ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 17 ΑΠΡΙΛΗ: Απάντηση στην Ακρίβεια - Αυξήσεις στους Μισθούς - Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΑΠΡΙΛΗ

     Κλιμακώνονται οι αγωνιστικές πρωτοβουλίες και δυναμώνουν οι διεκδικήσεις στην τελική ευθεία για την απεργία

Στην τελική ευθεία μπροστά στην πανεργατική απεργία την Τετάρτη 17 Απρίλη, σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα σε όλη τη χώρα εντείνουν τη δράση για την επιτυχία της. 

Με προμετωπίδα τις διεκδικήσεις για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς, προστασία του εισοδήματος από την ακρίβεια, αλλά και της υγείας και της ζωής στους χώρους δουλειάς, οργανώνουν τη συζήτηση με τους εργαζόμενους, πραγματοποιούν συνελεύσεις και συσκέψεις, σχεδιάζουν και υλοποιούν αγωνιστικές πρωτοβουλίες που βάζουν στην ημερήσια διάταξη τα αιτήματα που αποφασίζουν.

Σε μια σειρά κλάδους και χώρους δουλειάς, οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα ξεδιπλώνουν τον αγωνιστικό τους βηματισμό, μετρώντας αντίστροφα μέχρι την απεργία. Οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ μετατρέπουν την απεργία σε κρίκο στην αλυσίδα των κινητοποιήσεων, με τις οποίες παλεύουν για να αποτρέψουν τα σχέδια της κυβέρνησης να τους πετάξει στην ανεργία. Ομοσπονδίες και σωματεία σε μεγάλους κλάδους της βιομηχανίας, όπως τα Τρόφιμα - Ποτά και το Φάρμακο, οργανώνουν την απεργιακή αναμέτρηση με την εργοδοσία, με στόχο να αυξήσουν την πίεση για υπογραφή κλαδικών και επιχειρησιακών ΣΣΕ. Αντίστοιχα, σε κλάδους όπως οι Κατασκευές, που μετρούν νέο μπαράζ θανατηφόρων «ατυχημάτων» με τρεις νεκρούς σε ένα 24ωρο, και το Μέταλλο, που επίσης θρήνησαν πρόσφατα έναν ακόμα νεκρό συνάδελφό τους στη Ναυπηγοεπισκευή, η απεργία μετατρέπεται σε μάχη για όρους, συνθήκες και μέτρα που δεν θα μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου.
Εργαζόμενοι στο Δημόσιο: Κύμα απεργιακών αποφάσεων, κόντρα στις απεργοσπαστικές μεθοδεύσεις

Δεκάδες σωματεία εργαζομένων στο Δημόσιο λαμβάνουν αποφάσεις συμμετοχής στην πανεργατική απεργία στις 17 Απρίλη, ακυρώνοντας στην πράξη τις απεργοσπαστικές μεθοδεύσεις της πλειοψηφίας της ΑΔΕΔΥ. Υπενθυμίζεται ότι μετά την πρόσφατη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ / Νέα Αριστερά καταψήφισαν την πρόταση για απεργία στις 17 Απρίλη, καλώντας ουσιαστικά σε απεργοσπασία, οπότε ο λόγος έχει περάσει στα σωματεία, στους συλλόγους, στους εργαζόμενους, που αποφασίζουν «από τα κάτω» τη συμμετοχή τους στην απεργία.

Εξάλλου, η απεργιακή κινητοποίηση βρίσκει σε αγωνιστικό αναβρασμό μια σειρά κλάδους και στο Δημόσιο. Στην Υγεία, συνδικαλιστικές οργανώσεις και εργαζόμενοι δίνουν αυτήν την περίοδο τη μάχη ενάντια στην παραπέρα εμπορευματοποίηση, όπως αυτή αποτυπώνεται στο κυβερνητικό μέτρο για τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία. Εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην αντιμετώπιση των ασθενών με βάση το ...πορτοφόλι τους, συνεχίζουν να διεκδικούν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και χρηματοδότηση, υπερασπίζονται το δικαίωμα του λαού στη δωρεάν Υγεία. Στο φόντο αυτό, απεργιακές αποφάσεις έχουν πάρει η Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών αλλά και η ΕΙΝΑΠ, η μεγαλύτερη Ενωση Γιατρών (Αθήνας - Πειραιά).

Στην Εκπαίδευση βρίσκονται σε εξέλιξη οι κινητοποιήσεις ενάντια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων, με την απεργία - αποχή από τη διαδικασία της ατομικής «αξιολόγησης» να συνεχίζεται, κόντρα στην προσπάθεια της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει αυτόν τον αγώνα. Μάλιστα στις συνελεύσεις Συλλόγων Εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση πήραν μέρος περισσότεροι από 10.000 δάσκαλοι, ενώ ήδη είναι δεκάδες οι Σύλλογοι και οι Ενώσεις που έχουν πάρει αποφάσεις συμμετοχής στην απεργία.

Στην απεργία καλούν με ανακοινώσεις τους η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής (ΟΒΣΑ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Κατεργασίας Ξύλου. Επίσης, η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), η Κίνηση για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων.

Δεμένα τα πλοία - απεργούν οι ναυτεργάτες

Δεμένα θα παραμείνουν στις 17 Απρίλη τα πλοία στα λιμάνια της χώρας, καθώς οι ναυτεργάτες συμμετέχουν στην απεργιακή κινητοποίηση. Στην 24ωρη πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων (από 00.01 έως 24.00) και στην απεργιακή συγκέντρωση στον Πειραιά (10.30 π.μ., Δημοτικό Θέατρο) καλούν τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» και ΠΕΕΜΑΓΕΝ. Παράλληλα οργανώνουν απεργιακή προσυγκέντρωση στις 5.30 το πρωί στον ΗΣΑΠ του Πειραιά (πλοία «Blue Star»).

Απεργία στο εργοτάξιο του Μετρό

Σε νέα 24ωρη απεργία την Πέμπτη 11 Απρίλη προχωρούν και οι εργαζόμενοι της «ΑΒΑΞ» στο εργοτάξιο της γραμμής 4 του Μετρό, δίνοντας συνέχεια στον αγώνα που έχουν ξεκινήσει εδώ και δύο μήνες, για αυξήσεις στα ημερομίσθια και διασφάλιση ωραρίου. Την απεργία έχει προκηρύξει το Σωματείο εργαζομένων στην κατασκευή του Μετρό, ενώ τη στήριξή του έχει εκφράσει και το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας.

Το πλαίσιο της ΔΑΣ για την απεργία υιοθέτησε το Συνέδριο της ΟΙΥΕ

Το πλαίσιο που πρότεινε η ΔΑΣ για την απεργία στις 17 Απρίλη, παρά την προσπάθεια της πλειοψηφίας να αποτρέψει τη διαδικασία των ψηφοφοριών και να επιβάλει fast track διαδικασίες, υιοθέτησε κατά πλειοψηφία την Κυριακή το 39ο έκτακτο καταστατικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ). Το Συνέδριο αφορούσε καταστατικές τροποποιήσεις για τις διαδικασίες λειτουργίας της Ομοσπονδίας, οι οποίες πέρασαν ομόφωνα. Όπως καταγγέλλει η ΔΑΣ, στόχος του κοινού ψηφοδελτίου ΣΥΡΙΖΑ-ΔΑΚΕ, που συγκροτούν την πλειοψηφία στην ΟΙΥΕ, ήταν το Συνέδριο να περάσει εν τάχει τις καταστατικές αλλαγές «χωρίς να γίνει ουσιαστική συζήτηση για τα προβλήματα των εργαζομένων, για τον σχεδιασμό δράσης του επόμενου διαστήματος με πρώτο σταθμό την απεργία».

Η προσπάθεια αυτή δεν πέρασε «κάτω από τη στάση και την αγανάκτηση δεκάδων συναδέλφων», που κατήγγειλαν ανυπαρξία μέτρων προετοιμασίας για την επιτυχία της απεργίας, παρά τις πρόσφατες αποφάσεις των συλλογικών οργάνων της Ομοσπονδίας, και ανέδειξαν την ανάγκη για ένα σχέδιο κλιμάκωσης των αγώνων για υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων και αυξήσεις στους μισθούς. Στην κατεύθυνση αυτή, οι αντιπρόσωποι της ΔΑΣ που πήραν τον λόγο μετέφεραν την πείρα από τη δράση των σωματείων τους, ανέδειξαν τις ευθύνες της πλειοψηφίας της ΟΙΥΕ ως φορέα της γραμμής της εργοδοσίας, έκαναν προτάσεις για την ανάπτυξη αγωνιστικών πρωτοβουλιών το επόμενο διάστημα με αιχμή το αίτημα για αυξήσεις στους μισθούς, κόντρα στο κύμα ακρίβειας.

Συνελεύσεις και συσκέψεις

-- Η Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών και το κλαδικό Συνδικάτο της Αττικής καλούν τα επιχειρησιακά σωματεία της Αττικής σε σύσκεψη την Κυριακή 14 Απρίλη, στις 10.30 π.μ., στα γραφεία της Ομοσπονδίας (Κορδάτου 21, Μεταξουργείο), με θέμα τη μάχη για τις ΣΣΕ και την απεργία στις 17 Απρίλη.

-- Το Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος Αττικής καλεί σε Γενική Συνέλευση την Κυριακή 14 Απρίλη, στις 11 π.μ. (Χαλκοκονδύλη 37, 5ος όροφος).

Οι απεργιακές συγκεντρώσεις

• Αθήνα, 10.30 π.μ., Σύνταγμα


• Θεσσαλονίκη, 10.30 π.μ., Άγαλμα Βενιζέλου


• Πειραιάς, 10.30 π.μ., Δημοτικό Θέατρο


• Πάτρα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο


• Αγρίνιο, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία


• Αίγιο, 10.30 π.μ., Τρίγωνη πλατεία - Κλ. Οικονόμου


• Αλεξανδρούπολη, 10.30 π.μ., δημαρχείο


• Αλιβέρι, 9.30 π.μ., Άγαλμα του Λιγνιτωρύχου


• Αμαλιάδα, 9.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο


• Αμφισσα, 10.30 π.μ., πλατεία Λαού


• Αργοστόλι, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία


• Άρτα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο


• Βέροια, 10.30 π.μ., πλατεία Δημαρχείου


• Βόλος, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας


• Γιάννενα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο


• Ελευσίνα, 10.30 π.μ., πλατεία Ευμολπιδών


• Ζάκυνθος, 10 π.μ., πλατεία Αγίου Μάρκου


• Ικαρία, 12 μ., πλατεία Αγίου Κηρύκου


• Ηγουμενίτσα, 10.30 π.μ., πλατεία Δημαρχείου


• Ηράκλειο, 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας


• Καλλονή Λέσβου, 11 π.μ., Δημοτικό Σχολείο


• Κατερίνη, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία


• Κοζάνη, 11 π.μ., πεζόδρομος


• Λάρισα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία


• Λευκάδα, 11 π.μ., πλατεία Αγ. Μηνά


• Μυτιλήνη, 11 π.μ., πλατεία Σαπφούς


• Νάουσα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία


• Πύργος, 11 π.μ., πλατεία Σάκη Καράγιωργα


• Πτολεμαΐδα, 11 π.μ., παλιό Πάρκο


• Σάμος, 12 μ., Εργατικό Κέντρο στο Βαθύ


• Σέρρες, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας


• Χαλκίδα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

902.gr

Απογευματινά χειρουργεία / Αποκαλύφθηκε η κοροϊδία – Στο ΠΑΓΝΗ χειρούργησαν επ’ αμοιβή ασθενή με κάταγμα!

     Υπενθυμίζεται ότι τόσο οι νοσοκομειακοί γιατροί όσο και οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας από την αρχή της εφαρμογής των απογευματινών χειρουργείων έχουν εκφράσει με δυναμικές κινητοποιήσεις την έντονη αντίθεσή τους στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Στάχτη στα μάτια αποκαλύφθηκε πολύ γρήγορα ότι ήταν τα όσα ισχυριζόταν ο Άδωνις Γεωργιάδης ότι τάχα τα απογευματινά χειρουργεία ξεκινούν προκειμένου να συμβάλλουν στη μείωση της λίστας αναμονής. Δύο μόλις εβδομάδες μετά το πρώτο τέτοιο χειρουργείο στο ΠΑΓΝΗ του Ηρακλείου, χθες χειρουργήθηκε σε απογευματινό χειρουργείο επί πληρωμή ασθενής με κάταγμα στο χέρι…

Η αντιμετώπιση σε δημόσιο νοσοκομείο του συγκεκριμένου περιστατικού, που θεωρείται έκτακτο και θα έπρεπε να χειρουργηθεί άμεσα και χωρίς αμοιβή ή έστω να προγραμματιστεί για το επόμενο πρωί, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ηρακλείου, που το κατήγγειλαν μιλώντας ευθέως για «κοροϊδία».

«Οι υποσχέσεις πολλές, η κοροϊδία μεγάλη. Ας περιμένατε τουλάχιστον λίγο ακόμα προτού ξεδιπλώσετε το μέγεθος της πλεκτάνης που στήνετε εις βάρος του δημόσιου συστήματος υγείας. Ας περιμένατε να κατακάτσει λίγο η “αστερόσκονη” που νομίζετε ότι τυλίγει το έργο σας. Στάχτη στα μάτια όλων μας είναι!» τονίζει σε ανακοίνωσή της η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ηρακλείου.

«Πλέον δεν μπορείτε να ενοχλείστε όταν μιλάμε για νομιμοποιημένο φακελάκι. Το χειρουργείο αυτό είναι η μεγάλη απόδειξη όσων σας καταλογίζουμε. Και είναι το πρώτο για τα πολλά που θα ακολουθήσουν εάν συνεχιστεί αυτό το ανήθικο μέτρο που σας κάνει περήφανους» υπογραμμίζουν οι νοσοκομειακοί γιατροί Ηρακλείου.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ηρακλείου

«Πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής του πρώτου απογευματινού χειρουργείου που έλαβε χώρα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου στις 19 Μαρτίου, έρχεται, δύο εβδομάδες μετά, το πρόγραμμα της 4ης Απριλίου να εκθέσει προκλητικά το όλο εγχείρημα: χειρουργείται στα απογευματινά χειρουργεία ασθενής με κάταγμα ωλέκρανου!

Δηλαδή, ο ασθενής που έσπασε το χέρι του χειρουργείται επ’ αμοιβή το απόγευμα της Πέμπτης σε δημόσιο νοσοκομείο!

Υπενθυμίζουμε ότι βασικός όρος λειτουργίας των απογευματινών χειρουργείων υπήρξε η πραγματοποίηση τακτικών επεμβάσεων από τη λίστα των πρωινών χειρουργείων προς αποσυμφόρηση της τελευταίας.

Ασθενείς δηλαδή που μακροβιούν σε λίστες προς χειρουργείο όπου η αναμονή μεγαλώνει λόγω των δραματικών ελλείψεων κυρίως σε προσωπικό, μπορούν πλέον να πληρώσουν ώστε να χειρουργηθούν νωρίτερα. Αντί για αυτό, διαφαίνεται με γιγάντια αυθάδεια η πραγματική υπόσταση του μέτρου και οι όροι αυτοί πάνε περίπατο...

