Πανεκπαιδευτικός ξεσηκωμός σε όλη τη χώρα / Στους δρόμους Μαθητές, Φοιτητές, Εκπαιδευτικοί, Εργαζόμενοι και Συνταξιούχοι (vid)

Πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα – Με το σύνθημα «Από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία»

    Το κάλεσμα για την Αθήνα ήταν στις 12:00 στα Προπύλαια, στη Θεσσαλονίκη  στις 11:30 στο Άγαλμα Βενιζέλου και στην Πάτρα στην Πλατεία Γεωργίου, ενώ ανάλογες κινητοποιήσεις έχουν προγραμματιστεί σε πάνω από 50 πόλεις της χώρας. Πλήθος κόσμου άρχισε να συρρέει στα Προπύλαια κρατώντας πανό με συνθήματα όπως: «Από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία θέλουμε δημόσια και δωρεάν Παιδεία» και «Στο δρόμο της Γαλλίας φοιτητές, μαθητές εκπαιδευτικοί παλεύουμε για Στέγη-Παιδεία-Ελευθερία».

«Από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία θέλουμε δημόσια και δωρεάν Παιδεία» - Κινητοποιήσεις και εργαζόμενος στη δημόσια Υγεία και τον Πολιτισμό

Κορυφώνονται σήμερα, Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, οι διήμερες κινητοποιήσεις μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών με συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, διεκδικώντας δημόσια και δωρεάν Παιδεία, αναβάθμιση των σχολικών κτιρίων και των φοιτητικών εστιών και αντιδρόντας ενάντια στο υψηλό κόστος στέγασης και διαβίωσης.

Πλήθος κόσμου, σύμφωνα με την avgi.gr, άρχισε να συρρέει στα Προπύλαια κρατώντας πανό με συνθήματα όπως: «Από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία θέλουμε δημόσια και δωρεάν Παιδεία» και «Στο δρόμο της Γαλλίας φοιτητές, μαθητές εκπαιδευτικοί παλεύουμε για Στέγη-Παιδεία-Ελευθερία».

Οι συγκεντρωμένοι άρχισαν να μαζεύονται ήδη από τις 11 το πρωί, με την κινητοποίηση να ξεκινά με δράση των μαθητών του μουσικού σχολείου Ιλίου, ενώ πλέον έχει ξεκινήσει η πορεία προς το Σύνταγμα.

Το κάλεσμα για την Αθήνα ήταν στις 12:00 στα Προπύλαια, στη Θεσσαλονίκη  στις 11:30 στο Άγαλμα Βενιζέλου και στην Πάτρα στην Πλατεία Γεωργίου, ενώ ανάλογες κινητοποιήσεις έχουν προγραμματιστεί σε πάνω από 50 πόλεις της χώρας.

Τα αιτήματα ΟΛΜΕ και ΔΟΕ

Οι εκπαιδευτικοί ζητούν, μεταξύ άλλων, την άμεση κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών στα σχολεία, μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ, βελτιωμένες κτιριακές υποδομές, αύξηση μισθών και επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.

«Στις 21 Οκτωβρίου ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ για να έχουμε σύγχρονα, ασφαλή σχολεία, με όλο το αναγκαίο προσωπικό, εκπαιδευτικούς που ζουν αξιοπρεπώς και δημόσια δωρεάν Παιδεία που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες όλων των παιδιών», αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση η ΟΛΜΕ.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «η κατάσταση στα σχολεία δεν πάει άλλο» και γίνεται αναφορά για ύπαρξη 15.000 εκπαιδευτικών κενών, ανεπαρκή χρηματοδότηση των σχολείων, αδυναμία αξιοπρεπούς διαβίωσης με τον μισθό του εκπαιδευτικού, κατηγοριοποίηση σχολείων σε Πρότυπα, Ωνάσεια, τμήματα Διεθνούς απολυτηρίου (IB) αντί για λύση στα «πραγματικά προβλήματα των σχολείων» και ενίσχυση του εξεταστικού χαρακτήρα του σχολείου μέσα από τον σχεδιασμό των αλλαγών στο Λύκειο και στο σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Από την πλευρά της, η ΔΟΕ αναφέρει στη σχετική ανακοίνωση, ότι οι δάσκαλοι και νηπιαγωγοί συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις: «για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, για ουσιαστική στήριξη του εκπαιδευτικού μας έργου ώστε να εργαζόμαστε με αξιοπρέπεια, για σχολεία ασφαλή, για την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των παιδιών μας, για δημόσια και δωρεάν παιδεία απέναντι στην εμπορευματοποίηση και στην  κατηγοριοποίηση σχολείων - μαθητών - εκπαιδευτικών με μέσο, τόσο την αξιολόγηση που επιχειρεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. όσο και την εκχώρηση τμημάτων της στον ιδιωτικό τομέα».

Σκηνές διαμαρτυρίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν ήδη από χθες, με φοιτητές να στήνουν σκηνές στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα και στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη.

Με τις δράσεις αυτές εξέφρασαν την αντίθεσή τους στο αυξημένο κόστος των σπουδών και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με τη φοιτητική στέγη. Στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων πραγματοποιήθηκε και συναυλία.

Οι σημερινές συγκεντρώσεις αναμένεται να αποτελέσουν την κορύφωση των διήμερων δράσεων, με μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και γονείς να διεκδικούν αλλαγές στην εκπαίδευση και ουσιαστική στήριξη απέναντι στην ακρίβεια.

Κλειστό το Μετρό Πανεπιστήμιο - Αναστέλλεται προσωρινά η λειτουργία πέντε σταθμών στη Θεσσαλονίκη

O σταθμός του μετρό «Πανεπιστήμιο» στην ΑΘήνα θα κλείσει στις 10:00. Πααράλληλα με απόφαση των αστυνομικών αρχών, από τις 09:00 έχει ανασταλεί προσωρινά η λειτουργία πέντε σταθμών του μετρό στη Θεσσαλονίκη (Δημοκρατίας, Βενιζέλου, Αγίας Σοφίας, Σιντριβάνι, Πανεπιστήμιο).

Και οι συνταξιούχοι στον χορό των κινητοποιήσεων - Στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ

Πανελλαδική στάση εργασίας στο Δημόσιο και παναττική συγκέντρωση συνταξιούχων πραγματοποιούνται σήμερα έχοντας ως βασικά αιτήματα την αύξηση των μισθών και των συντάξεων, την επαναφορά των δώρων και τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας.

Η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει στάση εργασίας από τις 11:00 το πρωί έως τη λήξη της βάρδιας, η οποία καλύπτει τους εργαζόμενους στις δημόσιες υπηρεσίες σε όλη τη χώρα, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας. Παράλληλα, οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις έχουν προγραμματίσει συγκέντρωση στις 10:00 στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κοτζιά), στην Αθήνα, και στη συνέχεια πορεία προς το υπουργείο Υγείας.

Στα βασικά αιτήματα της ΑΔΕΔΥ περιλαμβάνονται η επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού, οι αυξήσεις στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, οι μόνιμες προσλήψεις, η μονιμοποίηση των συμβασιούχων και η βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Σε ανακοίνωσή της, η ΑΔΕΔΥ καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση, εκφράζοντας παράλληλα τη στήριξή της στα αιτήματα εκπαιδευτικών, εργαζομένων στα πανεπιστήμια, φοιτητών, μαθητών και γονέων για αυξήσεις στους μισθούς, ασφαλή σχολεία και δημόσια και δωρεάν παιδεία.

Από την πλευρά τους, οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις ζητούν, μεταξύ άλλων, αυξήσεις σε όλες τις συντάξεις, επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και καταβολή των αναδρομικών.

Κινητοποιήσεις από τους εργαζόμενους στη δημόσια Υγεία και τον χώρο του Πολιτισμού

Η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) έχει προκηρύξει επίσης πανελλαδική απεργία, ζητώντας μεταξύ άλλων αύξηση των αποδοχών, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και επαναφορά 13ου - 14ου μισθού, ενώ κάλεσε σε συγκέντρωση στις 12.00 στο Υπουργείο Οικονομικών.

Απεργιακή συγκέντρωση διαμαρτυρία πραγματοποίησε την ίδια ώρα η ΕΝΙΘ, στην πύλη του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, με κύρια αιτήματα αυξήσεις των αποδοχών και προσλήψεις προσωπικού

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν το πρωί, στην πύλη του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, γιατροί στο πλαίσιο απεργίας, με κύρια αιτήματα τον διπλασιασμό των αποδοχών τους και τις μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Τα σωματεία του Πολιτισμού από την πλευρά τους κάλεσαν σε κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. έξω από το ΥΠΠΟ στην οδό Μπουμπουλίνας. Σύμφωνα με τα σωματεία, έχει ζητηθεί συνάντηση με την πολιτική ηγεσία, ενώ θα ακολουθήσει πορεία με τους εκπαιδευτικούς, τους φοιτητές και τους μαθητές.

Εκτός από μόνιμες προσλήψεις και αυξήσεις σε μισθούς, τα σωματεία του πολιτισμού ζητούν, μεταξύ άλλων, «να μην εκχωρηθεί καμία αρμοδιότητα του ΟΔΑΠ και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας σε ανώνυμες εταιρείες ή ιδιώτες», «να μην συσταθεί το ΝΠΔΔ για τη διαχείριση των ενάλιων αρχαιολογικών χώρων» και «επαναφορά των πέντε αρχαιολογικών μουσείων στην Αρχαιολογική 
Υπηρεσία και ουσιαστική ενίσχυσή τους με επαρκείς οικονομικούς πόρους και μόνιμο προσωπικό».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Γαβριήλ Σακελλαρίδης για τις κινητοποιήσεις στο MEGA: «Είναι ζήτημα επιλογής πού εστιάζεις την οπτική σου – Είμαστε με την οργανωμένη συλλογική δράση»

Αρχικά ο Γαβριήλλ Σακελλαρίδης μίλησε για τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία και για την αφίσα της Νέας Αριστεράς για το θέμα με τίτλο: «Κάν’το όπως το Παρίσι».

    Μιλώντας στο MEGA και τους δημοσιογράφους Ιορδάνη Χασαπόπουλο και Ανθή Βούλγαρη, ο Επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, αναφέρθηκε αρχικά στο μήνυμα της αφίσας-κάλεσμα για τη σημερινή κινητοποίηση «Κάντε όπως το Παρίσι», τονίζοντας ότι «“Κάντε όπως το Παρίσι” σημαίνει να βγει η νεολαία στους δρόμους, να στηρίξει τις μεγάλες κινητοποιήσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή στη Γαλλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη, απέναντι σε μια πολιτική που περιθωριοποιεί μεγάλα τμήματα της νεολαίας και τους στερεί την προοπτική και την αισιοδοξία».

Ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA».

Αρχικά ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης μίλησε για τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία και για την αφίσα της Νέας Αριστεράς για το θέμα με τίτλο: «Κάν’το όπως το Παρίσι».

«Κάν’το όπως το Παρίσι» είναι σαφές να βγει η νεολαία στους δρόμους, να στηρίξει τις μεγάλες κινητοποιήσεις, οι οποίες γίνονται αυτή τη στιγμή και στο Παρίσι και σε ολόκληρη την Ευρώπη, απέναντι σε μια πολιτική η οποία στην πραγματικότητα περιθωριοποιεί μεγάλα τμήματα της νεολαίας και τους στερεί την όποια προοπτική και την όποια αισιοδοξία. Η οπτική εστιάζεται στο «από πού το βλέπει ο καθένας». Η οπτική μας για τα γεγονότα στη Γαλλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι από την πλευρά των εκατοντάδων χιλιάδων νέων οι οποίοι βγαίνουν στον δρόμο. Από κει και πέρα είναι ζήτημα επιλογής. Παρατηρώ και στον δημόσιο διάλογο, ο οποίος εξελίσσεται αυτές τις μέρες και στην Ελλάδα και ειδικά από κυβερνητικά στελέχη και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο κύριος Κυρανάκης επιλέγουν συνειδητά απολύτως να εστιάσουν σε μία οπτική των πραγμάτων η οποία δεν είναι και η κυρίαρχη», είπε αρχικά.

