιάς και της νέας μειωμένης τιμής των προϊόντων που πωλούνται με έκπτωση, επιτρέπεται και η αναγραφή και εμπορική επικοινωνία ποσοστού έκπτωσης.

Ξεκίνησαν σήμερα οι θερινές εκπτώσεις και θα διαρκέσουν έως τις 31 Αυγούστου, ενώ την επόμενη Κυριακή 17 Ιουλίου, τα καταστήματα μπορούν να είναι ανοικτά σε όλη τη χώρα από 11πμ έως 8μμ.

Σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Λιανικής Πωλήσεως Ελλάδος αναφορικά με το θέμα των θερινών εκπτώσεων αναφέρει πως:

«Κατά τη διάρκεια τόσο των εκπτώσεων όσο και του ανοίγματος των καταστημάτων την Κυριακή 17 Ιουλίου οι λιανεμπορικές επιχειρήσεις θα εκθέσουν μεγάλη ποικιλία προϊόντων τους σε εξαιρετικά ελκυστικές και συμφέρουσες τιμές».

Επίσης σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς Βασίλης Κορκίδης σημειώνει ότι: «Από τη Δευτέρα 11 Ιουλίου ξεκινά ένα μεγάλο διάστημα ανακούφισης απέναντι στην ακρίβεια και υπέρ των βεβαρημένων οικογενειακών προϋπολογισμών, που θα διαρκέσει 50 ημέρες, έως τις 31 Αυγούστου και ενδείκνυται για "έξυπνες" αγορές».

Όπως αναφέρει ο κ. Κορκίδης, σχετικά με τον στόχο και τον ρόλο των φετινών θερινών εκπτώσεων, ως «κυματοθραύστη» του ετήσιου πληθωρισμού: 

«Οι φετινές θερινές εκπτώσεις έρχονται σε μία περίοδο που, λόγω ακραίας ακρίβειας, νοικοκυριά και επιχειρήσεις τις χρειάζονται περισσότερο από ποτέ για να ξεπεράσουν το "πληθωριστικό σοκ". Η διατήρηση των τιμών ρεύματος, τροφίμων και καυσίμων σε υψηλά επίπεδα έχουν αναγκάσει τη μέση ελληνική οικογένεια να περιορίσει τις αγορές της και να αλλάξει δραστικά καταναλωτικές συνήθειες. Ευελπιστούμε, λοιπόν, οι εκπτωτικές τιμές να προσεγγίσουν και να προσελκύσουν τους καταναλωτές, ώστε να λειτουργήσουν συνδυαστικά, υπέρ εισοδημάτων και τζίρου. 

Ο διπλός στόχος του λιανικού εμπορίου για το φετινό καλοκαίρι θα επιτευχθεί, αφενός, εάν ο τζίρος του διμήνου Ιουλίου-Αυγούστου κινηθεί πάνω από τον πήχη των 6 δις ευρώ και, αφετέρου, εάν η περίοδος των εκπτώσεων καταφέρει να περιορίσει τον "εθνικό πληθωρισμό" τουλάχιστον κατά 1%. 

Βρισκόμαστε σε μια ιδιάζουσα περίοδο, που ο πανευρωπαϊκός πληθωρισμός στο 8,6% συνεχίζει να ενισχύεται, απομυζώντας την ικμάδα των επιχειρήσεων, αλλά και το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Ωστόσο, σε μία κατάσταση που, σύμφωνα με την Eurostat, ο ετήσιος εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή καταγράφεται τον Ιούνιο στην Ελλάδα στο 12%, οι εκπτώσεις παρουσιάζονται ως ευκαιρία για φθηνότερες αγορές.

 Έτσι λοιπόν από τη Δευτέρα 11 Ιουλίου ξεκινά ένα μεγάλο διάστημα ανακούφισης απέναντι στην ακρίβεια και υπέρ των βεβαρημένων οικογενειακών προϋπολογισμών, που θα διαρκέσει 50 ημέρες, έως τις 31 Αυγούστου και ενδείκνυται για "έξυπνες" αγορές. Τα εμπορικά καταστήματα και όλες οι επιχειρήσεις του λιανεμπορίου της Αττικής αναμένεται να προσφέρουν μεγάλη ποικιλία καταναλωτικών αγαθών σε χαμηλές τιμές και, όπως πάντα, με την καλύτερη εξυπηρέτηση και σεβασμό στους πελάτες τους. 

Ο εμπορικός κόσμος της Αττικής διατηρεί την αισιοδοξία του και έχει εναποθέσει τις ελπίδες του για μεγαλύτερη κατανάλωση από πέρυσι στις αυξημένες τουριστικές ροές, κατά την περίοδο των θερινών εκπτώσεων, όπου και οι τουρίστες θα μπουν στο άθροισμα του τζίρου με την "εισαγόμενη κατανάλωση". Το επιθυμητό είναι όλοι οι καταναλωτές να "εκμεταλλευτούν" τις συμφέρουσες τιμές για τις αγορές τους και οι επιχειρήσεις λιανικής να ρευστοποιήσουν το εποχικό εμπόρευμά τους. 

Πιστεύω πως οι φετινές εκπτώσεις θα λειτουργήσουν ως "κυματοθραύστης" στα κύματα ανατιμήσεων σε ενέργεια, μεταφορές και στέγαση, που απειλούν να "πνίξουν" τους καταναλωτές. Μακάρι, στη διαχείριση της ακρίβειας, οι εκπτώσεις να είναι το αντίδοτο στην έξαρση του πληθωρισμού και, σε συνδυασμό με τις μειώσεις στους λογαριασμούς ρεύματος, να δούμε ένα θερμό εμπορικό καλοκαίρι στην αγορά, με καλές πωλήσεις και καλές αγορές».


Τι να προσέξουν οι καταναλωτές

Υπενθυμίζεται ότι η νομοθεσία (άρθρο 15 του νόμου 4177/2013) αναφέρει πως τα καταστήματα μπορούν να ανοίξουν την πρώτη Κυριακή, κατά την έναρξη της χρονικής περιόδου των εκπτώσεων.

Οι καταναλωτές κατά την περίοδο των εκπτώσεων θα πρέπει να δείξουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής σημεία:

  • Κατά την περίοδο των εκπτώσεων στα καταστήματα θα πρέπει να υπάρχουν αναρτημένες αναγγελίες ότι πραγματοποιούνται εκπτώσεις.
  • Η αναγραφή διπλής τιμής, δηλαδή της αρχικής (που συνήθως είναι διαγραμμένη) και της νέας τιμής των προϊόντων που πωλούνται με έκπτωση είναι υποχρεωτική, στα εμφανή σημεία του καταστήματος και οπωσδήποτε στα σημεία όπου εκτίθενται τα προϊόντα.
  • Η αναγραφή ποσοστού έκπτωσης δεν είναι υποχρεωτική και ανήκει στην διακριτική ευχέρεια της επιχείρησης εάν θα αναγράψει ποσοστό ή όχι. Σε περίπτωση που η επιχείρηση αναγράψει ποσοστό πρέπει να προσδιορίζεται ότι πρόκειται για έκπτωση (π.χ. «30% έκπτωση»).
  • Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση, μεταξύ εκπτώσεων και προσφορών. Οι εκπτώσεις αφορούν προϊόντα της σεζόν ενώ οι προσφορές, όπου η έκπτωση είναι ιδιαίτερα υψηλή, αφορούν συνήθως είδη παρωχημένης εποχής.
  • καταστήματα εστίασης-λιανεμπόριο-ψυχαγωγία
  • Στην περίπτωση προσφορών, θα πρέπει να υπάρχει αναρτημένη πινακίδα που να αναφέρει ότι γίνονται προσφορές. Τα προϊόντα πρέπει να φέρουν την αρχική τιμή και την τιμή προσφοράς (όχι το ποσοστό έκπτωσης). Προσοχή! Στις προσφορές συχνά αναγράφεται ότι δεν γίνονται αλλαγές, γι' αυτό εάν μετανιώσετε, δεν έχετε τη δυνατότητα αλλαγής.
  • Δείξτε ιδιαίτερη προσοχή σε καταστήματα που διαφημίζουν μεγάλα ποσοστά εκπτώσεων σε ένα ή ελάχιστα είδη τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι και τα υπόλοιπα είδη των καταστημάτων αυτών είναι φθηνότερα σε σχέση με αντίστοιχα είδη άλλων καταστημάτων.
  • Ενημερωθείτε για τις λεπτομέρειες και τους όρους της συναλλαγής σας όταν αγοράζετε προϊόντα με δόσεις.
  • Μην διστάζετε να ενημερώνεστε επακριβώς για την προέλευση και την ποιότητα των προϊόντων. Ο πωλητής οφείλει να παρέχει στον καταναλωτή κάθε πληροφορία σχετική με το προϊόν σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 2251/94 πριν ο τελευταίος προβεί σε αγορά.
  • Ενημερωθείτε από τους εμπόρους για το αν πραγματοποιούνται αλλαγές στα είδη που πωλούν κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων. Οι έμποροι είναι υποχρεωμένοι να αλλάζουν τα προϊόντα που φέρουν ελάττωμα και αγοράστηκαν κατά την περίοδο των εκπτώσεων, εκτός εάν το προϊόν είναι σε προσφορά λόγω συγκεκριμένου ελαττώματος και εφόσον έχει ενημερωθεί για αυτό ο καταναλωτής σχετικά, πριν την αγορά με ανάλογη πινακίδα.
  • Ζητάτε απόδειξη, γιατί μόνο έτσι αποδεικνύεται η αγορά σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος.
  • Ζητάτε τις οδηγίες χρήσης του προϊόντος και τους όρους της εγγύησής του στην ελληνική γλώσσα.

ΜέΡΑ25: Κάλεσμα συστράτευσης για την πολιτική ανατροπή της "Μητσοτάκης ΑΕ" και της ολιγαρχίας που την κινεί.

Καλούμε όλες και όλους που αντιλαμβάνονται ότι οι καιροί δε σηκώνουν άλλη μία μνημονιακή εναλλαγή, να στηρίξουν, να διαδώσουν και με τη συμβολή τους να εμπλουτίσουν το πρόγραμμα του ΜέΡΑ25 για την πρώτη φορά ρήξη...

Ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με την ανθρωπιστική καταστροφή να εντείνεται, η επέκταση του ΝΑΤΟ είχε ως παράπλευρη απώλεια την ανθρωπιστική παράδοση της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Προχώρησαν σε μια βαριά προδοσία απέναντι στον κουρδικό λαό, μαζί με την ελληνική κυβέρνηση, που αποδεικνύει ξανά ότι όταν προστάξει το ΝΑΤΟ, γίνεται ο καλύτερος σύμμαχος του καθεστώτος Ερντογάν.

Ταυτόχρονα, η ευρωπαϊκή ηγεσία προωθεί την πράσινη μετάβαση με τον μόνο τρόπο που ξέρει: υπονομεύοντάς την. Χωρίς να εξασφαλίζει ουσιαστική στήριξη στο εισόδημα των μικρών παραγωγών, χωρίς πλάνο απεξάρτησης από τις πολυεθνικές, χωρίς πλάνο ανάπτυξης της βιολογικής γεωργίας, χωρίς να έχει στο μυαλό τη διατροφική επάρκεια του πληθυσμού. (Παρόμοια με την κυβέρνηση Μητσοτάκη) ταυτίζει την πράσινη μετάβαση με μια δαμόκλειο σπάθη πάνω από τον λαό, προκαλώντας εύλογες αντιδράσεις, οι οποίες επεκτείνονται από την Ολλανδία στην Πολωνία και την Ιταλία.

Στη χώρα μας, η κυβέρνηση της ΝΔ βλέπει την επικοινωνιακή εικόνα που της έχτισαν τα media της λίστας Πέτσα να καταρρέει κάτω από το βάρος της πραγματικότητας και τον λαό να έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη του από αυτή.