Ο ασθενής αυτός, όπως και κάθε άλλος τραυματίας, οφείλει να χειρουργηθεί ως επείγον περιστατικό, εκτάκτως, στο πλαίσιο λειτουργίας του νοσοκομείου όπως το γνωρίζουμε. Αυτές τις παροχές υπηρεσιών υγείας προσφέρει ένα δημόσιο νοσοκομείο, τουλάχιστον όπως το γνωρίζαμε έως το Μάρτιο...

Οι υποσχέσεις πολλές, η κοροϊδία μεγάλη. Ας περιμένατε τουλάχιστον λίγο ακόμα προτού ξεδιπλώσετε το μέγεθος της πλεκτάνης που στήνετε εις βάρος του δημόσιου συστήματος υγείας. Ας περιμένατε να κατακάτσει λίγο η «αστερόσκονη» που νομίζετε ότι τυλίγει το έργο σας. Στάχτη στα μάτια όλων μας είναι!

Πλέον δεν μπορείτε να ενοχλείστε όταν μιλάμε για νομιμοποιημένο φακελάκι. Το χειρουργείο αυτό είναι η μεγάλη απόδειξη όσων σας καταλογίζουμε. Και είναι το πρώτο για τα πολλά που θα ακολουθήσουν εάν συνεχιστεί αυτό το ανήθικο μέτρο που σας κάνει περήφανους».

Υπενθυμίζεται ότι τόσο οι νοσοκομειακοί γιατροί όσο και οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας από την αρχή της εφαρμογής των απογευματινών χειρουργείων έχουν εκφράσει με δυναμικές κινητοποιήσεις την έντονη αντίθεσή τους στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Μάλιστα, η ΠΟΕΔΗΝ με στοιχεία ανέδειξε την πλήρη αποτυχία του μέτρου που με σόου «διαφήμιζε» ο υπουργός Υγείας, τονίζοντας ότι «δεν τηρείται καμία σειρά προτεραιότητας».

ΜέΡΑ25: «Νέο ενωτικό ξεκίνημα – To νέο logo για τις Ευρωεκλογές» - Τα πρώτα ονόματα των υποψήφιων

     Γιάνης Βαρουφάκης: Ήρθε η ώρα του νέου ενωτικού ξεκινήματός μας λίγο πριν τις ευρωεκλογές

Το νέο μας logo είναι το επιστέγασμα μιας γιγάντιας προσπάθειας για να ενωθούν, επί τέλους, όλες και όλοι που δεν συνθηκολογήσαμε με τρόικες, funds και καρτέλ, με τον κυβερνητισμό, με τον Νετανιάχου, τις εξορύξεις, με το ΝΑΤΟ και τους πολέμους του.

Το 2ο Διαβουλευτικό Συνέδριο του ΜέΡΑ25 έδωσε εντολή στην νέα ΚΕ και στον γραμματέα να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο για μια τέτοια ενωτική πρωτοβουλία. Αυτό κάναμε.
Ως αποτέλεσμα της ακατάπαυστης δουλειάς μας, ο πλατύς αγωνιστικός χώρος που συμμετείχε κατέληξε σε κοινό κείμενο πλήρους πολιτικής συμφωνίας – καθώς και σε συμφωνία για συνεργασία στη βάση της μη-ηγεμονίας, της εναλλαγής, των ανοικτών και συμμετοχικών διαδικασιών.

Το αποτέλεσμα είναι πως, από σήμερα, με το πιο πάνω logo σηματοδότη, η ενωτική μας πρωτοβουλία γέννησε ένα φρέσκο, πολλά υποσχόμενο ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές: ΜέΡΑ25 | Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά

Ανακοινώθηκαν ήδη τα -εξαιρετικά- πρώτα ονόματα του ευρωψηφοδελτίου. Πρόκειται για ένα δυνατό, ελπιδοφόρο, αγωνιστικό ψηφοδέλτιο το οποίο τις επόμενες μέρες θα εμπλουτιστεί κι άλλο. Πιστεύω πως και δυνάμεις που δεν ανακοίνωσαν την επίσημη ένταξή τους ως τώρα θα στηρίξουν το μόνο ενωτικό, αγωνιστικό, οικολογικό, πλουραλιστικό ψηφοδέλτιο της Αριστεράς.

Από σήμερα βγαίνουμε με όλες τις δυνάμεις μας στην κοινωνία για την μάχη των ευρωεκλογών.
Προχωράμε!

Γιάνης Βαρουφάκης
Γραμματέας ΜέΡΑ25
Δευτέρα 8 Απρίλη 2024

 

Τα πρώτα ονόματα για το ενωτικό ευρωψηφοδέλτιο του ΜέΡΑ25 | Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά.

Με πνεύμα ενωτικό και με λόγο συντροφικό ο Γιάνης Βαρουφάκης παρουσίασε στους δημοσιογράφους το συμμαχικό σχήμα με το οποίο το ΜέΡΑ25 θα δώσει τη μάχη στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου. Στην συνάντηση με τους πολιτικούς συντάκτες συμμετείχαν μέλη της ΛΑ.Ε.-Ανυπότακτης Αριστεράς, της Παρέμβασης για Ανταγωνιστική Αριστερά και Ανένταχτοι/ες που συγκροτούν την ενωτική μας πρωτοβουλία ΜέΡΑ25 | Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά, ενώ ανακοινώθηκαν και τα πρώτα 16 πρόσωπα που θα στελεχώσουν το ευρωψηφοδέλτιο του συνδυασμού.

«Είμαστε εδώ, συναντιόμαστε με όλους εκείνους που επίσης δεν υπέκυψαν, δεν έκλιναν το γόνυ στην τρόικα και στην ολιγαρχία. Προχωράμε σε σύγκλιση και συνεργασία με έναν ευρύτερο αγωνιστικό, οικολογικό, φεμινιστικό, πλουραλιστικό χώρο που δεν το έβαλε κάτω. Προχωράμε σε στέρεα βάση ισοτιμίας, αλληλοκατανόησης, χωρίς καμία προσπάθεια ή αίσθηση ηγεμονισμού από καμία και από κανέναν. Κοινή μας βάση για τις ευρωεκλογές είναι η συναντίληψη ότι αυτή η εικόνα που έχει η Ευρώπη δεν είναι βιώσιμη με μια Ε.Ε. η οποία ολοένα και περισσότερο απειλεί τη διεθνή ειρήνη, τους ίδιους τους λαούς της Ευρώπης» ανέφερε στην εισηγητική του τοποθέτηση ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 ανακοίνωσε πως θα είναι και ο ίδιος υποψήφιος ωστόσο τόνισε πως έχει ήδη ληφθεί απόφαση για εναλλαγή, δηλαδή «όποια ή όποιος εκλεγεί θα μείνει για 20 μήνες και μετά θα δώσει τη θέση του στον επόμενο. Κι εγώ εκ μέρους του ΜέΡΑ25 σας εγγυώμαι ότι θα το πράξω», όπως ανέφερε δηλώνοντας υπερήφανος για το ενωτικό εγχείρημα αφού «επιτέλους στον χώρο της Αριστεράς η προσπάθεια να δούμε ποια είναι τα κοινά, ποιες είναι οι διαφορές μας, να μην τις θάψουμε, να μη τις βάλουμε κάτω από το χαλί, αλλά δημιουργικά να τις συνθέσουμε, παραμένει μια νέα άποψη» όπως συμπλήρωσε. 

Στην από κοινού παρουσίαση του συμμαχικού σχήματος διατυπώθηκε το πλαίσιο της ενωτικής αυτής πρωτοβουλίας η οποία φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένα ανοιχτό κάλεσμα, ως μια συμπόρευση όλων αυτών των πολιτικών φορέων, οργανώσεων και ανθρώπων των κινημάτων και των ενεργών διεκδικήσεων, που δεν το βάζουν κάτω. Που υψώνουν το ανάστημά τους στη ζοφερή πραγματικότητα των funds, των καρτέλ, του αφανισμού των Παλαιστινίων και των χιλιάδων νεκρών από τις πολεμικές νατοϊκές επεμβάσεις, της λεηλασίας της φύσης και του περιβάλλοντος, της διάλυσης του κράτους δικαίου, της Ολιγαρχίας και των πολιτικών της εκπροσώπων. Που μάχονται κατά της ακρίβειας, της συνεχιζόμενης οικονομικής εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων, των πλειστηριασμών που κάνουν τα κοράκια, της τεράστιας αναδιανομής πλούτου υπέρ των λίγων.

Συγκροτούμε ένα κοινωνικό μέτωπο, στη βάση της συλλογικότητας και του πνεύματος ενότητας, μαζί με πολιτικές δυνάμεις και πολιτικούς φορείς, ανένταχτους αγωνιστές και ανένταχτες αγωνίστριες που συμμετέχουν στα κινήματα, φοιτητές και φοιτήτριες, ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού, πανεπιστημιακούς. Συμμετέχουμε στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου, με κεντρικά προτάγματα την Ειρήνη, την Αξιοπρεπή διαβίωση και την Περιβαλλοντική Δικαιοσύνη. Η ενωτική μας πρωτοβουλία ξεκινάει σήμερα, ενώ διατηρεί ανοιχτό κάλεσμα συμπαράταξης προς κάθε αγωνιστική δύναμη, προς κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια.

Η μαχητική αντιπολίτευση στο Ευρωκοινοβούλιο απέναντι στο οικοδόμημα της Ε.Ε. είναι αναγκαία! Η ατέλειωτη πολεμική προετοιμασία, η αιώνια λιτότητα και η εργασιακή επισφάλεια για τους πολλούς, η αδράνεια μπροστά στην σφαγή του Παλαιστινιακού λαού, η διάλυση του περιβάλλοντος στο όνομα του “Πράσινου καπιταλισμού”, ο αυταρχισμός δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητα

Μπορούμε να έχουμε πραγματικό αντιπολιτευτικό αντίκτυπο στο Ευρωκοινοβούλιο. Έτσι, επιδιώκουμε να τροφοδοτήσουμε στην Ελλάδα την ανασυγκρότηση μιας ισχυρής αντιπολίτευσης απέναντι στην λεηλασία της κοινωνικής πλειοψηφίας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Είμαστε εδώ!

Υπερασπιζόμαστε την Ειρήνη, τον κόσμο της εργασίας, τον δημόσιο χώρο και τα συλλογικά δικαιώματα, το περιβάλλον μπροστά στην κλιματική καταστροφή.

Στεκόμαστε απέναντι σε αυτούς που λεηλατούν τις ζωές μας.

Προχωράμε!

Τα πρώτα ονόματα των υποψήφιων ευρωβουλευτών και ευρωβουλευτριών είναι:

Πανεπιστημιακοί
Νίκος Θεοχαράκης, ΕΚΠΑ
Αλεξάνδρα Κορωναίου, Πάντειο
Κώστας Λαπαβίτσας, Λονδίνο
Σεραφείμ Σεφεριάδης, Πάντειο

Από τα κινήματα
Πάολα Ρεβενιώτη, ακτιβίστρια για την ισότητα
Βασιλική Αθανασοπούλου, νομικός
Φαίη Τζανετουλάκου, ακτιβίστρια για το περιβάλλον
Χάρης Τσιμιτάκης, φοιτητής ιατρικής Αθηνών

Καλλιτέχνες
Νένα Βενετσάνου, Μουσικός
Δημήτρης Ζερβουδάκης, Μουσικός
Μαρία Καρακίτσου, Ηθοποιός
Γιώργος Χρανιώτης, Ηθοποιός

Πρώην Βουλευτές
Γιάνης Βαρουφάκης, Γραμματέας ΜέΡΑ25
Κλέων Γρηγοριάδης, πρώην βουλευτής Β3 Αθηνών
Ηρώ Διώτη, πρώην βουλεύτρια Λάρισας
Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Λίτσα, πρώην βουλεύτρια Β Θεσσαλονίκης 

Βατικανό: «Η παρένθετη μητρότητα πρέπει να μετατραπεί σε οικουμενικό αδίκημα» λέει η Αγία Έδρα

     Το «υπουργείο» για την "Ορθότητα της Πίστεως" του Βατικανού, έλαβε ξεκάθαρη θέση στο θέμα της παρένθετης μητρότητας, υπογραμμίζοντας ότι η παρένθετη μητρότητα πρέπει να μετατραπεί σε οικουμενικό αδίκημα, διότι «με τον τρόπο αυτό, το παιδί, το οποίο είναι απεριόριστα άξιο, μετατρέπεται μόνον σε αντικείμενο».

Με 20σέλιδο κείμενο το Βατικανό αιτιολογεί την θέση του εξηγώντας ΄ότι «με τον τρόπο αυτό, το παιδί, το οποίο είναι απεριόριστα άξιο, μετατρέπεται μόνον σε αντικείμενο»

Η Αγία Έδρα, μέσω του «υπουργείου» για την Ορθότητα της Πίστεως, έλαβε ξεκάθαρη θέση στο θέμα της παρένθετης μητρότητας. Σε κείμενο είκοσι σελίδων, μεταξύ των άλλων υπογραμμίζεται ότι η παρένθετη μητρότητα πρέπει να μετατραπεί σε οικουμενικό αδίκημα, διότι «με τον τρόπο αυτό, το παιδί, το οποίο είναι απεριόριστα άξιο, μετατρέπεται μόνον σε αντικείμενο».

Με αναφορά σε σχετική δήλωση του πάπα Φραγκίσκου, η οποία σχετίζεται και με την άμβλωση, υπενθυμίζεται:

«Κάθε ανθρώπινη ζωή, αρχίζοντας από εκείνη του παιδιού που βρίσκεται στην κοιλία της μητέρας του, δεν μπορεί να διακόπτεται, ούτε να γίνεται αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής. Θεωρώ καταδικαστέα την πρακτική της λεγόμενης παρένθετης μητρότητας, η οποία πλήττει σοβαρά την αξιοπρέπεια της γυναίκας και του παιδιού. Βασίζεται στην εκμετάλλευση της κατάστασης πρακτικής ανάγκης της μητέρας. Το παιδί είναι πάντα ένα δώρο και δεν είναι ποτέ αντικείμενο συμβολαίου. Εύχομαι, κατά συνέπεια, να καταβληθεί προσπάθεια από την διεθνή κοινότητα, ώστε να απαγορευθεί, σε οικουμενικό επίπεδο, η πρακτική αυτή».

Η Καθολική Εκκλησία, τέλος, υπογραμμίζει ότι «κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, πρέπει να τυχαίνει σεβασμού σε ό,τι αφορά την αξιοπρέπειά του» και ότι «πρέπει να αποφευχθεί κάθε μορφή άδικης διάκρισης, ιδίως «κάθε μορφή βίας και επίθεσης». Την ίδια ώρα, όμως, υπογραμμίζεται ότι «υπάρχουν σαφή κρίσιμα σημεία στην θεωρία Gender» («κοινωνικού φύλου», σ.σ.), η οποία «είναι άκρως επικίνδυνη, διότι απαλείφει τις διαφορές, με την απαίτηση να κάνει όλους ίδιους».

euronews

Νότης Μαριάς: 83 χρόνια από την εισβολή του Χίτλερ στην Ελλάδα ο αγώνας για τις γερμανικές αποζημιώσεις συνεχίζεται

     Η Πατρίδα μας προκειμένου να πιέσει αποφασιστικά τη Γερμανία να εξοφλήσει τις Οφειλές της έναντι της Ελλάδας θα πρέπει πέραν των άλλων να προβεί και σε δύο επιπλέον ενέργειες:

1) Στην εγγραφή των Γερμανικών Αποζημιώσεων στον Κρατικό Προϋπολογισμό. και 

2) Στην τιτλοποίηση του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου.

