Κι αν κόβαμε τον ομφάλιο λώρο με το smartphone;

Το να κουβαλάς πάντα μαζί σου ένα smartphone δημιουργεί «αγχώδη ατμόσφαιρα» και κάνει πιο επιφανειακές τις επαφές με τους φίλους και την οικογένεια, λέει άλλο μέλος του φόρουμ. Σύμφωνα με τον Jose Briones, τα συμβατικά κινητά γοητεύουν και νεότερους που τα βρίσκουν cool ή ρετρό.

Αντικατέστησε το smartphone με ένα συμβατικό κινητό, χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο, χωρίς εφαρμογές και διαβεβαιώνει ότι άλλαξε η ζωή του.

Οταν θέλει να παίξει μουσική, ο 27χρονος Αμερικανός Jose Briones βάζει CD! Οταν θέλει να πάει κάπου, τυπώνει πριν ξεκινήσει την διαδρομή ή ρωτάει τους περαστικούς!

Και δεν είναι ο μόνος: η επιστροφή αυτή στα παλιά προσελκύει «όσους θέλουν να ξαναβρούν τον χαμένο χρόνο τους ή να ξαναδώσουν γεύση στην ζωή τους», λέει.

Συμμετέχει στον συντονισμό ενός φόρουμ στο Reddit, με 17.000 μέλη που έχουν επιστρέψει στα παλιά κινητά, με τις μικρές οθόνες και πολύ λίγες εφαρμογές, έως και καμία.

Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη τηλεφωνική κλήση από κινητό, στις 3 Απριλίου 1973, αυτές οι παλιές συσκευές θυμίζουν την προ smartphone εποχή, εκεί γύρω στην αλλαγή του αιώνα, όταν τα κινητά δεν χρησίμευαν παρά για τις συνομιλίες άντε και μέχρι και την ανταλλαγή sms.

Ο Melanin_King0, μέλος του φόρουμ, αισθάνεται καλύτερα τρεις εβδομάδες μετά την επιστροφή στο συμβατικό κινητό. «Οταν βρισκόμουν όλη την ώρα στο smartphone, είχα την εντύπωση ότι το μυαλό μου ήταν σε σύννεφο», περιγράφει στο Reddit. «Δεν κατάφερνα να κάνω τίποτε άλλο. Σκρόλαρα βίντεο στο Instagram και το TikTok και αυτό μου κατέστρεφε την ενεργητικότητα».

«Στρεσογόνο»

Το να κουβαλάς πάντα μαζί σου ένα smartphone δημιουργεί «αγχώδη ατμόσφαιρα» και κάνει πιο επιφανειακές τις επαφές με τους φίλους και την οικογένεια, λέει άλλο μέλος του φόρουμ.
Σύμφωνα με τον Jose Briones, τα συμβατικά κινητά γοητεύουν και νεότερους που τα βρίσκουν cool ή ρετρό.

Τα μέλη του φόρουμ δηλώνουν ότι διατηρούν ορισμένες πρακτικές εφαρμογές, όπως το email τους, τα Spotify, Google Maps ή Microsoft Teams, αλλά πολύ λίγοι λένε ότι θέλουν το TikTok, το Instagram και το Facebook. Οι περισσότεροι διατηρούν το smartphone τους για την δουλειά τους.

Ο Jose Briones μεταφέρει την κάρτα SIM σε ένα iPhone ή τάμπλετ όταν έχει πολλές τηλεδιασκέψεις ή όταν ταξιδεύει, αλλά διαφορετικά λέει ότι χρησιμοποιεί το συμβατικό κινητό του στο 80% του χρόνου του. «Στην δουλειά μου με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις έχω πολλά email, υπενθυμίσεις, σημειώσεις... Είναι εξαντλητικό. Δεν πρέπει να εισβάλει στην ιδιωτική μου ζωή», λέει.

Αν και η αγορά είναι περιορισμένη, προς το παρόν, πολλές εταιρείες έχουν λανσάρει «μίνιμαλ» τηλέφωνα που επιτρέπουν τις τηλεφωνικές κλήσεις, την αποστολή sms και ενδεχομένως την εγκατάσταση ενός-δυο apps.

«Είδος υπό εξαφάνιση»

Ο κατασκευαστής του «Light Phone», μια εταιρεία στο Μπρούκλιν, υπόσχεται στην ιστοσελίδα του να μην έχει ποτέ μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πλοηγούς ή στρεσογόνο ατελείωτο σκρολάρισμα στις συσκευές του. Το Light Phone ωστόσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως hot spot και υπάρχει δυνατότητα προσθήκης app μουσικής ή χαρτών.

Σύμφωνα με το CNBC, οι πωλήσεις της Light και της Punkt, άλλης κατασκευάστριας συμβατικών κινητών, αυξάνονται.

«Είναι πια καιρός να βάλουμε όρια και να δημιουργήσουμε μία πιο υγιή σχέση με την τεχνολογία», δηλώνει ο Petter Neby, ιδρυτής και διευθυντής της Punkt σε άρθρο του στο αμερικανικό δίκτυο.

Οι πωλήσεις των συμβατικών κινητών γνώρισαν ελαφρά αύξηση πέρυσι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και σε πτώση στον υπόλοιπο κόσμο, σύμφωνα με στοιχεία του κέντρου μελετών IDC, διότι οι τιμές των smartphone πέφτουν στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ορισμένοι λένε «ότι το να είναι διαρκώς καλωδιωμένοι επηρεάζει την ψυχική τους υγεία», σημειώνει η Nabila Popal, διευθύντρια ερευνών στο IDC. «Αλλά αυτή η πρόσφατη αύξηση του ενδιαφέροντος για τις παλιές κινητές συσκευές δεν σημαίνει ανατροπή της βασικής τάσης που είναι η παρακμή τους».

Τα συμβατικά κινητά παραμένουν είδος υπό εξαφάνιση, διαπιστώνει η Carolina Milanesi της Creative Strategies.
euronews

Αλέξης Τσίπρας στη Βουλή: «Ο δρόμος της συγκάλυψης τελείωσε στα Τέμπη»

Σφοδρές αντιδράσεις στην ελληνική κοινωνία για το ακαταδίωκτο της επιτροπής εμπειρογνωμόνων - «Τι φοβάστε και θέλετε να μην διώκονται οι πραγματογνώμονες που ορίσατε;» τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας από τη Βουλή....

Άκρως προκλητική η απόφαση της κυβέρνησης να θεσπιστεί το ακαταδίωκτο της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, η οποία θα διερευνήσει το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη που άφησε πίσω του 57 νεκρούς.

«Ο δρόμος της συγκάλυψης τελείωσε στα Τέμπη. Η ελληνική κοινωνία δεν ανέχεται πλέον, ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος της αλήθειας», το μήνυμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ο οποίος πήρε τον λόγο στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για τα μέτρα στήριξης των συγγενών των θυμάτων και των πληγέντων της τραγωδίας των Τεμπών - Με όργιο τυμβωρυχίας και χυδαιότητας απάντησε ο Άδ. Γεωργιάδης.

Η ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη Βουλή για Πολυνομοσχέδιο.

«Σεβασμός στα θύματα δεν σημαίνει υποκριτικές συγνώμες. Σεβασμός στα θύματα σημαίνει σεβασμός στην αλήθεια. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να πορευτεί και σε αυτό το τραγικό συμβάν, στον ίδιο δρόμο που πορεύτηκε για μια τετραετία. Απέναντι στην αλήθεια, στην ευθύνη, στη δικαιοσύνη.

Η αλήθεια έχει να κάνει πρωτίστως με το σεβασμό στα θύματα και τις οικογένειές τους. Είναι όμως και απαραίτητος όρος για να νιώσει ξανά ασφάλεια η ελληνική κοινωνία που αισθάνεται ένα Κράτος εχθρό, ένα Κράτος που δεν παρέχει καμία ασφάλεια. Η αλήθεια είναι υποχρέωση όλων μας.

Η εύκολη δικαιολογία για τον κ. Μητσοτάκη, τέσσερα χρόνια τώρα, είναι ότι δεν έχει την ευθύνη γιατί «δεν ήξερε».

«Δεν ήξερε» ότι εκτός ΜΕΘ οι διασωληνωμένοι ασθενείς πεθαίνουν.

«Δεν ήξερε» ότι ο ανιψιός του έστησε στο Μαξίμου παρακράτος παρακολούθησης του μισού πολιτικού συστήματος.

«Δεν ήξερε» ότι η υπουργός του διόρισε τον κ. Λιγνάδη.

«Δεν ήξερε» ότι ο υπουργός του είχε αφήσει το σιδηρόδρομο ερείπιο.

Ωραίο επιτελικό κράτος. Ο αρχιεπιτελάρχης δε γνωρίζει τίποτα.

Επικαλείστε το απόρρητο σε όσους καλούνται να αποκαλύψουν την αλήθεια και το ακαταδίωκτο σε όσους καλείτε να τη συγκαλύψουν. Είναι ντροπή!

Γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε με 57 ανθρώπινες ζωές. Με 57 γιατί. Και με εκατομμύρια γιατί. Γιατί είναι όλη η ελληνική κοινωνία.

Αν δεν δοθούν οι απαντήσεις θα κρυβόμαστε πίσω από τις διαχρονικές παθογένειες ενός κράτους που εσείς φτιάξατε, διατηρήσατε, μοιραστήκατε, εκμεταλλευτήκατε.

Βαφτίσατε επιτελικότητα την αναποτελεσματικότητά του, αριστεία την οικογενειοκρατία, το ρουσφέτι, το βόλεμα, τη διαφθορά.

Ως εδώ. Αυτό είναι το μήνυμα από την κοινωνία.

Όταν μια κυβέρνηση δε μπορεί να προστατεύσει την ανθρώπινη ζωή, τότε η Αλλαγή γίνεται ανάγκη.

Η αλήθεια γίνεται ανάγκη.

Η δικαιοσύνη παντού, γίνεται ανάγκη.

Και η ανάγκη γίνεται Ιστορία με τη συμμετοχή, τη δράση, την ψήφο του λαού.

Ζήτησα να πάρω τον λόγο σήμερα σε αυτό το νομοσχέδιο όχι προφανώς για να ανταγωνιστώ σε τοξικότητα και σε διχαστικό πολιτικό λόγο υπουργούς της κυβέρνησης που έχουν ανέβει σε αυτό το Βήμα αυτές τις δύο μέρες, αλλά γιατί σήμερα νομίζω ότι σε αυτό το νομοσχέδιο καλούμαστε πρωτίστως να μιλήσουμε για μια μεγάλη πληγή, για τη μεγάλη πληγή που άνοιξε πριν από έναν μήνα στα Τέμπη.

Καλούμαστε να μιλήσουμε με σεβασμό και με ευαισθησία, γιατί η πληγή αυτή παραμένει ακόμα ανοιχτή. Δεν κλείνει για τις πενήντα επτά οικογένειες που έχασαν τους ανθρώπους τους, δεν κλείνει όμως για κανέναν μας πιστεύω, για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Η ανάγκη για σεβασμό και ευαισθησία γίνεται εκατό φορές πιο επιτακτική, όταν το πάνδημο πένθος, με το πέρασμα των ημερών, μετατρέπεται σε πάνδημη οργή και πάνδημη απαίτηση για αλήθεια και για δικαιοσύνη. Αυτό απαιτούν σήμερα οι οικογένειες που πενθούν, αυτό απαιτούν οι νέες και οι νέοι που διαδήλωναν για μέρες σε όλες τις πόλεις της πατρίδας μας και ιδίως στις μεγάλες πόλεις αντιμετώπιζαν τα χημικά και τα δακρυγόνα, αυτό απαιτεί πιστεύω, το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Και αυτή η απαίτηση, νομίζω, μας αφορά όλους και χωρίς εξαιρέσεις. Έχουμε χρέος να δώσουμε χώρο στο φως και την αλήθεια και υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν. Δεν φταίνε όλοι γενικά και αόριστα και κανείς συγκεκριμένα. Υπάρχουν συγκεκριμένες στρατηγικές επιλογές που άφησαν σε πλήρη απαξίωση το σιδηροδρομικό δίκτυο για να φτάσουμε τελικά στο αδιανόητο δύο τρένα επί 12 περίπου λεπτά να κατευθύνονται στην ίδια γραμμή, το ένα απέναντι στο άλλο. Και στο τέλος της ημέρας, αυτό το χρέος θα έλεγα ότι είναι το ύστατο χρέος στους ανθρώπους που χάθηκαν άδικα, ο έμπρακτος σεβασμός στη μνήμη τους. Και σεβασμός στα θύματα δεν σημαίνει υποκριτικές συγγνώμες. Σεβασμός στα θύματα σημαίνει σεβασμός στην αλήθεια.

Δυστυχώς, όμως, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει, καθώς φαίνεται, να πορευθεί και σε αυτό το τραγικό συμβάν, στον ίδιο δρόμο που πορεύτηκε μια τετραετία. Απέναντι στην αλήθεια, απέναντι στην ευθύνη, απέναντι στη δικαιοσύνη.

Και θα ξεκινήσω από το πιο πρόσφατο γεγονός. Τα μέτρα στήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων που θα ψηφίσουμε σήμερα, θα περίμενε κανείς ως μια ελάχιστη πράξη σεβασμού και ενσυναίσθησης αυτά να είναι το αποκλειστικό θέμα της σημερινής διαδικασίας, ενός σχεδίου νόμου αποκλειστικά γι’ αυτό. Αλλά τι επέλεξε η κυβέρνηση; Να φέρει ένα νομοσχέδιο που υποτίθεται ότι αφορά τα μέτρα στήριξης των συγγενών των θυμάτων και των πληγέντων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών και τις ρυθμίσεις ενίσχυσης της ασφάλειας των συγκοινωνιών με μόλις 21 από τα 132 άρθρα του να αφορούν αυτό το θέμα. Όλα τα υπόλοιπα 111 άρθρα είναι ετερόκλητες διατάξεις, διαφόρων υπουργείων και βεβαίως εξυπηρετήσεις τελευταίας στιγμής, λίγο πριν κλείσει η Βουλή για τις εκλογές.

Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι ασέβεια. Είναι ασέβεια στους ανθρώπους που χάσαμε και τους συγγενείς τους. Αλλά θα έλεγα ότι καθρεφτίζει ακόμα και σε επίπεδο συμβολισμού τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης σε μία στιγμή. Ακόμα χειρότερα, θα έλεγα ότι αυτά τα τέσσερα χρόνια που η μία κρίση έρχεται μετά την άλλη, έχουμε μια κυβέρνηση που βαφτίζει τις μεγάλες πληγές στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας ως αναπότρεπτες, ως εισαγόμενες. Και ακόμα χειρότερα, τον άδικο χαμό πενήντα επτά συνανθρώπων μας, μεταξύ των οποίων και πολλών νέων παιδιών, ως “θυσία” και τις κρίσεις που ήρθαν ως “ευκαιρία”. Και το ερώτημα είναι: Θυσία για ποιον; Ευκαιρία για ποιον; Για ποιον θυσιάστηκαν τόσοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και νέα παιδιά; Και για ποιον τελικά ήταν ευκαιρία όλες αυτές οι κρίσεις που περάσαμε τα τελευταία χρόνια, της πανδημίας, της ενέργειας, της ακρίβειας; Ευκαιρία για να αβγατίσουν τον πλούτο τους λίγοι και ευκαιρία για περισσότερα ρουσφέτια, εξυπηρετήσεις και ενίσχυση του κομματικού κράτους.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αλήθεια έχει να κάνει πρωτίστως με τον σεβασμό στα θύματα και τις οικογένειές τους. Είναι όμως και απαραίτητος όρος για να νιώσει ξανά ασφάλεια ο πολίτης, η ελληνική κοινωνία που σήμερα αισθάνεται ότι έχει απέναντι της ένα κράτος εχθρικό, που δεν παρέχει καμία ασφάλεια. Πρέπει ο μέσος πολίτης σήμερα να νιώσει ασφάλεια. Ο πολίτης που ζει, εργάζεται και κυκλοφορεί σε αυτήν τη χώρα, το κάθε παιδί, ο κάθε νέος που κάθεται στα θρανία, ο κάθε εργαζόμενος που παίρνει το πρωί τον προαστιακό σιδηρόδρομο για να πάει στη δουλειά του.