Στο ευρωκοινοβούλιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιμετώπισε τη σκληρή αλήθεια των push backs για την οποία ανθρωπιστικές οργανώσεις, δημοσιογράφοι και αγωνιστές φωνάζουν τόσο καιρό. Ο πρωθυπουργός διασύρει τη χώρα, δικαιώνοντας δυστυχώς το ΜέΡΑ25 που καταγγέλλει την ορμπανοποίησή της από το 2019.

Στο ελληνικό κοινοβούλιο οι αποικιοκρατικές συμβάσεις έρχονται, με διαδικασίες εξπρές, η μία μετά την άλλη. Το ξεπούλημα των ναυπηγείων Σκαραμαγκά στον Προκοπίου, όπου, όμοια με τη ΛΑΡΚΟ, οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως περιττό βάρος, το καζίνο στο Ελληνικό με την ανοχή και του ΣΥΡΙΖΑ, η επιδότηση της κερδοφορίας της ιδιωτικοποιημένης ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Όλα για τους ολιγάρχες.

Για τους πολίτες ακρίβεια και φτώχεια.

Στο ρεύμα, η κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής κρύβει μόνο την ενσωμάτωση των υπερκερδών στον κύριο λογαριασμό. Πως αλλιώς να γίνει, από τη στιγμή που η βασική αιτία της ακρίβειας στο ρεύμα, το Χρηματιστήριο Ενέργειας, που νομοθέτησε η κυβέρνηση Τσίπρα, ζει και βασιλεύει.

Στα αγροτικά καύσιμα, όπου η κυβέρνηση θα παρενέβαινε, οι αγρότες χαμογελούν πικρά βλέποντας στους λογαριασμούς τους αστρονομικές επιστροφές της τάξης των δέκα ευρώ. Όμως, η επισιτιστική κρίση που έρχεται εξαιτίας της αδυναμία τους να καλλιεργήσουν δε θα φέρει κανένα χαμόγελο.

Ο νόμος Χατζηδάκη αποδεικνύεται ότι κατάφερε να κάνει τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας ακόμα πιο άγρια, με την εργοδοτική αυθαιρεσία ανεξέλεγκτη. Η αντίδραση των εργαζομένων, είτε με τη μεγάλη παραίτηση στον τουρισμό, είτε με τις δυναμικές κινητοποιήσεις όπως αυτές στην e-food, δείχνει ότι η ουσιαστική αδράνεια των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών δε θα βρει μιμητές. Η μάχη ενάντια στην εργασιακή εκμετάλλευση θα είναι σκληρή και μαζική.

Σκληρή και μαζική πρέπει να είναι και η αντίδραση όλων απέναντι στην Υπουργό – οδοστρωτήρα της δημόσιας Παιδείας. Η υπουργός που μετέτρεψε τα ΑΕΙ σε πεδία μάχης, δεν ντράπηκε να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά κατά αγωνιζόμενων φοιτητ(ρι)ών με την κατηγορία του κακουργήματος (για πρώτη φορά στην ιστορία) επειδή έκαναν παράσταση διαμαρτυρίας! Θέλει να σπείρει τον φόβο και να γυρίσει, με ένα ακόμα νομοθετικό τερατούργημα που κατέθεσε, τα πανεπιστήμια στη μετεμφυλιακή εποχή. Ο στόχος προφανής σε όσους έχουν παρακολουθήσει τις αποκαλύψεις του φυλακισμένου συνοδοιπόρου μας Julian Assange σχετικά με τα σχέδια της αμερικάνικης Πρεσβείας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα: να απαξιωθεί έτι περαιτέρω το δημόσιο πανεπιστήμιο προς όφελος των ιδιωτικών κολλεγίων.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική της δεν μπορεί να έχει πλέον τη συναίνεση, ούτε την ανοχή του κόσμου, καταφεύγει ξανά στον προσφιλή της αυταρχισμό. Είτε με την αδιάλλακτη στάση απέναντι στο δίκαιο αίτημα του απεργού πείνας Γ. Μιχαηλίδη, είτε με τις προσαγωγές υγειονομικών που διαμαρτύρονταν ειρηνικά, η πρόθεση είναι να πουλήσει την εικόνα του σκληρού. Προσδοκά είτε να φοβίσει τον κόσμο, είτε να ικανοποιήσει εκείνα τα ακροατήρια που έχει με τέτοιο τρόπο γαλουχήσει με τα ΜΜΕ του εκφασισμού που επιδοτεί.

Σε αυτή τη φάση, είναι εξίσου σημαντικά δύο πράγματα:

  • Να είμαστε έτοιμοι και έτοιμες να ανταποκριθούμε σε μια πρόωρη εκλογική μάχη, παρόλο που ο αναξιόπιστος πρωθυπουργός αρνείται ότι τη σχεδιάζει.
  • Να εντείνουμε τις κινηματικές αντιστάσεις που θα φρενάρουν άμεσα την κυβερνητική επίθεση.

Το ΜέΡΑ25 έχει αποδείξει ότι υπάρχει, εντός και εκτός της Βουλής, όχι για να αφομοιώσει αλλά για να στηρίζει κινήματα, κινήσεις, συνδικάτα, πολιτικές οργανώσεις και τα κομμάτια της κοινωνίας που αγωνίζονται έντιμα για τη ρήξη με την εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, την πατριαρχία, την κλιματική καταστροφή.

Τη ρήξη με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, το καθεστώς ρατσιστικών διακρίσεων, τη στεγαστική και ενεργειακή επισφάλεια.

Τη ρήξη με τη συρρίκνωση των δημοκρατικών θεσμών και ελευθεριών καθώς και τη ρήξη με κάθε πτυχή αυτού που ονομάζουμε τεχνοφεουδαρχία.

Καλούμε όλες και όλους που αγωνιζόμαστε από κοινού, σε μόνιμη, ουσιαστική συστράτευση

  • Στους δρόμους, τις πλατείες, τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές, την ύπαιθρο και το διαδίκτυο, οπουδήποτε βρισκόμαστε με ενότητα και επιμονή, για να αλληλεπιδρούμε και να συντονιζόμαστε, για να φρενάρουμε τις καθεστωτικές επιθέσεις και να κερδίζουμε νίκες μαζί με την κοινωνία
  • Στην προεκλογική ζύμωση, με συμμετοχή στα ψηφοδέλτιά μας ώστε να εκπροσωπήσουν αυτόνομα τον δικό τους χώρο – με όποιον τρόπο θέλουν να μας προτείνουν.

Για μια ακόμα φορά καταθέτουμε το άμεσο πρόγραμμα ρήξης με την ολιγαρχία που αποτελεί το μίνιμουμ των μονομερών κινήσεων που πρέπει να γίνουν για να βγει η χώρα από το καθεστώς χρεοδουλοπαροικίας στο οποίο βρίσκεται εδώ και τουλάχιστον 13 χρόνια.

Καλούμε όλες και όλους που αντιλαμβάνονται ότι οι καιροί δε σηκώνουν άλλη μία μνημονιακή εναλλαγή, να στηρίξουν, να διαδώσουν και με τη συμβολή τους να εμπλουτίσουν το πρόγραμμα για την πρώτη φορά ρήξη:

  1. ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ: Πρώτο βήμα η Άμεση Κατάργηση Χρηματιστήριου Ενέργειας (που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ, και διαχειρίζεται η «Μητσοτάκης ΑΕ» με αποτέλεσμα την χονδρική τιμή να ορίζουν οι ολιγάρχες πάνω από το κόστος της πιο ακριβής κιλοβατώρας) με άμεση εισαγωγή διαφορετικών πλαφόν χονδρικής ανάλογα με το μέσο κόστος παραγωγής της κάθε μονάδας παραγωγής. Δεύτερο βήμα: Κοινωνικοποίηση ΔΕΔΔΗΕ, ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ και επανασύσταση Ενιαίας ΔΕΗ ως παραγωγό, μεταφορέα και πάροχο απο-εμπορευματοποιημένου ηλεκτρικού ρεύματος στο πλαίσιο μιας Ευρωπαϊκής Κοινωνικοποιημένης Ένωσης Πράσινης Ενέργειας.

  2. ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΦΠΑ & ΦΟΡΟΙ: Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή του Κατώτατου Μισθού με αναδρομική ισχύ από τις αρχές του 2021. Μείωση συντελεστών ΦΠΑ από 24% στο 15%, από 13% στο 6% και για λιπάσματα, βιβλία και πολιτιστικά αγαθά από 6% στο 0%. Μείωση φορολογικού συντελεστή μικρών επιχειρήσεων στο 10%, μεσαίων στο 20% αλλά και αύξηση για τις μεγάλες στο 30%. Κατάργηση όλων των προπληρωμών φόρων για τις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις. Κούρεμα χρεών & δανείων για τις ΜμΕ.

  3. ΣΤΕΓΗ: Άμεση κατάργηση «Ηρακλή». Προστασία πρώτης κατοικίας & ΜΜΕπιχ από δημόσιο φορέα κόκκινων δανείων («Οδυσσέας»). Ίδρυση Οργανισμού Κοινωνικής Στέγης, που δεν θα δανείζει ούτε θα πουλάει σπίτια αλλά θα παρέχει άρτιες, ανθρώπινες και οικολογικά δομημένες κοινωνικές κατοικίες σε νέες/ους και στα λαϊκά στρώματα.

  4. ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ-ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Καμία εξόρυξη, κανένας αγωγός, όλα τα ορυκτά καύσιμα να παραμείνουν στα έγκατα της γης. Παράλληλα, τεράστιο επενδυτικό πρόγραμμα: Κάθε Στέγη Ένα Φωτοβολταϊκό | Θαλάσσιες Ανεμογεννήτριες δημόσιας ιδιοκτησίας | Πρόγραμμα Ανακύκλωσης στην πηγή με αξιοποίηση βιομάζας | Πρόγραμμα εξοικονόμησης μέσω ενεργειακής αναβάθμισης κτιρίων|Η Ελλάδα το Μεσογειακό Κέντρο Παραγωγής & Διανομής Πράσινου Υδρογόνου.

  5. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ: Ούτε κρατισμός-κομματισμός, ούτε ιδιωτικοποίηση. Ο σχεδιασμός και έλεγχος της δημόσιας παιδείας, υγείας και ενημέρωσης στα χέρια Συμβουλίων Κληρωτών & Εκλεγμένων Πολιτών και η διοίκησή τους στα χέρια των εργαζόμενων σε αυτά.

  6. ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ & ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ: ΑΑΔΕ, ΕΛΣΤΑΤ, Υπερταμείο, ΤΧΣ περνούν στο ελληνικό κράτος (από την τρόικα) και κοινωνικοποιούνται μέσω: (Α) Λογοδοσίας σε Συμβούλια Κληρωτών & Εκλεγμένων Πολιτών, και (Β) Ορισμού διοικήσεων από τη νέα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

  7. ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ & ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΑΓΡΟΤΩΝ & ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ & START UPS: Ένταξη Υπερταμείου, ΤΑΙΠΕΔ, ΤΧΣ κλπ στην νέα ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ-ΑΓΡΟΤΙΚΗ-ΤΡΑΠΕΖΑ και δημιουργία του Συστήματος Δημοσιονομικών Συναλλαγών «Δήμητρα»

+1 -> Ανεξάρτητη Αδέσμευτη Εξωτερική Πολιτική

  • Πρόσκληση σε Διεθνή Περιφερειακή Συνδιάσκεψη σε Όλες τις Μεσογειακές Χώρες

  • Κατάργηση ορμητηρίων του στρατού, ναυτικού και αεροπορίας των ΗΠΑ

  • Απόσυρση από τον Άξονα Ισραήλ-Κύπρος-Αίγυπτος

  • Διεθνής Εκστρατεία για Νέο Κίνημα Αδέσμευτων

Σρι Λάνκα: 'Ολα τα κόμματα της αντιπολίτευσης συζητούν για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης (vid)

Τα πρωτοφανή γεγονότα στο Κολόμπο ήταν το αποτέλεσμα της κορύφωσης των διαδηλώσεων τριών και πλέον μηνών από τους απλούς πολίτες της Σρι Λάνκα κατά της κυβέρνησης, και ειδικότερα του Προέδρου Γκοταμπάγια Ρατζαπάκσα... 