 

 

Νότης Μαριάς *

 

Συμπληρώθηκαν το Σάββατο 6 Απριλίου 2024 ογδόντα τρία ολόκληρα χρόνια από την εισβολή του Χίτλερ στην Ελλάδα.

Η ναζιστική επίθεση ενάντια στην Πατρίδα μας ξεκίνησε στις 5.15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941. Μάλιστα οι Γερμανοί δεν τήρησαν καν τη διακοίνωση που είχαν επιδώσει στην ελληνική κυβέρνηση με την οποία ανακοίνωναν ότι θα αρχίσουν εχθροπραξίες στις 6.00 το πρωί της 6ης Απριλίου.

Η ναζιστική επίθεση ξεκίνησε στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας και όπως έγινε στην Πίνδο και στη Βόρειο Ήπειρο έτσι και στα οχυρά του Ρούπελ ο ελληνικός στρατός με απαράμιλλη ανδρεία πάλεψε ενάντια στις ναζιστικές ορδές και τους έδωσε να καταλάβουν στην πράξη τι σήμαινε η ρήση που λίγο καιρό πριν φέρεται ότι είχε πει ο Τσόρτσιλ, ότι δηλαδή «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Και ενώ ο Χίτλερ περίμενε ότι θα έκανε περίπατο και τα κατακτούσε σε λίγες ημέρες την Ελλάδα τελικά με τεράστιες απώλειες μπόρεσε να ολοκληρώσει την πλήρη κατάκτηση της Ελλάδας την 1η Ιουνίου 1941 όταν έληξε και η Μάχη της Κρήτης. Έτσι καθυστέρησε σχεδόν δύο μήνες με αποτέλεσμα να χάσει πολύτιμο χρόνο για την επίθεση κατά της Ρωσίας. Αυτό λοιπόν το δίμηνο ήταν κρίσιμο γιατί τον έπιασε ο ρωσικός χειμώνας στα περίχωρα της Μόσχας.

Αν όμως η Ελλάδα είχε πέσει σε μια βδομάδα τότε η γερμανική επίθεση κατά της Ρωσίας με την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα θα ξεκινούσε γύρω στα μέσα Απριλίου αντί στα μέσα Ιουνίου 1941, ήτοι δυο μήνες νωρίτερα οπότε και η έκβαση της γερμανικής εισβολής στην τότε ΕΣΣΔ πιθανόν θα ήταν διαφορετική και ενδεχόμενα και η τύχη του ίδιου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Επομένως τόσο η Δύση όσο και η Ρωσία οφείλουν πολλά στην ηρωική αντίσταση του ελληνικού λαού κατά του Άξονα γεγονός το οποίο πρέπει να αναγνωρίσουν όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη. Τόσο σε σχέση με το ζήτημα της καταβολής των γερμανικών αποζημιώσεων όσο και σε σχέση με την αντιμετώπιση εκ μέρους τους της Τουρκίας η οποία ερωτοτροπούσε με τον Χίτλερ την ώρα που οι Έλληνες πάλευαν ενάντια στους ναζί στο Ρούπελ. Μια Τουρκία η οποία τελικά στις 18 Ιουνίου 1941, λίγες ημέρες δηλαδή πριν τη γερμανική εισβολή στη Ρωσία, υπέγραψε Σύμφωνο Φιλίας με τον Χίτλερ.

Οι συνέπειες της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα ήταν καταστροφικές για την Πατρίδα μας και τον λαό μας.

Όπως αναφέρω στο βιβλίο μου, «Το μνημόνιο της Χρεοκοπίας και ο Άλλος Δρόμος – Πειραματόζωο – Η Ελλάς», σύμφωνα με τη Μαύρη Βίβλο της κατοχής ο συνολικός αριθμός των θυμάτων που είχε η Ελλάδα λόγω της γερμανικής, ιταλικής και βουλγαρικής κατοχής ανέρχονται σε 1.106.922 ψυχές.

Ο αριθμός αυτός των θυμάτων αναλύεται ως εξής:

• Νεκροί Πολέμου 1940-41: 13.327,


• Εκτελεσμένοι (σε ολόκληρη την Ελλάδα) : 56.225,


• Θανόντες όμηροι (στα γερμανικά στρατόπεδα) : 105.000,


• Νεκροί από βομβαρδισμούς: 7.120,


• Νεκροί σε μάχες Εθνικής Αντίστασης (σύμφωνα με γερμανικά στοιχεία): 20.650,


• Νεκροί στη Μέση Ανατολή: 1.100,


• Νεκροί από πείνα και σχετικές ασθένειες: 600.000, και


• Απώλειες από υπογεννητικότητα: 300.000.

Οι γερμανικές οφειλές προς τη χώρα μας προέρχονται από:

• Την υποχρέωση καταβολής του υπολοίπου των Επανορθώσεων από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.


• Αποζημιώσεις λόγω της απώλειας κυρίως σκαφών (βομβαρδισμοί, τορπιλισμοί, βυθίσεις, αιχμαλωσία) κατά την περίοδο ουδετερότητας της Ελλάδος στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν την επίθεση Ιταλίας και Γερμανίας εναντίον μας.


• Από τις πολεμικές επανορθώσεις που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) να μας πληρώσει η Γερμανία για τις καταστροφές που προξένησαν στην ελληνική οικονομία και στη χώρα μας γενικότερα τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα.


• Την επιστροφή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου.


• Από την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής, όπως είναι η περίπτωση του Διστόμου κλπ.


• Από τις απαιτήσεις των θυμάτων που εκτελέστηκαν από τους ναζί λόγω της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας. Στη τελευταία αυτή περίπτωση ανήκουν οι Έλληνες Εβραίοι, οι τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι κλπ που εξολοθρεύθηκαν από τους ναζί διότι θεωρούντο σύμφωνα με τη ναζιστική ιδεολογία ως κατώτερα όντα. Για την περίπτωση αυτή και μόνο αυτή η γερμανική πλευρά και με αφορμή την υπόθεση Μέρτεν κατέβαλε στη χώρα μας σχετική αποζημίωση.

Όμως μέχρι σήμερα και εντελώς προκλητικά η Γερμανία ισχυρίζεται ότι δήθεν το θέμα των πολεμικών επανορθώσεων έχει κλείσει. Αλλά όπως έλεγε επανειλημμένα και ο Μανώλης Γλέζος οι Γερμανοί οφείλουν να απαντήσουν πότε δήθεν έκλεισε το θέμα και με ποιόν τρόπο.

Γιατί είναι δεδομένο και δεν αμφισβητείται ότι οι γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο είναι «ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες».

Ήδη από το 2011 με το βιβλίο μου «Το Μνημόνιο της Χρεωκοπίας και ο Άλλος Δρόμος, Πειραματόζωον η Ελλάς» είχα επισημάνει ότι η Πατρίδα μας προκειμένου να πιέσει αποφασιστικά τη Γερμανία να εξοφλήσει τις Οφειλές της έναντι της Ελλάδας θα πρέπει πέραν των άλλων να προβεί και σε δύο επιπλέον ενέργειες.

Στην εγγραφή των Γερμανικών Αποζημιώσεων στον Κρατικό Προϋπολογισμό και στην τιτλοποίηση του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου.

Επομένως σε πρώτη φάση η κυβέρνηση οφείλει να εγγράψει το «αντίστοιχο γερμανικό χρέος προς την Ελληνική Δημοκρατία» στις ανείσπρακτες οφειλές προς το Ελληνικό Δημόσιο και κατ΄ επέκταση στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού πρόκειται για άμεσα απαιτητό ληξιπρόθεσμο χρέος. Στη συνέχεια θα πρέπει να δοθεί σχετική εντολή από το Υπουργείο Οικονομικών στην ΑΑΔΕ να προβεί σε άμεσες ενέργειες για την είσπραξή του εν λόγω ληξιπρόθεσμου γερμανικού χρέους.

Η εγγραφή στον κρατικό προϋπολογισμό του «αντίστοιχου γερμανικού χρέους προς την Ελληνική Δημοκρατία» θα έχει ως αποτέλεσμα ο προϋπολογισμός της χώρας μας να μεταβληθεί σε πλεονασματικό με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εκπλήρωση των κριτηρίων του Μάαστριχτ, την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, τα spreads κλπ.

Ταυτόχρονα θα δημιουργηθεί πρόβλημα στη Γερμανία καθώς οι αγορές θα θεωρήσουν ότι τελικά το δημόσιο χρέος της Γερμανίας είναι πολύ μεγαλύτερο απ΄ αυτό που παρουσιάζεται επισήμως από το Βερολίνο με αποτέλεσμα την αύξηση των επιτοκίων δανεισμού του γερμανικού δημοσίου.

Τέλος επαναφέρω την πρότασή μου για δημιουργία Υφυπουργείου για τις γερμανικές αποζημιώσεις και διορισμού υπερκομματικού Υφυπουργού, όπως τόνισα σε ομιλία μου σε Ημερίδα με θέμα τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Αποζημιώσεων που οργάνωσε την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2023 η Ένωση Θυμάτων Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και ο Δήμος Καλαβρύτων στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τα 80 χρόνια από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

________________________________

* Ο Νότης Μαριάς, είναι Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρόεδρος του κόμματος "Ελλάδα - Ο άλλος δρόμος", πρώην ευρωβουλευτής και υποψήφιος ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές 2024.

Μας πετάνε στο δρόμο – Βγαίνουμε στο δρόμο! – Σάββατο 6/4 – Θησείο 12μ.μ.

     Αγκαλιάζουμε και στηρίζουμε την Πρωτοβουλία “Γειτονιές για το Δικαίωμα στη Στέγη”, και καλούμε το Σάββατο 6 Απριλίου, στις 12:00, στο Θησείο (σταθμός ΗΣΑΠ).

Αυξήσεις ενοικίων, Airbnb, πλειστηριασμοί και εξώσεις. Ο μισθός δε φτάνει να βγάλουμε το μήνα, οι λογαριασμοί αυξάνονται, οι τιμές στα super market στα ύψη. Που θα φτάσει αυτή η κατάσταση;

Αγκαλιάζουμε και στηρίζουμε την Πρωτοβουλία “Γειτονιές για το Δικαίωμα στη Στέγη”, και καλούμε το Σάββατο 6 Απριλίου, στις 12:00, στο Θησείο (σταθμός ΗΣΑΠ).

Παλεύουμε για:

– Μειώσεις Ενοικίων και περιορισμός του Airbnb
– Προστασία της πρώτης και λαϊκής κατοικίας
– Παύση κάθε πλειστηριασμού και εξώσεων
– Ίδρυση Οργανισμού Κοινωνικής Κατοικίας
– Κατάργηση του Σχεδίου Ηρακλής

Η Στέγη είναι δικαίωμα, και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να δεχόμαστε να μας πετάνε στο δρόμο.

- Βάζουμε μπροστά τις ανάγκες μας.
-  Διεκδικούμε όσα μας κλέβουν.

Σκάνδαλο υποκλοπών: Αντισυνταγματικός ο νόμος Μητσοτάκη που απαγορεύει την ενημέρωση των παρακολουθημένων

     Μετά την απόφαση αυτή του ΣΤΕ η υπόθεση της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη επιστρέφει στην Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), η οποία οφείλει να την χειριστεί υπό το φως των νέων δεδομένων...

Aντισυνταγματικός κρίθηκε ομόφωνα από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2021 και εφαρμόστηκε στο σκάνδαλο υποκλοπών και την υπόθεση της παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, απαγορεύοντας την ενημέρωσή του.

Με ομόφωνη απόφασή της, η Ολομέλεια του ανώτατου δικαστηρίου έκρινε ότι είναι υπέρμετρο το μέτρο της καθολικής απαγόρευσης ενημέρωσης όσων θίγονται τα δικαιώματά τους από παρακολουθήσεις, έστω κι αν η επίκληση είναι λόγοι εθνικής ασφάλειας και ως εκ τούτου κρίθηκαν οι συγκεκριμένες διατάξεις ανίσχυρες και αντισυνταγματικές.

Έτσι, η υπόθεση της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη επιστρέφει στην Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), η οποία οφείλει να την χειριστεί υπό το φως των νέων δεδομένων.

Τι θα γίνει μετά τη σημαντική απόφαση του ΣτΕ για την υπόθεση Ανδρουλάκη μένει να φανεί τις επόμενες ημέρες καθώς ο πρόεδρος της Αρχής Χρήστος Ράμμος θα κληθεί να διαχειριστεί το όλο θέμα.

Η απόφαση του ΣτΕ και το σκεπτικό της

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόεδρο την Ευαγγελία Νίκα και εισηγήτρια τη σύμβουλο Επικρατείας Μαρλένα Τριπολιτσιώτη, έκανε μερικά δεκτή την αίτηση ακυρώσεως κατά της πράξης του προέδρου της ΑΔΑΕ, με την οποία απορρίφθηκε το από 7.9.2022 αίτημα του Νίκου Ανδρουλάκη να του γνωστοποιηθούν η εισαγγελική διάταξη και ο πλήρης φάκελος με το υλικό που είχε συλλεγεί, μετά την επιβολή σε βάρος του, του μέτρου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του

Συγκεκριμένα το ΣτΕ έκρινε:

«Η ρύθμιση του άρθρου 87 του ν. 4790/2021, με το οποίο θεσπίσθηκε στην περίπτωση επιβολής του μέτρου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας η πλήρης απαγόρευση της δυνατότητας ενημέρωσης του θιγόμενου, μετά τη λήξη του μέτρου, ακόμη και όταν δεν υφίσταται διακινδύνευση των σκοπών εθνικής ασφάλειας που οδήγησαν στην επιβολή του, αποτελεί υπέρμετρο περιορισμό του απαραβίαστου της επικοινωνίας, που δεν δικαιολογείται στο πλαίσιο της λειτουργίας του κράτους δικαίου, και, συνεπώς, αντίκειται στα άρθρα 19 παρ. 1 του Συντάγματος, 5 παρ. 1 και 15 παρ. 1 της οδηγίας 2002/58, 7, 8 και 11 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 8 της ΕΣΔΑ και είναι ανίσχυρη.