Η αλήθεια είναι, λοιπόν, υποχρέωση όλων μας. Γι’ αυτό σε ό,τι μας αφορά προσπαθήσαμε -και το είδατε όλοι φαντάζομαι από την αρχή- όχι να σηκώσουμε το δάχτυλο τις κρίσιμες ώρες του πένθους ιδίως, όχι να σηκώσουμε τους τόνους, αλλά προσπαθήσαμε από την αρχή να βάλουμε στον δημόσιο διάλογο τις πραγματικές αιτίες, τα στρατηγικά λάθη και τις παραλείψεις. Δεν κάναμε το δυστύχημα αρένα αντιπαράθεσης, αλλά αναλάβαμε το χρέος που μας αναλογεί στο να κάνουμε ό,τι χρειαστεί ως πολιτεία για να μην ξαναζήσουμε τέτοια φρίκη. Και τώρα παρεμβαίνουμε για να μη γίνει η οργή δύναμη ισοπέδωσης, αλλά να γίνει δύναμη αλήθειας και δικαιοσύνης

Η εύκολη δικαιολογία για τον κ. Μητσοτάκη που θα έπρεπε να είναι σήμερα εδώ, θα έπρεπε να είναι στη Βουλή -δεν ξέρω αν το γεγονός ότι έχει προαναγγείλει την ημερομηνία των εκλογών σημαίνει ότι δεν θα ξαναπατήσει στο Κοινοβούλιο- όχι μόνο στο δυστύχημα, τέσσερα χρόνια τώρα σε όλα τα δύσκολα, είναι ότι δεν έχει ευθύνη, είναι ότι δεν ξέρει τα κρίσιμα γεγονότα, δεν ήξερε. Δεν ήξερε ότι εκτός των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας οι διασωληνωμένοι ασθενείς πεθαίνουν. Δεν ήξερε ότι ο ανιψιός του έστησε μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου παρακράτος παρακολούθησης του μισού πολιτικού συστήματος. Δεν ήξερε ότι υπουργός του είχε διορίσει τον κ. Λιγνάδη. Δεν ήξερε και τώρα ότι υπουργός τού είχε αφήσει το σιδηροδρομικό δίκτυο ερείπιο. Ωραίο επιτελικό κράτος. Ο αρχιεπιτελάρχης δεν γνωρίζει τίποτα.

Ποιος όμως μπορεί να τον πιστέψει πια; Η υποκρισία υπάρχουν στιγμές που δεν μπορεί να πείσει κανέναν, δεν μπορεί να κρυφτεί. Όλοι καταλαβαίνουν πλέον ότι πίσω από τα διαρκή «δεν ήξερα» κρύβεται ο φόβος απέναντι στην ευθύνη. Γι’ αυτό και η ευθύνη του δυστυχήματος, με τόσο εξοργιστικό τρόπο την πρώτη μέρα πήγε στον σταθμάρχη, τη δεύτερη πήγε στη ρυθμιστική αρχή σιδηροδρόμων, την τρίτη στην προηγούμενη κυβέρνηση -το εύκολο-, την τέταρτη σε όλους μαζί, αλλά σε κανέναν συγκεκριμένα.

Μια κυβέρνηση όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που επιλέγει παντού, σε όλα τα κρίσιμα, τη συγκάλυψη και ένας πρωθυπουργός που φοβάται την ευθύνη είναι μια κυβέρνηση και ένας πρωθυπουργός που γεμίζει με φόβο όλη την ελληνική κοινωνία, φόβο για την ασφάλεια, φόβο για τη ζωή.

Και βλέποντας κανείς τη στάση της κυβέρνησης, ιδιαίτερα μετά από την τραγωδία, αισθάνεται να πολλαπλασιάζεται αυτός ο φόβος, αυτή η ανασφάλεια και η αίσθηση ότι οι υπεύθυνοι για τις ζωές των ανθρώπων δεν νοιάζονται -αυτή είναι η αίσθηση- όταν με τόση ευκολία σπεύδουν να κάνουν μπαλάκι την ευθύνη. Και, ξέρετε, το χειρότερο είναι ότι αυτό προετοιμάζει νέες τραγωδίες και η απόπειρα συγκάλυψης της αλήθειας προετοιμάζει νέες τραγωδίες. Δεν είναι θέμα εκδίκησης το να μάθουμε την αλήθεια και να αποδοθούν ευθύνες, είναι προϋπόθεση για να μην ξαναζήσουμε παρόμοια τραγωδία.

Σε τι λοιπόν αποσκοπεί η σπουδή του ίδιου του πρωθυπουργού, την επόμενη κιόλας μέρα του δυστυχήματος, και ενώ είχε ήδη από την πρώτη στιγμή επιληφθεί η δικαιοσύνη, να ορίσει ο ίδιος και η κυβέρνησή του τριμελή επιτροπή πραγματογνωμόνων για το δυστύχημα; Πού ακούστηκε αυτό; Οι ελεγχόμενοι μετά από ένα μεγάλο δυστύχημα που έχει επιληφθεί η Δικαιοσύνη, μάλιστα, να ορίζουν την επιτροπή που θα τους ελέγξει. Και βεβαίως δεν κρατήσατε ούτε τα προσχήματα. Ορίσατε τον πρόεδρο του ΟΣΕ, την περίοδο της συντριπτικής απαξίωσης του ΟΣΕ το 2010-2015, να βγάλει πόρισμα για τις διαχρονικές ευθύνες, δηλαδή ο ίδιος για τον εαυτό του που ήταν τότε επικεφαλής. Και μετά την κατακραυγή, τον αλλάξατε με έναν άλλο που, επίσης, όμως, στο παρελθόν είχε συμβάσεις παροχής υπηρεσιών στον ΌΣΕ. Και σήμερα έρχεστε να κάνετε κάτι ακόμα πιο προκλητικό, κάτι ακόμα πιο προσβλητικό για τις πενήντα επτά οικογένειες και για την ελληνική κοινωνία που αναζητά την αλήθεια. Έρχεστε να ψηφίσετε σε αυτό το νομοσχέδιο το ακαταδίωκτο αυτών των τριών ανθρώπων της επιτροπής που εσείς ορίσατε για να σας ελέγξει. Και διερωτώμαι: Τι φοβάστε και θέλετε να μην διώκονται οι πραγματογνώμονες που ορίσατε; Την αλήθεια δεν υποτίθεται ότι θα κληθούν αυτοί να διερευνήσουν; Φοβάστε μην διωχθούν για την αλήθεια; Και, αλήθεια, οι ίδιοι το γνωρίζουν αυτό; Σας το ζήτησαν ή εσείς τους το προσφέρετε δίχως να το ζητήσουν; Το γνωρίζουν και ζητάνε ακαταδίωκτο; Γιατί ακαταδίωκτο; Τι ακριβώς φοβούνται; Όποιος θέλει να αποκαλύψει την αλήθεια, δεν φοβάται. Η αλήθεια δεν φοβίζει κανέναν. Το σκοτάδι και η συγκάλυψη φοβίζουν. Και αλήθεια, εσείς ως κυβέρνηση τι ακριβώς κάνετε; Επικαλείστε το απόρρητο σε όσους καλούνται να αποκαλύψουν την αλήθεια και το ακαταδίωκτο σε όσους καλείτε να τη συγκαλύψουν. Αυτό κάνετε και αυτό είναι ντροπή.

Είναι ντροπή γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε με πενήντα επτά ανθρώπινες ζωές, με πενήντα επτά «γιατί» και με εκατομμύρια «γιατί» γιατί δεν είναι μόνο οι πένητα επτά οικογένειες, αλλά είναι όλη η ελληνική κοινωνία.

Όμως, δεν ντραπήκατε και δεν διστάσατε να στήσετε ένα σόου μπροστά στις κάμερες για την ανύπαρκτη τηλεδιοίκηση στη Λάρισα, μπροστά σε έναν πίνακα τοπικού ελέγχου που ο υπουργός ήθελε να τον ονομάζει τηλεδιοίκηση, αλλά ο ίδιος ο εργαζόμενος είπε την αλήθεια και την είπε πολλές φορές, διαψεύδοντας με εξευτελιστικό τρόπο σε ζωντανή μετάδοση τον ίδιο τον υπουργό. Όπως δεν ντραπήκατε και δεν διστάσατε σε μια δήθεν επίδειξη πυγμής να ξηλώσετε τον πρόεδρο του ΟΣΕ, αλλά στη θέση του να βάλετε έναν άνθρωπο που ήταν εξωτερικός σύμβουλος του ΟΣΕ για θέματα σηματοδότησης τηλεδιοίκησης, αυτής δηλαδή που δεν υπήρχε στο σημείο του δυστυχήματος. Ήταν ανύπαρκτη από το 2019 και σε τέσσερα χρόνια, γιατί είστε μια κυβέρνηση τεσσάρων χρόνων, δεν αποκαταστάθηκε ποτέ.

Ξέρετε στον μέσο πολίτη τι λέει αυτή η αλληλουχία των γεγονότων; Λέει ότι μοιραζόσαστε πρώτα τα ιμάτια του κράτους και ύστερα μοιράζετε τις ευθύνες γι’ αυτό το κράτος, το δικό σας όμως κράτος, το επιτελικό, ή όπως αλλιώς το βαφτίζετε κάθε φορά. Και βεβαίως λέει αυτό που είπα και πιο πριν, ότι δεν νοιάζεστε. Δεν νοιάζεστε για τίποτα και πρωτίστως για την ανθρώπινη ζωή. Και αυτό είναι το κρίσιμο νομίζω που έχει αλλάξει στην ελληνική κοινωνία τις τελευταίες μέρες είναι ότι πλέον το έχει καταλάβει ο κόσμος και γι’ αυτό το πένθος έγινε οργή και αγανάκτηση.

Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιος μπορεί πια να εμπιστευθεί έναν πρωθυπουργό και μια κυβέρνηση που έχει αυτή τη συμπεριφορά, που σε όλες τις εμφανίσεις του μετά την τραγωδία έδειξε και απέδειξε ότι δεν θέλει και δεν μπορεί να καταλάβει; Ο δρόμος όμως της συγκάλυψης, που ακολουθήσατε πολλές φορές σε κρίσιμα γεγονότα αυτήν την τετραετία, πιστεύω ότι από την πρώτη αυτού του μήνα δεν υπάρχει πια. Ο δρόμος της συγκάλυψης τελείωσε στα Τέμπη. Η ελληνική κοινωνία δεν ανέχεται άλλο πια αυτήν την τακτική της συγκάλυψης και ο μόνος δρόμος που έχουμε να πορευθούμε συλλογικά θα πω ως πολιτικό σύστημα είναι πια ο δρόμος της αλήθειας, να απαντηθούν τα «γιατί» για να πάμε μετά και στα «πώς». Πώς θα έχουμε ασφαλείς μετακινήσεις, πώς θα πρέπει να λειτουργούν τα συστήματα και οι δημόσιες υποδομές, πώς θα διαμορφώσουμε μηχανισμούς ελέγχου και εποπτείας, πώς η ζωή του καθενός και της καθεμιάς θα μετράει πρώτα και πριν απ’ όλα τα άλλα.

Να απαντήσουμε λοιπόν όμως πρώτα τα «γιατί» για να πάμε στα «πώς». Έχω την αίσθηση ότι έναν μήνα τώρα δεν υπάρχει καμία διάθεση να απαντηθούν τα «γιατί». Έναν μήνα τώρα σχεδόν όλα μένουν αναπάντητα. Και σε αυτά τα κρίσιμα «γιατί» οφείλει η κυβέρνηση να απαντήσει και όσο δεν απαντάει η επιλογή της να πάμε χωρίς απαντήσεις σε αυτά τα κρίσιμα «γιατί» στην εκλογική αναμέτρηση που έχουμε μπροστά μας, υποχρεώνει όλους μας, όσους από εμάς θα βρεθούμε στην επόμενη Βουλή -πολλοί από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, της κυβερνώσας σήμερα παράταξης, δεν θα είναι, δεν θα είναι πάνω από εξήντα με το όποιο αποτέλεσμα, αυτό ορίζει η απλή αναλογική- αλλά όσοι βρεθούμε στην επόμενη Βουλή έχουμε υποχρέωση να απαντήσουμε. Και έχουμε υποχρέωση να απαντήσουμε όχι μονάχα απέναντι στους ανθρώπους που χάσαμε, αλλά επαναλαμβάνω απέναντι σε όλη την ελληνική κοινωνία στα «γιατί».

Γιατί το κέντρο τηλεδιοίκησης στη Λάρισα, που καταστράφηκε από πυρκαγιά τον Ιούλιο του 2019, τέσσερα χρόνια μέχρι σήμερα παραμένει γιαπί; Και μόνο αυτό αν λειτουργούσε, δεν θα είχε συμβεί το ατύχημα. Γιατί το δευτεροβάθμιο κέντρο της Καρόλου αποδιαρθρώθηκε το 2020; Γιατί ο μοιραίος σταθμάρχης ήταν παράνομα διορισμένος; Γιατί ο υπουργός με φωτογραφική υπουργική απόφαση ήρθε εκ των υστέρων πέντε μέρες μετά τον διορισμό να τον νομιμοποιήσει; Γιατί τοποθετήθηκαν σε κρίσιμες θέσεις ακατάλληλοι και ανεκπαίδευτοι σταθμάρχες, για τους οποίους η Ρυθμιστική Αρχή ζητά να ανακληθούν από θέσεις ευθύνης σήμερα; Γιατί το καλοκαίρι του 2019 υπήρχαν χίλιοι διακόσιοι μόνιμοι υπάλληλοι στον ΟΣΕ, εικοσιπέντε σταθμάρχες στη Λάρισα και σήμερα υπάρχουν μόλις επτακόσιοι πενήντα στον ΟΣΕ και δέκα μόνο σταθμάρχες στη Λάρισα. Γιατί το σύστημα GSM-R, που είχε παραδοθεί πλήρως και το προσωπικό είχε εκπαιδευτεί πλήρως στη χρήση του από το 2019, τέσσερα χρόνια μετά ακόμα δεν έχει τεθεί σε λειτουργία; Γιατί ο υπουργός δεν απαντούσε στα συνεχή και επαναλαμβανόμενα εξώδικα των εργαζομένων, που ζητούσαν ασφάλεια και προέβλεπαν το μοιραίο; Γιατί η σύμβαση ΟΣΕ-ΤΡΑΙΝΟΣΕ, που προέβλεπε αρχικά την υποχρέωση για 600 εκατομμύρια επενδύσεις από την ιταλική εταιρεία, αλλά και την υποχρέωση του Δημοσίου να προχωρήσουν τα έργα ασφάλειας, ήρθε τελικά σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και ψηφίστηκε από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, χωρίς όμως ούτε τα 600 εκατομμύρια, ούτε την υποχρέωση για τα έργα της ασφάλειας.