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Σατζίθ Πρεμαντάσα (Sajith Premadasa), μαζί με αρκετούς βουλευτές, πραγματοποίησαν πορεία μέχρι την Πλατεία Ανεξαρτησίας στην καρδιά του Κολόμπο, φωνάζοντας συνθήματα όπως "Gota, go home"


Τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης της Σρι Λάνκα, μετά την χθεσινή κομματική συνάντηση, αναμένεται να συναινέσουν για τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης όλων των κομμάτων εν μέσω της άνευ προηγουμένου πολιτικής αναταραχής, καθώς ο πρόεδρος Γκοταμπάγια Ρατζαπάκσα (Gotabaya Rajapaksa) και ο πρωθυπουργός Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε (Ranil Wickremesinghe) εκδιώχθηκαν από τους  διαμαρτυρόμενους διαδηλωτές για η κακή διαχείριση της οικονομίας.

Μια άλλη συνάντηση των ηγετών εννέα κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Μετώπου Ελευθερίας, είχε προγραμματιστεί για σήμερα για να συζητηθεί η αναδυόμενη πολιτική κατάσταση.

Ο αντιπρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σρι Λάνκα, Βεερασουμάνα Βεερασίνχε, (Weerasumana Weerasinghe) είπε ότι θα υπάρξει μια μακρά συζήτηση για την κυβέρνηση όλων των κομμάτων.

Η Σρι Λάνκα, μια χώρα 22 εκατομμυρίων κατοίκων, βρίσκεται κάτω από μια άνευ προηγουμένου οικονομική αναταραχή, τη χειρότερη των τελευταίων επτά δεκαετιών, ακρωτηριασμένη από την έντονη έλλειψη συναλλάγματος που την έχει κάνει να δυσκολεύεται να πληρώσει για βασικές εισαγωγές καυσίμων και άλλων βασικών αγαθών .

Η χώρα αυτή, με μια οξεία κρίση σε ξένο συνάλλαγμα που οδήγησε σε χρεοκοπία εξωτερικού χρέους, είχε ανακοινώσει τον Απρίλιο ότι αναστέλλει την αποπληρωμή ξένου χρέους σχεδόν 7 δισ. δολαρίων που οφείλονται για φέτος από περίπου 25 δισ. δολάρια που λήγουν μέχρι το 2026. Το συνολικό εξωτερικό χρέος της Σρι Λάνκα ανέρχεται σε 51 δισ. USD.

Deutsche Welle: Σε ελεύθερη πτώση το ευρώ

Ο λόγος για τη συνεχή υποχώρηση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος είναι η εντεινόμενη ανησυχία για την ευρωπαϊκή οικονομία. Ιδιαίτερα ανησυχητικό για τις διεθνείς αγορές είναι το ενδεχόμενο να κλείσει η Ρωσία τη στρόφιγγα του φυσικού αερίου, με προφανείς συνέπειες για την οικονομία στη Γερμανία, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη. 

Το ευρώ υποχωρεί απέναντι στο δολάριο και σήμερα βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 20 ετών. Όλα δείχνουν ότι η απόλυτη ισοτιμία είναι θέμα χρόνου.

Ήταν Δεκέμβριος του 2002, όταν η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου είχε φτάσει στο ένα προς ένα, στην «απόλυτη ισοτιμία». Έκτοτε το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα ακολουθούσε ανοδική πορεία, με κάποιες διακυμάνσεις. Πριν από έναν χρόνο έφτασε στο 1,18 απέναντι στο δολάριο. Όμως την περασμένη Τετάρτη υποχώρησε στο 1,02. Οι ειδικοί θεωρούν ότι δεν αποκλείεται να ξαναδούμε σύντομα μία ισοτιμία 1:1. Τα χαμηλότερα επίπεδα απέναντι στο αμερικανικό νόμισμα είχε καταγράψει το ευρώ στις 5 Ιουλίου 2001 (0,8380 δολάρια).

Ο λόγος για τη συνεχή υποχώρηση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος είναι η εντεινόμενη ανησυχία για την ευρωπαϊκή οικονομία. Ιδιαίτερα ανησυχητικό για τις διεθνείς αγορές είναι το ενδεχόμενο να κλείσει η Ρωσία τη στρόφιγγα του φυσικού αερίου, με προφανείς συνέπειες για την οικονομία στη Γερμανία, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη. «Η κατάσταση είναι ακόμη ικανοποιητική, αλλά η ισορροπία είναι εύθραυστη» δηλώνει στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) ο Ούλριχ Λόϊχτμαν, αναλυτής συναλλάγματος της Commerzbank.

Η απόλυτη ισοτιμία ως πλεονέκτημα;

Ένα ασθενές νόμισμα μπορεί να έχει και πλεονεκτήματα, καθώς ενισχύει τις εξαγωγικές επιδόσεις της οικονομίας. Τα εγχώρια προϊόντα προσφέρονται πιο φτηνά στις αγορές του εξωτερικού, άρα ενισχύεται ο τζίρος των επιχειρήσεων που τα παράγουν. Ωστόσο, το πλεονέκτημα αυτό είναι σχετικό. Όπως επισημαίνει η Σόνια Μάρτεν, αναλύτρια συναλλάγματος στην DZ Bank, οι γερμανικές επιχειρήσεις επωφελούνται από ένα ασθενές ευρώ μόνο όταν οι ίδιες παράγουν τα προϊόντα τους εξ ολοκλήρου στη Γερμανία ή στην ευρωζώνη. «Εάν όμως για την παραγωγή των προϊόντων πρέπει να εισάγουν πρώτες ύλες ή άλλα προϊόντα από χώρες εκτός ΕΕ, τότε δεν βγαίνει ο λογαριασμός», λέει η Σόνια Μάρτεν, υπενθυμίζοντας μάλιστα ότι για την αγορά ενέργειας το νόμισμα αναφοράς είναι το αμερικανικό δολάριο και όχι το ευρώ.

Οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας ήταν και ο κύριος λόγος, για τον οποίο τον Ιούνιο το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών της Γερμανίας παρουσίασε έλλειμμα για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Συν τοις άλλοις οι υψηλές τιμές στην ενέργεια πυροδοτούν πληθωριστικές πιέσεις. Αυτό προφανώς δεν συνάδει με τους στόχους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EKT), η οποία προσπαθεί να καταπολεμήσει την ακρίβεια, ανεβάζοντας τα επιτόκια δανεισμού. Δεν θέλει όμως να αυξήσει τα επιτόκια με τόσο γρήγορο ρυθμό, ώστε να καταπνίξει τις προσπάθειες για οικονομική ανάπτυξη. «Μία δυνατότητα θα ήταν να παρέμβει στις αγορές μόνο φραστικά, σε ένα πρώτο στάδιο», λέει η Σόνια Μάρτεν. Η εμπειρία δείχνει όμως ότι σε μία τέτοια περίπτωση δραστηριοποιούνται κερδοσκόποι, τα στοιχήματα των οποίων μπορούν να ρίξουν την ισοτιμία του ευρώ μέσα σε λίγες ημέρες. Όσο για την πτωτική τάση των τελευταίων ημερών, η αναλύτρια της DZ Bank θεωρεί ότι οφείλεται «στη νευρικότητα των αγορών».

Φόβοι ύφεσης και στιςΗΠΑ

Για τον Μίχαελ Χάιζε, επικεφαλής οικονομολόγο της Allianz, η εξασθένηση του ευρώ σχετίζεται με τις εξελίξεις στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. «Η αμερικανική κεντρική τράπεζα Fed δίνει τον τόνο, καθώς έχει ήδη αρχίσει να ανεβάζει τα επιτόκια», λέει ο ίδιος. Είναι αυτός ο λόγος που συγκλίνουν και οι ισοτιμίες; Πάντως η Σόνια Μάρτεν εκτιμά ότι ενώ μέχρι πρότινος οι αναλυτές ανησυχούσαν για πιθανή ύφεση στις ΗΠΑ, τώρα ανησυχούν περισσότερο για την Ευρώπη. Άλλωστε, επισημαίνει, μία ενδεχόμενη ύφεση στις ΗΠΑ θα μεταφερθεί εκ των πραγμάτων και στη γηραιά ήπειρο.

Από την πλευρά του ο Μίχαελ Χάιζε, επικεφαλής οικονομολόγος του HQ Trust, ενός από τα μεγαλύτερα family offices της Γερμανίας, σημειώνει ότι οι αγορές αναμένουν πιο «προσεκτικά βήματα» από την πλευρά της Fed. Εάν η Τράπεζα της Φρανκφούρτης υλοποιήσει τις εξαγγελίες της και ανεβάσει τα επιτόκια τον Ιούλιο, εκτιμά ο ίδιος, ιδιαίτερα δε εάν το άλμα των επιτοκίων αποβεί τελικά μεγαλύτερο από τις μέχρι στιγμής εκτιμήσεις, τότε και η πορεία του ευρώ στις αγορές θα αρχίσει πάλι να ενισχύεται, προσεγγίζοντας τα 1,10 δολάρια, ίσως μάλιστα και ακόμη υψηλότερη τιμή. Ούτως ή άλλως η αγοραστική αξία του δολαρίου έχει «υπερεκτιμηθεί», υποστηρίζει ο Μίχαελ Χάιζε. Σύμφωνα με τον Ούλριχ Λόϊχτμαν της Commerzbank η ισοτιμία του ευρώ θα επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα, μόλις αρχίσει και πάλι η ροή φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Άλλωστε, εκτιμά ο ίδιος, «μία τόσο χαμηλή ισοτιμία του ευρώ είναι αδικαιολόγητη…»
Μπριγκίτε Σόλτες / Deutsche Welle

FT: «Το ΝΑΤΟ να προετοιμαστεί να διώξει την Τουρκία έστω και προσωρινά» - Επιστολή των Μαρκ Γουόλας και Μάντελεϊν Τζόελσον.


Ενισχύονται οι φωνές που καταγγέλλουν την πολιτική που ακολουθείται απέναντι στην Τουρκία με αιχμή και το παζάρι που επιχείρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε σχέση με τη Σουηδία και τη Φινλανδία, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ...

Επιστολή που δημοσιεύεται στους Financial Times, υπέγραψαν δύο υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι Μαρκ Γουόλας, και Μάντελεϊν Τζόελσον, στην οποία καταγγέλλουν τις διαπραγματεύσεις από πλευράς της Τουρκίας για την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, ενώ καλούν τη Συμμαχία να είναι έτοιμη να αποπέμψει την Τουρκία, προκειμένου να μην ενθαρρυνθεί περαιτέρω ο Ερντογάν.

Με αφορμή άρθρο του αρθρογράφου των Financial Times, Γκίντεον Ράχμαν, ο Μάρκ Γουάλας, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη και Γενικός Διευθυντής του Turkish Democracy Project με έδρα την Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ καθώς και η Μαντλίν Τζόελσον, εκτελεστική διευθύντρια της οργάνωσης αναφέρουν με επιστολή τους προς τους FT τους ότι η στρατηγική του ΝΑΤΟ απέναντι στις αξιώσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στην Βορειοατλαντική Συμμαχία είναι προβληματική, τονίζοντας ότι η Συμμαχία πρέπει να έτοιμη να εκδιώξει από τις τάξεις της την Τουρκία, έστω και προσωρινά.

Αναλυτικά η επιστολή τους που δημοσιεύθηκε στους Financial Times:

«Ο Γκίντεον Ράχμαν προτείνει ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να είναι έτοιμα να παζαρέψουν, όπως αποκαλείται, στο Μεγάλο Παζάρι της Κωνσταντινούπολης, αν θέλουν ο αυταρχικός πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να συμμορφωθεί με την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Ράχμαν προτείνει ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θα πρέπει να προσφέρουν οικονομική βοήθεια με αντάλλαγμα τη συνεργασία για το σκανδιναβικό ζήτημα.