Επομένως, η προσβαλλόμενη πράξη, κατά το μέρος που ερείδεται στην ανωτέρω ανίσχυρη διάταξη, είναι μη νόμιμη, και για το λόγο αυτό, που βασίμως προβάλλεται, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, η πράξη αυτή να ακυρωθεί εν μέρει και η υπόθεση να αναπεμφθεί στην Α.Δ.Α.Ε. για νέα, νόμιμη κρίση, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 5 του ν. 2225/1994, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με την κριθείσα ως ανίσχυρη διάταξη του άρθρου 87 του ν. 4790/2021, διότι, όπως έγινε δεκτό, ο νεώτερος ν. 5002/2022 δεν είναι εφαρμοστέος σε εκκρεμή αιτήματα γνωστοποίησης στον θιγόμενο μέτρου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του ληφθέντος υπό προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς· τούτο δε διότι με τον νεώτερο αυτό νόμο εισήχθη ένα νέο νομοθετικό καθεστώς που καταλαμβάνει όλη τη διαδικασία επιβολής της άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών, από την υποβολή του σχετικού αιτήματος και την έγκριση του επίμαχου μέτρου έως τη γνωστοποίηση της άρσης του.

Το καθεστώς αυτό αποτελεί ένα σύστημα με εσωτερική συνοχή, οι ουσιαστικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις του οποίου προσιδιάζουν στις αιτήσεις άρσης του απορρήτου που υποβάλλονται δυνάμει του διατάξεών του, προκειμένου να διεκπεραιωθούν κατά τις ειδικές ρυθμίσεις του και τις εγγυήσεις που το ίδιο θεσπίζει.

Τούτο επιρρωννύεται από την απουσία μεταβατικών διατάξεων, ισχύει δε κατά μείζονα λόγο προκειμένου για πολιτικά πρόσωπα, όπως ο αιτών, για τα οποία προβλέπεται ειδική δημόσια αρχή για την κίνηση της διαδικασίας υποβολής του αιτήματος άρσης του απορρήτου και ειδικό όργανο για την χορήγηση της πρώτης από τις δύο συνολικά απαιτούμενες άδειες έγκρισής του».

Αντίθετα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι «η προσβαλλόμενη πράξη, κατά το μέρος που απέρριψε το αίτημα του αιτούντος να ενημερωθούν ο Πρόεδρος της Βουλής και οι αρχηγοί των κοινοβουλευτικών κομμάτων για το περιεχόμενο της εισαγγελικής διάταξης περί άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του, αιτιολογείται νομίμως, ο δε περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος».

Νίκος Ανδρουλάκης: «Η απόφαση του ΣτΕ είναι ιστορική και αποτελεί μήνυμα»

«Η απόφαση του ΣτΕ είναι ιστορική και αποτελεί μήνυμα: Ως εδώ κ. Μητσοτάκη. Ως εδώ στη καταπάτηση του κράτους Δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», απάντησε ο Νίκος Ανδρουλάκης, στην Ολομέλεια, στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης και νυν κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, Κώστα Τσιάρα και συμπλήρωσε: «Πρόκειται για θεσμική νίκη της δημοκρατικής παράταξης».

Ο κ. Ανδρουλάκης ισχυρίστηκε ότι «με τη συγκεκριμένη απόφαση το παρακράτος του Μαξίμου έχει υποστεί μεγάλη ήττα στην προσπάθειά του να συγκαλύψει την υπόθεση των υποκλοπών και την παρακολούθησή μου».

«Δεν μπορεί όποτε μας αρέσει μια απόφαση, η Δικαιοσύνη να είναι καλή και όποτε δεν μας αρέσει, η Δικαιοσύνη χειραγωγείται από την κυβέρνηση» αντέδρασε ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Τσιάρας, απαντώντας στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. «Εγώ θέλω να είμαι ειλικρινής. Ως υπουργός Δικαιοσύνης πίστευα ότι τα θέματα εθνικής ασφάλειας δεν μπορεί να κοινοποιούνται. Αυτή ήταν η άποψή μου» ξεκαθάρισε και προσέθεσε: «Βεβαίως εφόσον υπάρχει αυτή η απόφαση και με δεδομένο ότι η ίδια η κυβέρνηση έρχεται να νομοθετήσει επί ενός πεδίου άναρχου που χρειάζεται να λάβει κανείς υπόψη του δεκάδες διαφορετικές πρόνοιες, που μπορεί να ξεκινούν από την λειτουργία της ΕΥΠ, την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών και την προστασία των προσωπικών δεδομένων ,είναι ένα θέμα που αποδεικνύει και το σοβαρό της ενδιαφέρον και την προσήλωση της στο κράτος δικαίου».

«Όλα τα άλλα, προφανώς θα αποδειχθούν στην πορεία και θα φανούν αλλά το να εγκαλούμαστε γιατί τελικά φέρνουμε ένα ολοκληρωμένο νόμο, που πραγματικά προστατεύει όλη αυτή τη διαδικασία, δημιουργεί συνθήκες νομιμότητας και υπηρετεί τον πυρήνα του κράτους δικαίου, νομίζω ότι είναι εκτός λογικής» κατέληξε στην απάντησή του.

Οξύνοντας τη κριτική του προς την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ανέφερε ότι «σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν θα συνέβαινε αυτό. Εσείς όμως δεν είστε κυβέρνηση ευρωπαϊκής χώρας. Εμπιστεύομαι την ελληνική Δικαιοσύνη και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Εσείς δεν τις εμπιστεύεστε. Είστε κόμμα ντροπή για τη διάκριση των εξουσιών».

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής κάλεσε τον ελληνικό λαό να στείλει μήνυμα στις ευρωεκλογές κατά της κυβέρνησης της ΝΔ και στον κ. Μητσοτάκη προσωπικά τονίζοντας: «Είχε το θράσος να χρησιμοποιήσει την ΕΥΠ εις βάρος πολιτικών του αντιπάλων και μελών του Υπουργικού Συμβουλίου. Με παρακολουθούσατε όταν υπέβαλα υποψηφιότητα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Θα μάθω τη Δευτέρα για το ποιος ήταν ο λόγος να με βαπτίσετε πράκτορα, για να μην ηγηθώ της προσπάθειας αυτής που κάνουμε τώρα. Θέλατε εμπλοκή στις εσωκομματικές εκλογές, αυτός είναι ο λόγος. Θέλατε ένα ΠΑΣΟΚ αποκούμπι και όχι πολιτικό αντίπαλο όπως είναι τώρα».

Λίγη ώρα νωρίτερα, σε συζήτησή του με τους δημοσιογράφους, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επισήμανε ότι με την απόφαση του ΣτΕ έχει το δικαίωμα να ενημερωθεί για τους λόγους παρακολούθησής του, καθώς δεν εμπίπτει στην νεώτερη ρύθμιση του 2022, σύμφωνα με την οποία ο οιοσδήποτε μπορεί να ενημερωθεί μετά από τρία χρόνια και εξεταστεί το αίτημά του από τριμελή επιτροπή.

Αντί για «οικονομικό θαύμα» της ΕΕ, η Ελλάδα σε σύγκλιση με τη Βουλγαρία | Focus ENA Οικονομία

     Μέχρι το τέλος των μνημονίων το 2018, η χώρα μας έχασε μερικές ακόμα μονάδες και έφτασε στο 66% του μέσου όρου, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία και την Κροατία, περνώντας πλέον στην κατηγορία της «φτωχής Ανατολικής Ευρώπης». Από το 2019 μας πέρασε και η Κροατία και από τότε μέχρι σήμερα βρισκόμαστε στη δεύτερη θέση από το τέλος, οριακά πάνω από τη Βουλγαρία.

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν από τη Eurostat τα στοιχεία για το κατά κεφαλή ΑΕΠ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα «φιγουράρει» στην προτελευταία θέση της σχετικής κατάταξης. Πρόκειται για μια θλιβερή διαπίστωση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την κυρίαρχη ρητορική που, ούτε λίγο ούτε ή πολύ, προσπαθεί να παρουσιάσει την Ελλάδα ως το οικονομικό θαύμα της Ευρώπης.

Ας διευκρινίσουμε αρχικά τις μονάδες μέτρησης. Οι μονάδες αγοραστικής δύναμης (Purchasing power parities – PPPs) μετρούν την αξία μιας δεδομένης ποσότητας αγαθών και υπηρεσιών σε κάθε χώρα ή, αντίστροφα, πόσα αγαθά και υπηρεσίες μπορεί να αγοράσει ένα ευρώ σε κάθε χώρα. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα «νοητό» νόμισμα που μπορεί να αγοράσει την ίδια ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών σε οποιαδήποτε χώρα, με βάση το οποίο μπορεί να μετρηθεί το ΑΕΠ ή το κατά κεφαλή ΑΕΠ και να συγκριθούν οι χώρες μεταξύ τους λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά επίπεδα τιμών.

Περισσότερο ενδιαφέρον από τη στατική εικόνα του κατά κεφαλή ΑΕΠ σαν ποσοστό του μέσου όρου της ΕΕ για το 2023, έχει να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή του από τότε που υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Αυτή φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα όπου μαζί με την Ελλάδα φαίνεται και η Βουλγαρία, η τελευταία χώρα στην ανωτέρω κατάταξη, και αποτυπώνεται η σύγκλιση.



Το 1995 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν στο 85% του μέσου όρου των 27 χωρών της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέχρι το 2009 ακολουθούσε αυξητική πορεία. Οι πιο εμφανείς αυξήσεις σημειώθηκαν στα πρώτα χρόνια της ένταξης στην Ευρωζώνη, μεταξύ 2001 και 2004, φτάνοντας το 98% του μέσου όρου της ΕΕ-27, παραμένοντας σχετικά σταθερό μέχρι το 2009. Σε όλη αυτή την περίοδο το ελληνικό κατά κεφαλή ΑΕΠ ήταν υψηλότερο από 13 χώρες της ΕΕ: Όλες τις χώρες ΚΑΕ (Κεντρικής & Ανατολικής Ευρώπης, βλ. χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ), καθώς και τη Μάλτα και την Πορτογαλία. Τότε η Ελλάδα ήταν στην κατηγορία της Νότιας Ευρώπης.

Από το 2010, με την έναρξη της κρίσης και των μνημονίων, τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Το 2011 το ΑΕΠ κατά κεφαλή της Ελλάδας είχε κατρακυλήσει στο 75% του μέσου όρου της ΕΕ, πέφτοντας όχι μόνο κάτω από την Πορτογαλία και τη Μάλτα αλλά και από την Τσεχία, τη Σλοβακία και τη Σλοβενία. Η Ελλάδα άλλαξε κατηγορία και πέρασε σε εκείνη της «Ανατολικής Ευρώπης».

Μέχρι το τέλος των μνημονίων το 2018, η χώρα μας έχασε μερικές ακόμα μονάδες και έφτασε στο 66% του μέσου όρου, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία και την Κροατία, περνώντας πλέον στην κατηγορία της «φτωχής Ανατολικής Ευρώπης». Από το 2019 μας πέρασε και η Κροατία και από τότε μέχρι σήμερα βρισκόμαστε στη δεύτερη θέση από το τέλος, οριακά πάνω από τη Βουλγαρία.

Το πιο προβληματικό σημείο που αναδεικνύουν τα στοιχεία δεν είναι η χαμηλή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δημοσιονομική κρίση και τα μνημόνια, αλλά η στασιμότητα. Παρά το τέλος των μνημονίων και τους θετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης που ακολούθησαν, η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να καλύψει παρά μόλις μία μονάδα απόστασης από τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο: από 66% το 2018 κατάφερε να φτάσει το 67% πέρυσι.

Με δεδομένο ότι η Ελλάδα από το 2019 και μετά καταγράφει υψηλότερο πραγματικό ρυθμό μεγέθυνσης από τον μέσο όρο της ΕΕ (με εξαίρεση το 2020 που η ύφεση ήταν εντονότερη) η αδυναμία κάλυψης της απόστασης σε κατά κεφαλή όρους και μονάδες αγοραστικής δύναμης έχει δύο πιθανές εξηγήσεις. Είτε ο ελληνικός πληθυσμός αυξάνεται πιο γρήγορα από τον ευρωπαϊκό, είτε οι ελληνικές τιμές αυξάνονται πιο γρήγορα από τις ευρωπαϊκές.

Το πρώτο σίγουρα δεν ισχύει: Σύμφωνα με τη Eurostat, από το 2018 μέχρι το 2023 ο πληθυσμός της Ελλάδας έχει μειωθεί κατά 3% ενώ ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αυξηθεί κατά 0,6%. Όσον αφορά το δεύτερο, πάντα σύμφωνα με τη Eurostat, ο δείκτης τιμών της τελικής καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών της Ελλάδας (από τον οποίο υπολογίζονται και οι μονάδες αγοραστικής δύναμης) ήταν στο 86,8% του μέσου ευρωπαϊκού όρου το 2018 και αυξήθηκε στο 88,2% το 2023. Επομένως, φαίνεται ότι η αύξηση των τιμών δεν επιτρέπει στην αύξηση του ΑΕΠ να μεταφραστεί σε αύξηση του βιοτικού επιπέδου, όπως τουλάχιστον μετριέται από τις μονάδες αγοραστικής δύναμης.

 

Νοσοκομείο Χαλκίδας: Μηνύσεις για τα απογευματινά χειρουργεία

     Σύμφωνα με την πρόεδρο  του Γ.Ν. Χαλκίδας τα απογευματινά χειρουργεία που ξεκίνησαν για πρώτη φορά στον νοσοκομείο  διενεργούνται παρά τη θέση του Επιστημονικού Συμβουλίου και την αρνητική γνώμη του Διευθυντή της  Υπηρεσίας και της Διευθύντριας του Χειρουργικού Τομέα και Συντονίστριας Διευθύντριας Αναισθησιολογικού.

Ξεκίνησαν τα απογευματινά χειρουργεία στο νοσοκομείο της Χαλκίδας

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου Χαλκίδας, κα Ιωάννα Ιωάννου, υπέβαλε μήνυση σε βάρος του Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας, της Διοικητικής Διευθύντριας και της Διευθύντριας Νοσηλευτικής Υπηρεσίας του νοσοκομείου, για έκθεση σε κίνδυνο των ασθενών που χειρουργούνται στα απογευματινά ιατρεία, διότι, σύμφωνα με την καταγγέλλουσα δεν πληρούνται οι όροι που έχει θέσει η επιτροπή χειρουργείων, η οποία δεν έχει δώσει θετική εισήγηση για τη διενέργεια απογευματινών χειρουργείων.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρόεδρο τα απογευματινά χειρουργεία που ξεκίνησαν για πρώτη φορά στον νοσοκομείο διενεργούνται παρά τη θέση του Επιστημονικού Συμβουλίου και την αρνητική γνώμη του Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και της Διευθύντριας του Χειρουργικού Τομέα και Συντονίστριας Διευθύντριας Αναισθησιολογικού. 

Ενημερώθηκε η κα Εισαγγελέας Υπηρεσίας Πρωτοδικών Χαλκίδας, η οποία παρήγγειλε τη μη σύλληψη επί του παρόντος των εγκαλούμενων και την κλήτευση της εγκαλούσας, προκειμένου αναφέρει λεπτομέρειες.

newsbomb.gr

Europol: Έκθεση που προσδιορίζει τα πιο απειλητικά εγκληματικά δίκτυα στην ΕΕ

     Η Europol έδωσε σήμερα στην δημοσιότητα την χαρτογράφηση των 821 «πλέον απειλητικών» εγκληματικών δικτύων της ευρωπαϊκής ηπείρου, προχωρώντας σε περιγραφή της εσωτερικής λειτουργίας των συμμοριών με δραστηριότητες που ξεκινούν από το εμπόριο ναρκωτικών και φθάνουν στην εμπορία ανθρώπων.