Σ’ αυτά τα «γιατί», κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κρύβεται η αλήθεια. Και αυτά τα «γιατί» έχουμε ευθύνη να τα απαντήσουμε. Διότι αν δεν τα απαντήσουμε, ούτε δικαιοσύνη για σήμερα αλλά ούτε ασφάλεια για αύριο μπορεί να υπάρξει. Αν δεν τα απαντήσουμε, θα κρυβόμαστε πίσω από τις διαχρονικές παθογένειες ενός κράτους που όμως εσείς φτιάξατε, διατηρήσατε, μοιραστήκατε και εκμεταλλευτήκατε με όλους τους δυνατούς τρόπους, για να φτάσει εντέλει στο τελευταίο σκαλοπάτι, στου κακού τη σκάλα, όταν αποφασίσατε να βαφτίσετε επιτελικότητα την αναποτελεσματικότητά του, αριστεία την οικογενειοκρατία, το ρουσφέτι, το βόλεμα, τη διαφθορά και προστασία τη διάλυση κάθε δημόσιας δομής στον βωμό της κερδοσκοπίας και της αισχροκέρδειας.

Εδώ, όμως, που φτάσαμε, θαρρώ πως ξεπεράστηκε και η τελευταία κόκκινη γραμμή. Ως εδώ! Αυτό είναι το μήνυμα που έρχεται όχι από την Αίθουσα εδώ, όχι από την πτέρυγα της αντιπολίτευσης, από την κοινωνία. Ως εδώ!

Όταν μια κυβέρνηση δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε την ανθρώπινη ζωή, τότε η αλλαγή γίνεται ανάγκη. Η αλήθεια γίνεται ανάγκη. Η δικαιοσύνη παντού γίνεται ανάγκη. Και η ανάγκη γίνεται ιστορία με τη συμμετοχή, τη δράση και την ψήφο του λαού!»

Δημήτρης Καζάκης: «Κινδυνεύει με κατάρρευση η Ελβετία, ίσως η Γερμανία λόγω Deutsche Bank, αλλά η Ελλάδα βράχος!»

....ήδη οι μεγαλομέτοχοι της τραγωδίας μας παίρνουν τα δις των υπερκερδών τους από τη λεηλασία της χώρας και τρέχουν σε επενδυτικά καταφύγια του εξωτερικού για να γλυτώσουν τον άνομο πλούτο τους από το επερχόμενο κραχ!


 

Δημήτρης Καζάκης*

Για μια ακόμη φορά στο ίδιο έργο θεατές. Κι ενώ η αποκαλούμενη «τραπεζική κρίση» κλιμακώνεται με το πέρασμα σιγά-σιγά από την κατάρρευση τραπεζών μέσης κεφαλαιοποίησης στην επερχόμενη κατάρρευση εκείνων της μεγάλης κεφαλαιοποίησης, οι ανευθυνοϋπεύθυνοι συνεχίζουν να μας διαβεβαιώνουν ότι όλα πάνε καλά. Ότι, τέλος πάντων, δεν πρόκειται για κρίση, αλλά για μεμονωμένες περιπτώσεις που ερμηνεύονται με σενάρια συνωμοσιολογίας και αστυνομικού μυθιστορήματος.

Βέβαια, υπάρχουν κι ομογάλακτοί τους στην Ελλάδα, που διαβεβαιώνουν – όπως ακριβώς και το 2008 – ότι μπορεί να υπάρχει παγκόσμια θύελλα στις χρηματαγορές, αλλά οι τράπεζες στην Ελλάδα, αλλά και γενικότερα η Ελληνική οικονομία όχι μόνο αντέχει, αλλά είναι «θωρακισμένη». Έλεος, με τους κατ’ επάγγελμα αλήτες!

Μάλιστα, σ’ ολόκληρο συνέδριο – υποτίθεται «οικονομικό» - οι ομιλητές, οι ίδιοι, ή πανόμοιοι μ’ εκείνους που μας διαβεβαίωναν για το πόσο «θωρακισμένη» ήταν το 2008 εντός του ευρώ η Ελλάδα, μιλούν εκτός τόπου και χρόνου. Πρόκειται για το 4ο διεθνές συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, το οποίο ως συνήθως δεν έχει καμιά σχέση ούτε με την πραγματική οικονομία της χώρας, ούτε βέβαια με οτιδήποτε άλλο σοβαρό και αξιόλογο, εκτός από μια ακόμη βιτρίνα διασπάθισης κονδυλίων για κομματικές καντρίλιες.

Φανταστείτε μόνο ότι ολόκληρο Οικονομικό Επιμελητήριο, όχι μόνο δεν αντιλήφθηκε καν την επερχόμενη χρεοκοπία της χώρας λόγω πρωτίστως του ευρώ, αλλά έκανε τα αδύνατα-δυνατά για να μην ανοίξει κανένας σοβαρός και σε βάθος διάλογος για εναλλακτικές έναντι των μνημονίων. Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι…, θα έλεγε κανείς παραφράζοντας το γνωστό ρητό των Λακεδαιμονίων στις Θερμοπύλες.

Όμως και οι εγκάθετοι τέτοιων φορέων φυλάσσουν τις δικές τους Θερμοπύλες.

Μπορεί να μην έχουν καμιά σχέση με τις Θερμοπύλες του Λεωνίδα διαχρονικά, αλλά για φανταστείτε τι σημαίνει για όλους αυτούς που παρασιτούν χρόνια τώρα σε βάρος του λαού και της χώρα μας, χάρις πρωτίστως στα ευρωπαϊκά κονδύλια και τις πελατειακές σχέσεις, οι οποίες επί ευρώ απέκτησαν καθεστώς νεοφεουδαρχίας; Φανταστείτε τι σημαίνει για όλους αυτούς να χάσουν την ευρωτραπεζοκρατία που συντηρεί και αναπαράγει τον απόλυτα παρασιτικό τους βίο; Τι θα κάνουν; Τι ξέρουν να κάνουν; Εκτός βέβαια από την τόσο γνωστή πια τέχνη της ξεπούλας – όπως την αποκαλούσε ο Σκαρίμπας – και φυσικά της αρπαχτής.

Κι έτσι στήνουν «διεθνή συνέδρια» - πάντα με ξένα κόλλυβα – όχι για να απολογηθούν για όσα δεν τόλμησαν να πουν πριν και μετά τη χρεοκοπία, ούτε για όσα στάθηκαν παντελώς ανίκανοι να αντιληφθούν και να προειδοποιήσουν εγκαίρως κοινωνία, πολίτες και πολιτική. Όχι βέβαια. Στήνουν «συνέδρια» για να μιλήσουν για αυστηρώς ανώδυνα θέματα, να ευλογήσουν κοινώς τα γένια τους, για την αναλγησία, την εντυπωσιακή αγραμματοσύνη που τους διακρίνει αποδεδειγμένα όλα αυτά τα χρόνια ειδικά στα ζητήματα της πραγματικής οικονομίας.

Στήνουν μια παράσταση μόνο για ομοϊδεάτες και ομογάλακτους.

Άλλωστε, μην ξεχνάμε, προασπίζονται τις Θερμοπύλες του πιο ακραίου παρασιτισμού στην οικονομία και την πολιτική, από την εποχή που ο Εμμανουήλ Ροΐδης είχε πει για γνωστό πολιτικό ηγέτη της εποχής, «γνωρίζει δώδεκα τρόπους να προσπορίζεται χρήματα εκ των οποίων ο τιμιότερος είναι η κλοπή». Σήμερα, ακόμη κι ο Ροΐδης θα είχε εντυπωσιαστεί τόσο πολύ με την εφευρετικότητα να προσπορίζονται χρήματα – πάντα σε βάρος της πραγματικής οικονομίας και των εργαζομένων – όλων αυτών των επαϊόντων της επιστήμης και της πολιτικής, ώστε να θα είχε πειστεί ότι ο τότε φέρελπις πολιτικός ηγέτης δεν ήταν παρά ερασιτέχνης μπροστά στους σημερινούς επιγόνους του.

Πώς θα μπορούσαν άλλωστε να μιλήσουν για το χρέος και τη συνεχιζόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας υπό καθεστώς αποικιακής κηδεμονίας, όταν ο δικός τους παρασιτισμός πρωτίστως ευθύνεται για την κατάρρευση της χώρας και τη χρεοκοπία της. Την χειρότερη σ’ ολόκληρη την ιστορία της.

Πώς θα μπορούσαν να προειδοποιήσουν ότι το χρέος – όχι μόνο το κρατικό, αλλά και το ιδιωτικό πλέον – έχουν ξεφύγει τόσο πολύ που μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορεί να ακούγεται ο προσδιορισμός του ως «βιώσιμου». Από το χρέος ζουν, από την εκτίναξή του προσδοκούν να εισπράξουν κι από τη συνεχιζόμενη εκποίηση της χώρας υπέρ τρίτων να εξασφαλίσουν τον πλουσιοπάροχο βιοπορισμό τους.

Κι έτσι μιλούν για μια οικονομία που υπάρχει μόνο ως υστερική φαντασίωση των διαπλεκόμενων, αλλά και όσων έχουν εθιστεί στην επιδοματοκρατία των πελατειακών σχέσεων της εξουσίας. Διαβεβαιώνουν τους αφελείς και αμαθείς, όπως πάντα, ότι όλα βαίνουν καλώς. Ότι το μόνο πρόβλημα που έχει, είναι να επιλέξει εκ του ασφαλούς, δηλαδή εκείνον τον επαγγελματία μπαγαμπόντη της πολιτικής του μονόδρομου, του οποίου οι φρούδες διαβεβαιώσεις, τα εκτρωματικά ψέματα και οι πιο προκλητικές ηλιθιότητες που επικαλείται, του φαντάζουν πιο πιστευτές.

Να, πάρτε σαν παράδειγμα τον κ. Δραγασάκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στο εν λόγω επιφανές συνέδριο – αφού έδωσε το συνήθη «αγώνα των ερμηνειών» επί του βιασμού της πραγματικότητας – κατέληξε:

«Το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να επιτύχει ρύθμιση του χρέους μέχρι το 2030. Αν δεν αξιοποιηθεί ο χρόνος, η χώρα θα ξαναβρεθεί ενώπιον μεγάλων περιπετειών. Και ήδη το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά 45 δισ. ευρώ το 2019-23. Γι’ αυτό η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση θα εφαρμόσει, στο νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο, ένα σχέδιο που θα εγγυάται τη δημοσιονομική κυριαρχία μακροπρόθεσμα χωρίς λιτότητα, με βιώσιμη και ανθεκτική ανάπτυξη, με αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος και αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής»

Πρόκειται για τον ορισμό της μπουρδολογίας ως υπέρτατη πολιτική τέχνη του απευθύνεσθαι αποκλειστικά και μόνο σε «πτωχούς τω πνεύματι». Καμιά ρύθμιση του χρέους δεν έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ούτε βεβαίως μας έβγαλε από τα μνημόνια. Αντίθετα, κατ’ απαίτηση των δανειστών, ανεστάλη προσωρινά η δανειακή χρηματοδότηση μέσω του 3ου και χειρότερου μνημονίου από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, προκειμένου η χώρα να δοκιμάσει την αυτοχρηματοδότηση.

Αυτοχρηματοδότηση ενόσω οι «μνημονιακές δεσμεύσεις» παραμένουν εν ισχύ και εν απαιτήσει.

Αυτοχρηματοδότηση όχι από τις με αγορές, όπως συνήθως λέγεται απ’ όσους δεν έχουν ιδέα για τι μιλάνε, είτε ασκούνται στην τέχνη της επιτηδειότητας, αλλά πρώτα-πρώτα μέσα από τη συστηματική λεηλασία των διαθεσίμων του «κοινού κεφαλαίου» της Τραπέζης της Ελλάδος, όπου τα ΝΠΔΔ με νόμο είναι υποχρεωμένα να καταθέτουν τα ταμειακά τους ρευστά. Επί Τσίπρα, αυτού του είδους ο συνολικός βραχυχρόνιος δανεισμός της κυβέρνησης ξεπέρασε τα 782 δις ευρώ για το 2018. Ενώ τα έσοδα από εκδόσεις εντόκων γραμματίων της κυβέρνησης έφτασε σχεδόν τα 32 δις ευρώ την ίδια χρονιά.

Ο δεύτερος τρόπος αυτοχρηματοδότησης μέσω δανεισμού είναι η έκδοση ομολόγων όχι για την ελεύθερη αγορά, αλλά σε προσυνενόηση με τις εγχώριες «συστημικές» τράπεζες. Οι τραπεζίτες λοιπόν εντός Ελλάδας αγοράζουν με προσυνενόηση τα υπό έκδοση κρατικά ομόλογα, τα οποία παραχωρούν κατόπιν ως εγγύηση έναντι ρευστότητας από την ΕΚΤ.

Με τον τρόπο αυτό οι τραπεζίτες και επιλεγμένοι «επενδυτές» – κυρίως εγχώρια funds σαν τις εταιρείες απόκτησης και διαχείρισης δανείων – κερδοσκοπούν ως ραντιέρηδες με την αύξηση του δημοσίου χρέους και την διαφορά των επιτοκίων. Με το αζημίωτο πάντα για τα κομματικά ταμεία, ειδικά των μνημονιακών. Αυτό σημαίνει έξοδος από τα μνημόνια κατά ΣΥΡΙΖΑ, όπως ξέρει πολύ καλά ο κ. Δραγασάκης, ο οποίος όπως τον έχουν καταγγείλει – και δικαίως, οφείλω να ομολογήσω – από το ίδιο του κόμμα είναι ο κατ’ εξοχήν άνθρωπος των τραπεζιτών στο ΣΥΡΙΖΑ.

Η εκτίναξη λοιπόν του δημοσίου χρέους δεν είναι προϊόν προσωπικής επιλογής του κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του – έστω κι αν κερδοσκόπησαν ασύστολα μ’ αυτό – αλλά αποτέλεσμα του μηχανισμού αυτοχρηματοδότησης με νέο δανεισμό υπό καθεστώς μνημονιακής κατοχής και εκποίησης, που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ με τις ευλογίες των Ευρωπαίων δανειστών και βάφτισε «έξοδο από τα μνημόνια». Κι ενώ ο κ. Δραγασάκης ενοχλείται για τα 45 δις ευρώ αύξηση του δημοσίου χρέους την περίοδο 2019-2023, ξεχνά ότι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης μόνο για το 2018, το πρώτο έτος της «εξόδου από τα μνημόνια», εκτινάχθηκε πάνω από 30 δις ευρώ!

Όσο για τα υπόλοιπα, είπαμε. Πρόκειται για την «μάχη των ερμηνειών», δηλαδή να λες χωρίς να δεσμεύεσαι. Να μιλάς χωρίς να λες τίποτε συγκεκριμένο. Η υπέρτατη τέχνη της εξ επαγγέλματος πολιτικής.

Κι έτσι, αν τα φέρει η κατάρα, αλλά και η βλακεία του «παροιμιώδους απλού ανθρωπάκου», έρθει ο Τσίπρας για να αποτελειώσει ότι άφησε μισοτελειωμένο ο Μητσοτάκης, όπως κι όταν ανέλαβε ο δεύτερος για να γλυτώσουμε από τον πρώτο, τότε καθώς θα ζήσουμε τον εγκυμονούντα «ξαφνικό θάνατο» της χώρας μας, θα βγει πάλι κ. Δραγασάκης για να μας πει το σύνηθες: Φταίει ο προηγούμενος. Με το ίδιο θράσος, που ο Μητσοτάκης τότε, ή κάποιος άλλος διάδοχός του, θα λέει ότι δεν φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία ως συνήθως έκανε τα καλύτερα, αλλά η καινούργια!