Το πρόβλημα με αυτή τη στρατηγική, είναι ότι επιβραβεύει την κακή συμπεριφορά του Ερντογάν. «Θα τον ενθαρρύνει να πιέσει για περισσότερες παραχωρήσεις την επόμενη φορά που θα απαιτηθεί ομοφωνία για να αντιμετωπιστεί μια κρίση. Κάθε παραχώρηση που θα αποσπαστεί από τη συμμαχία θα αποτελεί μια διπλωματική νίκη του Ερντογάν και θα τον βοηθήσει να ενισχυθεί στο εσωτερικό της χώρας και να επανεκλεγεί του χρόνου.

Η αλήθεια είναι ότι το παζάρι λειτουργεί μόνο εάν προτίθεσαι και να αποχωρήσεις. Όσο ο Ερντογάν γνωρίζει ότι τα μέλη (του ΝΑΤΟ) είναι απρόθυμα να κάνουν το ύστατο βήμα και να εκδιώξουν την Τουρκία, ακόμα και προσωρινά, θα συνεχίσει να έχει το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις.

Τα μέλη του ΝΑΤΟ ήδη γνωρίζουν ότι ενώ η Τουρκία ανήκει στο ΝΑΤΟ, ο Ερντογάν δεν ανήκει. Πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να κάνουν το βήμα προς αυτό τον στόχο.

Εάν οι κανόνες του ΝΑΤΟ τροποποιηθούν για να επιτρέψουν την προσωρινή αναστολή της συμμετοχής κρατών μελών έως ότου οι ηγέτες τους ευθυγραμμιστούν ξανά με τις αρχές και τα συμφέροντα της συμμαχίας, τότε ο Ερντογάν θα αντιληφθεί την προοπτική των πραγματικών οικονομικών και στρατηγικών συνεπειών των ενεργειών του. Όπως ο ίδιος ο Ράχμαν επισημαίνει, το μποϊκοτάζ της Σαουδικής Αραβίας σε τουρκικά αγαθά και όχι μια προσφορά οικονομικής βοήθειας, ήταν που οδήγησε τον Ερντογάν να επιδιώκει ανανέωση των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία.

Εάν θέλετε να φύγετε από το Μεγάλο Παζάρι με μια δίκαιη τιμή, πρέπει πρώτα να γνωρίζετε που βρίσκονται οι έξοδοι».

Επιστολή 35 Αμερικανών βουλευτών στον Μπάιντεν: «Μην πουλήσεις F-16 στην Τουρκία»

Οι Αμερικανοί βουλευτές υποστηρίζουν ότι η πώληση προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών στην Τουρκία δεν θα προσφέρει κανένα κίνητρο στον Ερντογάν για να αλλάξει τη συμπεριφορά του και να μετατραπεί σε καλό σύμμαχο...

Οι 35 βουλευτές εκφράζουν την ανησυχία  τους για τη στάση που τηρεί ο Λευκός Οίκος, καθώς σημειώνεται ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ανταμείψει τον πρόεδρο Ερντογάν για την μη τήρηση των δεσμεύσεων της Τουρκίας τόσο προς τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και προς το ΝΑΤΟ...

Euronews 09/7/2022 - Τριάντα πέντε Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί βουλευτές υπογράφουν μια επιστολή που εστάλη προς τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, ζητώντας του να μην προχωρήσει στην πώληση νέων F-16 στην Τουρκία.

Την διακομματική επιστολή απέστειλε στον πρόεδρο των ΗΠΑ ο βουλευτής των Δημοκρατικών Φρανκ Παλόνε ο οποίος και την γνωστοποίησε με ανάρτησή του στο Twitter. Σε αυτή τονίζει πως «δεν πρέπει να υποστηρίξουμε τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις μέχρι να ληφθούν απτά μέτρα για να σταματήσουν οι αποσταθεροποιητικές ενέργειες του Ερντογάν και οι παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου».

 

Στην επιστολή εκφράζεται επίσης ανησυχία για τη στάση που τηρεί ο Λευκός Οίκος, καθώς σημειώνεται ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ανταμείψει τον πρόεδρο Ερντογάν για την μη τήρηση των δεσμεύσεων της Τουρκίας τόσο προς τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και προς το ΝΑΤΟ.

 «Ο Ερντογάν επιλέγει να βάζει το προσωπικό όφελος πάνω από το συλλογικό καλό των συμμάχων του. Η επιλογή του να εμποδίσει τη Φινλανδία και τη Σουηδία να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ μέχρι να λάβει παράλογες διαβεβαιώσεις καθιστά σαφές ότι δεν έχει κάνει τίποτα για να ενισχύσει το ΝΑΤΟ από τότε που η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πυροδότησε τη μεγαλύτερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει η συμμαχία εδώ και δεκαετίες», αναφέρουν οι βουλευτές στην επιστολή τους.

 «Το καθεστώς του (Ερντογάν) έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα τη στρατιωτική ισχύ του για να αποσταθεροποιήσει την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, τον Νότιο Καύκασο και τη Βόρεια Αφρική. Οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία και η Τουρκία έχουν χρησιμοποιήσει όπλα και εξαρτήματα αμερικανικής κατασκευής κατά τη διάρκεια αυτών των εισβολών για να διαπράξουν εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων βομβαρδισμών αμάχων και στόχων όπως νοσοκομεία και σχολεία στο Ιράκ, στη Συρία και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα για να παραβιάσουν την εδαφική ακεραιότητα συμμάχων και εταίρων του ΝΑΤΟ, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Αυτές δεν είναι ενέργειες ενός αφοσιωμένου και αξιόπιστου συμμάχου», συνεχίζει η επιστολή.

Με βάση τα παραπάνω, οι αμερικανοί βουλευτές υποστηρίζουν ότι η πώληση προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών στην Τουρκία δεν θα προσφέρει κανένα κίνητρο στον Ερντογάν για να αλλάξει τη συμπεριφορά του και να μετατραπεί σε καλό σύμμαχο. Μάλιστα, εκτιμούν ότι τα αμερικανικά όπλα που θα δοθούν στην Τουρκία ενδέχεται να οδηγήσουν σε περισσότερους θανάτους και καταστροφή στην ευρύτερη περιοχή.

Ακολουθεί η επιστολή των 35 βουλευτών στον Πρόεδρο  των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.

Νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ: Καθολική απόρριψη από την ακαδημαϊκή κοινότητα



    Κώστας Παπαγιάννης

ΑΥΓΗ 09/7/2022 - Η καθολική απόρριψη του νομοσχεδίου Κεραμέως για τα πανεπιστήμια από την ακαδημαϊκή κοινότητα αποτυπώθηκε και κατά την ακρόαση των φορέων στη Βουλή. Το σύνολο των εκπροσώπων του ακαδημαϊκού κόσμου τάχθηκε εναντίον του νομοσχεδίου και της φιλοσοφίας του, διαψεύδοντας την προσπάθεια της υπουργού Παιδείας να ισχυριστεί ότι οι διαφωνίες των ακαδημαϊκών περιορίζονται μόνο στο ζήτημα της εκλογής της διοίκησης των πανεπιστημίων. Η απόρριψη του νομοσχεδίου από την ακαδημαϊκή κοινότητα αποτυπώθηκε καθαρά, παρότι η Ν.Δ. φρόντισε να αποκλείσει τους φοιτητές από την ακρόαση. Την ίδια ώρα, βέβαια, ένα σημαντικό κομμάτι της συζήτησης αναλώθηκε στο θέμα της μονιμοποίησης των ιερέων, ζήτημα με καθαρά προεκλογικό ενδιαφέρον για τη Ν.Δ.

Οι εκπρόσωποι των πανεπιστημιακών εξέφρασαν την αντίθεσή τους στο νομοσχέδιο, ενώ αποδόμησαν τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης για διαβούλευση με τους φορείς. Κοινή συνισταμένη των περισσότερων τοποθετήσεων ήταν η κριτική στην απουσία ουσιαστικού διαλόγου της κυβέρνησης με την ακαδημαϊκή κοινότητα και η διαπίστωση ότι ελάχιστες μόνο από τις παρατηρήσεις τους ενσωματώθηκαν στο τελικό κείμενο του νομοσχεδίου.

«Τα Συμβούλια Διοίκησης συσσωρεύουν μεγάλη δύναμη στη λήψη αποφάσεων, ενώ δεν υπάρχει πρόνοια για θεσμικά αντίβαρα» τόνισε ο Βαγγέλης Διαμαντόπουλος, πρόεδρος της Συνόδου των Πρυτάνεων. Προειδοποίησε ότι «οι δυνατότητες διαπλοκής για τον έλεγχο της εκλογής πρύτανη αυξάνουν, καθώς στην πράξη τέσσερα εσωτερικά μέλη μπορούν να διαμορφώσουν σχετικά εύκολα τις συνθήκες για την εκλογή στο αξίωμα του πρύτανη ενός εξ αυτών», ενώ ξεκαθάρισε ότι «επί της ουσίας ελήφθη υπόψιν ένα εξαιρετικά μικρό μέρος των προτάσεων που κατατέθηκαν από τη Σύνοδο Πρυτάνεων».

Θέμα αντισυνταγματικότητας

«Υπάρχει μία καθολική αντίδραση από την ακαδημαϊκή κοινότητα στο προτεινόμενο νομοσχέδιο. Ένας νόμος, αν δεν έχει μια ευρεία συναίνεση, δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Στην ουσία, διαβούλευση δεν έγινε» υπογράμμισε και ο Γιάννης Νηματούδης, πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ, εκφράζοντας ανησυχία ότι ο εξαιρετικά συγκεντρωτικός τρόπος εκλογής του πρύτανη «θα οδηγήσει σε απίστευτη αύξηση της διαπλοκής».

Ο Γ. Νηματούδης επισήμανε ότι ήδη οι έγκριτοι συνταγματολόγοι Ξενοφώντας Κοντιάδης και Γιάννης Τασόπουλος έχουν προσφέρει γνωμοδοτήσεις στην ΠΟΣΔΕΠ ότι όντως υπάρχει ζήτημα αντισυνταγματικότητας ρυθμίσεων του νομοσχεδίου που θίγουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Θύμισε με νόημα ότι και το 2011, όταν ψηφιζόταν ο νόμος Διαμαντοπούλου, «οι καθηγητές Γεραπετρίτης και Βλαχόπουλος είχαν καταθέσει μια γνωμοδότηση, όπου αναφέρονταν στην αντισυνταγματικότητα των εξωτερικών μελών». Ο υπουργός Επικρατείας σήμερα Γιώργος Γεραπετρίτης τηρεί βέβαια για το ζήτημα αυτό σιγή ιχθύος.

Σε ιδιωτικές εταιρείες

Την καταψήφιση του νομοσχεδίου καθώς καταλύει το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων και εναρμονίζει το λειτουργικό πλαίσιο των ΑΕΙ με τους κανόνες ιδιωτικών ανωνύμων εταιρειών ζήτησε και η Ελένη Λουτράρη από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ειδικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού ΑΕΙ, θέτοντας παράλληλα το ζήτημα της επέκτασης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Η Νίκη Χρονοπούλου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, εξέφρασε την εξ ολοκλήρου διαφωνία της με το νομοσχέδιο, καθώς «ολοκληρώνει τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε αυτόνομες επιχειρηματικές μονάδες, απομακρύνοντάς τα ακόμα περισσότερο από τις μορφωτικές ανάγκες των φοιτητών», ενώ «επιτείνει και μονιμοποιεί τις ελαστικές σχέσεις εργασίας».

Την αδιαφορία του υπουργείου Παιδείας για τους κλάδους τους και τα προβλήματά τους εξέφρασαν και οι εκπρόσωποι του Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού και του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού. Την άρνηση του υπουργείου να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις τους κατήγγειλαν και οι εκπρόσωποι των Ερευνητικών Πανεπιστημιακών Ινστιτούτων.

