Λεωνίδας Βατικιώτης / «Ουκρανία, Δύση, Ελλάδα: Μαθήματα από έναν πόλεμο που αλλάζει τον κόσμο»

Λεωνίδας Βατικιώτης / ΟΥΚΡΑΝΙΑ - Το μεγάλο πλάνο - Ακόμα κι αν γεμ υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί.

.

    Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη στον Δημήτρη Γκάζη (Δρόμο της Αριστεράς) με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Ουκρανία – Το μεγάλο πλάνο, Ακόμα κι αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί» (εκδ. Τόπος) αλλά και τη συμμετοχή του στο επικείμενο συνέδριο για το «Υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του Λεωνίδα Βατικιώτη στον Δημήτρη Γκάζη

Συνομιλήσαμε με τον Λεωνίδα Βατικιώτη με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Ουκρανία – Τομεγάλο πλάνο, Ακόμα κι αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί» (εκδ. Τόπος) αλλά και τη συμμετοχή του στο επικείμενο συνέδριο για το «Υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα». Ο γνωστός δημοσιογράφος και οικονομολόγος, με μακρά ενασχόληση στα δεθνή ζητήματα, επιχειρεί στο έργο του να φωτίσει τις βαθύτερες αιτίες του πολέμου στην Ουκρανία υπερβαίνοντας την επικαιρότητα των μαχών και αναζητώντας τις γεωπολιτικές, ενεργειακές και οικονομικές του διαστάσεις.

Για τον Λ. Βατικιώτη η Ουκρανία δεν είναι απλώς το πεδίο μια τοπικής αντιπαράθεσης, αλλά ο κατεξοχήν χώρος όπου συγκρούονται οι στρατηγικές της Δύσης και της Ρωσίας σε μια νέα εποχή ενδοκαπιταλιτικών ανταγωνισμών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να αποτελέσει δύναμη ειρήνης, επέλεξε – όπως υποστηρίζει – να συντηρήσει τον πόλεμο και να τον αξιοποιήσει ως εργαλείο επανεξοπλισμού και επιβολής νέων περιορισμών στις κοινωνίες της.

Στη συζήτησή μας ο συγγραφέας κάνει γέφυρες με την ελληνική πραγματικότητα, αναδεικνύοντας την «ενεργειακή παγίδευση» της χώρας και το βαρύ τίμημα που, κατά τη γνώμη του, θα κληθεί να πληρώσει η Ελλάδα για την άνευ όρων ταύτισή της με τις επιλογές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Θέματα που θα αναπτύξει εκτενέστερα και στην ομιλία του στο συνέδριο του Νοεμβρίου.

Η επιμονή στην κατανόηση του διεθνούς πλαισίου και των διασυνδέσεων αυτού με την εσωτερική κατάσταση, η μελέτη των ορίων και των δυνατοτήτων, των προκλήσεων και των κινδύνων, που οι διεθνείς εξελίξεις γεννούν για τη χώρα μας, αλλά και η ανάδειξη της εθνικής διάστασης των ζητημάτων είναι που κάνουν την ματιά του Λ. Βατικιώτη εξαιρετικά χρήσιμη και γόνιμη για τον προβληματισμό μας εν όψει του 2ου συνεδρίου.

Βίντεο από την συνέντευξη Λεωνίδα Βατικιώτη στο militaire.gr
 

Η συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη στον Δημήτρη Γκάζη

• Στο βιβλίο σας «Ουκρανία – Το μεγάλο πλάνο» υποστηρίζετε ότι ο πόλεμος δεν ξεκίνησε το 2022 αλλά έχει βαθιές ρίζες. Ποιες στιγμές θεωρείτε καθοριστικές για την κατανόηση της σημερινής σύγκρουσης;

- Η μετα-Σοβιετική Ουκρανία συγκέντρωσε για πρώτη φορά το ενδιαφέρον του Τύπου και των πολιτών της Δύσης το 2004 με αφορμή την λεγόμενη «πορτοκαλί επανάσταση». Ήταν ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα ανατροπών φιλορωσικών ή ουδέτερων καθεστώτων με ευθύνη των ΗΠΑ. Από τότε, η επιμονή την οποία έδειχναν όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις να τραβήξουν την Ουκρανία προς το μέρος τους, αδιαφορώντας για τις λεπτές εθνικές, θρησκευτικές, γλωσσικές, ιστορικές, πολιτικές και άλλες ισορροπίες που αποτελούσαν όρο εκ των ων ουκ άνευ για την εξασφάλιση της εύθραυστης ενότητας της, επιβεβαίωνε την σημασία της για τη Δύση. Τα πάντα άλλαξαν με το αιματηρό πραξικόπημα της πλατείας Μεϊντάν το 2014. Η ανάληψη της εξουσίας από μια αδίστακτη ομάδα ολιγαρχών, νεοναζί και εντολοδόχων των ΗΠΑ ώθησε τις εξελίξεις στα άκρα, με την έναρξη του εμφυλίου στο Ντονμπάς, την δολοφονία χιλιάδων Ρώσων, την επιβολή ενός καθεστώτος τρόμου στα ανατολικά της χώρας κ.α. Σε αυτό το περιβάλλον η αντίδραση της Ρωσίας, όπως εκδηλώθηκε με την εισβολή το Φεβρουάριο του 2022, ήταν θέμα χρόνου να συμβεί.

• Μεθοδολογικά επιμένετε πολύ στην μελέτη των ιστορικών αιτιών της σύγκρουσης, μελετώντας τόσο τις εθνοτικές και κοινωνικές αντιθέσεις της Ουκρανίας, όσο και τις εξωτερικές παρεμβάσεις στα πλαίσια του ανταγωνισμού Δύσης-Ρωσίας. Πως αλληλεπιδρούν οι δύο αυτές πλευρές στους σύγχρονους πολέμους.

- Στην Ουκρανία επαναλήφθηκε κάτι που είδαμε πρώτη φορά στα Βαλκάνια, δηλαδή την υποδαύλιση αρχικά και την εκμετάλλευση στη συνέχεια από τον ιμπεριαλισμό προαιώνιων εθνικών αντιθέσεων στην κατεύθυνση προάσπισης των συμφερόντων του, μέσω της πρόκλησης πολέμων και επεμβάσεων. Η διερεύνηση των αντιθέσεων μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε με τον αναγκαίο ρεαλισμό τις σύγχρονες συγκρούσεις και τα εν δυνάμει θερμά μέτωπα. Ειδικά σήμερα η όξυνση των ανταγωνισμών μας εισάγει σε μια εποχή συνεχών πολέμων όπου νέα μέτωπα θα ξεφυτρώνουν (αρκεί μια ματιά στην Ασία τους τελευταίους μήνες) και παλιά μέτωπα θα πυροδοτούνται για να εξυπηρετήσουν σύγχρονες ανάγκες του ιμπεριαλισμού.

• Αυτές τις μέρες βλέπουμε σε απευθείας μετάδοση ένα ακόμη επεισόδιο της γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού στην Γάζα. Πως συνδέονται και αλληλοτροφοδοτούνται τα πολεμικά μέτωπα και ποιος ο ρόλος των μεγάλων ιμπεριαλιστικών παικτών σε αυτά;

- Λεωνίδας Βατικιώτης: Η γενοκτονία που διεξάγει το Ισραήλ στη Γάζα από την μια και η μετατροπή της Ουκρανίας σε κράτος – προβοκάτορα, αρχής γενομένης το 2014, από την άλλη υποστηρίχθηκαν από τις ΗΠΑ. Οι Αμερικάνοι εξόπλισαν και χρηματοδότησαν τα καθεστώτα Ποροσένκο και Ζελένσκυ στην Ουκρανία με στόχο τη Ρωσία, οι Αμερικάνοι επίσης οπλίζουν, χρηματοδοτούν και προστατεύουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το κράτος – απαρτχάιντ του Ισραήλ ακόμη και από προτάσεις για επιβολή εκεχειρίας. Οι φωτογραφίες Μπαντεριστών να πολεμούν στο Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων και Σιωναζιστών να πολεμούν στην Ουκρανία κατά της Ρωσίας επιβεβαίωσαν μια πραγματικότητα που όλοι γνώριζαν.

Επιπλέον, στη διάρκεια της δικής μου έρευνας για τη συγγραφή του βιβλίου «Ουκρανία το μεγάλο πλάνο, ακόμα και αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί» πολλές φορές και με διαφορετικές αφορμές έπεσα επάνω σε νήματα που συνέδεαν ειδικά το καθεστώς του Ζελένσκυ με το Ισραήλ.

Η γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων και ο πόλεμος κατά της Ρωσίας είναι διαφορετικές εκφάνσεις ενός ιμπεριαλισμού που βρίσκεται σε υποχώρηση και επιχειρεί να διατηρήσει τα πρωτεία του, καταφεύγοντας ακόμη και σε μορφές βίας που ήκμασαν επί αποικιοκρατίας.

• Στην ΕΕ φαίνεται να κυριαρχούν οι πλέον φιλοπόλεμες τάσεις, ακόμη και σε βάρος των συμφερόντων των λαών τους (βλ. ενεργειακή ασφάλεια). Ποια η επίδραση αυτής της εξέλιξης για τις ίδιες τις κοινωνίες της Ευρώπης;

- Λεωνίδας Βατικιώτης: Η ΕΕ αρχικά δεν πρωτοστάτησε στον πόλεμο. Ήταν εμφανές ότι συρόταν από τις ΗΠΑ. Με την έναρξη του πολέμου όλα άλλαξαν σε τέτοιο βαθμό ώστε από το καλοκαίρι του 2024, πριν ακόμη τις αμερικανικές εκλογές, η ΕΕ να πρωταγωνιστεί και να σαμποτάρει κάθε δυνατότητα ειρήνευσης στην Ουκρανία. Με την εκλογή του Τραμπ, όταν ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ ήθελε να κλείσει το μέτωπο στην Ουκρανία για να συγκεντρώσει δυνάμεις για το μέτωπο με την Κίνα, η ΕΕ έριχνε λάδι στη φωτιά του πολέμου με κάθε τρόπο. Εξόπλιζε και χρηματοδοτούσε το καθεστώς του Ζελένσκυ, καλλιεργούσε μια υστερική σε βαθμό γελοιότητας ρωσοφοβία, ενώ αποφάσισε να εξελιχθεί σε «οικονομία πολέμου».

Τα προγράμματα Rearm Europe και Safe θα στρέψουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ από ειρηνικές δραστηριότητες στην κατασκευή πολεμικού υλικού, το οποίο κάποτε θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να παραχθεί νέο, είναι ανάγκη του κεφαλαίου να ανανεώνει το απόθεμα εμπορευμάτων για την παραγωγή νέων εμπορευμάτων.

Οι λαοί της Ευρώπης θα αποδειχθούν οι μεγάλοι χαμένοι όχι μόνο γιατί αργά ή γρήγορα ο πόλεμος θα επιστρέψει και στα δικά μας εδάφη. Αλλά γιατί μέχρι τότε τεράστιοι, καίτοι ανεπαρκείς, πόροι που επενδύονταν στην επιστήμη, την παιδεία και την υγεία στο εξής θα γίνονται πύραυλοι και άρματα μάχης.