Η ανάλυση 821 εγκληματικών δικτύων είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη ενός πλαισίου ABCD που εντοπίζει τα κύρια χαρακτηριστικά τους

Η Europol έδωσε σήμερα στην δημοσιότητα την χαρτογράφηση των 821 «πλέον απειλητικών» εγκληματικών δικτύων της ευρωπαϊκής ηπείρου, προχωρώντας σε περιγραφή της εσωτερικής λειτουργίας των συμμοριών με δραστηριότητες που ξεκινούν από το εμπόριο ναρκωτικών και φθάνουν στην εμπορία ανθρώπων.

Η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία, με έδρα την Χάγη, δημοσίευσε έκθεση η οποία, για πρώτη φορά, «αναλύει σε βάθος» τις επιχειρήσεις των χειρότερων εγκληματικών δικτύων στην Ευρώπη.

Στην έκθεση δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην «στρατηγική που χρησιμοποιούν τα εγκληματικά δίκτυα για να διεισδύσουν στον κόσμο των νομικών υπηρεσιών, ως μέσου για να διαπράττουν εγκλήματα, χρησιμοποιώντας τα ως βιτρίνα για να καλύπτουν εγκλήματα και ως όχημα για να ξεπλένουν τα έσοδα από τις εγκληματικές πράξεις».

Σήμερα, περί το 86% των απειλητικότερων εγκληματικών συμμοριών της Ευρώπης χρησιμοποιούν «νόμιμες εμπορικές δομές». Ο κατασκευαστικός τομέας και ο τομέας των ακινήτων, ο ξενοδοχειακός και ο εφοδιαστικός τομέας είναι οι συχνότεροι στόχοι.

Οι συμμορίες προτιμούν τον τομέα των ακινήτων ως μέσο ξεπλύματος και απευθύνονται σε δικηγόρους ή οικονομικούς εμπειρογνώμονες «οι οποίοι αγνοούν ορισμένες φορές την εγκληματική προέλευση των κεφαλαίων», σύμφωνα με την έκθεση της Europol.

Σύμφωνα με την Europol, τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης συνδέονται με το εμπόριο ναρκωτικών και τους εκβιασμούς, καθώς και με την εμπορία ανθρώπων και όπλων.

Στον εφοδιαστικό τομέα, ιδιαίτερα στα μεγάλα ευρωπαϊκά λιμάνια, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα γίνονται «συστηματικά» στόχος διαφθοράς διότι μπορούν «να διευκολύνουν την ανεμπόδιστη πρόσβαση στα λιμάνια και στους λιμενικούς μηχανισμούς».

Οι περισσότερες από τις πιο επικίνδυνες συμμορίες της Ευρώπης επικεντρώνονται στο εμπόριο ναρκωτικών - κοκαΐνης, κάνναβης, ηρωίνης και συνθετικών ναρκωτικών - και οι δραστηριότητές τους επικεντρώνονται κυρίως στο Βέλγιο, την Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Ισπανία.

Το Ντουμπάι έχει μετατραπεί σε «απομακρυσμένο συντονιστικό κέντρο», όπου διαμένουν τα υψηλόβαθμα μέλη στην ιεραρχία των συμμοριών για να αποφύγουν τον εντοπισμό τους από τις δυνάμεις της τάξης.

«Ωστόσο, αν εξετάσουμε την γεωγραφική κατάσταση των επικεφαλής των εγκληματικών δικτύων, το Ντουμπάι δεν φαίνεται να ξεχωρίζει ως απομονωμένο καταφύγιο», αναφέρεται στην έκθεση.

Μεγάλος αριθμός από τα πιο απειλητικά εγκληματικά δίκτυα δραστηριοποιούνται εδώ και χρόνια. Το ένα τρίτο βρίσκεται σε λειτουργία εδώ και μία δεκαετία, ενώ ορισμένα κατάφεραν να διατηρήσουν τις δραστηριότητές τους διευθυνόμενα από την φυλακή.

«Η προσοχή των δυνάμεων της τάξης πρέπει να παραμείνει επικεντρωμένη στα από μακρού γνωστά εγκληματικά δίκτυα, ακόμη και αν βρίσκονται υπό αστυνομική παρακολούθηση και ακόμη και αν έχουν ληφθεί ήδη μέτρα εναντίον τους», συνιστά η Europol.

- Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την παρουσίαση των βασικών πορισμάτων της έκθεσης, η εκτελεστική διευθύντρια της Europol, Catherine De Bolle, δήλωσε:

Οι εγκληματίες ευδοκιμούν στη μυστικότητα, αλλά αυτό το αλλάζουμε. Αυτή η έκθεση της Europol είναι η πιο εκτενής μελέτη για βασικά εγκληματικά δίκτυα που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ σε ευρωπαϊκό επίπεδο από τις αρχές επιβολής του νόμου. Χάρη στη συνεργασία όλων των κρατών μελών της ΕΕ και των 17 χωρών εταίρων της Europol, ρίχνουμε φως στις δραστηριότητες των πιο απειλητικών εγκληματικών δικτύων στην ΕΕ. Αυτά τα δεδομένα, που συγκεντρώνονται πλέον στην Europol, θα δώσουν στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου το πλεονέκτημα που χρειάζονται για να στοχεύσουν καλύτερα και να διενεργήσουν διασυνοριακές ποινικές έρευνες.

- Η Βελγίδα υπουργός Εσωτερικών, Annelies Verlinden, δήλωσε:

Εισάγουμε ένα νέο εργαλείο στη μάχη κατά του σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος – μια απόδειξη της δύναμης της ενότητας και της καινοτομίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η έκθεση αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ορόσημο για τη βελγική Προεδρία μας, και μάλιστα για ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινότητα, αντικατοπτρίζοντας την ακλόνητη δέσμευσή μας να προστατεύσουμε την ασφάλεια και την ασφάλεια των πολιτών μας. Αν και αυτή η έκθεση είναι ένα πολύ σημαντικό επίτευγμα από μόνη της, είναι μόνο η αρχή. Απαιτείται σημαντική δουλειά και περαιτέρω βήματα τους επόμενους μήνες και χρόνια.

- Ο Βέλγος υπουργός Δικαιοσύνης, Paul Van Tigchelt, δήλωσε:

Η καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για τη βελγική Προεδρία και αυτό είναι ένα σημαντικό νέο όπλο σε αυτόν τον αγώνα. Έχουμε τώρα, για πρώτη φορά, όλα τα κρίσιμα δεδομένα για τα πιο απειλητικά εγκληματικά δίκτυα σε μια τοποθεσία - με την Europol. Το επόμενο βήμα είναι οι διάφορες αστυνομικές δυνάμεις των κρατών μελών να συνεχίσουν να εμπλουτίζουν αυτές τις συγκεντρωτικές πληροφορίες, ώστε να μπορέσουμε να διώξουμε περαιτέρω και να εξαρθρώσουμε αυτά τα δίκτυα.

- Η Ευρωπαία Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, Ylva Johansson, δήλωσε:

Το οργανωμένο έγκλημα είναι μια από τις μεγαλύτερες απειλές που αντιμετωπίζουμε σήμερα, απειλώντας την κοινωνία με διαφθορά και ακραία βία. Πρέπει να ξέρουμε τι πολεμάμε – γι' αυτό η χαρτογράφηση του οργανωμένου εγκλήματος είναι βασικός στόχος της στρατηγικής μας για το οργανωμένο έγκλημα της ΕΕ και του οδικού χάρτη που παρουσίασα τον περασμένο Οκτώβριο. Το αποτέλεσμα είναι αυτή η σημαντική έκθεση που δείχνει την εγκληματική απειλή που αποτελούν πάνω από 800 εγκληματικά δίκτυα με δεκάδες χιλιάδες μέλη. Συγχαίρω την Europol για αυτή τη σημαντική έκθεση.

- Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Δικαιοσύνης, Ντιντιέ Ρέιντερς, δήλωσε:

Ο αντίκτυπος αυτών των ευρημάτων θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στα συστήματα δικαιοσύνης σε ολόκληρη την ΕΕ και στο κράτος δικαίου. Οι δικαστές και οι εισαγγελείς μπορούν να καταπολεμήσουν το οργανωμένο έγκλημα μόνο εάν είναι απαλλαγμένοι από εκφοβισμό, απειλές ή απόπειρες επηρεασμού της επαγγελματικής τους ακεραιότητας. Πρέπει να διαβεβαιώσουμε ότι αυτό συμβαίνει. Καθώς τα πιο απειλητικά εγκληματικά δίκτυα διεξάγουν εγκληματικές επιχειρήσεις χωρίς σύνορα, η συνεργασία μεταξύ ειδικών είναι ζωτικής σημασίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή θα υποστηρίξει προτάσεις για ένα νέο δικαστικό δίκτυο της ΕΕ, που θα τοποθετηθεί στην Eurojust, με έμφαση στο οργανωμένο έγκλημα, συμπεριλαμβανομένων των στόχων υψηλής αξίας.

Αλέξης Χαρίτσης: «Φτιάξαμε τη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ γιατί από παντού ακουγόταν ένα "δεν πάει άλλο"»

     Ο πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, Αλέξης Χαρίτσης, σε συνέντευξη εφ όλης της ύλης στο Reader.gr και τον δημοσιογράφο Θοδωρή Βασίλη για τον λόγο της δημιουργίας του νέου κόμματος, «να κάνουμε πολιτική αλλιώς», όπως τονίζει χαρακτηριστικά, για το τι σημαίνει να είσαι πλέον αριστερός στην Ελλάδα του 2024....

Ο πρόεδρος της Κ.Ο.της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη μιλάει για τον νέο πολιτικό φορέα, την αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το μέλλον της Αριστεράς στην Ελλάδα.

Τον Ιανουάριο του 2015, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, τόνιζε: «Σήμερα η ελπίδα έγραψε ιστορία».

Για πρώτη φορά ένα κόμμα της αριστεράς κατάφερε να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Στην εξουσία όμως όλες οι βεβαιότητες της αριστεράς δοκιμάστηκαν, και μάλιστα με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο. Λίγα χρόνια μετά, η πτώση της αριστεράς ήταν εκκωφαντική με τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καταγράφει μια άνετη αυτοδυναμία.

Το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ και η διάσπασή του έφερε στην πολιτική σκηνή ένα νέο πολιτικό φορέα, τη Νέα Αριστερά.

Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, μίλησε στο Personas του Reader για τον λόγο της δημιουργίας του νέου κόμματος, «να κάνουμε πολιτική αλλιώς», όπως τονίζει χαρακτηριστικά, για το τι σημαίνει να είσαι πλέον αριστερός στην Ελλάδα του 2024, σε έναν πολιτικό χώρο που δεν έχει σταματήσει τις διαμάχες και τις εσωτερικές συγκρούσεις.

Ο Αλέξης Χαρίτσης δεν διστάζει μάλιστα να κάνει την αυτοκριτική του για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να απαντήσει σε όσους θεωρούν τα κόμματα και τον χώρο της αριστεράς παλαιολιθικά χωρίς ρητορική που συμβαδίζει με τις προκλήσεις της εποχής μας.

Τέλος, θεωρεί επιβεβλημένο τον διάλογο μεταξύ των εκπροσώπων της Κεντροαριστεράς, ενώ αναφέρεται και στους κεντρικούς στόχους της Νέας Αριστεράς και τι πρέπει να γίνει, ώστε ο νέος αυτός πολιτικός φορέας να αποτελέσει την απάντηση στα προβλήματα της κοινωνίας.

Όλη η συνέντευξη του Αλέξη Χαρίτση στο Reader.gr

• Πρώτη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Νέας Αριστεράς πριν λίγες ημέρες. Ποιες ήταν οι προσδοκίες από την Συνδιάσκεψη; Τι συμπεράσματα βγήκαν;

► «Ήταν μια πραγματική πολιτική διαδικασία. Ακούστηκαν αισιόδοξα μηνύματα για τον ευρύτερο πολιτικό χώρο της αριστεράς και της κεντροαριστεράς. Κατατέθηκαν ενδιαφέρουσες νέες ιδέες. Εκφράστηκε διάθεση συμμετοχής. Να το πω με άλλα λόγια, ήταν διάχυτη η χαρά ότι κάτι καινούργιο και ανοιχτό δημιουργείται που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σήμερα.

Το σύνθημά μας για τη Συνδιάσκεψη ήταν "η Πολιτική Επιστρέφει" και νομίζω ανταποκριθήκαμε σε αυτό, μακριά από γκρίνιες, μιζέρια και εσωστρέφεια. Μας άκουσε, άλλωστε, κόσμος απογοητευμένος που κρατούσε αποστάσεις επιλέγοντας την αποχή ή την ιδιώτευση».

• Γιατί Νέα Αριστερά;

► «Γιατί θέλουμε να εκφράσουμε το νέο και να κάνουμε πολιτική "αλλιώς". Αλλά και γιατί έχουμε προχωρήσει σε έναν πολιτικό φορέα που θα εκφράζει την αριστερά της ελπίδας με ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που δεν θα ρίχνει τη χώρα στα βράχια, αλλά θα την πηγαίνει μπροστά. Αυτό που υποστηρίζουμε είναι ότι το κενό που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον προοδευτικό χώρο είναι ένα κενό που μπορεί να καλύψει η Νέα Αριστερά.

Πρόκειται για μια δύναμη που δεν ψάχνει να αναπαράγει στερεοτυπικά πρότυπα του παρελθόντος, αλλά, ενταγμένη στην προοδευτική αριστερή παράδοση, προτείνει έναν νέο πολιτικό τρόπο σκέψης. Η Νέα Αριστερά δεν είναι ένα προσχηματικό όνομα, είναι μια σύγχρονη οραματική πρόσκληση για να προχωρήσουμε μαζί στην Ευρώπη, αλλά και να δώσουμε τις μάχες της πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, απέναντι στη συντηρητική παράταξη που απειλεί να ισοπεδώσει τα πάντα».

• Τι σημαίνει να είσαι αριστερός στην Ελλάδα σήμερα, το 2024; Πώς εκφράζεται η Αριστερά σήμερα και μπορεί η Νέα Αριστερά να εκφράσει αυτό τον χώρο;

► «Είναι μια εποχή πολλαπλών κρίσεων και μεγάλων προκλήσεων. Αυτό σημαίνει ότι είναι αναγκαίο να είναι κανείς αριστερός. Η όξυνση των ανισοτήτων, η κλιματική κρίση, ο τρόπος που θα προχωρήσει η ενεργειακή μετάβαση, ώστε να είναι κοινωνικά δίκαιη, η άνοδος της ακροδεξιάς και η συστηματική αποδημοκρατικοποίηση που προωθείται από την κυβέρνηση της ΝΔ αποτελούν ορισμένες μόνο κομβικές προκλήσεις οι οποίες ζητούν απάντηση από αριστερή και προοδευτική σκοπιά.