Οι ρόλοι θα έχουν αλλάξει για μια ακόμη φορά προκειμένου να προστατευθούν οι ίδιοι εγκληματίες, που έχουν οδηγήσει τη χώρα στη μεγαλύτερη καταστροφή της νεότερης ιστορίας της. Χάρις ενός ευρωμονόδρομου, που μόνο μία κατάληξη μπορεί να έχει: τον αφανισμό της χώρας και του λαού μας σε μια Ευρώπη, που, ίσως πολύ σύντομα, θα φλέγεται από τον ολοκληρωτικό πόλεμο που έχει ξεκινήσει το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.

Κι επειδή το παιχνίδι αυτό θα συνεχίζεται όσο εμείς το επιτρέπουμε, τα επιφανή συνέδρια ανυπόληπτων φορέων και ομιλητών θα συνεχίζουν να μας καθησυχάζουν και να μας ωραιοποιούν την αποτρόπαια εικόνα της πραγματικότητας. Μόνο και μόνο για να μην αντιληφθούμε αυτό που ετοιμάζουν. Για να μην αντιληφθούμε ότι ήδη οι μεγαλομέτοχοι της τραγωδίας μας παίρνουν τα δις των υπερκερδών τους από τη λεηλασία της χώρας και τρέχουν σε επενδυτικά καταφύγια του εξωτερικού για να γλυτώσουν τον άνομο πλούτο τους από το επερχόμενο κραχ.

Μην ανησυχείτε, λοιπόν, δεν θα είναι αυτοί που θα χάσουν τις αποταμιεύσεις τους, ούτε τη δουλειά τους και το βιός τους. Θα είναι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, που θα κληθεί λίαν συντόμως από τους ίδιους που μας έφεραν σ' αυτό το χάλι, να διασώσει με ότι της έχει απομείνει – ίσως με το αίμα της – για μια ακόμη φορά από την χρεοκοπία και τη φυλακή τους πλιατσικολόγους του κράτους και της κοινωνίας, τα αρπακτικά των τραπεζών και των funds. Όμως, θα το κάνει υπό τις ακράδαντες διαβεβαιώσεις των επιφανών της πολιτικής και της επιστήμης για το πόσο καλά «θωρακισμένη» είναι μια από τις χρεοκοπημένες χώρες του πλανήτη, αλλά και πόσο ασφαλείς είναι οι καταθέσεις του κοσμάκη στα χέρια της Κόζα Νόστρα, που στην Ελλάδα κατ’ ευφημισμό ονομάζουμε «τραπεζικό σύστημα».

*Ο Δημήτρης Καζάκης, είναι πολιτικός και οικονομολόγος-αναλυτής. Ιδρυτής και πρόεδρος του Ενιαίου Πατριωτικού Μετώπου – Ε.ΠΑ.Μ.

Για μία νέα άνοιξη των κινημάτων και της Αριστεράς

Η συμφωνία για εκλογική συνεργασία των ΜΕΡΑ25, ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, άλλων αριστερών δυνάμεων και ανένταχτων σε ένα αγωνιστικό μέτωπο Ρήξης, ανατροπής και αλλαγής, μπορεί να είναι το πρώτο βήμα σε αυτή την ενωτική κατεύθυνση και να στηριχτεί από τα μαχόμενα τμήματα του λαού και της νεολαίας.

των Δημήτρη Στρατούλη, Μαριάνας Τσίχλη*
Γραμματείς ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ – Ανυπότακτης Αριστεράς

Η μαζική συμμετοχή του λαού και της νεολαίας στις κινητοποιήσεις δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κοινωνική και πολιτική ριζοσπαστικοποίησή τους προς τα Αριστερά. Αρκεί, βέβαια, η Αριστερά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, που πλέον είναι διαφορετικές από αυτές πριν το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη, που μπορεί να αποτελέσει μία τομή στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις. Αλλιώς καραδοκούν η ακροδεξιά και οι φασίστες για να καπηλευτούν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Σήμερα, οι δυνάμεις της αριστεράς έχουν διπλό καθήκον αφενός να στηρίξουν, με όλες τους τις δυνάμεις, τη συνέχεια των αγώνων, με ενωτική στάση και πρακτική στο κίνημα και αφετέρου να δώσουν απάντηση στο μεγάλο έλλειμμα της προηγούμενης περιόδου, δηλαδή στην μη δυνατότητα των αγώνων να εκφραστούν πολιτικά, μέσα από ένα ενωτικό και μαζικό εγχείρημα της αριστεράς, ώστε να επιδράσουν στο πολιτικό σκηνικό.

Οι τεράστιες και συνεχείς διαδηλώσεις μετά το έγκλημα των Τεμπών, θύμισαν την «άνοιξη» των πλατειών του 2011, όταν ένας ολόκληρος λαός πλημμύρισε πανελλαδικά τους δρόμους για να αντιπαρατεθεί στη μνημονιακή λεηλασία και άνοιξε το δρόμο για την ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών, που οδήγησε στο δημοψήφισμα στις 5/7/ 2015 και στο 62% υπέρ του ΟΧΙ στα μνημόνια.

Οι κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας του λαού και της νεολαίας και οι δύο πανεργατικές πανελλαδικές απεργίες ενάντια, κυρίως, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλά και συνολικά στις συστημικές μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ), που κυβέρνησαν τον τόπο και τεμάχισαν, ξεπούλησαν ή διέλυσαν και εγκατέλειψαν στην τύχη τους τις υποδομές του πρώην ενιαίου δημόσιου ΟΣΕ, γέννησαν μία νέα ελπίδα ανατροπής και αλλαγής. Αντανακλούν βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Αποτυπώνουν μία νέα κοινωνική δυναμική.

Οι κινητοποιήσεις αυτές είναι, πρωτίστως, έκφραση οργής για τις 57 ζωές, κυρίως νέων παιδιών, που, ουσιαστικά, δολοφονήθηκαν. Έχουν, όμως, ως υπόστρωμα την – σε μεγάλο βαθμό βουβή αλλά συσσωρευμένη – αγανάκτηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας, η οποία, μετά από μια δεκαετία μνημονιακής και νεοφιλελεύθερης λεηλασίας, έγινε, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μάρτυρας και θύμα μίας πολιτικής φτωχοποίησης, ακραίας καταστολής, πολύνεκρων ανθρώπινων τραγωδιών, που οφείλονται στις ταξικές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Κορυφαίες εκφράσεις αυτών των αντικοινωνικών κυβερνητικών πολιτικών ήταν η φονική διαχείριση της πανδημίας, η μη αντιμετώπιση της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης, ακόμα και ακραία αντιδημοκρατικές πρακτικές, όπως οι γενικευμένες υποκλοπές. Εκφράζουν, επίσης, και τη συσσωρευμένη αγανάκτηση μιας νεολαίας που, την πρώτη χαμένη γενιά των μνημονίων, διαδέχονται οι επόμενες, με υπονομευμένο μέλλον, χωρίς ελπίδες για προοπτική. Μίας νεολαίας, που, ενώ σε κάθε προσπάθεια μαζικής αντίστασής της (και ήταν πολλές) σε αυτές τις πολιτικές αντιμετώπισε τα χημικά, το ξύλο, τις συλλήψεις, τη στοχοποίηση, συνεχίζει να αγωνίζεται.

Σήμερα εξακολουθεί να βαραίνει η επιβολή και τα αποτελέσματα της ακραία νεοφιλελεύθερης και αυταρχικής κυβερνητικής πολιτικής των προηγούμενων χρόνων. Επίσης, η εμπέδωση της αντίληψης που διαχέουν η άρχουσα τάξη και τα φιλικά της ΜΜΕ ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εναλλακτικής πολιτικής, μετά την μεγάλη ήττα του λαϊκού κινήματος 2015, η αποστασιοποίηση από τις οργανωμένες πολιτικές και συνδικαλιστικές δομές, η ένταση της αστυνομικής καταστολής, αλλά και η συστράτευση των οικονομικών ολιγαρχών και κάθε είδους μηχανισμού γύρω από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την υπεράσπιση της πολιτικής της να πάρει τη ρεβάνς απέναντι στο λαό και στη νεολαία και να θωρακίσει το οικονομικό και πολιτικό σύστημα από τις πολιτικές επιπτώσεις μιας νέας εισόδου τους στο προσκήνιο. Ταυτόχρονα, γίνεται όλο και πιο ορατή η εμβάθυνση της μνημονιακής, νεοφιλελεύθερης προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός από τις ευθύνες της κυβέρνησης του για το ξεπούλημα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ για 45 εκ. ευρώ (λιγότερο από την ετήσια κρατική επιδότηση στην Hellenic Train), ενώ αποδεικνύεται με τραγικό τρόπο ότι ο κατακερματισμός και η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υποδομών γεννά τραγωδίες, δεν υπάρχει ούτε ίχνος αυτοκριτικής του. Επίσης, καμία πρότασή του για επαναφορά της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της ΕΕΣΤΥ στο δημόσιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πιστός στον πυρήνα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που εφάρμοσε ως κυβέρνηση με την δικαιολογία της τρόικας και προτίθεται να την ξαναεφαρμόσει, χωρίς καν τη δικαιολογία της πίεσης των δανειστών. Εξάλλου, επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το 60% των νομοθετημάτων της. Το αιώνιο ερώτημα, βέβαια, είναι τι κάνει η αριστερά. Οι πολιτικές στάσεις, όπως αυτή του ΚΚΕ, ότι «είτε κρατικός, είτε δημόσιος ΟΣΕ, πάλι καπιταλισμό θα έχουμε» ή «γιατί και πριν που ο ΟΣΕ ήταν δημόσιος, καλύτερα ήταν;», ταυτίζονται με την αλήστου μνήμης τοποθέτησή του «είτε ευρώ, είτε δραχμή και πάλι καπιταλισμός θα είναι», «μία έξοδος από την ΟΝΕ θα ήταν επιζήμια» του 2015, όταν ο λαός έδινε μάχη ενάντια σε όλα τα εγχώρια και διεθνή κέντρα εξουσίας. Έτσι και σήμερα, η υπονόμευση του αιτήματος της επαναφοράς στην δημόσια ιδιοκτησία ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων στρατηγικής και κοινωνικής σημασίας και βασικών υποδομών, η άρνηση κάθε συγκεκριμένου και εφικτού μεταβατικού αιτήματος, ενισχύει την πολιτική αφήγηση του αντίπαλου ιδεολογικοπολιτικού στρατοπέδου. Περιορίζει το λαό σε ρόλο διαμαρτυρόμενου παρατηρητή, εν αναμονή του σοσιαλισμού. Ταυτόχρονα, οι πολιτικές στάσεις του κατακερματισμού και του διαχωρισμού, με διάφορες προφάσεις, ορισμένων δυνάμεων της ανυπότακτης Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν βοηθούν την κλιμάκωση του αγώνα και τη διεκδίκηση της ανατροπής των πολιτικών συσχετισμών.

Η μαζική συμμετοχή του λαού και της νεολαίας στις κινητοποιήσεις δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κοινωνική και πολιτική ριζοσπαστικοποίησή τους προς τα Αριστερά. Αρκεί, βέβαια, η Αριστερά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, που πλέον είναι διαφορετικές από αυτές πριν το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη, που μπορεί να αποτελέσει μία τομή στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις. Αλλιώς καραδοκούν η ακροδεξιά και οι φασίστες για να καπηλευτούν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Σήμερα, οι δυνάμεις της αριστεράς έχουν διπλό καθήκον αφενός να στηρίξουν, με όλες τους τις δυνάμεις, τη συνέχεια των αγώνων, με ενωτική στάση και πρακτική στο κίνημα
και αφετέρου να δώσουν απάντηση στο μεγάλο έλλειμμα της προηγούμενης περιόδου, δηλαδή στην μη δυνατότητα των αγώνων να εκφραστούν πολιτικά, μέσα από ένα ενωτικό και μαζικό εγχείρημα της αριστεράς, ώστε να επιδράσουν στο πολιτικό σκηνικό. Οι ταχύτατες εξελίξεις αλλάζουν τα δεδομένα. Οδηγούν στο να ανοίξει η συζήτηση για την ενότητα όλων των δυνάμεων της αριστεράς στη βάση ενός προγράμματος αντιμετώπισης των άμεσων λαϊκών προβλημάτων και ρήξης με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Η βάση για αυτό το πρόγραμμα, ήδη, υπάρχει και ο χρόνος έχει φτάσει.

Οι επιλογές κρίνονται σήμερα, μικρή σημασία θα έχει το αν και πώς θα αναστοχαζόμαστε στο μέλλον τις αιτίες για μια ακόμα χαμένη κοινωνική και πολιτική άνοιξη. Οι δυνάμεις της αντιμνημονιακής Αριστεράς, οφείλουν, για να είναι πραγματικά χρήσιμες σήμερα στο λαό και τη νεολαία, να συνυπάρχουν και να στηρίζουν τις τρέχουσες κινητοποιήσεις, αλλά και να συνεργαστούν στις βουλευτικές εκλογές. Διασφαλίζοντας την οργανωτική, πολιτική και ιδεολογική αυτοτέλειά τους και με βάση ένα κοινό εναλλακτικό φιλολαϊκό πρόγραμμα ρήξης με το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο, ανατροπής και θετικής διεξόδου. Μία τέτοια εκλογική συνεργασία όλων των δυνάμεων της αντιμνημονιακής Αριστεράς θα συμβάλλει στη συγκρότηση μετεκλογικά ενός ισχυρού πόλου μαχητικής και αποτελεσματικής αντιπολίτευσης στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, από όποια παραλλαγή κυβέρνησης των μνημονιακών δυνάμεων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) και αν εφαρμόζονται.

Η συμφωνία για εκλογική συνεργασία των ΜΕΡΑ25, ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, άλλων αριστερών δυνάμεων και ανένταχτων σε ένα αγωνιστικό μέτωπο Ρήξης, ανατροπής και αλλαγής, μπορεί να είναι το πρώτο βήμα σε αυτή την ενωτική κατεύθυνση και να στηριχτεί από τα μαχόμενα τμήματα του λαού και της νεολαίας. Για να γεννηθεί ξανά η ελπίδα ότι υπάρχει εναλλακτική λύση ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, τη λιτότητα, τον ευρωμονόδρομο και την εξάρτηση από τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό, ότι υπάρχει δυνατότητα των κοινωνικών κινημάτων και της Αριστεράς να μάχονται και να νικούν. Όπως έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης: «Μη καταδέχεσαι να ρωτάς, θα νικήσουμε;»

Καζάνι που βράζει η Ευρώπη: Εκατομμύρια διαδηλωτές λένε «ΟΧΙ» στις πολιτικές των κυβερνήσεων τους!

Εκατομμύρια εργαζόμενοι στην Ευρώπη κατεβαίνουν σε απεργίες, διαμαρτυρόμενοι για τους χαμηλούς μισθούς, τις κακές συνθήκες εργασίας, το ασφαλιστικό, το συνταξιοδοτικό, το εκπαιδευτικό, καθώς και για τις κακές υπηρεσίες των δημοσίων υπηρεσιών...  

Αντιμέτωπες με τις συνέπειες των πολιτικών τους βρίσκονται πολλές χώρες στην Ευρώπη, με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται ανάμεσα σε αυτές.

Εκατομμύρια εργαζόμενοι στην Ευρώπη κατεβαίνουν σε απεργίες, διαμαρτυρόμενοι για τους χαμηλούς μισθούς, τις κακές συνθήκες εργασίας, το ασφαλιστικό, το συνταξιοδοτικό, το εκπαιδευτικό, καθώς και για τις κακές υπηρεσίες των δημοσίων εταιρειών, όπως αυτό που συνέβη στην Ελλάδα με την τραγωδία των Τεμπών.