Σκληρή ανακοίνωση ΔΑΠ Νομικής

Την αντίθεσή της στην κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων εξέφρασε και η ΔΑΠ Νομικής με μία ιδιαίτερα επικριτική για την ηγεσία της ΔΑΠ ανακοίνωση. Η ΔΑΠ Νομικής καταλόγισε στην πολιτική ανυπαρξία της ηγεσίας της ΔΑΠ την πρόσφατη ιστορική ήττα της παράταξης στις φοιτητικές εκλογές, ενώ έκανε λόγο για «ΔΑΠίτες που πούλησαν την ψυχή τους για μία θέση σε υπουργείο».

Η ΔΑΠ Νομικής υπογράμμισε ότι «το πανεπιστήμιο δεν πρέπει να είναι χώρος αποστειρωμένος και απομακρυσμένος από την κοινωνική πραγματικότητα, αλλά πεδίο γνώσης, ανταλλαγής ιδεών, διαλόγου και υγιούς πολιτικοποίησης», παρατηρώντας ότι «η θεσμοθέτηση φοιτητικών εκλογών με ενιαίο ψηφοδέλτιο αποτελεί ένα μέτρο βαθιά αναχρονιστικό».

Φίλης: Ελλάδα στραμμένη προς το παρελθόν

Η ακρόαση των φορέων κατέδειξε την «οριστική, κάθετη κι αμετάκλητη απόρριψη» του νομοσχεδίου Κεραμέως από την ακαδημαϊκή κοινότητα, υπογράμμισε ο Νίκος Φίλης επισημαίνοντας ότι το σύνολο των εκλεγμένων εκπροσώπων ήταν αντίθετο και ότι το νομοσχέδιο υπερασπίστηκαν μόνο εκπρόσωποι φορέων που διορίζονται από την υπουργό Παιδείας, όπως οι επικεφαλής της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης και του ΔΟΑΤΑΠ.

Ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία υπογράμμισε ότι η υπερεκπροσώπηση του εκκλησιαστικού θεσμού σε συνδυασμό με την απόλυτη έλλειψη εκπροσώπησης των φοιτητών στην ακρόαση φορέων «δείχνει μια Ελλάδα στραμμένη προς το παρελθόν». Ο Ν. Φίλης παρατήρησε ότι «δεν έχουμε πρόβλημα να πάρουν οργανικές θέσεις οι ιερείς, εργαζόμενοι είναι», σχολίασε όμως ότι η κυβέρνηση δεν έχει αντίστοιχη ευαισθησία για αύξηση των οργανικών θέσεων στην Υγεία, την Παιδεία και τη Δασοπυρόσβεση.

πηγή: Η ΑΥΓΗ

_________________________________________________________________________

O Κώστας Παπαγιάννης σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, εργάζεται στην εφημερίδα 'Η Αυγή' και από το 2012 καλύπτει το κοινοβουλευτικό και ελεύθερο πολιτικό ρεπορτάζ.

ΕΛΣΤΑΤ: Στο 12,1% εκτοξεύτηκε ο πληθωρισμός τον Ιούνιο, έναντι 11,3% τον Μάιο

Στο 12,1% διαμορφώθηκε ο πληθωρισμός τον Ιούνιο σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε πριν από λίγο η ΕΣΛΤΑΤ, έναντι 11,3% τον Μάιο.

Στο 12,1% διαμορφώθηκε ο πληθωρισμός τον Ιούνιο σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε πριν από λίγο η ΕΣΛΤΑΤ, έναντι 11,3% τον Μάιο. Εκρηκτικές είναι οι αυξήσεις στην ομάδα Στέγαση, στις Μεταφορές, στη Διατροφή κ.α.

«Έσπασε» το 12% ο πληθωρισμός, ρεκόρ που είχε καταγράψει το δεύτερο εξάμηνο του 1993. Η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε τα στοιχεία για τον Ιούνιο, σύμφωνα με τα οποία ο πληθωρισμός τον Ιούνιο ανήλθε σε 12,1%. Εκρηκτικές είναι οι αυξήσεις στις μετακινήσεις με αεροπλάνο και πλοίο και ακριβότερη κατά 27% η διαμονή σε ξενοδοχεία.

Στο 12,1% διαμορφώθηκε ο πληθωρισμός τον Ιούνιο σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε πριν από λίγο η ΕΣΛΤΑΤ, έναντι 11,3% τον Μάιο.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή τον Ιούνιο 2022, σε σύγκριση με τον Μάιο 2022, παρουσίασε αύξηση 1,6%.

Συγκεκριμένα η αύξηση του Δείκτη, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ προέρχεται από τις αυξήσεις στις παρακάτω κατηγορίες:
  • 12,6% στην ομάδα Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ψωμί και δημητριακά, κρέατα (γενικά), ψάρια (γενικά), γαλακτοκομικά και αυγά, έλαια και λίπη, νωπά φρούτα, λαχανικά (γενικά), ζάχαρη-σοκολάτες-γλυκά-παγωτά, λοιπά τρόφιμα, καφέ-κακάο-τσάι, μεταλλικό νερό-αναψυκτικά-χυμούς φρούτων.
  • 0,9% στην ομάδα Αλκοολούχα ποτά και καπνός, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στα αλκοολούχα ποτά (μη σερβιριζόμενα).
  • 4,6% στην ομάδα Ένδυση και υπόδηση, λόγω αύξησης των τιμών στα είδη ένδυσης και υπόδησης.
  • 31,5% στην ομάδα Στέγαση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ενοίκια κατοικιών, είδη επισκευής και συντήρησης κατοικίας, ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης, στερεά καύσιμα.
  • 6,5% στην ομάδα Διαρκή αγαθά-Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: έπιπλα και διακοσμητικά είδη, οικιακές συσκευές και επισκευές, υαλικά-επιτραπέζια σκεύη και σκεύη οικιακής χρήσης, είδη άμεσης κατανάλωσης νοικοκυριού, οικιακές υπηρεσίες.
  • 0,6% στην ομάδα Υγεία, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ιατρικά προϊόντα, ιατρικές, οδοντιατρικές και παραϊατρικές υπηρεσίες, νοσοκομεία και κλινικές. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών στα φαρμακευτικά προϊόντα.
  • 25,0% στην ομάδα Μεταφορές, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: καινούργια αυτοκίνητα, μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, ανταλλακτικά και αξεσουάρ αυτοκινήτου, καύσιμα και λιπαντικά, συντήρηση και επισκευή εξοπλισμού προσωπικής μεταφοράς, μεταφορά επιβατών με ταξί, εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με αεροπλάνο, εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με πλοίο.
  • 1,7% στην ομάδα Αναψυχή-Πολιτιστικές δραστηριότητες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: διαρκή αγαθά αναψυχής και πολιτισμού, μικρά είδη αναψυχής-άνθη-κατοικίδια ζώα, κινηματογράφους-θέατρα, γραφική ύλη και υλικά σχεδίασης, πακέτο διακοπών. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών σε: οπτικοακουστικό εξοπλισμό-υπολογιστές-επισκευές, βιβλία.
  • 0,9% στην ομάδα Εκπαίδευση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στα δίδακτρα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
  • 6,5% στην ομάδα Ξενοδοχεία-Καφέ-Εστιατόρια, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: εστιατόρια-ζαχαροπλαστεία-καφενεία, ξενοδοχεία-μοτέλ-πανδοχεία.
  • 2,3% στην ομάδα 'Αλλα αγαθά και υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στα άλλα είδη ατομικής φροντίδας

Ο μοναδικός κλάδος που καταγράφεται υποχώρηση στις τιμές είναι αυτός των τηλεπικοινωνιών με πτώση 2,3%.

Τα παγκόσμια ποσοστά πείνας αυξήθηκαν στα 828 εκατομμύρια το 2021, σύμφωνα με τον ΟΗΕ

Ένας στους 10 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο αντιμετώπισε την πείνα το 2021, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη.

Η έκθεση, που εκπονήθηκε από κοινού από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων, τη UNICEF, το Διεθνές Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, διαπίστωσε ότι μεταξύ 702 και 828 εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν από πείνα πέρυσι. Αυτό είναι τουλάχιστον 50 εκατομμύρια περισσότερο από το προηγούμενο έτος, υποδηλώνοντας ότι οι προσπάθειες για την εξάλειψη της πείνας και του υποσιτισμού υποχωρούν.

Ο αριθμός των ανθρώπων που είχαν επισιτιστική ανασφάλεια, που σημαίνει ότι δεν είχαν τακτική πρόσβαση σε θρεπτικά τρόφιμα που απαιτούνται για να ζήσουν μια υγιεινή ζωή, αυξήθηκε σε περίπου 2,3 δισεκατομμύρια το 2021350 εκατομμύρια περισσότερα από ό,τι πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19Από αυτούς, σχεδόν 924 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετώπισαν σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια, που σημαίνει ότι έχουν ξεμείνει από τρόφιμα κάποια στιγμή μέσα στο έτος ή έχουν μείνει χωρίς φαγητό για μια ημέρα ή περισσότερο — μια αύξηση 207 εκατομμυρίων σε δύο χρόνια.

Το χάσμα μεταξύ των φύλων μεταξύ ανδρών και γυναικών που πλήττονται από την πείνα έχει επίσης αυξηθεί, σύμφωνα με την έκθεση, με την πείνα να είναι πιο διαδεδομένη στις γυναίκες παρά στους άνδρες.

Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Επισιτιστικού ΠρογράμματοςΝτέιβιντ Μπίσλι, προειδοποίησε ότι ο αριθμός των ανθρώπων που πεινούν θα μπορούσε να αυξηθεί ακόμη περισσότερο το 2022, εν μέρει λόγω των επιπτώσεων του πολέμου στην Ουκρανία στις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού και στις τιμές των τροφίμων. «Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος αυτοί οι αριθμοί να αυξηθούν ακόμη περισσότερο τους επόμενους μήνες», είπε σε δήλωσή του. «Οι παγκόσμιες αυξήσεις των τιμών στα τρόφιμα, τα καύσιμα και τα λιπάσματα που βλέπουμε ως αποτέλεσμα της κρίσης στην Ουκρανία απειλούν να ωθήσουν χώρες σε όλο τον κόσμο σε λιμό».

Η έκθεση απαριθμούσε τις συγκρούσεις, τα ακραία κλίματα και τα οικονομικά σοκ ως τους κύριους παράγοντες πίσω από την τελευταία αύξηση της επισιτιστικής ανασφάλειας και του υποσιτισμού. Προσβλέποντας στο μέλλον, οι συντάκτες της έκθεσης είπαν ότι ο κόσμος «πρέπει να αναλάβει πιο τολμηρή δράση για να οικοδομήσει ανθεκτικότητα έναντι μελλοντικών κραδασμών» αλλά προειδοποίησαν ότι το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξης για τα τρόφιμα και τη γεωργία που υπάρχει αυτή τη στιγμή «δεν ευθυγραμμίζεται με τον στόχο της προώθησης της υγιεινής διατροφής και σε πολλές περιπτώσεις είναι στην πραγματικότητα υπονομεύοντας ακούσια τα αποτελέσματα της επισιτιστικής ασφάλειας και της διατροφής».

Χωρίς σοβαρή δράση, ανέφερε η έκθεση, ο αριθμός των ανθρώπων που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την πείνα το 2030 - την ημερομηνία κατά την οποία ο ΟΗΕ στοχεύει να επιτύχει μηδενική πείνα ως μέρος της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη - θα είναι 670 εκατομμύρια, ή το 8 τοις εκατό του κόσμου. πληθυσμού, ο οποίος είναι ίδιος με το 2015 όταν ξεκίνησε η ατζέντα του 2030.

politico.eu

Αλέξης Τσίπρας στο 26ο συνέδριο του Economist: «Προϋπόθεση η πολιτική αλλαγή για να βρει η χώρα τον βηματισμό της» (vid)

H εθνικοποίηση της Γαλλικής εταιρείας ηλεκτρισμού EDF, που ανακοινώθηκε χθες, είναι το πιο ισχυρό παράδειγμα σε αυτή την κατεύθυνση, και δείχνει μια τάση απολύτως ξένη με πρακτικές της ελληνικής κυβέρνησης...