Σε αυτές τις προκλήσεις απαντάμε με συγκεκριμένο σχέδιο, αλλά ταυτόχρονα συνδεδεμένοι με τη διεθνή συζήτηση και με τα νέα προοδευτικά ρεύματα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο».

• Αισθάνεστε δικαιωμένοι για την επιλογή να αποχωρήσετε από τον ΣΥΡΙΖΑ;

► «Ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πια πολύ από το κόμμα που εμπιστεύτηκαν οι πολίτες στο παρελθόν σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, αναθέτοντάς του τη διακυβέρνηση. Διολισθαίνει σε ένα μοντέλο αυταρχικού, μεταπολιτικού αρχηγισμού με έμφαση στη φτηνή επικοινωνία και όχι στην ουσία της πολιτικής, ενώ το πολιτικό του στίγμα είναι ασαφές και σαφώς έχει μετακινηθεί από τις απόψεις της σύγχρονης αριστεράς σε όλο της το φάσμα, όπως και να την προσδιορίσει κανείς· αρκεί κανείς να ανακαλέσει θέσεις όπως η μείωση των εργοδοτικών εισφορών, η μείωση φορολογικών συντελεστών για υψηλά εισοδήματα, η έμφαση στην αναγκαιότητα αύξησης των στρατιωτικών εξοπλισμών».

• Κάποιοι λένε πως ήρθε ο Κασσελάκης πήρε το κόμμα και αποφασίσατε να αποχωρήσετε μην αντέχοντας την ήττα...

►«Στον ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε ένα άλλο πολιτικό σχέδιο και ένα άλλο πολιτικό ύφος και ήθος. Διαφωνούμε με κάθε τρόπο με ένα κόμμα αυταρχικού αρχηγισμού. Διαφωνούμε με μια πολιτική στρατηγική που αναλώνεται στην κολακεία μιας απροσδιόριστης μεσαίας τάξης χωρίς κανένα σαφές ιδεολογικό στίγμα. Διαφωνούμε με μια εσωκομματική πραγματικότητα που γυρίζει συνεχώς γύρω από το σχήμα του εσωτερικού εχθρού. Και, φυσικά, διαφωνούμε και με την πολιτική ως εικόνα, ως επικοινωνιακή διαχείριση που αποκόπτεται από το πραγματικό της περιεχόμενο».

Ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πια πολύ από το κόμμα που εμπιστεύτηκαν οι πολίτες στο παρελθόν

• Βλέποντας το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε μια εσωστρέφεια και παλινωδίες, μήπως αν κάνατε υπομονή, να ήσασταν εσείς η ομάδα που θα αναλάμβανε την ηγεσία του κόμματος;

► «Η αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και η συγκρότηση της Νέας Αριστεράς δεν είναι μια κίνηση βραχυπρόθεσμου τακτικισμού, δεν είναι ένας μικροκομματικός υπολογισμός. Είναι μια πράξη ευθύνης με στρατηγική μακράς πνοής που απαντά στην παρακμή του χώρου της αριστεράς και της κεντροαριστεράς σήμερα».

• Βλέπουμε έναν κατακερματισμό του χώρου της Κεντροαριστεράς και τα κόμματα της Δεξιάς, εκτός από τη Νέα Δημοκρατία, να ανεβαίνουν. Γιατί η Αριστερά δεν μπορεί να περάσει το μήνυμα που θέλει;

► «Δεν αμφισβητεί κανείς, νομίζω, ότι ο χώρος της αριστεράς και της κεντροαριστεράς βρίσκεται σήμερα σε κρίση. Ο ευρύτερος χώρος αντιμετωπίζει πρόβλημα τόσο αξιοπιστίας και παραγωγής σύγχρονου περιεχομένου, όσο όμως και έλλειψη μαχητικότητας εκ μέρους των οργανωμένων πολιτικών του φορέων. Το πρόβλημα αυτό εκκινεί, κατά την άποψη μας, από το γεγονός ότι τα παραδοσιακά κόμματα του χώρου αναλώνονται στο κυνήγι του μέσου ψηφοφόρου. Όμως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να μπορούν να αντιπαρατεθούν ολοκληρωμένα και πειστικά, με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους, με τη ΝΔ.

Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που φτιάχτηκε η Νέα Αριστερά. Οι ευρωεκλογές είναι η ευκαιρία για αμφισβήτηση της κυβερνητικής πολιτικής και επιπλέον για ενίσχυση των δυνάμεων εκείνων που μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για την ανασύνθεση του χώρου από τη ριζοσπαστική αριστερά έως την αριστερή σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία».

• Οι συνεχόμενες διασπάσεις συγκρούσεις στο χώρο της Κεντροαριστεράς δεν αποτελούν κι ένα αποτρεπτικό σημάδι στην σημερινή εποχή για τον πολίτη;

► «Τα κόμματα πρέπει να είναι ζωντανοί οργανισμοί. Μεταβάλλεται η πραγματικότητα, αλλάζουν οι στάσεις και οι αντιλήψεις των πολιτών, αναδύονται νέες κοινωνικές ομάδες που διεκδικούν με διαφορετικούς όρους την πολιτική τους αντιπροσώπευση. Άρα, εκ των πραγμάτων, το κομματικό σύστημα δεν μπορεί να μείνει απαράλλακτο. Η Νέα Αριστερά είναι κάτι πολύ παραπάνω από την ομάδα των βουλευτών που αποχωρήσαμε από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή τη στιγμή αποτελεί το μόνο κόμμα που μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την δημιουργία ενός ισχυρού πόλου προοδευτικού ριζοσπαστισμού.Είναι το κόμμα που εκφράζει τις ανησυχίες των νέων ανθρώπων που εργάζονται επισφαλώς με συμβάσεις έργου. Είναι το κόμμα που διεκδικεί μια δίκαιη πράσινη μετάβαση.

Είναι το κόμμα που αντιπολιτεύεται ευθέως τη Νέα Δημοκρατία για το σαθρό παραγωγικό μοντέλο που ακολουθεί και για την ανισότητα που δημιουργεί η οικονομική και φορολογική της πολιτική. Είναι το μόνο κόμμα που αντιτάχθηκε στα εξωφρενικά εξοπλιστικά προγράμματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, απολύτως επιβαρυντικά δημοσιονομικά, τα οποία όλα τα κόμματα, πέραν της Νέας Αριστεράς, αντιμετωπίζουν ως "ιερή αγελάδα"».

• Τα μνημόνια που υπέγραψε μια αριστερή κυβέρνηση δεν είναι κι ένας βασικός λόγος που ο Έλληνας πολίτης έχει γυρίσει την πλάτη στα κόμματα αυτά;

► «Η Αριστερά ήταν αυτή που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, όχι που την έβαλε. Και παρά τα προβλήματα και τα λάθη, η έξοδος από τα μνημόνια έγινε με την κοινωνία όρθια, τα δημόσια οικονομικά σε τάξη και, παράλληλα, με ριζοσπαστικές τομές στην κοινωνική και εργατική πολιτική, την καταπολέμηση των ανισοτήτων, την απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, την επίλυση των εθνικών θεμάτων με πιο εμβληματική τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Νομίζω ότι η κριτική που ασκείται ευρύτερα στο χώρο της αριστεράς αφορά τον τρόπο που ασκεί αντιπολίτευση και την δυνατότητά της να παρουσιάσει μια πειστική πρόταση για το μέλλον. Έχουν περάσει 10 χρόνια από το 2015. Οι πολίτες ενδιαφέρονται για το σήμερα. Ας μην προβάλλουμε χτεσινές συζητήσεις στο παρόν».

• Εσείς ως μέλη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχετε κάνει την αυτοκριτική σας;

► «Αμέσως μετά τις εκλογές του 2019, συμφωνήσαμε σε ένα κείμενο αυτοκριτικής το οποίο μάλιστα είχε περάσει από την Κεντρική Επιτροπή και είχε δοθεί στη δημοσιότητα. Θα έπρεπε βεβαίως το σημαντικό αυτό κείμενο να έχει συζητηθεί πιο εκτενώς στο εσωτερικό μας, αυτό είναι αλήθεια. Για την περίοδο 2019-2023, ο κριτικός διάλογος που αναπτύχθηκε και οδήγησε στην εκλογή της νέας του ηγεσίας θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ιδέα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από 4 χρόνια καταστροφικής διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία υπέστη μια συντριπτική ήττα, επειδή δεν ήμασταν όλοι επαρκώς λαϊκιστές. Αυτό ήταν το πνεύμα της ηγετικής ομάδας που στήριξε την υποψηφιότητα του σημερινού προέδρου.

Υπό αυτή την έννοια, μια πράξη αυτοκριτικής είναι και η αποχώρηση μας από έναν πολιτικό φορέα που παραδινόταν πλήρως πλέον σε επιλογές που τραυμάτιζαν το αξιακό μας σύστημα».

• Ως προς την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών;

► «Στον κόσμο έχει δημιουργηθεί μια σύγχυση, βλέπει ένα δεξιό κόμμα όπως η ΝΔ να φέρνει προς ψήφιση ένα νόμο προοδευτικό όπως ήταν αυτό με τα ομόφυλα ζευγάρια, ένα νόμο που θα έπρεπε να είναι δικαίωμα της Αριστεράς. Υπάρχει μια τάση η οποία είναι πιο γενικευμένη όσον αφορά τα κόμματα της ευρωπαϊκής δεξιάς. Ενσωματώνουν μια σειρά από αιτήματα από τον χώρο, ας πούμε, του φιλελεύθερου δικαιωματισμού και την ίδια στιγμή κάνουν εξαιρετικά αυταρχικές επιλογές σε θέματα κράτους δικαίου ή ακολουθούν μια αντιμεταναστευτική πολιτική που ταυτίζεται σχεδόν με εκείνη της ακροδεξιάς.

Κατεξοχήν τέτοια είναι η περίπτωση της ΝΔ. Δεν χρειάζεται να αναφερθεί κανείς στο πόσα θέματα θίγει το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου: Ανεξαρτησία του τύπου και slapps εναντίον της ερευνητικής δημοσιογραφίας, επαναπροωθήσεις και εμπλοκή λιμενικών αρχών, μη διερεύνηση του δυστυχήματος των Τεμπών, αστυνομική αυθαιρεσία, υποκλοπές, πιέσεις σε ανεξάρτητες αρχές.

Στη συζήτηση όμως και στην ψηφοφορία για τον γάμο ομοφύλων ζευγαριών – που, ναι, έπρεπε να τον είχε θεσμοθετήσει η αριστερή κυβέρνηση και να μην είχε περιοριστεί απλώς στο σύμφωνο συμβίωσης – έγινε αντιληπτό ότι θέματα δικαιωμάτων μπορεί μεν περιστασιακά να εισέρχονται στην ατζέντα της δεξιάς, δεν είναι όμως αυτή η δύναμη που θα τα υπερασπιστεί και θα τα διευρύνει ακόμα περισσότερο.

Και για τον λόγο αυτό εμείς υποστηρίξαμε την εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία χωρίς δεύτερες σκέψεις και χωρίς φυσικά αυτό να συνεπάγεται "ανοχή" απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει διασύρει τη χώρα μας διεθνώς σε ζητήματα που άπτονται του κράτους δικαίου».

• Η Αριστερά όμως εμφανίζεται στον κόσμο να λέει συνέχεια όχι σε όλα.

► «Μόλις πριν λίγο αναφερθήκαμε στο νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Τον νόμο τον εισηγήθηκε η ΝΔ αλλά την πραγματική στήριξη την παρείχε ο χώρος της αριστεράς-κεντροαριστεράς, με την εξαίρεση δυστυχώς του ΚΚΕ. Εκτός αν με το ερώτημά σας υπονοείτε θέματα με τα οποία η Νέα Αριστερά είναι από θέση αρχής αντίθετη, όπως η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Νομίζω, όμως, ότι αυτό στο οποίο αναφέρεστε είναι μια κριτική που ασκούνταν σε αριστερά κόμματα τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 από τα τότε πιο ισχυρά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, προκειμένου να αποσπάσουν την αριστερή συναίνεση για τις πολιτικές τους. Η Νέα Αριστερά, στο σύντομο διάστημα ζωής της, έχει ήδη δείγματα γραφής θετικής ατζέντας, κατάθεσης νομοθετικών πρωτοβουλιών και με αυτό το "μοτίβο" σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να πολιτευόμαστε».

• Θεωρείτε αναγκαίο έναν διάλογο που έχει ανοίξει για την Κεντροαριστερά. Πιστεύετε πως, παρά τις όποιες ιδεολογικές και κομματικές αγκυλώσεις, μπορεί να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο κατά της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη;

► «Ο διάλογος είναι αναγκαίος και επιβεβλημένος. Προϋπόθεση, ωστόσο, για την διεξαγωγή αυτού του διαλόγου είναι να γίνεται με όρους διαφάνειας, ώστε να είναι σαφές που υπάρχουν συγκλίσεις και που αποκλίσεις. Και φυσικά, προϋπόθεση αποτελεί και η ανάληψη κοινών πολιτικών πρωτοβουλιών και δράσεων. Η προσέγγιση αυτή δεν μπορεί να είναι ασκήσεις άθροισης ποσοστών ούτε και πρέπει να γίνεται ως αποτέλεσμα κρυφών συνεννοήσεων κορυφής.

Η Νέα Αριστερά σήμερα πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια συντονισμού των ευρύτερων δυνάμεων της αριστεράς και της κεντροαριστεράς. Για παράδειγμα, κατά τη συζήτηση για το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, προτείναμε στα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να κατατεθεί από κοινού πρόταση δυσπιστίας.

Για μικροκομματικούς, κατά την άποψή μου, λόγους αρνήθηκαν. Κακώς γιατί αυτά που ακολούθησαν σε διάστημα ελάχιστων εβδομάδων ήταν ακόμα πιο ακραία: το πόρισμα-ντροπή της ΝΔ για τα Τέμπη, η διαρροή προσωπικών δεδομένων πολιτών, τα δημοσιεύματα για παραποιημένο ηχητικό για το δυστύχημα των Τεμπών. 20 μέρες μετά το ΠΑΣΟΚ επανήλθε με δική του πρόταση. Αυτό είναι ευοίωνο».

• Ευρωβουλή. Υπάρχει η αίσθηση πως η Νέα Αριστερά θα πιάσει το ποσοστό και θα εκλέξει μια έδρα. Μια πιθανή επιτυχία ή αποτυχία μπορεί να σημαίνει κάτι για το μέλλον του κόμματος;

► «Η Νέα Αριστερά είναι ένα κόμμα που ήρθε για να μείνει στην πολιτική σκηνή της χώρας. Η συμμετοχή μας στην επόμενη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα είναι το πρώτο βήμα μιας μακράς πορείας».

 

• Ποιοι είναι οι κεντρικοί στόχοι της Νέας Αριστεράς για την ανάπτυξη της Ελλάδας και ποια η πρόταση για τον χώρο της Κεντροαριστεράς;

► «Θα έλεγα ότι τα δύο ερωτήματά σας αλληλοσυνδέονται. Η πρόταση για τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς θα πρέπει να έχει στον πυρήνα της την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Τι έχουμε σήμερα; Ένα μοντέλο "φτηνής ανάπτυξης" που προτάσσει τις μη παραγωγικές επενδύσεις (τουρισμός, οικοδομή, καταλύματα, επισιτισμός) και δημιουργεί ελαστικοποιημένες και φτηνές θέσεις εργασίας. Ένα μοντέλο που επιτρέπει στον χρηματοπιστωτικό τομέα να δρα ασύδοτα και στις μεγάλες εγχώριες και πολυεθνικές εταιρείες υψηλό ποσοστό κέρδους που δεν αναδιανέμεται προς τα κάτω.