Αυτή την στιγμή σε Γαλλία και Γερμανία σημειώνονται οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών. Ο χορός των κινητοποιήσεων έχει ξεκινήσει από τις αρχές του χρόνου.

Στην Γερμανία

Χάος κυρίως στις υπεραστικές συγκοινωνίες και μεταφορές σε μεγάλο τμήμα της Γερμανίας προκαλεί ήδη από χθες, Κυριακή, το βράδυ η 24ωρη προειδοποιητική απεργία περισσότερων από 350.000 εργαζομένων σε σιδηροδρόμους, αεροδρόμια, λεωφορεία, λιμάνια και αυτοκινητοδρόμους.

Ενόψει του νέου γύρου των διαπραγματεύσεων με τους εργοδότες στο τέλος Απριλίου, το συνδικάτο Ver.di και η Ένωση Εργαζομένων στους Σιδηροδρόμους EVG διεκδικούν μισθολογικές αυξήσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες του πληθωρισμού.

 

Στην απεργία συμμετέχουν ακόμη οι εργαζόμενοι στα λιμάνια, αλλά και στους αυτοκινητοδρόμους, όπου πολλά τούνελ θα παραμείνουν σήμερα κλειστά. Σε δέκα από τα δεκαέξι κρατίδια ήρθη χθες η απαγόρευση κυκλοφορίας των φορτηγών, προκειμένου να περιοριστούν τα προβλήματα στον εφοδιασμό της αγοράς από την απεργία, ενώ σε πολλές οδικές αρτηρίες της χώρας διαπιστώνονται από νωρίς το πρωί σοβαρά προβλήματα, καθώς οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να χρησιμοποιούν το ιδιωτικό τους αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις τους.

Η Ver.di διεκδικεί αυξήσεις αποδοχών ύψους 10,5% ή τουλάχιστον 500 ευρώ μηνιαίως και μεγαλύτερα μπόνους για το προσωπικό των αεροδρομίων που εργάζεται σε νυχτερινές βάρδιες και σε αργίες. «Η απεργία είναι απαραίτητη προκειμένου να ξεκαθαρίσει στους εργοδότες ότι θα επιμείνουμε στις απαιτήσεις μας. Μια ουσιαστική αύξηση αποδοχών αποτελεί θέμα επιβίωσης για πολλές χιλιάδες εργαζομένων», δήλωσε ο επικεφαλής της Ver.di Φρανκ Βέρνεκε.

Η EVG από την άλλη πλευρά, διεκδικεί αυξήσεις ύψους 12% για τους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους. Η DB έχει μέχρι τώρα αντιπροτείνει αυξήσεις σε δύο στάδια, συνολικού ύψους 5% και χαρακτήρισε την κινητοποίηση «εντελώς δυσανάλογη, ανεδαφική και περιττή».

Στην Γαλλία

Διαδηλώσεις και βίαια επεισόδια συγκλονίζουν τη χώρα μετά την υιοθέτηση στις 16 Μαρτίου, χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, της αμφιλεγόμενης μεταρρύθμισης για την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης.

Δύο μήνες μετά την έναρξη της κινητοποίησης κατά του νόμου αυτού, μια νέα ημέρα διαδηλώσεων προγραμματίζεται για αύριο Τρίτη με την κυβέρνηση και τα συνδικάτα να προειδοποιούν για τον κίνδυνο «χάους».

 

«Πρέπει να υπάρξει κατευνασμός», είπε η πρωθυπουργός Μπορν, και απέρριψε το αίτημα του επικεφαλής του CFDT, του πρώτου συνδικάτου στη Γαλλία, Λοράν Μπερζέ, ν’ ανασταλεί η εφαρμογή της μεταρρύθμισης.

Η μεταρρύθμιση υιοθετήθηκε και θα «ακολουθήσει την πορεία της» μέχρι το Συνταγματικό Συμβούλιο που θα γνωμοδοτήσει, στο τέλος της οποίας ο πρόεδρος της Δημοκρατίας «πρέπει να εκδώσει τον νόμο», όπως προβλέπει το Σύνταγμα, δήλωσε η Μπορν.

Στη Βρετανία

Τον χορό των μεγάλων απεργιών στην Ευρώπη  ξεκίνησε η Βρετανία στα τέλη Ιανουαρίου με κινητοποιήσεις κυρίως από νοσηλευτές, σιδηροδρομικούς, οδηγούς λεωφορείων και δασκάλους που ζητούν γενναίες αυξήσεις στις αποδοχές, καθώς φουντώνουν οι αντιδράσεις από το πολύ υψηλό κόστος της ζωής.

Επικεφαλής στις κινητοποιήσεις τέθηκαν εργαζόμενοι της Amazon.co.uk, κάτι που δεν έχει προηγούμενο, ζητώντας μισθολογικές αυξήσεις αλλά και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Το προσωπικό είναι δυσαρεστημένο με την αύξηση μισθού κατά 50 πένες (60 λεπτά του ευρώ) ανά ώρα, που ισοδυναμεί με 5% και είναι πολύ κάτω από τον πληθωρισμό.

 

 Η Amazon αποφάσισε την αύξηση μισθών το περασμένο καλοκαίρι.

Οι εργαζόμενοι στις αποθήκες λένε ότι η αύξηση αυτή δεν ανταποκρίνεται στο αυξανόμενο κόστος ζωής. Ζητούν από την εταιρεία να πληρώνει τουλάχιστον 15£ (περίπου 17 ευρώ) την ώρα. Θέλουν επίσης καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Οι εργαζόμενοι της Amazon έχουν εκφράσει ανησυχίες κάνοντας λόγο για πολλές ώρες εργασίας, υψηλά ποσοστά τραυματισμών και αδυσώπητο ρυθμό εργασίας, καθώς και για επιθετική, βελτιωμένη τεχνολογία παρακολούθησης των εργαζομένων ακόμη και σε τουαλέτες, αναφέρει το BBC.

Στην Ιταλία

Την ίδια χρονική περίοδο με την Βρετανία, στην Ιταλία πραγματοποιήθηκε απεργία σε βενζινάδικα και εταιρείες διαχείρισης σταθμών ανεφοδιασμού σε υγρά καύσιμα, στο πλαίσιο διαμαρτυρίας κατά μέτρων της κυβέρνησης να αναγράφονται και οι μέσες τιμές για αμόλυβδη και ντίζελ, εκτός από τις τρέχουσες τιμές πώλησης καυσίμων. 

Στόχος της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι με την προσπάθεια αυτή είναι να κάνει πιο εμφανείς για τους καταναλωτές αυξήσεις τιμών από τα βενζινάδικα, σε μια περίοδο που η ακρίβεια καλπάζει και εκεί. Τα εργατικά συνδικάτα επικρίνουν την κυβερνητική αυτή εντολή, καθώς οι σταθμοί ανεφοδιασμού που δεν συμμορφώνονται υπόκεινται σε πρόστιμα.

Στην Ελλάδα

Σε 24ωρη απεργία προχωρά το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών για τα προβλήματα που δυσχεραίνουν την εκτέλεση του συγκοινωνιακού έργου των Σταθερών Συγκοινωνιών.

Ως εκ τούτου δεν λειτουργήσουν αύριο Τρίτη 28 Μαρτίου οι γραμμές 2 και 3 του Μετρό.

Στην ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για ελλείψεις σε εξειδικευμένο προσωπικό – σε οδηγούς τεχνίτες σταθμάρχες, ενώ μιλούν για ελλείψεις σε ανταλλακτικά και νέους συρμούς.

Είχαν προηγηθεί οι μεγάλες απεργίες για την τραγωδία των Τεμπών, οι οποίες αποτυπώθηκαν με συγκεντρώσεις σε πολλές πόλε της Ελλάδας, με την μαζικότερη να γίνεται στο Σύνταγμα, όπου φυσικά δεν έλειψαν και οι συγκρούσεις με την Αστυνομία. 

Στις 8 και στις 16 Μαρτίου οι δρόμοι στη χώρα μας πλημμύρισαν με διαδηλωτές σε κάθε γωνιά, ακόμα και σε απομακρυσμένα νησιά.

Η οργή για το «έγκλημα» στα Τέμπη δε θα κοπάσει εύκολα.

Η τραγωδία στα Τέμπη έβγαλε στον δρόμο εκατομμύρια ανθρώπους, σε αριθμούς που συγκρίνονται μόνο με το 2011, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Public Issue. Όπως αναφέρει σχεδόν 2,5 εκατ. άνθρωποι, εκτός των μαθητών, πήραν μέρος σε κάποιου είδους διαμαρτυρία για τα Τέμπη ενώ τα συναισθήματα που κυριαρχούν είναι η οργή και η αγανάκτηση.

Στη Πορτογαλία

Αντίστοιχη αγωνιστική διάθεση έχουν και οι εκπαιδευτικοί στην Πορτογαλία, οι οποίοι οργάνωσαν απεργιακές κινητοποιήσεις διάρκειας 18 ημερών, από τις 16 Γενάρη έως τις 8 Φλεβάρη. Βασικά αιτήματα των εκπαιδευτικών ήταν η αύξηση των μισθών τους κατά 120 ευρώ τον μήνα (λίγο πάνω από τον πληθωρισμό), περισσότερα λεφτά για την Παιδεία και αλλαγή του τρόπου διορισμού νέων εκπαιδευτικών.

Η κυβέρνηση προσπάθησε να κάνει κάποιες παραχωρήσεις, που ήταν όμως δευτερεύουσες και δεν έπεισαν τους εκπαιδευτικούς. Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα συνδικάτα και την κυβέρνηση συνεχίζονται.

ertopen.com

Σόφι Ιν’τ Βελντ για παρακολούθηση Σίφορντ: «Η Ελλάδα κατασκοπεύει πολίτες των ΗΠΑ» - Αδράνεια από την ΕΕ!

Σε άρθρο στο προσωπικό της Blog, με τίτλο «Η Ελλάδα κατασκοπεύει πολίτες των ΗΠΑ», η Ολλανδή Ευρωβουλευτής εκφράζει την απογοήτευσή της για τα αργά ως ανύπαρκτα αντανακλαστικά της Κομισιόν και των θεσμικών οργάνων σε θέματα παραβιάσεων του κράτους δικαίου.

Την απροθυμία της Κομισιόν να παρέμβει για την καταπάτηση θεμελιωδών κανόνων του κράτους Δικαίου στην Ελλάδα, και ειδικότερα για το θέμα των υποκλοπών, επισημαίνει με άρθρο της η Ολλανδή Ευρωβουλευτής του Renew, Σόφι Ιν’τ Βελντ, σχολιάζοντας την πρόσφατη αποκάλυψη των New York Times για την παρακολούθηση της Άρτεμις Σίφορντ, ταυτόχρονα, από την ΕΥΠ και το Predator.

Η εισηγήτρια της Εξεταστικής Επιτροπής PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατηγορεί την Κομισιόν ότι δεν έχει αναλάβει δράση για τις υποκλοπές ενώ, αντιθέτως οι ΗΠΑ, αντέδρασαν ακαριαία και ήδη το FBI βρίσκεται στην Αθήνα, καθώς η Άρτεμις Σίφορντ έχει και αμερικανική, εκτός από την ελληνική υπηκοότητα.

Σε άρθρο στο προσωπικό της Blog, με τίτλο «Η Ελλάδα κατασκοπεύει πολίτες των ΗΠΑ», η Ολλανδή Ευρωβουλευτής των Φιλελευθέρων (Renew) εκφράζει την απογοήτευσή της για τα αργά ως ανύπαρκτα αντανακλαστικά της Κομισιόν και των θεσμικών οργάνων σε θέματα παραβιάσεων του κράτους δικαίου και το γεγονός ότι δεν υπάρχει πλέον κανένα είδος εξωτερικού ελέγχου στα κράτη-μέλη αλλά μια συμφωνία σιωπής.

Η Σόφι Ιν’τ Βελντ υπογραμμίζει ότι ο έλεγχος αυτός υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικά της ΕΕ. ως προπύργιο της δημοκρατίας που πλέον δεν προστατεύει τις αξίες της ενώ υπενθυμίζει ότι η εξουσία χωρίς έλεγχο διολισθαίνει γρήγορα στον αυταρχισμό. 

Αναλυτικά η δημοσίευση της Σόφι Ιν’τ Βελντ στο προσωπικό της blog, με τίτλο «Η Ελλάδα κατασκοπεύει πολίτες των ΗΠΑ»:

«Μία πολίτης με διπλή υπηκοότητα, Ελληνική και Αμερικανική, κατασκοπεύτηκε με το κακόβουλο λογισμικό Predator, αναφέρουν οι New York Times. Οι ΗΠΑ συνήθως δεν βλέπουν με καλό μάτι την παραβίαση των δικαιωμάτων των Αμερικανών πολιτών και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το FBI έχει ήδη εντοπιστεί στην Αθήνα για να διερευνήσει το θέμα.

Παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση αρνείται σθεναρά ότι έχει αναπτύξει ποτέ κατασκοπευτικό λογισμικό, το άτομο είχε τεθεί υπό παρακολούθηση και από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες. Ο καθένας θα βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Η Άρτεμις Σίφορντ, Αμερικανο-Ελληνίδα υπήκοος και διευθυντικό στέλεχος της Meta, είχε παρακολουθηθεί με επισύνδεση από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και με κατασκοπευτικό λογισμικό, σύμφωνα με αξιωματούχους και έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή των New York Times. Η υπόθεση αναδεικνύει την εξάπλωση της παράνομης κατασκοπείας στην Ευρώπη.

Ο λόγος για τον οποίο δίνω προσοχή όταν ακούω για πιθανή παρέμβαση των ΗΠΑ σε ευρωπαϊκά θέματα κράτους δικαίου, είναι ότι αυτό συμβαίνει συνήθως χωρίς να έχει υπάρξει δράση της ΕΕ.

Όταν ένα κράτος μέλος της ΕΕ είναι ο δράστης ενός εγκλήματος, δεν ακούγεται σχεδόν ούτε ένας ψίθυρος καταδίκης από το Berlaymont – ή από την κυβέρνηση άλλου κράτους μέλους. Και ναι, η χρήση κατασκοπευτικού λογισμικού εναντίον νομοταγών πολιτών που δεν αποτελούν απειλή για την εθνική ασφάλεια είναι έγκλημα. Μπορεί να το κάνουν όλοι, αλλά αυτό δεν το καθιστά νόμιμο.

Τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν διαμορφώσει έναν ασφαλή χώρο για τον εαυτό τους, απαλλαγμένο από κάθε είδους παρέμβαση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Η παλιά συμφωνία να θεωρεί ο ένας τον άλλον τίμιο, ως δημοκρατικές νομοταγείς κυβερνήσεις, δεν είναι πλέον ανεκτή. Κατά τη διαδικασία αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τεθεί σε περιορισμό και έχασε τόσο τον ιστορικό μηχανισμό της για την τήρηση της δημοκρατικής οδού, όσο και τον κύριο φορέα επιβολής των κοινών κανόνων και νόμων.

Έχουμε φτάσει σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο υποταγής της Επιτροπής απέναντι στις εθνικές κυβερνήσεις. Ένα επίπεδο στο οποίο η πρώτη, σπάνια, ενεργεί πλέον εναντίον των δεύτερων, ανεξάρτητα από το αν ξεκάθαρα οι χώρες αυτές καταπατούν θεμελιώδεις κανόνες και αξίες της ΕΕ.