 Το μήνυμα της πολιτικής αλλαγής για να μπορέσει η Ελλάδα να βρει το βηματισμό της έστειλε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο συνέδριο του Economist, τονίζοντας ότι η χώρα έχει ανάγκη από μία κυβέρνηση με πολιτική βούληση να συγκρουστεί με συμφέροντα.

Η χώρα χρειάζεται μια προοδευτική κυβέρνηση για να ξαναβρεί το βηματισμό της και να συνεισφέρει στο βαθμό που της αναλογεί σε μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας και προοπτικής για κάθε πολίτη, τόνισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία μιλώντας στο συνέδριο του Economist.

Η έκρηξη τιμών στα βασικά αγαθά, τα τρόφιμα και το ενεργειακό κόστος φέρνει την ανθρωπότητα ενώπιον νέων μαζικών αντιδράσεων από τις κοινωνίες, που πολύ εύστοχα τις περιγράφει σε πρόσφατο άρθρο του ο Economist ως "Hungry and Angry": «Πεινασμένες και οργισμένες».

Στην τρομακτική εικόνα των ανισοτήτων μέχρι χθες, έρχονται σήμερα να προστεθούν δύο επιπλέον παράγοντες: η κρίση της ακρίβειας και του πληθωρισμού και ο πόλεμος στην ευρύτερη γειτονιά μας. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η σύγκρουσή της με τη Δύση.

Η Ευρώπη βιώνει τις επιπτώσεις εντονότερα από ό,τι ο υπόλοιπος αναπτυγμένος κόσμος, πληρώνοντας το έλλειμμα ηγεσίας και την αδυναμία χάραξης μιας αυτόνομης πορείας διαχρονικά.

Στην κρίση που ξεκίνησε το 2008, τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες.

Σήμερα, στη θέση των τραπεζών είναι οι εταιρείες του κλάδου της ενέργειας στην Ευρώπη.

Η εθνικοποίηση της Γαλλικής εταιρείας ηλεκτρισμού EDF, που ανακοινώθηκε χθες, είναι το πιο ισχυρό παράδειγμα σε αυτή την κατεύθυνση, και δείχνει μια τάση απολύτως ξένη με πρακτικές της ελληνικής κυβέρνησης, που σε καιρό ενεργειακής κρίσης επέλεξε την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, στερώντας από το κράτος το βασικό εργαλείο για τη διαχείριση της ενεργειακής κρίσης, με γνώμονα την κοινή ωφέλεια.

Το 2015 στην Ελλάδα, η απελθούσα κυβέρνηση μάς άφησε άδεια ταμεία, ουσιαστικά εκτός προγράμματος -αφού δεν είχε κλείσει την πέμπτη αξιολόγηση- και με περίπου 21 δισ. ευρώ πληρωμές για το χρέος μέσα στο έτος.

Το 2019 η νέα κυβέρνηση είχε, ανάμεσα σε άλλα πλεονεκτήματα, ένα μαξιλάρι ρευστότητας 37 δισ. ευρώ και ρυθμισμένο χρέος.

Φοβάμαι ότι σήμερα αποτελεί κυρίαρχη πολιτική τάση στην Ευρώπη ο σχεδιασμός να μη γίνεται με το βλέμμα στο μέλλον. Κυριαρχεί η τάση να κλοτσάμε πάντα το τενεκεδάκι λίγο παρακάτω.

Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να στρίψουμε επειγόντως το τιμόνι σε άλλη κατεύθυνση.

Χρειάζονται κυβερνήσεις με το βλέμμα στραμμένο όχι στο πολιτικό κόστος, αλλά στις ανάγκες της κοινωνίας και στο αύριο, χρειάζονται θαρραλέες επιλογές και τομές.

Να αλλάξουμε πορεία στον αναπτυξιακό μας σχεδιασμό, να μετασχηματίσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο.

Προϋπόθεση είναι η πολιτική αλλαγή, για να μπορέσει η Ελλάδα να βρει το βηματισμό της και να συνεισφέρει στο βαθμό που της αναλογεί, σε μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική, που θα δώσει ξανά ασφάλεια και προοπτική σε κάθε πολίτης της Ένωσής μας.

 

 

Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο 26ο συνέδριο του Economist

«Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη πρόσκληση να βρεθώ για άλλη μια χρονιά στο βήμα του ομιλητή στο συνέδριο του Economist.

Και επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την παρέμβαση μου, από τον προβληματισμό που θέτει ένα από τα κεντρικά άρθρα του, αυτής της εβδομάδας.

Κυρίως από τη διαπίστωση ότι η έκρηξη των τιμών στα βασικά αγαθά, τα τρόφιμα και η αύξηση του ενεργειακού κόστους, φέρνει την ανθρωπότητα ενώπιον νέων μαζικών αντιδράσεων από τις κοινωνίες, που πολύ εύστοχα ο αρθρογράφος τις περιγράφει ως κοινωνίες πεινασμένες και οργισμένες (hungry and angry).

Αυτό νομίζω είναι το βασικό που πρέπει να αντιληφθούμε όλοι σήμερα, ανεξάρτητα από ποια ιδεολογική αφετηρία ξεκινάμε. Βρισκόμαστε μπροστά ή μέσα, καλύτερα, σε ένα καζάνι που βράζει, ίσως σε διαφορετικές θερμοκρασίες στις διάφορες περιοχές του κόσμου, αλλά σίγουρα σ’ ένα καζάνι που βράζει από τις ίδιες αιτίας.

Έχω πολλές φορές αναφερθεί στα δύο κρίσιμα ερωτήματα, ζωής και θανάτου θα τα χαρακτήριζα, που κυριαρχούν σε όλο τον κόσμο. Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα: πώς θα ανασχέσουμε την κλιματική κρίση. Και το δεύτερο: πώς θα ανασχέσουμε τις συνέπειες του οικονομικού μοντέλου των τελευταίων δεκαετιών. Ερωτήματα που η πανδημία έφερε στην επιφάνεια με τραγικό τρόπο.

Η κλιματική κρίση διαβρώνει ήδη το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, οι φυσικές καταστροφές πολλαπλασιάζονται και η ανθρωπότητα καθυστερεί επικίνδυνα την πράσινη μετάβαση, ενώ οι ανισότητες διαρκώς διευρύνονται.

Ταυτόχρονα, το μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας είναι πλέον τόσο εξωφρενικά άδικο, που είναι απολύτως ανεδαφικό να θεωρεί κάποιος ότι μπορεί να είναι βιώσιμο. Σε έναν κόσμο που το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού, κατέχει το 76% του παγκόσμιου πλούτου, σύμφωνα με το World In Equality Report για το 2021, το τελευταίο που θα μπορούσαμε να περιμένουμε είναι σταθερότητα και συνοχή.

Η πανδημία ήρθε να κάνει ακόμα πιο δραματικό αυτό το χάσμα των ανισοτήτων. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ η παγκόσμια οικονομία πηγαίνει από την ύφεση των lockdowns στον πληθωρισμό του σήμερα, 573 νέοι δισεκατομμυριούχοι έχουν προστεθεί στη σχετική λίστα των πιο πλούσιων ανθρώπων του κόσμου από το 2020, σύμφωνα με τη μελέτη της OXFAM.

Πιστεύει αλήθεια κανείς ότι αυτή η ξέφρενη πορεία προς τις ανισότητες και προς την κατάφωρη κοινωνική αδικία, καθιστά τον κόσμο μας ασφαλέστερο, τον καθιστά βιώσιμο; Μήπως ήρθε η στιγμή να μπει ένα τέρμα στις αυταπάτες για τον αυτόματο πιλότο της αγοράς; Ένα τέρμα, ένα τέλος στο αλόγιστο κυνήγι του κέρδους που αγνοεί τη συνθήκη της κοινωνικής συνοχής, ακόμα θα έλεγα, τη συνθήκη της παγκόσμιας σταθερότητας;

Σε αυτή τη τρομακτική εικόνα των ανισοτήτων μέχρι χθες, σ’ αυτήν που μόλις τώρα σας περιέγραψα, αλλά μέχρι χτες, έρχονται σήμερα να προστεθούν δύο επιπλέον παράγοντες, που αναμένεται να διευρύνουν ακόμη περισσότερο τις ανισότητες και να επιβαρύνουν περαιτέρω το οικονομικό και πολιτικό κλίμα.

Πρώτον η κρίση της ακρίβειας και του πληθωρισμού που μετά από δεκαετίες επανεμφανίζονται, αυτή τη φορά με ιδιαίτερα έντονο τρόπο. Οφείλονται κυρίως σε ανισορροπίες, τόσο στην προσφορά, όσο και στη ζήτηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας και αναδεικνύουν αδυναμίες του τρόπου που έχει οργανωθεί η οικονομία στο πλαίσιο των παγκοσμιοποιημένων αλυσίδων αξίας.

Και φυσικά στην αναντίστοιχη με το επείγον της περιόδου πορεία της πράσινης μετάβασης. Αυτά όλα έφεραν ιδιαίτερα την Ευρώπη μπροστά στο φάσμα της ενεργειακής ανασφάλειας και της συνεπαγόμενης πληθωριστικής έκρηξης.

Κι αν ο πρώτος παράγοντας ήταν ο πληθωρισμός και η ακρίβεια για τους λόγους που ανέφερα, ο δεύτερος που διευρύνει τις ανισότητες και επιβαρύνει το πολιτικό κλίμα και το οικονομικό είναι ο πόλεμος στην ευρύτερη γειτονιά μας.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, πέρα και έξω από κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και η σύγκρουση που επέλεξε με τη Δύση, ρίχνει λάδι στη φωτιά της κοινωνικής συνοχής, της σταθερότητας, της ακρίβειας και δίνει σε όλους να καταλάβουν ότι όχι μόνο δεν βρισκόμαστε μπροστά στο «τέλος της ιστορίας», αλλά βρισκόμαστε μπροστά στον εφιάλτη ακόμη κι ενός πυρηνικού πολέμου. Και χρειάζεται όλοι να επαγρυπνούμε και να αγωνιστούμε για κάτι που τις τελευταίες δεκαετίες τουλάχιστον θεωρούσαμε δεδομένο, δηλαδή έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Ο δε οικονομικός πόλεμος, δίπλα σε αυτό τον πόλεμο των όπλων, τον πραγματικό πόλεμο, έχει οδηγήσει ήδη σε μια πρωτοφανή ενεργειακή κρίση και, πολύ φοβάμαι, σύντομα και σε επισιτιστική κρίση.

Η Ευρώπη βιώνει τις επιπτώσεις εντονότερα από ό,τι ο υπόλοιπος αναπτυγμένος κόσμος, πληρώνοντας -ας μου επιτραπεί αυτή η κρίση- το έλλειμμα ηγεσίας και την αδυναμία χάραξης μιας αυτόνομης πορείας διαχρονικά.

Εξαρτημένη ενεργειακά από τη Ρωσία και εγκλωβισμένη ιδεολογικά σε αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές, αντιμετωπίζει την εκτόξευση του κόστους ενέργειας και έναν υψηλό πληθωρισμό που απειλεί ευθέως ξανά τόσο την κοινωνική συνοχή, όσο και τη δημοσιονομική ισορροπία.

Είναι δυστυχώς πολύ γνώριμη και πολύ πρόσφατη σε εμάς εδώ στην Ελλάδα η συνθήκη αυτού του αδιεξόδου. Στην κρίση που ξεκίνησε το 2008, τα κράτη αποφάσισαν να σώσουν τις τράπεζες.

