Τέμπη / Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση Προκαταρκτικής Επιτροπής - Τα 4 αδικήματα του Κυρ. Μητσοτάκη

 

     Ο ΣΥΡΙΖΑ δημοσιοποίησε την πρότασή του για Προανακριτική του εγκλήματος των Τεμπών για Μητσοτάκη, Καραμανλή, Κεφαλογιάννη, Καραγιάννη, Παπαδόπουλο, Σπίρτζη...

Ο ΣΥΡΙΖΑ δημοσιοποιεί την πρόταση του για τη σύσταση Προκαταρκτικής Επιτροπής, προκειμένου να διερευνηθεί το έγκλημα των Τεμπών - Τα 4 αδικήματα του Μητσοτάκη
 
Μετά τις αποφάσεις της Πολιτικής Γραμματείας και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία δημοσιοποιεί την πρόταση του για τη σύσταση Προκαταρκτικής Επιτροπής, προκειμένου να διερευνηθεί το έγκλημα των Τεμπών.

Όπως αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, «η πρόταση είναι διαθέσιμη για υπογραφή από ανεξάρτητους βουλευτές και από Κοινοβουλευτικές Ομάδες, με τους οποίους και τις οποίες έχουμε αναλάβει κοινές πρωτοβουλίες στο πρόσφατο παρελθόν, όπως η υποβολή της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το έγκλημα των Τεμπών και το κείμενο για τη Γάζα».

Τα 4 αδικήματα στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για Μητσοτάκη:

• Κακουργηματική διατάραξη της ασφάλειας της συγκοινωνίας μέσων σταθερής τροχιάς με αποτέλεσμα τη σωματική βλάβη ανθρώπων, τη σημαντική βλάβη σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας ή το θάνατο μεγάλου αριθμού προσώπων-------


• Κακουργηματική απιστία


• Παράβαση καθήκοντος


• Υπόθαλψη

Ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία τονίζει ότι «έχει δεσμευθεί να είναι η φωνή της Κοινωνίας, της Αλήθειας και της Δικαιοσύνης μέσα και έξω από τη Βουλή. Η διερεύνηση για το έγκλημα της σύγκρουσης, αλλά και της συγκάλυψης στα Τέμπη πρέπει να γίνει για να αποδοθούν ευθύνες και να αποκαλυφθούν οι υπαίτιοι όσο ψηλά και αν βρίσκονται».

Προανακριτική για Μητσοτάκη, Καραμανλή, Κεφαλογιάννη, Καραγιάννη, Παπαδόπουλο, Σπίρτζη

Ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ προτείνει να συσταθεί Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης:

► 1) του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για τη διερεύνηση πιθανής εκ μέρους του τέλεσης του εγκλήματος α)της κακουργηματικής διατάραξης της ασφάλειας της συγκοινωνίας μέσων σταθερής τροχιάς με αποτέλεσμα τη σωματική βλάβη ανθρώπων, τη σημαντική βλάβη σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας ή το θάνατο μεγάλου αριθμού προσώπων (άρθρου 291 παρ. 1 περ. γγ΄ και δδ΄ Π.Κ.), β) της κακουργηματικής απιστίας (άρ. 390 ΠΚ), γ)της υπόθαλψης (άρ. 231 ΠΚ) και άλλως και όλως επικουρικά της Παράβασης καθήκοντος (αρ. 259 ΠΚ)τ.

► 2) του πρώην υπουργού Υποδομών & Μεταφορών, Καραμανλή Κωνσταντίνου, για τη διερεύνηση πιθανής εκ μέρους του τέλεσης του εγκλήματος α)της κακουργηματικής διατάραξης της ασφάλειας της συγκοινωνίας μέσων σταθερής τροχιάς με αποτέλεσμα τη σωματική βλάβη ανθρώπων, τη σημαντική βλάβη σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας ή το θάνατο μεγάλου αριθμού προσώπων (άρθρου 291 παρ. 1 περ. γγ΄ και δδ΄ Π.Κ.), β) της κακουργηματικής απιστίας (άρ. 390 ΠΚ).

► 3) των πρώην υφυπουργών Υποδομών & Μεταφορών, Κεφαλογιάννη Ιωάννη, Καραγιάννη Γεωργίου, Παπαδόπουλου Μιχάλη, για τη διερεύνηση πιθανής εκ μέρους τους τέλεσης του εγκλήματος α)της κακουργηματικής διατάραξης της ασφάλειας της συγκοινωνίας μέσων σταθερής τροχιάς με αποτέλεσμα τη σωματική βλάβη ανθρώπων, τη σημαντική βλάβη σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας ή το θάνατο μεγάλου αριθμού προσώπων (άρθρου 291 παρ. 1 περ. γγ΄ και δδ΄ Π.Κ.).

► 4) του πρώην υπουργού Υποδομών & Μεταφορών, Σπίρτζη Χρήστου για τη διερεύνηση ενδεχόμενης εκ μέρους του τέλεσης του αδικήματος της κακουργηματικής διατάραξης της ασφάλειας της συγκοινωνίας μέσων σταθερής τροχιάς με αποτέλεσμα τη δυνατότητα πρόκλησης κινδύνου για άνθρωπο (άρθρο 291 § 1 περ. ββ΄ Π.Κ.)

Διαβάστε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ

Οι δασμοί Τραμπ μπορούν να παραμείνουν προς το παρόν, λέει το εφετείο χορηγώντας αναστολή

     Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να συνεχίσει να εισπράττει δασμούς εισαγωγής προς το παρόν, δήλωσε εφετείο, μια ημέρα αφότου μια εμπορική απόφαση έκρινε ότι το μεγαλύτερο μέρος των παγκόσμιων δασμών του ήταν παράνομο.

Η τελευταία τροπή στο "σήριαλ" των δασμών του Τραμπ οδήγησε το Ομοσπονδιακό Εφετείο των ΗΠΑ να επαναφέρει το σχέδιο δασμών του αφότου το Δικαστήριο Διεθνούς Εμπορίου είχε αποφασίσει την Τετάρτη ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είχε την εξουσία να επιβάλει δασμούς σχεδόν σε κάθε χώρα.

Το Ομοσπονδιακό Εφετείο έκανε δεκτή την έφεση του Λευκού Οίκου κατά της προηγούμενης απόφασης - αυτής που ζητούσε να σταματήσουν τους δασμούς τους εντός 10 ημερών - λέγοντας ότι τα σχέδια δασμών θα μπορούσαν να παραμείνουν σε ισχύ όσο το δικαστήριο «εξετάζει τα έγγραφα των αιτήσεων».

Ενώ ο Τραμπ δεν έχει ακόμη σχολιάσει άμεσα - την χθεσινή απόφαση του εμπορικού δικαστηρίου ή την απόφαση του εφετείου - ένας από τους κορυφαίους συμβούλους του, ο Πίτερ Ναβάρο, πήγε στην είσοδο του Λευκού Οίκου για να πει ότι η κυβέρνηση ήταν έτοιμη να προχωρήσει στην υπόθεση «ανώτερα στην ιεραρχία» μετά το εφετείο, εάν χρειαστεί. Αυτό θα σήμαινε ότι θα ζητούσε από το Ανώτατο Δικαστήριο να αποφανθεί επί της συνταγματικότητας του δασμολογικού του σχεδίου.

Eurostat / H εργασιακή εβδομάδα στις χώρες της Ε.Ε. - Οι Έλληνες δουλεύουν κατά μέσο όρο 39,8 ώρες, τις περισσότερες στην ΕΕ!

     Σύμφωνα με την Eurostat οι Έλληνες κοπιάζουν περισσότερο. Οι εργαζόμενοι δουλεύουν κατά μέσο όρο σχεδόν 40 ώρες (39,8), τις περισσότερες στην ΕΕ, ακολουθούν η Βουλγαρία, η Πολωνία και η Ρουμανία με περίπου 39 ώρες την εβδομάδα.

Ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 36 ώρες. Οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν κατά μέσο όρο 39,8 ώρες, τις περισσότερες στην ΕΕ

Το σύνθημα της ΕΕ «Ενωμένοι στην πολυμορφία» δεν θα μπορούσε να είναι πιο αληθινό για τις μέσες ώρες εργασίας σε όλο το μπλοκ.