Τι θέλουμε; 

Καταρχάς η Νέα Αριστερά παραμένει υπέρμαχη ενός αναδιανεμητικού φορολογικού συστήματος με αποκατάσταση της αναλογίας έμμεσων και άμεσων φόρων. Είναι προϋπόθεση για ένα αναπτυξιακό κράτος που διασφαλίζει τα δημόσια αγαθά και επενδύει στο κοινωνικό κράτος. Μόνο έτσι η ανάπτυξη μπορεί να είναι δίκαιη και να μην λειτουργεί πολλαπλασιαστικά για τις ανισότητες.

Δεύτερον, θέλουμε ένα αναπτυξιακό κράτος που να σχεδιάζει δημόσιες πολιτικές· να επενδύει σε υποδομές, να στηρίζει την αναδιάρθρωση της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της πράσινης μετάβασης και του ψηφιακού μετασχηματισμού. Να επενδύει στην καινοτομία και στην εξωστρέφεια των επιχειρήσεων.

Τρίτον, διεκδικούμε μια δίκαιη ενεργειακή μετάβαση. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα των επόμενων χρόνων. Η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα δεν θα είναι βελούδινη καθώς απαιτεί συγκρούσεις, πρωτίστως με μια οικονομική ελίτ, σε τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές και το αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα. Στόχος μας είναι η ενεργειακή αυτονομία των πολιτών με στροφή στις ΑΠΕ και η διασφάλιση ενός δημόσιου πυλώνα ενέργειας.

Τέταρτον, δεν θέλουμε οικονομία εντάσεως εργασίας αλλά πραγματικών κεφαλαιακών επενδύσεων. Ανάπτυξη χωρίς διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν νοείται. Θέλουμε μια οικονομία που να στρέφεται στην έρευνα, στη νέα γνώση και στις νέες τεχνολογίες αξιοποιώντας το πραγματικό κεφάλαιο αυτής της χώρας, δηλαδή το μορφωμένο εργατικό δυναμικό που σήμερα υποχρησιμοποιείται ή αναγκάζεται στην οικονομική μετανάστευση».

• Τι έχει ανάγκη η κοινωνία και πώς θα γίνει η Νέα Αριστερά η εναλλακτική πρόταση;

► «Φτιάξαμε τη Νέα Αριστερά γιατί από παντού ακουγόταν ένα "δεν πάει άλλο". Ίσως να μην είχε πάντοτε την ίδια τονικότητα. Το λένε άνθρωποι οργισμένοι, άνθρωποι απογοητευμένοι, άνθρωποι που έχουν αποσυρθεί. Κυρίως το λένε άνθρωποι που νιώθουν μια έντονη ανασφάλεια για την καθημερινότητά τους. Σκεφτείτε. Ακρίβεια. Εργασιακή επισφάλεια. Υποβαθμισμένο ΕΣΥ. Στεγαστική κρίση. Κλιματική κρίση. Διαλυμένα δίκτυα και συγκοινωνίες. Αστυνομική αυθαιρεσία. Ένταση της έμφυλης και ρατσιστικής βίας.

Αυτή η αίσθηση της ασφάλειας –οικονομικής, κοινωνικής, περιβαλλοντικής– στην καθημερινότητα των πολιτών είναι ζητούμενο. Όχι με τη λογική της αστυνομοκρατίας και του αυταρχικού κράτους όπως προτείνει η ΝΔ. Αλλά με όρους κοινωνικής προστασίας, με όρους ασφάλειας στην καθημερινή ζωή, με όρους απόδοσης δικαιοσύνης. Με όρους εν τέλει δημοκρατίας. Αυτό είναι και το στοίχημα της Νέας Αριστεράς«Φτιάξαμε τη Νέα Αριστερά γιατί από παντού ακουγόταν ένα "δεν πάει άλλο".

• Τι ελπίζει για το μέλλον το δικό του και της χώρας ο Αλέξης Χαρίτσης;

► «Ελπίζω ότι όλοι μαζί –κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση– θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς και να μην επιτρέψουμε να εγκλωβιστεί η χώρα στην τριπλή κρίση που τη σέρνει η ΝΔ: κρίση δημοσιονομική-κλιματική-κοινωνική. Ελπίζω επιπλέον ότι θα καταφέρουμε να βάλουμε φρένο στην απονεύρωση του κράτους δικαίου και την αποδημοκρατικοποίηση που προωθεί η ΝΔ. Αυτό ελπίζω. Ότι θα κερδίσουμε τη ζωή που μας αξίζει».

πηγή: reader.gr

Ηγεμονικός ανταγωνισμός Μεγάλων Δυνάμεων

     Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων των μεγάλων κεφαλαίων έχει προκαλέσει μια θανάσιμη ηγεμονική διαμάχη μέσα σε πολύ σύντομο ιστορικό διάστημα. Η απειλή του παγκόσμιου πολέμου δεν πρόκειται να υποχωρήσει με πολιτικά ή ηθικά επιχειρήματα...

Ζούμε σε μια εποχή πρωτοφανών στρατιωτικών εντάσεων που απειλούν με έκρηξη παγκοσμίου πολέμου. Από το 2022 δύο περίπου ίσες στρατιωτικές δυνάμεις - η Ρωσία και οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους, με εντολοδόχο το Κίεβο- έχουν εμπλακεί σε πόλεμο, καταστρέφοντας την Ουκρανία και προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου εδώ και μήνες, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να σφαγιάζει Παλαιστίνιους στη Γάζα με τη βοήθεια και την υποστήριξη των ΗΠΑ. Και οι εντάσεις μεταξύ δύο άλλων περίπου ίσων στρατιωτικών δυνάμεων - των ΗΠΑ και της Κίνας - έχουν κλιμακωθεί σε τεράστιο βαθμό, εγείροντας την προοπτική ένοπλης σύγκρουσης στη Νότια Σινική Θάλασσα.

Kώστας Λαπαβίτσας*

Ζούμε σε μια εποχή πρωτοφανών στρατιωτικών εντάσεων που απειλούν με έκρηξη παγκοσμίου πολέμου. Από το 2022 δύο περίπου ίσες στρατιωτικές δυνάμεις – η Ρωσία και οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους, με εντολοδόχο το Κίεβο- έχουν εμπλακεί σε πόλεμο, καταστρέφοντας την Ουκρανία και προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου εδώ και μήνες, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να σφαγιάζει Παλαιστίνιους στη Γάζα με τη βοήθεια και την υποστήριξη των ΗΠΑ. Και οι εντάσεις μεταξύ δύο άλλων περίπου ίσων στρατιωτικών δυνάμεων – των ΗΠΑ και της Κίνας – έχουν κλιμακωθεί σε τεράστιο βαθμό, εγείροντας την προοπτική ένοπλης σύγκρουσης στη Νότια Σινική Θάλασσα.

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η κυρίαρχη δύναμη, η Κίνα είναι η ανερχόμενη οικονομική δύναμη και η Ρωσία είναι μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη, με πολύ ισχυρότερη οικονομία από ό,τι φανταζόταν η Δύση. Αυτές οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις ανταγωνίζονται για την ηγεμονία και μπαίνουν σταδιακά σε έναν μακάβριο χορό πολέμου. Είναι βέβαιο ότι τα παγκόσμια πράγματα δεν παρουσίαζαν τέτοια εικόνα τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα. Πως μπορούμε να ερμηνεύσουμε την αλλαγή;

Ένας τρόπος είναι να στηριχθούμε στην επικρατούσα φιλελεύθερη ιδεολογία, όπως προκύπτει για παράδειγμα από το έργο του Robert Keohane. Οι ΗΠΑ είναι φάρος της φιλελεύθερης δημοκρατίας και άξονας μιας διεθνούς θεσμικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών που αποκλείει την απροκάλυπτη ηγεμονική κυριαρχία. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε διαμάχη με αυταρχικές δικτατορίες στην Κίνα και τη Ρωσία, οι οποίες απειλούν τη διεθνή ισορροπία. Όλοι όσοι πιστεύουν στα ατομικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες πρέπει να ταχθούν στο πλευρό τους

Οι υποστηρικτές αυτών των απόψεων έχουν για χρόνια γιγαντιαία επιρροή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ουσιαστικά διαμορφώνοντάς την επί δεκαετίες. Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι ισχυρισμοί τους δεν αντέχουν σήμερα ούτε μια στιγμή κριτικού προβληματισμού. Αλλά δεν χρειάζεται καν να μπούμε σε τέτοια διαδικασία. Η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ στη Γάζα τις έχει διαψεύσει στην πράξη. Ο Παγκόσμιος Νότος γελάει με την παραμικρή τους μνεία.

Μια καλύτερη ερμηνεία θα μπορούσε να προκύψει μέσω της λεγόμενης ρεαλιστικής θεώρησης της παγκόσμιας γεωπολιτικής, όπως για παράδειγμα στο έργο του John Mearsheimer, ο οποίος έχει διακριθεί ως σφοδρός επικριτής της Δύσης στην Ουκρανία. Οι Μεγάλες Δυνάμεις επιδιώκουν αναπόφευκτα την ηγεμονία και αυτό που έχει σημασία είναι η συσχέτιση των υλικών παραγόντων, όπως ο πληθυσμός, η οικονομική παραγωγή και στρατιωτική δύναμη. Οι ΗΠΑ υποτίμησαν δραματικά τη Ρωσία πιστεύοντας ότι θα μπορούσαν να την υπονομεύσουν μέσω ενός στρατιωτικού ενδιάμεσου φορέα σε συνδυασμό με εκτεταμένες οικονομικές κυρώσεις. Η ηγεμονική δύναμη ενήργησε ανόητα και θα πληρώσει το τίμημα.

Η ρεαλιστική θεώρηση έχει άμεση απήχηση για όσους βλέπουν τον κόσμο μέσα από τους φακούς της κλασικής πολιτικής οικονομίας. Αλλά εξακολουθεί να είναι περιορισμένη. Τι στηρίζει την άνοδο της Κίνας και την επιστροφή της Ρωσίας; Ποιοι είναι οι υποκείμενοι δομικοί παράγοντες που οδηγούν τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις στον ανταγωνισμό για την ηγεμονία, ωθώντας τον κόσμο προς έναν καταστροφικό πόλεμο; Αυτά τα ερωτήματα έχουν ζωτική σημασία και πρέπει να απαντηθούν.

Η μαρξιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού

Ο μαρξισμός προσφέρει την πιο πειστική απάντηση εντοπίζοντας τους υποκείμενους παράγοντες στις εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές σχέσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η ανάλυση του ιμπεριαλισμού παραμένει μια από τις πιο διαχρονικές συνεισφορές της Αριστεράς στη διεθνή γεωπολιτική, τόσο σε επίπεδο ιδεών όσο και σε επίπεδο λαϊκών κινημάτων.

Το πλέον καθιερωμένο επιχείρημα αναπτύχθηκε, φυσικά, από τον Λένιν, που βασίστηκε κυρίως στον Χίλφερντινγκ. Και οι δύο είχαν να αντιμετωπίσουν τον κλασικό ιμπεριαλισμό του τελευταίου τετάρτου του 19ου και των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, όταν κυρίως Ευρωπαίοι αποικιοκράτες μοίρασαν μεταξύ τους την Αφρική και άλλα μέρη του κόσμου, δημιουργώντας τεράστιες εδαφικές αυτοκρατορίες, για να αλληλοσπαραχθούν στη συνέχεια, με πολύνεκρες σφαγές. Οι υποκείμενες δυνάμεις συνοψίστηκαν στο «χρηματιστικό κεφάλαιο», δηλαδή στο μονοπωλιακό βιομηχανικό και εμπορικό κεφάλαιο που συγχωνεύτηκε με το τραπεζικό κεφάλαιο, με τις τράπεζες στο τιμόνι.

Η επιδίωξη του χρηµατιστικού κεφαλαίου ήταν να δηµιουργήσει εδαφικές αυτοκρατορίες, ώστε να εξασφαλίσει εξαιρετικά κέρδη µέσω της εξαγωγής εµπορευµάτων και της εξαγωγής δανειστικών κεφαλαίων. Τα κέρδη που έτσι αποσπάστηκαν από τις αποικίες επέτρεψαν στους καπιταλιστές να εξαγοράσουν ένα στρώμα της εργατικής τάξης, την «αριστοκρατία της εργασίας».

Για να επιτύχει τους εδαφικούς του στόχους, το χρηματιστικό κεφάλαιο χρειαζόταν τη στρατιωτική υποστήριξη του δικού του κράτους, και έτσι ο κόσμος χωρίστηκε σε (κυρίως ευρωπαϊκές) αυτοκρατορίες που αντιπαρατέθηκαν μεταξύ τους. Οι αργοπορημένοι, δηλαδή η Γερμανία, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ, προσπάθησαν να ξαναμοιράσουν τον κόσμο εδαφικά, ώστε να αποκτήσουν μερίδιο από τα κέρδη. Ακολούθησε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, που έφερε τις εκατόμβες στα πεδία της Φλάνδρας και αλλού.

Ο ιμπεριαλισμός συνέχισε να χαρακτηρίζει τον 20ό αιώνα, με άξονα τις ΗΠΑ, αλλά πήρε πολύ διαφορετική μορφή καθώς οι τυπικές αποικιακές αυτοκρατορίες έφτασαν στο τέλος τους. Στο δεύτερο μισό του αιώνα οι ηγεμονικές ΗΠΑ κυριάρχησαν σε μεγάλο μέρος αυτού που τότε ονομαζόταν Τρίτος Κόσμος, ενώ παράλληλα βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ΕΣΣΔ και τους συμμάχους της. Υπήρξε ένας διαρκής Ψυχρός Πόλεμος, αλλά όχι μια γενικευμένη πολεμική ανάφλεξη, εν μέρει λόγω της πυρηνικής ισορροπίας του τρόμου.

Τα επιχειρήματα του Λένιν και του Χίλφερντινγκ στην ουσία δεν ίσχυαν κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρχαν βέβαια μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις, τόσο αμερικανικές όσο και ευρωπαϊκές, που άπλωναν τα πλοκάμια τους σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, οι χρηµατοπιστωτικές δραστηριότητες ελέγχονταν σε µεγάλο βαθµό, η εξαγωγή δανειακών κεφαλαίων ήταν περιορισµένη, και ποτέ δεν τέθηκε ζήτηµα κυριαρχίας των τραπεζών επί της ιδιωτικής βιοµηχανίας. Οι πολυεθνικές των ΗΠΑ αποσπούσαν κέρδη από την περιφέρεια χωρίς να χρειάζονται εδαφική αυτοκρατορία. Τότε η Αριστερά παρήγε θεωρίες «εξάρτησης» και «υπανάπτυξης» που στήριξαν τα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο.