Και συνέχισε: «Είναι ζήτημα επιλογής από που επιλέγεις να κοιτάξεις. Εμείς επιλέγουμε να κοιτάξουμε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στην πραγματικότητα μια διάχυτη οργή η οποία έχει ένα συγκεκριμένο λόγο και εκφράζεται μέσα από μαζικές συλλογικές διαδικασίες και πορείες. Προφανώς υπάρχουν παράλληλα δεν κλείνουμε τα μάτια μας και σε πράξεις βίας οι οποίες λαμβάνουν χώρα αυτή τη στιγμή αλλά στην πραγματικότητα.Το ζήτημα από τη δική μας την πλευρά δεν είναι να μείνουμε σε αυτές τις πράξεις βίας. Δεν είναι και ζήτημα να καταδικάσω εγώ τις πράξεις βίας οι οποίες είναι στη Γαλλία. Γιατί βία είναι η ακρίβεια. Δεν είναι το ίδιο πράγμα, είναι χειρότερο. Υπάρχει ένα μοτίβο όταν υπάρχουν αυτές οι πορείες, γίνονται επεισόδια ή ερωτήσεις προς τους πολιτικούς της Αριστεράς και μπαίνουμε σε μια αντιπαράθεση η οποία κατά την άποψή μου δεν έχει πολύ νόημα».

Για τα επεισόδια στις κινητοποιήσεις: «Ο λόγος νομίζω που υπάρχει αυτό το ζήτημα είναι γιατί υπάρχει μια προσπάθεια στην ουσία χειραγώγησης της κοινής γνώμης ιδιαίτερα από τις δηλώσεις αυτή τη στιγμή στελεχών της Νέας Δημοκρατίας αλλά και στην Γαλλία συγκεκριμένα και μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να προσπαθήσουν στην ουσία να «βαφτίσουν» αυτές τις μεγάλες κινητοποιήσεις ως ένα χάος το οποίο επικρατεί στην πόλη με σκοπό στην πραγματικότητα να στερήσουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της πολιτικής διεκδίκησης. Το θέμα είναι ότι έτσι αλλάζει ο κόσμος μας όμως. Και νομίζω ότι και στην Ελλάδα και στην κοινωνία μας πρέπει να υπάρχει η αντίληψη ότι, όλα τα καλά τα οποία έχουμε κατακτήσει, το γεγονός ότι έχουμε σήμερα οχτάωρο, ότι έχουμε συντάξεις ότι έχουμε ένα κοινωνικό κράτος είναι μετά από διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις. Δεν ξέρω πόσο ειρηνικές ήταν οι κινητοποιήσεις οι οποίες συνέβαιναν σε όλη τη διάρκεια του αιώνα γιατί υπήρχαν και επαναστάσεις υπήρχαν και εξεγέρσεις. Είναι μέσα στο πεδίο της πολιτικής πάλης. Εμείς δεν είμαστε με τις σπασμένες βιτρίνες. Δεν είμαστε με τη βία η οποία υπάρχει. Εμείς είμαστε με τη συλλογική δράση με την οργανωμένη συλλογική δράση μέσα από τα κόμματα, μέσα από τα συνδικάτα και όχι μέσα από σπαράγματα πράξεων πολιτικής βίας. Προφανώς δεν κάνουν καλό στον οργανωμένο αγώνα, στα αιτήματα, γιατί αντί να συζητάμε για τα αιτήματα, συζητάμε για τα επεισόδια»,

»Και το 2008 και το 2011 με τις πλατείες, αν αυτό είναι κάπως το αντανακλαστικό το οποίο υπάρχει στον κόσμο, το πιο κρίσιμο είναι να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε γιατί υπάρχει αυτή η κατάσταση. Γιατί υπάρχουν πολύ μεγάλα στρώματα αυτή τη στιγμή (5:42) της κοινωνίας (5:43) μέσα στη νεολαία και γενικότερα γιατί δεν είναι μόνο οι νέοι άνθρωποι (5:46) είναι και οι εργαζόμενοι συνταξιούχοι που βγαίνουν στον δρόμο και έχουν αυτή την ανάγκη να διαδηλώσουν ακόμη και με οργή. Γιατί υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα σύστημα το οποίο μέσα από ένα βαθύ παραλογισμό και στην Γαλλία συγκεκριμένα η πολιτική Μακρόν είναι αυτή η οποία αποτελεί στην ουσία το καύσιμο για την άνοδο της Λεπέν και της άκρας Δεξιάς και δυστυχώς και στη χώρα μας αντίστοιχα είναι πολλά τα κοινά τα οποία υπάρχουν στην πολιτική Μακρόν και Μητσοτάκη και πολλά τα κοινά τα οποία υπάρχουν και στην ελληνική κοινωνία σήμερα. Και δυστυχώς βλέπουμε ότι ευρύτερα στρώματα και στην Ελλάδα και στην νεολαία σήμερα νιώθουν ότι δεν μπορούν να έχουν αύριο, δεν μπορούν να εκφραστούν, ότι η νέα γενιά θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες γενιές που αυτό είναι στην ουσία σπάει η αλυσίδα της κοινωνικής υπόσχεσης για πρόοδο. Και αυτό συμβαίνει δυστυχώς όχι μόνο λόγω της πολιτικής της σημερινής, βλέπουμε μια παρατεταμένη κατάσταση η οποία πλέον αποκτά και συστημικά χαρακτηριστικά».

«Δίνεται η εντύπωση ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει»

Μεταξύ άλλων ο κ. Σακελλαρίδης επεσήμανε: «Μπροστά σε αυτή την απόγνωση οι νέοι στην Γαλλία, οι νέοι στην Αλβανία στην Ιταλία, στην Ισπανία και θέλουμε και στην Ελλάδα βεβαίως και σήμερα εμείς καλούμε τους νέους και τις νέες καλούμε και όλους τους πολίτες να βγουν στους δρόμους και να διαδηλώσουν να απαιτήσουν, να διεκδικήσουν πράγματα έτσι προχωράει ο κόσμος όχι με μια παθητική στάση που δεχόμαστε, χαμηλές κοινωνικές προσδοκίες ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει»

«Ο κ. Μητσοτάκης αντιμετωπίζει την ακρίβεια ως δημοσιονομική ευκαιρία»

Για την διαφορά Ελλάδας και Γαλλίας και την πολιτική Μητσοτάκη: «Η Γαλλία είναι μια χώρα άλλου μεγέθους έτσι οπότε έχει άλλο δομικό βάθος ας πούμε θα μπορούσαμε να πούμε στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλου τύπου δυνατότητες. Το ζήτημα όντως με το Μακρόν είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος μέσα στις δύο διακυβερνήσεις του το τελευταίο καιρό έχει εκτινάξει στην πραγματικότητα το δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, με ποιον τρόπο; όχι με αυξημένες δαπάνες με μέσα από φορά απαλλαγές στους πλούσιους και στο κεφάλαιο. Εξήντα δύο δισεκατομμύρια υπολογίζονται τα χαμένα έσοδα από φορά απαλλαγές που έδωσε στους πλούσιους ο Μακρόν το 2023. Αυτό από μόνο του δείχνει το πρόσημο στην πραγματικότητα, γιατί τα δημοσιονομικά ελλείμματα και τα δημοσιονομικά πλεονάσματα δεν είναι ουδέτεροι αριθμοί κάποιος δεν λαμβάνει χρήματα κάποιος άλλος λαμβάνει χρήματα κάποιος έχει φορά απαλλαγές, κάποιος αναγκάζεται να πληρώσει τους φόρους και δυστυχώς αυτό που συμβαίνει και για αυτό υπάρχει αυτή η οργή είναι ότι οι ίδιοι και οι ίδιοι είναι που κερδίζουν μέσα από αυτές τις δημοσιονομικές επιλογές. Και αυτή την κατάσταση έχουμε στην Ελλάδα σήμερα, όταν ο κ. Μητσοτάκης επιλέγει να μην μειώσει τους έμμεσους φόρους και να αντιμετωπίζει την ακρίβεια ως μια δημοσιονομική ευκαιρία».

«Επομένως για όλους αυτούς τους λόγους η νεολαία σήμερα πρέπει να ξεσηκωθεί δεν είμαι εγώ αυτός τον οποίον θα ακούσει και θα κουνήσω το δάχτυλο «βγείτε στους δρόμους». Νομίζω ότι υπάρχουν αυτές οι συνθήκες ώστε να δημιουργηθούν αυτή η ανάγκη που υπάρχει να δημιουργήσει τις συνθήκες για ένα κίνημα διαμαρτυρίας απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης του Μητσοτάκη. Είναι μια πανεκπαιδευτική πορεία σήμερα. Σίγουρα έχει πανευρωπαϊκό χαρακτήρα», συμπλήρωσε.

Τέλος υπογράμμισε: «Έχει να κάνει και με τις κοινωνικές συνθήκες. Αντί να αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή ως υποκινητές στη Γαλλία, τους μετανάστες, τους αριστερούς τον Μελανσόν, τους Ρώσους, τις ΜΚΟ ή οτιδήποτε, ας δούμε τις πραγματικές αιτίες και ας τις συζητήσουμε. Όσο κατασκευάζουμε φαντάσματα και όσο κατασκευάζουμε ανεμόμυλους για να τους αντιμετωπίσουμε, στην 
πραγματικότητα χάνουμε το δάσος για να βλέπουμε το δέντρο».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Euronews / Εφηβική εξέγερση ή επανάσταση; Οι μαθητικές διαδηλώσεις απειλούν την προεδρική κούρσα στη Γαλλία (vid)

Εκπρόσωπος του ΟΗΕ δήλωσε την Παρασκευή ότι ο οργανισμός ανησυχεί για την κατάσταση στη Γαλλία, καλώντας οι διαδηλώσεις να παραμείνουν ειρηνικές και η χρήση βίας να είναι ανάλογη.

    Πίσω από τη μαθητική εξέγερση βρίσκεται ένα σύνολο παραπόνων των μαθητών: οι πολύωρες σχολικές ημέρες, τα υπερπλήρη τμήματα, τα εγκαταλελειμμένα σχολικά κτίρια και οι συχνές απουσίες εκπαιδευτικών. Η οργή τους βρίσκει απήχηση στους νέους σε όλη την Ευρώπη, με μαθητές στο Βέλγιο και την Ιταλία να οργανώνουν επίσης διαμαρτυρίες τις τελευταίες ημέρες.

Οι Γάλλοι μαθητές διαμαρτύρονται για εξαντλητικό ωράριο, συνωστισμό στις τάξεις, παλιές εγκαταστάσεις και έλλειψη εκπαιδευτικών· η οργή τους απλώνεται στην Ευρώπη, με κινητοποιήσεις σε Βέλγιο και Ιταλία.

Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη των μαθητικών κινητοποιήσεων στη Γαλλία, πληθαίνουν τα ερωτήματα για το αν οι διαδηλώσεις θα ξεφουσκώσουν ή θα εξελιχθούν σε ένα ευρύτερο κοινωνικό κίνημα.

Οι διαδηλώσεις και τα μπλόκα σε σχολεία ξεκίνησαν στα προάστια του Παρισιού στα μέσα Σεπτεμβρίου και σύντομα εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα. Εντυπωσιακές εικόνες μαθητών να σκαρφαλώνουν στην εμβληματική κολώνα στην Πλας ντε λα Μπαστίλ στο Παρίσι την Πέμπτη έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Οι σκηνές αυτές είχαν ιδιαίτερο ιστορικό βάρος, καθώς η πλατεία βρίσκεται στο σημείο όπου υψωνόταν άλλοτε το οχυρό και κρατική φυλακή της Βαστίλης, που καταλήφθηκε από Παριζιάνους στις 14 Ιουλίου 1789, σε μια καθοριστική στιγμή της Γαλλικής Επανάστασης.

Μετά την κατεδάφισή της, η Βαστίλη εξελίχθηκε σε διαχρονικό σύμβολο της νίκης των απλών πολιτών απέναντι στην πολιτική καταπίεση. Στην πλατφόρμα X την Πέμπτη, ο ηγέτης της ριζοσπαστικής αριστεράς France Unbowed, Ζαν-Λικ Μελανσόν, δήλωσε ότι η Βαστίλη είχε «ανακαταληφθεί».

Πίσω από το κίνημα βρίσκεται ένα σύνολο παραπόνων των μαθητών: οι πολύωρες σχολικές ημέρες, τα υπερπλήρη τμήματα, τα εγκαταλελειμμένα σχολικά κτίρια και οι συχνές απουσίες εκπαιδευτικών. Η οργή τους βρίσκει απήχηση στους νέους σε όλη την Ευρώπη, με μαθητές στο Βέλγιο και την Ιταλία να οργανώνουν επίσης διαμαρτυρίες τις τελευταίες ημέρες.

Μπορεί το μαθητικό κίνημα να εξελιχθεί σε κάτι ευρύτερο;

Μια ακόμη ημέρα κινητοποιήσεων, με τη στήριξη μαθητικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων, έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 13 Οκτωβρίου. Παράλληλα, ξεχωριστή διαδήλωση κατά της κρίσης ακρίβειας και της αύξησης των τιμών των καυσίμων, η οποία είχε οργανωθεί πριν ξεσπάσει το μαθητικό κίνημα, είναι προγραμματισμένη για τις 17 Οκτωβρίου.

Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι η διαδήλωση της 17ης Οκτωβρίου μπορεί να σηματοδοτήσει την επιστροφή του κινήματος των κίτρινων γιλέκων, που εμφανίστηκε το 2018 ως αντίδραση σε σχεδιαζόμενη αύξηση του φόρου στα καύσιμα και το ντίζελ. Για μήνες, οι διαδηλωτές με κίτρινα γιλέκα συγκεντρώνονταν κάθε Σαββατοκύριακο, αποκλείοντας κυκλικούς κόμβους, αυτοκινητόδρομους και αποθήκες καυσίμων σε όλη τη χώρα, ενώ σημειώνονταν και έντονες συγκρούσεις με την αστυνομία.

Αν οι μαθητικές κινητοποιήσεις συναντηθούν με ευρύτερη κοινωνική αναταραχή, η Γαλλία θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με σκηνές που θυμίζουν τον Μάη του ’68. Τις τελευταίες εβδομάδες πολλοί μαθητές κρατούν πανό που παραπέμπουν σε εκείνες τις ιστορικές διαδηλώσεις, όταν οι μαθητικές εξεγέρσεις κλιμακώθηκαν σε γενική απεργία σε όλη τη χώρα.

Τότε, αρκετά εκατομμύρια εργαζόμενοι προσχώρησαν στο κίνημα, παραλύοντας τη χώρα αλλά ανοίγοντας και τον δρόμο για σημαντικές διαπραγματεύσεις μισθών. Η κινητοποίηση προκάλεσε επίσης πολιτική κρίση, οδηγώντας τον στρατηγό Ντε Γκολ, τότε πρόεδρο της Γαλλίας, να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο του 1968, στις οποίες οι υποστηρικτές του εξασφάλισαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Σε κάθε περίπτωση, ο Μάης του ’68 άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη Γαλλία, διαλύοντας τις άκαμπτες κοινωνικές ιεραρχίες της μεταπολεμικής περιόδου. Οι διαδηλώσεις συνέβαλαν στην προώθηση πολιτικών, μαθητικών και εργασιακών δικαιωμάτων, εδραιώνοντας μόνιμα την παράδοση των μαζικών κινητοποιήσεων στην πολιτική ταυτότητα της χώρας.

Το τεταμένο πολιτικό σκηνικό στη Γαλλία

Την ώρα αυτή, η κυβέρνηση μειοψηφίας στη Γαλλία δυσκολεύεται να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική στήριξη για τον προϋπολογισμό του 2027, καθώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντιδρούν στα προτεινόμενα μέτρα λιτότητας. Τα δημόσια οικονομικά βρίσκονται υπό πίεση, με την κυβέρνηση να προβλέπει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα φτάσει το 5,4% του ΑΕΠ για το 2026, από τα υψηλότερα ποσοστά στην ευρωζώνη.

Η ολοένα και πιο έντονη κρίση ακρίβειας, που οφείλεται κυρίως στις υψηλές τιμές καυσίμων και ενέργειας, έχει εντείνει τη δημόσια αγανάκτηση. Η οικονομική πίεση στα νοικοκυριά έχει οξύνει τις κοινωνικές εντάσεις σε όλη τη χώρα, με τις προεδρικές εκλογές να απέχουν λιγότερο από έξι μήνες, σε ένα πολιτικό τοπίο ιδιαίτερα κατακερματισμένο.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της δημόσιας εταιρείας μετρήσεων Ifop, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 25 και 29 Σεπτεμβρίου, η Μαρίν Λεπέν του ακροδεξιού κόμματος National Rally συγκεντρώνει 35% για τον πρώτο γύρο, ακολουθούμενη από τον Εντουάρ Φιλίπ με 15% και τον Ζαν-Λικ Μελανσόν με 14%. Με βάση αυτά τα σενάρια, ο δεύτερος γύρος θα έφερνε αντιμέτωπους τη Λεπέν και τον Φιλίπ. Άλλες προβολές έχουν προβλέψει αναμέτρηση Λεπέν με Μελανσόν στον δεύτερο γύρο.

Ένα κίνημα που δεν δείχνει να κοπάζει

Παρά την ανακοίνωση του υπουργού Παιδείας Εντουάρ Ζεφρέ την Πέμπτη ότι 3.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί θα τοποθετηθούν σε σχολεία ανά τη χώρα όπου υπάρχουν ελλείψεις, η δημόσια αγανάκτηση δείχνει να μην υποχωρεί. Ο Ζεφρέ είπε ότι το μέτρο πιθανόν θα κοστίσει «δεκάδες εκατομμύρια ευρώ» για το 2026.

Τα συνδικάτα επέκριναν το σχέδιο ως βραχυπρόθεσμη λύση, προειδοποιώντας ότι οι διαθέσιμοι αναπληρωτές μπορεί να μην ανταποκρίνονται στις ανάγκες των σχολείων ως προς την ειδικότητα ή την περιοχή. Όπου δεν βρίσκεται αντικαταστάτης, τα μαθήματα ενδέχεται να συνεχίσουν να μένουν ακάλυπτα, ενώ οι αναπληρωτές μπορεί να αναλαμβάνουν βοηθητικά καθήκοντα μέχρι να προκύψει κενή θέση που να ταιριάζει.

«Πρέπει να δούμε τις λεπτομέρειες, γιατί πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με αυτόν τον αριθμό που έχει παρουσιαστεί», δήλωσε στην Euronews ο Ζαν-Ρεμί Ζιράρ, εκπαιδευτικός και πρόεδρος του εθνικού συνδικάτου σχολείων και ανώτερης εκπαίδευσης (SNALC).

Από την αρχή, οι μαθητές έχουν τη στήριξη των εκπαιδευτικών συνδικάτων, με τον Ζιράρ να κάνει λόγο για ένα σύστημα σε «κρίση».

«Όλο και πιο δύσκολα καλύπτουμε τις απουσίες των εκπαιδευτικών, οι γαλλικές τάξεις είναι από τις πιο πολυπληθείς στην Ευρώπη, οι αίθουσες δεν είναι σωστά εξοπλισμένες στις περιόδους καύσωνα. Αυτά είναι πράγματα που ήδη γνωρίζουμε.»

«Η αφετηρία είναι ότι το σχολικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση, και αυτό συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό.»

Στο πλευρό των μαθητών έχουν ταχθεί και μεγάλες συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες στη Γαλλία. Μετά τις διαδηλώσεις της Πέμπτης, η CGT, ένα από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας, ανέδειξε το εύρος των κινητοποιήσεων, ορισμένες από τις οποίες δεν σχετίζονταν με το μαθητικό κίνημα, δηλώνοντας: «Οι αγώνες πολλαπλασιάζονται και οι συσχετισμοί δύναμης αλλάζουν!»

Ομοιότητες με προηγούμενα μαθητικά κινήματα στη Γαλλία

Ο Πάολο Στούπια, καθηγητής κοινωνιολογίας και πολιτικής στο Sciences Po Paris, εντόπισε ομοιότητες ανάμεσα στις τωρινές κινητοποιήσεις και παλαιότερα κοινωνικά κινήματα στη Γαλλία, αναφερόμενος σε μια σειρά από κινήματα, μεταξύ των οποίων και ο Μάης του ’68.

«Δεν είναι κάτι νέο το να κινητοποιούνται μαθητές από τα προάστια γύρω από αιτήματα που είναι δικά τους, και στη συνέχεια αυτά τα αιτήματα να υιοθετούνται από άλλα λύκεια πιο κοντά στο κέντρο της πόλης.»

Κατά τον Στούπια, το γεγονός ότι και μαθητές ιδιωτικών σχολείων συμμετείχαν στα μπλόκα αποτελεί νέα εξέλιξη για τα μαθητικά κινήματα. Πολλοί αναλυτές εξεπλάγησαν επίσης που φοιτητές του Université Paris-Panthéon-Assas, το οποίο θεωρείται ότι έχει συντηρητικό φοιτητικό σώμα, πραγματοποίησαν αποκλεισμό την Πέμπτη.

Ωστόσο, ο Στούπια προειδοποίησε ότι η δυναμική του κινήματος μπορεί να επηρεαστεί από τις επερχόμενες σχολικές διακοπές μέσης περιόδου στη Γαλλία.

«Όταν υπάρχει ένα διάλειμμα δύο εβδομάδων στα σχολεία, γίνεται πιο δύσκολο να ξαναπάρει μπρος ένα κίνημα στη συνέχεια, γιατί όλα έχουν μείνει σε αναστολή.»

Ένα κίνημα που έχει ενταθεί ως αντίδραση στην αστυνομική βία

Αν και πολλές διαδηλώσεις ήταν ειρηνικές, άλλες σκιάστηκαν από επεισόδια και συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε την Παρασκευή το υπουργείο Δικαιοσύνης της Γαλλίας, από την αρχή του κινήματος έχουν γίνει 6.877 συλλήψεις, με το 86% να αφορά ανηλίκους.

Ο αριθμός των συλλήψεων είναι εντυπωσιακός σε σύγκριση με τις πρώτες εβδομάδες του κινήματος των κίτρινων γιλέκων το 2018, όταν 4.596 άτομα είχαν τεθεί υπό κράτηση τον πρώτο μήνα.

Οργανώσεις δικαιωμάτων έχουν καταδικάσει την αστυνομική βία μετά το κύμα σοβαρών τραυματισμών μαθητών.

Η οργή έχει φουντώσει με αφορμή περιστατικά όπως εκείνο ενός 15χρονου μαθητή που έχασε το αριστερό του χέρι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης της αστυνομίας, ενός 16χρονου που έχασε μέρος της όρασής του από πλαστική σφαίρα και ενός 14χρονου που υπέστη συντριπτικό κάταγμα στη γνάθο και έχασε πολλά δόντια όταν χτυπήθηκε από δακρυγόνο. Τα επεισόδια αυτά διερευνώνται εσωτερικά, με συνολικά 24 υποθέσεις να εξετάζονται από το πειθαρχικό όργανο της γαλλικής αστυνομίας.

Εκπρόσωπος του ΟΗΕ δήλωσε την Παρασκευή ότι ο οργανισμός ανησυχεί για την κατάσταση στη Γαλλία, καλώντας οι διαδηλώσεις να παραμείνουν ειρηνικές και η χρήση βίας να είναι ανάλογη.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις αρχές, 761αστυνομικοί και χωροφύλακες έχουν τραυματιστεί από την αρχή των κινητοποιήσεων. Σε όλη τη χώρα, αρκετά σχολεία έχουν υποστεί φθορές, έχουν καεί ή λεηλατηθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ταραξίες έχουν παρεισφρήσει στις διαδηλώσεις.

Κατά τον Στούπια, το επίπεδο της αστυνομικής καταστολής τις τελευταίες εβδομάδες είναι «χωρίς προηγούμενο» από τις διαδηλώσεις του Μάη του ’68.

Την ίδια στιγμή, η Βαλερί Μπεκέ, κοινωνιολόγος στο CY Cergy Paris University και συν-συγγραφέας μαζί με τον Πάολο Στούπια του «Geopolitics of Youth: Engagement and (e)Mobilisation», ανέφερε ότι η αστυνομική βία έχει συμβάλει στο να ενταχθούν ενήλικοι στο κίνημα.

«Οι ενήλικοι [συνδικάτα και γονείς] διαδηλώνουν δίπλα στους μαθητές, αλλά έχουν παρέμβει επίσης επικοινωνώντας με δικηγόρους και δικαστικούς λειτουργούς, ως αντίδραση στη βία και στις πιθανές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.»

Ωστόσο, σημείωσε ότι υπάρχει και ένα μέρος του ενήλικου πληθυσμού που βλέπει τις διαδηλώσεις με «περιφρόνηση» και τις «απορρίπτει ή απαξιώνει».

Διαδηλώσεις που πολιτικοποιούνται όλο και περισσότερο

Σε τηλεοπτικό διάγγελμα το βράδυ της Τετάρτης, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνύ εξέφρασε τη λύπη του για «τη βία, τους μαθητές και το προσωπικό που δέχονται επιθέσεις, τους αστυνομικούς και χωροφύλακες που τραυματίζονται, τα σχολεία που πυρπολούνται ή βανδαλίζονται, τις χιλιάδες χαμένες ώρες μαθημάτων, χωρίς να υπολογίζουμε τις απειλές και τις ύβρεις».

Επέκρινε «πολιτικούς ηγέτες που χρησιμοποιούν αυτή την οργή για να δώσουν τις εκλογικές τους μάχες». Η Γαλλία προσέρχεται στις κάλπες για τις προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο. «Δεν μπορούμε να παίζουμε με την ασφάλεια της νεολαίας της Γαλλίας», είπε ο Λεκορνύ.

Η κυβέρνηση, μαζί με κόμματα της δεξιάς και ακροδεξιάς αντιπολίτευσης, έχει κατηγορήσει τον Μελανσόν και το κόμμα του France Unbowed ότι εκμεταλλεύονται και χειραγωγούν τους νέους για πολιτικό όφελος. Ο Μελανσόν επιμένει ότι, παρότι το κόμμα του στηρίζει το κίνημα, δεν οργανώνει τις διαδηλώσεις και θέλει να παραμείνουν ειρηνικές.

Προτού γίνουν οι διαδηλώσεις της 5ης Οκτωβρίου, το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς France Unbowed χαιρέτισε το γεγονός ότι «μαθητικές, λυκειακές, συνδικαλιστικές και επαγγελματικές οργανώσεις» «συγκλίνουν σε όλη τη χώρα».

Κατά τη Μπεκέ, παρότι ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες έχουν κατηγορηθεί ότι «εργαλειοποιούν» τις μαθητικές κινητοποιήσεις, οι μαθητές των λυκείων σε γενικές γραμμές μπορούν να ξεχωρίσουν τη γνήσια πολιτική στήριξη από τις προσπάθειες εκμετάλλευσης του κινήματος.

«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το κίνημα, όπως βλέπετε. Κάποιοι είναι στην αριστερά, ενώ άλλοι σκέφτονται “εντάξει, αυτό θα μπορούσε να μας φανεί χρήσιμο”.»

«Λόγω του τρόπου που λειτουργούν τα πράγματα και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι νέοι, του ότι απορρίπτονται και επικρίνονται, αυτό τελικά δημιουργεί ευκαιρίες για πολιτικούς μεσάζοντες.»

Προειδοποίησε ότι οι κινητοποιήσεις μπορεί να εξελιχθούν σε ευρύτερο κοινωνικό κίνημα, καθώς η απογοήτευση για τις συνθήκες στα σχολεία αντανακλά βαθύτερη οργή για τις ανισότητες στη γαλλική κοινωνία.

«Υπάρχουν ανισότητες σε όλα τα επίπεδα, με τα χάσματα ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες να διευρύνονται.»

«Με δεδομένη την αυξανόμενη ακρίβεια και το γεγονός ότι τα εργατικά στρώματα ήδη αντιμετωπίζουν πολλές καθημερινές δυσκολίες, όπως οι πολλές ώρες εργασίας και οι μεγάλες αποστάσεις μετακίνησης, ως προς τις κοινωνικές ανισότητες βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο.»

Οι μαθητές μεταδίδουν τις διαδηλώσεις «από πρώτο χέρι» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Οι μαθητικές κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν γρήγορα σε όλη τη χώρα, εν μέρει επειδή τα βίντεο από τις πρώτες διαδηλώσεις στα παρισινά προάστια έγιναν viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με τον Ολιβιέ Ερτζσάιντ, επίκουρο καθηγητή Επιστημών Πληροφόρησης και Επικοινωνίας στο University of Nantes, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιτρέπουν στους μαθητές να οργανώνονται, αλλά και να καταγράφουν τις διαδηλώσεις από πρώτο χέρι, επί τόπου.

«Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τους επιτρέπουν να τεκμηριώνουν την πραγματικότητα, να δίνουν μαρτυρίες από πρώτο χέρι για όσα συμβαίνουν, τόσο όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά όσο και όταν, δυστυχώς, δεν πηγαίνουν. Έχουν ήδη ανοίξει αστυνομικές έρευνες και οι εικόνες από τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία ή τουλάχιστον να παίξουν ρόλο στη δικαστική διαδικασία.»

Ο Ερτζσάιντ σημείωσε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καλλιεργούν επίσης ενεργά ένα αίσθημα σύνδεσης και κοινής ταυτότητας μεταξύ των διαδηλωτών, κάτι που τροφοδοτεί τη δυναμική του κινήματος.

«Είναι ένας τρόπος να οικοδομηθεί το αίσθημα συλλογικής ταυτότητας και να εκφραστούν οι κοινωνικές σχέσεις του καθενός, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής του συνείδησης ή έστω της πολιτικής του συμμετοχής. Η έννοια της αίσθησης του ανήκειν και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης των νέων είναι παρούσα εδώ, και αυτά είναι πολύ σημαντικά σε μια εποχή όπου η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι τόσο διαδεδομένη.»

Δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος των νέων στη Γαλλία και σε όλο τον κόσμο βασίζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως κύρια πηγή ενημέρωσης, το μέσο αυτό έχει συμβάλει επίσης στη διαμόρφωση της εικόνας τους για τις διαδηλώσεις, αλλά και για την αντίδραση της κυβέρνησης.

Ο Ερτζσάιντ υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν «σταθεροί και απαράβατοι κανόνες» που να καθορίζουν πώς μπορεί να εξελιχθούν οι κινητοποιήσεις τις επόμενες εβδομάδες.

«Ό,τι κι αν συμβεί στη συνέχεια με αυτό το κίνημα, ξέρουμε ότι τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα θα λειτουργήσουν ως ηχώ. Καμία πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, όσο ισχυρή κι αν είναι, δεν είναι από μόνη της αρκετά δυνατή για να πυροδοτήσει ένα κίνημα. Όμως αυτές οι πλατφόρμες σίγουρα βοηθούν στην ορατότητα και επιτρέπουν στους μαθητές να οργανώνονται πολύ γρήγορα.»

Μίλησε για αρκετές διαφορετικές, «συγκλίνουσες» ατζέντες ενόψει των επόμενων διαδηλώσεων στη Γαλλία, σημειώνοντας ότι «είναι πιθανό όλα αυτά τα διαφορετικά σημεία εκκίνησης της οργής ή της δυσαρέσκειας να συγκλίνουν τελικά. Αλλά, εξίσου, είναι απολύτως πιθανό το μαθητικό κίνημα να ξεφουσκώσει».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Eurostat / Στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης η Ελλάδα στις δαπάνες για την Παιδεία

Όπως βλέπουμε στο γράφημα της Eurostat, ξεπερνάμε όσον αφορά τον δείκτη κατανομής πόρων στην παιδεία μόνο τη Ρουμανία...

    Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η Eurostat το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση) στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 4,7% του ΑΕΠ, οπότε το ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Tο ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που ήταν στο 4,7% του ΑΕΠ

Σε σημερινή ανακοίνωση της Eurostat για την κατανομή πόρων χρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη χώρα μας αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά η ελάχιστη πρόθεση από πλευράς της κυβέρνησης να επενδύσει σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας παιδείας. Στην κατάταξη των χωρών εντός της Ε.Ε, η Ελλάδα κατατάσσεται στην προτελευταία θέση. Και αυτή η σειρά κατάταξης αναδεικνύει τη μοναδική, αδιαμφισβήτητη αλήθεια όσον αφορά την κατανομή πόρων για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη.

Όπως βλέπουμε στο γράφημα της Eurostat, ξεπερνάμε όσον αφορά τον δείκτη κατανομής πόρων στην παιδεία μόνο τη Ρουμανία.

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η Eurostat το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση) στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 4,7% του ΑΕΠ, οπότε το ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Σε σύγκριση με το 2022, το ποσοστό αυτό δεν παρουσίασε μεταβολή όσον αφορά την αναλογία των δαπανών ως προς το ΑΕΠ για τη δημόσια παιδεία. Ωστόσο, σημειώνει μικρή μείωση κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες  σε σχέση με το 2020 όταν  σημειώθηκε το ιστορικό υψηλό του 5,0% στο οποίο καταγράφηκε το υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση από την έναρξη της συλλογής των σχετικών στοιχείων το 2012.

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, ως ποσοστό του ΑΕΠ, για το έτος 2023, καταγράφηκε στη Σουηδία (6,8%), ακολουθούμενη από τη Φινλανδία (6,3%) και το Βέλγιο (6,2%). Τα χαμηλότερα επίπεδα καταγράφηκαν στη Ρουμανία (3,0%), την Ελλάδα (3,3%) και τη Μάλτα (3,4%).

Η ΑΥΓΗ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Νίκος Ανδρουλάκης: «Καταθέτουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την Παιδεία» - Παρακολουθείστε όλη την ημερίδα (vid)

Νίκος Ανδρουλάκης: «Για εμάς, η Παιδεία αποτελεί δημόσιο αγαθό, κοινωνικό δικαίωμα, θεσμό Δημοκρατίας και τον ισχυρότερο μηχανισμό κοινωνικής κινητικότητας.

Για το ΠΑΣΟΚ ισχυρή δημόσια παιδεία σημαίνει ανοδική κοινωνική κοινωνική κινητικότητα, λιγότερες ανισότητες και περισσότερες ευκαιρίες τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης κλείνοντας την ημερίδα του κόμματος για την παιδεία.

Το διαφορετικό υπόδειγμα εκπαιδευτικής πολιτικής, με καθαρή ιδεολογική αφετηρία, συγκεκριμένες δεσμεύσεις και διάρκεια στον χρόνο, περιέγραψε ο Νίκος Ανδρουλάκης κλείνοντας την εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής για την Παιδεία.

«Για εμάς, η Παιδεία αποτελεί δημόσιο αγαθό, κοινωνικό δικαίωμα, θεσμό Δημοκρατίας και τον ισχυρότερο μηχανισμό κοινωνικής κινητικότητας.

Γιατί, πρόοδος σημαίνει να προχωρούν οι πολλοί.

Γι' αυτό καταθέτουμε ένα νέο κοινωνικό και θεσμικό συμβόλαιο για την Παιδεία», υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής καθιστώντας σαφές ότι θεωρεί τη Παιδεία ως εθνική προτεραιότητα.

Ασκώντας αυστηρή κριτική στη κυβέρνηση ανέφερε ότι έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της: λιγότερη δημόσια επένδυση, μεγαλύτερη επιβάρυνση της οικογένειας, διοικητικός συγκεντρωτισμός, διαρκής νομοθετική αναστάτωση και ολοένα περισσότερες ιδιωτικές διαδρομές για όσους μπορούν να πληρώσουν.

«Πρόκειται για βαθιά συντηρητική πολιτική που αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως αγορά υπηρεσιών, το σχολείο ως μηχανισμό συμμόρφωσης και τον μαθητή ως πελάτη ενός συστήματος πολλών ταχυτήτων.

Εμείς απαντάμε διαφορετικά. Η Παιδεία είναι δημόσιο αγαθό, δύναμη ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας, θεμέλιο της Δημοκρατίας και βασική προϋπόθεση για μια σύγχρονη, παραγωγική και δίκαιη Ελλάδα. Γι' αυτό και η σύγκρουση που έχουμε μπροστά μας δεν αφορά απλώς διαφορετικούς νόμους ή επιμέρους μέτρα. Αφορά δύο διαφορετικούς δρόμους για τη χώρα», τόνισε.

Η ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη στην ημερίδα για την Παιδεία του ΠΑΣΟΚ

«Φίλες και φίλοι,

σας ευχαριστώ πάρα πολύ σήμερα για την παρουσία σας, για ένα ζήτημα που αφορά το μέλλον της πατρίδας μας, διότι οι νεότερες γενιές είναι και το παρόν, είναι και το μέλλον. Και το μέλλον τους συνδέεται με μια ισχυρή δημόσια παιδεία όλων των βαθμίδων.

Δεν είναι τυχαίο που επιλέξαμε να ανοίξουμε και σήμερα δημόσιο διάλογο, με τεκμηρίωση, με σοβαρότητα, για ένα στοίχημα, διότι η ισχυρή δημόσια παιδεία είναι και ζητούμενο, είναι και στοίχημα, όταν ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας πληρώνει υψηλό κόστος και στην υγεία και στην παιδεία, όταν αποδυναμώνεται το κοινωνικό του κράτος, και οι δύο βασικοί του πυλώνες.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε ένα πολιτικό περιβάλλον το οποίο δεν δίνει χώρο για ποιοτικό διάλογο, για συζήτηση βάσει των πραγματικών δεδομένων. Τι συμβαίνει σε όλη τη χώρα; Όπως περιέγραψε στο οδοιπορικό του ο Στέφανος Παραστατίδης, -διότι αυτά τα έχουμε συναντήσει σε μικρά νησιά, σε χωριά σε ορεινούς όγκους, αλλά και σε όλη την Ελλάδα-, το κοινωνικό κράτος νοσεί. Και μαζί με το κοινωνικό κράτος δημιουργούνται συνθήκες υπονόμευσης του δημογραφικού. Χειροτερεύουν τα πράγματα. Αντί, λοιπόν, να ανοίξει ένας σοβαρός διάλογος για αυτά τα μεγάλα στοιχήματα της πατρίδας, του λαού, ζούμε την περίοδο της τεχνητής πόλωσης. Μια πόλωση που απαξιώνει συνολικά τον πολιτικό κόσμο, τα κόμματα, το λόγο, που παραμένουν προσηλωμένοι στην ατάκα και όχι στην πραγματική συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα.

Εμείς λοιπόν εδώ και πολύ καιρό, υπεύθυνα, αξιόπιστα, ανοίγουμε συζήτηση. Ανοίγουμε συζήτηση για ό,τι αφορά τους πολίτες, ιδιαίτερα τους νέους, σε όλη την Ελλάδα. Έτσι, ανοίξαμε τη συζήτηση για το ιδιωτικό χρέος πολύ νωρίς, ένα επίκαιρο ζήτημα που αφορά χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις και δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά.

Έτσι ανοίξαμε τη συζήτηση για τη στέγαση πολύ νωρίς, πολύ επίκαιρα, όταν βλέπαμε ότι κλιμακώνεται το θέμα της μετατροπής του δικαιώματος ενός νέου ανθρώπου στη στέγαση σε προνόμιο για λίγους, όταν κάποιοι πολύ εύκολα λένε ότι «εντάξει, χάνεται», αλλά συγχρόνως κάποιοι κερδίζουν. Ποιοι κερδίζουν και ποιοι χάνουν σε κάθε περίπτωση που ανοίγουμε ένα θέμα που αφορά την κοινωνία;

Μετά το μνημόνιο, περιμέναμε ο πολιτικός κόσμος να έχει συμμορφωθεί, να έχει αποκτήσει ενσυναίσθηση, και να μιλάει στο όνομα των πολλών. Γι’ αυτό θεωρώ πολύ επίκαιρο το σύνθημα «Μια Ελλάδα για όλους» όταν μιλάμε για τη δημόσια παιδεία. Διότι η δημόσια παιδεία, μαζί με το Εθνικό Σύστημα Υγείας, είναι ένα κομμάτι του μεγάλου οραματικού έργου του ΠΑΣΟΚ.

Χαίρομαι πάρα πολύ, διότι σήμερα ανάμεσά μας δεν είναι μόνο πρώην υπουργοί Παιδείας, είναι και απλοί άνθρωποι που ασχολήθηκαν με την παιδεία στους τομείς του ΠΑΣΟΚ και συνεισέφεραν με τις εμπειρίες τους, με τις απόψεις τους, σε αυτό το όραμα που διαχρονικά εμείς υπηρετήσαμε μετά το 1981. Το όραμα «η παιδεία να συνδέεται άμεσα με την κοινωνική κινητικότητα προς τα πάνω». Να μπορεί το παιδί της ελληνικής οικογένειας, όπου κι αν μένει, σε οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας, ό,τι δουλειά και να κάνει η οικογένειά του, να μπορεί να κάνει μια επιλογή που το εκφράζει, μια επιλογή που υπηρετεί τα όνειρά του, που του δίνει εφόδια, που τον κάνει πολίτη. Και ότι πολύ σωστά η δημοκρατία είναι εμπειρία. Και ένα μεγάλο κομμάτι της εμπειρίας είναι μέσα στο πανεπιστήμιο.

Όλα αυτά, δυστυχώς, κάποιοι τα ξεχνούν και νομίζουν ότι η πολιτική γίνεται με σκονάκια. Δεν γίνεται με σκονάκια η πολιτική. Η πολιτική γίνεται με δουλειά, με διάλογο, με προσθήκες, με αφαιρέσεις. Οικοδομείται στις πολύ μεγάλες συναινέσεις.

Και το ΠΑΣΟΚ απέδειξε ότι είχε διάθεση για διάλογο και συναινέσεις, όχι τις εύκολες εποχές, αλλά ακόμη και τις πιο δύσκολες εποχές για το λαό μας. Διότι εμείς πάντα επενδύαμε στην ενότητα του ελληνικού λαού και όχι στη διχόνοια, την απαξίωση και τον ευτελισμό.

Σήμερα λοιπόν λέμε κάτι απλό. Εργαζόμαστε ως αντιπολίτευση γιατί θέλουμε να γίνουμε μια κυβέρνηση μεγάλων αλλαγών και σημαντικών μεταρρυθμίσεων. Κάθε ψήφος στο ΠΑΣΟΚ είναι ψήφος για μια καλύτερη ζωή. Ψήφος στο ΠΑΣΟΚ σημαίνει πολιτική αλλαγή για όλους, με ενότητα, με σχέδιο και αξιοπιστία.

Εδώ και επτά χρόνια η Νέα Δημοκρατία έχει δώσει διαπιστευτήρια: λιγότερη δημόσια επένδυση, μεγαλύτερη επιβάρυνση της οικογένειας, διοικητικός συγκεντρωτισμός, διαρκής νομοθετική αναστάτωση χωρίς αποτέλεσμα, αυτό που ανέφερε και η Άννα Διαμαντοπούλου, και όλο περισσότερες ιδιωτικές διαδρομές για όσους έχουν τη δυνατότητα και μπορούν να πληρώσουν.

Η κυβέρνηση αυτή επιχειρεί να κρύψει το κοινωνικό της αποτύπωμα, πίσω από ένα καταιγισμό νομοθετημάτων, πλατφορμών, προγραμμάτων και επικοινωνιακών εξαγγελιών. Όμως τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι απογοητευτικά για την παιδεία.

Οι μαθησιακές επιδόσεις συνεχώς υποχωρούν, οι ανισότητες διευρύνονται, οι εκπαιδευτικοί απαξιώνονται οικονομικά, αλλά και θεσμικά. Μην το ξεχνάμε. Οι υποδομές παραμένουν ανεπαρκείς. Και οι οικογένειες συνεχώς πληρώνουν όλο και περισσότερα από την τσέπη τους, γιατί πολύ απλά το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα χάνει σταθερά έδαφος απέναντι στην ιδιωτική αγορά. Μετατρέπεται, λοιπόν, συστηματικά η παιδεία σε εμπόρευμα. Οι βαθύτερες εκπαιδευτικές και ψηφιακές ανισότητες υπονομεύουν και την ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού, που έχει ανάγκη η αγορά εργασίας. Άρα, οι επιπτώσεις είναι πολλές.

Από τη μία πλευρά, η χώρα καταγράφει θετικές επιδόσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με το ποσοστό των αποφοίτων να αγγίζει το 44,5%, σχεδόν ευθυγραμμισμένο με το 44,1% της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σχολική διαρροή να έχει περιοριστεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Όμως, από την άλλη πλευρά, η αγορά εργασίας αδυνατεί να απορροφήσει αυτό το δυναμικό σε υψηλές θέσεις.

Εν μέσω αυτού του ψηφιακού χάσματος, το ποσοστό των πολιτών με βασικές ψηφιακές δεξιότητες έχει υποχωρήσει στο 51% το 2025, την ώρα που ο μέσος όρος στην Ευρώπη των 27 έχει εκτιναχθεί στο 60,4%, σχεδόν 10% πιο χαμηλά είναι η Ελλάδα. Το έλλειμμα αυτό καθηλώνει την οικονομία σε χαμηλές αμοιβές και περιορίζει την εγχώρια προστιθέμενη αξία.

Απέναντι, λοιπόν, σε αυτά τα σημαντικά δομικά ζητήματα της παιδείας, εμείς έχουμε μόνο επικοινωνία. Μόνο επικοινωνία, ρηχή επικοινωνία. Πολλά τα παραδείγματα. Εμβληματικότερο; Η ιστορία με την πανεπιστημιακή αστυνομία. Την εξήγγειλαν, επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, που είπε το λογικό, -τι συμβαίνει σε άλλα ιδρύματα της Ευρώπης, πώς έχουν ασφάλεια, πώς έχουν μια εύρυθμη ακαδημαϊκή ζωή με ελευθερίες, με διάλογο-, αλλά αυτοί ήθελαν να κάνουν ένα δικό τους μοντέλο αλά «Νέα Δημοκρατία». Πετάξαμε 30 εκατομμύρια ευρώ. Όσο κοστίζει να έχουν για έναν χρόνο δωρεάν μετακινήσεις οι νέοι μας κάτω των 24 ετών στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Αυτή είναι η «πολυτέλεια» κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων.

Εμείς από την αρχή είπαμε το λογικό και μας είπαν «μπαχαλάκηδες». Είπαμε αυτό που συμβαίνει στην Ιταλία, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στη Γερμανία, αλλά αυτό που συμβαίνει εκεί, εδώ το χαρακτήρισαν «μπαχαλάκηδες».

Ένα πανάκριβο φιάσκο ήταν και αυτές οι εξαγγελίες. Το αποτέλεσμα, όμως; Τα πανεπιστήμια συνεχίζουν να χρειάζονται φωτισμό, οργανωμένη φύλαξη, σύγχρονες υποδομές, επαρκές προσωπικό, φοιτητικές εστίες και βασικές υπηρεσίες μέριμνας. Όλα αυτά όμως δεν υπάρχουν στο τραπέζι.

Μια ακόμη επικοινωνιακή πατέντα της κυβέρνησης ήταν τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Και εκεί ακούσαμε πολλά. Γιατί είπαμε το απλό και λογικό: να υπάρξουν μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά, με σεβασμό στο Σύνταγμα. Να οριοθετεί το Σύνταγμα τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα τους, με καθαρό τρόπο. Και συγχρόνως να δίνει χώρο δράσης, γκρεμίζοντας την ομηρία του δημοσίου πανεπιστημίου, να γίνει πραγματικά αυτοδιοίκητο.

Μα αυτό που περιγράφουμε συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη. Σε όλη την Ευρώπη, οι φοιτητές κατά 80% με 85% επιλέγουν το ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο. Και σε ένα ποσοστό 15% με 20% μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά, που είναι ο κύριος άξονας της μη κρατικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και εκεί το λογικό έγινε παράλογο.

Είδαμε ένα σύστημα μιντιακό να επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ για αυτό που περιγράφαμε ως πραγματικότητα στην Ευρώπη. Θυμάται κανείς πού είναι αυτά τα μεγάλα ιδρύματα που περιμέναμε να έρθουν στην Ελλάδα; Πού είναι σήμερα; Μήπως τελικά ο στόχος τους ήταν να «πανεπιστημοποιήσουν» τα κολλέγια; Αυτό ήταν η μεγάλη μεταρρύθμιση, η μεγάλη αλλαγή; Πού είναι τα campus; Πού είναι οι μεγάλες επενδύσεις; Και στην περιφέρεια, όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Πού είναι οι προδιαγραφές, η ουσιαστική αξιολόγηση, οι πραγματικές εγγυήσεις;

Η χώρα χρειάζεται σοβαρό ακαδημαϊκό σχεδιασμό και όχι μια άναρχη αγορά τίτλων, που πολλές φορές, δυστυχώς, είναι χωρίς αντίκρισμα.

Αλλά και σε έναν άλλο τομέα, τον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας: Αφού μετέφεραν όλους τους φορείς στο Υπουργείο Ανάπτυξης και πορεύτηκαν επί επτά χρόνια χωρίς καμία στρατηγική, σήμερα διαβάζουμε ότι ετοιμάζουν ένα νέο υπουργείο, μια νέα διοικητική δομή με όλες τις σχετικές αρμοδιότητες. Πληρώνουμε και εδώ ακριβά τις παλινωδίες τους και τις χαμένες ευκαιρίες στον τομέα της έρευνας, ειδικά σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε πολύ μεγάλες δυνατότητες μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης να επενδύσουμε και σε αυτόν τον πυλώνα, που και εμείς είμαστε πολύ πίσω, αλλά η αλήθεια είναι ότι και η Ευρώπη είναι πίσω σε σχέση με άλλους ανταγωνιστές παγκοσμίως.

Φίλες και φίλοι,

η δημόσια παιδεία συρρικνώνεται μπροστά στα μάτια μας, καθημερινά, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Ο αριθμός των μαθητών στα ιδιωτικά σχολεία αυξήθηκε κατά 16,7% μεταξύ 2018 και 2022, ενώ στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο η αύξηση έφτασε το 52%. 52%. Με τη διευκόλυνση, λοιπόν, της κυβέρνησης, λειτουργούν περισσότερα από 2.500 κέντρα μελέτης χωρίς ολοκληρωμένο πλαίσιο αδειοδότησης, παιδαγωγικών προδιαγραφών και ελέγχου ασφάλειας. Όταν το ολοήμερο, που για εμάς είναι ένας κορυφαίος θεσμός, δεν προσφέρει οργανωμένη μελέτη, η οικογένεια αναγκάζεται να πληρώσει το κέντρο μελέτης.

Όταν το δημόσιο σχολείο δεν εξασφαλίζει ξένη γλώσσα, ψηφιακές δεξιότητες, αθλητισμό, πολιτισμό, η οικογένεια αναγκάζεται να αναζητήσει ιδιωτικές λύσεις. Το σχολείο δεν μπορεί να είναι εμπορικό κέντρο, ούτε το παιδί να είναι πελάτης που ψάχνει προσφορές. Για εμάς, το σχολείο είναι φορέας χειραφέτησης του ανθρώπου και ο μαθητής είναι ο αυριανός πολίτης που θα διαμορφώσει το μέλλον της κοινωνίας μας.

Αυτή η μετατόπιση προς την ιδιωτική λύση συνδέεται άμεσα με τη χρόνια υποχρηματοδότηση. Η Ελλάδα δαπανά 7.137 δολάρια αγοραστικής δύναμης ανά μαθητή, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 15.000 δολάρια.

Οι συνολικές δαπάνες για την εκπαίδευση φτάνουν το 3,9% του ΑΕΠ, έναντι 4,7% στον ΟΟΣΑ. Ενώ την περίοδο 2019-2023, η δαπάνη ανά μαθητή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που υπάρχουν πια πολύ μεγάλα ζητήματα, μειώθηκε κατά 4%, την ώρα που στον ΟΟΣΑ αυξήθηκε κατά 12%. Το κενό αυτό δεν είναι θεωρητικό. Το κενό αυτό μεταφέρεται στον προϋπολογισμό κάθε οικογένειας.

Οι ελληνικές οικογένειες πληρώνουν περισσότερα από 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο για φροντιστήρια, για ιδιωτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες, ενώ οι δαπάνες στον οργανωμένο φροντιστηριακό χώρο αυξήθηκαν κατά 36% μέσα σε δύο χρόνια.

Αυτή την αιμορραγία πρέπει να τη σταματήσουμε και είναι δέσμευσή μου να τη σταματήσουμε για να τελειώσουμε με την αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων. Όσο μεγαλύτερη σήμερα είναι η οικονομική δυνατότητα μιας οικογένειας, τόσες περισσότερες ευκαιρίες και επιλογές έχει το παιδί της. Αυτό δεν είναι η Ελλάδα που οραματίζεται το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Παράταξη.

Ας δούμε τα αποτελέσματα του διαγωνισμού PISA 2022, που αποτυπώνουν με αμείλικτο τρόπο την πραγματικότητα. Στα μαθηματικά, μόνο το 53% των μαθητών φτάνει στο βασικό επίπεδο επάρκειας, έναντι 69% στον ΟΟΣΑ. Στην ανάγνωση, το αντίστοιχο ποσοστό είναι 62%, έναντι 74%. Και στις φυσικές επιστήμες 63%, έναντι 76%.

Πού, λοιπόν, είναι η αριστεία; Πού είναι η αριστεία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που δεν κρίνεται μόνο από τις επιδόσεις των καλύτερων, αλλά από τις επιδόσεις όλων; Πού είναι το κράτος που βοηθά τα παιδιά να έχουν την ίδια αφετηρία;

Σήμερα, η κοινωνική προέλευση και το πορτοφόλι της οικογένειας μετατρέπεται σε εκπαιδευτικό πεπρωμένο. Με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τα παιδιά της ελληνικής Περιφέρειας, αλλά και όλων των λαϊκών στρωμάτων, δεσμεύομαι ότι θα έχουν ισότιμες ευκαιρίες στην πρόοδο και σε μια καλύτερη ζωή.

Όμως, φίλες και φίλοι, στον πυρήνα κάθε σοβαρής εκπαιδευτικής αλλαγής βρίσκεται και ο εκπαιδευτικός. Μην το ξεχνάμε. Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ για το 2025, η Ελλάδα είναι στην τελευταία θέση στους μισθούς εκπαιδευτικών Ανώτερης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Παράλληλα, και αυτό είναι ακόμη χειρότερο, χιλιάδες αναπληρωτές μετακινούνται κάθε χρόνο σε ολόκληρη τη χώρα και ιδιαίτερα σε νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, με το κόστος στέγασης να απορροφά μεγάλο κομμάτι του εισοδήματός τους.

Τι λέμε σε αυτούς τους ανθρώπους; Εμείς προτείναμε εξαρχής, από το 2022, ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική για όσους επιλέγουν να υπηρετήσουν στα νησιά μας. Για όλους, σε συνεργασία με τους Δήμους, από το 2022. Ακόμη και επιμόρφωση, που θα έπρεπε να αποτελεί θεμέλιο της επαγγελματικής ανάπτυξης, οργανώθηκε χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τη σχολική πράξη. Πρόγραμμα που σχεδιάστηκε για 150.000 εκπαιδευτικούς, κατέληξε σε συμμετοχή μόλις του 9% των εκπαιδευτικών. Όλα γίνονται, λοιπόν, για τα μάτια του κόσμου και χωρίς αποτέλεσμα.

Εδώ, λοιπόν, θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Εμείς πιστεύουμε στην αξιολόγηση. Το ΠΑΣΟΚ συνδέει την αξιολόγηση με την αξιοκρατία. Πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση. Αλλά πιστεύουμε σε μια αξιολόγηση καθολική, ουσιαστική, με ανατροφοδότηση, η οποία θα αφορά σε όλες τις παραμέτρους του εκπαιδευτικού συστήματος.

Η αξιολόγηση πρέπει να είναι συνολική και πρέπει να οδηγεί σε επιμόρφωση, σε υποστήριξη, σε πρόσθετους πόρους και συγκεκριμένα σχέδια βελτίωσης. Αξιολογούμε για να βελτιώνουμε. Αυτός είναι ο στόχος της δικής μας αξιολόγησης.

Επίσης, η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών. Και εδώ έχουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι Διευθυντές αναζητούν εγκρίσεις, κωδικούς από υποστελεχωμένες Υπηρεσίες των Δήμων, ακόμα και για βασικές ανάγκες, όπως είναι η θέρμανση, η κρατική ύλη, οι μικροεπισκευές. Ο Διευθυντής, όμως, πρέπει να ηγείται μιας παιδαγωγικής κοινότητας, να εμπνέει, να συντονίζει και να στηρίζει, όχι να αναλώνεται στη διαχείριση μικροδαπανών.

Την ίδια στιγμή, οι σχολικές υποδομές παραμένουν σε κρίση. Το 65% των σχολικών κτιρίων έχει κατασκευαστεί πριν από το 1985, ενώ περίπου 13.500 σχολικά κτίρια, από όλα αυτά, μόνο τα 3.200 διαθέτουν ταυτότητα κτιρίου και πλήρη φάκελο στατικής επάρκειας. Και εδώ υπήρχε μεγάλο περιθώριο από το Ταμείο Ανάκαμψης. Μπορούσαμε να επιλέξουμε κονδύλια για ανάγκες στατικής ενίσχυσης, που θα έφταναν τα 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι πόροι, όμως, που αξιοποιήθηκαν ήταν μόλις 250 εκατομμύρια. Η κυβέρνηση άφησε τη σχολική στέγη έξω από τον πυρήνα της πολιτικής της, μένοντας μόνο σε αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Η χώρα χρειάζεται ολοκληρωμένο σχέδιο και εδώ, με πλήρη προσεισμικό έλεγχο, ενεργειακή και βιοκλιματική αναβάθμιση. Προσβασιμότητα. Είναι ντροπή η κατάσταση που επικρατεί στην προσβασιμότητα στις σχολικές υποδομές της χώρας. Σύγχρονα εργαστήρια, βιβλιοθήκες, χώρους άθλησης και σχολικές αυλές με περισσότερο πράσινο. Αυτό είναι πραγματικά μια ανθρώπινη Παιδεία για τα παιδιά μας.

Φίλες και φίλοι,

το ίδιο αποσπασματική είναι και η αντιμετώπιση της σχολικής βίας. Μια νέα, σύγχρονη πραγματικότητα που καθημερινά αποδεικνύεται σε μια κοινωνική πληγή. Η πλατφόρμα αναφορών είναι ένα βήμα, όμως χωρίς πρόληψη δεν φέρνει αποτελέσματα.

Χρειαζόμαστε πρόληψη και επαρκείς δομές. Η πραγματική πολιτική απαιτεί μόνιμους ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, διεπιστημονικές ομάδες, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, συνεργασία με τις οικογένειες και μια νέα σχολική κουλτούρα εμπιστοσύνης και συμμετοχής. Η βία αντιμετωπίζεται στη ρίζα της, με ανθρώπους, με σχέσεις, με εμπιστοσύνη και σταθερή υποστήριξη.

Ανάλογη αστάθεια βλέπουμε και στα θέματα τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Μέσα σε πέντε χρόνια ψηφίστηκαν τρεις διαδοχικοί νόμοι, ενώ δημιουργήθηκαν ή μετονομάστηκαν σχεδόν όλες οι δομές της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Η συμμετοχή στη μαθητεία εκτιμάται μόλις στο 5% έως 7%, όταν σε ισχυρότερα συστήματα φτάνει το 25% και 30%, ενώ η αμειβόμενη μαθητεία των ΕΠΑΛ περιορίζεται μόνο στο 2%. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν και εδώ την αποτυχία.

Οι νέοι, λοιπόν, δεν χρειάζονται ψευδεπίγραφες μεταρρυθμίσεις. Χρειάζονται σύγχρονα εργαστήρια, ποιοτική αμειβόμενη μαθητεία, αξιόπιστους τίτλους, σαφή επαγγελματικά δικαιώματα και πραγματική διαδρομή προς την αξιοπρεπή εργασία. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτή την πορεία, χρειάζεται διαφορετικό υπόδειγμα εκπαιδευτικής πολιτικής, με καθαρή ιδεολογική αφετηρία, συγκεκριμένες δεσμεύσεις και χρονοδιάγραμμα.

Για εμάς, η Παιδεία είναι δημόσιο αγαθό. Είναι κοινωνικό δικαίωμα. Είναι θεσμός για τη δημοκρατία μας και, όπως είπα πριν, είναι ο ισχυρότερος μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας.

Γι’ αυτό, λοιπόν, καταθέτουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την παιδεία. Ένα συμβόλαιο που ξεκινά από τον εκπαιδευτικό, τη μισθολογική του ενίσχυση, τη θεσμική του ενίσχυση, τη στέγασή του, όπως είπα πριν, τον 13ο μισθό και την πολιτική που θα του δίνει αξιοπρέπεια.

Και μιλώ και για τους αναπληρωτές. Δεν μπορεί η απαξίωση να συνεχίζεται, που δεν αποτυπώνεται μόνο στους χαμηλούς μισθούς, αλλά και στις συνεχείς μετακινήσεις, στην αγωνία της στέγασης. Αποτυπώνεται παντού. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την άνιση μεταχείριση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα όσον αφορά την προστασία της εγκυμοσύνης και της μητρότητας. Δεν είναι ντροπή; Αυτά δεν πρέπει να τα αλλάξουμε; Αυτή η αδικία πρέπει να σταματήσει και θα σταματήσει και για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να στηρίζεται από ανθρώπους που το κράτος αντιμετωπίζει ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Η δέσμευσή μας είναι καθαρή: Ισότιμα εργασιακά, ασφαλιστικά και οικογενειακά επιδόματα, σταθερός προγραμματισμός προσλήψεων, μόνιμοι διορισμοί για τις πάγιες και πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης.

Δεύτερη μεγάλη μας δέσμευση είναι το πραγματικό ολοήμερο σχολείο. Το πραγματικό ολοήμερο σχολείο. Ένα ολοήμερο για όλα τα παιδιά, με ενιαίο πρόγραμμα, με σταθερό προσωπικό, με οργανωμένη μελέτη, με τέχνες, με αθλητισμό, με μουσική, με θέατρο, με πολιτισμό, με ψηφιακές δεξιότητες, αλλά και με πιστοποίηση ξένης γλώσσας και Πληροφορικής μέσα από το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Έτσι περιορίζεται η παραπαιδεία και σταματάμε τις ανισότητες, διευρύνοντας τις δυνατότητες κάθε παιδιού, πέρα από τις οικονομικές δυνατότητες της οικογένειάς του.

Τρίτη δέσμευση είναι ένα εθνικό πρόγραμμα ισοτιμίας, με περισσότερη χρηματοδότηση στα σχολεία των περιοχών που έχουν μεγάλες ανάγκες, με μόνιμες δομές ψυχοκοινωνικής στήριξης, πλήρη παράλληλη στήριξη, ισχυρή ειδική αγωγή παντού, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Και ειδικές πολιτικές για τις νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές. Πρέπει να αγκαλιάσουμε όλα τα παιδιά. Η δικαιοσύνη στην Εκπαίδευση σημαίνει να κατευθύνουμε περισσότερη στήριξη εκεί που υπάρχουν πραγματικά οι μεγαλύτερες ανάγκες.

Φίλες και φίλοι,

η αναξιοπιστία της κυβερνητικής πολιτικής πλέον αγγίζει και ένα ευαίσθητο τομέα, κάτι που δεν περιμέναμε πραγματικά να το ζήσουμε και αυτό: Το αδιάβλητο των πανελλαδικών εξετάσεων. Αυτό που συνέβη πραγματικά εκθέτει το Υπουργείο Παιδείας, εκθέτει το Μέγαρο Μαξίμου, διότι δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση. Και με εντυπωσιάζει: Άνθρωποι που εκφέρουν δημόσιο λόγο και δημοσιογράφοι, δεν τους ενδιαφέρει να ρωτήσουν και να πιέσουν να μάθουμε την αλήθεια; Δεν ενδιαφέρει να θωρακίσουμε κάτι που για πάρα πολλές δεκαετίες είχε την απόλυτη εμπιστοσύνη ο ελληνικός λαός; Νομίζω ότι πρέπει να δοθούν κάποιες απαντήσεις για το περιστατικό που έγινε στο κέντρο ΕΠΑΛ. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή υπηρεσιακή αστοχία, θίγει επί της ουσίας την ισονομία των υποψηφίων.

Όλα αυτά έχουν νόημα και ουσία όταν η κυβέρνηση ανοίγει τη συζήτηση μετά από δική μας πρωτοβουλία για το νέο λύκειο και το εθνικό απολυτήριο. Δεν θα τσακωθούμε ποιανού κόμματος είναι η πρωτοβουλία, άλλωστε. Οι επιστολές και οι ημερομηνίες στην Επιτροπή, την αρμόδια, υπάρχουν.

Όμως αξίζει να συζητήσουμε για να γίνει αυτή η αλλαγή με απόλυτη θεσμική αξιοπιστία, καθαρούς κανόνες και κοινωνική συναίνεση. Το εθνικό απολυτήριο είναι στόχος και όραμα. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να υπονομεύσει κάτι που μπορεί να βοηθήσει το σχολείο να πάψει να είναι ένα εξεταστικό κέντρο για τα παιδιά μας. Το εθνικό απολυτήριο δεν μπορεί να είναι μπάλωμα. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία ανασύνταξης, αναδιοργάνωσης της δημόσιας παιδείας.

Τέταρτη δέσμευσή μας είναι ένα λύκειο με πραγματική αξία. Εκεί ακουμπά το εθνικό απολυτήριο. Ένα λύκειο που καλλιεργεί τη γενική παιδεία, την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα, τις ανθρωπιστικές αξίες, πάνω από όλα τη δημοκρατική συνείδηση. Αυτή την εποχή, την εποχή των fake news, την εποχή που η παραπληροφόρηση είναι παντού, δεν ελέγχεται πια η παραπληροφόρηση, παρά μόνο από την κριτική σκέψη. Καλές οι πρωτοβουλίες περιορισμού πρόσβασης. Αρκούν; Νομίζει κανείς ότι αρκούν; Όποιος νομίζει ότι έτσι περιορίζουμε την επιρροή των fake news, κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό. Και εμείς δεν κοροϊδεύουμε, λέμε αλήθειες. Και μάλιστα μου προκαλεί αληθινή εντύπωση να μιλάνε για τα fake news οι πρωτεργάτες των fake news, οι άνθρωποι που στηρίζουν την πολιτική τους επιβίωση στη διχόνοια και στα fake news. Άρα η κριτική σκέψη είναι για εμάς το κορυφαίο ζήτημα της δημόσιας παιδείας και νομίζω μια γενναία μεταρρύθμιση του εθνικού απολυτηρίου μπορεί να διαμορφώσει το σχολείο που ενισχύει τις αξίες, τη σκέψη και την καλλιέργεια όλων των παιδιών του ελληνικού λαού.

Πέμπτη δέσμευσή μας είναι ένα ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο, με επαρκή χρηματοδότηση, σύγχρονες υποδομές, λογοδοσία και πραγματικό αυτοδιοίκητο, με ισχυρή έρευνα, που θα έχει διασύνδεση με την παραγωγή, την καινοτομία, την περιφερειακή ανάπτυξη. Τα περιφερειακά Πανεπιστήμια πρέπει να στηριχθούν. Πώς θα γίνει περιφερειακή ανάπτυξη, αν αυτά που παράγει ως ιδέες, ως σκέψεις, ως έρευνα ένα περιφερειακό Πανεπιστήμιο δεν αποτυπωθούν στην παραγωγή και στις υποδομές κάθε περιφέρειας της χώρας; Αυτός, λοιπόν, είναι ένας μεγάλος στόχος και είναι η πέμπτη δέσμευση του ΠΑΣΟΚ για ένα ισχυρό δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Τέλος, δεσμευόμαστε και για κάτι ακόμη, που αποδεικνύει η απουσία του καθημερινά στην αγορά εργασίας: Τεράστιες αδυναμίες στην παραγωγή. Και είναι ένα αξιόπιστο σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης, με ενεργή συμμετοχή όλων των κοινωνικών εταίρων, σύγχρονα εργαστήρια, ποιοτική και αμειβόμενη μαθητεία, πιστοποίηση χωρίς καθυστερήσεις, σύνδεση των ειδικοτήτων με την παραγωγική. Κάθε διαδρομή της μάθησης πρέπει να οδηγεί στη γνώση και σε μια καλή θέση εργασίας.

Φίλες και φίλοι,

κλείνοντας, θέλω να σας πω ότι αυτά δεν σχεδιάστηκαν σε κλειστά δωμάτια. Είναι η εμπειρία και η γνώση μιας παράταξης που έκανε και λάθη. Υπήρξαν και καθυστερήσεις. Αλλά αυτό το οικοδόμημα της δημόσιας Παιδείας, που σήμερα αντέχει, και της δημόσιας Υγείας, είναι η δικιά μας δουλειά, είναι το μεγάλο έργο της παράταξής μας, είναι η ιστορική πολιτική μας κληρονομιά. Τίποτα δεν ήταν εύκολο. Υπήρξαν αντιπαραθέσεις, και μέσα στον ίδιο τον πυρήνα της παράταξής μας. Διαφορετικές προσεγγίσεις. Αλλά πάντα ο στόχος ήταν ένας: Μια παιδεία για όλους, χωρίς εξαιρέσεις.

Η σημερινή, λοιπόν, εκδήλωση, και ευχαριστώ πάρα πολύ και τον Στέφανο αλλά και όλα τα μέλη του τομέα Παιδείας, τον Πρόεδρο, την Άννα, τους Βουλευτές μας, και όλους εσάς που ήσασταν εδώ σήμερα. Η σημερινή εκδήλωση κλείνει με την αγωνία μας να βελτιώσουμε το κοινωνικό κράτος, αλλά και με την ελπίδα και την αισιοδοξία ότι θα αγωνιστούμε για μια πολιτική αλλαγή που θα φέρει σε κάθε Ελληνόπουλο περισσότερες ευκαιρίες, σε κάθε εκπαιδευτικό τον σεβασμό που του αξίζει, στην οικογένεια την εμπιστοσύνη για τη δημόσια εκπαίδευση, σε κάθε οικογένεια και κάθε παιδί την αξία του να αγωνίζεσαι για να αλλάζουν τα πράγματα.

Γιατί χωρίς αγώνα, τίποτα δεν αλλάζει. Θα μείνουν όλα τα ίδια. Δεν μας αξίζει να μείνουν όλα τα ίδια. Γιατί σήμερα η σταθερότητα που επικαλούνται είναι στασιμότητα για τους πολλούς και κέρδος για τους λίγους. Η σταθερότητα που επικαλούνται είναι ανισότητα για τους πολλούς και πολλές ευκαιρίες για τους λίγους. Το ΠΑΣΟΚ ξέρει και μπορεί, με την πολιτική αλλαγή, να έχουμε και σταθερότητα αλλά και πολλές ευκαιρίες, και κοινωνικές και οικονομικές, για όλους. Το όραμά μας είναι μια χώρα για όλους τους Έλληνες. Το όραμά μας είναι η Ελλάδα να έχει μέλλον, γιατί μέλλον θα έχουν κάθε παιδί κάθε οικογένειας.

Γι’ αυτό, λοιπόν, σας καλώ σήμερα, κλείνοντας αυτόν τον κύκλο διαλόγου, συζητήσεων, να αγωνιστούμε μέχρι τη μέρα των εθνικών εκλογών. Μπορούμε να νικήσουμε και να κάνουμε το όραμά μας πράξη.

Το όραμα της πολιτικής αλλαγής έχει προτεραιότητα την ισχυρή δημόσια Παιδεία και την ισχυρή δημόσια Υγεία για κάθε Ελληνίδα, για κάθε Έλληνα, και πάνω απ’ όλα για κάθε παιδί σε κάθε γωνιά της πατρίδας.»

Παρακολουθείστε όλη την ημερίδα: «Η Παιδεία Αλλάζει (σ)την Ελλάδα: Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ»

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΕΛΑΣ / Αλέξης Τσίπρας: Κατάργηση Πανελλαδικών, αυξήσεις στους εκπαιδευτικούς και νέο Υπουργείο Έρευνας, Καινοτομίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (vid)

Αλέξης Τσίπρας: Δέσμευση για κατάργηση των πανελληνίων και τέλος στους «μισθούς αναξιοπρέπειας» των εκπαιδευτικών....

Απατώντας σε ερώτηση εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής, ο ΑλέξηςΤσίπρας υποστήριξε ότι το σημερινό μοντέλο έχει μετατρέψει το Λύκειο σε «εξεταστικό προθάλαμο» των πανεπιστημίων και δημιουργεί υπέρμετρο άγχος στους μαθητές. «Στόχος μας είναι να κάνουμε τη γνώση αξία και την Παιδεία δικαίωμα για όλες και για όλους», ανέφερε, ασκώντας παράλληλα κριτική στην κυβερνητική πολιτική για τη δημόσια εκπαίδευση.

«Στόχος μας είναι να κάνουμε τη γνώση αξία και την Παιδεία δικαίωμα για όλες και για όλους».

Την κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων, μαζί με ένα πακέτο παρεμβάσεων για τους εκπαιδευτικούς, την τεχνική εκπαίδευση και τα πανεπιστήμια, παρουσίασε ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας.

Απαντώντας σε ερώτηση εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής, ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι το σημερινό μοντέλο έχει μετατρέψει το Λύκειο σε «εξεταστικό προθάλαμο» των πανεπιστημίων και δημιουργεί υπέρμετρο άγχος στους μαθητές.

«Στόχος μας είναι να κάνουμε τη γνώση αξία και την Παιδεία δικαίωμα για όλες και για όλους», ανέφερε, ασκώντας παράλληλα κριτική στην κυβερνητική πολιτική για τη δημόσια εκπαίδευση.

Οι βασικές δεσμεύσεις για την Παιδεία

• Κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
• Αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
• Οικονομικά κίνητρα για όσους υπηρετούν σε παραμεθόριες περιοχές ή σε περιοχές με υψηλό στεγαστικό κόστος.
• Θεσμοθέτηση διετών μεταλυκειακών προγραμμάτων τεχνικής κατάρτισης.
• Αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης σε συνεργασία με τους παραγωγικούς φορείς κάθε περιοχής.
• Δημιουργία αυτόνομου Υπουργείου Έρευνας, Καινοτομίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 

Η αιχμή στις Πανελλαδικές

Η κατάργηση των Πανελλαδικών αποτελεί το πιο καθαρό πολιτικό στίγμα της παρέμβασης Τσίπρα για την εκπαίδευση. Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ υποστήριξε ότι το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση επιβαρύνει ψυχολογικά τους μαθητές και απομακρύνει το Λύκειο από τον ουσιαστικό εκπαιδευτικό του ρόλο.

Η πρόταση επαναφέρει στο επίκεντρο μια από τις πιο δύσκολες συζητήσεις στην Παιδεία: με ποιο μοντέλο θα μπορούσε να αντικατασταθεί το σημερινό σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, χωρίς να αμφισβητείται η αξιοκρατία και το αδιάβλητο της διαδικασίας.

Αυξήσεις και κίνητρα για τους εκπαιδευτικούς

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως προτεραιότητα την οικονομική ενίσχυση των εκπαιδευτικών, κάνοντας λόγο για «μισθούς αναξιοπρέπειας και ντροπής».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη πρόσθετων κινήτρων για δασκάλους και καθηγητές που υπηρετούν σε παραμεθόριες περιοχές, νησιά ή περιοχές όπου η στεγαστική πίεση καθιστά δυσβάσταχτο το κόστος διαβίωσης.

Η πρόταση συνδέεται με το διαχρονικό πρόβλημα στελέχωσης σχολείων σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου η έλλειψη στέγης και οι χαμηλές αποδοχές δυσκολεύουν την κάλυψη κενών.

Τεχνική εκπαίδευση και νέο υπουργείο

Η ΕΛΑΣ προτείνει επίσης διετή μεταλυκειακά προγράμματα τεχνικής κατάρτισης και ισχυρότερη σύνδεση της τεχνικής εκπαίδευσης με τις ανάγκες των τοπικών οικονομιών και των παραγωγικών φορέων.

Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας εξήγγειλε τον διαχωρισμό του σημερινού Υπουργείου Παιδείας, με τη δημιουργία ξεχωριστού Υπουργείου Έρευνας, Καινοτομίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Στην κριτική του προς την κυβέρνηση, αναφέρθηκε και στην ακύρωση της Νομικής Σχολής στην Πάτρα το 2019, αντιπαραβάλλοντάς την με την ίδρυση ιδιωτικών νομικών σχολών. Υποστήριξε ότι η κυβερνητική πολιτική υποβαθμίζει τη δημόσια εκπαίδευση προς όφελος της ιδιωτικής.

πηγή: facebook

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής 

Ανακοίνωση Νέας Αριστεράς: «Όχι στην Αναθεώρηση του Άρθρου 16»

Οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, οι ερευνητές, οι διοικητικοί υπάλληλοι, όσοι και όσες αναγνωρίζουν την αξία του δημόσιου πανεπιστημίου, θα σταθούν απέναντι στα σχέδια της κυβ υ

Η υπεράσπιση του Άρθρου 16 δεν αποτελεί «αναχρονιστική εμμονή», αλλά αναγκαία προϋπόθεση για τη διασφάλιση της δημόσιας και δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που δεν θα υψώνει τείχη ανάμεσα στους πολίτες. Οι νέες και οι νέοι, άλλωστε, που φεύγουν στο εξωτερικό δεν επιλέγουν τη μετανάστευση επειδή δεν υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια στη χώρα μας, αλλά επειδή αναζητούν ένα μέλλον με προοπτική,

Η πανεπιστημιακή κοινότητα  απορρίπτει την αναθεώρηση του Άρθρου 16 και αντιπροτείνει άμεσα μέτρα οικονομικής στήριξης και ενίσχυσης των δημόσιων ιδρυμάτων, μέριμνα για τις ανάγκες των φοιτητών και ανάπτυξη του ερευνητικού τους έργου με άξονα τις κοινωνικές ανάγκες.

Η υπεράσπιση του Άρθρου 16 δεν αποτελεί «αναχρονιστική εμμονή», αλλά αναγκαία προϋπόθεση για τη διασφάλιση της δημόσιας και δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που δεν θα υψώνει τείχη ανάμεσα στους πολίτες. Οι νέες και οι νέοι, άλλωστε, που φεύγουν στο εξωτερικό δεν επιλέγουν τη μετανάστευση επειδή δεν υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια στη χώρα μας, αλλά επειδή αναζητούν ένα μέλλον με προοπτική, ένα εκπαιδευτικό, επιστημονικό και εργασιακό περιβάλλον που θα τους εξασφαλίζει αξιοπρέπεια.

Οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, οι ερευνητές, οι διοικητικοί υπάλληλοι, όσοι και όσες αναγνωρίζουν την αξία του δημόσιου πανεπιστημίου, θα σταθούν απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης. Θα σπάσουν τη συναίνεση που διαμορφώνεται στη Βουλή ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και άλλα κόμματα, τα οποία διατυπώνουν επιδερμικές αντιρρήσεις, συμφωνώντας ουσιαστικά με την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας.

Η Ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς για την Αναθεώρηση του Άρθρου 16

«Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην εκπνοή της θητείας της, μεθοδεύει την αλλαγή του Συντάγματος με διαδικασίες εξπρές και με στόχο να θεσμοθετήσει τις αντιδραστικές και νεοφιλελεύθερες επιλογές της.

Στη σημερινή συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής συζητήθηκε η αναθεώρηση του Άρθρου 16, με τη Νέα Δημοκρατία να προτείνει την κατεδάφιση του δημόσιου χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και τη θεσμοθέτηση της δυνατότητας λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Πριν από λίγους μήνες, η κυβέρνηση, παραβιάζοντας κατάφωρα το άρθρο που σήμερα θέλει να αναθεωρήσει, προχώρησε στην ψήφιση νόμου που επιτρέπει τη δημιουργία και τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Λίγους μήνες αργότερα, συνέβη το προαναγγελθέν φιάσκο, καθώς καμία «Οξφόρδη» δεν ενδιαφέρθηκε να έρθει στην Ελλάδα, ενώ ορισμένα ιδρύματα του εξωτερικού —των οποίων ηγούνταν πρώην και νυν στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ— δεν πληρούσαν καν τις ελάχιστες προϋποθέσεις για να λειτουργήσουν στη χώρα μας.

Η πανεπιστημιακή κοινότητα απορρίπτει την αναθεώρηση του Άρθρου 16 και αντιπροτείνει άμεσα μέτρα οικονομικής στήριξης και ενίσχυσης των δημόσιων ιδρυμάτων, μέριμνα για τις ανάγκες των φοιτητών και ανάπτυξη του ερευνητικού τους έργου με άξονα τις κοινωνικές ανάγκες.

Η υπεράσπιση του Άρθρου 16 δεν αποτελεί «αναχρονιστική εμμονή», αλλά αναγκαία προϋπόθεση για τη διασφάλιση της δημόσιας και δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που δεν θα υψώνει τείχη ανάμεσα στους πολίτες. Οι νέες και οι νέοι, άλλωστε, που φεύγουν στο εξωτερικό δεν επιλέγουν τη μετανάστευση επειδή δεν υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια στη χώρα μας, αλλά επειδή αναζητούν ένα μέλλον με προοπτική, ένα εκπαιδευτικό, επιστημονικό και εργασιακό περιβάλλον που θα τους εξασφαλίζει αξιοπρέπεια.

Οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, οι ερευνητές, οι διοικητικοί υπάλληλοι, όσοι και όσες αναγνωρίζουν την αξία του δημόσιου πανεπιστημίου, θα σταθούν απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης. Θα σπάσουν τη συναίνεση που διαμορφώνεται στη Βουλή ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και άλλα κόμματα, τα οποία διατυπώνουν επιδερμικές αντιρρήσεις, συμφωνώντας ουσιαστικά με την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας.

Η αναθεώρηση του Άρθρου 16 δεν θα περάσει.»