Το πιο πρόσφατο σύνολο δεδομένων της Eurostat απεικονίζει ένα πολύ μεγάλο φάσμα του χρόνου που αφιερώνουν οι εργαζόμενοι σε μια εβδομάδα εργασίας πλήρους απασχόλησης.

Στα χαρτιά, οι Έλληνες κοπιάζουν περισσότερο. Οι εργαζόμενοι εκεί δουλεύουν κατά μέσο όρο σχεδόν 40 ώρες (39,8), τις περισσότερες στην ΕΕ.

Ακολουθούν η Βουλγαρία, η Πολωνία και η Ρουμανία με περίπου 39 ώρες την εβδομάδα.

Αλλά πέρα από την ΕΕ, η εβδομάδα εργασίας εκτείνεται ακόμη περισσότερο, 43 ώρες στην Τουρκία και 41 στη Σερβία.

Working hours (EU+extra EU)

►Average working week

Source: Eurostat (2025)

Οι εργαζόμενοι στη γεωργία και τα ορυχεία έχουν τις μεγαλύτερες εβδομάδες

Η έκθεση δείχνει επίσης ότι οι πολίτες της ΕΕ εργάζονται ελαφρώς λιγότερο σε σύγκριση με δέκα χρόνια πριν. Ο μέσος όρος σε όλο το μπλοκ είναι τώρα 36 ώρες, από 37 ώρες το 2014.

Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ποιοι τομείς εργάζονται περισσότερο και ποιοι λιγότερο.

Οι εργαζόμενοι στη γεωργία τείνουν να έχουν τις μεγαλύτερες εβδομάδες: 41 ώρες, ενώ ακολουθούν οι εργαζόμενοι στα ορυχεία και τις κατασκευές με σχεδόν 39 ώρες. Στο άλλο άκρο του φάσματος, οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση έχουν τη μικρότερη εβδομάδα με σχεδόν 32 ώρες, ακολουθούμενοι από τους εργαζόμενους στις τέχνες με 32,9 ώρες και τους κοινωνικούς λειτουργούς με 33,4 ώρες.

Τετραήμερη εβδομάδα εργασίας: Ποιες χώρες το έχουν δοκιμάσει;

Οι τετραήμερες εβδομάδες εργασίας έχουν δοκιμαστεί σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης με ανάμεικτα αποτελέσματα και σχόλια.

Εταιρείες συμμετείχαν σε πιλοτικές εφαρμογές και δοκιμές σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Πορτογαλία, η Ισλανδία, η Γαλλία και η Ισπανία.

Σε κάθε περίπτωση, καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει επιβάλει επίσημα την τετραήμερη εβδομάδα εργασίας με μειωμένο ωράριο σε όλους τους τομείς εργασίας.

Το Βέλγιο ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που κατοχύρωσε νομοθετικά τη συντομότερη εβδομάδα, το 2022. Ωστόσο, αν και οι εργαζόμενοι μπορούν να επιλέξουν να εργάζονται τέσσερις ημέρες αντί για πέντε, εξακολουθούν να πρέπει να εργάζονται τον ίδιο αριθμό ωρών.

euronews.com

ΦΑΝΑΡΙ ΠΡΟΣ ΚΑΪΡΟ: «Τηρήστε τη συμφωνία για το Σινά»

     « Απογοήτευσις και θλίψις είναι η αντίδρασις της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, η οποία ανέκαθεν περιβάλλει το σεβάσμιον τούτο καθίδρυμα του Αυτοκράτορος Ιουστινιανού με στοργήν, θαυμασμόν και ευγνωμοσύνην διά την προσφοράν του επί αιώνας εις την πίστιν, το Γένος, τον πολιτισμόν.», τονίζει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή του το Οικουμενικό Πατριαρχείο...

Με μια απόλυτα στοχευμένη στην «καρδιά» του προβλήματος της Μονής Σινά, ανακοίνωση, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παρεμβαίνει στις εξελίξεις, καλώντας την Κυβέρνηση της Αιγύπτου να σεβαστεί στο status quo της Μονής.

«Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον κάμνει έκκλησιν προς την Αιγυπτιακήν Κυβέρνησιν, επί τη βάσει και των χθεσινών δηλώσεων του Προέδρου της χώρας Εξοχ. κ. Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, να ανεύρη τον ενδεδειγμένον τρόπον διά να διατηρηθή το ιδιοκτησιακόν καθεστώς (status quo) της Ιεράς Μονής, το οποίον εσεβάσθη ιδιαιτέρως και διεσφάλισε προνομιακώς επί αιώνας και το Ισλάμ, και να υλοποιήση την πρόσφατον συμφωνίαν αυτής μετά της Μονής» αναφέρεται στην ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου το οποίο ζητά ευθέως την υλοποίηση της εξωδικαστικής συμφωνίας.

Η παρέμβαση αυτή της Κωνσταντινούπολης έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για την Μονή Σινά η οποία σε αυτή την εξαιρετικά σημαντική συγκυρία δεν είναι μόνη της.

Υπενθυμίζουμε πως ιδιαίτερα έντονη ήταν και η παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών χθες, ενώ σήμερα υπήρξε ανακοίνωση και από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Η ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης

«Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον με οδυνηράν έκπληξιν επληροφορήθη ότι το αρμόδιον δικαστήριον της Αιγύπτου έθεσεν εν αμφιβόλω το από αιώνων κρατούν ιδιοκτησιακόν καθεστώς της ιστορικής Ιεράς Μονής του Σινά, αναγνωρίζον κατ᾽ ουσίαν εις την εκείσε μοναστικήν αδελφότητα μόνον δικαίωμα χρήσεως επί των περιουσιακών στοιχείων αυτής.

Απογοήτευσις και θλίψις είναι η αντίδρασις της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, η οποία ανέκαθεν περιβάλλει το σεβάσμιον τούτο καθίδρυμα του Αυτοκράτορος Ιουστινιανού με στοργήν, θαυμασμόν και ευγνωμοσύνην διά την προσφοράν του επί αιώνας εις την πίστιν, το Γένος, τον πολιτισμόν.

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον κάμνει έκκλησιν προς την Αιγυπτιακήν Κυβέρνησιν, επί τη βάσει και των χθεσινών δηλώσεων του Προέδρου της χώρας Εξοχ. κ. Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, να ανεύρη τον ενδεδειγμένον τρόπον διά να διατηρηθή το ιδιοκτησιακόν καθεστώς (status quo) της Ιεράς Μονής, το οποίον εσεβάσθη ιδιαιτέρως και διεσφάλισε προνομιακώς επί αιώνας και το Ισλάμ, και να υλοποιήση την πρόσφατον συμφωνίαν αυτής μετά της Μονής. Ο σεβασμός των απ᾽ αιώνος κρατούντων και η τήρησις των συμφωνηθέντων ημπορούν να βοηθήσουν την Μονήν της Αγίας Αικατερίνης να συνεχίση την θρησκευτικήν και πολιτισμικήν αποστολήν της από την Χερσόνησον του Σινά, όπου ο Θεός ωμίλησέ ποτε προς τους ανθρώπους.

Οι αιώνες εσεβάσθησαν την Μονήν του Σινά. Ας την σεβασθή σήμερον και η Αίγυπτος, ως μία πολιτισμένη και ευνομουμένη χώρα, σεβομένη τας θρησκευτικάς ελευθερίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικώς.

Η Μονή του Σινά είναι πολύτιμος κεκτημένος θησαυρός διά την χώραν του Νείλου, ο οποίος περιποιεί τιμήν εις αυτήν και συνδέει συμβολικώς και ουσιαστικώς εις το έδαφός της τας δύο μεγάλας θρησκείας του Χριστιανισμού και του Μουσουλμανισμού.»

πηγή: orthodoxia.info

Συνομιλώντας με έναν νέο για τον πόλεμο, την ειρήνη, το μέλλον

     Οι νέοι πρέπει να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να πολλαπλασιαστούν –σε συνθήκες ειρήνης– και να αποκτήσουν ένα νόημα· να συγκινηθούν από το ότι ζουν σε μια όμορφη χώρα, με πλούσιο πολιτισμό και με ιστορία αντίστασης και αγώνα.

Ρούντι Ρινάλντι*

Πριν δύο μέρες μου τέθηκαν δύο ερωτήματα από έναν νέο άνθρωπο 21 χρόνων. Ήταν δύο ερωτήματα που δεν απαντιούνται εύκολα, όπως όλα τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής μας. Διότι, όπως φαίνεται, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο της ανθρωπότητας. Από πολλές απόψεις διακυβεύονται πολλά, και μάλιστα σε περιοχές που η μέχρι τώρα ιστορία δεν είχε ανιχνεύσει. Επειδή η νέα εποχή έχει τυλίξει ολόκληρη την ανθρωπότητα –θα πρόσθετα και τη ζωή εν γένει– και διασυνδέει κάθε πόρο του βιοσυστήματος, δημιουργώντας μια αλληλεξάρτηση βαθιά και πολλαπλή. Γι’ αυτό σε μεγάλα σταυροδρόμια –και βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο– οι εκδοχές, οι τάσεις, οι αντιθέσεις, οι συγκρούσεις δεν έχουν εκ των προτέρων διαφαινόμενο αποτέλεσμα. Η περίφημη «ετερογονία των σκοπών» κάνει τη δουλειά, και κανένας ντετερμινισμός (ειδικά ο οικονομικός και ο τεχνολογικός, που μαζί συγκροτούν ένα νέο κλουβί, κι όχι παράγοντα επίλυσης και διεξόδου) δεν μπορεί να προδιαγράψει το τι θα γίνει. Η ιστορία προχωρά ακατάπαυστα.

Το πρώτο ερώτημα: Θα γίνει παγκόσμιος πόλεμος;

Η ερώτηση ήλθε στη συζήτηση ως απόηχος των ειδήσεων των τελευταίων 24ώρων. Δηλαδή του διαγγέλματος Πούτιν ως απάντηση στην απόφαση της Δυτικής συμμαχίας να εγκρίνει τη χρήση όπλων μεγάλου βεληνεκούς για πλήγματα βαθιά στη Ρωσία από τις «ουκρανικές δυνάμεις»· και της συνέχειας, με τη δοκιμή ενός νέου ισχυρού βαλλιστικού πυραύλου και την προειδοποίηση ότι θα κτυπήσει κάθε δύναμη που συνδράμει στην επίθεση εναντίον της Ρωσίας. Την ίδια στιγμή, ο Ρώσος πρόεδρος προειδοποίησε τις μικρές χώρες που συντάσσονται με τη Δυτική συμμαχία και έχουν πολυπληθείς συγκεντρωμένους πληθυσμούς, ότι κινδυνεύουν σε περίπτωση που ο πόλεμος κλιμακωθεί. Ταυτόχρονα οι Άγγλοι δήλωσαν ότι είναι έτοιμοι να πολεμήσουν από το ίδιο βράδυ. Έγιναν επίσης δηλώσεις για αποθήκευση τροφίμων και χαπιών ιωδίου…

Το ερώτημα προήλθε από νέο άνθρωπο που ήξερε ότι υπάρχουν ήδη δύο πόλεμοι, στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, αλλά διαισθάνθηκε ότι μάλλον μπαίνουμε σε μια νέα φάση κλιμάκωσης και κινδύνου. Δηλαδή γίνεται ολοένα και πιο εμφανής η παγκόσμια διάσταση της σύγκρουσης και των κινδύνων που αυτή εγκυμονεί. Ο πόλεμος, μέσα από τις παγκόσμιες διαστάσεις του, γίνεται ένα κεντρικό θέμα, αντιληπτό στη ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών σε ολόκληρο τον κόσμο, περιλαμβανομένων των νέων ανθρώπων.

Για την απάντηση ενός τέτοιου ερωτήματος υπάρχουν ιστορικά και λογικά επιχειρήματα. Ιστορικά οι πόλεμοι ήταν αναπόφευκτοι, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και όξυνσης των ανταγωνισμών ανάμεσα σε διάφορες δυνάμεις. Ποτέ μια επικρατούσα αυτοκρατορική δύναμη δεν παραιτούνταν ειρηνικά από την ηγεμονία της, και κάθε ανερχόμενη δύναμη άνοιγε δρόμο δια της πολιτικής και της ισχύος. Τα προβλήματα λύνονταν δια της ισχύος και του πολέμου.

Η επιλογή του πολέμου γίνεται από τη «συλλογική Δύση», που παρουσιάζεται και ως θεματοφύλακας της «σωστής πλευράς της Ιστορίας», και επιδιώκει δια των πολέμων να επιβραδύνει ή και να αντιστρέψει την ιστορική πορεία αποδρομής της Δύσης

Η τάση προς τον πόλεμο σήμερα

Σήμερα βρισκόμαστε στην κατάσταση όπου η κυρίαρχη για δεκαετίες (ή και αιώνες) ηγεμονία της Δύσης αντιμετωπίζει μια έντονη αμφισβήτηση –στο έδαφος του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος– από άλλα κέντρα, τα οποία ασφυκτιούν από τα δεσμά και τις περιφράξεις που έχει στήσει η Δυτική αυτοκρατορία με επικεφαλής τις ΗΠΑ. Η Κίνα και η Ρωσία, μαζί και η Ινδία, η Βραζιλία και άλλες χώρες, ηγούνται μιας κίνησης που τείνει να γίνει συμμαχία, η οποία αυτοαποκαλείται «παγκόσμιος Νότος» ή «παγκόσμια πλειοψηφία», και με προσεκτικό και μεθοδευμένο τρόπο προσπαθούν να τροποποιήσουν κανόνες και ρυθμίσεις της παγκόσμιας οικονομίας έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στους νέους συσχετισμούς που έχουν δημιουργηθεί ή τείνουν να δημιουργηθούν.

Οι χώρες αυτές δεν κάνουν την επιλογή του πολέμου. Η επιλογή του πολέμου γίνεται από τη «συλλογική Δύση», που παρουσιάζεται και ως θεματοφύλακας της «σωστής πλευράς της Ιστορίας», και επιδιώκει δια των πολέμων, ή του σπονδυλωτού παγκόσμιου πολέμου, να επιβραδύνει ή και να αντιστρέψει την ιστορική πορεία αποδρομής της Δύσης στο παγκόσμιο σκηνικό.

Η τάση επομένως προς τον πόλεμο (με παγκόσμιες διαστάσεις) είναι υπαρκτή, και η απειλή της κλιμάκωσης και γενίκευσής του είναι μια από τις πιο ισχυρές εκδοχές των εξελίξεων. Ήδη δοκιμάζονται νέα οπλικά συστήματα και ο πόλεμος έχει πάρει νέα χαρακτηριστικά και μεθόδους.

Μέχρι τώρα και στις δύο μεγάλες διεθνείς συγκρούσεις, στην καρδιά της Ευρώπης και στη Μέση Ανατολή, υπήρξε μια προσπάθεια ελέγχου της κλιμάκωσης του πολέμου. Δεν χρησιμοποιήθηκε όλη η διαθέσιμη ισχύς. Οι συρράξεις αυτές μοιάζουν σαν προθάλαμος μιας πολύ μεγαλύτερης σύγκρουσης που είναι ιδιαίτερα πιθανή, και όλοι προετοιμάζονται γι’ αυτήν.

Υπάρχουν δυνάμεις που δεν θέλουν τον πόλεμο;

Τα ανερχόμενα κέντρα (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.) αλλά και οι άμεσοι στόχοι των Δυτικών (Ρωσία, Ιράν, Συρία, Βενεζουέλα κ.λπ.) θα ήθελαν να αποφύγουν τον πόλεμο, ή οδηγούνται σε αυτόν μόνο αφού περικυκλωθούν ή δεχθούν άμεση επίθεση. Οι εμπρηστές του πολέμου είναι χωρίς αμφιβολία οι ΗΠΑ, η Κομισιόν και ορισμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις (Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία κ.λπ.) και φυσικά το Ισραήλ.

Οι λαοί σε όλες τις περιοχές του κόσμου δεν θα ήθελαν τον πόλεμο, ακόμα κι αν δεν υπάρχει ένα ανεπτυγμένο αντιπολεμικό φιλειρηνικό παγκόσμιο κίνημα. Ακόμα και στην Ευρώπη, όπου έχει καλλιεργηθεί πρώτα μια αντιρωσική υστερία και στη συνέχεια ένα κυνηγητό κάθε φωνής που καταδικάζει το Ισραήλ και τη γενοκτονία που αυτό υλοποιεί με πλήρη στήριξη της Δύσης, είναι φανερό πώς οι πολίτες, οι πληθυσμοί δεν θέλουν τον πόλεμο, ούτε την πολεμική οικονομία. Και στις ΗΠΑ το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών έχει κάποια σχέση με το ζήτημα. Όταν η ρητορική του Τραμπ ισχυρίζεται ότι θα σταματήσει τους εν εξελίξει πολέμους, δείχνει ότι και εκεί υπάρχει μια ανησυχία.