Την περίοδο εκείνη, οι ΗΠΑ μπορεί να καταπίεζαν και να εκφόβιζαν τις χώρες της περιφέρειας, αλλά ο κύριος αντίπαλός τους ήταν η ΕΣΣΔ. Εξάλλου, ο στρατιωτικός ανταγωνισμός μεταξύ των ιστορικών ιμπεριαλιστικών χωρών έληξε το 1945 και δεν επανήλθε ποτέ. Όταν η ΕΣΣΔ κατέρρευσε το 1991, οι ΗΠΑ αναδείχθηκαν σε μοναδικό παγκόσμιο ηγεμόνα. Για μια στιγμή φάνηκε ότι η παλιά θεωρία του Κάουτσκι για τον «υπεριμπεριαλισμό» είχε επαληθευτεί, δηλαδή ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των ιμπεριαλιστών θα οδηγούσε τελικά σε μια κυρίαρχη δύναμη που θα εξουδετέρωνε μόνιμα τους ηγεμονικούς ανταγωνισμούς.

Η άνοδος του καπιταλισμού στην Κίνα, τη Ρωσία και αλλού στον 21ο αιώνα έβαλε τέλος σε τέτοιες φαντασιώσεις. Ο ιμπεριαλισμός και ο αγώνας για ηγεμονία σήμερα θυμίζουν την εποχή του Λένιν και του Χίλφερντινγκ, αλλά είναι επίσης βαθιά διαφορετικοί. Μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά τους συνοψίζονται παρακάτω με βάση το πρόσφατο βιβλίο μας, «Η κατάσταση του καπιταλισμού».

Παγκοσμιοποίηση και χρηματιστικοποίηση

Το μονοπωλιακό βιομηχανικό και εμπορικό κεφάλαιο κυριαρχούν σήμερα στην παγκόσμια αγορά. Οι μεγάλες πολυεθνικές κυβερνούν τον παγκόσμιο καπιταλισμό, προερχόμενες κυρίως από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά όλο και συχνότερα από την Κίνα και άλλα μέρη του κόσμου. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η διεθνοποίηση της παραγωγής και όχι η εξαγωγή εμπορευμάτων. Η υπέρβαση των εθνικών συνόρων με στόχο την παραγωγή προϊόντων και τη δημιουργία κερδών είναι, φυσικά, μια παλιά πρακτική των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Η έκτασή της κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες δεν έχει προηγούμενο και ακόμη πιο σημαντική είναι η μορφή που παίρνει.

Η διασυνοριακή παραγωγή είναι πλέον δυνατή χωρίς ο καπιταλιστής να έχει απαραίτητα άμεσα δικαιώματα ιδιοκτησίας επί του παραγωγικού δυναμικού. Τεράστιες αλυσίδες παραγωγής περικυκλώνουν τον κόσµο, µε τις εµπλεκόµενες επιχειρήσεις να συνδέονται συχνά µεταξύ τους µόνο µε συµβόλαια. Η επικεφαλής πολυεθνική καθορίζει τους όρους της αλυσίδας όσον αφορά την τιµολόγηση, την πίστωση, την τεχνολογία, την παράδοση των προϊόντων, κ.ο.κ., επιδιώκοντας υψηλά κέρδη για τον εαυτό της.

Ταυτόχρονα, η αλυσίδα επιτρέπει σε µια µικρή βιοµηχανική επιχείρηση, π.χ. στην Τουρκία ή την Ταϊλάνδη, να προσδώσει διεθνή χαρακτήρα στην παραγωγή της χωρίς να µετακοµίσει ή να χάσει την ιδιοκτησία επί του δικού της παραγωγικού δυναμικού. Τουλάχιστον τα δύο τρίτα του παγκόσµιου εµπορίου πραγµατοποιούνται µέσα σε αλυσίδες παραγωγής που κυριαρχούνται από πολυεθνικές επιχειρήσεις, ενώ υπάρχουν και αλυσίδες που προέρχονται από την περιφέρεια.

Την ίδια περίοδο, οι χρηµατοπιστωτικές δρσστηριότητες έγιναν επίσης παγκόσµιες µε πρωτοφανείς τρόπους, που συνοψίζονται ως χρηµατιστικοποίηση του καπιταλισµού. Γιγαντιαίες τράπεζες και «σκιώδεις τράπεζες», δηλαδή επενδυτικά ταμεία, κερδοσκοπικά ταμεία, και άλλα συναφή, λειτουργούν συνεχώς και σε πραγματικό χρόνο στις διεθνείς αγορές. Οι εξαγωγές κεφαλαίου είναι τεράστιες, κυρίως μεταξύ των παλαιών καπιταλιστικών χωρών, αλλά υπάρχουν επίσης σημαντικές ροές προς την περιφέρεια. Οι ροές περιλαμβάνουν κυρίως δανειακά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση κρατών, καθώς και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Κρίσιμο είναι ότι πλέον υπάρχουν και σημαντικές ροές ανάμεσα στις περιφερειακές χώρες.

Οι διεθνοποιημένες παραγωγικές επιχειρήσεις και οι παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις έχουν δημιουργήσει την πιο επιθετική σύζευξη κεφαλαίων στην ιστορία. Δεν συγχωνεύονται και καμία από τις δύο μορφές δεν κυριαρχεί επί της άλλης – δεν υπάρχει σήμερα χρηματιστικό κεφάλαιο κατά τον τρόπο του Λένιν ή του Χίλφερντινγκ. Αντίθετα, οι μεγάλες πολυεθνικές κατέχουν άμεσα τεράστια ρευστά κεφάλαια και τα διαθέτουν στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η Microsoft ή η Pfizer αλληλεπιδρούν συνεχώς με τις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, αλλά καμία τράπεζα δεν μπορεί να τους πει τι να κάνουν.

Αυτή η σύζευξη κεφαλαίων είναι το οικονομικό θεμέλιο του σύγχρονου ιμπεριαλισμού. Δεν επιδιώκουν εδαφική αποκλειστικότητα, ούτε χρειάζονται τυπικές αυτοκρατορίες. Αυτό που χρειάζονται είναι, πρώτον, ένα θεσμικό πλαίσιο που να τους επιτρέπει να επεκτείνουν την παγκόσμια αγορά και να κυριαρχούν πάνω της και, δεύτερον, μια ασφαλή μορφή παγκόσμιου χρήματος για την εξόφληση υποχρεώσεων και την αποθησαύριση της αξίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Το κράτος που μπορεί να ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο σε αυτές τις απαιτήσεις είναι αυτό που θα διεκδικήσει με αξιώσεις την ηγεμονία.

Η ηγεμονική θέση των ΗΠΑ απορρέει από την υπεροχή τους σε πολυμερείς οργανισμούς, όπως το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και ο ΠΟΕ, καθώς και από την ικανότητά τους να καθορίζουν το νομικό και πρακτικό πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου, δηλαδή τους κανόνες της λογιστικής, της χρηματοδότησης, των επενδύσεων κ.λπ. Πάνω απ’ όλα, απορρέει από την ικανότητα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας να ελέγχει την πρόσβαση στο δολάριο ως παγκόσμιου χρήματος μέσω των συμφωνιών ανταλλαγής συναλλάγματος και άλλων μέσων. Φυσικά, το τελικό θεμέλιο είναι η παγκόσμια στρατιωτική τους ισχύς.

Η συνολική ισχύς των ΗΠΑ είναι έκδηλη. Τα χρηματοπιστωτικά τους ιδρύματα ελέγχουν τους πολύπλοκους μηχανισμούς των παγκόσμιων συναλλαγών, της εκκαθάρισης και των πληρωμών. Οι πολυεθνικές τους παράγουν και εμπορεύονται σε όλο τον κόσμο, με ορισμένους από αυτούς τους γίγαντες να κυριαρχούν στις αναδυόμενες νέες τεχνολογίες. Οι στρατιωτικές της δυνάμεις περικυκλώνουν τον πλανήτη, και ένας θηριώδης στρατιωτικός προϋπολογισμός επισκιάζει τους υπόλοιπους. Οι παλαιές ιμπεριαλιστικές χώρες υποτάσσονται στις ΗΠΑ από γεωπολιτική άποψη. Οι δικές τους βιομηχανικές και χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις έχουν προσαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό στο παγκόσμιο πλαίσιο που υπαγορεύει η Ουάσινγκτον.

Η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ έχει διαμορφώσει τη σημερινή μορφή της παγκόσμιας οικονομίας και έχει αποκομίσει τεράστια οφέλη από την ηγεμονική της θέση. Πρωταρχικό της όφελος είναι η ελευθερία να ασκεί νομισματική πολιτική που επηρεάζει τον υπόλοιπο κόσμο και ταυτόχρονα να απολαμβάνει μια καθαρή μεταφορά πόρων από τις χώρες που αναγκάζονται να διατηρούν τεράστια αποθέματα δολαρίων. Ωστόσο, όπως συχνά συμβαίνει στην ιστορία, οι ΗΠΑ κατέληξαν να πληρώνουν το τίμημα της επιτυχίας τους.

Η αυξανόμενη πρόκληση

Κατά πρώτο λόγο, η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων επέτρεψε στην άρχουσα τάξη των ΗΠΑ, αλλά και των συμμάχων της, να ασκήσει πρωτοφανείς πιέσεις στους δικούς τους εργαζόμενους. Δεν υπάρχει «αριστοκρατία της εργασίας» σε ολόκληρη τη Δύση, η οποία υποτίθεται ότι εξαγοράζεται από πλεονάσματα που έρχονται από το εξωτερικό. Ακριβώς το αντίθετο ισχύει. Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες στο εισόδημα και τον πλούτο, παρακμή των εγχώριων υποδομών και της κοινωνικής πρόνοιας, μια απελπισμένη μεσαία τάξη και τεράστια στρώματα εργαζόμενης φτώχειας.

Κατά δεύτερο και εξίσου σημαντικό λόγο, τυφλωμένη από την αλαζονεία της, η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ παρερμήνευσε τις παγκόσμιες εξελίξεις. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων επέτρεψε την εμφάνιση περαιτέρω κέντρων καπιταλιστικής συσσώρευσης στην περιφέρεια. Εμφανίστηκαν παραγωγικά και χρηματοπιστωτικά κεφάλαια με διεθνή προσανατολισμό, κυρίως στην Κίνα, αλλά και στη Ρωσία, την Ινδία, τη Βραζιλία και αλλού. Υποστηριζόμενα από τα κράτη τους, δημιούργησαν κέντρα δυναμικής εγχώριας συσσώρευσης και άρχισαν να ανταγωνίζονται στην παγκόσμια αγορά. Ομοίως με τους ανταγωνιστές τους στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, επιδιώκουν ευνοϊκές θεσμικές συνθήκες και ελεγχόμενη πρόσβαση σε μια αξιόπιστη μορφή παγκόσμιου χρήματος.

Η αμφισβήτηση της ηγεμονίας των ΗΠΑ πηγάζει εξ ολοκλήρου από τη θεαματικά αναδιαμορφωμένη περιφέρεια. Οι ανερχόμενες δυνάμεις απαιτούν λόγο στη θεσμική ρύθμιση της παγκόσμιας αγοράς, συμπεριλαμβανομένου του παγκόσμιου χρήματος. Σε αντίθεση με τα μεταπολεμικά χρόνια, και σε αντιστοιχία με την εποχή του Λένιν, η αναδυόμενη ηγεμονική διαμάχη δεν έχει ιδεολογικό περιεχόμενο, αλλά καθοδηγείται αποκλειστικά από τα καπιταλιστικά οικονομικά συμφέροντα. Αυτός είναι εν τέλει ο λόγος που καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνη η προοπτική ενός γενικευμένου πολέμου.

Δεν υπάρχει προφανής διευθέτηση στην οποία θα μπορούσαν να καταλήξουν οι ΗΠΑ με τους ανταγωνιστές τους. Η ίδια η κοινωνία τους μαστίζεται από διαφωνίες και διχασμό. Από καιρό έχασαν την παγκόσμια υπεροχή τους στη μεταποίηση. Πρόσφατα περιέπεσαν στη δεύτερη θέση στο παγκόσμιο εμπόριο. Η στρατιωτική τους μηχανή είναι γιγαντιαία, αλλά η πραγματική αποτελεσματικότητά της είναι συζητήσιμη. Σίγουρα οι ΗΠΑ διατηρούν τη χρηματοπιστωτική και τη νομισματική πρωτοκαθεδρία, αλλά αυτό δεν αρκεί για να διασφαλίσει τη θέση τους ως αδιαμφισβήτητου ηγεμόνα.

 Αυτές οι μέρες έχουν παρέλθει οριστικά.

Ωστόσο, θα ήταν σοβαρό λάθος να υπερεκτιμήσουμε τη δύναμη των διεκδικητών της ηγεμονίας. Η Κίνα κατέχει αποθεματικά περίπου 3 τρισ. δολαρίων, αλλά μεγάλο μέρος τους φυλάσσεται στο εξωτερικό και οποιαδήποτε σημαντική πτώση της αξίας του δολαρίου θα έβλαπτε τη χώρα άμεσα. Επιπλέον, οι διεθνείς συναλλαγές των κινεζικών τραπεζών και επιχειρήσεων διεκπεραιώνονται κυρίως σε δολάρια, με συνολική έκθεση ύψους ίσως και 2 τρισ. Όλα αυτά χωρίς καν να αναφέρουμε τα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας, καθώς η ταχεία καπιταλιστική συσσώρευση έχει φτάσει στο τέλος της και το ποσοστό κέρδους έχει υποχωρήσει.

Για το ορατό μέλλον, οι ΗΠΑ θα παραμείνουν η κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη και η κύρια απειλή για την παγκόσμια ειρήνη, εγκλωβισμένες στον αγώνα για την υπεράσπιση της ηγεμονίας τους. Οι ανταγωνιστές τους, εξάλλου, είναι κάθε άλλο παρά φορείς μιας καλύτερης υπόσχεσης για την ανθρωπότητα. Κινούνται ξεκάθαρα από καπιταλισμό «κατακόκκινο στα νύχια και στα δόντια».

Καταλήγοντας, η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων των μεγάλων κεφαλαίων έχει προκαλέσει μια θανάσιμη ηγεμονική διαμάχη μέσα σε πολύ σύντομο ιστορικό διάστημα. Η απειλή του παγκόσμιου πολέμου δεν πρόκειται να υποχωρήσει με πολιτικά ή ηθικά επιχειρήματα. Είναι καθήκον της Αριστεράς να διατηρήσει την ελπίδα της ειρήνης αντλώντας από τη μακρά αντιιμπεριαλιστική και αντικαπιταλιστική της παράδοση τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη.

(1) Πρώτη δημοσίευση: Brave New Europe, 1.4.2024
(2) Αναδημοσίευση: ThePressProject, 1.4.2024

_____________________________________

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι Καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών και εισηγητής στο Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Δίκτυο για την Κοινωνική και Οικονομική Πολιτική . Είναι ο κύριος συγγραφέας μαζί με την EReNSEP Writing Collective του «The State of Capitalism: Economy, Society, and Hegemony» που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο.