Mετά την ήττα του στο Ανώτατο Δικαστήριο ο Τραμπ ανακοίνωσε νέο προσωρινό παγκόσμιο δασμό εισαγωγών 10% για 150 ημέρες!

 Ο Τραμπ ανακοίνωσε τους νέους δασμούς σε μια ανάρτηση στο Truth Social, σημειώνοντας ότι θα τεθούν σε ισχύ «σχεδόν αμέσως»..

    Ο Τραμπ δήλωσε σε ενημέρωση ότι διέταζε νέους δασμούς βάσει του Άρθρου 122 του Εμπορικού Νόμου του 1974, δασμούς που θα προστίθεντο στους υπάρχοντες δασμούς . Αυτοί θα αντικαταστήσουν εν μέρει τους δασμούς 10% έως 50% βάσει του Διεθνούς Νόμου περί Έκτακτης Οικονομικής Δύναμης του 1977, τον οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο κήρυξε παράνομο.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κινήθηκε γρήγορα την Παρασκευή για να αντικαταστήσει τους δασμούς που είχε καταργήσει το Ανώτατο Δικαστήριο με έναν προσωρινό παγκόσμιο δασμό εισαγωγών 10% για 150 ημέρες, ενώ παράλληλα ξεκίνησε έρευνες βάσει άλλων νόμων που θα μπορούσαν να του επιτρέψουν να επιβάλει εκ νέου τους δασμούς.

Ο Τραμπ δήλωσε σε ενημέρωση ότι διέταζε νέους δασμούς βάσει του Άρθρου 122 του Εμπορικού Νόμου του 1974, δασμούς που θα προστίθεντο στους υπάρχοντες δασμούς . Αυτοί θα αντικαταστήσουν εν μέρει τους δασμούς 10% έως 50% βάσει του Διεθνούς Νόμου περί Έκτακτης Οικονομικής Δύναμης του 1977, τον οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο κήρυξε παράνομο.

Ο υπουργός Οικονομικών του Τραμπ, Σκοτ ​​Μπέσεντ, δήλωσε ότι οι νέοι δασμοί 10% και οι ενδεχομένως ενισχυμένοι δασμοί βάσει του νόμου περί αθέμιτων πρακτικών του άρθρου 301 και του νόμου περί εθνικής ασφάλειας του άρθρου 232 θα οδηγήσουν σε ουσιαστικά αμετάβλητα έσοδα από δασμούς το 2026.

Απλώς θα γίνει με λιγότερο άμεσο και ελαφρώς πιο περίπλοκο τρόπο», δήλωσε ο Μπέσεντ στο Fox News, προσθέτοντας ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου μείωσε την διαπραγματευτική επιρροή του Τραμπ με τους εμπορικούς εταίρους.

Ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν προεδρικές εξουσίες

Η ουδέποτε χρησιμοποιούμενη εξουσία του Άρθρου 122 επιτρέπει στον πρόεδρο να επιβάλλει δασμούς έως και 15% για έως και 150 ημέρες σε οποιαδήποτε και όλες τις χώρες για την αντιμετώπιση «μεγάλων και σοβαρών» προβλημάτων ισοζυγίου πληρωμών. Δεν απαιτεί έρευνες ούτε επιβάλλει άλλους διαδικαστικούς περιορισμούς. Μετά από 150 ημέρες, το Κογκρέσο θα πρέπει να εγκρίνει την παράτασή τους.

«Έχουμε εναλλακτικές λύσεις, εξαιρετικές εναλλακτικές», είπε ο Τραμπ. «Θα μπορούσαν να είναι περισσότερα χρήματα. Θα εισπράξουμε περισσότερα χρήματα και θα είμαστε πολύ πιο δυνατοί χάρη σε αυτά», είπε ο Τραμπ αναφερόμενος στα εναλλακτικά εργαλεία.

Ενώ η κυβέρνηση πιθανότατα θα αντιμετωπίσει νομικές προκλήσεις, οι δασμοί του Άρθρου 122 θα λήξουν πριν ληφθεί οποιαδήποτε τελική απόφαση, δήλωσε ο Josh Lipsky, πρόεδρος διεθνών οικονομικών στο Atlantic Council, ένα think tank στην Ουάσινγκτον.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι η κυβέρνησή του ξεκινά επίσης αρκετές νέες έρευνες ανά χώρα βάσει του Άρθρου 301 του Εμπορικού Νόμου του 1974 «για την προστασία της χώρας μας από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές άλλων χωρών και εταιρειών».

Ταχύτερες έρευνες

Η στροφή του Τραμπ σε άλλους νόμους, συμπεριλαμβανομένου του Άρθρου 122, ενώ παράλληλα ξεκινούσε νέες έρευνες βάσει του Άρθρου 301, ήταν ευρέως αναμενόμενη, αλλά αυτές συχνά χρειάζονταν ένα χρόνο για να ολοκληρωθούν.

Οι δασμοί του 10% διαρκούν μόνο πέντε μήνες, αλλά ο Τραμπ δήλωσε ότι αυτό θα επιτρέψει στην κυβέρνησή του να ολοκληρώσει έρευνες για να δικαιολογήσει υψηλότερους δασμούς.

Ερωτηθείς αν τα ποσοστά τελικά θα καταλήξουν υψηλότερα μετά από περισσότερες έρευνες, ο Τραμπ απάντησε: «Πιθανώς υψηλότερα. Εξαρτάται. Όπως θέλουμε να είναι».

Είπε ότι ορισμένες χώρες «που μας έχουν φερθεί πολύ άσχημα εδώ και χρόνια» θα μπορούσαν να δουν υψηλότερους δασμούς, ενώ για άλλες «θα είναι πολύ λογικό γι' αυτές».

Η τύχη δεκάδων εμπορικών συμφωνιών για τη μείωση των δασμών που βασίζονται στον IEEPA, καθώς και οι διαπραγματεύσεις με τους σημαντικούς εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ, παρέμειναν ασαφείς μετά την απόφαση, αν και ο Τραμπ δήλωσε ότι αναμένει ότι πολλές από αυτές θα συνεχιστούν. Είπε ότι οι συμφωνίες που εγκαταλείπονται «θα αντικατασταθούν με τους άλλους δασμούς».

«Αυτό είναι απίθανο να επηρεάσει τις αμοιβαίες εμπορικές διαπραγματεύσεις με τους εμπορικούς μας εταίρους», δήλωσε ο Τιμ Μπράιτμπιλ, εμπορικός συνεργάτης της δικηγορικής εταιρείας Wiley Rein στην Ουάσινγκτον. «Οι περισσότερες χώρες θα προτιμούσαν τη βεβαιότητα μιας εμπορικής συμφωνίας από το χάος του περασμένου έτους».

Ο Εμπορικός Εκπρόσωπος των ΗΠΑ, Τζέιμισον Γκριρ, δήλωσε ότι λεπτομέρειες σχετικά με τις νέες έρευνες του Άρθρου 301 θα αποκαλυφθούν τις επόμενες ημέρες, προσθέτοντας ότι αυτές είναι «απίστευτα νομικά βιώσιμες». Ο Τραμπ βασίστηκε στο Άρθρο 301 για να επιβάλει ευρείς δασμούς στις κινεζικές εισαγωγές κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του.

Οι επιστροφές χρημάτων θα «εκδικαστούν»

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου θέτει περίπου 175 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από δασμούς που εισπράχθηκαν τον περασμένο χρόνο υπό την επιφύλαξη πιθανών επιστροφών, σύμφωνα με εκτιμήσεις που παρείχαν στο Reuters οικονομολόγοι του Penn-Wharton Budget Model.

Ερωτηθείς εάν θα επιστρέψει τους δασμούς IEEPA, ο Τραμπ απάντησε: «Υποθέτω ότι πρέπει να εκδικαστεί το θέμα για τα επόμενα δύο χρόνια», υπονοώντας ότι μια γρήγορη, αυτόματη διαδικασία επιστροφής χρημάτων ήταν απίθανη.

Μιλώντας στο Ντάλας, ο Μπέσεντ δήλωσε σε επιχειρηματικούς ηγέτες ότι, εφόσον το Ανώτατο Δικαστήριο δεν παρείχε καμία οδηγία σχετικά με τις επιστροφές χρημάτων, αυτές ήταν «υπό αμφισβήτηση», προσθέτοντας: «Η αίσθησή μου είναι ότι αυτό θα μπορούσε να παραταθεί για εβδομάδες, μήνες, χρόνια».

Περισσότερες διαδικασίες

Ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Τραμπ επέλεξε την IEEPA για την επιβολή δασμών πέρυσι ήταν ότι το καταστατικό κυρώσεων του 1977 επέτρεπε ταχεία, ευρεία δράση σχεδόν χωρίς περιορισμούς. Μέχρι την Παρασκευή, το είχε χρησιμοποιήσει επίσης ως ρόπαλο για να τιμωρήσει γρήγορα χώρες για μη εμπορικές διαφορές, όπως η δίωξη από τη Βραζιλία του πρώην προέδρου και συμμάχου του Τραμπ, Ζαΐχ Μπολσονάρο.

Ενώ οι νέες έρευνες του Τραμπ θα παρατείνουν την αβεβαιότητα σχετικά με τους δασμούς, θα μπορούσαν να προσθέσουν περισσότερη τάξη στην δασμολογική του πολιτική, αναγκάζοντάς τον να βασιστεί σε εμπορικούς νόμους που έχουν κατανοητές διαδικασίες, απαιτήσεις έρευνας και δημόσιου σχολιασμού, καθώς και μεγαλύτερα χρονοδιαγράμματα, δήλωσε η Τζάνετ Γουίτακερ, ανώτερη σύμβουλος της Clifford Chance στην Ουάσινγκτον.

«Η κυβέρνηση θα πρέπει να ακολουθήσει αυτές τις καθορισμένες διαδικασίες, να διεξάγει τις έρευνες και, επομένως, για τις επιχειρήσεις, αυτό σημαίνει μεγαλύτερη προβολή της διαδικασίας», δήλωσε ο Whittaker.

Ο Ρόμπερτ Λάιτχαϊζερ, επικεφαλής εμπορίου του Τραμπ κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, δήλωσε στο Fox News ότι ελπίζει ότι το Κογκρέσο θα αναθεωρήσει τους εμπορικούς νόμους δεκαετιών για να δώσει στον Τραμπ νέα δασμολογικά εργαλεία.

«Νομίζω ότι υπάρχει συναίνεση σε αυτό το Κογκρέσο ότι πρέπει να αλλάξουμε το παλιό σύστημα και ελπίζω ότι θα το εκμεταλλευτούν ως ευκαιρία για να το κάνουν αυτό», δήλωσε ο Λάιτχαϊζερ.

Ποιες χώρες βρίσκονται η αναμένεται να βρεθούν στο στόχαστρο του Τραμπ μετά τη Βενεζουέλα

Ακολουθούν μερικές από τις προειδοποιήσεις που έχει κάνει εναντίον άλλων εθνών στην τροχιά της Ουάσιγκτον τις τελευταίες ημέρες.

    Περιγράφοντας την επιχείρηση της Βενεζουέλας, ο Τραμπ ξεσκόνισε το Δόγμα Μονρόε του 1823 και την υπόσχεσή του για υπεροχή των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο - μετονομάζοντάς το σε «Δόγμα Ντονρόε».

Η δεύτερη θητεία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διαμορφώνεται από τις φιλοδοξίες του στην εξωτερική πολιτική.

Συνέχισε τις απειλές κατά της Βενεζουέλας συλλαμβάνοντας τον πρόεδρό της και τη σύζυγό του από το βαριά οχυρωμένο κτήμα τους στο Καράκας σε μια δραματική ολονύκτια επιδρομή.

Περιγράφοντας την επιχείρηση, ο Τραμπ ξεσκόνισε το Δόγμα Μονρόε του 1823 και την υπόσχεσή του για υπεροχή των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο - μετονομάζοντάς το σε «Δόγμα Ντονρόε»,(Donroe Doctrine).

Ακολουθούν μερικές από τις προειδοποιήσεις που έχει κάνει εναντίον άλλων εθνών στην τροχιά της Ουάσιγκτον τις τελευταίες ημέρες.

Γροιλανδία

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη μια στρατιωτική βάση στη Γροιλανδία - τη Διαστημική Βάση Πιτουφίκ - αλλά ο Τραμπ θέλει ολόκληρο το νησί.

«Χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία από την άποψη της εθνικής ασφάλειας», δήλωσε στους δημοσιογράφους, λέγοντας ότι η περιοχή ήταν «καλυμμένη με ρωσικά και κινεζικά πλοία παντού».

Το απέραντο αρκτικό νησί, μέρος του Βασιλείου της Δανίας, βρίσκεται περίπου 3.200 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των ΗΠΑ.

Είναι πλούσια σε σπάνιες γαίες, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή smartphones, ηλεκτρικών οχημάτων και στρατιωτικού υλικού. Επί του παρόντος, η παραγωγή σπάνιων γαιών της Κίνας υπερβαίνει κατά πολύ αυτήν των ΗΠΑ.

Η Γροιλανδία κατέχει επίσης μια βασική στρατηγική θέση στον Βόρειο Ατλαντικό, παρέχοντας πρόσβαση στον ολοένα και πιο σημαντικό Αρκτικό κύκλο . Καθώς οι πολικοί πάγοι λιώνουν τα επόμενα χρόνια, αναμένεται να ανοίξουν νέες ναυτιλιακές οδοί.

Ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Γενς Φρέντερικ Νίλσεν, απάντησε στον Τραμπ χαρακτηρίζοντας την ιδέα του ελέγχου των ΗΠΑ επί του νησιού ως «φαντασία».

«Τέλος η πίεση. Τέλος οι υπαινιγμοί. Τέλος οι φαντασιώσεις προσάρτησης. Είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο. Είμαστε ανοιχτοί σε συζητήσεις. Αλλά αυτό πρέπει να γίνει μέσω των κατάλληλων διαύλων και με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο», είπε.

Οποιαδήποτε προσπάθεια των ΗΠΑ να καταλάβουν τη Γροιλανδία θα την έφερνε σε σύγκρουση με ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, θέτοντας πιθανώς τη συμμαχία σε κίνδυνο.

Ιράν

Το Ιράν αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και ο Τραμπ προειδοποίησε κατά τη διάρκεια της νύχτας ότι οι αρχές εκεί θα «πληγούν πολύ σκληρά» εάν πεθάνουν περισσότεροι διαδηλωτές.

«Το παρακολουθούμε πολύ στενά. Αν αρχίσουν να σκοτώνουν ανθρώπους όπως έκαναν στο παρελθόν, νομίζω ότι θα πληγούν πολύ σκληρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε σε δημοσιογράφους στο Air Force One.

Το Ιράν θεωρητικά δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής που ορίζεται στο «Δόγμα Ντονρόε», αλλά ο Τραμπ έχει παρ' όλα αυτά απειλήσει στο παρελθόν το ιρανικό καθεστώς με περαιτέρω δράση, μετά την επίθεση στις πυρηνικές του εγκαταστάσεις πέρυσι.

Αυτές οι επιθέσεις ήρθαν μετά την έναρξη μιας μεγάλης κλίμακας επιχείρησης από το Ισραήλ με στόχο την εξάλειψη της ικανότητας του Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα, η οποία κορυφώθηκε με τη 12ήμερη σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν.

Σε μια συνάντηση στο Μαρ-α-Λάγκο μεταξύ του Τραμπ και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου την περασμένη εβδομάδα, το Ιράν φέρεται να ήταν στην κορυφή της ατζέντας. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Νετανιάχου έθεσε το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων κατά του Ιράν το 2026.

Κούβα

Το νησιωτικό έθνος, μόλις 90 μίλια (145 χλμ.) νότια της Φλόριντα, βρίσκεται υπό αμερικανικές κυρώσεις από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Διατηρούσε στενές σχέσεις με τη Βενεζουέλα του Νικολάς Μαδούρο, η οποία φέρεται να προμήθευε περίπου το 30% του πετρελαίου της Κούβας με αντάλλαγμα γιατρούς και νοσοκόμους που ταξίδευαν προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Με την αποχώρηση του Μαδούρο, η Αβάνα θα μπορούσε να εκτεθεί σε περίπτωση κατάρρευσης της προσφοράς πετρελαίου.

Ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί την Κυριακή ότι δεν χρειαζόταν στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ εκεί, επειδή η Κούβα είναι «έτοιμη να πέσει».

«Δεν νομίζω ότι χρειαζόμαστε κάποια δράση», είπε. «Φαίνεται ότι η κατάσταση μειώνεται».

«Δεν ξέρω αν θα αντέξουν, αλλά η Κούβα τώρα δεν έχει εισόδημα», πρόσθεσε. «Έχουν όλα τα έσοδά τους από τη Βενεζουέλα, από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας».

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο - γιος Κουβανών μεταναστών - ζητά εδώ και καιρό αλλαγή καθεστώτος στην Κούβα, λέγοντας σε δημοσιογράφους το Σάββατο: «Αν ζούσα στην Αβάνα και ήμουν στην κυβέρνηση, θα ανησυχούσα - τουλάχιστον λίγο».

«Όταν μιλάει ο πρόεδρος, θα πρέπει να τον παίρνετε στα σοβαρά», είπε.

Μεξικό

Η άνοδος του Τραμπ στην εξουσία το 2016 καθορίστηκε από τις εκκλήσεις του για «Χτίστε το Τείχος» κατά μήκος των νότιων συνόρων με το Μεξικό.

Την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του το 2025, υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα για την μετονομασία του Κόλπου του Μεξικού σε «Κόλπος της Αμερικής».

Έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι οι μεξικανικές αρχές δεν κάνουν αρκετά για να σταματήσουν τη ροή ναρκωτικών ή παράνομων μεταναστών στις ΗΠΑ.

Μιλώντας την Κυριακή, είπε ότι τα ναρκωτικά «κυκλοφορούν» στο Μεξικό και «θα πρέπει να κάνουμε κάτι», προσθέτοντας ότι τα καρτέλ εκεί είναι «πολύ ισχυρά».

Ο Τραμπ δήλωσε ότι έχει προτείνει να στείλει αμερικανικά στρατεύματα στο Μεξικό για την καταπολέμηση των καρτέλ, αλλά η πρόεδρος Κλαούντια Σάινμπαουμ έχει απορρίψει δημόσια οποιαδήποτε στρατιωτική δράση των ΗΠΑ σε μεξικανικό έδαφος.

Κολομβία

Λίγες ώρες μετά την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, ο Τραμπ προειδοποίησε τον Κολομβιανό πρόεδρο Γκουστάβο Πέτρο να «προσέχει τον εαυτό του».

Η Κολομβία, γείτονας της Βενεζουέλας στα δυτικά, διαθέτει σημαντικά αποθέματα πετρελαίου και είναι σημαντικός παραγωγός χρυσού, ασημιού, σμαραγδιών, πλατίνας και άνθρακα.

Είναι επίσης ένας βασικός κόμβος για το εμπόριο ναρκωτικών της περιοχής - κυρίως της κοκαΐνης.

Από τότε που οι ΗΠΑ άρχισαν να βομβαρδίζουν σκάφη στην Καραϊβική και τον ανατολικό Ειρηνικό τον Σεπτέμβριο - λέγοντας, χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, ότι μετέφεραν ναρκωτικά - ο Τραμπ έχει εμπλακεί σε μια κλιμακούμενη διαμάχη με τον αριστερό πρόεδρο της χώρας.

Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις στoν Petro τον Οκτώβριο , λέγοντας ότι επιτρέπει στα καρτέλ να «ακμάζουν».

Μιλώντας στο Air Force One την Κυριακή, ο Τραμπ δήλωσε ότι η Κολομβία «διοικείται από έναν άρρωστο άνθρωπο που του αρέσει να φτιάχνει κοκαΐνη και να την πουλάει στις Ηνωμένες Πολιτείες».

«Δεν πρόκειται να το κάνει για πολύ καιρό», είπε. Ερωτηθείς αν οι ΗΠΑ θα πραγματοποιήσουν επιχείρηση με στόχο την Κολομβία, ο Τραμπ απάντησε: «Μου ακούγεται καλό».

Ιστορικά, η Κολομβία υπήρξε στενός σύμμαχος στον πόλεμο της Ουάσινγκτον κατά των ναρκωτικών, λαμβάνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε στρατιωτική βοήθεια για την καταπολέμηση των καρτέλ.

s.g.

Αλέξης Τσίπρας από Λάρισα: «Εσείς λέτε βγες μπροστά, εγώ απαντώ τώρα είναι η ώρα του μαζί»

Αλέξης Τσίπρας από Λάρισα: «Εσείς λέτε βγες μπροστά, εγώ απαντώ τώρα είναι η ώρα του μαζί»

    Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση αλλά αναγκαία προϋπόθεση είναι «η κοινωνία της να αλλάξει και να πάρει την υπόθεση στα χέρια της».

«Είναι η ώρα του μαζί. Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη»

Κάλεσμα για προοδευτική ανατροπή έκανε ο Αλέξης Τσίπρας από τη Λάρισα τονίζοντας ότι είναι η ώρα του μαζί» είπε ο Αλέξης Τσίπρας, από τη Λάρισα και το συνεδριακό κέντρο του Divani Palace Larissa τονίζοντας ότι γνωρίζει το αίτημα των πολιτών και το βάρος της ευθύνης. Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε σφοδρή κριτική στη δεξιά διακυβέρνηση στη χώρα μας και διεθνώς και περιέγραψε ποιος είναι ο στόχος και το όραμα για το μέλλον της χώρας. Συγκεκριμένα ανέφερε: «Με όραμα μια προοδευτική κυβέρνηση που θα έχει στόχο την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αναζωογόνηση της υπαίθρου. Με μια νέα κοινωνική συμφωνία μεταξύ κράτους, παραγωγών και καταναλωτών.»

Μίλησε παράλληλα, όπως σε κάθε ομιλία του για την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού, «που θα επιβάλλει ο καθένας να καταβάλει στο δημόσιο ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα βάλει τέρμα στις πρακτικές της ασυδοσίας του πλούτου. Ένας νέος οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός...»

Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε επίσης ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση αλλά αναγκαία προϋπόθεση είναι «η κοινωνία της να αλλάξει και να πάρει την υπόθεση στα χέρια της».

Αυτό μεταφράζεται στο να έχουμε «ενεργειακές κοινότητες που θα μας απελευθερώσουν από τα καρτέλ της αισχροκέρδειας στην τιμή του ρεύματος», «αγροτικούς συνεταιρισμούς που θα χτίζουν την επισιτιστική επάρκεια και θα διαλύουν την αλυσίδα της κερδοσκοπίας», «ισχυρά και ανεξάρτητα συνδικάτα που σε κάθε χώρο δουλειάς θα μπορούν να σταματούν τις μηχανές όταν κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή», «Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα συμβάλλουν στο μεγάλο σχέδιο της ανθεκτικότητας της κοινωνίας μας», «Τοπική Αυτοδιοίκηση με πραγματικές αρμοδιότητες που θα οργανώνει τις πόλεις και τις περιφέρειες με τους όρους του σήμερα, αλλά και του αύριο.»

Η Δεξιά επενδύει στον κίνδυνο και την ανασφάλεια

Ο πρώην πρωθυπουργός εξήγησε τους λόγους που η Δεξιά παγκοσμίως και στη χώρα μας, επενδύει στον κίνδυνο. Πρώτο, ότι επενδύει στην ανασφάλεια. Επενδύει στο φόβο. Κυρίως γιατί «ο δικός της κόσμος, εκείνοι τους οποίους εκπροσωπεί, δεν νιώθουν ανασφάλεια». Δεύτερο, ότι η Δεξιά και η ακροδεξιά, επενδύουν πολιτικά στην ανασφάλεια των πολλών, γνωρίζουν ότι «μια κοινωνία φοβισμένη είναι μια κοινωνία ηττημένη. Δείτε τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες». Τρίτο, η πολιτική της Δεξιάς και της ακροδεξιάς παράγουν, αναπαράγουν, και γενικεύουν την κοινωνική ανασφάλεια. Και μετά θυμούνται το νόμο και την τάξη. «Δολοφονούν την ασφάλεια με τις πολιτικές τους και ύστερα στέλνουν την αστυνομία να προστατέψει τα ορφανά».

Επιτέθηκε στην κυβέρνηση της Ν.Δ. και στον Γ. Στουρνάρα λέγοντας «Πριν κάνει μαθήματα ηθικής ο Στουρνάρας ας θυμηθεί τους δανειολήπτες που γονατίζουν με τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών. Ο ελληνικός λαός κράτησε ζωντανές τις τράπεζες με μεταγγίσεις δισεκατομμυρίων.»

«Να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη»

Κλείνοντας ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε ότι «είναι η ώρα του μαζί. Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. (…) Με αξιόμαχο πλήρωμα, νέους αλλά και έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς. Με γνώρισμα την αγάπη στο λαό, στο ταξίδι, στον προορισμό. Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη. Γιατί αυτό που κρίνεται είναι κάτι πολύ μεγάλο. Η ζωή μας. Η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε με ασφάλεια. Όλες και όλοι μαζί.».

8 τομές για την αγροτική πολιτική

Ειδικά για την αγροτική πολιτική πρότεινε 8 τομές: αποκέντρωση της αγροτικής πολιτικής, ελάχιστο αγροτικό εισόδημα, «η γη σε όσους την καλλιεργούν» και εδώ ο πρώην πρωθυπουργός παρέπεμψε στο Σύνταγμα που προβλέπει «την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων με σκοπό την πιο παραγωγική εκμετάλλευσή τους» προσθέτοντας ότι χρειάζεται μόνο ένας εφαρμοστικός νόμος. Τέταρτη τομή που προτείνει είναι μια ριζική αναδιάρθρωση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, πέμπτη τομή, χρηματοδότηση που να φτάνει στο μικρό παραγωγό, 6η τομή, οι ενεργειακές κοινότητες για μείωση του κόστους παραγωγής, 7η τομή η Διαφάνεια στην αγορά και προστασία της ελληνικής παραγωγής και 8η τομή, η μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ και εθνικά σχέδια για άδρευση και αυτάρκεια των ζωοτροφών.

Νωρίτερα για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου συζήτησαν ο πρώην Δήμαρχος Λαρισαίων, Απόστολος Καλογιάννης, η Δικηγόρος – Πρόεδρος Συλλόγου Καρκινοπαθών, Ιωάννα Καραβάνα, ο Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Θέμης Λαζαρίδης, η ηθοποιός Μαριάννα Τουμασάτου, ο Πολιτικός Επιστήμονας-Υπεύθυνος Κοινωνικής Καινοτομίας της ΚοινΣΕπ «Τα Ψηλά Βουνά», Σωτήρης Τσουκαρέλης. Στο συντονισμό ήταν οι δημοσιογράφοι: Γιάννης Γιαννακόπουλος (Θεσσαλία TV) και η Αλεξία Τασούλη (Ναυτεμπορική TV)

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Λάρισα

«Αγαπητές φίλες

αγαπητοί φίλοι,
Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά που είστε σήμερα εδώ.
Να συζητήσουμε για την Ιθάκη.
Γιατί ότι συνέβη στα ταραγμένα χρόνια της κρίσης είναι κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.
Και την ιστορία μας δεν έχουμε το δικαίωμα να την αφήσουμε στη λήθη.

Ένας από τους βασικούς αρνητικούς πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας, των δραματικών χρόνων της κρίσης, που θέλει να φτάσει τα χρόνια του Παναγόπουλου στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος, μας είπε προχθές το εξής εκπληκτικό, ότι την ιστορία τη γράφουν οι ισολογισμοί.
Και μας το είπε που ;
Δίνοντας συνέντευξη στην Ομάδα Αλήθειας.
Έναν ακροδεξιό προπαγανδιστικό βραχίονα που με όρους σχεδόν παρακρατικούς έχει εντολή να βιάζει την αλήθεια και να διαστρεβλώνει την ιστορία.
Και που πριν λίγους μήνες μάλιστα, είχε αναλάβει το δύσκολο έργο της ιστορικής διαστρέβλωσης, προκειμένου να μας πείσει για τα εθνικά εγκλήματα της αριστεράς, την έλλειψη εθνικής συνείδησης των κομουνιστών, τη προδοσία του έθνους και το μύθο, όπως μας είπαν, της αντίστασης.
Αλλά ήρθε χθες από το πουθενά η εκδίκηση της ίδιας της ιστορίας που ξέρετε είναι πολύ πεισματάρα.
82 χρόνια μετά, είδαν το φως της δημοσιότητας συγκλονιστικές φωτογραφίες πατριωτών κομουνιστών που πηγαίνουν αγέρωχοι στον τοίχο της εκτέλεσης στη Καισαριανή.
Για να μας θυμίσουν ότι η ιστορία δε γράφεται ούτε από τους νικητές ούτε από τους πλαστογράφους, ούτε βέβαια από τους ισολογισμούς των τραπεζιτών ή των τοκογλύφων.
Η ιστορία γράφεται από την ανυπακοή, την αντίσταση, τον ηρωισμό και τη θυσία των απλών ανθρώπων.

Τα χρόνια της κρίσης, προφανώς δε συγκρίνονται με τα χρόνια του πολέμου ή της κατοχής.
Αλλά ήταν επίσης χρόνια δύσκολα για τους απλούς ανθρώπους.

Χάθηκαν δουλειές, περιουσίες, ζωές άλλαξαν απότομα.

Χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα.
Και άλλοι έφτασαν στο σημείο να μην έχουν πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα ή φαρμακευτική θεραπεία στα δημόσια νοσοκομεία.

Αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν την ιστορία.
Και αυτή την ιστορία συναντά η Ιθάκη.
Την αληθινή ιστορία των καθημερινών ανθρώπων.

Δεν υποτιμώ τους ισολογισμούς των τεχνοκρατών.
Και είμαι πανέτοιμος να μιλήσω με νούμερα.
Γιατί η Ιθάκη καταρρίπτει με επιχειρήματα όλους τους αριθμούς της προπαγάνδας.

Είμαι εδώ όμως κυρίως για να μιλήσω για τις αιτίες που μας οδήγησαν στη κρίση.

Τις αδιέξοδες πολιτικές και στρατηγικές επιλογές του χθες.

Με γνώμονα το σήμερα και το αύριο.
Γιατί η γνώση της ιστορικής αλήθειας για το χθές δεν είναι χρήσιμη για να αναπαράγουμε παλιές εντάσεις.

Αλλά για να διδαχτούμε για το τι πρέπει να αλλάξουμε και τι να αποφύγουμε για το μέλλον αυτού του τόπου.

Και αν η Ιθάκη τους ενοχλεί, προφανώς για αυτό τους ενοχλεί.

Για όσα κυοφορεί για το αύριο και όχι για όσα καταγράφει για το χθες.

Και αυτό το αύριο και πολύ περισσότερο το σήμερα, είναι βυθισμένο ξανά στην αγωνία και στην ανασφάλεια.

Αν υπάρχει μια λέξη που διαπερνά τη σκέψη και τη ψυχή των περισσότερων συμπολιτών μας ξανά στις μέρες μας, είναι αυτή η λέξη.

Ανασφάλεια, που σημαίνει να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο.

Στη δουλειά, στο χωράφι, στο τρένο.
Με τη θηλειά της τράπεζας, της εφορίας, της ακρίβειας, της ασυδοσίας του πλούτου, της προκλητικής αδικίας πολλές φορές να μας κόβει την αναπνοή.

Και -τι ειρωνεία- με τους αυτουργούς της καθημερινής μας αγωνίας, τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του, να μιλάνε συνεχώς για ασφάλεια.

Να εμφανίζουν τους εαυτούς τους ως εγγυητές της ασφάλειας.

Δεν πειράζει που το σούπερ μάρκετ είναι απλησίαστο

Δεν πειράζει που το δημόσιο χρήμα ρέει στις γνωστές τσέπες με μεθόδους ΟΠΕΚΕΠΕ.
Δεν πειράζει που οι αγρότες βλέπουν τη ζωή τους να καταστρέφεται.

Δεν πειράζει που η κυβέρνησή τους έγινε συνώνυμο της διαφθοράς.

Είμαστε ασφαλείς, γιατί αγοράζουν χρεώνοντας τη χώρα φρεγάτες και Ραφάλ.
Γιατί ενισχύουν την αστυνομία και την καταστολή.

Και τα Predator βέβαια.

Γιατί έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε θάλασσα θανάτου.

Και γιατί θα έχουν για άλλα έξι χρόνια στη θέση του, τον επόπτη της απληστίας των τραπεζών.

Μας πουλάνε την ασφάλεια μιας ψευδεπίγραφης σταθερότητας.

Μόνο που οι ίδιοι είναι αυτοί που με τις πολιτικές τους αποσταθεροποιούν τις ζωές μας.

Γιατί καμιά χώρα δεν μπορεί να είναι ασφαλής, όταν η κοινωνία διατρέχεται από τόσο μεγάλη ανασφάλεια.

Όταν κάθε πολίτης δεν αισθάνεται και δεν βλέπει ότι μπορεί να ζει, να εργάζεται, να μεγαλώνει και να μορφώνει τα παιδιά του, σε συνθήκες ασφάλειας και αξιοπρέπειας.

Κι από εδώ, από τη Λάρισα, επιτρέψτε μου να απαντήσω με τρεις λέξεις στη μυθολογία της ασφάλειας:

• Daniel.
• Τέμπη.
• Βιολάντα.

Τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος.
Τρία συγκλονιστικά δράματα στη Θεσσαλία.
Τρεις τραγωδίες στην καρδιά της χώρας.
Που έχουν ορφανέψει οικογένειες.
Και έχουν σημαδέψει τις συνειδήσεις όλων μας.
Και δεν είναι δυστυχώς η «μοίρα» που φταίει για όλα.

Ο μοιραίος καιρός, ο μοιραίος σταθμάρχης, ο μοιραίος εργοστασιάρχης.

Όλα αυτά επικαλούνται συνεχώς οι ένοχοι.
Τη «μοίρα»!

Ξέρουμε ότι η εποχή μας παράγει κινδύνους.
Κινδύνους όμως πως δεν είναι “μοίρα”.
Είναι αποτέλεσμα του τρόπου που οργανώνουμε την οικονομία, την εργασία, την ενέργεια, το κράτος, τις υποδομές.

Του τρόπου με τον οποίο η οργανωμένη κοινωνία, με τους θεσμούς, τις δημοκρατικές εκπροσωπήσεις της, τις υπεύθυνες εξουσίες, θωρακίζει τη ζωή και την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη.
Κάθε οικογένειας.

Ανεξάρτητα από το ύψος της φορολογικής τους δήλωσης.

Και απέναντι στους κίνδυνο έχουμε δύο επιλογές:

• Ή να οδηγηθούμε σε τραγωδίες.
• Ή να ορθώσουμε τείχος προστασίας.

Η Δεξιά παγκοσμίως και στη χώρα μας, επενδύει στον κίνδυνο.
Επενδύει στην ανασφάλεια.
Επενδύει στο φόβο.

Πρώτα και κύρια γιατί ο δικός της κόσμος, εκείνοι τους οποίους εκπροσωπεί, δεν νιώθουν ανασφάλεια.

Το πολύ-πολύ να νιώθουν το φόβο μήπως κάποια στιγμή, κάποια προοδευτική κυβέρνηση, βάλει τέλος στα προνόμιά τους.

Αυτό το φόβο καλώς τον έχουν και θα φροντίσουμε να τον επιβεβαιώσουμε.

Δεν ζουν πάντως με το φόβο της απόλυσης, τον κίνδυνο του εργατικού δυστυχήματος, την ανασφάλεια του μεροκάματου που δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη.

Και έχουν τη σιγουριά ότι μπορούν να εξασφαλίσουν -με τα χρήματά τους- το καλύτερο δυνατό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Να το πω πιο απλά;

• Και η ασφάλεια στο σύστημα αξιών τους είναι ένα είδος εμπορεύματος.
• Όποιος έχει χρήματα αγοράζει προστασία
• Όποιος δεν έχει, αφήνεται στη «μοίρα» του.

Δεύτερον, η Δεξιά, όπως και η ακροδεξιά, επενδύει πολιτικά στην ανασφάλεια των πολλών, γιατί ξέρει ένα πράγμα:
Μια κοινωνία φοβισμένη είναι μια κοινωνία ηττημένη.

Δείτε τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ένας πρόεδρος που τρομοκρατεί την κοινωνία.
Διαδίδει τερατολογίες και fake news. Αδιαφορεί για τους κανόνες και τους νόμους. Στέλνει την εθνοφυλακή στις πόλεις για να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο. Κατασκευάζει εσωτερικό εχθρό.
Και ο εχθρός έχει όνομα: δικαιώματα.

Το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση, το δικαίωμα να ορίζω όπως θέλω το σώμα μου, το δικαίωμα στη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων.

Τρίτον, η Δεξιά, όπως και η Ακροδεξιά, έχει πετύχει κάτι σημαντικό.

Η πολιτική της παράγει, αναπαράγει, και γενικεύει την κοινωνική ανασφάλεια.

Και τι κάνουν μετά;

Θυμούνται το νόμο και την τάξη.
Δολοφονούν την ασφάλεια με τις πολιτικές τους και ύστερα στέλνουν την αστυνομία να προστατέψει τα ορφανά.

Ακριβώς αυτό κάνει εδώ και χρόνια η ΝΔ του κυρίου Μητσοτάκη.

Οικειοποιείται την έννοια της ασφάλειας.
Εμφανίζεται ως η παράταξη που δήθεν νοιάζεται για την ασφάλεια των πολιτών.
Φτάνει όμως.

Ο Ντάνιελ, τα Τέμπη, η Βιολάντα, η καθημερινή αγωνία για το τι θα μας ξημερώσει, μας τραβούν από το μανίκι:

• Η ασφάλεια που κλίνουν σε όλες τις πτώσεις είναι ασφάλεια για τους λίγους.
• Και ανασφάλεια για τους πολλούς.
• Η ασφάλεια της κοινωνίας, του καθημερινού ανθρώπου, των παιδιών, των νέων, των ηλικιωμένων, είναι και πρέπει να είναι το δικό μας μέλημα.

Η δική μας προτεραιότητα, που εξυπηρετεί τις ανάγκες και τις αγωνίες των πολλών:

Εκείνων που πάνε για μεροκάματο και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν, των νέων που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί πάνω στο μηχανάκι του ντελίβερι, των αγροτών που συνθλίβονται από τον καιρό και τις πολιτικές καταστροφής, των μικρομεσαίων που συμπιέζονται ανάμεσα στη εφορία και την τράπεζα, των καθημερινών ανθρώπων που αισθάνονται και είναι μόνοι τους απέναντι σε ένα κράτος που αδιαφορεί για το περιεχόμενο, την ποιότητα, το μέλλον τους.

Για την ίδια τη ζωή τους.

Επανέρχομαι λοιπόν στις τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος στη Θεσσαλία.
Daniel. Τέμπη. Βιολάντα.

Αγρότες, νέοι άνθρωποι, εργάτριες.
Οι πολιτικές της αδιαφορίας ακόμα και για την ανθρώπινη ζωή, που οδηγούν σε τραγωδίες.
Δεν θα σας κουράσω με αυτά που ξέρετε καλύτερα από μένα για τον Ντάνιελ.
Θέλω να σκεφτείτε μόνο ένα πράγμα: τέσσερα χρόνια μετά που βρισκόμαστε;

Η χώρα μας στα χρόνια της Νέας Δημοκρατίας είχε μια μεγάλη ευκαιρία: το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα που είχε στόχο τη θωράκιση από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Σε ποιο σημείο της χώρας μπορούμε να δούμε κάτι χειροπιαστό, κάτι σημαντικό, κάτι που αλλάζει την εικόνα προς το καλύτερο;
Πουθενά.

Γιατί το Ταμείο Ανάκαμψης το έκαναν Ταμείο Παροχών και Κουπονιών.

Το αποτέλεσμα;

Αντιπλημμυρικά έργα στα χαρτιά, κάτοικοι από χωριά και κωμοπόλεις που έγιναν μετανάστες στην ίδια τους τη χώρα, αγροτικές εκτάσεις που συρρικνώνονται.

Τα τρία μεγάλα φράγματα που έχει ανάγκη η Θεσσαλία, το φράγμα της πύλης, του Νεοχωρίτη και του Μουζακίου θα μείωναν κατά 70% τον πλημμυρικό κίνδυνο.

Δεν εντάχθηκε και δεν προχώρησε κανένα.
Πόσο θα κόστιζαν ;

Μέχρι διακόσια εκκατομύρια ευρώ.
Πόσο κοστολογήθηκαν τα προγράμματα κατάρτισης στα οποία έκαναν πλιάτσικο γνωστοί γαλάζιοι υπουργοί και πράσινοι συνδικαλιστές;
500 εκατομμύρια σε τρία χρόνια.

Αντιλαμβάνεστε τα μεγέθη ;

• Και έζησαν αυτοί καλά, και εδώ στη Θεσσαλία κοιμάστε και ξυπνάτε μέσα στην ανασφάλεια.
• Για την επόμενη καταιγίδα.
• Για την υγεία και την άρδευση της περιοχής.
• Για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής.

Σε λίγες μέρες είναι η μαύρη επέτειος για τα Τέμπη.

Μαύρη επέτειος για τη χώρα. Αλλά και μαύρη επέτειος για τη δημοκρατία μας.

Είναι τέτοιο το βάρος αυτής της τραγωδίας που θέλω να είμαι εξαιρετικά προσεκτικός.

Δεν γίνεται να ξεχάσουμε τις στημένες φωτογραφίες του υπουργικού συμβουλίου, τη δαιμονοποίηση των συγγενών, τις πρακτικές της συγκάλυψης, τα ψέματα και τον κυνισμό της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες που ζήτησαν το στοιχειώδες και αυτονόητο για κάθε πολιτισμένη κοινωνία: Δικαιοσύνη.

Αλλά θέλω να σταθώ σε αυτό που σας είπα εξαρχής.

Στις πολιτικές της αδιαφορίας, της ανικανότητας, της κοινωνικής και πολιτικής ιδιοτέλειας, και εν τέλει της εξαφάνισης κάθε αισθήματος ασφάλειας.

Δείτε πού βρισκόμαστε σήμερα, τρία χρόνια μετά.
Κάπου ανάμεσα στη συγκάλυψη και στη διάλυση.
Συγκάλυψη που υπονομεύει το θεμέλιο της δημοκρατίας: την εμπιστοσύνη δηλαδή των πολιτών στην οργανωμένη πολιτεία.

Διάλυση του σιδηροδρομικού δικτύου: σκανδαλώδεις συμβάσεις, γραμμές που κλείνουν, τρένα άδεια και έρημα.

Ένα κράτος που δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια στις μεταφορές εμπορευμάτων και στις μετακινήσεις των πολιτών.

Και τέλος, η Βιολάντα υπήρξε η πιο πρόσφατη τραγωδία.

Που την παρουσίασαν -παλιά τους τέχνη- σαν «ατύχημα» για να μάθουμε σύντομα ότι ήταν προϊόν εγκληματικής αδιαφορίας.

25 εργαζόμενοι κατέθεσαν ότι από τον Οκτώβριο είχαν διαμαρτυρηθεί ότι υπήρχε μια ύποπτη οσμή.
Στο παράνομο υπόγειο με τις δεξαμενές προπανίου δεν υπήρχε ανιχνευτής.

Τα σχέδια πυρασφάλειας στηρίζονταν σε τοπογραφικά του 2011.

Κανένας έλεγχος, καμία πρόνοια, καμία προστασία.

Όλα εξάλλου τα είχε βρει σωστά όταν επισκέφτηκε το εργοστάσιο ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Αυτό μας είπε.

Και το αρμόδιο υπουργείο έσπευσε να ανακοινώσει ότι πάμε καλά στα εργατικά δυστυχήματα.

Στατιστικές άριστες, μείον πέντε ζωές.
Διαλυμένη Επιθεώρηση Εργασίας, 4 μόνο επιθεωρητές για 12.000 επιχειρήσεις στην Καρδίτσα και τα Τρίκαλα, αλλά οι αριθμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη ευημερούν.

Ευημερεί ακόμα και η δημιουργική λογιστική και τα παιγνίδια εξαπάτησης με αντικείμενο ανθρώπινες ζωές.

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Και αυτή η αλήθεια είναι φοβάμαι η προαναγγελία της επόμενης Βιολάντας.

Φίλες και φίλοι,

Τον Μάρτιο του 1933 όταν ο Ρούσβελτ έγινε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών η χώρα του βρισκόταν στη δίνη της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929.

Και τότε είπε μια φράση που όσα χρόνια και αν περάσουν περιέχει ένα ισχυρό μήνυμα: «το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε, είναι τον φόβο τον ίδιο -τον τρόμο που παραλύει τις αναγκαίες προσπάθειες για να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε πρόοδο»

Σήμερα, στην Ελλάδα του 2026, βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο.
Πρέπει να νικήσουμε το φόβο.
Να νικήσουμε την ανασφάλεια.
Να σταθούμε όρθιοι και να απαιτήσουμε μια καλύτερη ζωή.

Μια ζωή με ασφάλεια που απελευθερώνει τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση, την ορμητική αναγέννηση της κοινωνίας μας.

Τη ζωή που δικαιούμαστε.

Και αυτό είναι πολιτική επιλογή.

Η δική μας και η δική μου αδιαπραγμάτευτη πολιτική επιλογή.

Που σημαίνει ότι απέναντι στην κλιματική αλλαγή το κράτος επενδύει στην ανθεκτικότητα της κοινωνίας.

Απέναντι στην κατάρρευση των δημόσιων υποδομών το κράτος επενδύει στην ανανέωση και επέκτασή τους.

Απέναντι στην εργασιακή ζούγκλα το κράτος παρεμβαίνει για την επιβολή κανόνων που έχουν στο επίκεντρό τους τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν από τη δουλειά τους.

Σημαίνει επίσης ότι το κράτος έχει ξεκάθαρους στόχους και προτεραιότητες:

• Δίκαιη κλιματική μετάβαση, κράτος πρόνοιας, κοινωνική δικαιοσύνη.
• Όχι στα χαρτιά.
• Με εφαρμοσμένες πολιτικές.

Δεν θα μείνουν βέβαια όλοι ευχαριστημένοι.
Κάποιοι ισχυροί θα χάσουν τα προνόμιά τους.
Κάποιοι ισχυροί πρέπει να μάθουν ότι η ζωή δεν είναι μόνο απευθείας αναθέσεις και πλιάτσικο στα δημόσια ταμεία.

Κάποιοι ισχυροί πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι ο πλούτος μοιράζεται και δεν συσσωρεύεται στις τσέπες τους.

Αλλά ξέρουμε ποιοι θα πάρουν μια βαθιά ανάσα.
Οι άνθρωποι που σήμερα νιώθουν απροστάτευτοι, εκτεθειμένοι στον κίνδυνο, ανασφαλείς.
Που τρέμουν την εφορία, την τράπεζα, το λογαριασμό του ρεύματος, το βενζινάδικο, το αύριο.

Και επειδή τις τελευταίες μέρες ο ισόβιος επόπτης του τραπεζικού συστήματος μας κάνει μαθήματα ιστορίας και ηθικής, ας θυμηθούμε τους δανειολήπτες που γονατίζουν με τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών.
Τους μικρούς καταθέτες που χρεώνονται για κάθε ανάληψη.
Τη διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και δανεισμού, που ανοίγουν το πεδίο για την ασύδοτη κερδοσκοπία των τραπεζών.
Τα κέρδη των μετόχων για τραπεζικά ιδρύματα που το Δημόσιο, ο λαός μας, έχει κρατήσει στη ζωή με μεταγγίσεις δισεκατομμυρίων.
Μεταγγίσεις αίματος, θα τις χαρακτήριζα.

Επιτρέψτε μου λοιπόν εδώ να επιμείνω σε κάτι που έχω ξαναπεί: ένας νέος πατριωτισμός, που θα επιβάλλει ο καθένας να καταβάλει στο δημόσιο ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα βάλει τέρμα στις πρακτικές της ασυδοσίας του πλούτου, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίος.

Ένας οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός, που θεμέλιό του είναι ότι η Ελλάδα δεν θέλει και δεν μπορεί να ζει από τύχη, είναι σήμερα όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την κοινωνία και την πατρίδα μας.

Σήμερα, μέσα από τις διαδοχικές εμπειρίες των πολλαπλών κρίσεων.

Τη μεγάλη οικονομική κρίση, τις πολιτικές των Μνημονίων, την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, τη γεωπολιτική αστάθεια.

Το αίτημα για ασφάλεια, σταθερότητα και δικαιοσύνη δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι το σημείο από όπου πρέπει να ξεκινήσουμε.
Και εδώ θέλω να είμαι πολύ συγκεκριμένος.
Το κοινωνικό κράτος είναι όρος και προϋπόθεση για την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια, τη ζωή των πολλών.

Αλλά δεν μπορεί να είναι απλώς ένα δίχτυ που σε πιάνει όταν πέφτεις.

Οφείλει στις νέες συνθήκες να υπηρετεί της ανάγκες με νέους τρόπους και νέες λειτουργίες.
Το κοινωνικό Κράτος πρέπει να είναι ένα Συνεργατικό Κράτος.

Ή πιο σωστά, μια Συνεργατική Πολιτεία, που θα συνδυάζει αρμονικά τις αρμοδιότητες του κράτους με τα δικαιώματα και την παρέμβαση της κοινωνίας των πολιτών.

Που δεν θα βλέπει τον πολίτη ως πελάτη.
Αλλά ως συμμέτοχο, σύμμαχο και παραγωγό πολιτικής.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση.

Αυτό είναι αναγκαία προϋπόθεση, αλλά από μόνο του δεν αρκεί.

Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει μόνο αν η κοινωνία της αλλάξει και πάρει την υπόθεση στα χέρια της.
Ώστε να έχουμε ενεργειακές κοινότητες που θα μας απελευθερώσουν από τα καρτέλ της αισχροκέρδειας στην τιμή του ρεύματος.
Αγροτικούς συνεταιρισμούς που θα χτίζουν την επισιτιστική επάρκεια και θα διαλύουν την αλυσίδα της κερδοσκοπίας.

Ισχυρά και ανεξάρτητα συνδικάτα που σε κάθε χώρο δουλειάς θα μπορούν να σταματούν τις μηχανές όταν κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή.
Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα συμβάλλουν στο μεγάλο σχέδιο της ανθεκτικότητας της κοινωνίας μας.

Τοπική Αυτοδιοίκηση με πραγματικές αρμοδιότητες που θα οργανώνει τις πόλεις και τις περιφέρειες με τους όρους του σήμερα, αλλά και του αύριο.

Για να έχουμε, τελικά, μια Ελλάδα που στέκεται στα πόδια της, μια κοινωνία ασφάλειας, μια νέα γενιά που θα ξέρει ότι έχει δικαιώματα και κυρίως ότι μπορεί να έχει μέλλον εδώ.

Στη χώρα της και στον τόπο της.

Φίλες και φίλοι,

Φέτος στις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις είδαμε κάτι καινούριο.

Στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στις μεγάλες συνελεύσεις, στα μπλόκα είδαμε νέα πρόσωπα: νέους αγρότες και νέους παραγωγούς.

Ανθρώπους που επέλεξαν να επενδύσουν τις γνώσεις τους, τη δημιουργικότητά τους, το μόχθο τους στη γη και στη φύση.

Είναι μια απόφαση που δείχνει ότι η χώρα αυτή μπορεί να μην είναι απλώς το επενδυτικό Ελντοράντο του real-estate, του τουρισμού και των φαραωνικών έργων.

Είναι μια απόφαση που δείχνει ότι εκτός από τους «φραπέδες» και τα σκοτεινά κυκλώματα του ΟΠΕΚΕΠΕ υπάρχει μια Ελλάδα της παραγωγής, της προσπάθειας, της τιμιότητας.

Οι νέοι αγρότες και παραγωγοί μας θυμίζουν αυτό που συχνά ξεχνάμε: ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει σύγχρονο πρωτογενή τομέα, μπορεί να έχει ζωντανά χωριά και κωμοπόλεις, μπορεί να εξασφαλίσει ποιοτικά και προσιτά τρόφιμα για όλους και όλες μας.

Με μια μικρή προϋπόθεση.

Ένα κράτος, μια πολιτεία, μια κοινωνία που ακούει τους παραγωγούς, ακούει τους αγρότες της.

Και σήμερα θέλω να καταθέσω οκτώ προτάσεις, οκτώ τομές που στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στα πιο προωθημένα αιτήματα του αγροτικού κόσμου.

Τομή 1η: Αποκέντρωση της Αγροτικής Πολιτικής

Δεν μπορεί η αγροτική πολιτική να σχεδιάζεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο παραγωγής. Δεν μπορεί η αγροτική Ελλάδα να είναι διοικητικό παράρτημα της Αθήνας.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πρέπει να μεταφερθεί στη Θεσσαλία. Στην καρδιά της παραγωγής.

Μαζί με το Υπουργείο να αποκεντρωθούν βασικοί οργανισμοί: Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υπηρεσίες που σήμερα λειτουργούν μακριά από τον παραγωγό.

Ταυτόχρονα να θεσμοθετηθεί Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής. Με δεσμευτικό οδικό χάρτη, ετήσια λογοδοσία, συμμετοχή των ίδιων των παραγωγών.

Η αγροτική πολιτική δεν μπορεί να αποφασίζεται για τους αγρότες, χωρίς τους αγρότες.

Τομή 2η: Ελάχιστο Αγροτικό εισόδημα

Προτείνουμε Εθνικό Μηχανισμό Διασφάλισης Ελάχιστου Αγροτικού Εισοδήματος: Τιμή αναφοράς με βάση το κόστος παραγωγής. Κρατική εγγύηση όταν η αγορά καταρρέει.
Συλλογική διαπραγμάτευση μέσα από συνεταιρισμούς.

Τιμές ενεργοποίησης, βασισμένες στο πραγματικό κόστος παραγωγής κάθε περιφέρειας. Με τριμερή συμβόλαια παραγωγού–συνεταιρισμού–αγοραστή.

Ο αγρότης πρέπει να ξέρει ότι δεν θα καταστραφεί επειδή μια χρονιά οι τιμές κατέρρευσαν.

Τομή 3: Η γη σε όσους την καλλιεργούν

Σήμερα χιλιάδες στρέμματα μένουν ακαλλιέργητα, ενώ νέοι άνθρωποι θέλουν να γίνουν αγρότες και δεν βρίσκουν γη.

Αυτό πρέπει να τελειώσει.

Με τη θεσμοθέτηση Εθνικής Τράπεζας Γης. Με ψηφιακή καταγραφή όλης της ανενεργής γης, σε διασύνδεση με το Κτηματολόγιο.
Με μακροχρόνιες μισθώσεις με σταθερούς όρους, με προτεραιότητα στους νέους αγρότες και τους συνεταιρισμούς.

Το Σύνταγμά μας προβλέπει «την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων με σκοπό την πιο παραγωγική εκμετάλλευσή τους». Αυτό που λείπει και πρέπει να γίνει είναι ο εφαρμοστικός νόμος.

Τομή 4η: Ριζική αναδιάρθρωση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ & η Γνώση να φτάνει στο Χωράφι

Γνωρίζετε τη σημασία και τις δυνατότητες του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ. Γνωρίζετε επίσης ότι η χώρα συνεχίζει: Να εισάγει γενετικό υλικό. Να εξαρτάται από ξένες φυλές. Να κινδυνεύει από εισαγόμενες ασθένειες.

Η φέτα, για παράδειγμα, να είναι ΠΟΠ και τα γονίδιά της να είναι εισαγόμενα.
Χρειαζόμαστε ένα Εθνικό πρόγραμμα αναγέννησης αυτόχθονων φυλών.
Με Τράπεζα ζωικού γενετικού υλικού.
Με ανασυγκρότηση των κέντρων γενετικής βελτίωσης. Αναβάθμιση της Τράπεζας Σπόρων. Και αυστηρούς ελέγχους στις ελληνοποιήσεις.
Επίσης πιστοποιημένους γεωργικούς συμβούλους, Περιφερειακά Δίκτυα Κατάρτισης, ψηφιακή πλατφόρμα γνώσης με ανοιχτά δεδομένα και εργαλεία πρόγνωσης. Δικαιώματα και κατάρτιση για όλους τους εργαζόμενους στον αγροτικό τομέα.

Τομή 5η: Χρηματοδότηση που να φτάνει στον μικρό παραγωγό

Οι τράπεζες βλέπουν τους αγρότες ως ρίσκο. Μια Συνεργατική Πολιτεία πρέπει να τους δει ως επένδυση.
Με τη δημιουργία ειδικών αγροτικών χρηματοδοτικών προϊόντων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Συλλογική χρηματοδότηση μέσω συνεταιρισμών.
Και με κίνητρα για επενδύσεις σε μεταποίηση, ψηφιακά εργαλεία και ενεργειακή αυτονομία.

Τομή 6η: Ενεργειακές κοινότητες για μείωση κόστους παραγωγής

Το κόστος ενέργειας στραγγαλίζει την παραγωγή. Οι Αγροτικές Ενεργειακές Κοινότητες μπορούν να μειώσουν δραστικά το κόστος ρεύματος. Για τις γεωτρήσεις. Για τα ψυγεία. Για τα αντλιοστάσια.
Επιβάλλεται η προτεραιότητα στον ηλεκτρικό χώρο για τους παραγωγούς. Για να πέσει το κόστος άντλησης, το κόστος άρδευσης, το κόστος παραγωγής. Και να μειωθούν οι απώλειες αρδευτικού νερού.

Τομή 7η: Διαφάνεια στην αγορά και προστασία της Ελληνικής παραγωγής

Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιο εισόδημα χωρίς δίκαιη και διαφανή αγορά.
Προτείνουμε εθνική ψηφιακή πλατφόρμα ιχνηλασιμότητας. Ενισχυμένους ελέγχους με σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία και αυστηρές κυρώσεις για όσους παρανομούν.
Ο στόχος είναι διπλός: να μπει τέλος στις ελληνοποιήσεις και να μειωθεί δραστικά η ψαλίδα ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

Τομή 8η: Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ και Εθνικά Σχέδια για άρδευση και αυτάρκεια ζωοτροφών.

Αυτή η τομή αγγίζει τα πάντα. Το νερό που χρειάζεται για την παραγωγή, τις αποζημιώσεις που αργούν μήνες, την κτηνοτροφία που εξαρτάται από εισαγόμενες ζωοτροφές, τους δασικούς χάρτες που κρατούν χιλιάδες παραγωγούς σε ομηρία, και την αδήλωτη εργασία που υπονομεύει τον θεμιτό ανταγωνισμό.
Προτείνουμε Εθνικό σχέδιο αρδευτικών υποδομών.
Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ με κλιματικούς δείκτες για ταχύτερες αποζημιώσεις σε λιγότερο από 60 ημέρες.
Εθνικό σχέδιο αυτάρκειας ζωοτροφών.
Ολοκλήρωση δασικών χαρτών στο 100% της επικράτειας. Και βαθμιαία αλλά αποφασιστική μείωση της αδήλωτης εργασίας.

Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι

Η αγροτική πολιτική του αύριο πρέπει να σχεδιαστεί σήμερα — με τη συμμετοχή αυτών που ζουν και εργάζονται στην ύπαιθρο. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μόνο πόροι.

Είναι όραμα, σχέδιο και πολιτική βούληση.
Είναι μια προοδευτική κυβέρνηση, που θα έχει στόχο την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αναζωογόνηση της υπαίθρου.
Με μια νέα κοινωνική συμφωνία μεταξύ κράτους, παραγωγών και καταναλωτών.

Η Θεσσαλία ο τόπος σας, έχει πληγωθεί.
Αλλά δεν τσακίστηκε.
Είναι μια ζωντανή περιφέρεια με εξαιρετικά πανεπιστήμια, καινοτόμες και εξωστρεφείς επιχειρήσεις, δραστήριες οικολογικές πρωτοβουλίες, δραστήριους νέους αγρότες που επιθυμούν να χαράξουν νέους δρόμους, επιμελητήρια και θεσμούς που έχουν όρεξη και σχέδια, συσσωρευμένες δυνατότητες που ασφυκτιούν.
Πιστεύω ότι η Θεσσαλία μπορεί να γίνει το εργαστήριο της Ελλάδας του αύριο.
Το παραγωγικό, οικολογικό και κοινωνικό παράδειγμα μιας χώρας που παράγει, καινοτομεί, διασυνδέεται και διασυνδέει, με τον τόνο να δίνουν οι νέοι άνθρωποι.

Όχι όμως με αυτήν την κυβέρνηση.
Όχι με αυτήν την πολιτική.
Όχι με αυτό το κράτος.
Η Θεσσαλία ανάμεσα στο 2019 και στο 2026 δεν πήγε μπροστά. Δεν έμεινε καν στο ίδιο σημείο.
Πήγε πίσω.
Και ξέρω ότι αυτό που σας απασχολεί, αυτό που σας έφερε εδώ, είναι το αίτημα να προχωρήσουμε επιτέλους.
Να πάμε μπροστά.

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος.
Για αυτό ήρθα σήμερα εδώ.
Για να ακούσω τη δική σας φωνή, να συναντήσω ανθρώπους που με το παράδειγμά τους δείχνουν αυτό το μπροστά.

Να οραματιστούμε και να σχεδιάσουμε τη χώρα που μας αξίζει και μπορούμε να φτιάξουμε.

Ξέρω το αίτημά σας.
Ξέρω τι περιμένετε από μένα.
Έχω πλήρη επίγνωση- πιστέψτε με.
Και της ευθύνης και του βάρους της ευθύνης.

Και σας λέω ένα πράγμα: είναι η ώρα του μαζί.
Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη.

Ένα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο, που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν.

Με αξιόμαχο πλήρωμα, νέους αλλά και έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς.
Με γνώρισμα την αγάπη στο λαό, στο ταξίδι, στον προορισμό.
Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη.

Γιατί αυτό που κρίνεται είναι κάτι πολύ μεγάλο.
Η ζωή μας.
Η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε με ασφάλεια.
Όλες και όλοι μαζί.

Σας ευχαριστώ!» 

Η ΑΥΓΗ

Εθνική απώλεια ο θάνατος της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ - Φτωχότερη η πνευματική ζωή της χώρας

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ 1926-2026: Η γυναίκα που έκανε την Ιστορία περιουσία όλων μας..

    Ο Ελληνισμός αποχαιρετά με σεβασμό και υποκλίνεται στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, μια σπουδαία προσωπικότητα που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης και διέγραψε μια κορυφαία ακαδημαϊκή διαδρομή.

Η είδηση του θανάτου της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ στα 99 της χρόνια σηματοδοτεί το τέλος μιας πορείας που για πολλούς έμοιαζε σχεδόν ανεξάντλητη.

Πένθος στον πνευματικό κόσμο της χώρας προκαλεί η είδηση του θανάτου της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών. Η διακεκριμένη ιστορικός και πανεπιστημιακός άφησε ισχυρό αποτύπωμα τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και, λίγα χρόνια αργότερα, το 1976, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του ιδρύματος, αλλά και η πρώτη παγκοσμίως που ανέλαβε αντίστοιχη θέση σε πανεπιστήμιο διεθνούς κύρους.

ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ - ΑΡΒΕΛΕΡ / -"ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ"

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ: Λίγα λόγια για την ζωή της

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926. Πατέρας της ήταν ο Νικόλαος Γλύκατζης, έμπορος, και μητέρα της η Καλλιρρόη, το γένος Ψαλτίδη. Παντρεύτηκε τον Jacques Ahrweiler (†) και απέκτησαν μια κόρη.

Τελείωσε το Δ΄ Γυμνάσιο στην Αθήνα και σπούδασε στη συνέχεια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας). Συνέχισε τις σπουδές της στην Écoledes Hautes Études στη Γαλλία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιστορίας (1960) και Docteures Lettres το έτος 1966. Ερευνήτρια του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (1955 κ.εξ.) και διευθύντρια ερευνών από το 1964, εξελέγη καθηγήτρια της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1967).

Διετέλεσε διευθύντρια του Τμήματος Ιστορίας και Πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1969-70), επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Harvard (1973-1974), Αντιπρόεδρος (1970-1973) και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I (1976-1981, επίτιμη πρόεδρος από το 1981), Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων (1982-1989), Αντιπρόεδρος (1976-1989) και εν συνεχεία Πρόεδρος του Ιδρύματος Georges Pompidou (1989-1991), Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης (Γαλλία), Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, εμπειρογνώμων για κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών (1975 κ.εξ.), Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Ενώσεως Ιστορικών Επιστημών (1980-1990), Πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), Πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1999-2012), Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1993 -2022) και του Διεθνούς Ιδρύματος Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.

Διετέλεσε επίσης αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας και επίτιμη διδάκτωρ πλειάδας πανεπιστημίων (Λονδίνου, Harvard, Βελιγραδίου, Νέας Υόρκης, NewBrunswick, Λίμας, Χάιφας, Παντείου Πανεπιστημίου, Ελληνικού Kαποδιστριακού Πανεπιστημίου Aθηνών, Αμερικανικού Πανεπιστημίου του Παρισιού, Fribourg, Θεσσαλονίκης και Κρήτης).

Στο φως η παρέμβαση των ΗΠΑ για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου

Οι μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στην έδρα του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, και στη Γενεύη.

    Το αμερικανικό σχέδιο φέρεται ότι έχει αναπτύξει σε συνομιλητές του στην Ουάσινγκτον ο σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για ειδικές αποστολές Ρίτσαρντ Γκρενέλ, χωρίς, ωστόσο, να έχει υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς την υλοποίησή του.

Μανώλης Κοττάκης

Δώρο στην Αγκυρα η συνεκμετάλλευση για την υποκατάσταση του Ιράν στην περιοχή. Οι μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στην έδρα του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, και στη Γενεύη

Στις 17 Ιουνίου του 2025 γράφαμε από αυτήν εδώ τη θέση: «Εν εξελίξει είναι, όπως αποκαλύπτεται από δημοσιεύματα, αμερικανική πρωτοβουλία που αποσκοπεί εις το να έλθουν (ή να συρθούν) στο τραπέζι του διαλόγου η Ελλάς και η Τουρκία. Το αμερικανικό σχέδιο φέρεται ότι έχει αναπτύξει σε συνομιλητές του στην Ουάσινγκτον ο σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για ειδικές αποστολές Ρίτσαρντ Γκρενέλ, χωρίς, ωστόσο, να έχει υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς την υλοποίησή του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γκρενέλ φέρεται ότι έχει ήδη συζητήσει το θέμα τόσο με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αγκυρα (που είναι αρκετά δραστήριος και στη Συρία) Τομ Μπάρακ όσο και με την αναμενόμενη στην Αθήνα πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, καθώς και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Οι δύο πρέσβεις αναφέρεται ότι έχουν, επί της αρχής, αντιμετωπίσει θετικά την πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι η τρέχουσα συγκυρία της σχετικής αποκλιμακώσεως στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας επιτρέπει τη διερεύνηση του ενδεχόμενου ενός πιο δομημένου διαλόγου μεταξύ Αθηνών και Αγκυρας. Αν και το ακριβές περιεχόμενο των ενδεχόμενων συνομιλιών δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, οι πρώτες σκέψεις φαίνεται πως περιλαμβάνουν την έναρξη μιας διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στη λύση της διεθνούς διαιτησίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από τη διαδικασία του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης με όλα τα ενδεχόμενα “λύσεως” ανοικτά, χωρίς καν τη θεωρητική δέσμευση της ευθυγραμμίσεως με τα θέσμια του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, τα οποία η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι πρέπει να διέπουν οποιαδήποτε διευθέτηση της οριοθετήσεως των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο.

Η προώθησις της λύσεως της διεθνούς διαιτησίας, στην παρούσα χρονική συγκυρία και ιδιαιτέρως μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί μέρος των “ιδεών” που αναπτύσσονται στην αμερικανική πρωτεύουσα για μία συνολική διευθέτηση στη Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο, υποκαθιστώντας και το Ιράν, καθώς, άλλωστε, ήδη έχει επεκτείνει την επιρροή της στην τελευταία σύμμαχο της Τεχεράνης, Συρία».

Τα γεγονότα

Από τότε που διατυπώσαμε αυτές τις σκέψεις μέχρι σήμερα μεσολάβησαν τα εξής γεγονότα:

Πρώτον, η δήλωση του πρέσβη Μπάρακ στην Τουρκία για τη συνεργασία Ελλάδος και Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα και για τη μετατροπή του Αιγαίου σε κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου από την Κασπία Θάλασσα προς τη Μεσόγειο.

Δεύτερον, η αποκάλυψη της εφημερίδας μας πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν για μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στο ΝΑΤΟ με αντικείμενο το Αιγαίο, τα Στενά και τον εναέριο χώρο. Αποκάλυψη που προστέθηκε σε παλαιότερα ρεπορτάζ μας, του Οκτωβρίου του 2025, για τις μυστικές συναντήσεις της Γενεύης, όπου συμφωνήθηκε ο αόρατος μηχανισμός επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών προκειμένου να επιλύονται θέματα μέχρι να παραπεμφθούν και να επιλυθούν οι διαφορές από διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Πρόκειται γι’ αυτό που ονομάσαμε «νομοθέτηση της συγκυριαρχίας» και επ’ αόριστον πάγωμα της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο. Ανευ αδείας της Αγκυρας, ουδέν. Σημειωτέον, κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος. που επικοινώνησε μαζί μας πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, δεν διέψευσε τις μυστικές συνομιλίες στο ΝΑΤΟ!

Τρίτον, η μυστική επίσκεψη που πραγματοποίησε ο κ. Γκρενέλ στην Αθήνα πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αγκυρα και η συνάντησή του με κυβερνητικούς αξιωματούχους υπό καθεστώς απόλυτης μυστικότητας, πιθανώς ακόμα και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Την αποκαλύπτει στο χθεσινό της φύλλο η εφημερίδα το «Βήμα», άνευ ιδιαιτέρων διευκρινίσεων για το περιεχόμενό της. Περιττό να επισημανθεί πως όσα λένε οι δύο κυβερνήσεις, ότι δεν υπάρχει αμερικανική μεσολάβηση στο παρασκήνιο, είναι όλα ψέματα. Προφανώς και υπάρχει. Μόνο αυτή υπάρχει.

Τέταρτον, οι δηλώσεις που πραγματοποίησαν έπειτα από τη συνάντησή τους ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος Ερντογάν. Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για παραπομπή των διαφορών σε ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, χωρίς να κατονομάζει τη Χάγη, ενώ ο πρόεδρος Ερντογάν μίλησε για πρόοδο στα θέματα του Αιγαίου και της Μεσογείου και στα αλληλένδετα θέματα το έτος 2027. Γι’ αυτό, άλλωστε, η εφημερίδα μας, ερμηνεύοντας πιστά τις δηλώσεις των δύο ηγετών, μίλησε για διεθνή διαιτησία για το Αιγαίο και τα αλληλένδετα θέματα από την πρώτη στιγμή, μολονότι αυτό αμφισβητήθηκε. Τώρα δεν αμφισβητείται.

Πέμπτον, στην κοινή διακήρυξη των δύο χωρών για το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας υπάρχει σαφής αναφορά στην συνεργασία των δύο χωρών σε θέματα ενεργειακής πολιτικής και ιδιαιτέρως ηλεκτρικών διασυνδέσεων. Πίσω από τη λέξη «συνεργασία» μπορεί να κρύβεται η λέξη «συνεκμετάλλευση». Εκτον, όχι τυχαία ο πρωθυπουργός έκλεισε τη δήλωσή του στην Αγκυρα με παραπομπή στις παρακαταθήκες του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κεμάλ Ατατούρκ. Φαίνεται ότι ο κ. Μητσοτάκης, ως απόγονος του Ελευθερίου Βενιζέλου, ονειρεύεται τον εαυτό του ως Λευτεράκη. Ετσι θα ήθελε να τον γράψει η… Ιστορία. Και ως «χρύσωμα του χαπιού» για τη γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας στη θέση του Ιράν η Ελλάς θα έχει, όπως επίσης αποκαλύψαμε εγκαίρως, θέση με στρατεύματα στη Γάζα resort.

Κατόπιν όλων αυτών, όλα αρχίζουν να βγάζουν νόημα. Μητσοτάκης και Ερντογάν επικαλούμενοι τη Διακήρυξη των Αθηνών, συμφώνησαν στην Αγκυρα να παγώσει η Ελλάδα επ’ αόριστον την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, με εξαίρεση τις εξορύξεις τις οποίες ενδιαφέρονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρις ότου ανακοινωθεί δημόσια η παραπομπή των θεμάτων στην επίλυση της διεθνούς διαιτησίας, που προωθεί ο κ. Γκρενέλ.

Δημοψήφισμα

Ολο αυτό το διάστημα μέχρι τις αρχές του 2027 τα δύο κράτη θα συνεχίσουν να διαπραγματεύονται μυστικά μακριά από το φως της δημοσιότητας το περίγραμμα της λύσης το οποίο θα θελήσουν να περιβάλλουν υπό τον τύπο αντικειμενικής δικαστικής απόφασης με το σχήμα της διαιτησίας. Διόλου απίθανο, τέλος, όπως έχουμε γράψει, ότι το ζήτημα της τυχόν συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών, για την οποία πιέζουν οι φίλοι μας, οι Αμερικανοί, να τεθεί υπό τύπον δημοψηφίσματος στις προσεχείς εκλογές, με διακύβευμα την ευημερία από τους υδρογονάνθρακες, όπως δήλωσε και ο πρέσβης Μπάρακ.

Η δομημένη αυτή διαδικασία κρύβει τεράστιους κινδύνους για το τι θα μοιραστεί και πώς, καθώς το Διεθνές Δίκαιο που θα εφαρμοστεί μπορεί να μην είναι αμιγώς το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά η σύμβαση που υπέγραψε η Τουρκία για τις περιοχές εκτός δικαιοδοσίας που καλύπτεται από το Δίκαιο της Θάλασσας. Και αυτό για το τι και πώς θα μοιραστεί δεν είναι η προσωπική μας άποψη.

Κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν εκφράσει εγγράφως τη διαφωνία τους προς τις αρμόδιες ηγεσίες για την εξέλιξη αυτή. Μία τελευταία σκέψη προς Μαξίμου: Μη νομίζετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε τους πολίτες επ’ άπειρον πως τάχα δεν συζητήσατε για το μισό Αιγαίο στην Αγκυρα. Το συζητήσατε. Η θέση μας ότι η Διακήρυξη των Αθηνών αποτελεί Σύμφωνο Εγκατάλειψης Εθνικών Θέσεων, όπως αυτή καταγράφηκε σε σημείωμά μας στις 13 Δεκεμβρίου του 2023, αρχίζει σιγά σιγά να δικαιώνεται. Στην πράξη. Από τα γεγονότα.

Αναδημοσίευση από dimokratia.gr 

Η Κίνα θα εφαρμόσει μηδενικούς δασμούς στις εισαγωγές από 53 αφρικανικές χώρες την 1η Μαΐου

Το Πεκίνο θα επεκτείνει περαιτέρω την πρόσβαση στην αγορά για τις αφρικανικές εξαγωγές, αναφέρει ανακοίνωση

    Από την 1η Μαΐου 2026, η Κίνα θα εφαρμόσει μηδενικούς δασμούς σε αγαθά από 53 αφρικανικές χώρες που διατηρεί διπλωματικές σχέσεις, με στόχο την εμβάθυνση του εμπορίου, την ενίσχυση των εξαγωγών γεωργικών/βιομηχανικών προϊόντων και τη διαφοροποίηση του εμπορίου με την Αφρική.

Η Κίνα ανακοίνωσε ότι θα εφαρμόσει μηδενικούς δασμούς για τις εισαγωγές από 53 αφρικανικές χώρες με τις οποίες διατηρεί διπλωματικές σχέσεις, από την 1η Μαΐου 2026.

Σύμφωνα με το Reuters , η ανακοίνωση μεταδόθηκε από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης το Σάββατο.

Η Κίνα αναμένεται επίσης να πιέσει για τη διαπραγμάτευση και την υπογραφή κοινών συμφωνιών οικονομικής εταιρικής σχέσης με αφρικανικές χώρες.

Επιπλέον, η χώρα σχεδιάζει να αναβαθμίσει μηχανισμούς όπως το «πράσινο κανάλι» της για να επεκτείνει περαιτέρω την πρόσβαση των αφρικανικών εξαγωγών στην κινεζική αγορά.

Στις 13 Ιουνίου 2025, η Κίνα ανακοίνωσε σχέδια για την έναρξη πλήρους εφαρμογής ενός συστήματος μηδενικών δασμών για 53 αφρικανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νιγηρίας, στο πλαίσιο της διακήρυξης της Τσανγκσά — μια κίνηση που αποσκοπεί στην εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας στο πλαίσιο του φόρουμ για τη συνεργασία Κίνας-Αφρικής (FOCAC).

Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δήλωσε ότι η χώρα θα συνεργαστεί με την Αφρική για να υποστηρίξει την ατζέντα 2063 της Αφρικανικής Ένωσης, με επίκεντρο τον εκσυγχρονισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

«Η Κίνα είναι έτοιμη, μέσω διαπραγματεύσεων και υπογραφής της συμφωνίας Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης Κίνας-Αφρικής για Κοινή Ανάπτυξη, να επεκτείνει τη μηδενική δασμολογική μεταχείριση για τις δασμολογικές κλάσεις 100% σε όλες τις 53 αφρικανικές χώρες που έχουν διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα ή σε όλες τις αφρικανικές χώρες εκτός από το Εσουατίνι, για να καλωσορίσει ποιοτικά προϊόντα από την Αφρική στην κινεζική αγορά», δήλωσε το υπουργείο.

Το υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι για τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες (LDCs) στην Αφρική, η Κίνα θα εισαγάγει πρόσθετα μέτρα πέρα ​​από τη μηδενική δασμολογική μεταχείριση για τις δασμολογικές κλάσεις 100% που ανακοινώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της FOCAC στο Πεκίνο το 2024.

Τα μέτρα αναμένεται να καλύψουν την πρόσβαση στην αγορά, τις διαδικασίες επιθεώρησης και καραντίνας, καθώς και τον εκτελωνισμό, με στόχο την τόνωση του εμπορίου αγαθών, την ενίσχυση των δεξιοτήτων και της τεχνικής κατάρτισης, καθώς και την επέκταση της προώθησης ποιοτικών αφρικανικών προϊόντων.

Το κινεζικό υπουργείο δήλωσε ότι η χώρα είναι έτοιμη να εμβαθύνει την εφαρμογή των 10 δράσεων εταιρικής σχέσης για τον εκσυγχρονισμό, δίνοντας προτεραιότητα στη συνεργασία στην πράσινη βιομηχανία, το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις ηλεκτρονικές πληρωμές, την επιστήμη και την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη.

Το υπουργείο δήλωσε ότι η Κίνα θα ενισχύσει περαιτέρω τη συνεργασία στην ασφάλεια, τα οικονομικά και το κράτος δικαίου για την προώθηση υψηλής ποιότητας ανάπτυξης στις σχέσεις Κίνας-Αφρικής.

Προοδευτικός Χώρος / Διάλογος με καθαρές θέσεις για αναζήτηση συγκλίσεων

Διεργασίες για την κεντροαριστερά στην ημερίδα της Μυτιλήνης - Διάλογος σε πολύ καλό κλίμα μεταξύ Φάμελλου - Χαρίτση - Κόκκαλη - Δούκα.

    «Πρέπει να καταλήξουμε στην κοινή διατύπωση της απόφασης μας για ισχυρό προοδευτικό πόλο πριν από τις επόμενες βουλευτικές εκλογές» αυτή είναι η στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είπε ο Σωκράτης Φάμελλος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του.

Σε νέες ράγες μπαίνει η συζήτηση στον προοδευτικό χώρο - Τι είπαν για τις συνεργασίες Φάμελλος, Χαρίτσης, Κόκκαλης και Δούκας

Ο προοδευτικός διάλογος σταδιακά αρχίζει να αποκτά πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μετά και τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών στην εκδήλωση των Ινστιτούτων για τη Νησιωτικότητα στη Λέσβο. Άλλωστε ήταν η πρώτη φορά μετά από πολύ μεγάλο διάστημα που από δημόσιο βήμα ακούσαμε “συμφωνίες” και αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα, μια βάση για να ανοίξει η προοδευτική συζήτηση επί των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας. Σωκράτης Φάμελλος, Αλέξης Χαρίτσης, Πέτρος Κόκκαλης και Χάρης Δούκας στις παρεμβάσεις τους ανέδειξαν την ανάγκη προγραμματικών συκλίσεων για να προχωρήσουν οι προοδευτικές συνεργασίες.

Που συμφώνησαν; 

• Πρώτο, ότι η προοδευτική συνεργασία απαιτεί προγραμματικό διάλογο. 
• Δεύτερο, ότι ο διάλογος πρέπει να γίνει με “καθαρές θέσεις”. Να είναι προγραμματικός και επί συγκεκριμένων ζητημάτων, όπως για τη νησιωτικότητα, την αυτοδιοίκηση και τη συνταγματική αναθεώρηση. 
• Τρίτο, ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και 
• Τέταρτο, ότι χρειάζεται ένας προοδευτικός πόλος που θα πετύχει την αλλαγή διακυβέρνησης για να γίνουν πράξη πολιτικές υπέρ της κοινωνίας.

Σωκράτης Φάμελλος και Αλέξης Χαρίτσης είχαν την ευκαιρία ενός ζωντανού διαλόγου κατά τη διάρκεια της συζήτησης που κατέληξε σε συμφωνία στο γεγονός ότι αφού υπάρχει η νησιωτικότητα στο Σύνταγμα δεν υπάρχουν δικαιολογίες από την κυβέρνηση για να μην ασκούνται πολιτικές για αυτή. 

Πρόταση για δεύτερο κοινό σχέδιο νόμου αυτή τη φορά για τη Νησιωτικότητα κατέθεσε η συντονίστρια στη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών, Λούκα Κατσέλη,  ως ένα απτό αποτέλεσμα της Ημερίδας για τη Νησιωτικότητα, με παρόμοιο τρόπο όπως έγινε με την κατάθεση του νομοσχεδίου για την αγροτική πολιτική. 

Σωκράτης Φάμελλος: Δεν αποτελεί λύση η κομματική περιχαράκωση

«Πρέπει να καταλήξουμε στην κοινή διατύπωση της απόφασης μας για ισχυρό προοδευτικό πόλο πριν από τις επόμενες βουλευτικές εκλογές» αυτή είναι η στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είπε ο Σωκράτης Φάμελλος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του και κάλεσε τα όλα τα προοδευτικά κόμματα να πάρουν «καθαρή θέση» .«Δεν αποτελεί λύση η κομματική περιχαράκωση. Δεν αποτελεί λύση η κομματική αυτονομία. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι πολιτικές και πρέπει να περιέχουν το «ΜΑΖΙ».

Αλέξης Χαρίτσης: Η προγραμματική σύγκλιση προϋπόθεση για την πολιτική σύγκλιση

Η προγραμματική σύγκλιση αποτελεί προϋπόθεση για την πολιτική σύγκλιση δήλωσε ο Αλέξης Χαρίτσης μετά την ομιλία του στην Ημερίδα στη Λέσβο. Πρόσθεσε στη συνέχεια ότι ο διάλογος «περί συνεργασίων δεν μπορεί να εξαντλείται σε γενικόλογη πολιτικολογία η οποία πολλές φορές χάνει την ουσία των πραγματικών ζητημάτων που απασχολούν την κοινωνία».

Ειδικά για το ζήτημα της νησιωτικότητας είπε ότι «μπορούν να διαμορφωθούν σοβαρές, ολοκληρωμένες, τεκμηριωμένες προτάσεις σε αριστερή προοδευτική κατεύθυνση» και «σε αυτό το έδαφος να διαμορφωθούν και πολιτικές συγκλίσεις. Έτσι προχωράνε οι συνεργασίες. Έτσι μπορεί να προχωρήσει και η διαμόρφωση ενός μετώπου, ενός πόλου, ο οποίος θα είναι αντιπαραθετικός προς την κυβέρνηση της Δεξιάς, της Νέας Δημοκρατίας, η οποία και στο ζήτημα αυτό αποδεικνύεται —και από τις τοποθετήσεις των φορέων εδώ σήμερα— ότι έχει αφήσει την περιφέρεια στο έλεός της, έχει οδηγήσει την ύπαιθρο σε αφανισμό.» τόνισε ο Αλέξης Χαρίτσης από τη Λέσβο.

Πέτρος Κόκκαλης: Να υπάρξει άμεσα εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης

Στην ανάγκη να υπάρξει «εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης» αναφέρθηκε ο γραμματέας, του ΚΟΣΜΟΣ, Πέτρος Κόκκαλης τονίζοντας ότι «ο χρόνος δεν είναι πολύς ούτε για τις εκλογές, ούτε για τα νησιά». Έθεσε, στη συνέχεια, το πλαίσιο της συμφωνίας για τα ζητήματα της νησιωτικότητας. «Μια ρήτρα νησιωτικότητας, η διαβούλευση και δίκαιη χρήση ταμείου απανθρωποίησης, το ζήτημα του μεταφορικού ισοδύναμου και η ανάγκη του συντονισμού, ενός φορέα που θα συντονίζει όλη αυτή τη διαδικασία».  

Χάρης Δούκας: «Καμία πολιτική δύναμη από μόνη της δεν μπορεί»

«Καμία πολιτική δύναμη από μόνη της δεν μπορεί να δώσει ολοκληρωμένη απάντηση στις τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται!» είπε ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας στο χαιρετισμό του στην Ημερίδα για τη Νησιωτικότητα. Έθεσε το πλαίσιο που βασίζονται οι προοδευτικές συνεργασίες και αυτό είναι μια «σαφή προγραμματική συμφωνία» η οποία προϋποθέτει προγραμματικό διάλογο, που όπως είπε, «έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει… χθες».

Ο Χάρης Δούκας μίλησε και για τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να προχωρήσει η προγραμματική συμφωνία. Χρειάζονται είπε: καθαρές θέσεις, ιεράρχηση προτεραιοτήτων και ειλικρινή αποτίμηση των διαφορών. Αναφέρθηκε ως θετικό παράδειγμα στην κατάθεση της κοινής πρότασης νόμου από τα τρία κόμματα, για τη λειτουργία Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής. 

Ο προοδευτικός διάλογος, σύμφωνα με το Δήμαρχο Αθηναίων, πρέπει να περιλαμβάνει όχι γενικόλογες διακηρύξεις, αλλά «συγκεκριμένα μέτρα, χρονοδιαγράμματα και κοστολογημένες παρεμβάσεις». Σημείωσε τέλος ότι η κοινωνία ζητά πειστική εναλλακτική διακυβέρνηση χαρακτηρίζοντας «πράξη ευθύνης» τον προγραμματικό διάλογο. «Η ιστορία έχει δείξει ότι οι μεγάλες προοδευτικές τομές δεν προέκυψαν από απομόνωση, αλλά από συγκλίσεις γύρω από σαφείς στόχους». Κλείνοντας παρέπεμψε στο σύνθημα του Μάη του 68 «Αν όχι τώρα. Πότε; Αν όχι εμείς, ποιός;» 

Κώστας Αρβανίτης: Ποντάρω στον Σωκράτη Φάμελλο και τον Αλέξη Χαρίτση

Την αναγκαιότητα της ενότητας ανέδειξε και ο ευρωβουλευτής, αντιπρόεδρος της Left, Κώστας Αρβανίτης επισημαίνοντας παράλληλα την κρισιμότητα των στιγμών αλλά και τη σημασία του λαϊκού παράγοντα στο να επιταχύνονται οι εξελίξεις με χαρακτηριστικό το παράδειγμα του μπλοκαρίσματος της Mercosur στο Ευρωκοινοβούλιο.

«Ο κόσμος σε λίγο θα κουραστεί να περιμένει την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων. Και θα κοιτάει τα βασικά του ζητήματα δεν έχω φαγητό, στέγη… Έχουμε καλούς ανθρώπους και καλούς συντρόφους στην ηγεσία της Αριστεράς. Ποντάρω στον Αλέξη Χαρίτση και τον Σωκράτη Φάμελλο. Στους συντρόφους που έφυγαν και σε αυτούς που περιμένουν στη γωνία να δουν τι θα γίνει (...) Αυτή η μάχη πρέπει να δοθεί ενωμένα. Δυναμικά. Γιατί και πρόγραμμα έχουμε και καλούς επιστήμονες..» ανέφερε για να προσθέσει ότι: «Αν χάσουμε αυτή την ευκαιρία το ιστορικό βάρος θα είναι τόσο μεγάλο που κανείς δεν θα μπορεί και δεν θα θέλει να το βάλει στο βιογραφικό του».  

Η ΑΥΓΗ / Κατερίνα Μπρέγιαννη

Ο Κάθετος Διάδρομος αμερικανικού LNG - Γεωπολιτική και Ευρώπη

Η απόπειρα προσέλκυσης εμπορικού ενδιαφέροντος στον αγωγό, με την προκήρυξη σχετικών διαγωνισμών πρόσφατα, έδειξε μηδενικό ενδιαφέρον!

    Όσοι θεωρούν ότι ίσως βρεθεί τελικά μία κάποια ευρωπαϊκή συμβιβαστική λύση για να σωθεί η «μεγαλόπνοη ελληνοαμερικανική ιδέα»(του Κάθετου Διαδρόμου LNG), ίσως θα ήταν σοφότερο να συμφιλιωθούν με τις τραγικές στρατηγικές αποτυχίες της κυβέρνησης της ΝΔ.

Γιώργος Σταθάκης*

Ένα εξαιρετικά φιλόδοξο έργο, είχε εξαγγελθεί πριν τρεις μήνες στην ελληνοαμερικανική ενεργειακή συνάντηση, που έτυχε μεγάλης προβολής και θεωρήθηκε ως μεγάλη επιτυχία, στοχεύοντας στην μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο. Αφορούσε τη δημιουργία ενός Κάθετου Διαδρόμου από την Αλεξανδρούπολη (ή τη Ρεβυθούσα) μέχρι την Ουκρανία για την προμήθεια αμερικανικού LNG μέσω Ελλάδας στην Ουκρανία.

Η απόπειρα, όμως, προσέλκυσης εμπορικού ενδιαφέροντος στον αγωγό, με την προκήρυξη σχετικών διαγωνισμών πρόσφατα, έδειξε μηδενικό ενδιαφέρον. Εν πολλοίς επρόκειτο για μία παταγώδη αποτυχία, εν μέσω χειμώνα -μια κι από την άνοιξη και μετά το εμπορικό ενδιαφέρον ατονεί. Μπορεί τα αίτια να ήταν διαδικαστικά. Συνήθως προηγείται market test και μετά προκηρύσσονται διαγωνισμοί. Αλλ’ ίσως συντρέχουν ουσιαστικότεροι λόγοι που θέτουν το όλο εγχείρημα εν αμφιβόλω.

Κατ´ αρχάς ο Κάθετος Διάδρομος επί της ουσίας δεν υπάρχει. Στο πρώτο του σκέλος είναι ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός IGB, που εγκαινιάστηκε από τους Τσίπρα και Μπορίσοφ και η κατασκευή του μόλις ολοκληρώθηκε. Πρόκειται για ένα μικρό αγωγό (3 bcm χωρητικότητας) που απέβλεπε σε μικρές διαβαλκανικές συναλλαγές (Ελλάδα, Βουλγαρία, πιθανόν και Σερβία). Ένας άξιος λόγου Κάθετος Διάδρομος προς την Ουκρανία απαιτεί μεγαλύτερους αγωγούς, της τάξης των 10 bcm.

Δεύτερον για να φτάσουμε στην Ουκρανία πρέπει να συντονιστεί ο IGB με υπάρχοντες αγωγούς από επτά χώρες (με τρεις αν πάει μέσω Μολδαβίας η οποία είναι εκτός ΕΕ και είναι ακόμα δυσκολότερο). Αυτός ο συντονισμός απαιτεί δύο πράγματα. Πρώτον σημαντικά έργα υποδομής. Δεύτερον συντονισμό ρυθμιστικών κανόνων των επτά χωριών, εφόσον κάθε χώρα ακολουθεί μεν τους γενικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης, αλλά στο ρυθμιστικό της πλαίσιο αποτυπώνονται οι προτεραιότητες της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής της.

Και τα δύο είναι δύσκολα. Πρώτον, διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σταματήσει να χρηματοδοτεί έργα υποδομής φυσικού αερίου. Χρηματοδοτεί πλέον ηλεκτρικά δίκτυα, συμβατά με την πράσινη μετάβαση. Έργα βελτίωσης των υποδομών γίνονται, αλλά με ιδιωτική ή εθνική χρηματοδότηση. Δεύτερον, διότι οι αλλαγές στο ρυθμιστικό επτά χωρών χρειάζονται όχι μόνο την ευρωπαϊκή πρωτοβουλία, αλλά και τη συναίνεση των επτά χωρών.

Εξάλλου υπάρχουν και άλλες δίοδοι. Πρώτον, η Πολωνία, που γειτονεύει με την Ουκρανία και φτιάχνει ανάλογες εγκαταστάσεις. Και φυσικά η Κροατία που έχει δίκτυα με πέντε χώρες και αναβαθμίζει τις υποδομές της, με ιδιωτικούς, μάλιστα, πόρους.

Επιπρόσθετα υπάρχει ένα μείζον γεωπολιτικό θέμα. Η Ευρώπη δεν επενδύει πλέον στο αμερικανικό, αλλά στο καναδικό, LNG. Από το 2029 και μετά, καθώς προωθούνται οι εν δυνάμει νέες εγκαταστάσεις του Καναδά στην Ανατολική Ακτή, ο Καναδάς θα έχει πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, στο πλαίσιο μάλιστα της πρόσφατης Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου Καναδά-Ευρωπαϊκής ´Ενωσης.

Γενικότερα η Ευρώπη δεν είναι τελευταία «παθητική» ή «αδύναμη», όπως πολλοί τη θεωρούν. Μέσα σε μόλις τέσσερεις μήνες υπέγραψε τρεις «ιστορικής σημασίας» , από γεωπολιτική άποψη, συμφωνίες (με Καναδά, Mercosur, Ινδία), επέδειξε σθεναρή αντίσταση στο θέμα της Γροιλανδίας και, πλέον, εμφανίζεται μάλλον «αδιάφορη» στις απειλές Τραμπ να παγώσει την εμπορική συμφωνία της με τις ΗΠΑ.

Παραδόξως η Ευρώπη δείχνει πιο «ζωντανή» παρά ποτέ. Η διαμόρφωση ενός ενιαίου οικονομικού χώρου με εμπόριο, επενδύσεις και συνεργασία σε θέματα ενέργειας, ακόμα και συνέργειες σε θέματα της αμυντικής βιομηχανίας με Καναδά, Λατινική Αμερική και Ινδία είναι μάλλον μία «επιθετική» αντίδραση στις απειλές Τραμπ.

Ταυτόχρονα, δίπλα στις ισχυρές κραυγές των «αντί ρωσικών γερακιών» στην Ευρώπη, ωριμάζουν και οι φωνές μιας νέας σχέσης της Ευρώπης με τη Ρωσία, πιο ισορροπημένης και ρεαλιστικής -μετά τον πόλεμο με την Ουκρανία. Κοινώς, το μέλλον έχει πολλαπλές εκδοχές. Μαζί και το φυσικό αέριο.

Αν όντως ο μεταπολεμικός «δυτικός κόσμος» καταρρέει, όπως ισχυρίζεται ο Καναδός πρωθυπουργός Κάρνεϊ, όπως κατέρρευσε και ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» 35 χρόνια πριν, τότε η αναδιάταξη του κόσμου θα είναι όντως ριζικά διαφορετική σε ένα πολυκεντρικό κόσμο με πολύ διαφορετικές μέριμνες, συμμαχίες, ισορροπίες και ανταγωνισμούς.

Και δυστυχώς η κυβέρνηση της ΝΔ είναι αλλού. Βρίσκεται σε πλήρη δυσαρμονία με την Ευρώπη.

Διάλεξε ως «σύμμαχο», τις ΗΠΑ, επενδύοντας στην ιδέα ότι η αμερικανική ισχύς, στρεφόμενη κατά των συμμάχων της, θα οδηγούσε στην ντε φάκτο ευθυγράμμιση των. Κοινώς θα «γονάτιζε την Ευρώπη» με τους εξωτερικούς εκβιασμούς των δασμών και την εσωτερική διάβρωση από την Ακροδεξιά, που εξόφθαλμα υποστηρίζει το ντουέτο της αμερικανικής προεδρίας. Μόνο που ούτε το ένα, ούτε το άλλο είναι ορατά.

Όσοι επικαλούνται την «αμερικανική υποστήριξη του κάθετου διαδρόμου», θα έπρεπε να θέσουν ένα ακόμα πιο θεμελιακό ερώτημα: «Αν θα συγκινηθεί κανείς στην Ευρώπη» σήμερα από αυτό. Διότι δεν βρίσκω καμία από τις επτά χώρες πρόθυμη να ευθυγραμμιστεί με αυτήν την ιδέα, ούτε, πολύ περισσότερο, την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κι όσοι θεωρούν ότι ίσως βρεθεί τελικά μία κάποια ευρωπαϊκή συμβιβαστική λύση για να σωθεί η «μεγαλόπνοη ελληνοαμερικανική ιδέα», ίσως θα ήταν σοφότερο να συμφιλιωθούν με τις τραγικές στρατηγικές αποτυχίες της κυβέρνησης της ΝΔ. Που είναι πλέον η πιο κραυγαλέα «φιλοαμερικανική» παραφωνία στην Ευρώπη. Και απελπιστικά μόνη. Και το ενεργειακό ελληνικό Eldorado, εντός τριών μηνών, όχι μόνο κατέρρευσε, αλλά και μέμφεται πλέον για την αποτυχία του την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

(*) Ο Γιώργος Σταθάκης είναι μέλος @NewLeftgr  • Πρ. Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης, Ενέργειας, Περιβάλλοντος • Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας - Πανεπιστήμιο Κρήτης @UOC_gr