Παρ’ όλα αυτά, η φιλειρηνική διάθεση δεν μπορεί να αναιρέσει την τάση προς τον πόλεμο, κι ούτε είναι ακόμα σε θέση να παραλύσει τη μηχανή του πολέμου. Αυτή η διαπίστωση όμως δεν μειώνει σε τίποτα την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα τεράστιο φιλειρηνικό αντιπολεμικό κίνημα, που θα θέσει ως στόχο να ματαιώσει τα σχέδια των εμπρηστών του πολέμου. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι αναγκαίο.

Οι νέοι πρέπει να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να πολλαπλασιαστούν –σε συνθήκες ειρήνης– και να αποκτήσουν ένα νόημα· να συγκινηθούν από το ότι ζουν σε μια όμορφη χώρα, με πλούσιο πολιτισμό και με ιστορία αντίστασης και αγώνα.

Ο κίνδυνος του πυρηνικού ολέθρου

Ο πειρασμός δοκιμασίας νέων πυρηνικών κι άλλων έξυπνων όπλων στις συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα σήμερα, δημιουργούν τεράστιους και υπαρκτούς κινδύνους. Λέγεται ότι το πυρηνικό οπλοστάσιο είναι δύναμη αποτροπής του πολέμου ανάμεσα σε μεγάλες δυνάμεις, αφού γνωρίζουν ότι θα αλληλοεξουδετερωθούν και θα καταστραφεί ο πλανήτης. Την ίδια στιγμή, όλες οι (μεγάλες) δυνάμεις προετοιμάζονται να δυναμώσουν και να εκσυγχρονίσουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο, ενώ άλλες επιδιώκουν να αποκτήσουν την ατομική βόμβα.

Η πυρηνική ενέργεια βαφτίζεται «πράσινη ενέργεια», τα πυρηνικά εργοστάσια πολλαπλασιάζονται, τα πυρηνικά ατυχήματα είναι ήδη στην ημερήσια διάταξη (η Φουκουσίμα δεν απέχει πολύ χρονικά, και η Ζαπορίζια στην Ουκρανία ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκραγεί, ενώ στην ιδιαίτερα σεισμογενή Τουρκία κτίζονται τρία εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας).

Ο αγώνας για την ειρήνη επομένως παίρνει ιδιαίτερο περιεχόμενο, και αποτελεί ένα από τα κύρια μέτωπα για την επιβίωση της ανθρωπότητας.

Δύο ακόμα επισημάνσεις

Α) Ο Τραμπ με την πολιτική του θα θελήσει να κάνει την Αμερική τρανή ξανά. Θα θελήσει να αντιμετωπίσει την κρίση, και να προωθήσει την αναδιοργάνωση και ισχυροποίηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Δεν θα είναι ένας παράγοντας ειρήνης στον κόσμο. Για παράδειγμα, θα υποστηρίξει έντονα το Ισραήλ στον πόλεμο που διεξάγει, θα είναι ιδιαίτερα επιθετικός προς το Ιράν και την Κίνα, και βέβαια δεν μπορεί να αγνοήσει το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα της χώρας του. Ακόμα κι ο Ούγγρος πρωθυπουργός Όρμπαν, που λογαριάζεται ως φίλος του Τραμπ, διαχώρισε τη θέση του από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και απέρριψε το ένταλμα σύλληψης των Νετανιάχου και Γκάλαντ για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Και βεβαίως μέχρι να αναλάβει πλήρως ο Τραμπ μπορεί να υπάρξουν πολλά τετελεσμένα στην τροχιά της κλιμάκωσης του πολέμου ή των πολέμων.

Β) Στην πρόσφατη σύνοδο του G20, την πρώτη που έγινε μετά την εκλογή του Τραμπ, παρουσιάστηκαν πολλές διαφωνίες, αλλά όλοι μιλούσαν μια ίδια τεχνοκρατική γλώσσα όσον αφορά τα μέσα και τα πεδία των ανταγωνισμών που υπάρχουν. Κανένας, μα κανένας, δεν μπόρεσε να αναφέρει τη λέξη καπιταλισμός. Δεν είναι τυχαίο. Όλοι μιλούσαν για πράσινη ανάπτυξη, για δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, για ψηφιοποίηση και νέους κανόνες διεθνούς εμπορίου, για νέα «παγκόσμια πλειοψηφία» που θα κτίσει τους δικούς θεσμούς συνεργασίας χωρίς να αμφισβητήσει τις υπάρχουσες μορφές παγκόσμιας διακυβέρνησης (ΔΝΤ, ΟΗΕ, ΠΟΕ κ.λπ.). Το πιο προωθημένο που ακούγεται είναι η καταδίκη του νεοαποικιακού πνεύματος ή τα επακόλουθα της αποικιοκρατίας. Ο παγκόσμιος Νότος εμφανίζεται να επιδιώκει ειρηνική παγκοσμιοποίηση, παγκόσμιο εμπόριο χωρίς δασμούς, με πολυμέρεια και πράσινη ανάπτυξη. Μια εκδοχή ενός φιλεύσπλαχνου, γνωστικού καπιταλισμού που θα διευθύνεται από φιλοσοφημένους, πράους ηγέτες για το καλό όλων. Ούτε ταξικές αντιθέσεις, ούτε νόμος της αξίας, ούτε καπιταλισμός και ανάγκη μετάβασης σε έναν μετακαπιταλιστικό κόσμο. Αυτά είναι ντεμοντέ… Οι ηγέτες των πιο ανεπτυγμένων και ισχυρών χωρών του πλανήτη συνομιλούν σαν να μην υπάρχει ο πόλεμος και η σύγκρουση. Ομιλούν σαν να μπορούν να διευθύνουν αρμονικά την ανάπτυξη ή την κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, να τιθασεύσουν αντιθέσεις και συγκρούσεις, να ορίζουν την ένταση των προστριβών, να αποτρέψουν κλιμάκωση της παγκόσμιας σύγκρουσης, να ρίξουν τις ευθύνες στους αντιπάλους τους…

Ερώτημα δεύτερο και πιο δύσκολο: Τι θα έκανες αν ήσουν 20 χρονών;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να απαντήσω. Όχι μόνο επειδή δεν είμαι 20 χρονών, αλλά κυρίως επειδή διαισθάνομαι ότι οι επόμενες δεκαετίες θα είναι ιδιαίτερα ταραγμένες. Ακόμα, επειδή βρισκόμαστε σε μια μικρή χώρα, σε ειδική θέση, και μάλιστα στη λάθος πλευρά της Ιστορίας: σε συμμαχία με τους εμπρηστές του πολέμου. Επιπλέον, επειδή μια διαδικασία αποσύμπλεξης από τα δεσμά της Δύσης και του ΝΑΤΟ απαιτεί θέληση, σχέδιο, φρόνημα, ηγεσία και δυνατότητες που δεν φαίνεται να υπάρχουν. Κι επίσης επειδή οι νέοι πρέπει να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να πολλαπλασιαστούν –σε συνθήκες ειρήνης– και να αποκτήσουν ένα νόημα· να συγκινηθούν από το ότι ζουν σε μια όμορφη χώρα, με πλούσιο πολιτισμό και με ιστορία αντίστασης και αγώνα. Τέλος, επειδή τους παραδίδουμε μια χώρα χωρίς μέλλον και με φραγμένες τις δυνατότητες εξέλιξής τους. Νοιώθουμε ένοχοι ξέροντας ότι αυτό που θα ζήσουν τα παιδιά μας θα είναι χειρότερο από αυτό που ζήσαμε εμείς.

Δεν μπορώ να απαντήσω στο ερώτημα κι επειδή ίσως είμαι εκτός εποχής. Με την εξής έννοια: Βρήκα τον δρόμο μου στα 18-20 χρόνια μέσα σε μεγάλα ρεύματα ιδεών, οραμάτων, κινημάτων. Σήμερα δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, λείπουν μεγάλα οράματα, ιδέες, κινήματα με δύναμη σε παγκόσμια κλίμακα. Τι κυοφορεί η εποχή μας για τους νέους; Τι τους συγκινεί; Τι θα ήθελαν να κάνουν; Πόσο τους ακούμε; Και τι τους επιτρέπεται, τι δυνατότητα έχουν να κάνουν αυτό που θέλουν; Πόση επίγνωση έχουν της ματαίωσης προσδοκιών, της ακύρωσής τους, της χαμοζωής που τους περιμένει; Είναι πρόταση το να μας αντιγράψουν; Δεν νομίζω. Καλύτερα να βρουν τον δρόμο τους.