Χρειάστηκε να περάσει μια δεκαετία για την Πολωνία και την Ουγγαρία για να συμπιεστούν οι επιδοτήσεις τους από την ΕΕ, αλλά μόνο αφού είχε ήδη στραγγαλιστεί η ανεξάρτητη δικαιοσύνη στην Πολωνία και είχε υποβαθμιστεί σοβαρά η δημοκρατία στην Ουγγαρία. Και ακόμη και τότε, ήταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που άσκησε την πίεση. Κάθε φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν δράση εκεί που θα έπρεπε να είχε αναλάβει η Επιτροπή της ΕΕ, αυτή η αυξανόμενη απουσία επιβολής γίνεται οδυνηρά ορατή.

Ναι, νομίζω ότι η Επιτροπή πρέπει να δράσει όταν ένας Ελληνοαμερικανός πολίτης στοχοποιείται με το Predator. Όχι, δεν νομίζω ότι θα το κάνει – αλλά οι ΗΠΑ θα το κάνουν αντ’ αυτής- εκθέτοντας οδυνηρά την αδυναμία της Ευρώπης όσον αφορά το κράτος δικαίου και την υπεράσπιση των δικών της αξιών.

Η ΕΕ δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Ένα βασικό στοιχείο της επιτυχίας της Ευρώπης ως προπύργιο της δημοκρατίας, είναι ότι τα κράτη μέλη αισθάνονται έναν εξωτερικό έλεγχο της εξουσίας τους, το ένα από το άλλο, και με τη μεσολάβηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτή η ρύθμιση ωφελεί τους πολίτες, τις επιχειρήσεις, τους δημοσιογράφους και όλους όσοι νομίμως χρειάζονται κάποια προστασία από την κρατική εξουσία. Η εξουσία χωρίς ελέγχους, διολισθαίνει γρήγορα στον αυταρχισμό. Ας το θυμόμαστε αυτό.»
left.gr

Νίκος Ανδρουλάκης από την Σπάρτη: «Το βράδυ των επόμενων εθνικών εκλογών το ΠΑΣΟΚ θα εγγυηθεί τη Νέα Αλλαγή...» (vid)

Ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε ότι από την αρχή που έχει βρεθεί στην ηγεσία του κόμματος του, λέει τα ίδια, ωστόσο, παρατήρησε ότι τώρα τα όσα λέει ενόχλησαν την «εγχώρια» διαπλοκή. Σημείωσε, δε, ότι η «εγχώρια διαπλοκή βρίσκεται σε… Vertigo», διότι ο ελληνικός λαός θα δείξει μηδενική ανοχή στο σύστημα Μητσοτάκη.

Επιμένει στο αφήγημα του πρωθυπουργού «άγνωστος Χ» ο Νίκος Ανδρουλάκης. Αυτή την φορά, από την Σπάρτη, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι δεν θα δείξει καμία ανοχή σε φαινόμενα παρακμής για το δικαίωμα της εντολής που του δίνει το Σύνταγμα στα χέρια του.

«Δεν υπάρχει πρωθυπουργός- άγνωστος Χ», τονίζει ο Νίκος Ανδρουλάκης υποστηρίζοντας ότι «θα ήταν ασέβεια προς τον ελληνικό λαό να προτείνουμε από τώρα πρόσωπο, χωρίς να έχει εκφράσει την επιθυμία του στην κάλπη». Μιλώντας πριν από λίγο σε κομματική εκδήλωση στην Σπάρτη ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έκανε σφοδρή επίθεση στον πρωθυπουργό, λέγοντας ότι «εμείς στο ΠΑΣΟΚ, δεν πρόκειται να δείξουμε ανοχή στα φαινόμενα παρακμής και να προτείνουμε για πρωθυπουργό έναν από τους πρωταγωνιστές της απαξίωσης των θεσμών και της ελληνικής κοινωνίας».

Στη συνέχεια θέλησε, όπως είπε, να στείλει ένα καθαρό μήνυμα και υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι: «Το βράδυ των επόμενων εθνικών εκλογών το ΠΑΣΟΚ θα εγγυηθεί τη Νέα Αλλαγή, την αλλαγή της κοινωνικής αξιοπρέπειας, την αλλαγή της κοινωνικής δικαιοσύνης που θα κάνει κάθε πολίτη να είναι ισότιμος απέναντι στη Δικαιοσύνη- και όχι να βλέπει αδικία για τους πολλούς και στήριξη πάντα των συμφερόντων των λίγων».

«Δεν θα προτείνω για πρωθυπουργό έναν από τους πρωταγωνιστές της απαξίωσης», δήλωσε χαρακτηριστικά. Συνέχισε εξαπολύοντας μια διμέτωπη επίθεση σε Μητσοτάκη και Τσίπρα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν βρει κοινό τόπο. «Με τη θεώρηση Μητσοτάκη, συμφωνεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ», ανέφερε. «Τις τελευταίες μέρες είδαμε τον τάχα φιλελεύθερο αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας να πηγαίνει χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη. Είχε τα «παιδιά» του στα πιο κρίσιμα υπουργεία και τώρα αγκαλιάζει και τον Καρατζαφέρη. Τους στέλνω λοιπόν ένα καθαρό μήνυμα:

«Οι επιθέσεις των ακροδεξιών σκελετών της ΝΔ είναι για κάθε δημοκράτη και δημοκράτισσα τιμή, όπως τιμή ήταν και οι επιθέσεις του Καμμένου, του ακροδεξιού συνεργάτη του κ. Τσίπρα. Θα μπούμε εμπόδιο στους ακροδεξιούς σκελετούς και σε όσους νομίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ θα γίνει εργαλείο στα παιχνίδια της εξουσίας τους. Το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε ως πρωταγωνιστής. Το βράδυ των εκλογών θα είναι στην όχθη των νικητών και θα προτείνει το δρόμο της αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα».

Στην επίθεσή του στη Νέα Δημοκρατία, αναφέρθηκε στις υποκλοπές, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι ήρθε να αντιμετωπίσει την φαυλότητα των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ωστόσο εξέθεσε ανεπανόρθωτα την χώρα. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, κατήγγειλε την παραμονή του Νίκου Παππά στα ψηφοδέλτια του κόμματος, ο οποίος επισήμανε έχει καταδικαστεί με 13-0 από το ειδικό δικαστήριο για τις τηλεοπτικές άδειες, απόφαση που εκδόθηκε ομοφώνως από τους 13 δικαστές οι οποίοι κληρώθηκαν από τη Βουλή (διαδικασία στην οποία τα ψηφοδέλτια επέλεγε ο αντιπρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Βίτσας).

Ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε ότι από την αρχή που έχει βρεθεί στην ηγεσία του κόμματος του, λέει τα ίδια, ωστόσο, παρατήρησε ότι τώρα τα όσα λέει ενόχλησαν την «εγχώρια» διαπλοκή. Σημείωσε, δε, ότι η «εγχώρια διαπλοκή βρίσκεται σε… Vertigo», διότι ο ελληνικός λαός θα δείξει μηδενική ανοχή στο σύστημα Μητσοτάκη. «Ένα σύστημα εξουσίας που έμαθε να δίνει προτεραιότητα στα συμφέροντα της ολιγαρχίας και όχι του λαού», όπως είπε χαρακτηριστικά.

karfi.gr

Γιάνης Βαρουφάκης στο One Channel: «Φτιάξαμε το ΜέΡΑ25 γιατί δεν αποδεχόμασταν τη μονιμοποίηση της μνημονιακής Ελλάδας» (vid)


Συνέντευξη του Γραμματέα του ΜέΡΑ25, Γιάνη Βαρουφάκη, στην εκπομπή "EVENING Report", και τον δημοσιογράφο Γιάννη Πολίτη στο ONE Channel...

Ακολουθεί η συνέντευξη:

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Θέλω να πάμε στα Τέμπη. Φαίνεται ότι στο πολιτικό σύστημα θα μπει μια γραμμή. Πριν και μετά από τα Τέμπη. Εδώ λοιπόν συζητάμε μια αντίφαση. Λέτε από τη μια πλευρά εσείς οι αριστεροί ότι θέλουμε ενίσχυση του κράτους, όμως από την άλλη βλέπουμε ότι το κράτος το πληρώνουμε πάρα πολύ ακριβά και στο τέλος μας σκοτώνει. Εδώ υπάρχει ένα μπέρδεμα και γι’ αυτό δεν κερδίζει και η αντιπολίτευση, δεν κερδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς κερδίζετε. Το ΠΑΣΟΚ δεν κερδίζει, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κερδίζει, γιατί δεν είναι σαφές τι θέλει να κάνει με τα τρένα και τις άλλες ΔΕΚΟ την επόμενη μέρα. Με την ιδιότητα του πανεπιστημιακού δασκάλου, θα ήθελα να μου πεις τι θα κάνουμε σε αυτή τη χώρα με αυτό το δημόσιο; Θα έχουμε αυτά τα αριστερά λάβαρα αιωνίως και θα λέμε ισχυρό δημόσιο και στο τέλος θα σκοτώνουμε τα παιδιά μας;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Επέτρεψε μου να σου πω ότι το πρόβλημά μας δεν είναι το δημόσιο ή το ιδιωτικό. Το πρόβλημά μας είναι ένα ολιγαρχικό καθεστώς, το οποίο είτε χρησιμοποιεί το ιδιωτικό, είτε το δημόσιο, σκοτώνει το λαό του, την ψυχή του και τα παιδιά του. Θυμάσαι τι έγινε στην Αττική Οδό; Ιδιωτική δεν ήταν;

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Βέβαια. Και κλείστηκε ο κόσμος 15 ώρες μέσα στο χιόνι.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Το ιδιωτικό δεν είναι πιο αποτελεσματικό από το κρατικό. Το πρόβλημα είναι η κακοδιαχείριση, η αναποτελεσματικότητα, η διαφθορά και η έλλειψη λογοδοσίας παντού, τόσο στο δημόσιο τομέα, όσο και στον ιδιωτικό. Εμείς ως ΜέΡΑ25 είχαμε προειδοποιήσει. Ο Κρίτωνας Αρσένης στις 22 Σεπτεμβρίου στην Ολομέλεια της Βουλής κοίταξε στα μάτια τους υπουργούς και τους είπε ότι θα έχουμε θανατηφόρο ατύχημα. Η γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη είναι η πιο ανασφαλής σε όλη την Ευρώπη. Ο Κλέωνας Γρηγοριάδης είχε πει το ίδιο το Μάιο του 2022. Τόσο για τα τρένα, όσο και για το μετρό και τον προαστιακό. Γιατί μαζί με τον Κλέωνα είχαμε πάει στα αμαξοστάσια της ΣΤΑΣΥ και είδαμε τους ανθρώπους του δημοσίου που μας είχαν προσκαλέσει όχι για καλύτερους μισθούς, αλλά επειδή φοβούνταν για την ασφάλεια. «Ήμασταν 64, είμαστε 30, χαλάνε τα εργαλεία, κάνουμε πατέντες και στο τέλος θα σκοτωθούν άνθρωποι» μας έλεγαν και τα μεταφέραμε στη Βουλή. Για εμάς λοιπόν το πόρισμα για τα Τέμπη έχει βγει πριν από τα Τέμπη.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα ως κόμμα το ξέρατε και το είχατε αναδείξει.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Το είχαμε αναδείξει. Και από την πλευρά της κυβέρνησης, αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σιγή ιχθύος. Για να ανταποκριθώ και ως μη πολιτικός, ως δάσκαλος, που με ρώτησες, τι φταίει τώρα; Το πρόβλημα είναι το σπάσιμο των ενιαίων δημόσιων δικτύων. Να σου θυμίσω ότι στη Μεγάλη Βρετανία την περίοδο 1993-97 έσπασε το δίκτυο των βρετανικών σιδηροδρόμων. Έσπασε στην εταιρεία που είχε τις ράγες, τις υποδομές, όπως εδώ ο ΟΣΕ, και τις εταιρείες που είχαν τους συρμούς. Το 1999, όταν ολοκληρώθηκε αυτό το σπάσιμο είχαμε την τεράστια τραγωδία του Paddingtonμε 31 νεκρούς και μετά συγκροτήθηκε μια Βασιλική Εξεταστική Επιτροπή, όχι όπως εδώ του Γεραπετρίτη, η οποία έβγαλε ένα πόρισμα 2.000 σελίδων. Το πόρισμα ήταν ξεκάθαρο: φταίει το σπάσιμο. Όταν σπας ένα σιδηροδρομικό δίκτυο, μόνο και μόνο για να το ιδιωτικοποιήσεις ουσιαστικά, τι κάνεις; Είναι σαν να βάζεις στο αυτοκίνητό σου κάποιον να πατάει το γκάζι, κάποιον να πατάει το φρένο και έναν άλλον να γυρνάει το τιμόνι.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήταν στα τρία, ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, Ιταλοί, τρεις εταιρείες.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ : Τραγικό. Ποια είναι η πρόταση του ΜέΡΑ25; Τα έλεγα και το 2015 στους τροϊκανούς, οι οποίοι δεν άκουγαν, ήθελαν απλά να δώσουν τους συρμούς στους Ιταλούς.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επί ΣΥΡΙΖΑ, επί ημερών σας πουλήθηκε στους Ιταλούς.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Όχι επί ημερών μου.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επί ημερών του κόμματος που ήσασταν τότε.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Επειδή διαφώνησα με αυτό έφυγα.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι. 

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Το 2018. Και είναι φοβερό που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ζητήσει ένα συγνώμη για την ιδιωτικοποίηση. Και τσακώνονται τώρα για το αν ο δικός τους σταθμάρχης ήταν καλύτερος από αυτόν της ΝΔ. Από τη δεκαετία του 1950 και μετά, δεν υπήρξε σοβαρή επένδυση στους ελληνικούς σιδηρόδρομους. Επί Κωνσταντίνου Καραμανλή ακόμα, υπήρξε μια απαξίωση της ράγας και ενίσχυση της ασφάλτου. Στην Αθήνα ξηλώσαμε το τραμ και οι ράγες αρχίζουν να αφήνονται μέχρι που έρχεται το σπάσιμο το 2010. Αυτό που λέμε στο ΜέΡΑ25 είναι ξεκάθαρο: πρώτον, στην Ελλάδα δεν έχουμε την τεχνογνωσία για να στήσουμε ένα σοβαρό τρένο. Να μου επιτρέψεις να σου πω ότι τα ιταλικά τρένα δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι ωραία τρένα όμως, έχω ταξιδέψει με αυτά.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Είναι ιταλικά. Τρία είναι τα σιδηροδρομικά συστήματα που είναι άξια μίμησης. Το γαλλικό, το ιαπωνικά και βεβαίως το κινέζικο. Το καλύτερο. Πεκίνο – Σαγκάη με μέση ωριαία ταχύτητα 350 χλμ.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλύτερα από αεροπλάνο δηλαδή.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Καλύτερο, ασφαλέστερο, δημόσιο και επικερδές. Εμείς εδώ δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα, όμως ούτε οι Κινέζοι την είχαν. Το 2008 τα κινέζικα τρένα ήταν σαν τα δικά μας του ΟΣΕ, με μέση ωριαία ταχύτητα 48 χλμ. Ατυχήματα, σταθμάρχες με σουβλάκια κι όλα αυτά. Από το 2008 μέχρι σήμερα έχουν φτιάξει 42.000 χλμ. υπερσύγχρονων, ασφαλέστατων, δημόσιων τρένων με σύμπραξη με την Alstom και την Kawasaki. Και έφτασαν στο σημείο σήμερα, με μεταβίβαση τεχνολογίας, τα κινέζικα τρένα να είναι καλύτερα από της Alstom και της Kawasaki. Οπότε η θέση μας είναι ξεκάθαρη.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να είναι ένας φορέας.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Ένας πρέπει να σχεδιάζει και τις ράγες και το τρένο.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δημόσιος τομέας όμως με αξιολόγηση, όχι με σουβλάκια.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Απολύτως. Και με σύμπραξη και με μεταφορά τεχνογνωσίας από τις τρεις κραταιές εταιρείες, που είναι οι γαλλικές, οι ιαπωνικές και οι κινέζικες.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα λάθος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που πούλησε τα τρένα 45 εκατομμύρια στους Ιταλούς, λάθος και της ΝΔ που δεν ξανασχολήθηκε με την εξίσωση…

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Λάθος και των δύο που λένε ότι θα το κρατήσουν έτσι. Απλά λένε ότι θα διαπραγματευτούν με την FS. Μα ηFS ανήκει στο ιταλικό υπουργείο Οικονομικών.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Βέβαια. 

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Το ιταλικό υπουργείο Οικονομικών δεν έχει μια δεκάρα να βάλει στα ελληνικά τρένα. Τι θα επενδύσει εδώ; Θα πάει λέει ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης να διαπραγματευτούν με την FS. Μα δεν έχουν για να επενδύσουν. Να πας να διαπραγματευτείς με του ς Γάλλους, του Ιάπωνες, του Κινέζους, να κάνεις μια σύμπραξη, η οποία να έχει μια ολοκληρωμένη, δομημένη, αναπτυξιακή δυναμική. Αυτή είναι η λύση.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα βρήκαμε λάθος αγοραστή. Δεν φτάνει που τα δώσαμε φθηνά, βρήκαμε και λάθος αγοραστή. Μας τον έφερε η τρόικα.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Ένας από τους λόγους που δέχτηκα το υπουργείο Οικονομικών από τον Αλέξη Τσίπρα ήτανγιατί θεωρούσα ότι ο στόχος μου έπρεπε να είναι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, γιατί αν δεν αναδιαρθρωθεί θα παραμείνουμε δουλοπαροικία χρέους. Αυτό θεωρούσα, μπορεί να έκανα λάθος, εξακολουθώ να το πιστεύω ακράδαντα.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εξακολουθείς να το πιστεύεις;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Βεβαίως. Είμαστε εντελώς χρεοκοπημένοι, και ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας. Αυτή είναι μια άλλη κουβέντα, αν θες να την κάνουμε με μεγάλη μου χαρά.

Όταν μιλούσα με τη Λαγκάρντ, με τον Ντράκι, με τον Μοσκοβισί, με όλους, το πρώτο πράγμα που έθετα ήταν το χρέος. Και τι μου λέγανε; Για να μιλήσουμε για το χρέος πρέπει να μας δώσεις κάτι, Τους λέω τι θέλετε να σας δώσω. Ένα από αυτά τα οποία μου αράδιαζαν ήταν τα τρένα, να πάνε στην FS.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Μάλιστα.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Και τους εξηγούσα ότι η FS δεν έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μία αναπτυξιακή δυναμική μέσα από το σιδηρόδρομο μας. Και τι μου λέγανε; Βαριόντουσαν. Το έχουμε ήδη δώσει στην FS. Και τους έλεγα, γιατί βρε χριστιανοί μου άνθρωποι, άθεοι άνθρωποι, γιατί στην FS;

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Α το είχαν ήδη προπωλήσει.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Γιατί στην FS; Και ξέρεις τι μου λέγανε; Να μην πάρουν κάτι και οι Ιταλοί; Οι Γερμανοί θα πάρουν τα αεροδρόμια, οι Κινέζοι θα πάρουν το λιμάνι, θα πρέπει να δώσουμε και κάτι στους Ιταλούς. Πώς θα συμφωνήσουν;

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Με αυτή τη λογική τα δώσαμε τα τρένα;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ:  Βέβαια. Δεν ήταν δική μας η λογική. Γιατί νομίζεις ότι εγώ παραιτήθηκα το βράδυ του δημοψηφίσματος; Γιατί ήτανε μία λογική, χωράς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται. Θα έχετε ένα κομμάτι ο καθένας.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εδώ, λοιπόν, με πήγες σε αυτή την κουβέντα που θα πήγαινα στο τέλος και μετά θα επανέλθω, γιατί πρέπει να σε ρωτήσω πώς θα κυβερνηθεί η χώρα. Γιατί ενδεχομένως να χρειαστεί το ΠΑΣΟΚ και εσύ, ο Ανδρουλάκης και εσύ να είστε ρυθμιστές. Με αυτά που λέει ο Αλέξης Τσίπρας, τουλάχιστον. Θέλω να ρωτήσω για εκείνο το βράδυ. Εκείνο που έχει περάσει στην ελληνική κοινωνία, ενώ εσύ είσαι ένας κοσμοπολίτης, ταξιδεμένος, καθηγητής, που μιλάς στα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια του εξωτερικού, αυτό που έχει περάσει στη χώρα είναι ότι ήθελες να πας την Ελλάδα στη δραχμή.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Αυτός που ήθελε να πάει την Ελλάδα στη δραχμή ήταν ο Σόιμπλε.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Το ξέρεις αυτό.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό το ξέρω. Είχε και σχέδιο.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Εμένα με ενδιέφερε ένα πράγμα. Εγώ δεν έχω φετιχισμό με το χρήμα. Θεωρώ ότι το χρήμα είναι εργαλείο. Είναι εργαλείο που βοηθάει τους ανθρώπους, τις χώρες, τους λαούς, να αναπτυχθούν, να σταθεροποιηθούν, να προκόψουν. Δεν είμαστε εδώ για να εξυπηρετούμε ένα νόμισμα, είτε αυτό είναι το ευρώ είτε είναι το γιεν είτε είναι η δραχμή. Σωστά; Δεν είχα καμία όρεξη να φύγω από το ευρώ, αλλά όταν σου λέει, πρέπει να δώσεις τα τρένα σου στην FS, πρέπει να βάλεις ΦΠΑ 24%, προπληρωμή φόρου 100% για τους μικρομεσαίους. Δηλαδή για σκέψου Θεσσαλονίκη, Θράκη έχουνε τη Βουλγαρία από πάνω με 12% ΦΠΑ, εμείς 24% ΦΠΑ, έχουν 10,5% φόρο μικρών επιχειρήσεων, εμείς το πήγαμε στο 29% με το πιστόλι στον κρόταφο από την τρόικα. 100% προπληρωμή φόρου, αυτό το κάνεις σε μία χώρα όταν θες να την γονατίσεις, να τη διαλύσεις, να μην υπάρχει. Οπότε, ως οικονομολόγος, στο λέω ξεκάθαρα, εγώ δεν με ενδιαφέρει ποιο είναι το νόμισμα, δεν υπογράφω σε αυτές τις συνθήκες, που είναι συνθήκες χρεοδουλοπαροικίας και μόνιμης βύθισης σε όλο και μεγαλύτερο χρέος και σε όλο και μεγαλύτερη ανυπαρξία επενδύσεων στον παραγωγικό τομέα. Και Γιάννη θα στο πω ξεκάθαρα, γιατί αναφέρθηκες στον τρόπο με τον οποίο με αντιμετωπίζουν στο εξωτερικό.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Που είναι αλήθεια. Δεν σου κάνω κομπλιμέντο, το ξέρω από παντού.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Όταν εγώ παραιτήθηκα, το IFO, το Ινστιτούτο που είναι το πιο συντηρητικό οικονομικό ινστιτούτο του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος στο Μόναχο, με προσκάλεσαν να πάω να κάνω ομιλία και με βράβευσαν οι συντηρητικοί χριστιανοδημοκράτες. Με βράβευσαν, γιατί δεν υπέγραψα το μνημόνιο. Οι άνθρωποι της Μέρκελ. Όταν ήμουν στο Λονδίνο, ακόμα και σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι που, χαίρονται πάρα πολύ που τώρα παίζουν με τα κόκκινα δάνεια, με τους Ηρακλείδες, με όλα αυτά τα οποία επέβαλε η τρόικα εδώ, γιατί κερδίζουν αμύθητα ποσά οι ξένοι τραπεζίτες από την Ελλάδα σήμερα σε βάρος του ελληνικού λαού.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ακόμη; Κερδίζουν ακόμη;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Βεβαίως και κερδίζουν. Γιατί όταν έρθεις εδώ και πάρεις ένα κόκκινο δάνειο των 100.000 και δώσεις 3.000 και βγάζεις 20 από αυτό και τα πας στα Cayman Islands, λες κορόιδα Έλληνες, τι ωραία που περνάω, ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Μητσοτάκη, κύριε Τσίπρα, τρόικα. Αλλά όταν πηγαίνω και μιλάω εγώ μαζί τους στο Λονδίνο, μου λένε βεβαίως και είχες δίκιο. Δεν έχω ακούσει έναν άνθρωπο. Ξέρεις κάτι Γιάννη, και να το κλείσουμε το '15, με ρωτούν και συνάδελφοί σου και άλλοι, πολιτικοί, πολίτες, καλά βρε Γιάνη, καλά βρε Βαρουφάκη, όλοι είχαν άδικο και εσύ είχες δίκαιο; Γίνεται αυτό; Μα τόσο ναρκισσιστής είσαι; Λοιπόν Γιάννη, σου μιλώ ειλικρινά, ένας άνθρωπος από εκείνους τους σπουδαίους, σοβαρούς, με μεγάλη εξουσία ανθρώπους, γιατί ήταν η Λαγκάρντ, ήταν ο Ντράκι, ήταν ο Σόιμπλε, ένας να μου πει ότι έχω άδικο κεκλεισμένων των θυρών. Κανένας δεν μου έλεγε ότι έχω άδικο. Παράδειγμα η Κριστίν Λαγκάρντ, και το έχω πει και το έχω γράψει και στο βιβλίο μου, και η ίδια μάλιστα μου είπε ότι ήμουν και πάρα πολύ δίκαιος, έχοντας διαβάσει το βιβλίο μου σε αυτά που έγραψα σε αυτό. Μου είχε πει ξεκάθαρα, Γιάνη έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που λες, αλλά εμείς έχουμε δεσμευτεί σε μία μνημονιακή διαδικασία και δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω. Και αν θέλεις να παραμείνεις Υπουργός Οικονομικών και να είσαι αξιόπιστος στους κύκλους μας, πρέπει να κάνεις αυτό που σου λέμε. Μα εγώ δεν εξελέγην για να είμαι αξιόπιστος στους κύκλους σου. Εγώ εξελέγην γιατί είπα δέκα πράγματα στους πολίτες της Β' Αθηνών που είχα εκλεγεί τότε, μου έδωσαν την εντολή για να έρθω να τα κάνω. Άρα, και όταν εσύ μου λες ότι έχω δίκιο, θα πάω κόντρα σε αυτά που υποσχέθηκα στον κόσμο; Οπότε για αυτό έφυγα εκείνο το βράδυ.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα για να κλείσουμε αυτή την ενότητα. Ο Τσίπρας έκανε τη λεγόμενη κωλοτούμπα εκείνο το βράδυ, που εσύ έφυγες, από το κόμμα μετά το δημοψήφισμα, γιατί δεν άντεξε αυτές τις πιέσεις;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Για αυτό πρέπει να ρωτήσεις τον Αλέξη. Εγώ δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν άντεξε τις πιέσεις. Γιατί δεν ξέραμε ότι θα είχαμε πιέσεις; Τόσο ανόητοι ήμασταν; Ο λόγος που εγώ δέχτηκα, Γιάννη, το Υπουργείο Οικονομικών είναι απλός. Δύο χρόνια πριν, θυμάσαι, τον Απρίλιο του '13, περίπου δύο χρόνια πριν, κλείσανε τις κυπριακές τράπεζες.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Βέβαια.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Έστειλε η τρόικα τους δικούς της να κλείσουν τις κυπριακές τράπεζες. Γιατί το κάναν αυτό; Δεν είχανε τόσο μεγάλο λόγο να το κάνουνε. Εκείνα τα κουρέματα που κάνανε, αν θυμάσαι, και τα λοιπά. Πρόβα τζενεράλε ήταν για αυτό που θα συνέβαινε σε μία χώρα σαν την Ελλάδα και την Ισπανία, αν εκλεγόταν μία κυβέρνηση που τους έλεγε όχι. Και μάλιστα το θυμάμαι, τότε ζούσα στην Αμερική, είχα πάρει τηλέφωνο τον Αλέξη Τσίπρα και του είχα πει, τότε τον Απρίλιο του '13, βλέπεις τι γίνεται στην Κύπρο; Και μου λέει, ναι. Όχι, δεν βλέπεις. Αυτή είναι πρόβα τζενεράλε για το τι θα κάνουν σε σένα. Και από το '13 ως το '15, στις συζητήσεις μεταξύ μας, η συζήτηση ήταν τι πρέπει να κάνουμε για να αποτρέψουμε το κλείσιμο των τραπεζών, να αποτρέψουμε τα capital controls και να έχουμε την αναδιάρθρωση χρέους που είναι προαπαιτούμενο για να γίνει βιώσιμη η χώρα. Ξέραμε ότι θα δεχτούμε και απειλές για κλείσιμο τραπεζών. Το είχα πει μάλιστα και προεκλογικά, όταν ήμουν υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμάμαι είχα βγει στον ΑΝΤ1, υπάρχει και στο YouTube, και είχα πει ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο επόμενος Υπουργός Οικονομικών, το είχα πει και στο BBC αυτό, μία εβδομάδα πριν τις εκλογές, γνωρίζοντας ότι εγώ θα είμαι, αν κερδίζαμε τις εκλογές, γιατί το είχαμε συμφωνήσει, θα πρέπει, άμα σε πάρει τηλέφωνο ο Ντράγκι και σου πει θα σου κλείσω τις τράπεζες, να του κλείσεις το τηλέφωνο και να κουρέψεις τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που είχε η Τράπεζα η Κεντρική στην Φρανκφούρτη, έτσι ώστε να αναγκαστεί εκείνος να πάρει πίσω την απειλή για το κλείσιμο των τραπεζών. Γιατί μόνο έτσι μπορείς να το πετύχεις αυτό. Ήταν ξεκάθαρο ότι θα δεχόμασταν τεράστιες πιέσεις. Το να μου λένε τώρα ότι δέχτηκε πολλές πιέσεις το παιδί και λύγισε, δεν μου γεμίζει το μάτι.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για να πάμε στο σήμερα, λοιπόν. Γιατί σήμερα βλέπω να έχει ξεκινήσει πάλι ένα φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ προς εσάς και στο ΠΑΣΟΚ.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Όχι με μας δεν υπάρχει.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λένε διαρκώς ότι μία συγκυβέρνηση θα μπορούσε να γίνει με το ΠΑΣΟΚ και με το ΜέΡΑ25.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ:Έχουν καιρό να το πουν αυτό.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εδώ και κανένα μήνα δεν το λένε δημοσίως.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Όχι πολλούς μήνες. Έχεις μείνει πίσω.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν σε θέλουν δηλαδή για συγκυβερνήτη.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Θα σου πω γιατί. Γιατί είμαστε ειλικρινείς εμείς μαζί τους. Εμείς εδώ και ενάμιση χρόνο έχουμε ανοίξει τα χαρτιά μας. Έχουμε μηνύσει σε όλο τον προοδευτικό χώρο, και ξέρεις εμείς δεν είμαστε σαν το ΚΚΕ που λένε ότι αυτός είναι ανάχωμα του συστήματος, ο άλλος είναι καλός. Εμείς λέμε όποιος θεωρεί τον εαυτό του προοδευτικό είναι προοδευτικός και έλα να μιλήσουμε. Ενάμιση χρόνο καλούμε τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, οποιονδήποτε θέλει, να κάτσουμε γύρω από ένα τραπέζι, όχι για να συμφωνήσουμε αναγκαστικά, αλλά για να καταγράφουμε τις διαφωνίες μας για τα 5, 6, 7 βασικά ζητήματα του τόπου. Παράδειγμα χρηματιστήριο ενέργειας, τι θα κάνουμε με αυτό; ΦΠΑ, εγώ θεωρώ ότι πρέπει να είναι 15 αντί για 24. Εσείς τι θεωρείτε ότι πρέπει να είναι; Πείτε μου. Να κάνουμε και τις μελέτες μας, να συγκρίνουμε τις οικονομετρικές μας προβλέψεις, να μιλήσουμε για τα κόκκινα δάνεια. Εμείς θεωρούμε ότι είναι μία τεράστια πληγή στο σώμα, στο κορμό της ελληνικής οικονομίας αυτός ο ΗΡΑΚΛΗΣ. Και έχουμε συγκεκριμένη πρόταση για το τι πρέπει να γίνει. Μιλάει και ο ΣΥΡΙΖΑ για προστασία της πρώτης κατοικίας, αλλά δεν ξέρουμε πώς θα την κάνει. Εμείς λέμε, έχουμε καταθέσει πρόταση νόμου, ελάτε να συζητήσουμε. Γιατί, Γιάννη, και το ξέρεις αυτό, είσαι πολύ έμπειρος σε αυτά, δεν είμαστε Γερμανία, δεν έχουμε το Σύνταγμα της Γερμανίας. Στη Γερμανία γίναν εκλογές, θυμάσαι. Οκτώβριος, Σεπτέμβριος του '21. Απλή αναλογική, δεν σχηματίστηκε κυβέρνηση, τρεις μήνες, μέρα - νύχτα, τρία κόμματα κλείστηκαν σε ένα δωμάτιο και σφυρηλατούσαν από κοινού ένα κοινό, συνεκτικό κυβερνητικό πρόγραμμα, με αρχή, μέση και τέλος, τρεις μήνες τους πήρε. Η κυρία Μέρκελ συνέχισε να παραμένει στην καγκελαρία, υπηρεσιακή καγκελάριος, και όταν βγήκε λευκός καπνός ότι είχανε συγκροτημένο κυβερνητικό πρόγραμμα, ήταν 800 σελίδες πρόγραμμα, τότε αναλαμβάνει ο Σολτς την καγκελαρία και το εφαρμόζουν, καλώς - κακώς, δεν έχει σημασία. Πάντως έτσι λειτουργεί μία σοβαρή προοδευτική, μη προοδευτική, νεοφιλελεύθερη συγκυβέρνηση. Τέλος πάντων μία συγκυβέρνηση η οποία να έχει ένα πρόγραμμα να εφαρμόσει, όχι απλά να παίρνουνε και να μοιράζουν υπουργεία μεταξύ τους. Οπότε ενάμιση χρόνο καλούμε τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλους να κάτσουμε γύρω από ένα τραπέζι, γιατί εδώ δεν γίνεται αυτό που έγινε στη Γερμανία, εδώ το Σύνταγμα λέει σε τρεις μέρες όχι σε τρεις μήνες.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα πρέπει να έχετε κουβεντιάσει πριν.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Σε τρεις μέρες τι προλαβαίνουμε να κάνουμε; Και έχει δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης που λέει, ωραία, αν κάνατε Προοδευτική διακυβέρνηση, ποιο πρόγραμμα θα ακολουθήσετε; Έχει δίκιο. Για αυτό εμείς λέγαμε, δεν θα συμφωνήσουμε σε όλα, σε πέντε πράγματα, θα κάνουμε αυτά τα πέντε πράγματα, αλλά θέσαμε ως όρο την προεκλογική σύγκλιση. Και τι είχε πει τότε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Σε καμία περίπτωση, ελάτε μετά την Κυριακή των εκλογών. Μας έκλεισε το παράθυρο και τότε εμείς είπαμε, και με είχε δεσμεύσει και το συνέδριο του ΜέΡΑ25, σε αυτή την περίπτωση εμείς θα ρίξουμε μαύρο, θα καταψηφίσουμε, ούτε καν ψήφο ανοχής δεν θα δώσουμε σε καμία κυβέρνηση, εάν δεν υπάρχει..

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν είναι πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν και τα βρει και συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και του χρειάζεται ψήφος ανοχής του ΜέΡΑ25, δεν θα τη δώσεις.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Μα είμαι ξεκάθαρος. Δεν μασάμε τα λόγια μας. Γιάννη, θεωρώ, κοίταξε για να σεβόμαστε τον κοινοβουλευτισμό γενικότερα. Έχουμε κάποια κόμματα στη Βουλή, έχουμε τις διαφορές μας, εάν δεις, ξέχνα τις διαφωνίες και τις κοκορομαχίες και την κακοφωνία και τα λόγια τα μεγάλα, τα ψεύτικα. Αν δεις τι ψηφίζουν, τι ψηφίζανε οι του ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην κυβέρνηση, τι ψηφίζουν της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, τι ψηφίζουν και οι 2 μαζί, γιατί πάρα πολλά τα ψηφίζουν μαζί, είναι πάρα πολύ κοντά η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, και με το ΠΑΣΟΚ, δλδ δεν έχουν τόσο μεγάλες διαφορές, παρά τις φωνές και τις φασαρίες μεταξύ τους, είναι πολύ μακριά όλοι τους από εμάς, γιατί λοιπόν να κάνουμε συγκυβέρνηση εμείς με τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν μου λένε κάποιοι «καλά η χώρα δεν πρέπει να έχει κυβέρνηση;». Ας κάνουν μια συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΝ, ΝΔ είναι πάρα πάρα πολύ κοντά.

Πάρε τα τραίνα, τι λένε για τα τραίνα, λένε ότι δεν πρέπει να αλλάξει η διάρθρωση, δλδ κάθε εταιρεία να έχει τις ράγες και τις υποδομές, να μείνει η Ιταλία, και πρέπει να διαπραγματευτούμε με τους Ιταλούς, εμείς διαφωνούμε κάθετα. Αυτοί συμφωνούν μεταξύ τους, ε κάντε μια κυβέρνηση, να το κάνετε, και να είμαστε εμείς στην αντιπολίτευση.

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα λοιπόν εκτιμάς ότι ή θα βγει αυτοδύναμος ένας από τους 2, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται, ο Μητσοτάκης μπορεί και να τα καταφέρει στο τέλος, ή θα συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ, άλλος δρόμος δεν υπάρχει, ή στο τέλος θα τα βρει ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ.

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Κοίταξε η 1η Κυριακή πάει για κάψιμο, γιατί δεν νομίζω ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα θέλει να ρίξει και μια 2η ζαριά, μπας και βγει πρωθυπουργός αυτοδύναμος, ή μαζί με το ΠΑΣΟΚ, ή με κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, ή λεηλατώντας το ΠΑΣΟΚ, τα ξέρουμε αυτά τα έχουμε δει και στο παρελθόν. Από την άλλη μεριά θεωρώ ότι μετά την 2η Κυριακή θα είναι πολύ μεγάλη πίεση, μην ξεχνάς ότι το Eurogroup πήρε μια απόφαση μεγατόνων στην τελευταία του σύσκεψη, επιστροφή της λιτότητας! Πρωτογενή πλεονάσματα….Το μπουγιουρντί έρχεται. Χρειάζονται μια κυβέρνηση να τα περάσει αυτά. Εγώ βλέπω μια τρικομματική, και τον Αλέξη Τσίπρα τον συμφέρει αυτό γιατί θα πει ότι «’έδιωξα τον Μητσοτάκη» θα μπει κάποιος 3ος τύπου Παπαδήμου…

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μπορεί να είναι ο Γιάννης Στουρνάρας για παράδειγμα..


- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Οποιοσδήποτε μπορεί να είναι, ακόμα και ο κηπουρός τους όπως λέγαμε κάποτε στην δεκαετία του ’60 αν θυμάσαι..

Θα περάσουν τα μέτρα, και μετά θα δουν οι 2 αρχηγοί του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ πότε τους συμφέρει..

Θυμάσαι όπως ο Σαμαράς ανέτρεψε τον Παπαδήμο όταν είδε ή ψυλλιάστηκε ότι μπορεί να γίνει πρωθυπουργός ο ίδιος.. δυστυχώς μια τέτοια ταλαιπωρία θα περάσει ο ελληνικός λαός, μόνο και μόνο για να περάσουν τα ίδια μέτρα που περνάνε από το 2015 τον Σεπτέμβριο μέχρι σήμερα..

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα την αυτοδυναμία την θεωρεί αδύνατη;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Τίποτα δεν είναι αδύνατον, απλά το θεωρώ δύσκολο..

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αντιθέτως δεν θεωρείς δύσκολο να υπάρξει τρικομματική κυβέρνηση; προκειμένου να περάσουν τα νέα σκληρά οικονομικά μέτρα που εκ των πραγμάτων θα έρθουν…

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ:  Καθόλου δύσκολο.. το βλέπω απολύτως λογικό.. γιατί η σύγκλιση την Ολομέλεια της Βουλής, είναι εντυπωσιακή ακόμα και όταν καταψηφίζει ο ΣΥΡΙΖΑ νομοσχέδια της ΝΔ τα περισσότερα άρθρα τα ψηφίζει, έχουν πολλά κοινά!

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα..Το ΜέΡΑ25 θα είναι επομένως αυτόνομος καβαλάρης; Θα συνεχίσει να έχει μόνο του το 3 με 5%; Γιατί εκεί μέσα κινείστε ως κόμμα..

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Αυτό εξαρτάται από τον ελληνικό λαό.. εμάς ένα μας ενδιαφέρει η συνέπεια μας και η αξιοπιστία μας, γιατί μπορεί να διαφωνείς μαζί μας, μάλλον διαφωνείς, μπορεί να συμφωνείς, λίγο δύσκολο, αλλά πρέπει να παραδεχτείς ότι αυτό που λέμε το εννοούμε…

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εγώ αφού μιλάμε και στον ενικό να σου πω την αλήθεια … διαφωνώ με τα πολιτικά σου όμως με γοητεύει πολύ ο καθηγητικός σου λόγος, τον οποίο έχω ακούσει πολλές φορές, γι’ αυτό και επικαλούμαι διαρκώς ως καθηγητή διαρκώς την ιδιότητα σου…

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Η διαφωνία είναι το άλας της γης, απλά από εμάς οι ψηφοφόροι ξέρουν ότι όταν λέμε κάτι το πιστεύουμε και όταν πιστεύουμε κάτι το λέμε…και αυτό θα συνεχίσουμε να το κάνουμε ανεξάρτητα πολιτικού κόστους, είτε αυτό μας απογειώσει είτε αυτό μας τελειώσει εμείς θα συνεχίσουμε να λέμε αυτό που πιστεύουμε και να πιστεύουμε αυτό που λέμε…

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Απ’ ότι φαίνεται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις έχετε πατήσει γερά για να μπείτε στην βουλή πάντως, αυτό το διακύβευμα δεν υπάρχει πια, γιατί ένα διάστημα έδειχνα οι δημοσκοπήσεις να κινδυνεύετε λίγο…

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Ποτέ δεν κινδυνεύαμε…Θέλω να σου θυμίσω ότι το 2019, όταν πήραμε εκείνο το 3.44% που ήταν ένα θαύμα, δεδομένου ότι ήμασταν 50 άνθρωποι που δουλεύαμε ουσιαστικά, χωρίς χρήματα, χωρίς καμία προβολή, οι δημοσκοπήσεις 1 ½ μήνα πριν μας δίνανε κάτω από το 1,5% και εμείς πήραμε 3,44%. Οπότε όταν μας δείχνανε 2.8 – 2.9 ξέραμε ότι ήμασταν πάρα πολύ πιο πάνω. Αυτό για 2 λόγους, 1ον γιατί όποιος ξέρει στατιστική γνωρίζει ότι όταν έχεις ένα δείγμα εννιακοσίων – χιλίων, ένα κόμμα το οποίο είναι κάτω του 6% το ποσοστό σφάλματος είναι τεράστιο, και είναι πάρα πολύ δύσκολο να ιχνηλατήσεις το πραγματικό του ποσοστό, αυτό είναι μια αλήθεια της στατιστικής, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο, οι εταιρείες οι οποίες βγάζουν τις δημοσκοπήσεις άγονται και φέρονται από συγκεκριμένους ολιγάρχες τους οποίους τους κατονομάζουμε προσωπικά, τον κ. Περιστέρη, τον κ. Μυτιληναίο, τον κ. Λάτση, τον κ.Βαρδινογιάννη, στην Βουλή. Και κάθε φορά που μιλάμε γι’ αυτούς πέφτει και το ποσοστό μας, πάλι καλά που δεν ήμασταν σε -15% κάποια στιγμή…

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επομένως, παραμένετε στην Βουλή και το κοινό στο οποίο θέλετε να απευθύνεστε στο εξής ποιο είναι; Ανθρώπους που έχει πικράνει και έχει απογοητεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Σε αυτούς απευθύνεσαι;

- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Κάθε Έλληνας και Ελληνίδα!

  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή παίρνεις και δεξιούς ψηφοφόρους;
- Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Βεβαίως, σιγά που θα αφήσω δεξιούς ανθρώπους, ανθρώπου που έχουν εγκλωβιστεί σε ένα δεξιό αφήγημα, σιγά που θα τους εκχωρήσουμε στην δεξιά! Δεν υπάρχει σοβαρός αριστερός που να μην θέλει να πείσει ανθρώπους που δεν έχουν προσωπικό συμφέρον στις δεξιές πολιτικές και έχουν εγκλωβιστεί από δεξιά αφηγήματα , δεν πρόκειται να τους εκχωρήσουμε σε κανέναν ποτέ!

Θέλω να σου θυμίσω ότι το ΜέΡΑ το ιδρύσαμε τον Μάρτιο του 2018, δεν βιαστήκαμε, με πολύ κρύα καρδιά φτιάξαμε κόμμα, το φτιάξαμε άνθρωποι που δεν συμπαθούμε τα κόμματα, έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε στην ζωή μας. Γιατί το κάναμε;

Ειλικρινά σου λέω το κάναμε γιατί βλέπαμε ότι ερχόταν η μονιμοποίηση της μνημονιακής διαδικασίας, και ήταν τότε αρχές του 2018 λίγους μήνες πριν το καλοκαίρι του 2018 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αρχίζει να γιορτάζει την έξοδο από τα μνημόνια που για εμάς ήταν το 4ο μνημόνιο το οποίο μας πάει μέχρι το 2060, και το βλέπουμε τώρα όλα είναι μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, με έναν τρόπο που τα παιδιά μας είτε είναι παιδιά αριστερού είτε είναι παιδιά κεντρώου, είναι παιδιά δεξιού, δεν έχουν μέλλον σε αυτή την χώρα, θα καταλήξουμε όπως το μεγάλο νησί της Χαβάης, όπου θα δεις ότι έχει πανέμορφες παραλίες, πεντάστερα ξενοδοχεία παντού, ανήκουν όλα σε μη χαβανέζους, και οι ιθαγενείς οι χαβανέζει ζούνε στο κέντρο του νησιού σε τρώγλες, τους παίρνουν τα mini bus το πρωί τους πηγαίνουν στα ξενοδοχεία, για να καθαρίζουν τις τουαλέτες και να παίζουν χαβανέζικες κιθάρες για τους τουρίστες και μετά τους πάνε πίσω στις τρώγλες, εμείς βλέπαμε μια Ελλάδα που πηγαίνει γι’ αυτό και γι’ αυτό φτιάξαμε το ΜέΡΑ25, δεν το φτιάξαμε για τους αριστερούς, το φτιάξαμε για τους Έλληνες πολίτες..

Opinion