Σήμερα στη θέση των τραπεζών είναι οι εταιρίες του κλάδου της ενέργειας στην Ευρώπη, που μέσα σε λίγα χρόνια, βλέπουν τα business plans να καταρρέουν και ανταγωνίζονται για πολύ μικρότερα αποθέματα σε τετραπλάσιες και πενταπλάσιες τιμές από τα συμβόλαια που είχαν συνάψει για την παροχή ρωσικού αερίου. Και τα κράτη επεμβαίνουν πλέον υπό το φόβο της κατάρρευσης αυτών των εταιριών, για να διασφαλίσουν το δημόσιο συμφέρον και την ενεργειακή ασφάλεια τους.

Η εθνικοποίηση της Γαλλικής EDF, της εταιρείας ηλεκτρισμού, που ανακοινώθηκε χθες, είναι το πιο ισχυρό παράδειγμα σε αυτή την κατεύθυνση. Και δείχνει μια τάση απολύτως ξένη με πρακτικές της ελληνικής κυβέρνησης, που σε καιρό ενεργειακής κρίσης επέλεξε το αντίθετο, την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, στερώντας από το κράτος το βασικό εργαλείο παρέμβασης για τη διαχείριση της ενεργειακής κρίσης, με γνώμονα και σκοπό την κοινή ωφέλεια.

Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα πολύ οριακό σημείο για την Ευρώπη.

Το χθεσινό χαμηλό εικοσαετίας του ευρώ έναντι του δολαρίου ήταν ένα σοκ. Και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση για το πόσο λάθος έχει κινηθεί η ήπειρός μας σε αυτούς τους πολύ απαιτητικούς και δύσκολους καιρούς. Και η εξέλιξη αυτή επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κρίση του πληθωρισμού στην Ευρώπη.

Τη δύσκολη αυτή κατάσταση ήρθε να επιβαρύνει η πρακτική αντιμετώπισης της κρίσης στην Ουκρανία και της επέμβασης της Ρωσίας εκεί. Το λέω αυτό διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι υποστηρίξαμε, και ορθώς, τις κυρώσεις, σταθήκαμε δίπλα και θα στεκόμαστε δίπλα στον ουκρανικό λαό που δοκιμάζεται από μια βάρβαρη επίθεση.

Όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν είχαμε προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο. Ότι η Ευρώπη είναι ενεργειακά εξαρτημένη από τα ρωσικά αποθέματα αερίου και όταν βάζεις κυρώσεις, υποτίθεται ότι τις βάζεις για να πιέζουν και να τιμωρούν τον εισβολέα, όχι για να καταλήγουν να πλήττουν αυτόν που τις θεσπίζει. Διότι οι κυρώσεις είναι αποτελεσματικές όταν πιέζουν και δουλεύουν υπέρ της εξεύρεσης διεξόδου.

Αντί όμως ταυτόχρονα με τις κυρώσεις να εξαντλούμε και όλα τα διπλωματικά περιθώρια με στόχο την ειρήνη και την ασφάλεια, φοβάμαι ότι αποδεχτήκαμε μια λογική επ’ αόριστον συμμετοχής σε έναν πόλεμο με οικονομικά μέσα, πυροβολώντας -σύμφωνα, με μια εύστοχη διατύπωση-και τα δικά μας πόδια.

Αυτές οι επιλογές κοστίζουν ακριβά. Και κοστίζουν διότι είναι κινήσεις αντίδρασης, όχι ενέργειες προσχεδιασμένης δράσης. Η Ευρώπη δυστυχώς σήμερα δεν οργανώνει, δεν σχεδιάζει και δεν εκπονεί μια συντεταγμένη στρατηγική που θα την καταστήσει ασφαλή στις κρίσεις και τις αναταράξεις, στον ασταθή και πολυπολικό μας κόσμο.

Επιτρέψτε μου εδώ να σας δώσω δύο παραδείγματα για το τι εννοώ σχέδιο και στρατηγική με το βλέμμα στο μέλλον.

Το 2015 στην Ελλάδα, η απελθούσα κυβέρνηση μάς άφησε με άδεια ταμεία, ουσιαστικά εκτός προγράμματος αφού δεν είχε κλείσει την τελευταία τότε αξιολόγηση και με περίπου 21 δισ. πληρωμές για το χρέος μας μέσα στο τρέχον έτος.

Το 2019 η νέα κυβέρνηση είχε, ανάμεσα σε άλλα πλεονεκτήματα, το μαξιλάρι ρευστότητας με 37 δισ. και απολύτως ρυθμισμένο το χρέος. Έχει γίνει πολύ κουβέντα γι` αυτό το μαξιλάρι ασφάλειας, αλλά έχει γίνει λιγότερη για τις συνέπειες του έργου μας στο πεδίο του χρέους.

Μια συνέπεια που δεν έχει αναδειχτεί όσο της αξίζει, είναι ότι πια μεγάλο μέρος του χρέους έχει σταθερό, και πολύ χαμηλό επιτόκιο, κλειδωμένο στο 1%. Με ένα συντηρητικό υπολογισμό, αυτό αφορά περίπου το 75% του συνολικού μας χρέους για μέσο όρο 20 χρόνια. Αν έχουμε ορίζοντα τα επόμενα 5 ως 7 χρόνια, αυτό το ποσοστό ανεβαίνει πάνω από 90% του χρέους μας.

Οι χρηματοδοτικές μας ανάγκες μέχρι το 2033 διακυμαίνονται από 5 δισ. το χρόνο στις καλές χρονιές μέχρι 8-9 δισ. στις χειρότερες. Έχουμε δηλαδή πολύ χαμηλές αποπληρωμές, αριθμός που ελάχιστα αλλάζει και σε κάθε περίπτωση είναι πολύ χαμηλότερος από το 21 δισ. είχαμε να πληρώσουμε το ’15 με άδεια Ταμεία.

Γιατί τα θυμάμαι τώρα αυτά; Τα θυμάμαι για να πω ότι εμείς δεν σκεφτήκαμε τότε μονάχα την τρέχουσα περίοδο, αλλά ότι θελήσαμε να διασφαλίσουμε το άμεσο μέλλον της χώρας. Δουλέψαμε με ορίζοντα μακροπρόθεσμο. Όχι με ορίζοντα τη δική μας θητεία στη διακυβέρνηση, δεν μας ένοιαζε μόνο να εξαργυρώσουμε επικοινωνιακά την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια. Μας ενδιέφερε και δώσαμε μάχη για μια βιώσιμη έξοδο.

Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα τώρα, αρκετά χρόνια μετά, στη σημερινή συγκυρία που όχι μόνο οι αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και χώρες όπως η Ιταλία αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα με τις αποφάσεις της Fed για αυξήσεις επιτοκίων και σταδιακή μείωση της νομισματικής χαλάρωσης και οι πιο πολλοί οικονομολόγοι προβλέπουν μια ανοδική πορεία των επιτοκίων τα επόμενα χρόνια.

Ακόμα και ο φόβος στην Ευρωζώνη για τον κατακερματισμό των κρατικών ομολόγων, δηλαδή υψηλά επιτόκια για τον Νότο, χαμηλά για τον Βορρά, που προσπαθεί να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν επηρεάζει πλέον ιδιαίτερα τη χώρα μας. Ακριβώς διότι υπήρξε αυτή η ρύθμιση.

Αντιθέτως, για εμάς οι σταθερές και υπολογίσιμες, χρηματοδοτικές ανάγκες ελευθερώνουν πόρους για κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές. Με σωστές πολιτικές, λοιπόν, μπορεί να κρατηθεί ο μεγάλος όγκος του ελληνικού χρέους αλλά να μειώνεται ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ, μέσω της ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει καθαρός διάδρομος για την ανάπτυξη.

Κι αν το ένα παράδειγμα μιας πολιτικής δράσης και πράξης με μακροπρόθεσμο ορίζοντα ήταν η ρύθμιση του χρέους, το δεύτερο παράδειγμα, ήταν η Συμφωνία των Πρεσπών.

Διαβλέποντας τους κινδύνους της αστάθειας στην ευρύτερη γειτονιά μας, λαμβάνοντας υπόψη το γενικότερο πλαίσιο των ανταγωνισμών σε μία ζωτικής γεωστρατηγικά σημασίας περιοχή της Ευρώπης, λάβαμε μια δύσκολη αλλά ιστορική απόφαση για την ειρήνη και τη συνεργασία, που σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, και με τον πόλεμο να σοβεί σε ευρωπαϊκό έδαφος, αναδεικνύεται ακόμα πιο σημαντική απ’ όσο νομίζαμε.

Γνωρίζαμε τότε το πολιτικό κόστος, γνωρίζαμε τη συκοφαντία και το όργιο λάσπης και συκοφαντίας στο οποίο θα μπορούσαν να φτάσουν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι και η συγκοινωνούσα με αυτόν ακροδεξιά στην Ελλάδα. Όμως, ξέρετε, είχε πολύ μεγάλη σημασία για εμάς να θωρακίσουμε τα συμφέροντα της χώρας και να αποκαταστήσουμε τον ρόλο της ως πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή, για να μην παίζουν παιχνίδια στα βόρεια σύνορά μας τρίτες δυνάμεις όπως η Τουρκία και η Ρωσία.

Και φανταστείτε σε τι δύσκολη θέση θα βρισκόταν οποιαδήποτε κυβέρνηση αν θα αναγκαζόταν ή θα δεχόταν πιέσεις να συμφωνήσει για την ένταξη στο ΝΑΤΟ της γειτονικής μας χώρας, της Βόρειας Μακεδονίας αν δεν είχαμε κάνει τη συμφωνία με το συνταγματικό της όνομα.

Τα υπενθυμίζω αυτά γιατί φοβάμαι ότι σήμερα αποτελεί κυρίαρχη πολιτική τάση στην Ευρώπη ολόκληρη, ο σχεδιασμός να μη γίνεται με το βλέμμα στο μέλλον. Κυριαρχεί η τάση να κλωτσάμε πάντα το τενεκεδάκι λίγο παρακάτω στο δρόμο. Και κάπως έτσι έχουμε φτάσει στα σημερινά αδιέξοδα.

Σήμερα, λοιπόν, και μπροστά σε αυτά τα αδιέξοδα, φοβάμαι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να στρίψουμε επειγόντως το τιμόνι σε άλλη κατεύθυνση.

Πρώτα από όλα για το πολύ επείγον, δηλαδή για τον τερματισμό του πολέμου, τον τερματισμό της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και τον περιορισμό των συνεπειών της ενεργειακής κρίσης.

Αλλά και για το αύριο, δηλαδή την οχύρωση απέναντι σε ένα νέο ενδεχόμενο δημοσιονομικό κραχ, την αποκατάσταση της ενεργειακής ασφάλειας, την επιτάχυνση της δίκαιης πράσινης μετάβασης, τη διεύρυνση των πόρων και των πολιτικών που ενισχύουν την κοινωνική συνοχή.

Σε αυτό το πνεύμα, θέλω να τονίσω ότι θεωρώ πολύ σημαντική, πολύ θετική την επίσκεψη των τριών αρχηγών κυβερνήσεων στην Ουκρανία: του Καγκελάριου της Γερμανίας, του Πρωθυπουργού της Ιταλίας και του Προέδρου της Γαλλίας και ειδικά η προσπάθεια που καταβάλλει ο Ιταλός Πρωθυπουργός στην βάση μιας πρότασης για την ειρήνη.

Εάν ο πόλεμος συνεχιστεί και οι ενεργειακές επιπτώσεις θα οξυνθούν και η Ευρώπη που ξέρουμε όλοι, θα είναι ένας από τους βαριά ηττημένους αυτού του πολέμου, όποια και να είναι η έκβασή του.

Γι’ αυτό και τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να είναι ο ένας άξονας μιας ενεργητικής και αποτελεσματικής ευρωπαϊκής στρατηγικής. Ο άλλος άξονας πρέπει να είναι αυτός που εκτείνεται στα έκτακτα μέτρα για την ανάσχεση του στασιμοπληθωρισμού και της ενεργειακής φτώχειας.