Πάρτε τις λέξεις και ανακατέψτε τις: πανδημία, ψηφιοποίηση, πόλεμος, Τέμπη, πολιτική, μέλλον, Ελλάδα ή εξωτερικό, εμείς ή εγώ, παρόν, σπίτι, εργασία, νόημα, επαφή, έρωτας, οικογένεια, διακοπές, ταξίδια, μουσική, έκφραση, αλληλεγγύη, δημοκρατία, φασισμός, ρατσισμός, ταυτότητα. Ξαναανακατέψτε, και μοιράστε ξανά…

Τι θα κάνατε αν ήσασταν 20 χρονών; Τι θα λέγατε σε έναν 20χρονο;

Στη πρόσφατη σύνοδο του G20 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο πρωθυπουργός του Βιετνάμ αναφέρθηκε σε μια λαϊκή παροιμία: «Δεν κληρονομούμε τη Γη από τους προγόνους μας. Τη δανειζόμαστε από τις μελλοντικές γενιές».

Ο Δημήτρης Γληνός είχε κάνει λόγο για το «σπέρμα της ζωής», τονίζοντας ότι εκεί βρίσκεται το δίκαιο και το κριτήριο της αλήθειας. Ποιες κοινωνικές δυνάμεις, ποιες ιδέες κουβαλούν το «σπέρμα της ζωής»; Αυτό θα μπορούσα να ψελλίσω ως απάντηση σε έναν νέο άνθρωπο 20 χρόνων: Να ζήσει στα γεμάτα, να ακολουθήσει όπως μπορεί και όπως νομίζει το «σπέρμα της ζωής», να στέκεται όρθιος μαζί με άλλους, να νοιώθει τμήμα και μέρος ενός τόπου και ενός λαού, να βλέπει την ανθρωπότητα και τη ζωή σαν κάτι ιδιαίτερα πολύτιμο μέσα στην ποικιλομορφία που έχει. Να μην αφήσει ελεύθερο πεδίο στην ισοπέδωση και τον αγριανθρωπισμό. Να θέτουν οι νέοι συνεχώς ερωτήματα, να ρωτούν «γιατί» για κάθε πράγμα, να μην αποθαρρύνονται, να μην τα παρατάνε.

Την επόμενη μέρα της συζήτησης

Μια μέρα μετά τη συζήτηση (που είχε γίνει διαδικτυακά με τον νέο άνθρωπο) με βρήκε μια έκπληξη. Μου έστειλε μια ανάρτηση από το τικ-τοκ. Η ανάρτηση έλεγε: «Κάθε 6 μέρες μια χώρα γιορτάζει την ανεξαρτησία της από τη Μεγάλη Βρετανία. Είναι η πιο συχνή γιορτή σε όλο τον κόσμο». Από κάτω είχε έναν παγκόσμιο χάρτη με σημαιούλες στα διάφορα μέρη που ανεξαρτητοποιήθηκαν από τη βρετανική αυτοκρατορία. «Τι λες, ισχύει;», με ρωτάει. Του απαντώ: «Διαίρεσε το 365 δια του 6· μέτρα τις σημαίες του χάρτη· αν είναι ίδιος ο αριθμός με το πηλίκο, τότε ισχύει». «Είναι ίδιο» μου λέει, «ισχύει η είδηση».

Μετά απ’ αυτό είχα λιγότερο άγχος για τα ερωτήματα, αισθανόμουν καλύτερα

πηγή: edromos.gr

______________________________________________

(*) Ο Ρούντι Ρινάλντι είναι εκδότης του Δρόμου της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, συγγραφέας και αρθρογράφος - πολιτικός αναλυτής. Υπήρξε επικεφαλής της πολιτικής ομάδας και των εκδόσεων Α/συνέχεια, στη συνέχεια της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας (ΚΟE) που συμμετείχε ως τάση στον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς - ΣΥΡΙΖΑ. Διετέλεσε μέλος της ΚΕ της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ, όργανα από τα οποία παραιτήθηκε τον Ιούλιο του 2015, διαφωνώντας με τις επιλογές της τότε ηγεσίας.

Αρειος Πάγος: Αρμόδιοι για ελέγχους στον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς

     Τι απάντησε η επικεφαλής του ανωτάτου δικαστηρίου, Γεωργία Αδειλίνη στις αιχμές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ για την μη παρέμβασή της στο σκάνδαλο με τις αγροτικές επιδοτήσεις

Η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη με αφορμή δηλώσεις βουλευτών οι οποίοι καταλογίζουν ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου δεν διέταξε προκαταρκτική έρευνα σχετικά με τις φερόμενες ατασθαλίες στον Οργανισμό Πληρωμών και Ελέγχου Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.), σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και οι Έλληνες Ευρωπαίοι Εντεταλμένοι Εισαγγελείς «είναι αρμόδιοι για την έρευνα, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της δικαιοσύνης των δραστών αξιόποινων πράξεων, οι οποίες θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Κατόπιν αυτού, συνεχίζει η κ. Αδειλίνη, «είναι αυτονόητο, ότι, επί των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, που διερευνώνται ήδη, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, είναι ανεπίτρεπτη - αλλά και περιττή - η ενασχόληση των Ελληνικών - εθνικών Εισαγγελικών Αρχών και της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου».

Οπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η κα Αδειλίνη,

«Με αφορμή, α) την κοινή δήλωση των Ευαγγελίας Λιακούλη, υπεύθυνης Κ.Τ.Ε. Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας και Χρήστου Κακλαμάνη, γραμματέα του Τομέα Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, περί μη ανταπόκρισης και παράλειψης της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, να παρέμβει στην υπόθεση του Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.), προς την κατεύθυνση κατεπείγουσας αναζήτησης ευθυνών, από τα εμπλεκόμενα στην ανωτέρω υπόθεση, πρόσωπα, από το έτος 2017 και μέχρι σήμερα, και β) του Βασίλη Κόκκαλη, τομεάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, περί μη ανταπόκρισης και παράλειψης της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, να παρέμβει, μετά τις δηλώσεις και καταγγελίες της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, περί εκφοβισμού και παρακώλυσης του έργου του Έλληνα Ευρωπαίου Εντεταλμένου Εισαγγελέως, που υπηρετεί στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια διενεργηθείσας νόμιμης έρευνας του τελευταίου, στα γραφεία του ανωτέρω Οργανισμού (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.), οι οποίες (δηλώσεις) φιλοξενήθηκαν, την 28-05-2025, στον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ανακοινώνει τα εξής:

1) Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 4786/2021 [ΦΕΚ Α’ - 43/23-03-2021 – «Εφαρμογή διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 2017 σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ρυθμίσεις για τη λειτουργία των δικαστηρίων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης»], «Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι αρμόδια για την έρευνα, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της δικαιοσύνης των δραστών αξιόποινων πράξεων, οι οποίες θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αντικείμενο του παρόντος νόμου είναι η ειδικότερη ρύθμιση θεμάτων που σχετίζονται με τις αρμοδιότητες και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο πλαίσιο της εθνικής έννομης τάξης.». Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 7 του ίδιου νόμου, «Οι Ευρωπαίοι Εντεταλμένοι Εισαγγελείς αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αποκεντρωμένο στα κράτη μέλη, ενώ παράλληλα παραμένουν ενσωματωμένοι στις εθνικές εισαγγελικές δομές και είναι εν ενεργεία μέλη της εθνικής Εισαγγελικής Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 8, την παρ. 2 του άρθρου 17 και το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 96 του Κανονισμού 2017/1939 (L 283).