• Πολλοί κάνουν λόγο για δύση της Δύσης (αποδολαριοποιηση, μεταφορά παραγωγικού τεχνολογικού κέντρου βάρους, κρίση εντός των ελίτ κ.α.). Ποια η δική σας οπτική; Τι σημαίνει αυτή η τάση για χώρες όπως η δική μας;

- Λεωνίδας Βατικιώτης: Η ανάδυση του λεγόμενου πολυπολικού κόσμου είναι μια τάση χωρίς επιστροφή. Αυτή την τάση επιχειρεί αν όχι να ακυρώσει τουλάχιστον να καθυστερήσει η εκλογή του Τραμπ στις ΗΠΑ. Μάλιστα αξίζει να δούμε ότι αν στις προηγούμενες δεκαετίες οι ΗΠΑ στήριζαν την δύναμή τους (και) στην πολυποίκιλη εκμετάλλευση των αναπτυσσόμενων χωρών στην Ασία, την Αφρική και την Λατινική Αμερική, πλέον στην πολυθρόνα του αιμοδότη κάθεται η Ευρώπη.

Η συρρίκνωση της επιρροής της Δύσης συνοδεύεται από έναν πόλεμο χωρίς αρχές, όπου ο μεγάλος τρώει τον μικρό στο εσωτερικό της ίδιας της Δύσης. Ως αποτέλεσμα θα αυξηθούν οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της. Πάρτε για παράδειγμα τους εμπορικούς δασμούς των ΗΠΑ εναντίον της Ευρώπης. Η Ελλάδα θα πληρώσει βαρύ τίμημα κυρίως σε δεύτερο χρόνο, επειδή για παράδειγμα η γερμανική βιομηχανία τροφίμων θα επιδιώξει να αυξήσει τις πωλήσεις της εντός της ΕΕ, αξιοποιώντας την ενιαία αγορά. Ό,τι χάσει η Γερμανία από τις εξαγωγές της στις ΗΠΑ θα επιχειρήσει να το αναπληρώσει από τις περιφερειακές χώρες της ΕΕ, είναι κάτι που στο παρελθόν το έχει πράξει επιτυχημένα. Γιατί όχι και τώρα; Το αποτέλεσμα στην Ελλάδα θα είναι παραπέρα παραγωγική υποβάθμιση, ανεργία, χαμηλοί μισθοί και συντάξεις κ.λπ.

• Η Ελλάδα ακολούθησε μια άνευ όρων ταύτιση με τις ΗΠΑ και την ΕΕ στην ρωσοουκρανική σύγκρουση. Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το τίμημα αυτής της επιλογής για τη χώρα μας;

- Λεωνίδας Βατικιώτης: Η Ελλάδα έχοντας μια σειρά ανοικτά μέτωπα με την Τουρκία επιβάλλεται να υιοθετεί μια αταλάντευτη στάση υπέρ του σεβασμού του διεθνούς δικαίου, κάτι που δεν έκανε όταν από το 2014 παρίστανε την ανήξερη για τον ακήρυχτο πόλεμο στο Ντονμπάς. Το καθεστώς του Κιέβου επέβαλε εθνοκάθαρση στα ανατολικά της χώρας υπό την ανοχή της ΕΕ και των ΗΠΑ, αλλά και της Ελλάδας που εν τω μεταξύ απώλεσε τις ιστορικές σχέσεις που διατηρούσε με τον ελληνισμό της περιοχής. Η ταύτιση της Ελλάδας από το 2022 με τους Αμερικάνους, σε σημείο η ελληνική βουλή να δώσει λόγο ακόμη και σε νεοναζί του τάγματος Αζόφ, επέφερε εξασθένιση της διπλωματικής της θέσης που εξ ορισμού προβλέπει διατήρηση ανοικτών θυρών και διαύλων επικοινωνίας με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση της ΝΔ εξυπηρετώντας την συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία με την αποστολή όπλων διαχειρίστηκε εν κρυπτώ και την ικανοποίηση πάγιων τουρκικών αιτημάτων όπως τον αφοπλισμό των ελληνικών νησιών.

Το αποτέλεσμα είναι ότι το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία θα βρει την Ελλάδα σε πολύ πιο δυσχερή διπλωματική θέση καθώς θα είναι με την πλευρά των ηττημένων και θα έχει μετατρέψει σε εχθρό της τη Ρωσία που γνωρίζει αρκετά για την πολύπλευρη και απαράδεκτη υποστήριξη που παρείχαμε προς την Ουκρανία.

• Παίρνετε μέρος στο 2ο συνέδριο για το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας, τον ερχόμενο Νοέμβριο. Πείτε μας δυο λόγια για την συμμετοχή σας σε αυτό και για το περιεχόμενο της παρέμβαση σας.

- Λεωνίδας Βατικιώτης: Η συμμετοχή μου στο συνέδριο έχει ως σκοπό να συμβάλει σε έναν προβληματισμό για το αύριο της Ελλάδας. Θα επικεντρωθεί στα ενεργειακά. Είναι ένα θέμα στο οποίο αφιερώνω αρκετές σελίδες του βιβλίου μου, με αφορμή την διακοπή των ροών φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την δυτική Ευρώπη και την υποκατάστασή τους από αμερικανικό υγροποιημένο σχιστολιθικό φυσικό αέριο.

Η παρέμβασή μου θα έχει ως αφετηρία την αναμενόμενη συμφωνία με την Chevron για ερευνητικές δραστηριότητες νότια της Κρήτης. Είναι μια συμφωνία δώρο στον Τραμπ που πολύ σύντομα θα αποδειχθεί επιβλαβής για τα άμεσα και μακροχρόνια συμφέροντα του ελληνικού λαού και της Ελλάδας.

πηγή: Λεωνίδας Βατικιώτης             

Δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ / Φτωχοποίηση για τους πολλούς, προκλητικός πλουτισμός για τους λίγους

Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση μετά τη ΔΕΘ, με τη στήριξη των ΜΜΕ έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την καθημερινότητα της πλειοψηφίας...

    Σε μια χώρα χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση και με έναν λαό που έχει απογοητευτεί διαχρονικά από το πολιτικό σύστημα, η προσωρινή αδράνεια δεν σημαίνει εφησυχασμό. Η κοινωνική οργή συσσωρεύεται και όλα δείχνουν ότι αργά ή γρήγορα θα βρει τρόπο να εκφραστεί.

Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση μετά τη ΔΕΘ, με τη στήριξη των ΜΜΕ έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την καθημερινότητα της πλειοψηφίας. Οι αναλύσεις για «παροχές» και «ενίσχυση» των συνταξιούχων ή της μέσης οικογένειας δεν πείθουν, αφού η πραγματικότητα διαψεύδει κάθε κυβερνητικό αφήγημα. Με εισόδημα γύρω στα 950 ευρώ καθαρά, όταν οι τιμές τρέχουν με ρυθμούς πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, τα ενοίκια καλπάζουν, η ιδιωτική δαπάνη για υγεία έχει εκτιναχθεί στο 39% (έναντι 14,3% στην Ε.Ε.) και το 50% του πληθυσμού δεν μπορεί να πάει ούτε λίγες μέρες διακοπές, το αφήγημα της «ανάπτυξης για όλους» μοιάζει με κακόγουστο αστείο.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα μειώθηκε κατά 1,9% το α΄ τρίμηνο του 2025 σε σχέση με πέρυσι, ενώ η Eurostat καταγράφει 1,5 εκατ. Έλληνες σε συνθήκες σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης. Η Ελλάδα παραμένει σταθερά στον πάτο της Ε.Ε., δίπλα σε Βουλγαρία και Ρουμανία.

Την ίδια στιγμή όμως, κάποιοι βγαίνουν πολλαπλά κερδισμένοι. Οι εισηγμένες επιχειρήσεις σημείωσαν ρεκόρ κερδοφορίας το 2024 (11,5 δισ. ευρώ καθαρά κέρδη) και συνέχισαν ανοδικά το 2025. Το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ μειώθηκε από 36,8% το 2019 σε 35% το 2024, ενώ το μερίδιο των κερδών αυξήθηκε από 48,3% σε 50,2%. Οι αποφάσεις της κυβέρνησης –μειώσεις φόρων σε επιχειρήσεις και μερίσματα, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, διατήρηση υψηλών έμμεσων φόρων, επιδοτήσεις και απευθείας αναθέσεις– λειτουργούν με μαθηματική ακρίβεια προς όφελος των λίγων.

Αυτό όμως που σοκάρει δεν είναι μόνο η άνιση κατανομή εισοδήματος, αλλά η προκλητική επίδειξη πλούτου. Στελέχη επιχειρήσεων απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς, μπόνους, μερίσματα και παροχές ενώ ταυτόχρονα ευνοούνται από μειώσεις φορολογικών συντελεστών. Το κοινωνικό μπλοκ του 15-20% που ωφελείται από αυτές τις πολιτικές επιδεικνύει κυνικά τα «λάφυρά» του: Ακριβά σπίτια, πολυτελή αυτοκίνητα, lifestyle προβολή στα ΜΜΕ. Η επιδειξιομανία αυτή (κοινωνικά μη αποδεκτή τα προηγούμενα χρόνια) γίνεται ιδεολογικό εργαλείο – μια καθημερινή υπενθύμιση ότι το υπόλοιπο 80% είναι αποκλεισμένο.

Αυτό το υπόλοιπο 80% ζει σε καθεστώς υποβάθμισης: Παραγωγικός αποκλεισμός μέσω ελαστικών και χαμηλά αμειβόμενων θέσεων, οικιστικός αποκλεισμός με ενοίκια-φωτιά και πλειστηριασμούς, αποκλεισμός από την εκπαίδευση με την υπονόμευση του δημόσιου πανεπιστημίου, αποκλεισμός από την υγεία με το ΕΣΥ σε κατάσταση διάλυσης. Σ’ αυτό το πλαίσιο οικοδομείται ένας «νέος μεταπρατισμός»: Παρασιτισμός, ξεπούλημα δημόσιου πλούτου, υποτέλεια στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Το «επιχειρείν» δεν βασίζεται στην παραγωγή, αλλά στην κρατική ενίσχυση και στην αρπαγή.

Οι έρευνες κοινής γνώμης αποτυπώνουν ξεκάθαρα το κοινωνικό αδιέξοδο. Η ακρίβεια αναδεικνύεται ως πρώτο πρόβλημα για το 55%-65% των πολιτών. Αν προστεθούν οι συναφείς ανησυχίες για το οικιστικό, την προοπτική της οικονομίας και την ασφάλεια διαβίωσης, τα ποσοστά ξεπερνούν το 85%. Αυτό δεν είναι μια «γκρίνια» της κοινωνίας· είναι μια μαζική διαπίστωση ότι η χώρα πορεύεται σε κατεύθυνση κοινωνικού αποκλεισμού μεγάλης κλίμακας.

Η φτωχοποίηση από τη μία και η επιδεικτική κατανάλωση από την άλλη δεν είναι δύο ανεξάρτητα φαινόμενα· είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ο πλούτος των λίγων οικοδομείται πάνω στη φτώχεια των πολλών και η προκλητική του προβολή λειτουργεί ως μέσο ιδεολογικής καταστολής: «Δεχθείτε τη μοίρα σας, δείτε πως τα καταφέρνουν οι ικανοί (ή όσοι έχουν άκρες)». Όμως η ιστορία δείχνει ότι όταν η κοινωνική πόλωση φτάνει σε τέτοιο σημείο, η «οργή των ηττημένων» αργά ή γρήγορα θα εκφραστεί.

Σήμερα, η κυβέρνηση επιλέγει να αγνοεί αυτή την πραγματικότητα, ποντάροντας σε έναν λαό απογοητευμένο και πολιτικά σιωπηλό. Όμως η σιωπή δεν είναι συγκατάθεση. Η κοινωνία βιώνει καθημερινά την αντίθεση φτωχοποίησης – επίδειξης πλούτου και η συσσωρευμένη αγανάκτηση μπορεί να αποδειχθεί η πιο απρόβλεπτη και εκρηκτική δύναμη.

Όταν τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους

Τα μεγέθη που περιγράφουν την κοινωνική πραγματικότητα είναι αμείλικτα, ανεξάρτητα από τις αναλύσεις των κυβερνητικών φερέφωνων:

• Ο μέσος μεικτός μισθός, σύμφωνα με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ ήταν 1.176 ευρώ (για 14 μισθούς) τον Φεβρουάριο 2025. Αν κάνομε αναγωγή τους 14 μισθούς σε 12 και αφαιρεθούν οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και ο φόρος εισοδήματος τότε ο μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός είναι 942 ευρώ.
• Η μέση μεικτή σύνταξη με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ τον Ιούλιο 2025 ήταν 1.014 ευρώ μετά την αφαίρεση της εισφοράς υπέρ υγείας, της εισφοράς αλληλεγγύης (επί του συνολικού ποσού των καταβαλλόμενων συντάξεων) και την αφαίρεση του φόρου εισοδήματος το μέσο μηνιαίο ποσό που λαμβάνει ο συνταξιούχος καθαρά είναι επίσης 942 ευρώ.
• Συνεπώς μισθωτοί και συνταξιούχοι καλούνται να ζήσουν προσεγγιστικά με 950 ευρώ μηνιαία και ανάλογες αν όχι χειρότερες σε πολλές περιπτώσεις είναι οι καταστάσεις στους ελεύθερους επαγγελματίες και τους μικροεπιχειρηματίες.
• Ο μέσος πληθωρισμός στην Ελλάδα για ένα ακόμα μήνα (Αύγουστο) ήταν μία μονάδα πάνω από τον αντίστοιχο μέσο όρο στην Ευρωζώνη (Ελλάδα 3,1%, Ευρωζώνη 2,1% σύμφωνα με την Eurostat).
• Τα ενοίκια έχουν φτάσει στα ύψη (τον Αύγουστο το κόστος στέγασης έτρεχε με ετήσιο ρυθμό 3,7%).
• 000 ακίνητα, στη συντριπτική πλειοψηφία λαϊκή περιουσία, είναι προσημειωμένα και σταδιακά οδηγούνται σε πλειστηριασμούς από το «κοράκια» που αγόρασαν τα «κόκκινα δάνεια» των τραπεζών «έναντι πινακίου φακής» και τώρα εκβιάζουν τους δανειολήπτες να πληρώσουν ακόμα και τα επανωτόκια.
• Το καλοκαίρι φέτος το 50% του λαού λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν πήγε διακοπές και από αυτούς που πήγαν οι περισσότεροι πήγαν στα σπίτια που διατηρούν στην επαρχία, συνήθως από κληρονομιά,
• Ένας στους τέσσερις (24,4%, ΕΛΣΤΑΤ) αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας που χρειάζονται θεραπεία χωρίς να μπορεί να ανταποκριθεί, λαμβανομένων υπόψη και των άθλιων συνθηκών στο χώρο της δημόσιας υγείας, παρά την εργασία με αυταπάρνηση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
• Όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να φροντίσουν για την υγεία τους βάζουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη. Συνολικά το 39% των δαπανών υγείας καταβάλλεται από όλους μας επιπλέον φυσικά των όσων πληρώσαμε και πληρώνουμε για υγειονομική περίθαλψη αλλά και φόρους. Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ε.Ε. είναι 14,3%!

Και αν αυτή είναι η εικόνα για την κοινωνική πλειοψηφία, για τον πλούτο και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους τα πράγματα φαίνεται να πηγαίνουν καλά: Οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες για μία ακόμα χρονιά σημείωσαν νέο ρεκόρ καθαρών κερδών φθάνοντας στα 11,5 δισ. ευρώ έναντι 10,8 δισ. το 2023. Όσον αφορά το 2025,τα δημοσιευθέντα στοιχεία α΄ τριμήνου από 39 επιχειρήσεις εισηγμένες συνεχίζουν να αυξάνουν τα καθαρά τους κέρδη σε ποσοστό 8,7%.

Άρνηση ουσιαστικών μέτρων 

Η κυβέρνηση εξακολουθεί με εμμονή να αρνείται την υιοθέτηση ουσιαστικών μέτρων που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν τα λαϊκά στρώματα. Η στάση αυτή ερμηνεύεται τόσο από την ακραία νεοφιλελεύθερη ιδεολογία της όσο και από την αίσθηση ότι δεν απειλείται από το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό. Καμία πολιτική δύναμη δεν προτείνει κάτι ριζικά διαφορετικό, ενώ το έλλειμμα αξιοπιστίας, λόγω των δοκιμασμένων και αποτυχημένων πολιτικών του παρελθόντος, ενισχύει αυτήν την αίσθηση.

Η κυβέρνηση απορρίπτει προτάσεις όπως: α) μείωση έμμεσων φόρων, ακόμα και υπό την πίεση της Κομισιόν για τον ΦΠΑ, β) έλεγχο στη διαμόρφωση των τιμών σε βασικά αγαθά, γ) αντιμετώπιση των καρτέλ σε τράπεζες, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, καύσιμα και σούπερ μάρκετ, δ) τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, ε) αύξηση του φορολογικού συντελεστή σε κέρδη και μερίσματα, στ) φορολόγηση των υπερκερδών των τραπεζών που συνεχίζουν να απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές, ζ) ουσιαστική αύξηση μισθών και συντάξεων πάνω από τον πληθωρισμό, η) δημόσια προγράμματα λαϊκής στέγης, θ) και ενίσχυση του ΕΣΥ με κονδύλια, προσωπικό και αναζωογόνηση περιφερειακών μονάδων.

Αντί γι’ αυτά, περιορίζεται σε προσωρινές παροχές και επιδόματα που χρησιμοποιούνται επικοινωνιακά για να δείχνει ότι «νοιάζεται» για τον λαό, χωρίς να αλλάζει την πραγματική κατάσταση. Το αποτέλεσμα είναι ότι η κοινωνική πλειοψηφία βλέπει το εισόδημά της να συρρικνώνεται και το επίπεδο διαβίωσης να κατρακυλά, ενώ ταυτόχρονα οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται.

Σε μια χώρα χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση και με έναν λαό που έχει απογοητευτεί διαχρονικά από το πολιτικό σύστημα, η προσωρινή αδράνεια δεν σημαίνει εφησυχασμό. Η κοινωνική οργή συσσωρεύεται και όλα δείχνουν ότι αργά ή γρήγορα θα βρει τρόπο να εκφραστεί.

πηγή: Δρόμςος ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Εμανουέλ Μακρόν στην Γ.Σ. του ΟΗΕ: «Aναγνωρίζουμε το κράτος της Παλαιστίνης» (vid)

Στην αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους προχώρησε η Γαλλία μαζί με άλλες 5 χώρες κατά τη σημερινή διάσκεψη του ΟΗΕ

    Ο πρόεδρος Μακρόν δήλωσε ότι η διεθνής κοινότητα έχει αποτύχει να οικοδομήσει μια δίκαιη και μόνιμη ειρηνική λύση στη Μέση Ανατολή και επανέλαβε την ανάγκη για μια λύση δύο κρατών, με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη να συνυπάρχουν «δίπλα-δίπλα με ειρήνη και ασφάλεια».

«Θέλουμε δύο κράτη που ζουν δίπλα-δίπλα με ειρήνη και ασφάλεια να γίνουν πραγματικότητα», υπογράμμισε με νόημα ο Εμανουέλ Μακρόν

Την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης από τη Γαλλία ανακοίνωσε το βράδυ της Δευτέρας (22/9) ο Εμανουέλ Μακρόν από το βήμα της Γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ.

Αυτό έρχεται μετά την κίνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά, της Αυστραλίας και της Πορτογαλίας να αναγνωρίσουν ένα παλαιστινιακό κράτος.

«Θέλουμε δύο κράτη που ζουν δίπλα-δίπλα με ειρήνη και ασφάλεια να γίνουν πραγματικότητα», υπογράμμισε με νόημα ο Εμανουέλ Μακρόν, σύμφωνα με το skynews.

«Ωστόσο, αυτή τη στιγμή το Ισραήλ επεκτείνει περαιτέρω τη στρατιωτική του επιχείρηση στη Γάζα με τον δηλωμένο στόχο της καταστροφής της Χαμάς, αλλά υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που έχουν εκτοπιστεί, τραυματιστεί, λιμοκτονήσει, τραυματιστεί», δήλωσε.

Η ανακοίνωση του Μακρόν έγινε δεκτή με χειροκροτήματα στη Νέα Υόρκη. «Είμαστε τόσο πεπεισμένοι ότι αυτή η αναγνώριση είναι η μόνη λύση που θα επιτρέψει στο Ισραήλ να ζήσει ειρηνικά, η Γαλλία δεν έχει ποτέ διστάσει, στέκοντας στο πλευρό του Ισραήλ ακόμη και όταν διακυβευόταν η ασφάλειά του, συμπεριλαμβανομένων και των ιρανικών επιθέσεων», συμπλήρωσε.

«Αυτή η αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης είναι μια ήττα για τη Χαμάς», σημείωσε ο Γάλλος πρόεδρος.

Ο Μακρόν εξήγησε ότι η «κορυφαία προτεραιότητα» είναι να διασφαλιστεί η απελευθέρωση 48 ομήρων και να τερματιστούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλη την επικράτεια της Γάζας.

«Επαινώ τις προσπάθειες που κατέβαλαν το Κατάρ, η Αίγυπτος και οι ΗΠΑ για να το επιτύχουν αυτό», είπε.

«Ζητώ από το Ισραήλ να μην κάνει τίποτα περισσότερο που θα μπορούσε να τα ματαιώσει», πρόσθεσε.

Ο Μακρόν προειδοποίησε ότι «είμαστε μόλις λίγα λεπτά μακριά από το να μην μπορούμε πλέον να κατακτήσουμε την ειρήνη».

Η παλαιστινιακή αντιπροσωπεία, συμπεριλαμβανομένου του πρεσβευτή της στον ΟΗΕ, Ριγιάντ Μανσούρ, διακρίνονταν να στέκεται όρθια και να χειροκροτεί κατά τη διάρκεια της δήλωσης αναγνώρισης του Παλαιστινιακού κράτους . Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς εμφανίστηκε να χειροκροτεί σε ζωντανή λήψη από κάμερα, αφού η κυβέρνηση των ΗΠΑ του απαγόρευσε να 
παραστεί αυτοπροσώπως στη συνάντηση του ΟΗΕ, αναφέρει το ΑP.

Η ΑΥΓΗ

Νέο κινεζικό αεροπλανοφόρο, με χρήση ηλεκτρνικού καταπέλτη απογείωσης-προσγεώσης

Το πρώτο αεροπλανοφόρο της Κίνας με ηλεκτρομαγνητικό καταπέλτη πέτυχε μια σημαντική ανακάλυψη φιλοξενώντας την πρώτη εκπαίδευση απογείωσης και προσγείωσης...

    Το Κινεζικό Ναυτικό ανακοίνωσε σήμερα ότι τα μαχητικά αεροσκάφη J-15T και J-35 και το ιπτάμενο ραντάρ KJ-600, ολοκλήρωσαν με επιτυχία τις πρώτες τους δοκιμαστικές απονηώσεις με σύστημα ηλεκτρομαγνητικού καταπέλτη (EMALS) και προσνηώσεις με χρήση συρματόσχοινων ανάσχεσης, στο νεύτευκτο αεροπλανοφόρο Fujian.

Η επιτυχία αυτή έδειξε ότι το πρώτο αεροπλανοφόρο της Κίνας που διαθέτει καταπέλτη, είναι πλέον κοντά σε επιχειρησιακή χρήση του συστήματός, σηματοδοτώντας μια ακόμη σημαντική πρόοδο στην εξέλιξη των αεροπορικών δυνατοτήτων του Ναυτικού της αυτής της χώρας.

Το πρώτο αεροπλανοφόρο της Κίνας εξοπλισμένο με ηλεκτρομαγνητικό καταπέλτη, το Fujian, σύμφωνα με την Global Ttimes πέτυχε μια σημαντική επιτυχία σην πρώτη δοκιμή απογείωσης και προσγείωσης με υποβοήθηση καταπέλτη για το βαρύ μαχητικό αεροσκάφος J-15T, το stealth μαχητικό αεροσκάφος J-35 και το ιπτάμενο ραντάρ KJ-600, ανακοίνωσε τη Δευτέρα το Ναυτικό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας (PLA). Ειδικοί δήλωσαν στους Global Times ότι αρκετές βασικές δυνατότητες του Fujian και των αεροσκαφών του έχουν φτάσει σε επίπεδα παγκόσμιας κλάσης, σηματοδοτώντας την ανάδειξη της Κίνας ως σημαντικής δύναμης αεροπλανοφόρων. Χαρακτήρισαν επίσης αυτό ως ορόσημο στην πορεία του Ναυτικού του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA) προς την κατεύθυνση της μετατροπής του σε μια δύναμη των ωκεανών.

Αυτό δείχνει ότι το Fujian έχει αποκτήσει την ικανότητα απογείωσης και προσγείωσης ηλεκτρομαγνητικού καταπέλτη. Πρόκειται για μια ακόμη σημαντική ανακάλυψη στην ανάπτυξη των αεροπλανοφόρων της Κίνας και ένα ορόσημο στην προώθηση του ναυτικού μετασχηματισμού και κατασκευής, δήλωσε το Ναυτικό του PLA.

Σε προηγούμενες δοκιμαστικές και εκπαιδευτικές αποστολές, αρκετοί πιλότοι του ναυτικού απογειώθηκαν και προσγειώθηκαν με επιτυχία στο Fujian με αυτούς τους τρεις τύπους αεροσκαφών, επαληθεύοντας την εξαιρετική συμβατότητα μεταξύ του ανεξάρτητα ανεπτυγμένου ηλεκτρομαγνητικού καταπέλτη και συστήματος ανάσχεσης της Κίνας και πολλαπλών τύπων αεροσκαφών που βασίζονται σε αεροπλανοφόρα. Αυτό επέτρεψε στο Fujian να αποκτήσει αρχική ικανότητα λειτουργίας πλήρους καταστρώματος και έθεσε μια σταθερή βάση για την επακόλουθη ενσωμάτωση διαφόρων τύπων αεροσκαφών που βασίζονται σε αεροπλανοφόρα στο σύστημα σχηματισμού αεροπλανοφόρων, σύμφωνα με το Ναυτικό του PLA.

Τα τελευταία χρόνια, ο τομέας της αεροπορίας της Κίνας που βασίζεται σε αεροπλανοφόρα έχει επιταχύνει την ανάπτυξή του, επιτυγχάνοντας ένα μεγάλο άλμα από ένα μόνο αεροσκάφος σε σύστημα, από ξηράς σε αεροπλανοφόρο, από άλμα σκι σε καταπέλτη και από την ικανότητα πτήσης στην ικανότητα μάχης. Το Ναυτικό του PLA προχωρά σταθερά προς την κατεύθυνση να γίνει ένα ναυτικό παγκόσμιας κλάσης από όλες τις απόψεις, δήλωσε το Ναυτικό του PLA.

Από την πρώτη του θαλάσσια δοκιμή τον Μάιο του 2024, το Fujian έχει πραγματοποιήσει διάφορες θαλάσσιες δοκιμές όπως είχε προγραμματιστεί και έχει προχωρήσει ομαλά στη βαθμονόμηση διαφόρων εξοπλισμών και στη συνολική δοκιμή επιχειρησιακής σταθερότητας, σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου.

.

Το αεροπλανοφόρο Fujian

«Αυτό δείχνει ότι το αεροπλανοφόρο Fujian έχει ήδη επιτύχει αρχική επιχειρησιακή ικανότητα, θέτοντας μια σταθερή βάση για την έναρξη λειτουργίας του και την πλήρη ανάπτυξη της μαχητικής του ετοιμότητας», δήλωσε ο Zhang Junshe, Κινέζος εμπειρογνώμονας σε στρατιωτικά θέματα, στους Global Times τη Δευτέρα.

Τα αεροσκάφη J-35, J-15T, J-15D και KJ-600 που μεταφέρονται από αεροπλανοφόρο παρουσιάστηκαν όλα στην στρατιωτική παρέλαση της 3ης Σεπτεμβρίου. Αυτή η επίσημη ανακοίνωση των επιτυχημένων εκτοξεύσεων και προσγειώσεων με καταπέλτη των J-35, J-15T και KJ-600 καταδεικνύει περαιτέρω τις συστηματικές μαχητικές ικανότητες του σχηματισμού αεροπλανοφόρου, δήλωσε ο Zhang.

Ο Zhang δήλωσε ότι το J-35 είναι το ανεξάρτητα αναπτυγμένο μαχητικό αεροσκάφος νέας γενιάς της Κίνας, το οποίο βασίζεται σε αεροπλανοφόρα. Αποτελεί συμβολικό εξοπλισμό για τη μετάβαση του Ναυτικού του PLA από μια δύναμη άμυνας εγγύς θάλασσας σε μια δύναμη άμυνας μακρινής θάλασσας. Σχεδιασμένο κυρίως για αποστολές αεροπορικής υπεροχής, μπορεί επίσης να εκτελέσει διάφορες αποστολές κρούσης εναντίον θαλάσσιων και χερσαίων στόχων. Αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο των συστημάτων μάχης stealth και anti-stealth.

Η θέση σε λειτουργία του J-35 σηματοδοτεί την είσοδο του Ναυτικού του PLA στην εποχή των αεροσκαφών πέμπτης γενιάς που βασίζονται σε αεροπλανοφόρα, καθιστώντας την Κίνα τη δεύτερη χώρα στον κόσμο, μετά τις ΗΠΑ, που διαθέτει έναν τύπο μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, δήλωσε ο Zhang, σημειώνοντας ότι «Οι δυνατότητες stealth και αεροπορικής υπεροχής του J-35, σε συνδυασμό με την ικανότητα κρούσης υψηλού ωφέλιμου φορτίου του βαρέος μαχητικού αεροσκάφους J-15T, μπορούν να ενισχύσουν περαιτέρω τις δυνατότητες κρούσης διείσδυσης και κορεσμού του σχηματισμού αεροπλανοφόρων. Ο συνδυασμός των αεροσκαφών J-35 και J-15T που βασίζονται σε αεροπλανοφόρα μεγιστοποιεί το επιχειρησιακό δυναμικό της αεροπορικής πτέρυγας του αεροπλανοφόρου, επιτυγχάνοντας ένα συνεργιστικό αποτέλεσμα που υπερβαίνει μια απλή προσθήκη των δύο, βελτιώνοντας σημαντικά τις ικανότητες μάχης σε μακρινές θάλασσες του κινεζικού σχηματισμού αεροπλανοφόρων».

Σχετικά με το αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης KJ-600, ο Zhang είπε ότι σε σύγκριση με τα προηγούμενα ελικόπτερα έγκαιρης προειδοποίησης και τα ραντάρ εναέριας αναζήτησης μεγάλης εμβέλειας που ήταν εξοπλισμένα σε αντιτορπιλικά και φρεγάτες εντός του σχηματισμού αεροπλανοφόρων, το αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης KJ-600 με σταθερές πτέρυγες προσφέρει τα πλεονεκτήματα του μεγαλύτερου υψομέτρου, της μεγαλύτερης εμβέλειας και της μεγαλύτερης ακρίβειας στην ανίχνευση. Χρησιμεύει ως τα «μάτια» και ο εναέριος «εγκέφαλος» ενός σχηματισμού αεροπλανοφόρων, ενισχύοντας σημαντικά τις δυνατότητες ανίχνευσης μεγάλης εμβέλειας, έγκαιρης προειδοποίησης και διοίκησης και ελέγχου. Αυτό ενισχύει σημαντικά τις επιθετικές και αμυντικές επιχειρησιακές δυνατότητες του κινεζικού σχηματισμού αεροπλανοφόρων στις μακρινές θάλασσες.

Είναι πολλαπλασιαστές ισχύος για τους σχηματισμούς αεροπλανοφόρων. Μπορούν να ανιχνεύσουν εισερχόμενες απειλές σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις από τα ελικόπτερα ή τα ραντάρ πλοίων, ιδιαίτερα για πυραύλους που πετούν σε εξαιρετικά χαμηλά υψόμετρα, ξεπερνώντας τους περιορισμούς που επιβάλλονται από την καμπυλότητα της γης, εξήγησε ο ειδικός.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2012, το πρώτο αεροπλανοφόρο της Κίνας, το Liaoning , παραδόθηκε επίσημα στο Ναυτικό του PLA. Στις 23 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, το πρώτο ανεξάρτητα αναπτυγμένο μαχητικό πολλαπλών ρόλων της Κίνας με βάση αεροπλανοφόρο, το μαχητικό J-15 με βάση αεροπλανοφόρο, ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρώτη του προσγείωση στο Liaoning . Αυτό το ορόσημο σηματοδότησε το άλμα των κινεζικών μαχητικών αεροσκαφών από τη γη στη θάλασσα και σηματοδότησε τη μετατροπή του Liaoning σε ένα πραγματικό αεροπλανοφόρο.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, ακόμη και πριν το Fujian παραδοθεί επίσημα στο Ναυτικό του PLA,Τα κύρια αεροσκάφη της που εδρεύουν σε αεροπλανοφόρα έχουν ήδη επιτύχει απογειώσεις με υποβοήθηση καταπέλτη και ανακοπή προσγείωσης.

Ο Zhang δήλωσε ότι αυτό αντικατοπτρίζει τόσο την πλήρη κυριαρχία και την ώριμη εφαρμογή από την Κίνα σύνθετων συστημάτων εκτόξευσης αεροσκαφών, όπως οι ηλεκτρομαγνητικοί καταπέλτες, όσο και τη συνεχή βελτίωση των ικανοτήτων του ναυτικού προσωπικού να χειρίζεται εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας. Η εμπειρία που αποκτήθηκε από το Liaoning παρείχε ανεκτίμητη αναφορά και βοήθεια για τη λειτουργία, την εκπαίδευση και την ανάπτυξη των επόμενων αεροπλανοφόρων, οδηγώντας σε σημαντική βελτίωση των ολοκληρωμένων μαχητικών δυνατοτήτων των αεροπλανοφόρων της Κίνας.

Με τις επιτυχημένες εκτοξεύσεις με καταπέλτη των τριών τύπων αεροσκαφών, μαζί με αεροσκάφη όπως το αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου J-15D που εξετάστηκαν κατά την παρέλαση της 3ης Σεπτεμβρίου, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η έρευνα και η εφαρμογή ελικοπτέρων κατά των υποβρυχίων με βάση αεροπλανοφόρα από το Ναυτικό του PLA βρίσκεται σε εξέλιξη, αυτό σημαίνει ότι η «σουίτα πέντε τεμαχίων» του Ναυτικού του PLA με βάση αεροπλανοφόρα είναι πλέον ουσιαστικά πλήρης και λειτουργική, δήλωσε ο Zhang, σημειώνοντας ότι η «σουίτα πέντε τεμαχίων» του αεροπλανοφόρου αντιπροσωπεύει τις ολοκληρωμένες μαχητικές δυνατότητες του αεροπλανοφόρου σε τομείς όπως η αεροπορική υπεροχή, ο θαλάσσιος έλεγχος, η επίθεση στην ξηρά, η αναγνώριση και η έγκαιρη προειδοποίηση, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος.

Η πληρότητα της «πεντάπλευρης σουίτας» του αεροπλανοφόρου υποδηλώνει μια θεμελιώδη βελτίωση στις ολοκληρωμένες δυνατότητες μάχης σε μακρινές θάλασσες του Fujian . Η ικανότητά του να εκτελεί αποστολές όπως επιχειρήσεις αεροπορικής υπεροχής, καθώς και θαλάσσιες και χερσαίες επιθέσεις σε μακρινές θάλασσες έχει βελτιωθεί πλήρως και οι μαχητικές του δυνατότητες έχουν ενισχυθεί περαιτέρω σε σύγκριση με το Shandong και το Liaoning . Το Fujian μπορεί ήδη να καταταχθεί μεταξύ των πιο προηγμένων αεροπλανοφόρων στον κόσμο, δήλωσε ο Zhang.

Ο Wang Ya'nan, αρχισυντάκτης του περιοδικού Aerospace Knowledge με έδρα το Πεκίνο, δήλωσε στους Global Times ότι το Fujian είναι ένα πολύ ιδιαίτερο αεροπλανοφόρο, όχι μόνο για την Κίνα, αλλά και για τον κόσμο. Διευκρίνισε ότι το Fujian είναι το πρώτο εγχώριας κατασκευής αεροπλανοφόρο της Κίνας που διαθέτει τεχνολογίες ηλεκτρομαγνητικής εκτόξευσης και αναχαίτισης παγκόσμιας κλάσης. 

Το stealth μαχητικό αεροσκάφος J-35 αναμένεται να χρησιμεύσει ως πυρήνας της αεροπορικής πτέρυγας του αεροπλανοφόρου Fujian , ενώ άλλοι τύποι αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένου του βαρέος μαχητικού αεροσκάφους J-15T, του αεροσκάφους ηλεκτρονικού πολέμου J-15D και του αεροσκάφους έγκαιρης προειδοποίησης KJ-600, μπορούν να αποτελέσουν ένα πλήρες, ισορροπημένο και ικανό σύστημα μάχης, σύμφωνα με τον Wang. «Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι το Φουτζιάν θα διαθέτει την καλύτερη μαχητική αεροπορική δύναμη με βάση αεροπλανοφόρα στον κόσμο», είπε.

Σύντομα σε λειτουργία

Με την ανακοίνωση των επιτυχημένων εκτοξεύσεων με καταπέλτη των τριών τύπων αεροσκαφών με βάση αεροπλανοφόρα,την ημέρα που η ΦουτζιάνΠιστεύεται ότι η επίσημη παράδοσή του στο Ναυτικό του ΛΑΣ πλησιάζει. Ο Ζανγκ πιστεύει ότι το Φουτζιάν θα είναι έτοιμο για μάχη κατά την έναρξη λειτουργίας του. Είπε ότι αποτελεί μια συμβολική και συμπυκνωμένη ενσάρκωση των επιτευγμάτων στην μετασχηματιστική ανάπτυξη του Ναυτικού του ΛΑΣ. Ως κρίσιμο εθνικό στρατηγικό πλεονέκτημα και σήμα κατατεθέν μιας μεγάλης δύναμης, η κατασκευή αεροπλανοφόρων απαιτεί την υποστήριξη του τεχνολογικού επιπέδου και της οικονομικής ισχύος της χώρας.

Μετά την έναρξη λειτουργίας του Φουτζιάν , η Κίνα θα εισέλθει επίσημα στην εποχή των τριών αεροπλανοφόρων. Η ικανότητα του Ναυτικού του ΛΑΣ να διεξάγει επιχειρήσεις άμυνας σε μακρινές θάλασσες θα αναβαθμιστεί σε νέο επίπεδο, δήλωσε ο ειδικός.

«Ο κινεζικός λαός θα έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ικανότητα του Ναυτικού του ΛΑΣ να διαφυλάσσει την εθνική κυριαρχία, την ασφάλεια και τα αναπτυξιακά συμφέροντα, ενώ ταυτόχρονα θα στέλνει ένα ισχυρό αποτρεπτικό μέσο σε οποιεσδήποτε δυνάμεις με κακόβουλες προθέσεις», δήλωσε ο Ζανγκ.

Αντόνιο Γκουτέρες: «Η ειρήνη είναι υπόθεση όλων μας»

 Ο ΟΗΕ έχει ορίσει την 21η Σεπτεμβρίου ως ημέρα παγκόσμιας κατάπαυσης του πυρός και μη βίας , μια πρόκληση σε όλα τα έθνη και τους ανθρώπους να την τιμήσουν με κατάπαυση των εχθροπραξιών...

     Η ειρήνη είναι υπόθεση όλων. Οι επιπτώσεις του πολέμου διαχέονται σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να σιγήσουμε τα όπλα. Να τερματίσουμε τον πόνο. Να χτίσουμε γέφυρες. Και να δημιουργήσουμε σταθερότητα και ευημερία” τονίζει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ στο μύνημά του.

Η επίτευξη της ειρήνης είναι υπόθεση όλων μας, τονίζει ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες στο χθεσινό μήνυμά του με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ειρήνης.

Αυτή η ημέρα, αναφέρει, προτρέπει τον καθένα από μας να ανταποκριθεί στο κάλεσμα για ειρήνη που ζητά ο κόσμος που ταλανίζεται από πολέμους.

«Σε όλο τον κόσμο ζωές διαλύονται, παιδικές ηλικίες σβήνονται και η βασική ανθρώπινη αξιοπρέπεια παραβιάζεται, εν μέσω της σκληρότητας του πολέμου. Βλέπουμε μια έκρηξη συγκρούσεων. Παραβιάζεται το διεθνές δίκαιο. Και ρεκόρ αριθμού ανθρώπων που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους».

Το μόνο που ζητούν, λέει ο ΓΓ του ΟΗΕ, είναι ειρήνη.

«Η ειρήνη είναι υπόθεση όλων. Οι επιπτώσεις του πολέμου διαχέονται σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να σιγήσουμε τα όπλα. Να τερματίσουμε τον πόνο. Να χτίσουμε γέφυρες. Και να δημιουργήσουμε σταθερότητα και ευημερία» τονίζει.

Αναφέρει ότι η βιώσιμη ανάπτυξη στηρίζει την ειρήνη και ότι  εννέα από τις 10 χώρες που παλεύουν περισσότερο με τον τομέα της ανάπτυξης υποφέρουν σήμερα από συγκρούσεις.

Πρέπει, προσθέτει ο Αντόνιο Γκουτέρες,  να καταστείλουμε τον ρατσισμό, την απανθρωποποίηση και την παραπληροφόρηση που ρίχνουν λάδι στη φωτιά της σύγκρουσης και αντίθετα, πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα του σεβασμού, να ανοίγουμε τις καρδιές μας στους άλλους, χρησιμοποιώντας την επιρροή μας για να πιέσουμε για ειρήνη.

«Όπου έχουμε ειρήνη, έχουμε ελπίδα. Οι οικογένειες ενώνονται, οι κοινότητες ανοικοδομούνται, τα παιδιά μαθαίνουν και παίζουν. Η ειρήνη δεν μπορεί να περιμένει – το έργο μας ξεκινά τώρα», καταλήγει.

Εξάλλου, σε ανάρτησή του, ο ΟΗΕ στην Κύπρο αναφέρει ότι σήμερα καλούμαστε να αναλάβουμε συγκεκριμένη δράση για την ειρήνη.

«Αυτό ξεκινά από εμάς. Από τους ειρηνευτές στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων, μέχρι τους ανθρώπους στις τοπικές κοινότητες, πρέπει να μιλήσουμε ενάντια στο μίσος, να επιδείξουμε σεβασμό και να αγκαλιάσουμε την ποικιλομορφία».

Οι επιλογές μας μπορούν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση ενός πιο συμπεριληπτικού και ειρηνικού κόσμου, καταλήγει.

Κόμμα Σαμαρά / Ο κύβος ερρίφθη για τους σχεδιασμούς του πρώην πρωθυπουργού. Τι προβλέπει το σχέδιό του.

Θέμα χρόνου είναι η ανακοίνωση ίδρυσης νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, γεγονός που αναμένεται να προκαλέσει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις.

    Ο Αντώνης Σαμαράς, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του τύπου, δρομολογεί την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, επιβεβαιώνοντας τις φήμες που κυκλοφορούν εδώ και μήνες στους πολιτικούς διαδρόμους...

Το σχέδιο προβλέπει τη συγκρότηση του νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά είτε μετά την παραίτηση στελεχών από τις έδρες τους είτε μετά τη διάλυση της παρούσας Βουλής και την προκήρυξη εκλογών

Ο κύβος ερρίφθη. Ο Αντώνης Σαμαράς, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες των Παραπολιτικών, δρομολογεί την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, επιβεβαιώνοντας τις φήμες που κυκλοφορούν εδώ και μήνες στους πολιτικούς διαδρόμους. Ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται να μην έχει πρόθεση να ρίξει την κυβέρνηση –όπως συνηθίζει να λέει, «θα πέσει μόνη της»–, ενώ δεν σκοπεύει να προχωρήσει σε μεταγραφή εν ενεργεία βουλευτών της ΝΔ.

Πότε θα συγκροτηθεί το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά

Το σχέδιο προβλέπει τη συγκρότηση του νέου κόμματος είτε μετά την παραίτηση στελεχών από τις έδρες τους είτε μετά τη διάλυση της παρούσας Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, σύμφωνα με συνομιλητές του πρώην πρωθυπουργού, είναι αν το Μέγαρο Μαξίμου θα μπορέσει να διαχειριστεί την πολιτική φθορά από τις αποχωρήσεις ή αν θα επιλέξει πιο «καθαρούς» χειρισμούς για να αποφευχθούν μεγαλύτερες ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό. Ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται να επιδιώκει την επανεκκίνηση του πολιτικού λόγου, με έμφαση σε θέματα πατριωτισμού, ταυτότητας και εθνικής κυριαρχίας, ενώ η πολιτική του πλατφόρμα αναμένεται να συγκινήσει δεξιούς ψηφοφόρους που νιώθουν απογοητευμένοι από τη σημερινή ΝΔ.

Βλαντιμίρ Πούτιν: «Η Ρωσία είναι έτοιμη να απαντήσει σε οποιαδήποτε στρατηγική απειλή»

Η Ρωσία είναι ικανή να απαντήσει σε οποιεσδήποτε απειλές, όχι με λόγια, αλλά με στρατιωτικά και τεχνικά μέτρα, δήλωσε ο  Βλαντιμίρ Πούτιν....

    Ο ρώσος πρόεδρος επικαλέστηκε την απόφαση των ρωσικών αρχών να εγκαταλείψουν το μορατόριουμ για την ανάπτυξη πυραύλων μεσαίου και βραχύτερου βεληνεκούς που εκτοξεύονται από το έδαφος....

Η Ρωσία είναι ικανή να απαντήσει σε οποιεσδήποτε απειλές, όχι με λόγια, αλλά με στρατιωτικά και τεχνικά μέτρα, δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν σε συνάντηση με το Ρωσικό Συμβούλιο Ασφαλείας.

«Θέλω να τονίσω ότι η Ρωσία είναι ικανή να ανταποκριθεί σε οποιεσδήποτε υπάρχουσες ή αναδυόμενες απειλές και κανείς δεν πρέπει να έχει καμία αμφιβολία γι' αυτό. Δεν θα απαντήσουμε με λόγια, αλλά με στρατιωτικά και τεχνικά μέτρα», τόνισε ο Πούτιν.

Ως παράδειγμα, ο ρώσος πρόεδρος ανέφερε την απόφαση των ρωσικών αρχών να εγκαταλείψουν το μορατόριουμ για την ανάπτυξη πυραύλων μεσαίου και βραχύτερου βεληνεκούς που εκτοξεύονται από το έδαφος.

«Αυτό ήταν ένα απαραίτητο βήμα, που υπαγορεύτηκε από την ανάγκη να αντιμετωπιστούν επαρκώς τα προγράμματα που αναπτύσσουν παρόμοια αμερικανικά και άλλα δυτικά όπλα στην Ευρώπη και την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, τα οποία απειλούν άμεσα την ασφάλεια της Ρωσίας», εξήγησε ο ρώσος πρόεδρος.

«Τα σχέδιά μας για την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας αναπτύσσονται λαμβάνοντας υπόψη την μεταβαλλόμενη παγκόσμια κατάσταση και
εφαρμόζονται πλήρως και έγκαιρα», κατέληξε ο Πούτιν.

πηγή: TASS

Βρετανία, Καναδάς και Αυστραλία αναγνώρισαν ένα παλαιστινιακό κράτος

Το Ισραήλ δήλωσε ότι η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους από τη Βρετανία και άλλες χώρες αποσταθεροποιεί περαιτέρω την περιοχή και υπονομεύει τις προοπτικές για μια ειρηνική λύση στη σύγκρουση. 

    Λόγω της στρατιωτικής κατοχής του Ισραήλ, στη Δυτική Όχθη, η Παλαιστινιακή Αρχή, που ιδρύθηκε μετά τις ειρηνευτικές συμφωνίες της δεκαετίας του 1990, δεν έχει τον πλήρη έλεγχο της γης ή του λαού της. Στη Γάζα, πάλι, όπου το Ισραήλ αποτελεί επίσης δύναμη κατοχής, ο πόλεμος έχει ρημάξει κάθε τι...  

 

Ο πρωθυπουργός του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ ανακοίνωσε σήμερα ότι η χώρα του αναγνώρισε το κράτος της Παλαιστίνης.

«Ο Καναδάς αναγνωρίζει το Κράτος της Παλαιστίνης και προσφέρουμε τη σύμπραξή μας στην οικοδόμηση της υπόσχεσης ενός ειρηνικού μέλλοντος τόσο για το Κράτος της Παλαιστίνης όσο και για το Κράτος του Ισραήλ», αναφέρει σε δήλωσή του ο Κάρνεϊ.

Η Αυστραλία αναγνώρισε επίσης σήμερα επισήμως το Κράτος της Παλαιστίνης, σύμφωνα με δήλωση του πρωθυπουργού Άντονι Αλμπανέζι.

Η Αυστραλία αναγνωρίζει την Παλαιστίνη μαζί με τον Καναδά και τη Βρετανία στο πλαίσιο μας προσπάθειας για την αναβίωση της λύσης των δύο κρατών, η οποία αρχίζει με μια κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και την απελευθέρωση των ομήρων που κρατούνται εκεί, αναφέρει ο Αλμπανέζι στη δήλωση που εξέδωσε από κοινού με την αυστραλή υπουργό Εξωτερικών Πένι Γουόνγκ.

Η Χαμάς δεν πρέπει να έχει ρόλο στην Παλαιστίνη, προστίθεται στη δήλωση.

Η Βρετανία «αναγνωρίζει επισήμως το Κράτος της Παλαιστίνης», ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ

Η Βρετανία, ο Καναδάς και η Αυστραλία αναγνώρισαν σήμερα ένα παλαιστινιακό κράτος, σε μια κίνηση η οποία προκλήθηκε από την απογοήτευση για τον πόλεμο στη Γάζα και έχει στόχο την προώθηση της λύσης των δύο κρατών, αλλά αναμένεται επίσης να εξοργίσει το Ισραήλ και τον βασικό σύμμαχό του, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με την απόφασή τους, οι τρεις αυτές χώρες συντάχθηκαν με περίπου 140 άλλες, οι οποίες υποστηρίζουν επίσης τη φιλοδοξία των Παλαιστινίων να δημιουργήσουν μια ανεξάρτητη πατρίδα στα κατεχόμενα από το Ισραήλ εδάφη.

Η απόφαση της Βρετανίας έχει ιδιαίτερο συμβολικό βάρος, με δεδομένο τον μείζονα ρόλο της στη δημιουργία του Ισραήλ ως σύγχρονου κράτους μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Σήμερα, για να αναβιώσουμε την ελπίδα της ειρήνης για τους Παλαιστινίους και τους Ισραηλινούς και μιας λύσης των δύο Κρατών, το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνωρίζει επισήμως το Κράτος της Παλαιστίνης», έγραψε στο X ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ.

Άλλες χώρες, περιλαμβανομένης της Γαλλίας, αναμένεται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Βρετανίας, του Καναδά και της Αυστραλίας αυτή την εβδομάδα κατά τη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.

Οι ακροδεξιοί ισραηλινοί υπουργοί Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς ζήτησαν να προσαρτηθεί η Δυτική Όχθη ως απάντηση στις αναγνωρίσεις αυτές.

Ο υπουργός Εθνικής Ασφαλείας Μπεν Γκβιρ δήλωσε πως οι σημερινές αποφάσεις της Βρετανίας, του Καναδά και της Αυστραλίας είναι μια ανταμοιβή «δολοφόνων» - μια αναφορά στην ισλαμιστική παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς, η επίθεση της οποίας στο Ισραήλ, τον Οκτώβριο του 2023, προκάλεσε τον πόλεμο. Η επίθεση αυτή είχε στοιχίσει τη ζωή σε 1.200 ανθρώπους ενώ 251 είχαν συλληφθεί όμηροι και μεταφερθεί στη Γάζα.

«Η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους από χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς και η Αυστραλία (...) επιβάλλει μια άμεση απάντηση: την άμεση προσάρτηση της Ιουδαίας-Σαμάρειας (σ.σ.: η ονομασία που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για την κατεχόμενη Δυτική Όχθη)», ανέφερε ακόμα ο Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Ο ίδιος ζήτησε επίσης την «πλήρη διάλυση της Παλαιστινιακής Αρχής».

Ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς δήλωσε επίσης μέσω του X πως «η μόνη απάντηση σ' αυτό το αντιισραηλινό διάβημα είναι η προσάρτηση των εδαφών της πατρίδας του εβραϊκού λαού στην Ιουδαία-Σαμάρεια και η οριστική εγκατάλειψη της παράλογης ιδέας ενός παλαιστινιακού κράτους».

«Κύριε πρωθυπουργέ, ήρθε η στιγμή και η απόφαση είναι στα χέρια σας», πρόσθεσε απευθυνόμενος στον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η παλαιστίνια υπουργός Εξωτερικών Βαρσέν Αγαμπεκιάν Σαχίν καλωσόρισε τις αναγνωρίσεις.

«Είναι μια κίνηση που μας φέρνει πιο κοντά στην κυριαρχία και την ανεξαρτησία. Μπορεί να μη βάλει αύριο τέλος στον πόλεμο, αλλά είναι μια κίνηση προς τα εμπρός, πάνω στην οποία πρέπει να οικοδομήσουμε», δήλωσε.

Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς δήλωσε από την πλευρά του ότι η σημερινή αναγνώριση από δυτικές χώρες ενός παλαιστινιακού κράτους είναι ένα βήμα προς «μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη».

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι «η αναγνώριση» από τις χώρες αυτές «του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση, στην ελευθερία και στην ανεξαρτησία θα ανοιξει το δρόμο προς την εφαρμογή της λύσης των δύο κρατών, επιτρέποντας στο παλαιστινιακό κράτος να ζήσει στο πλευρό του κράτους του Ισραήλ με ασφάλεια, ειρήνη και καλή συνενόηση».

 

Αντιστροφή της εικόνας: Τα ποσοστά του πρωθυπουργού χαμηλότερα από τα ποσοστά της ΝΔ!

Η ΝΔ λαμβάνει στην εκτίμηση ψήφου 28,2% ένώ στην αξιολόγηση του πρωθυπουργού ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει 25% θετική, 71% αρνητική και το 3% «ούτε θετική-ούτε αρνητική», 

    Στην αξιολόγηση του πρωθυπουργού των τελευταίων δημοσκοπήσεων και στο ερώτημα «Ποια είναι η γνώμη σας για τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι στιγμής ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης; Θετική ή αρνητική;» το 25% απαντά θετική, το 71% αρνητική και το 3% «ούτε θετική-ούτε αρνητική».

Τι δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις και τι αυτό σημαίνει!

Μέχρι σήμερα το ισχυρό όπλο της ΝΔ ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όπως ήταν ο Κώστας Σημίτης του ΠΑΣΟΚ, ο Αλέξης Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κώστας Καραμανλής της ΝΔ.

Στα επτά χρόνια που είναι ο πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε όλες τις δημοσκοπήσεις είχε υψηλότερα ποσοστά από αυτά του κόμματός του.

Ας δούμε όμως τι δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις και τι σημαίνουν αυτά, λαμβάνοντας ως παράδειγμα τη δημοσκόπηση της Metron Analysis που μεταδόθηκε από το MEGA.

-Η ΝΔ λαμβάνει στην εκτίμηση ψήφου 28,2%.

-Στην αξιολόγηση του πρωθυπουργού και στο ερώτημα «Ποια είναι η γνώμη σας για τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι στιγμής ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης; Θετική ή αρνητική;» το 25% απαντά θετική, το 71% αρνητική και το 3% «ούτε θετική-ούτε αρνητική».

-Στο ερώτημα για τις δημοτικότητες των πολιτικών αρχηγών ο Κ. Μητσοτάκης λαμβάνει 29% και βρίσκεται στην τρίτη θέση. Προηγούνται η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 37% και ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 33%, ενώ ο ...Κανένας λαμβάνει 35%.

Τα στοιχεία αυτά που είναι πάνω κάτω ίδια σε όλες τις μετρήσεις (σε κάποιες άλλες λίγο καλύτερα για τον πρωθυπουργό, αλλά σε σημείο που δεν αλλάζουν τη γενική εικόνα) δείχνουν ότι για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό η εικόνα του πρωθυπουργού είναι χαμηλότερη από αυτή του κόμματός του!

Στην πολιτική υπάρχει ένα αξίωμα: Όταν ο πρωθυπουργός έχει υψηλότερα ποσοστά από το κόμμα του ο ίδιος δεν έχει εσωκομματικά προβλήματα και το κόμμα του έχει προοπτικές ανόδου. Αν ο πρωθυπουργός έχει χαμηλότερα ποσοστά από το κόμμα του γίνεται πρόβλημα και ξεκινά η αμφισβήτησή του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν βρίσκεται ακόμα στο σημείο να είναι πρόβλημα, 
αλλά δεν απέχει και πολύ αν οι δημοσκοπήσεις συνεχιστούν με τους ίδιους ρυθμούς.

Βασίλης Σκουρής / dnews.gr

Η εγκατάλειψη των Σύριων Κούρδων από τη Δύση και οι γεωπολιτικές επιπτώσεις της

Από τη συμφωνία του Μαρτίου 2025 μεταξύ των Κούρδων και της Δαμασκού, η αντίφαση μεταξύ της επιδίωξης του νέου συριακού καθεστώτος για κεντρικό έλεγχο και του αιτήματος των Σύριων Κούρδων για αυτονομία δεν έχει επιλυθεί αποτελεσματικά.....

    Από τη συμφωνία του Μαρτίου 2025 μεταξύ των Κούρδων και της Δαμασκού, η αντίφαση μεταξύ της επιδίωξης του νέου συριακού καθεστώτος για κεντρικό έλεγχο και του αιτήματος των Σύριων Κούρδων για αυτονομία δεν έχει επιλυθεί αποτελεσματικά... 

Οι Κούρδοι στη Συρία, οι οποίοι ήταν σημαντικοί σύμμαχοι της Δύσης στον πόλεμο κατά του ISIS, βρίσκονται επί του παρόντος υπό αμερικανική και δυτική πίεση για να ενθαρρύνουν την ενσωμάτωσή τους στο νέο συριακό κράτος υπό τον Ahmad al-Sharaa, ένα καθεστώς στο οποίο τα τζιχαντιστικά ρεύματα και οι ένοπλες δυνάμεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, όπως εκφράστηκε στα γεγονότα εναντίον των Αλαουιτών στον παράκτιο τομέα της Συρίας τον Μάρτιο του 2025 και εναντίον των Δρούζων στην Ας-Σουαϊντά τον Ιούλιο του 2025.

Η απόφαση των ΗΠΑ να ξεκινήσουν μια διαδικασία μείωσης των δυνάμεων στη βορειοανατολική Συρία τον Απρίλιο του 2025, η οποία εμφανίζεται ως έλλειψη ετοιμότητας να υποστηρίξουν τους Κούρδους, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια αποτελεσματική εγκατάλειψη ενός πιστού συμμάχου χάριν του συμφέροντος συμφιλίωσης με το νέο σουνιτικό καθεστώς και να ανοίξει μια νέα σελίδα μαζί του.

Αν και αυτή η τροπή των γεγονότων μπορεί να οφείλεται στην επιθυμία για περιφερειακή σταθερότητα και μείωση της στρατιωτικής παρουσίας, η πιθανή παράδοση ενός βασικού στρατηγικού συμμάχου που αποτελεί ένα αποδεδειγμένα μη τζιχαντιστικό αντίβαρο, η οποία μπορεί επίσης να βοηθήσει στον περιορισμό του σιιτικού άξονα που προσπαθεί να επιστρέψει και να είναι σχετικός στην περιοχή, πιθανότατα θα γίνει αισθητή τα επόμενα χρόνια.

Από τη συμφωνία του Μαρτίου 2025 μεταξύ των Κούρδων και της Δαμασκού, η αντίφαση μεταξύ της επιδίωξης του νέου συριακού καθεστώτος για κεντρικό έλεγχο και του αιτήματος των Σύριων Κούρδων για αυτονομία δεν έχει επιλυθεί αποτελεσματικά. Η εμπλοκή της Τουρκίας, του κύριου συμμάχου και στρατιωτικού υποστηρικτή της Αλ-Σαράα, και ενός άσπονδου εχθρού των κουρδικών επιδιώξεων στη βόρεια Συρία, περιπλέκει περαιτέρω την κατάσταση.

Φαίνεται ότι η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να συνεργαστούν με το καθεστώς Al-Sharaa και να μειώσουν την υποστήριξή τους προς τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) βασίζεται σε μια αφελή και επικίνδυνη υπόθεση ότι το καθεστώς Al-Sharaa θα πραγματοποιήσει μια πραγματική μεταρρύθμιση στη Συρία.

Θα πρέπει οι δυτικές χώρες να επανεξετάσουν το πλαίσιο της «Ενωμένης Συρίας» και αντ' αυτού να υιοθετήσουν μια πολιτική στρατηγικής διατήρησης των Σύριων Κούρδων; Ίσως αυτή η προσέγγιση θα επιτρέψει στη Δύση να διατηρήσει έναν αποφασιστικό μοχλό έναντι εχθρικών παραγόντων και να προστατεύσει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά της σε μια περιοχή όπου αυτό που είναι σταθερό είναι η αστάθεια...

Οι Κούρδοι ως Στρατηγική Δύναμη κατά των Τζιχαντιστών

Για σχεδόν μια δεκαετία, οι Σύροι Κούρδοι, που δρούσαν μέσω των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), ήταν οι πιο αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί εταίροι της Δύσης γενικότερα και των ΗΠΑ ειδικότερα στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Με σημαντική υποστήριξη από τον συνασπισμό υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, οι SDF διεξήγαγαν μια δύσκολη και εξαντλητική χερσαία μάχη που κορυφώθηκε με την εδαφική ήττα του ISIS στη Συρία τον Μάρτιο του 2019. Οι SDF και ο πολιτικός τους βραχίονας, η Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (DAANES), παρουσίασαν ένα όραμα για μια κοσμική, δημοκρατική και ομοσπονδιακή Συρία, το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις ιδεολογίες μιας ποικιλίας σουνιτικών τζιχαντιστικών οργανώσεων στη Συρία, συμπεριλαμβανομένου του ISIS και άλλων ένοπλων παρατάξεων, μερικές από τις οποίες ενσωματώθηκαν στον νέο συριακό στρατό.

Παρά τον κρίσιμο αυτόν ρόλο, οι σχέσεις της Δύσης με τους Σύρους Κούρδους χαρακτηρίζονταν πάντα από έναν τακτικό, όχι στρατηγικό, υπολογισμό. Η συμμαχία ήταν συναλλακτική και επικεντρωνόταν στον μοναδικό και άμεσο στόχο της καταστροφής του ISIS. Η επακόλουθη μείωση της δυτικής στρατιωτικής παρουσίας και η διπλωματική στροφή προς το καθεστώς Al-Sharaa καταδεικνύουν την αποτυχία μετατροπής αυτής της τακτικής συνεργασίας σε μια συνεχή στρατηγική δέσμευση.

Η Δύση, και ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες, δεν επένδυσαν ποτέ πλήρως στις μακροπρόθεσμες πολιτικές φιλοδοξίες των Κούρδων για αυτονομία. Η τρέχουσα αμερικανική πολιτική υποστήριξης της «ενσωμάτωσης» των SDF στον νέο συριακό στρατό επιβεβαιώνει αυτή την συναλλακτική προσέγγιση, καθώς προτιμά τον αφηρημένο στόχο ενός «ενωμένου και σταθερού κράτους» και της «περιφερειακής σταθερότητας», παρά τα πολλά προειδοποιητικά σημάδια που απορρέουν από τη φύση του νέου καθεστώτος της Al-Sharaa.

Η Στρατηγική Αξία της «Ροζάβα»: Μοχλός και Ζώνη Απομόνωσης

Η περιοχή που ελέγχεται από τους Κούρδους στη βορειοανατολική Συρία, που συχνά ονομάζεται «Ροζάβα», έχει τεράστια στρατηγική αξία που τώρα διακυβεύεται. Είναι μια περιοχή πλούσια σε πόρους που ελέγχει βασικά πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στην επαρχία Ντέιρ Εζόρ, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική βιωσιμότητα του συριακού κράτους. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο εδαφικός έλεγχος και η στρατιωτική ικανότητα των SDF χρησίμευσαν ως φυσική και ιδεολογική ζώνη ασφαλείας κατά της επέκτασης του Ιράν και των αντιπροσώπων του στους διάφορους σιιτικούς άξονες, καθώς και κατά μιας πιθανής αναζωπύρωσης του ISIS.

Μειώνοντας τη στρατιωτική τους παρουσία και ενθαρρύνοντας τους Κούρδους να ενσωματωθούν στο νέο καθεστώς στη Δαμασκό, οι ΗΠΑ παραχωρούν την επιρροή τους σε αυτόν τον ζωτικό τομέα σε ένα καθεστώς με αμφίβολη ιδεολογική βάση και εξίσου αμφίβολο πρότυπο δράσης.

Το καθεστώς Αλ-Σαράα, το οποίο επιδιώκει να ανακτήσει την πλήρη κυριαρχία του και να ανοικοδομήσει το κράτος, θεωρεί τις περιοχές υπό κουρδικό έλεγχο και τους ενεργειακούς τους πόρους ως ύψιστης σημασίας. Ως εκ τούτου, αυτή η πολιτική ουσιαστικά παραδίδει μια κρίσιμη περιοχή και τους πόρους της σε μια δύναμη που μπορεί να είναι εχθρική προς τη Δύση και το Ισραήλ στο μέλλον.

Αυτή είναι μια σαφής περίπτωση «χαμένης ευκαιρίας», καθώς η Δύση εγκαταλείπει έναν ισχυρό μοχλό και μια στρατηγική ζώνη ασφαλείας που έχουν αποδείξει την αξία τους έναντι των τζιχαντιστικών απειλών στο παρελθόν. Η Δύση θυσιάζει μια θέση ισχύος για ένα διπλωματικό αποτέλεσμα που κάθε άλλο παρά εγγυημένο είναι και πιθανότατα θα ενδυναμώσει νέους αντιπάλους.

Στη φωτογραφία: Η υπογραφή της συμφωνίας «Εθνικής Ενότητας» μεταξύ του Ahmed al-Sharaa και του Mazloum Ab

Η Συμφωνία που ξέφτισε: Μια Ανάλυση της Συμφωνίας του Μαρτίου 2025

Η συμφωνία που υπογράφηκε στις 10 Μαρτίου 2025 μεταξύ των SDF και του καθεστώτος Al-Sharaa παρουσιάστηκε ως ένα ιστορικό βήμα προς την εθνική ενότητα. Ωστόσο, μια χρονολογική ανάλυση των γεγονότων που ακολούθησαν αποκαλύπτει μια διαδικασία που μπορεί να οριστεί ως τριβή και αμοιβαία καχυποψία αντί για πραγματική πρόοδο:

• 10 Μαρτίου 2025: Η συμφωνία υπογράφηκε επίσημα και περιγράφει την ενσωμάτωση των δυνάμεων και των θεσμών των SDF στο νέο συριακό κράτος.
• 4 Απριλίου 2025: Εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια εφαρμογής με ανταλλαγή κρατουμένων και προσεκτική αποχώρηση μαχητών των SDF από συγκεκριμένες γειτονιές στο Χαλέπι, αλλά πρόκειται για μια περιορισμένη χειρονομία, όχι για πλήρη ενσωμάτωση.
• 13 Μαΐου 2025: Σε μια κίνηση που έρχεται σε άμεση αντίθεση με το πνεύμα της συμφωνίας, οι SDF στέλνουν μαζικές στρατιωτικές ενισχύσεις στην περιοχή Ντέιρ Εζόρ για να «καλύψουν το κενό ασφαλείας» που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων του συνασπισμού. Οι κουρδικές δυνάμεις κρατούν επίσης περισσότερους από χίλιους μαχητές στο Χαλέπι, παρά τη συμφωνία με τη Δαμασκό.
• 18 Ιουνίου 2025: Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία μειώνεται περαιτέρω με την εκκένωση δύο βάσεων στη βορειοανατολική Συρία, και ο διοικητής των SDF, Μαζλούμ Αμπντί, προειδοποιεί για σημαντική ενίσχυση του ISIS, γεγονός που υποδηλώνει ότι η συμφωνία δεν έχει οδηγήσει σε έναν λειτουργικό και ενιαίο μηχανισμό ασφαλείας.
• 14 Ιουλίου 2025: Σε μια δημόσια δήλωση που υπονομεύει ολόκληρη την υπόθεση της συμφωνίας, ο ηγέτης του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν, μέσω του αδελφού του, δηλώνει ότι οι SDF δεν θα καταθέσουν τα όπλα τους στη συριακή αρένα και τονίζει τη μοναδική φύση της σύγκρουσης στη Συρία.
• 26 Ιουλίου 2025: Οι SDF ξεκινούν επίσημα την παράδοση πολιτικών θεσμών σε περιοχές όπως η Χασακά και η Ντέιρ Εζόρ, αλλά ταυτόχρονα τονίζουν ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να διαλύσουν τη στρατιωτική τους δομή ή την αυτόνομη διοίκησή τους. Αυτό υπογραμμίζει τη θεμελιώδη διαφωνία σχετικά με την έννοια του όρου «ένταξη».
• 2 Αυγούστου 2025: Κλιμακώνονται οι εντάσεις καθώς ξεσπούν συγκρούσεις μεταξύ των SDF και του συριακού στρατού κοντά στη Μανμπίτζ, ανατολικά του Χαλεπίου.
• Πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου 2025: Οι δυνάμεις των SDF συναντήθηκαν με εκπροσώπους του καθεστώτος στη βορειοανατολική Συρία με στόχο την αναβίωση της συμφωνίας του Απριλίου και τη μείωση των εντάσεων. Τα μέρη συμφώνησαν να σταματήσουν οι στρατιωτικές ενισχύσεις και να δημιουργήσουν κοινές επιτροπές, καθώς και να εφαρμόσουν μέτρα για την προστασία των αμάχων για λόγους σταθερότητας. Ο διοικητής των SDF, Μαζλούμ Αμπντί, συναντήθηκε επίσης με τον διοικητή της Αμερικανικής CENTCOM, Ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, και έλαβε υπόσχεση για συνεχή αμερικανική βοήθεια στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας (δηλαδή του ISIS) και την προστασία των στρατοπέδων κράτησης του ISIS υπό τον έλεγχο των SDF.

Το θεμελιώδες πρόβλημα με τη συμφωνία του Μαρτίου 2025 έγκειται στους ασυμβίβαστους ορισμούς της «ενσωμάτωσης» που υποστηρίζουν και οι δύο πλευρές. Ο κύριος στόχος του καθεστώτος Al-Sharaa, ως νέας κεντρικής κυβέρνησης, είναι η αποκατάσταση ενός συγκεντρωτικού, κυρίαρχου κράτους και ενός μονοπωλίου βίας σε όλα τα συριακά εδάφη. Από αυτή την άποψη, η «ενσωμάτωση» σημαίνει την πλήρη διάλυση των SDF και την απορρόφησή τους σε έναν ενιαίο, ενωμένο εθνικό στρατό υπό κεντρική διοίκηση.

Από την άλλη πλευρά, οι SDF, και ακόμη περισσότερο μετά τη σφαγή των Αλαουιτών τον Μάρτιο του 2025 και τη σφαγή των Δρούζων τον Ιούλιο του 2025, έχουν αντίθετο όραμα. Έχουν δηλώσει δημόσια ότι βλέπουν την ολοκλήρωση ως «δημοκρατική ολοκλήρωση» που διατηρεί τις στρατιωτικές και διοικητικές δομές τους εντός ενός νέου, ομοσπονδιακού συριακού κράτους. Αυτή η διαφορά είναι υπαρξιακή. Το αίτημα του καθεστώτος Al-Sharaa για αποστρατιωτικοποίηση θεωρείται από τις SDF ως πράξη «υποταγής και υποδούλωσης».

Ο Τουρκικός παράγοντας

Η κατηγορηματική θέση της Τουρκίας, σύμφωνα με την οποία οι SDF είναι τρομοκρατική οντότητα και προέκταση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), και το γεγονός ότι η Τουρκία είναι ο κύριος χορηγός του νέου καθεστώτος Al-Sharaa, καθιστά την Άγκυρα βασικό παράγοντα στη βόρεια Συρία.

Από την οπτική γωνία της Τουρκίας, η ύπαρξη μιας καλά εξοπλισμένης, αυτοδιοικούμενης κουρδικής οντότητας κοντά στα σύνορά της αποτελεί σημαντική απειλή για την ενότητα του κράτους. Αυτή η ιδεολογική και ασφαλιστική θέση είναι αδιαπραγμάτευτη και έχει εκφραστεί σε μια σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της «Επιχείρησης Αυγή της Ελευθερίας» και της «Επιχείρησης Μανμπίτζ», των οποίων ο στόχος ήταν η επέκταση του ελεγχόμενου από την Τουρκία εδάφους και η αποτροπή οποιασδήποτε μορφής κουρδικής αυτονομίας στη μετά Άσαντ Συρία.

Επιπλέον, η οργάνωση των ανταρτών – ο Συριακός Εθνικός Στρατός (SNA) – έχει απορροφηθεί σημαντικά στον νέο συριακό στρατό, υποστηρίζεται από την Τουρκία και μάχεται ενεργά τις SDF. Αυτή η υποστήριξη συνεχίστηκε και μετά την πτώση του Άσαντ, με την Τουρκία να παρέχει στρατιωτική βοήθεια στο νέο καθεστώς Al-Sharaa.

Η τουρκική εμπλοκή στη Συρία δεν είναι μόνο αμυντική, καθώς ο Πρόεδρος Ερντογάν βλέπει τη Συρία ως πεδίο εφαρμογής ενός νεοοθωμανικού και ισλαμιστικού οράματος, στο οποίο η Τουρκία επιστρέφει στο ιστορικό της καθεστώς ως χαλιφάτο και κεντρική οντότητα στον μουσουλμανικό κόσμο. Οι Κούρδοι θεωρούνται ενοχλητικό εμπόδιο στην πορεία προς αυτό το όραμα.

Το Ισραηλινό μοντέλο

Η πολιτική του Ισραήλ απέναντι στη μειονότητα των Δρούζων στη νότια Συρία παρέχει ένα πρακτικό μοντέλο για μια αμερικανική πολιτική απέναντι στους Σύρους Κούρδους, αλλά είναι αμφίβολο αν αυτό θα υλοποιηθεί. Όταν οι δυνάμεις του καθεστώτος Αλ-Σαράα πραγματοποίησαν σφαγή της μειονότητας των Δρούζων στην Ας-Σουαϊντά τον Ιούλιο του 2025, το Ισραήλ απάντησε με μια γρήγορη και αποφασιστική στρατιωτική δράση, συμπεριλαμβανομένων αεροπορικών επιδρομών εναντίον κέντρων διοίκησης του συριακού στρατού και εναντίον του προεδρικού μεγάρου στη Δαμασκό.

Αυτή η παρέμβαση ήταν μια σαφής απόρριψη της έκκλησης της Δύσης για αυτοσυγκράτηση και μια σταθερή διακήρυξη του νέου δόγματος ασφαλείας του Ισραήλ, το οποίο δίνει προτεραιότητα στην αποτροπή της συσσώρευσης ισχύος από εχθρικές δυνάμεις κοντά στα σύνορά του (στην προκειμένη περίπτωση, νότια της Δαμασκού), και σε μια προληπτική υπεράσπιση των φιλικών, μη τζιχαντιστικών μειονοτήτων από μια εχθρική κεντρική δύναμη.

Οι ενέργειες του Ισραήλ καθοδηγούνταν από μια μακροχρόνια συμμαχία με τους Δρούζους, μια σαφή κατανόηση των αμφίβολων ιδεολογικών ριζών του νέου καθεστώτος και την ανάγκη διατήρησης μιας ζώνης ασφαλείας απαλλαγμένης από εχθρικές δυνάμεις.

Οι Σύροι Κούρδοι μοιράζονται πολλά βασικά χαρακτηριστικά με τους Δρούζους. Είναι μια κοσμική και μη τζιχαντιστική μειονότητα με ξεχωριστή ταυτότητα και ήταν αξιόπιστοι σύμμαχοι της Δύσης και των εταίρων της στην περιοχή. Η στρατηγική τους θέση παρέχει μια φυσική ζώνη ασφαλείας έναντι εχθρικών δυνάμεων και τώρα αντιμετωπίζουν μια παρόμοια απειλή από το ίδιο καθεστώς που επιτέθηκε στους Δρούζους.

Περίληψη

Με βάση αυτό το προηγούμενο, μια νέα πολιτική συνεργασίας με τους Σύρους Κούρδους δεν είναι μόνο δικαιολογημένη αλλά και στρατηγικά απαραίτητη για τη Δύση γενικότερα και για τις ΗΠΑ ειδικότερα, παρόλο που προς το παρόν είναι σαφές ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει επιλέξει διαφορετικό δρόμο.

Μπορεί να είναι απαραίτητο να εξεταστεί ένα νέο δόγμα ασφαλείας που να απορρίπτει το μοντέλο της «Ενωμένης Συρίας». Ο στόχος θα πρέπει να είναι η στρατηγική διατήρηση των SDF και της Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης, και η διασφάλιση ότι θα διατηρήσουν την στρατιωτική ικανότητα που απαιτείται για να χρησιμεύσουν ως ζώνη ασφαλείας έναντι μιας αναζωπύρωσης του ISIS και του δυνητικά εχθρικού καθεστώτος Al-Sharaa, και έναντι των ανανεωμένων ιρανικών προσπαθειών να ριζώσουν στη βόρεια Συρία. Η άσκηση πίεσης στις SDF για αφοπλισμό είναι ένα στρατηγικό λάθος που πρέπει να αντιστραφεί.

Είναι δυνατό να εξεταστεί και να αναπτυχθεί ένα νέο μοντέλο συνεργασίας για τους Κούρδους που να αντικατοπτρίζει την προσέγγιση του Ισραήλ με τους Δρούζους. Αυτό θα περιλαμβάνει μια διακριτική και ανεπίσημη πολιτική υποστήριξης - πολιτική, οικονομική και βασισμένη σε πληροφορίες - που θα ενδυναμώσει τους Κούρδους χωρίς να τους χορηγήσει επίσημη αναγνώριση ή να παραβιάσει την ονομαστική κυριαρχία του νέου συριακού κράτους. Αυτή η προσέγγιση είναι χαμηλού προφίλ αλλά έχει υψηλό αντίκτυπο και προσφέρει στους Κούρδους τους πόρους που χρειάζονται για να αμυνθούν χωρίς να προκαλέσουν έναν ευρύτερο πόλεμο.

Η διατήρηση μιας αυτόνομης κουρδικής οντότητας μπορεί να χρησιμεύσει ως κρίσιμο διαπραγματευτικό χαρτί για τη Δύση σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις με το καθεστώς Al-Sharaa. Ο συνεχιζόμενος έλεγχος των SDF επί κρίσιμων πετρελαϊκών και υδάτινων πόρων παρέχει σημαντική μόχλευση που πρέπει να διατηρηθεί και να μην εγκαταλειφθεί. Κατά την εκτίμησή μας, αυτό θα παράσχει στη Δύση ένα μέσο άσκησης πίεσης στο νέο καθεστώς και τους υποστηρικτές του και θα εξασφαλίσει ένα αποφασιστικό αντίβαρο σε ένα κράτος που μπορεί να είναι εχθρικό.

 πηγή: alma.org