Με την αναμόρφωση του πλαισίου λειτουργίας του χρηματιστηρίου ενέργειας, με τη θέσπιση πλαφόν στα υπερκέρδη των παραγωγών, με την επέκταση της ρήτρας διαφυγής στην ευρωζώνη, με την αναθεώρηση του Σύμφωνου Σταθερότητας και την επέκταση του εύρους και της διάρκειας του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει εδώ και τώρα να λάβει αποφάσεις για μια αλληλέγγυα αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης και να μην αφήσει στο έλεός της τα μεμονωμένα κράτη.

Σε αυτή την κατεύθυνση, μάλλον θετικό γεγονός είναι η χθεσινή δήλωση της προέδρου της Επιτροπής κυρίας Φον ντερ Λάιεν, ότι στα μέσα Ιουλίου η Κομισιόν θα παρουσιάσει σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τη διάσωση της ενιαίας αγοράς και της ευρωπαϊκής βιομηχανίας από τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης.

Θα πρέπει πιστεύω όλοι μας, και κυρίως οι προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης, να πιέσουν στην κατεύθυνση των κοινών, διατηρήσιμων και δίκαιων ευρωπαϊκών λύσεων.

Όσον αφορά τη χώρα μας, οι προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι για άλλη μια φορά πολύ μεγάλες.

Καταρχάς, επιτρέψτε μου να πω, ότι σε όλες τις συνθήκες, και πολύ περισσότερο σε συνθήκες κρίσης όπως οι σημερινές, χρειάζεται από την πολιτική ηγεσία σχέδιο, σοβαρότητα, συναίσθηση της ανάγκης να προστατευτούν, όσο αυτό είναι δυνατό, η κοινωνική συνοχή και η εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο πολιτικό σύστημα.

Το ακριβώς αντίθετο από αυτά που θαρρώ πως κάνει το τελευταίο διάστημα, ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Μια κυβέρνηση, που δυστυχώς, επενδύει σ’ αυτό που ξορκίζει, στο λαϊκισμό δηλαδή, στο διχασμό πολλές φορές και στην υπονόμευση των θεσμών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το παιγνίδι του κυρίου Μητσοτάκη με την κορυφαία εκδήλωση της δημοκρατίας, τις εκλογές. Άνοιξε ο ίδιος όλο το προηγούμενο διάστημα τη διαδικασία των πρόωρων εκλογών με δηλώσεις, με ανακοίνωση υποψηφίων του κόμματός του, με διαρροές σε φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ για τις ημερομηνίες των εκλογών, με κάλεσμα υπουργών και βουλευτών να ριχτούν στη μάχη του σταυρού, στη μάχη της εκλογής τους.

Χτες στη Βουλή όμως με μισόλογα και σήμερα στη συνέντευξή του, η αλήθεια είναι πιο καθαρά, ανακάλυψε και μας ανακοίνωσε ότι όλα αυτά που μέχρι χθες ο ίδιος προωθούσε, ενεθάρρυνε και προετοίμαζε, οι πρόωρες εκλογές δηλαδή, δεν είναι μια εθνικά υπεύθυνη επιλογή.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει έστω ένας πολίτης που να πιστεύει ότι έτσι, με τέτοιο έλλειμμα σοβαρότητας και ευθύνης, μπορούν να αντιμετωπισθούν οι δύσκολες στιγμές που περνάμε, το πλεόνασμα των πολλαπλών κρίσεων.

Σε κάθε περίπτωση, για να αντιμετωπιστεί αυτό το πλαίσιο των πολλαπλών κρίσεων, χρειάζεται, θα έλεγα, αλλαγή υποδείγματος. Και αλλαγή και πολιτικού και οικονομικού υποδείγματος.

Χρειάζονται κυβερνήσεις με το βλέμμα στραμμένο όχι στο πολιτικό κόστος, αλλά στις ανάγκες της κοινωνίας και στο αύριο. Και επίσης χρειάζονται θαρραλέες επιλογές για τομές. Να αλλάξουμε πορεία στον αναπτυξιακό μας σχεδιασμό, να μετασχηματίσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο.

Δεν μπορούμε να επαναλαμβάνουμε αποτυχημένες συνταγές του παρελθόντος που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τις διαρθρωτικές αδυναμίες της χώρας αλλά τις επιδεινώνουν.

Μόλις χθες το ΙΟΒΕ, στο πλαίσιο της τριμηνιαίας του έκθεσης, παρουσίασε μια ανησυχητική εικόνα για την ελληνική οικονομία. Προειδοποιεί ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης δεν είναι στέρεοι, οφείλονται κυρίως στην υψηλή κατανάλωση και όχι σε μια πραγματική και βιώσιμη αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.

Έχοντας πλήρη επίγνωση λοιπόν των δυσκολιών, που φαίνεται το έχει η μοίρα μας, των δυσκολιών που θα κληρονομήσουμε, έχουμε ήδη διατυπώσει και συνεχίζουμε να επεξεργαζόμαστε ένα πρόγραμμα βιώσιμης και δίκαιης ανάκαμψης.

Θα ήθελα όμως να σταθώ περισσότερο στο κεφαλαιώδες ζήτημα των υψηλών τιμών, του πληθωρισμού, και της ανάσχεσης του εκρηκτικού φαινομένου της ενεργειακής φτώχειας.

Η χώρα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση που να πιστεύει στο παρεμβατικό και ρυθμιστικό ρόλο του κράτους. Και όχι μια κυβέρνηση που να θεωρεί αμάρτημα προπατορικό να παρεμβαίνει το κράτος για να ρυθμίζει τις αγορές και να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον.

Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση με πολιτική βούληση να συγκρουστεί με συμφέροντα, και με μεγάλα συμφέροντα, αν χρειαστεί, για τη ρύθμιση των ολιγοπωλιακών κλάδων της οικονομίας.

Μια κυβέρνηση που θα ισχυροποιήσει τις ρυθμιστικές αρχές, που θα ενισχύσει τη συμμετοχή σε επιχειρήσεις δημοσίου συμφέροντος όπως η ΔΕΗ, ορίζοντας πρώτα απ’ όλα ένα κατάλληλο σχήμα διοίκησης με σαφή πολιτική εντολή τη συγκράτηση των τιμών.

Με τιμές στη χονδρική αγορά του ηλεκτρισμού να εκτοξεύονται ξανά τον Ιούλη, στα επίπεδα των 300 ευρώ ανά MWh, με πολύ πιθανή την προοπτική διατήρησης αυτών των τιμών στα επίπεδα τα υψηλά αυτά, είναι ανάγκη να πάρουμε άμεσα και δραστικά μέτρα.

Που σημαίνει ακόμα και αναστολή αν χρειαστεί του χρηματιστηρίου ενέργειας, πλαφόν στη χονδρική και τη λιανική αν χρειαστεί, για να προστατεύσουμε τους καταναλωτές, μείωση του ΕΦΚ στα κατώτερα επίπεδα που προβλέπει η Κομισιόν.

Αυτές είναι ενέργειες άμεσης παρέμβασης για την ανάσχεση του φαινομένου και την κοινωνική συνοχή.

Όπως είπα, όμως, και θέλω να κλείσω με αυτό, αυτό που θα επαναφέρει την ασφάλεια και την προοπτική για τους εργαζόμενους, τις επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά στη χώρα μας, είναι να μπορέσουμε να οργανώσουμε με σοβαρότητα, συνέπεια και αποφασιστικότητα ένα σοβαρό, εναλλακτικό, σύγχρονο πολιτικό σχέδιο για την επόμενη μέρα.

Προϋπόθεση βεβαίως, είναι η ανάδειξη μιας σύγχρονης, προοδευτικής και υπεύθυνης κυβέρνησης, που θα δρα με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και την προστασία του περιβάλλοντος.

Με λίγα λόγια, προϋπόθεση είναι η πολιτική αλλαγή, για να μπορέσει η Ελλάδα να βρει το βηματισμό της και να συνεισφέρει στο βαθμό που της αναλογεί, σε μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική, που θα δώσει ξανά ασφάλεια και προοπτική σε κάθε πολίτης της Ένωσης μας.

Σας ευχαριστώ.»

Η Αργεντινή εξασφάλισε τη στήριξη της Κίνας για να ενταχθεί στη BRICS

Ο πρόεδρος της Αργεντινής Αλμπέρτο Φερνάντεζ  με τον Κινέζο Πρόεδρο Σι Τζιπίνγκ στο Πεκίνο τον Φεβρουάριο του 2022

Ο κεντροαριστερός πρόεδρος της Αργεντινής, Αλμπέρτο Φερνάντες, είχε αναγγείλει πως η χώρα του, που μάχεται για να ξεπεράσει οικονομική κρίση, με υψηλό πληθωρισμό και χαμηλά αποθέματα συναλλάγματος, θα επιδιώξει να ενταχθεί στην ομάδα BRICS.... 

Η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε χθες Πέμπτη ότι εξασφάλισε την επίσημη υποστήριξη της Κίνας στην προσπάθειά της να ενταχθεί στην BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική), συνασπισμό αναδυόμενων οικονομικών δυνάμεων που θεωρείται ισχυρό αντίβαρο στη Δύση.

Ο αργεντινός υπουργός Εξωτερικών Σαντιάγο Καφιέρο συναντήθηκε με τον κινέζο ομόλογό του Ουάνγκ Γι στο περιθώριο της G20 στην Ινδονησία, όπου επισημοποιήθηκε η κινεζική στήριξη, ανέφεραν οι υπηρεσίες του πρώτου. Η Αργεντινή είναι μεγάλος εξαγωγέας σόγιας, σιταριού και καλαμποκιού, μεταξύ άλλων.

«Ο Ουάνγκ Γι επιβεβαίωσε επίσημα την υποστήριξη της χώρας του για την εισδοχή της Αργεντινής στην BRICS, κάτι που συνάδει με αυτό που είχε ήδη συμφωνηθεί από τους ηγέτες» των πέντε χωρών, σημείωσε το ΥΠΕΞ της Αργεντινής.

Συμπλήρωσε ότι εάν η Αργεντινή ενταχθεί στην ομάδα, θα «ενισχύσει και θα διευρύνει τη φωνή της για την υπεράσπιση των συμφερόντων του αναπτυσσόμενου κόσμου».

Ο πρόεδρος της Αργεντινής, ο κεντροαριστερός Αλμπέρτο Φερνάντες, είχε αναγγείλει πως η χώρα του, που μάχεται για να ξεπεράσει οικονομική κρίση, με υψηλό πληθωρισμό και χαμηλά αποθέματα συναλλάγματος, θα επιδιώξει να ενταχθεί στην ομάδα BRICS. Προς αυτό απαιτείται ομόφωνη έγκριση των μελών της.

Τον όρο BRIC εισήγαγε ο Τζιμ Ο’ Νιλ, οικονομολόγος της Goldman Sachs, το 2001, για να περιγράψει την εκπληκτική πορεία των οικονομιών της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Κίνας. Οι τέσσερις δυνάμεις οργάνωσαν την πρώτη τους σύνοδο κορυφής το 2009 στη Ρωσία. Η Νότια Αφρική εντάχθηκε στην ομάδα το 2010.

Η Κίνα είναι - μακράν - η μεγαλύτερη οικονομία της συμμαχίας αυτής, της αναλογεί πάνω από το 70% της συνολικής οικονομικής της δύναμης 27,5 τρισεκ. δολαρίων. Στην Ινδία αναλογεί περί το 13%, στη Ρωσία και στη Βραζιλία περίπου το 7% αντίστοιχα, σύμφωνα με δεδομένα του ΔΝΤ.

Στις χώρες της ομάδας BRICS αναλογεί πάνω από 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και περί το 26% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Πρόσφατα, οι χώρες BRICS συμφώνησαν στην ιδέα ότι η συνεργασία χρειάζεται νέα κράτη μέλη . Πιο πρόσφατα, στα τέλη Ιουνίου, το Ιράν υπέβαλε αίτηση για ένταξη .
© all rights reserved
made with by templateszoo