Με την ιδιότητα αυτή ενεργούν για λογαριασμό και εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και έχουν τις ίδιες, κατά περίπτωση, εξουσίες με τους εθνικούς Εισαγγελείς, όταν ασκούν τις προβλεπόμενες στον ανωτέρω Κανονισμό αρμοδιότητές τους σχετικά με το δικαίωμα ανάληψης υπόθεσης, την κίνηση, διεξαγωγή και περάτωση διασυνοριακής ή μη έρευνας, την άσκηση ποινικής δίωξης, την παραπομπή υπόθεσης στο δικαστήριο, την παράσταση κατά την εκδίκαση στο ακροατήριο και την άσκηση ενδίκου μέσου κατά το εθνικό δίκαιο. Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους ακολουθούν τις γενικές και ειδικές κατευθύνσεις, οδηγίες και εντολές, κατά περίπτωση, του Συλλογικού Οργάνου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, του Μόνιμου Τμήματος αυτής που έχει αναλάβει την υπόθεση και του εποπτεύοντος Ευρωπαίου Εισαγγελέα.».

Από τις ανωτέρω διατάξεις, συνάγεται σαφώς, ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και οι Έλληνες Ευρωπαίοι Εντεταλμένοι Εισαγγελείς, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής, αποκεντρωμένο στην Ελλάδα και παράλληλα είναι ενσωματωμένοι στην Ελληνική – εθνική εισαγγελική δομή, αποτελώντας εν ενεργεία μέλη της Ελληνικής - εθνικής Εισαγγελικής Αρχής, έχουν αποκλειστική αρμοδιότητα, έρευνας, δίωξης και παραπομπής, ενώπιον της δικαιοσύνης, των δραστών αξιοποίνων πράξεων, οι οποίες θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρμοδιότητα, την οποία και άσκησαν, εν προκειμένω, με τη διενεργηθείσα έρευνα στα γραφεία του ανωτέρω αναφερόμενου Οργανισμού (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.), προς διερεύνηση και εξακρίβωση αξιοποίνων πράξεων οιωνδήποτε προσώπων, οι οποίες θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, είναι αυτονόητο, ότι, επί των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, που διερευνώνται ήδη, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, είναι ανεπίτρεπτη – αλλά και περιττή – η ενασχόληση των Ελληνικών - εθνικών Εισαγγελικών Αρχών και της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου.

2) Οι Έλληνες Ευρωπαίοι Εντεταλμένοι Εισαγγελείς, αποτελώντας, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, αναπόσπαστο τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αποκεντρωμένο στην Ελλάδα και παράλληλα, παραμένοντας ενσωματωμένοι στις Ελληνική – εθνική εισαγγελική δομή και εν ενεργεία μέλη της εθνικής Εισαγγελικής Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 8, την παρ. 2 του άρθρου 17 και το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 96 του Κανονισμού 2017/1939 (L 283), ενεργούν, για λογαριασμό και εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και έχουν τις ίδιες, κατά περίπτωση, εξουσίες με τους λοιπούς Έλληνες - εθνικούς Εισαγγελείς, όταν ασκούν τις προβλεπόμενες στον ανωτέρω Κανονισμό αρμοδιότητές τους, σχετικά με το δικαίωμα ανάληψης υπόθεσης, την κίνηση, διεξαγωγή και περάτωση διασυνοριακής ή μη έρευνας, την άσκηση ποινικής δίωξης, την παραπομπή υπόθεσης στο δικαστήριο, την παράσταση κατά την εκδίκαση στο ακροατήριο και την άσκηση ενδίκου μέσου κατά το εθνικό δίκαιο.

Ως εκ τούτων, οι εν λόγω Εισαγγελείς και όχι η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, σε περίπτωση που, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, διαπιστώνουν τη διάπραξη αξιοποίνων πράξεων (εκτός των εκ μέρους τους ερευνωμένων), που διώκονται αυτεπαγγέλτως, έχουν το εκ του νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα και καθήκον, να επιληφθούν, άμεσα, προς διερεύνηση και ποινική δίωξη των πράξεων αυτών και παραπομπή των δραστών τους, ενώπιον της αρμόδιας Εισαγγελικής Αρχής (άρθρα 37, 42 του ΚΠΔ)».

businessnews.gr

Η Αίγυπτος κλείνει τη Μονή Σινά – δημεύει την περιουσία της και κάνει έξωση στους μοναχούς - Αντιδράσεις από Ιερώνυμο και Σαμαρά

     Σε μία πρωτοφανή και απαράδεκτη απόφαση προχώρησε η Αίγυπτος που αποφάσισε να κλείσει τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης Σινά, που είναι και το αρχαιότερο εν λειτουργία χριστιανικό μοναστήρι σε όλον τον κόσμο. Ηδη, με οργή αντέδρασε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς... 

Μια από τις μεγαλύτερες και σοβαρότερες καταπατήσεις θρησκευτικών και ατομικών ελευθεριών των τελευταίων αιώνων συντελείται αυτή τη στιγμή στην Αίγυπτο, και μάλιστα σε περίοδο ειρήνης.

Το αρχαιότερο εν λειτουργία χριστιανικό μοναστήρι σε ολόκληρο τον κόσμο, η Μονή της Αγίας Αικατερίνης Σινά καθώς και όσα ακίνητα διαθέτει στην Αίγυπτο, περνούν στα χέρια του αιγυπτιακού Δημοσίου. Σχεδόν δεκαπέντε αιώνες μετά την ίδρυση του από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό, κι έχοντας επιβιώσει από απίστευτες ιστορικές περιπέτειες, το παγκοσμίως γνωστό και σεβαστό μοναστήρι της αγίας Αικατερίνης, οδεύει προς την μετατροπή του σε μουσείο.

Ουσιαστικά, παρά τις υποσχέσεις του Αιγύπτιου Προέδρου Σίσι προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό Μητσοτάκη, η Αίγυπτος δημεύει την περιουσία της Μονής και προχωρά ουσιαστικά στην έξωση των μοναχών από αυτό, ώστε τα κενά πλέον κτίρια να μετατραπούν σε τουριστικό αξιοθέατο σαν τις Πυραμίδες.

Μια ύποπτη απόφαση του αιγυπτιακού δικαστηρίου

Η απόφαση που ελήφθη χθες από αιγυπτιακό δικαστήριο, δίνει τέλος με τον χειρότερο δυνατό τρόπο στην πολυετή νομική επίθεση που δέχονται οι μοναχοί της αγίας Αικατερίνης  από το αιγυπτιακό κράτος, που μέσω δικαστικών πιέσεων και επιθέσεων από την εποχή που στα πράγματα ήταν οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι»  επιχειρεί να κλείσει το αρχαιότερο μοναστήρι του κόσμου.

Πλέον η ιδιοκτησία της Μονής και όλων των περιουσιακών στοιχείων της περνά στο αιγυπτιακό κράτος. Οι μοναχοί καλούνται να εγκαταλείψουν συγκεκριμένα ακίνητα όπου πλέον δεν τους επιτρέπεται πρόσβαση και παραμένουν στην Μονή για την επιτέλεση των θρησκευτικών τους αναγκών για όσο τους το επιτρέπει ο ιδιοκτήτης, δηλαδή το αιγυπτιακό κράτος.

Προκειμένου να ενισχυθεί ο αγώνας των μοναχών υπήρξε σημαντική υποστήριξη από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης, ενώ ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έφερε το θέμα στο ανώτατο επίπεδο, ζητώντας σε κάθε ευκαιρία από τον Πρόεδρο Σίσι να παρέμβει υπέρ των μοναχών.

Μάλιστα κατά την επίσημη επίσκεψη του Αιγύπτιου Προέδρου στην Αθήνα στις αρχές Μαΐου, το θέμα απασχόλησε τις δύο αντιπροσωπείες οι οποίες κατέληξαν σε συμφωνία παύσης των άδικων δικαστικών επιθέσεων στη Μονή ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την πορεία της στο χρόνο, ανενόχλητη. Στις κοινές δηλώσεις που πραγματοποιήσαν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Σίσι έγινε σαφής αναφορά στην ανάγκη διατήρησης του χαρακτήρα της Μονής.

Κι ενώ όλα έδειχναν πως η φίλη και σύμμαχος Αίγυπτος θα αποκαθιστούσε την αδικία, όπως άλλωστε δεσμεύθηκε δημόσια ο πρόεδρος της, η χθεσινή δικαστική απόφαση φέρνει τα πάνω κάτω δημιουργώντας εύλογα ερωτηματικά για το ποιες είναι τελικά οι πραγματικές προθέσεις των αιγυπτιακών αρχών που συνεχίζουν στα χνάρια των εξτρεμιστών «Αδελφών Μουσουλμάνων».

Ψευδείς διπλώσεις από αιγύπτιους αξιωματούχους

Κι ενώ αυτή τη στιγμή επικρατεί τρόμος στη Μονή για το τι θα ακολουθήσει, Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι όπως ο Δρ. Αμπντέλ Ραχίμ Ριχάν, ειδικός αρχαιολογίας και μέλος της Επιτροπής Ιστορίας και Αρχαιοτήτων του Ανώτατου Συμβουλίου Πολιτισμού της Αιγύπτου, αφού υποστήριξε  πως, τα ακίνητα που δήμευσε το αιγυπτιακό δημόσιο εμπίπτουν στους νόμους περί αρχαιοτήτων, επέμεινε πως η απόφαση αυτή είναι προς όφελος της Μονης!

 «Θεωρούμε αυτήν την απόφαση ιστορική προς όφελος της παγκόσμιας κληρονομιάς και για τους μοναχούς της Μονής της Αγίας Αικατερίνης, καθώς κατοχυρώνει το δικαίωμά τους να επωφελούνται από το μοναστήρι και τους θρησκευτικούς και αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής» δήλωσε σε τοπικό μέσο.

Οι μοναχοί πάντως που δεν θεωρούν σε καμία περίπτωση πως όλο αυτό είναι προς όφελος τους και θεωρούν πως η ιστορικότητα της απόφασης έχει να κάνει με την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους, ετοιμάζουν ήδη παγκόσμια κινητοποίηση και ενημέρωση του συνόλου των χριστιανικών Εκκλησιών αλλά και των υπολοίπων μονοθεϊστικών θρησκειών, αφού θεωρούν πως η ενέργεια αυτή του αιγυπτιακού κράτους είναι ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στη Μονή στους 15 αιώνες της λειτουργίας της αφού ουσιαστικά την καταργεί.

Μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αντιδράσει, τουλάχιστον επίσημα.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία βιώνουν μία ακόμη ιστορική "άλωση"»

Την απερίφραστη καταδίκη του στην απόφαση των αιγυπτιακών αρχών που βάζουν "λουκέτο" στην ιστορική Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, εξέφρασε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος που χωρίς να κρύβει την "απέραντη θλίψη του και την εύλογη οργή του", ζήτησε κινητοποίηση από κάθε ελληνική και κάθε διεθνή Αρχή για το γεγονός ότι "η περιουσία της Μονής υφαρπάζεται και δημεύεται και ο πνευματικός αυτός Φάρος της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού αντιμετωπίζει πλέον ζήτημα πραγματικής επιβίωσης".

"Δεν θέλω και δεν μπορώ να πιστέψω πως σήμερα ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία βιώνουν μία ακόμη ιστορική "άλωση”" τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος σε δήλωσή του και διαμήνυσε ότι "αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε".

Ο Αρχιεπίσκοπος κατηγόρησε την Αιγυπτιακή κυβέρνηση ότι αποφάσισε "παρά τις περί του αντιθέτου πρόσφατες δεσμεύσεις του Αιγύπτιου Προέδρου προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, να καταλύσει κάθε έννοια δικαίου και, ουσιαστικά, να επιχειρήσει να σβήσει μονοκοντυλιά την ίδια την ύπαρξη της Μονής, αναιρώντας αυτή καθαυτή την όλη λειτουργία Της, το ίδιο το λατρευτικό και το πνευματικό Της έργο, ομοίως και το πολιτιστικό".

"Καλώ κάθε ελληνική και κάθε διεθνή Αρχή να αντιληφθεί το ύψιστο διακύβευμα και να προστρέξει άμεσα για την προστασία των θεμελιωδών θρησκευτικών ελευθεριών της Ιεράς Μονής του Σινά", επισήμανε ο αρχιεπίσκοπος και πρόσθεσε: "Καταδικάζω απερίφραστα κάθε προσπάθεια αλλαγής του καθεστώτος, που επί 15 αιώνες ισχύει στην εν λόγω περιοχή και απευθύνω έκκληση προς την υπεύθυνη Ελληνική Κυβέρνηση και προσωπικά προς τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να ενεργήσει άμεσα τα δέοντα, ούτως ώστε να επανέλθει η κανονική και νόμιμη τάξη και να μην καταργηθεί ουσιαστικά η Ιερά Μονή".

Αναλυτικά η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου

"Ύστερα από την χθεσινή σκανδαλώδη απόφαση βίαιης καταπάτησης των ανθρωπίνων και δη των θρησκευτικών ελευθεριών, που εξέδωσαν οι δικαστικές αρχές της Αιγύπτου, το παλαιότερο παγκοσμίως Ορθόδοξο Χριστιανικό Μνημείο, η Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Θεοβάδιστου Όρους Σινά, εισέρχεται σε μία μεγάλη δοκιμασία, που παραπέμπει σε άλλες σκοτεινές εποχές…

Ουσιαστικά, η ίδια η Αιγυπτιακή Κυβέρνηση αποφάσισε, παρά τις περί του αντιθέτου πρόσφατες δεσμεύσεις του Αιγύπτιου Προέδρου προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, να καταλύσει κάθε έννοια δικαίου και, ουσιαστικά, να επιχειρήσει να σβήσει μονοκοντυλιά την ίδια την ύπαρξη της Μονής, αναιρώντας αυτή καθαυτή την όλη λειτουργία Της, το ίδιο το λατρευτικό και το πνευματικό Της έργο, ομοίως και το πολιτιστικό.

Η περιουσία της Μονής υφαρπάζεται και δημεύεται και ο πνευματικός αυτός Φάρος της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού αντιμετωπίζει πλέον ζήτημα πραγματικής επιβίωσης.

Με απέραντη θλίψη και με εύλογη οργή, καλώ κάθε ελληνική και κάθε διεθνή Αρχή να αντιληφθεί το ύψιστο διακύβευμα και να προστρέξει άμεσα για την προστασία των θεμελιωδών θρησκευτικών ελευθεριών της Ιεράς Μονής του Σινά.

Καταδικάζω απερίφραστα κάθε προσπάθεια αλλαγής του καθεστώτος, που επί 15 αιώνες ισχύει στην εν λόγω περιοχή και απευθύνω έκκληση προς την υπεύθυνη Ελληνική Κυβέρνηση και προσωπικά προς τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να ενεργήσει άμεσα τα δέοντα, ούτως ώστε να επανέλθει η κανονική και νόμιμη τάξη και να μην καταργηθεί ουσιαστικά η Ιερά Μονή.

Εκφράζω ολόψυχα την αδελφική μου αλληλεγγύη τόσο προς την Αδελφότητα και προς τον Καθηγούμενο Αυτής, Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Σινά και Ραιθώ κ. Δαμιανό, όσο και προς τους έλληνες αδελφούς, που διακονούν θυσιαστικά στην ευρύτερη περιοχή του Σινά.

Δεν θέλω και δεν μπορώ να πιστέψω ,τέλος, πως σήμερα ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία βιώνουν μία ακόμη ιστορική "άλωση". 

Αντώνης Σαμαράς για Μονή Σινά: «Απίστευτη απόφαση, απαιτείται παγκόσμια κινητοποίηση ελληνισμού και ορθοδοξίας» 

Για μια απίστευτη απόφαση της Αιγύπτου σχετικά με τη δήμευση της Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά, έκανε λόγο ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο πρώην πρωθυπουργός επεσήμανε σε δήλωσή του ότι απαιτείται παγκόσμια κινητοποίηση του ελληνισμού και της ορθοδοξίας, ενώ άφησε αιχμές κατά της κυβέρνησης κάνοντας λόγο για «περιθωριοποίηση και διεθνή ανυποληψία» της χώρας.

Ολόκληρη η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά

«Λίγες μόλις ημέρες μετά την αδιανόητη απόφαση για την ένταξη της Τουρκίας στους αμυντικούς εξοπλισμούς της Ευρώπης, παρακολουθούμε και την απίστευτη απόφαση της Αιγύπτου να δημεύσει τον πνευματικό φάρο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού: Τη Μονή Σινά, την αρχαιότερη Ορθόδοξη Χριστιανική Μονή!

Είναι πρωτοφανής και οδυνηρή η διεθνής ανυποληψία και περιθωριοποίηση της Ελλάδας. Τρέχουμε διαρκώς πίσω από τις εξελίξεις. Απαιτείται εδώ και τώρα κινητοποίηση, παγκόσμια, για τη Μονή Σινά. Με όλο το διπλωματικό κεφάλαιο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, από κοινού».

 Ιστορικά στοιχεία της Ιεράς Μονής  (wikipedia.org)

O Αχτναμές, με το αποτύπωμα της παλάμης του Μωάμεθ το 622 (αντίγραφο του 1571), σύμφωνα με το οποίο επικυρώνεται η παροχή προστασίας και άλλα προνόμια στους Χριστιανούς μοναχούς.

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά (Ιερά Αυτόνομος Βασιλική Μονή Αγίας Αικατερίνης του Αγίου και Θεοβαδίστου Όρους Σινά όπως αποκαλείται επίσημα, αραβικά: دير القدّيسة كاترين) θεωρείται η παλαιότερη χριστιανική μονή στον κόσμο. Ιστορικά, η παλαιότερη μαρτυρία για ύπαρξη μοναστικής ζωής στη περιοχή είναι του 381-384 μ.Χ. Επί Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού, ανάμεσα στο 527 και 565, ανεγέρθηκε η μονή στο σημείο που βρίσκονταν η «Φλεγόμενη Βάτος» του Μωυσή.

Το μέρος θεωρείται ιερό για Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους. Ως απάντηση σε αίτημα μοναχών της μονής για προστασία, η μονή έλαβε από τον Μωάμεθ «ιδιόγραφη υποχρέωση» ή Διαθήκη (Αχτναμέ), επικυρωμένη με το αποτύπωμα της ίδιας της παλάμης του, που περιγράφει τα δικαιώματα των Χριστιανών που ζουν με τους Μωαμεθανούς.

Είναι κτισμένη στις παρυφές του όρους Σινά, στην ομώνυμη χερσόνησο της Αιγύπτου και υπάγεται στην αυτόνομη Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Όρους Σινά. Ηγούμενος της Μονής είναι από τις 23 Δεκεμβρίου 1973 ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, Δαμιανός.

Η Μονή αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 Η Εκκλησία του Σινά οφείλει την ύπαρξή της στη Μονή της Μεταμορφώσεως (περισσότερο γνωστή ως Μονή της Αγίας Αικατερίνης). Η προέλευση του μοναστηριού εντοπίζεται στο παρεκκλήσι της "Φλεγόμενης Βάτου" που η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Αγία Ελένη, είχε χτίσει πάνω από την τοποθεσία όπου ο Μωυσής είδε την "Φλεγόμενη Βάτο". Μεταξύ 527 και 565, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' διέταξε να χτιστεί το μοναστήρι για να περικλείει το παρεκκλήσι. Το μοναστήρι συνδέθηκε με την Αγία Αικατερίνη την Μεγαλομάρτυρα μέσω της πεποίθησης ότι τα λείψανά της μεταφέρθηκαν εκεί ως εκ θαύματος.

Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης, όπως είναι γνωστό από τον 9ο αιώνα, ήταν αρχικά τμήμα του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, εντός της επισκοπής Φαράν. Μετά την καθαίρεση του επισκόπου του Φαράν για την αίρεση του μονοθελητισμού το 681 μ.Χ., η έδρα μεταφέρθηκε στο ίδιο το μοναστήρι, με τον ηγούμενο να γίνει επίσκοπος Φαράν. Με την επακόλουθη ένωση της επισκοπής Ραΐθου με το μοναστήρι, όλοι οι χριστιανοί της χερσονήσου του Σινά περιήλθαν στη δικαιοδοσία του Ηγουμένου-Αρχιεπισκόπου.

Το 1575, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως παραχώρησε στην Εκκλησία του Όρους Σινά αυτόνομο καθεστώς. Αυτό επιβεβαιώθηκε εκ νέου το 1782 με το Συγγίλιο του Οικουμενικού Πατριάρχη, Γαβριήλ Δ΄:^[1]

Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ ὄρους Σινᾶ μαζὶ μὲ ὅλη τὴν χερσόνησο τοῦ Σινᾶ ἀποτελεῖ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Σινᾶ, Φαρὰν καὶ Ραϊθώ, ἡ ὁποία ἐντάσσεται πνευματικὰ στὸ σύνολο τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῶν ὀκτὼ Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Σύμφωνα μὲ τὶς ἀποφάσεις τοπικῶν Συνόδων καὶ Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν ἀλλὰ καὶ ἱσχυρὴ παλαιοτάτη παράδοση, ἡ Μονὴ τοῦ Σινᾶ κατέχει τὸ μοναδικὸ προνόμιο στὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανοσύνη νὰ εἶναι πνευματικῶς «ἀδούλωτος, ἀσύδοτος, ἀκαταπάτητος, πάντῃ καὶ παντὸς ἐλευθέρα». Διοικουμένη ἀπὸ τὴν Γενικὴ Συνέλευση τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος καὶ τὴν Ἱερὰ τῶν Πατέρων Σύναξη, προεδρεύοντος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ, δὲν ὑπάγεται σὲ κανένα Πατριαρχεῖο ἢ Σύνοδο. Ἀκόμη καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπός της ἐπέχει στὴν Ἀδελφότητα θέση Ἡγουμένου, ἀσκώντας τὰ ἀρχιερατικά του καθήκοντα κατὰ τὴν θεία Λατρεία.

Ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Σινᾶ ἐκλέγεται ἀπὸ τὴν Γενικὴ Συνέλευση τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος καὶ στὴν συνέχεια χειροτονεῖται Ἀρχιερεὺς παρὰ τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, τὸν ὁποῖο καὶ μνημονεύει ὁσάκις ἱερουργεῖ ὁ ἴδιος.

Κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, η οποία χαρακτηρίστηκε από πικρία μεταξύ της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το μοναστήρι προστάτευαν τόσο οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες όσο και οι ηγεμόνες του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ και οι αντίστοιχες αυλές τους.

Σήμερα, εκτός από τους 20 περίπου μοναχούς της μοναστικής κοινότητας, αυτή η Εκκλησία περιλαμβάνει μερικές εκατοντάδες Βεδουίνους και ψαράδες που ζουν στο Σινά. Από την ισραηλινή εισβολή το 1967, ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κοινότητα ήταν η διατήρηση ενός αυθεντικού μοναστικού τρόπου ζωής ενώ αντιμετωπίζει μια μαζική εισροή τουριστών. Αυτό το πρόβλημα συνεχίστηκε μετά την επιστροφή της περιοχής στην Αίγυπτο το 1982 που ο πληθυσμός της περιοχής αυξανόταν. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' επισκέφθηκε το μοναστήρι στις 26 Φεβρουαρίου 2000^[2].

Πολιτιστικά κειμήλια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βιβλιοθήκη της μονής διατηρεί την δεύτερη μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων και Κωδίκων της πρωτοχριστιανικής περιόδου, μετά από αυτή του Βατικανού. Ο «Σιναϊτικός κώδικας», που βρίσκονταν αρχικά στη μονή ως τον 19ο αιώνα, τώρα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.

Στο μοναστήρι βρίσκονται επίσης εικόνες, οι παλαιότερες από τις οποίες είναι του 5ου και του 6ου αιώνα. Κατά αυτή τη περίοδο διετέλεσε ηγούμενος της μονής ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ο λεγόμενος «της Κλίμακος».

Επιχείρηση ανατροπής του στάτους κβο από το κράτος της Αιγύπτου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανατροπή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς αιώνων και στην εύρυθμη και ουσιαστική λειτουργία της Ιεράς Μονής επιχειρεί το κράτος της Αιγύπτου μετά την απόφαση Εφετείου της Ισμαηλίας, σύμφωνα με την οποία δημεύεται η περιουσία της και μετατρέπεται σε μουσείο.^[3] Η απόφαση λήφθηκε στις 28 Μαΐου 2025, λίγες μόνο ημέρες μετά την επίσκεψη του προέδρου της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, στον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μηστοτάκη και τις σχετικές αναφορές περί προστασίας του παλαιότερου χριστιανικού Μοναστηριού.^[4] Με δήλωσή του, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμος Β´, την χαρακτήρισε σκανδαλώδη απόφαση βίαιης καταπάτησης των ανθρωπίνων και δη των θρησκευτικών ελευθεριών και έκανε λόγο για μία ακόμη «άλωση» που βιώνουν ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία.^[5]