Έγκλημα Τεμπών / Νέα στοιχεία- σοκ της εφημερίδας Δημοκρατία

     Οι Αρχές της Δικαιοσύνης παρέλαβαν χθες τα νέα στοιχεία για την έκρηξη, που οδήγησε στον θάνατο 30 ανθρώπων στα Τέμπη. Τα κατέθεσε, με υποβλητική αναφορά προς τον ανακριτή της υπόθεσης, ο τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων Βασίλης Κοκοτσάκης.

 

Βασίλης Γαλούπης*

Ο εμπειρογνώμονας κατέθεσε στον ανακριτή φάκελο με καινούργια σοβαρά ντοκουμέντα

Για ενάμιση χρόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμεύεται στην κοινή γνώμη ότι δεν υπήρχε ύποπτο φορτίο στο εμπορικό τρένο των Τεμπών, ότι δεν υπήρξε έκρηξη και πως δεν έγινε μπάζωμα με εντολή Μαξίμου για να καταστραφούν κρίσιμα στοιχεία. Οτιδήποτε διαφορετικό χαρακτηριζόταν με ευκολία «συνωμοσιολογία».

Ολες οι Αρχές της χώρας υιοθέτησαν πιστά την κυβερνητική «γραμμή». Οι ανακριτικές, πυροσβεστικές, αστυνομικές, σιδηροδρομικές και αυτοδιοικητικές υπηρεσίες της χώρας επέδειξαν προκλητική οκνηρότητα και απροθυμία για δικές τους διερευνήσεις, δυσπιστώντας ακόμα και για τα στοιχεία που έβρισκαν και παρέθεταν οι οικογένειες έτοιμα «στο πιάτο». Κάποιοι πίστεψαν ότι ίσως ο Μητσοτάκης να έχει δίκιο για να διαβεβαιώνει με τέτοια σιγουριά. Τα ντοκουμέντα, όμως, που έρχονται διαρκώς στο φως, όπως και σήμερα από τη «δημοκρατία», επιβεβαιώνουν ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός είχε εξαρχής σκοπό να εξαπατήσει τους πολίτες, και όχι απλά να συσκοτίσει την αλήθεια, αλλά να την εξαφανίσει.

Οι Αρχές της Δικαιοσύνης παρέλαβαν χθες τα νέα στοιχεία για την έκρηξη, που οδήγησε στον θάνατο 30 ανθρώπων στα Τέμπη. Τα κατέθεσε, με υποβλητική αναφορά προς τον ανακριτή της υπόθεσης, ο τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων Βασίλης Κοκοτσάκης. Ο ειδικός πραγματογνώμονας σε θέματα πυρκαγιών συμπεριέλαβε στον φάκελο την κρίσιμη τελική έκθεση του καθηγητή πανεπιστημίου του Τέξας, Φαϊζάλ Καν, καταλήγοντας:

1. «Η εκδηλωθείσα πυρκαγιά και οι συνέπειές της οφείλονται σε παρουσία, διαρροή και ανάφλεξη υδρογονανθράκων, αφού μόνο αυτά τα καύσιμα υλικά μπορούν να προκαλέσουν αυτά τα φαινόμενα και ταυτόχρονα τις θανατηφόρες βλάβες».

2. «Οι 30 εκ των επιβατών είχαν άμεσο θάνατο από τη φωτιά, τη θερμοκρασία κ.λπ., που εάν δεν υπήρχε, θα είχαν διασωθεί».

Ταυτόχρονα, δόθηκε από την ομάδα Κοκοτσάκη στον ανακριτή και η ανατριχιαστική, όσο και αποκαλυπτική υπεύθυνη δήλωση επιβάτιδας τη μοιραία βραδιά. Γνωστοποιεί ότι έχει τεθεί στη διάθεση των Αρχών, αλλά κανείς δεν την έχει καλέσει έως σήμερα να καταθέσει. Ενα τρίτο στοιχείο, που επίσης αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατία», είναι ότι εντοπίστηκε στις αρχές Αυγούστου, έπειτα από 18 μήνες και μόλις 100 μέτρα από τον τόπο της τραγωδίας, παραπεταμένο τμήμα από τις κατεστραμμένες ράγες, συντρίμμια που θα έπρεπε να βρίσκονται από το πρώτο διάστημα στο Κουλούρι με ευθύνη του ΟΣΕ.

Στην αναφορά Κοκοτσάκη σημειώνεται πως «σας υποβάλουμε τη με αριθμό 137/24 διάταξη κ. εισαγγελέα Εφετών Λάρισας, στην οποία αναλύεται λεπτομερώς η αιτία θανάτου 30 εκ των επιβατών της επιβατικής αμαξοστοιχίας. Από τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα ότι 30 εκ των επιβατών και συγκεκριμένα όλοι όσοι έφεραν καθολικά εγκαύματα είχαν άμεσο θάνατο από την εκδηλωθείσα πυρκαγιά (fire ball), περιγράφεται δε λεπτομερώς ο μηχανισμός θανάτου αυτών».

Και προσθέτει: «Κατ’ ουδένα τρόπο τέτοια φαινόμενα και τέτοιες συνθήκες έναρξης, επέκτασης, διατήρησης καύσης αλλά και ανάπτυξης τόσο μεγάλης θερμοκρασίας, για να προκαλέσει τέτοιες βλάβες, δεν έχει το ισχυριζόμενο και χωρίς ΚΑΜΙΑ απόδειξη από τους δικαστικούς πραγματογνώμονες, συμπέρασμα (σ.σ.: για φωτιά από έλαια σιλικόνης). Ο δρ Φαϊζάλ Καν είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο Τέξας A&M και κατέχει την έδρα του Τμήματος Χημικής Μηχανικής, ενώ το βιογραφικό του καταλαμβάνει 17 σελίδες! Δίνει διαλέξεις σε θέματα που σχετίζονται με τη μηχανική ασφάλειας, κινδύνου και αξιοπιστίας. Είναι διευθυντής του Κέντρου Ασφαλείας Διαδικασιών Mary Kay O’ Connor, που θεωρείται το κορυφαίο κέντρο ασφάλειας στον κόσμο, με εκπαίδευση στελεχών, ερευνητικό έργο και συνεργασίες με κράτη, βιομηχανίες, διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα κ.ά.

Αφού εξέτασε όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και το οπτικοακουστικό υλικό από την υπόθεση, η γνωμοδότησή του είναι:

1  Η πύρινη σφαίρα έχει διαπιστωμένη σχέση με ατυχήματα που συμβαίνουν σε οδικές αρτηρίες αλλά και σιδηροδρομικά ατυχήματα που υπεισέρχονται υδρογονάνθρακες.

2  Η θερμοκρασία στην πύρινη σφαίρα ξεπερνάει εύκολα τους 1.000°C.

3  Ο,τι περικλείεται από την πύρινη σφαίρα είναι πιθανό να υποστεί σοβαρές βλάβες, η δε έκθεση ανθρώπων σε αυτήν θα προκαλέσει τον θάνατό τους.

4  Λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα του ατυχήματος (σ.σ.: στα Τέμπη) και το βιντεοσκοπημένο υλικό καθίσταται εμφανές ότι η αμαξοστοιχία μετέφερε πιθανότατα πτητικούς υδρογονάνθρακες.

5. Η χημική ανάλυση σε δείγματα που ελήφθησαν στην περιοχή του ατυχήματος, των υπολειμμάτων στα θύματα καθώς και στα κατεστραμμένα υλικά από υποδομές της περιοχής δείχνουν την παρουσία των χημικών ενώσεων βενζολίου, τολουολίου και ξυλολίου (ή ξυλενίου).

6. Το βενζόλιο, το τολουόλιο και το ξυλόλιο είναι πτητικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και χρησιμοποιούνται σε ένα μεγάλο εύρος εφαρμογών, συμπεριλαμβανομένων των προσθετικών καυσίμων, βαφών, καλλυντικών και άλλων.

7. Είναι πολύ πιθανό ότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε βενζόλιο, τολουόλιο και ξυλόλιο. Λόγω της πρόσκρουσης που προκλήθηκε από τη σύγκρουση, αυτές οι ουσίες εκλύθηκαν από τα κοντέινερ που τα περιείχαν και έτσι σχηματίστηκε το νέφος ατμών, που αναμείχθηκε αποτελεσματικά με τον αέρα και δημιούργησε την πύρινη σφαίρα.

8. Η πυρόσφαιρα εξερράγη πλησίον της θέσεως των χημικών στην εμπορική αμαξοστοιχία και, όπως φαίνεται, στα βίντεο εξελίχθηκε από την πηγή της προς τα έξω.

9.  Η πυρόσφαιρα κάλυψε την περιοχή της επιβατικής αμαξοστοιχίας, προκαλώντας σοβαρές βλάβες και θανατηφόρα ατυχήματα.

10.  Οι βλάβες στο σιδηροδρομικό υλικό και στην υποδομή (αποχρωματισμός βαγονιών αμαξοστοιχιών) και στα θανατηφόρα κρούσματα επιβεβαιώνουν την παρουσία της πύρινης σφαίρας και τις καταστροφές που προκάλεσε.

Οι 30 από τους επιβάτες κάηκαν ζωντανοί

Σημαντικά στοιχεία προέκυψαν από την κλήση για εξέταση ως υπόπτων των τριών ιατροδικαστών στην Λάρισα στα μέσα Ιουλίου, έπειτα από μήνυση συγγενών για τυχόν παραλείψεις και παράβαση καθήκοντος. Οι τρεις ιατροδικαστές ήταν οι Ρουμπίνη Λεονταρή, Χρυσαυγή Κούση και Χρήστος Κραββαρίτης. «Στις σορούς που αναγράφεται ως αιτία θανάτου η απανθράκωση ο θάνατος επήλθε άμεσα από την προκαλούμενη πήξη των λευκωματοειδών και του “ψησίματος” των αγγείων με αποτέλεσμα την απότομη παύση όλων των λειτουργιών του οργανισμού» ανέφερε ενδεικτικά ο Κραββαρίτης στο υπόμνημά του.

Από τη φωτιά

Το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι θάνατοι επήλθαν από τη φωτιά προκύπτει από τα νεκροτομικά ευρήματα, που «δεν άφηναν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της αιτίας θανάτου στους επιβάτες που απανθρακώθηκαν και δεν υπήρχε πεδίο επιστημονικής αναζήτησης άλλης αιτίας θανάτου στους ίδιους επιβάτες». Αντίθετα, για τους 27, που πέθαναν λόγω της σύγκρουσης, «αιτία του θανάτου ήταν οι διαπιστωθείσες βαρύτατες θανατηφόρες κακώσεις». Παρόμοια είναι και η κατάθεση της Λεονταρή, που κατέθεσε ότι «στις απανθρακωμένες σορούς ο θάνατος επήλθε λόγω της άμεσης επίδρασης της φωτιάς». Η εισαγγελία Εφετών Λάρισας αρχειοθέτησε την υπόθεση, αφού δεν προέκυψαν αξιόποινες πράξεις. Ο εισαγγελέας Εφετών στη με αριθμό 137/2024 διάταξή του αναφέρει με τη σειρά του ότι «στις απανθρακωμένες σωρούς ο θάνατος επήλθε λόγω της ΑΜΕΣΗΣ επίδρασης της φωτιάς (…) Γι’ αυτούς τους επιβάτες ο θάνατος στις απανθρακωμένες σορούς επήλθε ΑΜΕΣΩΣ».

Μετέφερε επικίνδυνα υλικά η εμπορική αμαξοστοιχία

Η επίσημη εκδοχή έως τώρα για τα 57 θύματα ήταν ότι 30 άνθρωποι βρέθηκαν απανθρακωμένοι, ενώ 27 πέθαναν από κακώσεις εξαιτίας της σύγκρουσης των δύο τρένων τη μοιραία βραδιά της 28ης Φεβρουαρίου. «Από τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα και οριστικά προκύπτει ότι από τη φωτιά και τις συνέπειές της έχασαν τη ζωή τους 30 επιβάτες της επιβατικής αμαξοστοιχίας τη νύχτα της 28 Φεβρουαρίου 2023 και ότι η φωτιά αυτή προκλήθηκε από την καύση υδρογονανθράκων, οι οποίοι μεταφέρονταν με την εμπορική αμαξοστοιχία» καταλήγει στον φάκελο που παρέδωσε στη Δικαιοσύνη ο εμπειρογνώμονας.

Η αιτία θανάτου

Ηδη από τον Μάιο σε συμπληρωματική του έκθεση ο κ. Κοκοτσάκης σημείωνε: «Από τις νεκροψίες – νεκροτομές που διενήργησε η Ιατροδικαστική Υπηρεσία Λάρισας διαπιστώνεται ως αιτία θανάτου η καθολική απανθράκωση σε 16 επιβάτες, η προχωρημένη απανθράκωση σε 12 επιβάτες, ενώ σε μία επιβάτιδα, ενώ αναφέρεται στη νεκροψία καθολική απανθράκωση χωρίς άλλες παρατηρήσεις, στην αιτία αναφέρεται σύνθλιψη (!)» Το σενάριο περί μεταφοράς επικίνδυνων υλικών στην εμπορική αμαξοστοιχία, που διακινεί από τον Μάρτιο του 2023 ο Μητσοτάκης, δεν μπορεί να σταθεί άλλο. Το ένα σκέλος της υπόθεσης των Τεμπών αφορά πλέον τη μεταφορά επικίνδυνων υλικών.

Ανατριχιαστική κατάθεση μέσω… υπεύθυνης δήλωσης

Ο ανακριτής δεν την κάλεσε ποτέ αν και δήλωσε εξαρχής διαθεσιμότητα να καταθέσει, οι δικηγόροι της την απέτρεψαν να ασχοληθεί με κάτι άλλο, πέραν της αποζημίωσης. Ετσι, η επιβάτιδα της μοιραίας αμαξοστοιχίας έμεινε στην υποχρεωτική σιωπή για τόσους μήνες αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα υγείας. Αποφάσισε, όμως, να κάνει μια υπεύθυνη δήλωση, η οποία βρίσκεται από χθες στα χέρια των ανακριτικών Αρχών. Το όνομά της δεν θα αναφερθεί λόγω προσωπικών δεδομένων.

Οπως καταθέτει η αυτόπτης μάρτυρας: «Απευθύνθηκα σε κάποιους δικηγόρους για ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου, αλλά μου είπανε ότι εμένα με αφορά μόνο το κομμάτι των αποζημιώσεων, και όχι οτιδήποτε άλλο. Εμένα, όμως, δεν με ενδιαφέρουν οι αποζημιώσεις, αλλά να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Δεν κλήθηκα ποτέ από τον ανακριτή, παρότι ρωτήθηκα το βράδυ του δυστυχήματος στο αστυνομικό τμήμα εάν επιθυμώ να καταθέσω. Οτιδήποτε εμπεριέχει η συγκεκριμένη δήλωση είναι ακριβές και αληθές, και αφορά το δυστύχημα των Τεμπών, στο οποίο ήμουν παρούσα».

Εγκλωβισμένη

Η επιβάτιδα σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι υπήρξαν φρεναρίσματα πριν από τη σύγκρουση, ότι έμεινε εγκλωβισμένη για 45-50’ στο βαγόνι και πως υπήρχε «έντονη μυρωδιά κάποιου χημικού, εμένα μου θύμισε τη μυρωδιά των παλιών καθαριστηρίων, σε εκατό φορές μεγαλύτερη ένταση. Εκαιγε ο λαιμός μου και δυσκολευόμουν να αναπνεύσω». Οταν πήγε σπίτι της, αναγκάστηκε να πετάξει το παλτό της, επειδή η μυρωδιά ήταν πολύ έντονη. «Θυμάμαι την (σ.σ.: όνομα), η οποία ήταν εγκλωβισμένη λίγα καθίσματα μπροστά από εμένα και καλούσε σε βοήθεια. Ηταν σε χειρότερη κατάσταση από εμένα και δεν καταφέρανε να την απεγκλωβίσουν» αναφέρει και προσθέτει: «Βοήθεια δεν υπήρχε. Βρέθηκε, απ’ όσο έμαθα, δύο μέρες μετά».

Στη συνέχεια μιλάει και για άλλο συνταρακτικό περιστατικό: «Κατεβαίνοντας από το βαγόνι, από την πλευρά των χωραφιών, είδα ένα παλικάρι να τρέχει πανικόβλητο και να ζητάει βοήθεια για την κοπέλα του, η οποία από όσο έλεγε ήταν σοβαρά τραυματισμένη. Τον θυμάμαι ακόμα και τώρα, γιατί είχε χαρακτηριστική φυσιογνωμία. Δεν βρήκε ανταπόκριση και έφυγε τρέχοντας προς την μπροστινή πλευρά του τρένου. Λίγες μέρες μετά, που είδα στις ειδήσεις ότι ήταν νεκρός, είπα ότι δεν είναι δυνατόν και ότι κάπου βρίσκεται και θα πρέπει να επικοινωνήσω, να τον ψάξω. Τελικά ο (σ.σ.: όνομα) βρέθηκε νεκρός». Το θύμα στο οποίο αναφέρεται η αυτόπτης μάρτυρας θεωρείται ότι ανήκει στις απανθρακωμένες σορούς. Εφόσον όμως ισχύουν όσα αναφέρει η επιβάτιδα, δεν πέθανε από το «μανιτάρι» στα πρώτα δευτερόλεπτα μετά τη σύγκρουση. Υπάρχει το ενδεχόμενο να ακολούθησαν κι άλλες εκρήξεις, εντός ή εκτός βαγονιών, από τις χυμένες εύφλεκτες ύλες της εμπορικής αμαξοστοιχίας που είχαν διασκορπιστεί παντού.

Εντοπίστηκε δισκόπλακα του τρένου 100 μ. από τον τόπο της τραγωδίας

Το επιτηδευμένος χάος που δημιούργησαν οι κρατικές Αρχές από την πρώτη μέρα της τραγωδίας επιβεβαιώνεται έως σήμερα. Το εύρημα της ομάδας Κοκοτσάκη τον περασμένο μήνα είναι εκτός κάθε λογικής. Στις αρχές Αυγούστου μέλη από την ομάδα Κοκοτσάκη επισκέφθηκαν για έρευνα το πεδίο, δηλαδή την περιοχή της σύγκρουσης στα Τέμπη, για το σχεδόν απίθανο ενδεχόμενο να εντοπίσουν κάποιο στοιχείο ακόμα. Προς έκπληξή τους βρήκαν μόλις μερικές δεκάδες μέτρα από την είσοδο του τούνελ μεγάλα κομμάτια από τη δισκόπλακα από το σύστημα πέδησης του τρένου.

Στα 100 μ. από εκεί που υπήρξε η εκτροπή του τρένου έσπασε η δισκόπλακα κι απλά οι Αρχές την… ξέχασαν. Το σημείο είναι αφύλακτο και αμέσως ενημερώθηκαν με φαξ ο ανακριτής και η Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Αντ’ αυτών, πήγαν οι δύο πραγματογνώμονες που είχε ορίσει ο ανακριτής και που, για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο, εμφανίζονται σε κάθε επιτόπιο έλεγχο των εκπροσώπων οικογενειών. Το ερώτημα είναι γιατί τα συγκεκριμένα πειστήρια ήταν παραπεταμένα και δεν περισυνελλέγησαν επί 1,5 χρόνο από τον ΟΣΕ, που είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος, για να μεταφερθούν στο Κουλούρι; Είναι, όμως, παγκόσμια πρωτοτυπία να μην έχει εκδοθεί έως τώρα από καμία Αρχή αίτηση κατάσχεσης πειστηρίων από τον τόπο του εγκλήματος, με εξαίρεση τα ρούχα και τα προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων.

Βασίλης Γαλούπης / Δημοκρατία

Συλληπτήριο Συνδικάτων στη ΔΕΘ / Μεγάλη πορεία για τις σύγχρονες ανάγκες του λαού

     Με τα συνθήματα «Οχτάωρο, Ασφάλιση, Σύνταξη, Υγεία, δεν θα τα χαρίσουμε στην εργοδοσία» ξεκίνησε η μεγάλη πορεία μετά τη συγκέντρωση των Συνδικάτων στη πλ. ΧΑΝΘ.

Με συνθήματα όπως Συλλογικές συμβάσεις, με αυξήσεις των μισθών, αυτή είναι η απάντηση των εργατών», «Οχτάωρο, Ασφάλιση, σύνταξη, Υγεία, δεν θα τα χαρίσουμε στην εργοδοσία» ξεκίνησε η μεγάλη πορεία μετά τη συγκέντρωση των Συνδικάτων στη πλ. ΧΑΝΘ.

«Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές» φωνάζουν οι διαδηλωτές.

Στην κεφαλή της πορείας βρίσκονται με τα μηχανάκια τους οι διανομείς, ενώ αμέσως μετά οι διαδηλωτές κρατούν μια μεγάλη σημαία της Παλαιστίνης.

Ακολουθούν τα μπλοκ των εργατών της ΛΑΡΚΟ και των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής, των εργατικών Συνδικάτων, των Σωματείων αυτοαπασχολουμένων, των φοιτητών, των συνταξιούχων, των γυναικών, των πλημμυροπαθών της Θεσσαλία κ.α.

902.gr

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ / Kατατέθηκε πρόταση μομφής εναντίον του Στέφανου Κασσελάκη, στις 20:00 η ψηφοφορία της Κ.Ε.

     «Με ευθύνη του προέδρου ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανοιχτό στην κοινωνία και πόλο προοδευτικής διακυβέρνησης, μετατρέπεται σε ένα κόμμα-καρικατούρα με δεξιές αποχρώσεις», αναφέρουν μεταξύ άλλων τα 100 μέλη της ΚΕ που επικαλούνται το άρθρο 20 παρ. 4 του καταστατικού και ζητάνε άμεση προσφυγή στη βάση του κόμματος.

Κατά την ομιλία του, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι παραδίδει το κόμμα στη βάση αλλά αρνήθηκε την πρόταση για εκλογή νέας ηγεσίας • Επί της μομφής θα διεξαχθεί ψηφοφορία • «Ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ με ευθύνη του προέδρου δεν επιτελεί τον συνταγματικό του ρόλο», αναφέρουν τα 100 μέλη • Θέμα ηγεσίας και από Πολάκη

Πρόταση μομφής κατά του Στέφανου Κασσελάκη κατέθεσαν 100 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, που είχαν ζητήσει με σχετικό κείμενο προεδρικές εκλογές, τις οποίες απέρριψε ο ίδιος λίγο αργότερα. Οι πληροφορίες ανέφεραν πως οι «87», που συγκέντρωσαν τις υπογραφές, θα κατέθεταν την πρόταση, εάν δεν σήκωνε το γάντι ο αρχηγός.

Επί της μομφής θα διεξαχθεί ψηφοφορία και αναμένεται να φανεί εάν η πλειοψηφία των μελών της ΚΕ ταχθούν υπέρ ή κατά της ηγεσίας. Σημειώνεται ότι για να περάσει η πρόταση χρειάζεται το 50% και έναν του συνόλου των μελών.

«Με ευθύνη του προέδρου ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανοιχτό στην κοινωνία και πόλο προοδευτικής διακυβέρνησης, μετατρέπεται σε ένα κόμμα-καρικατούρα με δεξιές αποχρώσεις», αναφέρουν μεταξύ άλλων τα 100 μέλη της ΚΕ που επικαλούνται το άρθρο 20 παρ. 4 του καταστατικού και ζητάνε άμεση προσφυγή στη βάση του κόμματος.

Τι αναφέρει το κείμενο της πρότασης μομφής:

«Τον τελευταίο ένα χρόνο ειδικότερα από την στιγμή που ο Στέφανος Κασσελάκης, εκλέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος το κόμμα μας βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση αρχών και αξιών! Το κόμμα μας με απόλυτη ευθύνη του προέδρου βρίσκεται σε παρατεταμένη εσωστρέφεια και συρρίκνωση της εκλογικής του επιρροής. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με κυρίαρχη την ευθύνη του ίδιου του Στέφανου Κασσελάκη, δεν αντιλήφθηκε ούτε μία στιγμή γιατί η πλειοψηφία των μελών του κόμματος του έδωσε την ευκαιρία να ηγηθεί της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Με ευθύνη του προέδρου ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανοιχτό στην κοινωνία και πόλο προοδευτικής διακυβέρνησης, μετατρέπεται σε ένα κόμμα-καρικατούρα με δεξιές αποχρώσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ με ευθύνη του προέδρου δεν επιτελεί τον συνταγματικό του ρόλο, που είναι η άσκηση δομικής αντιπολίτευσης και η δημιουργία εναλλακτικού πόλου προοδευτικής διακυβέρνησης.

Γιατί ο πρόεδρος δεν εφαρμόζει την απόφαση του 4ου συνεδρίου μιλάει για κοινή εκλογική συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων οι εκφράσεις του περί συνεργασίας κουρελού ή συνεργασία της διαπλοκής τον καθιστούν πρόσωπο που δεν μπορεί να υπηρετήσει την απόφαση αυτή στα πλαίσια της ευρύτερης ανασύνθεσης των προοδευτικών δυνάμεων Γιατί θεωρούμε ότι το κόμμα μας βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση ηγεσίας. Γιατί ο πρόεδρος δεν έχει την ελάχιστη πολιτική ευθιξία ώστε να ανοίξουν άμεσα οι διαδικασίες εκλογής προέδρου».

Στις 20:00 η ψηφοφορία για την πρόταση μομφής που κατατέθηκε αμέσως μετά την λήξη της ομιλίας του Στέφανου Κασσελάκη από την ομάδα των «100»

Πρόταση μομφής κατά του Στέφανου Κασσελάκη κατέθεσαν τα 100 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ που το πρωί είχαν δημοσιοποιήσει κείμενο με κριτική κατά του προέδρου του κόμματος.

Η πρόταση κατατέθηκε αμέσως μετά την λήξη της ομιλίας του Στέφανου Κασσελάκη από το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Γιάννη Μπουλέκο που ανήκει στην ομάδα των «100».

Θέμα ηγεσίας και από τον Παύλο Πολάκη

Αμέσως μετά την κατάθεση πρότασης μομφής, έλαβε τον λόγο ο βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης και έθεσε κι εκείνος, σύμφωνα με πληροφορίες, θέμα ηγεσίας, στηρίζοντας την πρόταση μομφής.

Παράλληλα, παρουσίασε μανιφέστο πέντε σημείων και ζήτησε από τον Στέφανο Κασσελακη να εκκινήσει άμεσα τις διαδικασίες για νέα εκλογή προέδρου.

Σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του φέρεται να ανέφερε «πίστεψα στον Στέφανο Κασσελάκη και τον στήριξα, έπεσα έξω δεν κάνει για αρχηγός». Ο βουλευτής Χανίων έλαβε τον λόγο αμέσως μετά την κατάθεση πρότασης μομφής και έθεσε θέμα ηγεσίας, ενώ δήλωσε «παρών» σε μια ενδεχόμενη κούρσα διαδοχής.

Παράλληλα, παρουσίασε μανιφέστο πέντε σημείων και ζήτησε από τους 87 να μείνουν στο κόμμα και να μην αποχωρήσουν.

Πληροφορίες, τέλος, αναφέρουν ότι ο κ. Πολάκης δήλωσε πως στηρίζει την πρόταση μομφής, ενώ υπογράμμισε πως θα παραμείνει στο κόμμα ό,τι και εάν συμβεί.

«Δεν χρειαζόμαστε ένα ακόμα κόμμα σαν της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Εγώ τον αριστερισμό τον πέρασα μικρός» φέρεται να δήλωσε-

Η ομιλία Κασσελάκη στην Κεντρική Επιτροπή

Στην ομιλία του με την οποία άνοιξαν οι εργασίες της Κ.Ε. ο Στέφανος Κασσελάκης ισχυρίστηκε ότι δεν θέλει να «καταταλαιπωρήσει» τον κόσμο του κόμματος, που τον «Φεβρουάριο είχε ακόμα αντοχές». Όπως είπε στο συνέδριο είχε δεχτεί την αντίστοιχη πρόταση του προκάτοχου του κυρίως για να τον σεβαστεί αλλά βρέθηκε αντίπαλός του μόνο «για μία μέρα και έκανε πίσω».

«Με τρώει το χέρι μου να το σηκώσω (σ.σ. το γάντι) αλλά δεν θα το κάνω. Θα πάμε σε πλήρη τήρηση της νομιμότητας. Καταθέστε πρόταση μομφής εναντίον μου, όπως προβλέπει το καταστατικό. Όχι κρυφά αλλά κοιτώντας τους συντρόφους σας στα μάτια» είπε επαναλαμβάνοντας ότι έχει τριετή θητεία και ότι «θα τα αλλάξει όλα, θα διαλύσει κάθε φράξια, φρουρά και παραμάγαζο».

Μάλιστα, είπε πως «πληγωμένος, ακόμα και κομματάκια θα φτάσω στο καταστατικό συνέδριο» θέλοντας να δώσει «τέλος στον συνασπισμό φραξιών» και να δημιουργήσει έναν «ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ», όπου θα ακούγεται η βάση αντί για «καθημερινά εμπόδια, ίντριγκες και τρικλοποδιές».

Καταφέρθηκε κατά όσων θέλουν να «φάνε» τον εκλεγμένο πρόεδρο, που «βαφτίζουν» διχαστικό, ενώ παρέλαβε «διχασμό» και βρίσκεται αντιμέτωπος με όσους πιάνουν «στασίδι στα κανάλια της διαπλοκής στο όνομα της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ»

«Δεν είναι άνετη για μένα η καρέκλα του προέδρου. Δεν μπορώ να ακουμπήσω στην πλάτη της από τα μαχαίρια» είπε και πρόσθεσε ότι ο κόσμος δεν μπορεί να εμπιστευτεί το κόμμα όσο αυτό «τρώγεται».

πηγή: sfsyn

ΛΑΡΚΟ: Η δική μας ιστορία

     Η μακρόχροη ίστορία της ΛΑΡΚΟ είναι μια διαχρονική κακοδιαχείριση, ρουσφέτια, κομματικές εξυπηρετήσεις και απουσία επιχειρηματικού σχεδίου συσσώρευσαν χρέη και οδήγησαν τη μεγαλύτερη βιομηχανία σιδηρονικελίου της Ευρώπης και μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ελλάδας στην παρακμή, στο σταμάτημα της λειτουργίας της και εν τέλει στο λουκέτο!

Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ είναι μια ιστορία απαξίωσης και ξεπουλήματος. Είναι η ιστορία του πώς μια κερδοφόρα επιχείρηση (με χρονιά ρεκόρ το 2012) διαλύθηκε προκειμένου να πουληθεί σε εξευτελιστική τιμή σε ιδιώτες – «επενδυτές». Διαχρονική κακοδιαχείριση, ρουσφέτια, κομματικές εξυπηρετήσεις και απουσία επιχειρηματικού σχεδίου συσσώρευσαν χρέη και οδήγησαν τη μεγαλύτερη βιομηχανία σιδηρονικελίου της Ευρώπης και μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ελλάδας στην παρακμή, στο σταμάτημα της λειτουργίας της και εν τέλει στο λουκέτο.

Η δική μας ιστορία, η ιστορία των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ, είναι μια ιστορία σκληρής –συχνά απάνθρωπης– δουλειάς μέσα σε αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες. Είναι, την ίδια στιγμή, μια ιστορία αγώνων και εργατικών διεκδικήσεων. Είναι αγώνας για καλύτερο μεροκάματο, όπως η μεγαλειώδης απεργία των 110 ημερών το 1977 και τόσες που ακολούθησαν στη συνέχεια. Είναι αγώνας για ασφαλείς συνθήκες κάθε φορά που χάναμε τον διπλανό μας σε ώρα εργασίας –80 οι νεκροί που θρηνήσαμε, εκατοντάδες τα εργατικά ατυχήματα. Είναι αγώνας για να ξαναλειτουργήσει το εργοστάσιο και να διασφαλίσουμε τις θέσεις εργασίας μας. Είναι αγώνας που κορυφώθηκε τα τελευταία 4,5 χρόνια. Είναι αγώνας διαρκής και επίμονος που δεν σταμάτησε στιγμή, παρά την ανασφάλεια, παρά το μαρτύριο της σταγόνας. Είναι αγώνας που μας βρίσκει ενωμένους να παλεύουμε ενάντια στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, ενάντια στην προπαγάνδα που εξαπολύουν τα πρόθυμα «παπαγαλάκια» της.

Ήταν Φεβρουάριος του 2020 όταν η κυβέρνηση της ΝΔ του Μητσοτάκη ψήφισε την τροπολογία που έθεσε σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης τη ΛΑΡΚΟ σβήνοντας ένα - ένα τα καμίνια της. Είδαμε τους μισθούς μας να πετσοκόβονται, τις εργολαβίες να επεκτείνονται, να χάνουμε συλλογικές συμβάσεις και δικαιώματα. Τον Αύγουστο του 2022 απολυθήκαμε. Οι τελευταίοι 800 εργαζόμενοι παραμείναμε στο εργοστάσιο με δίμηνες συμβάσεις. Ώσπου στις αρχές Ιουλίου του 2024 βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου που απέρριπτε τα ασφαλιστικά μέτρα και άνοιγε τον δρόμο στην κυβέρνηση να μας πετάξει σαν στυμμένες λεμονόκουπες στο ταμείο ανεργίας. Τροπολογία στην τροπολογία, οι κυβερνητικές εξαγγελίες αποδείχθηκαν κούφια λόγια. Ούτε εκκαθάριση εν λειτουργία, ούτε σχέδιο συντήρησης και επαναλειτουργίας, στον αέρα ο επενδυτής, άφαντα τα προγράμματα για τους εργαζόμενους άνω των 55. Η μόνη «συνέπεια» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ για ευτελές τίμημα, χωρίς «βαρίδια» εργαζόμενους.

Δεν χάνουμε μόνο τη δουλειά μας. Χάνουμε την ίδια μας τη ζωή. Οι περισσότεροι είμαστε παιδιά και εγγόνια εργατών που δέσαμε τη ζωή μας και των οικογενειών μας με αυτόν τον τόπο. Εδώ, στον οικισμό της ΛΑΡΚΟ μεγαλώσαμε, εδώ κάναμε οικογένειες, εδώ είναι τα σπίτια μας από τα οποία θα μας κάνει σε λίγο καιρό έξωση ο δικαστικός κλητήρας. Και δεν είμαστε μόνο εμείς. Ο τόπος μας θα ερημώσει. Η ΛΑΡΚΟ έδινε ψωμί σε 1.200 οικογένειες, που κινούσαν την τοπική οικονομία, τα μαγαζιά και τις επιχειρήσεις της γύρω περιοχής.

Τώρα τι; Στο ταμείο ανεργίας με 510 ευρώ τον μήνα για να ζήσουμε την οικογένειά μας, να στείλουμε το ενοίκιο στα παιδιά που σπουδάζουν, να πληρώσουμε το δάνειο και τόσα άλλα. Η ΛΑΡΚΟ ανοιχτή, λένε, κοστίζει στον έλληνα φορολογούμενο. Μήπως να μας πούνε καλύτερα πόσο κοστίζει κλειστή στην ελληνική οικονομία με την τιμή του νικελίου να έχει εκτοξευτεί τα τελευταία χρόνια; Είστε ικανοποιημένοι με το έργο σας κύριοι της κυβέρνησης; Επιτέλους, τα καταφέρατε κ. Σταϊκούρα να φέρετε την «ανάπτυξη» στον τόπο που σας εκλέγει βουλευτή; Και σεις κ. Οικονόμου, θα βγάλετε και άλλους λόγους για το δημογραφικό, ενώ ψηφίζετε την ερήμωση του τόπου μας;

Δεν το βάζουμε κάτω. Περιφρουρούμε τις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ για να αποτρέψουμε ένα βιομηχανικό ατύχημα. Καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα και νέο αίτημα προσωρινής διαταγής για το σύνολο των εργαζομένων, βασισμένο στην ανάγκη ασφάλειας των εγκαταστάσεων και επιβίωσης των απολυμένων. Ζητάμε μια βιώσιμη λύση στο αδιέξοδο που μας οδήγησαν. Συνεχίζουμε…

Δημήτρης Καραμέρηs / Η Εποχή

Παύλος Πολάκης στην Κ.Ε. : «Ο Στέφανος είναι καλό παιδί, αλλά για πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει»

     Θέλω να ξέρετε σύντροφοι ότι η σημερινή στάση μου δεν κρύβει κάποια συμμαχία. Πήρα την απόφαση να προκαλέσω θέμα ηγεσίας γιατί τόσο εγώ, όσο και ένας κόσμος που νομίζω ότι εκφράζω, ξεμείναμε από υπομονή. Η ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων αποτελεί κατά τη γνώμη μου από καιρό, αδήριτη ανάγκη.

Μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας μια ζοφερή πραγματικότητα και μια καθημερινότητα μέσα στην οποία ασφυκτιά κάθε Έλληνας δημοκρατικός πολίτης. Η κατάλυση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα, έφτασε να αποτελεί θέμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ συνεχώς πληθαίνουν τα σχετικά άρθρα στο διεθνή τύπο, τα οποία μας κάνουν διεθνώς ρεζίλι. Να θυμίσω για παράδειγμα ότι, για τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης, που το επιτελικό κράτος μοιράζει σε φίλους και γνωστούς, είναι σε εξέλιξη έρευνα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για σκανδαλώδεις αναθέσεις ύψους 2,5 δις ευρώ. Στην τελευταία δε έρευνα του ευρωβαρόμετρου, η οποία δημοσιεύτηκε και στην Ετήσια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Κράτος Δικαίου, το 98% των Ελλήνων πιστεύει ότι η διαφθορά είναι διάχυτη στη χώρα μας. Μια καθαρή Ευρωπαϊκή πρωτιά για το καθεστώς Μητσοτάκη.

Στην Ελλάδα 2.0, αποδεδειγμένα παρακολουθούνται υπουργοί, μεταξύ των οποίων και ο υπουργός εξωτερικών, παρακολουθείται ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, πολιτικοί αντίπαλοι, δημοσιογράφοι, δικαστικοί και “δεν τρέχει τίποτα”. Απλά έκανε ένα λάθος ο ανιψιός, παίζοντας με την ΕΥΠ. Σε κάθε άλλη δυτική δημοκρατία, η κυβέρνηση θα είχε καταρρεύσει. Στην Ελλάδα, το καθεστώς Μητσοτάκη καμία ευθύνη δεν έχει. Η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάνθηκε, φταίει απλά η εταιρεία. Άλλωστε στην Ελλάδα του Μητσοτάκη πάντα φταίει κάποιος άλλος: για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών έφταιγε ο σταθμάρχης, για την πρόσφατη πυρκαγιά που μπήκε μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας, έφταιγαν οι ασυνείδητοι πολίτες που δεν καθάρισαν τα οικόπεδα τους, για την πλημμύρα στη Θεσσαλία έφταιγε η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ για το ναυάγιο στην Πύλο δεν έφταιγε παραδόξως κανείς.

Σε αυτό το πολιτικό σκηνικό, που μας θυμίζει ολοένα και περισσότερο περασμένες δεκαετίες, ήρθε να προστεθεί και το τρομακτικό πληθωριστικό κύμα, το οποίο σε συνδυασμό με το κλείσιμο του ματιού της κυβέρνησης στα καρτέλ για αισχροκέρδεια δίχως έλεγχο και δίχως τέλος, έχει οδηγήσει τους πολίτες σε απελπισία. Φυσικά και πάλι, κάποιος άλλος φταίει, ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι Χούθι, οι καταναλωτές που αγοράζουν όλο το καρπούζι και όχι μια φέτα ή που ξεχνάνε να κλείσουν τα φώτα και το θερμοσίφωνα, για να θυμηθούμε μερικές από τις προκλητικές δηλώσεις υπουργών της κυβέρνησης. Τα καρτέλ κάνουν πάρτι, στην ενέργεια έχουμε δεύτερο κύμα ανόδου των τιμών (φαίνεται τα μεγαλοστελέχη της ΔΕΗ δεν έμειναν ικανοποιημένα από τα μπόνους που έλαβαν), στη βενζίνη έχουμε σταθερά μια από τις ακριβότερες τιμές πώλησης στην ευρωζώνη, ενώ στα σούπερ μάρκετ οι αυξήσεις των τιμών προκαλούν απελπισία. Ο μισθωτός υποφέρει και τις τελευταίες μέρες κάθε μήνα, ζει περιμένοντας… Σίγουρα πάντως δεν λέει γρίπη είναι θα περάσει…

Ο μισθωτός δουλεύει για να κερδοσκοπούν σε βάρος του, χωρίς έλεγχο και δίχως όριο, λίγες οικογένειες.

Το πρόσφατο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, μας δείχνει με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι πολίτες αναζητούν πλέον εναλλακτική λύση. Δυστυχώς, όμως, την ίδια στιγμή που το καθεστώς Μητσοτάκη βρίσκεται σε διαδικασία κατάρρευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να καρπωθεί τη δυσαρέσκεια του κόσμου. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές είχαμε ένα οριακά αρνητικό αποτέλεσμα, ενώ για πρώτη φορά από το 2014, το ΠΑΣΟΚ μας προσπέρασε σε αρκετές εκλογικές περιφέρειες, ενώ σε κάποιες λίγες, ήμασταν και τέταρτο κόμμα. Στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις μάλιστα, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σταθεροποιείται στη τρίτη θέση με κίνδυνο να βρεθεί άμεσα ακόμα πιο κάτω (ποτέ δεν τις πίστεψα απόλυτα, για αυτό δεν αναφέρω λεπτομέρειες).

Θα το πω όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται: αν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφάνιζε αυτή την εικόνα παρακμής, ο Μητσοτάκης θα μετρούσε αντίστροφα.

Αντ’ αυτού, στη χώρα έχει δημιουργηθεί μια ιδιαίτερα οριακή κατάσταση. Η οικονομική ανασφάλεια, το αίσθημα της αδικίας, οι συνεχείς αποχαιρετισμοί παιδιών, ανιψιών και εγγονιών που φεύγουν για το εξωτερικό, αποτελούν το καλύτερο λίπασμα για την ακροδεξιά. Κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε λίγο καιρό, με μια ακραία δεξιά κυβέρνηση, ντυμένη με ένα νεοφιλελεύθερο “φερετζέ”, στην οποία θα κάνει αντιπολίτευση ένα κόμμα της λαϊκίζουσας ακροδεξιάς, με πρόεδρο τον οποίο, τα πολύ ναζιστικά τον βρίσκουν αντίθετο. Σας μιλώ για έναν υπαρκτό κίνδυνο για την πατρίδα, σε μια στιγμή που τα γεωπολιτικά παιχνίδια στη “γειτονιά” μας αναζητούν τη δημιουργία “ευνοϊκών σχηματισμών”.

Σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα πολιτική συγκυρία, άλλη υπομονή δεν χωράει. Η κλεψύδρα αδειάζει επικίνδυνα τόσο για το ΣΥΡΙΖΑ, όσο και για τη χώρα.

Σε αυτές τις συνθήκες, θεωρώ υποχρέωση μου να βγω μπροστά προκειμένου να ηγηθώ μιας ριζοσπαστικής επανίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ, ως ενός κόμματος του λαού.

Σύντροφοι, γνωρίζω πολύ καλά πως η διαδικασία αυτή για κανέναν δεν είναι ευχάριστη, ειδικά μετά τα όσα έχουμε περάσει από τις εκλογές του 2023 μέχρι σήμερα. Ούτε για εμένα είναι. Είμαι σίγουρος επίσης, ότι όλοι σας θα αναρωτιέστε: Παύλο εσύ πριν ένα χρόνο στήριξες τον Στέφανο, τι άλλαξε; Σε νοιάζει και εσένα μόνο η καρέκλα; Έχω λοιπόν υποχρέωση να απαντήσω, γιατί ποτέ μου δεν κρύφτηκα για τίποτα.

Νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουν αρχικά την πασιφανή αναντιστοιχία. Αν με ενδιέφερε απλά και μόνο να γίνω πρόεδρος, θα είχα θέσει υποψηφιότητα πέρσι. Αντιθέτως, εγώ έκανα την επιλογή να στηρίξω τον Στέφανο γιατί είδα στο πρόσωπο του την ελπίδα. Είδα ότι μπορεί να προσεγγίσει αποτελεσματικά ένα μέρος του κόσμου. Και η επιλογή μου αυτή να στηρίξω το Στέφανο, σε αντίθεση με πολλούς άλλους, έγινε χωρίς καμία κουβέντα για ανταλλάγματα σε θέσεις. Τόσο τον Αλέξη, όσο και τον Στέφανο, τους στήριξα χωρίς καμία προϋπόθεση, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, χωρίς καμία συμφωνία για θέσεις και προκαλώ τον οποιονδήποτε να με διαψεύσει εδώ και τώρα. Σήμερα, μέσα σε αυτή την αίθουσα.

Δεν θα κρυφτώ, δυστυχώς, έπεσα έξω. Ο Στέφανος, και καλό παιδί είναι, και φιλότιμο παιδί είναι, και καλές προθέσεις μπορεί να έχει, αλλά για πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει. Η συνεχόμενη και σε ένα βαθμό εμμονική υπερπροβολή της προσωπικής του ζωής, των προσωπικών του επιλογών, του πλούτου του, του γούστου του, της “επιτυχημένης” προσωπικής του πορείας, μέσω των κοινωνικών δικτύων και της τηλεόρασης, σκέπασε από την πρώτη μέρα κάθε προγραμματική θέση του κόμματος. Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν ακούγονται στην κοινωνία γιατί τις σκεπάζει ο θόρυβος Κασσελάκη. Ένας θόρυβος που ο ίδιος επιδιώκει και ο οποίος από ένα σημείο και μετά φαίνεται να αποτελεί τον βασικό του στόχο. Ο κόσμος μπορεί να βλέπει τον Κασσελάκη, αλλά δεν τον ακούει!

Ο Στέφανος παρέλαβε ένα κόμμα αριστερό, συλλογικό και όχι ένα κόμμα λευκών επιταγών και εξωθεσμικής κυριαρχίας συνεργατών και υποστηρικτών, οι οποίοι δρουν σε βάρος των θεσπισμένων οργάνων. Το αποτέλεσμα, σχεδόν ένα χρόνο μετά, είναι ένα κόμμα χωρίς αναπληρωμένη Πολιτική Γραμματεία, ενώ είχε αναπληρωθεί η Κεντρική Επιτροπή, ένα κόμμα χωρίς αντικατάσταση του Αναπληρωτή Γραμματέα και αρμόδιου για το Οργανωτικό, ένα κόμμα υπό διάλυση.

Στο 4ο συνέδριο, το οποίο δυναμιτίστηκε λίγες ημέρες πριν την έναρξη του από την επιστολή του Αλέξη, στήριξα εκ νέου τον Στέφανο, ο οποίος συμφώνησε πως κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Όλοι μαζί, συμφωνήσαμε όπως θα πρέπει επιτέλους να δημιουργηθεί γύρω από τον πρόεδρο ένα πολιτικό κέντρο και πως τα όργανα του κόμματος θα πρέπει επιτέλους να μπουν σε τακτική λειτουργία. Δυστυχώς, τίποτα δεν άλλαξε τελικά. Συνεχίστηκε η ενός ανδρός αρχή, κανένα πολιτικό κέντρο δεν σχηματίστηκε γύρω από τον πρόεδρο και οι ίδιοι άνθρωποι γύρω του, συνέχισαν να λειτουργούν με τρόπο που θυμίζει Βυζάντιο.

Έτσι, φθάσαμε στις ευρωεκλογές χωρίς ανάθεση αρμοδιοτήτων σε όλα τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και τους βουλευτές μέχρι και λίγο πριν το τελευταίο δεκαπενθήμερο. Επικοινωνιακά, φάνηκε ότι χτίζουμε ένα προφίλ προέδρου για τον οποίο και μόνο, άξιζε να μας ψηφίσει ο κόσμος. Σε αυτή τη λανθασμένη στρατηγική, ήρθαν να προστεθούν διάφορα λάθη της τελευταίας στιγμής ως αποτέλεσμα της προσπάθειας υπερπροβολής του προέδρου, τα οποία μας στοίχισαν κάποιες επιπλέον ποσοστιαίες μονάδες στο τελικό αποτέλεσμα.

Σε αυτή την εικόνα του κόμματος, έρχονται να προστεθούν οι διάφοροι καλοθελητές, οι οποίοι μέσω της συνεχούς υποβάθμισης του ΣΥΡΙΖΑ και με τις ευλογίες της διαπλοκής, σχεδιάζουν σενάρια δημιουργίας ενός νέου κεντροαριστερού σχηματισμού προβαλλόμενου ως τη μόνη εναλλακτική λύση για την ανατροπή Μητσοτάκη. Πως γίνεται μέρος του σχηματισμού αυτού που θα φέρει την ανατροπή, να αποτελεί ότι πιο παλιό και καταδικασμένο ως πρακτική, είναι ένα ερώτημα προς απάντηση. Και μιλώ για πρακτικές, δεν μιλώ για πρόσωπα αξιόλογα που πραγματικά υπάρχουν.

Θα βρεθούν διάφοροι να πουν πως ότι κάνω, είναι απλά από αντίδραση για τη διαγραφή μου από την ΚΟ μετά το στημένο ξέσπασμα της κ. Λινού. Χωρίς αμφιβολία η διαγραφή μου με ενόχλησε και πολύ μάλιστα. Μετά από μια ετεροχρονισμένη και κακοστημένη παράσταση της κ. Λινού, ο πρόεδρος, αδιαφορώντας για τις αμέτρητες μάχες που έχω δώσει για την παράταξη, μάχες που έχω πληρώσει με μεγάλο προσωπικό κόστος, με έθεσε εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας σε χρόνο ρεκόρ, χωρίς καν να με ειδοποιήσει πριν. Την ίδια στιγμή, χρειάστηκε ένα μήνα για να αποπέμψει την κ. Λινού μετά τις αποκαλύψεις μου για τις πρακτικές της. Το περιβάλλον του προέδρου θέλησε να ελέγξει νομικά τα όσα αποκάλυψα και όχι να αποφασίσει πολιτικά, βάζοντας μπροστά την ηθική πλευρά της υπόθεσης. Η περίπτωση της κ. Λινού στέκει και νομικά, αλλά ακόμα και αν δεν έστεκε, από πότε στο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουμε πως “ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό”; Πρόκειται για μια καθαρά προσχεδιασμένη κίνηση από τον πρόεδρο και το περιβάλλον του. Φαίνεται ότι κάποιοι από καιρό έψαχναν την αφορμή για να “ξεμπερδέψουν” μαζί μου. Δεν είχαν υπολογίσει όμως σωστά το κύμα οργής που θα ξεσήκωνε η διαγραφή μου. Αντί με εντολή προέδρου, η κοινοβουλευτική ομάδα να βρεθεί σύσσωμη στο πλάι μου, αναδεικνύοντας την αποκάλυψη που έκανα, για την διασπάθιση άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ στο Κέντρο Υγείας Φιλιατρών, φτάσαμε να απολογούμαστε και εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί.

Είχαν πάντως προηγηθεί και άλλα επεισόδια. Να σας θυμίσω ότι, η πρωτοφανής στην πολιτική ιστορία επιβολή κομματικής πειθαρχίας σε κόμμα της αντιπολίτευσης για νομοσχέδιο της κυβέρνησης και η μη ψήφιση από μέρους μου του νομοσχεδίου για την ισότητα στον πολιτικό γάμο και την τεκνοθεσία, είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση μου από τη θέση του Συντονιστή των Τομέων, από το προεδρείο της κοινοβουλευτικής ομάδας και από το Εκτελεστικό Γραφείο. Δεν έπιασα τότε, όπως άλλοι, στασίδι στα Πετσοταισμένα ΜΜΕ, για να βγάλω τον πόνο μου. Δέχτηκα τον Τομέα Διαφάνειας που μου ανατέθηκε και συνέχισα με τους συνεργάτες μου τη δουλειά που κάναμε από καιρό.

Η διαφωνία μου στο επίμαχο νομοσχέδιο δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία μου με τον πρόεδρο. Είχα διαφωνήσει πιο πριν για διάφορες θέσεις του κόμματος (όπως η αγορά των F35) αλλά και για τις αρχηγικές πρακτικές του και την συνολική εικόνα που βγάζουμε προς τα έξω. Καμία από αυτές τις διαφωνίες δεν βγήκε προς τα έξω, όχι τουλάχιστον με τρόπο που να δημιουργεί πρόβλημα στο κόμμα.

Μα θα μου πει κάποιος, καλά ρε Παύλο, για όλο αυτό που ζούμε ως κόμμα φταίει μόνο ο Κασελλάκης που στην τελική είναι μόλις ένα χρόνο πρόεδρος; Όποιος με παρακολουθεί, δεν μπορεί να έχει ξεχάσει το κείμενο που είχα καταθέσει στην κρίσιμη ΚΕ πριν την απόφαση για τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών και με το οποίο ασκούσα έντονη κριτική στην καταστροφική κατά την άποψη μου για το κόμμα περίοδο, 2019-2023.

Σας παραπέμπω στο κείμενο αυτό. Συνοπτικά μόνο, θα πω ότι η εκλογική κατάρρευση το 2023 ήρθε γιατί μετά το 2019, ως αξιωματική αντιπολίτευση, κάθε μέρα που περνούσε, κάναμε και ένα μικρό συμβιβασμό, δεχόμενοι να παίξουμε το παιχνίδι με κανόνες προκαθορισμένους από τον πολιτικό μας αντίπαλο. Με κανόνες ήττας δηλαδή. Η τακτική αυτή, μας οδήγησε σε όλο και πιο απολιτίκ επιλογές: αποφεύγαμε την ιδεολογική αντιπαράθεση και δεν εκφέραμε καθαρό πολιτικό λόγο, με στόχο να κερδίσουμε τον περίφημο χώρο του κέντρου. Αποφασίσαμε για έναν ανεξήγητο σε εμένα λόγο, να στρογγυλέψουμε και να λειάνουμε το λόγο μας, δείχνοντας όσο το δυνατόν πιο συστημικοί. Λανθασμένα πιστέψαμε ότι αν δεν κάνουμε κάποιο σοβαρό λάθος ο Μητσοτάκης θα πέσει μόνος του σαν ώριμο φρούτο.

Στην περίοδο της πανδημίας, μετά το πρώτο κύμα, ουσιαστικά νομιμοποιήσαμε στα μάτια του κόσμου τις καταστροφικές επιλογές της κυβέρνησης, οι οποίες τελικά οδήγησαν στο να είμαστε η πρώτη χώρα σε νεκρούς στη Δ. Ευρώπη, ανά εκατομμύριο κατοίκους. Αντί όλοι μαζί συντεταγμένα, να απαιτούμε καθημερινά τη δημιουργία πραγματικών ΜΕΘ, την πρόσληψη προσωπικού, την εισαγωγή και μαζική χρήση των φαρμάκων κατά του κορωνοιού, συνταχθήκαμε πίσω από το επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης ότι “το εμβόλιο είναι το μοναδικό όπλο”, δεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα τα αλλεπάλληλα σκληρά lock down (ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επέστρεφε στην κανονικότητα) και δεν σταθήκαμε δίπλα στους πολίτες όταν βίωναν τον αυταρχισμό και τα πειθαναγκαστικά μέτρα της ΝΔ. Φθάσαμε μάλιστα μέχρι το σημείο να πούμε ότι, “κι εμείς τον Τσιόδρα θα βάζαμε” και καλούσαμε τον Μητσοτάκη να διορίσει κοινής αποδοχής Υπουργό Υγείας. Ποιος ήταν ο στόχος μας; Η αδιαμαρτύρητη εφαρμογή της καταστροφικής κυβερνητικής πολιτικής; Ποτέ δεν κατάλαβα.

Κυρίως, όμως, δώσαμε την εντύπωση στην κοινωνία ότι είχαμε εγκαταλείψει τη μάχη κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς. O ΣΥΡΙΖΑ, εδέησε να ασχοληθεί με το πλιάτσικο των απευθείας αναθέσεων, μόνο μετά το ξεμπρόστιασμα του Πάτση από τον Τομέα Διαφάνειας. Έπρεπε ο λογαριασμός να φτάσει τα 15δις ευρώ για να αντιληφθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι η σωρεία υποθέσεων που ο Τομέας Διαφάνειας αναδείκνυε επί καθημερινής σχεδόν βάσης τα τελευταία 3 χρόνια, δεν αποτελούσαν μεμονωμένες περιπτώσεις, ούτε σκανδαλολογία, αλλά οργανωμένο και συστηματικό σχέδιο της κυβέρνησης για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος με πρόσχημα την πανδημία.

Προεκλογικά, η αλλοπρόσαλλη και χωρίς πολιτικό πρόσημο σύνθεση των ψηφοδελτίων, τα λάθη της τελευταίας στιγμής και κυρίως η στρατηγική να ζητάμε το σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ (αρχικά και από το ΜΕΡΑ25 και το ΚΚΕ), χωρίς να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε προγραμματική σύγκλιση, μας κόστισαν πολύ στο τελικό αποτέλεσμα. Συνολικά, δώσαμε την εντύπωση στους πολίτες που μας στήριζαν τα προηγούμενα χρόνια, πως έχουμε υιοθετήσει και εμείς την άποψη ότι πλέον δεν υπάρχουν σαφείς ιδεολογικές και πολιτικές γραμμές και κατευθύνσεις, καθώς και ότι το επίδικο συνίσταται στο ποιος είναι ή φαίνεται καλύτερος διαχειριστής. Αυτή ήταν η μεγάλη παγίδα που μας έστησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το σύστημα και δυστυχώς πέσαμε μέσα!

Τέλος, σημαντικό μερίδιο στην ήττα έπαιξε και η παντελής απουσία αντιπολίτευσης σε καίρια εθνικά θέματα. Κάναμε μείζον ζήτημα τον φράκτη και δεν “σηκώσαμε” επικοινωνιακά την ακύρωση του East Med, ενός αγωγού που θα καθιστούσε ενεργειακό κόμβο την Ελλάδα και θα μας έδινε γεωστρατηγικό βάθος και ισχύ. Επιτρέψαμε στον Μητσοτάκη να εργαλειοποιήσει τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, χωρίς ποτέ να του ασκήσουμε σοβαρή κριτική που δεν παρεμπόδισε τη σύναψη του Τουρκολιβυκού Μνημονίου και την διεθνή κατοχύρωση του Turkaegen, και χωρίς ποτέ να εξηγήσουμε επαρκώς στον Ελληνικό Λαό ότι θα βρούμε μπροστά μας την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο και την Ιταλία, με αναγνώριση μειωμένης επήρειας στα νησιά μας.

Για να επανέλθω στο σήμερα, αναγνωρίζω ότι ο Κασελλάκης ανέλαβε το ΣΥΡΙΖΑ μετά από μια μεγάλη εκλογική ήττα, σε μια πραγματικά δύσκολη στιγμή και με πολλούς εχθρούς και υπονομευτές απέναντι του. Η κατάσταση, όμως, ήταν γνωστή και δεδομένη. Όπως όλοι, έτσι και αυτός κρίνεται σε υπαρκτές συνθήκες και όχι με βάση υποθετικά σενάρια.

Θέλω να ξέρετε σύντροφοι ότι η σημερινή στάση μου δεν κρύβει κάποια συμμαχία. Πήρα την απόφαση να προκαλέσω θέμα ηγεσίας γιατί τόσο εγώ, όσο και ένας κόσμος που νομίζω ότι εκφράζω, ξεμείναμε από υπομονή. Η ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων αποτελεί κατά τη γνώμη μου από καιρό, αδήριτη ανάγκη.

Σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα πολιτική συγκυρία άλλη αναμονή δεν χωράει. Ο ΣΥΡΙΖΑ ή θα προχωρήσει σε μια ριζική επανίδρυση ως ένα κόμμα του λαού ή θα αφανιστεί.

Γνωρίζω καλά ότι η σημερινή μου ομιλία, θα δώσει το σύνθημα σε όλα τα Πετσοταισμένα ΜΜΕ, σε όλο το σύστημα της διαπλοκής να επιτεθεί.

Συντεταγμένα τα ΜΜΕ, με δεκανίκι και κάποιους πρώην ή και τωρινούς συντρόφους, θα προσπαθήσουν να πείσουν τον κόσμο για τον κίνδυνο επικράτησης του Πολακισμού στο ΣΥΡΙΖΑ και στην πολιτική ζωή της χώρας.

Καλώς να το κάνουν! Διαφήμιση θα μου κάνουν!

Στη συνείδηση του κόσμου, Πολακισμός σημαίνει αδιαπραγμάτευτη και χωρίς τέλος μάχη με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Πολακισμός σημαίνει ξεκάθαρες κουβέντες και διαρκής πάλη για την προκοπή του τόπου και όχι μάσα για τους λίγους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.

Στην ερώτηση τι πρέπει Παύλο να αλλάξει στο κόμμα, εγώ δεν πρόκειται να σας πουλήσω “αδιαμεσολάβητη σχέση”. Όχι επειδή την έχω χτίσει όλα τα χρόνια του πολιτικού μου βίου, αλλά γιατί θεωρώ πως σε κάθε σοβαρό κόμμα θα πρέπει να υπάρχουν όργανα που να λειτουργούν με συγκεκριμένους κανόνες.

Το θέμα είναι να δούμε πως μπορούμε να ενισχύσουμε τη συμμετοχή των μελών στα όργανα με τρόπο ποιοτικό και όχι μόνο ποσοτικό και πως αυτά θα λειτουργούν πιο δημοκρατικά, όντας ταυτόχρονα πιο αποτελεσματικά. Οι αλλοπρόσαλλες ιδέες που ανήκουν σε άλλες πολιτικές κουλτούρες δεν βοηθούν. Να σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: τον Απρίλη του 2024, πάνω από 60.000 μέλη μας πήραν μέρος σε μια “καινοτόμο διαδικασία” για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του προέδρου, ψηφίζοντας στις προκριματικές εκλογές για τους υποψήφιους του ευρωψηφοδελτίου. Το αποτέλεσμα που δώσαμε στη δημοσιότητα, ήταν ένας αλφαβητικός κατάλογος ανά εκλογική περιφέρεια. Και σας ρωτάω ευθέως, με την απόφαση μας αυτή “προσθέσαμε δημοκρατία” στο κόμμα;

Τώρα, διαβάζουμε και για άλλες εντελώς αλλοπρόσαλλες προτάσεις σχετικά με τις αλλαγές στο καταστατικό, μεταξύ των οποίων και η αστεία αλλαγή ονόματος. Πάμε σε ένα μοντέλο το οποίο βρίσκεται μακριά από τις δομές που παραδοσιακά έχουμε αναπτύξει. Σε ένα κόμμα του προέδρου, με επιλογές όλο και πιο απολιτίκ. Οι οργανώσεις μελών, να γίνουν λέει λέσχες μελών. Μιλάμε σοβαρά; Αντί να προσθέσουμε δημιουργικά και με αριστερό πρόσημο στα όσα έχουμε συλλογικά καταφέρει, κάνουμε την επιλογή να ενισχύσουμε και άλλο την τεχνοκρατική αντίληψη και να μειώσουμε περισσότερο το πολιτικό περιεχόμενο; Δεν μας έφταναν τα Thinks Tanks που από την ανακοίνωση τους μέχρι σήμερα δεν έχουν προσφέρει απολύτως τίποτα στο κόμμα;

Τους τελευταίους μήνες, το κόμμα βιώνει μια οργανωτική κατάρρευση. Θα πρέπει να ξαναδούμε από την αρχή τη λειτουργία των οργάνων, τον τρόπο με τον οποίο καθορίζονται οι προγραμματικές μας θέσεις και πως αυτές θα αποτελούν στο μέλλον μια σταθερή βάση για τις τοποθετήσεις των στελεχών μας, τόσο μέσα στο κοινοβούλιο, όσο και κατά τις δημόσιες εμφανίσεις τους.

Το 2019 πήραμε την απόφαση να προχωρήσουμε στο άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία θέλοντας να αντιστοιχίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, που οργανωτικά είχε μείνει στο 3%, με την πραγματική του διείσδυση. Η γραμμή ήταν άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία, αύξηση των μελών, δημιουργία νέων οργανώσεων και ενίσχυση της παρουσίας του κόμματος σε όλες τις κοινωνικές δράσεις.

Στις εσωτερικές εκλογές του 2022, τις πρώτες εκλογές προέδρου από τη βάση, είχαμε την εγγραφή 110.000 νέων μελών, ενώ στις κάλπες ήρθαν 150.000 μέλη μας. Στις τελευταίες εκλογές, όταν και εκλέξαμε πρόεδρο του κόμματος τον Στέφανο, ψήφισαν 135.000 μέλη μας.

Και, όμως, στο λίγο χρονικό διάστημα που κατείχα τη θέση του Συντονιστή, μπορώ να σας πω ότι ψάχναμε με το τουφέκι ανθρώπους να μας βοηθήσουν. Και να είστε σίγουροι ότι δεν έφταιγε μόνο το κλίμα διάσπασης και οι αποχωρήσεις που είχαμε. Φαίνεται κατά τη γνώμη μου ότι η φάση αυτή έχει εξαντλήσει τη δυναμική της και από εδώ και πέρα χρειάζονται και άλλες κινήσεις. Να θυμίσω απλά ότι στις αντίστοιχες εκλογές του ΠΑΣΟΚ το 2021 προσήλθαν πάνω από 250.000 ψηφοφόροι, ενώ σε αυτές τη ΝΔ το 2015 πάνω από 400.000.

Σε γενικές γραμμές συνεπώς, η προσπάθεια διεύρυνσής του κόμματος δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής καθώς ο αριθμός των μελών παρέμεινε εξαιρετικά μικρός, τόσο σε σχέση με τα εκλογικά μας ποσοστά, όσο και σε σχέση με την δυναμική που απαιτείται να αναπτύξουμε αν θέλουμε πραγματικά να φέρουμε δύσκολες αλλαγές στον τόπο, θίγοντας τα συμφέροντα που νέμονται τον πλούτο της χώρας.

Η προσπάθεια που ξεκίνησε το 2019 δεν στηρίχθηκε το ίδιο από την κομματική ελίτ, για να μην πω ότι πολεμήθηκε από κάποιο μέρος της και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποτύχουμε στη δημιουργία μιας νέας δυναμικής τόσο συνολικά, όσο και σε τοπικό επίπεδο, ενώ δεν καταφέραμε να χτίσουμε την αντίληψη ενός κόμματος η λειτουργία του οποίου, θα πατά στη βάση.

Βασικές Προγραμματικές Θέσεις

Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η έλλειψη προγραμματικών θέσεων έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο στην εκλογική υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, πιστεύω ότι στους περισσότερους τομείς, κάναμε καλή δουλειά .

Θεωρώ ότι, με βάση το υπάρχον πρόγραμμα θα πρέπει να κάνουμε μικρές αλλαγές που θα διατρέχουν κάθετα την πρόταση μας, προκειμένου να διατυπώσουμε ένα νέο το οποίο θα πρέπει στο σύνολό του:

• να είναι λαϊκά κατανοητό, όντας αναγκαίο για την κοινωνική πλειοψηφία
• να κάνει σαφές σε ποιες κοινωνικές ομάδες απευθύνεται, με τρόπο που να πείθει γιατί είναι προς το συμφέρον τους να συνταχθούν μαζί μας
• να περιέχει μια σαφώς διαφορετική “ποσόστωση των συστατικών από τα οποία αποτελείται”, δίνοντας έμφαση στις βασικές ανάγκες και τα δικαιώματα της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, χωρίς να εξαντλεί το ριζοσπαστισμό του στο δικαιωματισμό.

Στην προμετωπίδα ενός τέτοιου προγράμματος θα πρέπει να βρίσκονται έξι βασικοί άξονες:

1. Σταδιακή Κατάργηση μέρους των Μνημονιακών Νόμων και μέρους των νόμων Μητσοτάκη

14 χρόνια και κάτι έχουν περάσει από την ημέρα που ο Γ. Παπανδρέου μας ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την παράδοση της Ελλάδας στο ΔΝΤ και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Σε αυτά τα 14 χρόνια, το Δημόσιο έχασε τον έλεγχο στις τράπεζες, στα αεροδρόμια, στα λιμάνια, στα τρένα, στα ΕΛΠΕ, στην ενέργεια ενώ σε μισθούς και συντάξεις είχαμε σημαντική μείωση και κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού.

14 χρόνια μετά την επίσημη χρεοκοπία της χώρας, κάθε συζήτηση για επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού ανήκει στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Την ίδια στιγμή, οι τραπεζίτες ανακοινώνουν την επαναφορά μπόνους, των οποίων το ύψος προκαλεί τον Έλληνα πολίτη.

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας δεν έγινε εν κρυπτώ σύντροφοι. Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και της απώλειας ελέγχου του δημοσίου σε κρίσιμους εθνικούς τομείς, ντύθηκε με το μανδύα των από καιρό επιβεβλημένων αλλαγών τις οποίες καθυστερούσε η αναχρονιστική αριστερά, μέσω της ιδεολογικής της ηγεμονίας κατά τον τσεκουρομάχο Βορίδη και με τον Χατζηδάκη να σβήνει τούρτα σε ρόλο σούπερμαν.

Έχουμε σχεδόν ξεπεράσει το κρίσιμο σημείο. Αν σήμερα δεν ορθώσουμε τοίχος απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών μας, αύριο θα είναι αργά.

Σύντροφοί, οι μνημονιακοί νόμοι δεν γράφτηκαν σε πλάκες.

Οι μνημονιακοί νόμοι δεν αποτελούν τις “δέκα εντολές”.

Οι μνημονικοί νόμοι αποτελούν τη “συνταγή” με την οποία το ΔΝΤ και η λεγόμενη ΤΡΟΙΚΑ, σε συμφωνία με τα ντόπια συμφέροντα, υλοποιούν την πιο ακραία αναδιανομή πλούτου που έχει δει η χώρα.

Το καθεστώς Μητσοτάκη, πιστό σε μια ακραία νεοφιλελεύθερη αντίληψη, όχι μόνο δεν κινήθηκε σε μια γραμμή κατάργησης μέρους των μνημονιακών νόμων, αλλά κάνοντας το χατίρι μέρους της ντόπιας κρατικοδίαιτης ελίτ, ήρθε να προσθέσει σε αυτούς.

Δηλώνω με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο και δεσμεύομαι σήμερα από αυτό εδώ το βήμα, ότι θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατραπεί σε ένα κόμμα που θα διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στο σχηματισμό μιας πλειοψηφικής κοινωνικής συμμαχίας, η οποία θα διεκδικήσει:

• Τη σταδιακή επαναφορά μισθών και συντάξεων στην προ μνημονίων εποχή.
• Την επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο τουλάχιστον μιας τράπεζας, η οποία θα αποτελέσει εργαλείο ανάπτυξης, χρηματοδοτώντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τις οποίες σήμερα πνίγει ο αθέμιτος ανταγωνισμός και η καθοδηγούμενη από το επιτελικό κράτος ροή των Ευρωπαϊκών Πόρων (βλ. Ταμείο Ανάπτυξης).
• Μια ενιαία ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους, με διαγραφή των παράλογων προσαυξήσεων και με αποπληρωμή της υπόλοιπης οφειλής με βάση την πραγματική δυνατότητα του οφειλέτη.
• Την επιστροφή της ΔΕΗ υπό Δημόσιο έλεγχο και την ενεργή παρέμβαση του κράτους για τον έλεγχο του ενεργειακού κόστους.
• Τη σταδιακή επαναφορά στο Δημόσιο μέρους των όσων ξεπουλήθηκαν υπό την απειλή της χρεοκοπίας (αεροδρόμια, λιμάνια κλπ).
• Την κατάργηση Υπερ-Ταμείου και ΤΑΙΠΕΔ και τη δημιουργία Εθνικής Αρχής Διαχείρισης και Προστασίας της Δημόσιας Περιουσίας.
• Την κατάργηση του Πτωχευτικού Κώδικα της ΝΔ.
• Την κατάργηση του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, της πανεπιστημιακής αστυνομίας κλπ
• Την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου προστασίας των οικονομικών funds που διαχειρίζονται τα κόκκινα δάνεια.

2. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ/ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Δεν πρέπει να υπάρχει Έλληνας πολίτης, μη ευνοούμενος, που να πιστεύει ότι η λειτουργία της Δικαιοσύνης στη χώρα μας, δεν είναι το λιγότερο προβληματική. Δυστυχώς, οι διορθωτικές κινήσεις πλέον δεν αρκούν. Χρειαζόμαστε μια “μικρή επανάσταση” στο χώρο. Οι αλλαγές στη Δικαιοσύνη σήμερα, δεν αφορούν απλά στην απόδοση ευθηνών για το πως φτάσαμε στη χρεοκοπία της χώρας ή για τις πρακτικές του καθεστώτος Μητσοτάκη, αλλά αποτελούν βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου! Στις εκλογές του 2023, με την προσπάθεια συγκάλυψης τόσο για τα Τέμπη, όσο και για τις υποκλοπές να έχει κιόλας ξεκινήσει, κατεβήκαμε με κεντρικό σύνθημα “Δικαιοσύνη Παντού”. Διστάσαμε ωστόσο να προτείνουμε ριζοσπαστικές λύσεις, για μια αλλαγή που πια αποτελεί λαϊκή απαίτηση.

Καταθέτω λοιπόν για μια ακόμη φορά, 5 βασικές θεσμικές παρεμβάσεις:

• Πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου για δικαστές άνω των 60 ετών.
• Δημιουργία 2ης Σχολής Δικαστών.
• Άμεση πρόσληψη δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων.
• Ψηφιοποίηση όλων των διαδικασιών.
• Ενοποίηση της προανάκρισης με την κύρια ανάκριση για υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος και δυνατότητα χορήγησης μόνο μίας αναβολής, ενός μηνός, σε κάθε βαθμό εκδίκασης για αυτές τις υποθέσεις.

3. ΚΡΑΤΟΣ/ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ο πρώτος νόμος που έφερε στην Βουλή η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετά τις εκλογές του 2019, ήταν αυτός που αφορούσε στο “επιτελικό κράτος”. Τον μηχανισμό δηλαδή που τα επόμενα χρόνια θα ήταν υπεύθυνος για τον έλεγχο της ροής του χρήματος.

Με το νόμο του επιτελικού κράτους, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση καθώς και το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, περνούν υπό τον έλεγχο της Προεδρίας της Κυβέρνησης, δηλαδή υπό τον έλεγχο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αυτό το κράτος, το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη, θα πρέπει να γκρεμιστεί από τα θεμέλια. Εμείς, θέλουμε ένα κράτος εγγυητή της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ευημερίας των εργαζόμενων τάξεων, το οποίο παράλληλα θα στηρίζει με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.

Αυτός ο συγκεντρωτικός και αυταρχικός μηχανισμός, πρέπει να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, μέσω ενός θεσμικού ανασχεδιασμού για τον εκσυγχρονισμό του ρόλου του Κράτους. Απαιτείται μια ολική αναδιάρθρωση των αρμοδιοτήτων μεταξύ Κεντρικής Διοίκησης, Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης, στην λογική της αποκέντρωσης των αρμοδιοτήτων και της ενίσχυσης της Αυτοδιοίκησης, η οποία θα δίνει στην τοπική κοινωνία το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις που θα αφορούν στο μέλλον και την ευημερία της.

Το κεντρικό Κράτος οφείλει να κρατήσει 4 μόνο αρμοδιότητες:

• τη θέσπιση των κανόνων.
• την εκπόνηση του κεντρικού σχεδίου.
• τη διανομή των κονδυλίων.
• τον τελικό κατασταλτικό έλεγχο.

Όλα τα υπόλοιπα, θα πρέπει να “κατέβουν” στην τοπική αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμού, της οποίας το έργο θα πρέπει να ενισχυθεί με το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο, στην κατεύθυνση μιας πιο ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων (πραγματική διαβούλευση, τοπικά δημοψηφίσματα κλπ).

4. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ισχυρό κοινωνικό κράτος, ικανό να ανταποκριθεί άμεσα στις νέες κοινωνικές ανάγκες όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε φορά (π,χ, στεγαστικό). Κράτος δίπλα στον πολίτη, ως μέρος ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου και όχι κράτος φιλανθρωπίας.

Στην Υγεία, κατάργηση των απαράδεκτων νόμων της ΝΔ που οδηγούν το ΕΣΥ σε διάλυση, σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο για τις δαπάνες υγείας με στόχο ένα σύγχρονο, ισχυρό, δημόσιο και δωρεάν, σύστημα υγείας. Μεροληπτική αναδιανομή της “πίττας” στο χώρο της υγείας υπέρ της εργασίας και εις βάρος του κόστους υλικών και φαρμάκων. Γενναία μισθολογική αναβάθμιση των γιατρών καθώς και των υπολοίπων εργαζομένων του ΕΣΥ.

Στην Παιδεία, άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και μισθολογική αναβάθμιση όλων των εκπαιδευτικών. Άμεσο τέλος στην ομηρία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Δεν είναι αποδεκτό σε μια Δημόσια σχολική μονάδα να υπηρετούν εκπαιδευτικοί διαφορετικών ταχυτήτων. Στα ΑΕΙ, άμεση αποκατάσταση του αυτοδιοίκητου και εκπόνηση Εθνικού Σχεδίου Φοιτητικής Στέγης. Κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων Κεραμέως, κατάργηση του αντισυνταγματικού νόμου Πιερρακάκη για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, με ταυτόχρονη αυστηροποίηση του ελέγχου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών μονάδων κάθε βαθμίδας.

5. ΝΕΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ

Καμία προσπάθεια δεν θα τελεσφορήσει και κανένα σχέδιο δεν θα πετύχει, αν δεν διασφαλίσουμε όσα ειπώθηκαν και προηγουμένως: δημόσιος έλεγχος σε συγκεκριμένους στρατηγικούς τομείς (ΔΕΗ, νερό, ΕΛΠΕ, Τραπεζικός χώρος κλπ).

Επίσης, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι, κανένα νέο παραγωγικό μοντέλο δεν μπορεί να οικοδομηθεί στην Ελλάδα του 2024, χωρίς προηγούμενη γενναία ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους όπως ανέφερα και προηγουμένως.

Απέναντι στο διεθνώς αποτυχημένο νεοφιλελεύθερο αφήγημα των «tricle down economics» που έχει υιοθετήσει και εφαρμόζει η ΝΔ και το οποίο βασίζεται στην αρχή ότι η ανάπτυξη θα έρθει από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή με φοροελαφρύνσεις και ευνοϊκές ρυθμίσεις στην οικονομική ελίτ η οποία κάτι θα δώσει και στους “διψασμένους”, εμείς πρέπει να αντιτάξουμε την πολιτική της αναδιανομής και της αναβάθμισης της θέσης της μισθωτής εργασίας ως βάση και ως αφετηρία ανάπτυξης. Σύμφωνα με τη ΝΔ, η ανάπτυξη θα έρθει με εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις σε κάθε παραγωγικό τομέα, μέσω του real estate και με ενίσχυση των μεγάλων τουριστικών μονάδων της χώρας. Το δικό μας σχέδιο, πρέπει να βασίζεται στη ακριβοδίκαιη πληρωμή της εργασίας!

Πρώτα από όλα, όμως, θα πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα τι θέλουμε και τι μπορούμε να είμαστε ως χώρα το 2030 ή το 2040! Ενεργειακός κόμβος της Ν.Α Ευρώπης (βλέπε Κατάρ); Χώρα με υψηλής προστιθέμενης αξίας αγροδιατροφικό και τουριστικό τομέα (βλ. Τοσκάνη Ιταλίας); Χώρα με έμφαση στην καινοτομία και την τεχνολογία (βλ. Εσθονία); Χώρα με εγχώρια αμυντική και φαρμακευτική βιομηχανία αιχμής (βλ. Ισραήλ); Κατά τη γνώμη μου, μπορούμε να είμαστε πολλά από αυτά μαζί.

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι για ευνόητους λόγους, θα πρέπει με κάθε τρόπο να στηρίξουμε την αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, η οποία πλήττεται σήμερα όσο ποτέ. Η αύξηση του ενεργειακού κόστους, η αύξηση του κόστους των ζωοτροφών, η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, σε συνδυασμό με την ελλιπή κρατική στήριξη του Κράτους, έχουν οδηγήσει το χώρο, στο όριο της εξαφάνισης. Αν δεν σχεδιάσουμε πολιτικές στήριξης του κλάδου σήμερα, η πρωτογενής παταγωγή της χώρας παραγωγική κινδυνεύει.

Τέλος, απαραίτητη είναι και η νομοθέτηση ενός νέου, δίκαιου, φορολογικού συστήματος και σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται η τελευταία πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για το νέο φορολογικό. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να ενισχύσουμε και τους μηχανισμούς ελέγχου σε σημαντικούς κλάδους της αγοράς που σήμερα κάνουν πάρτι με dj την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι δε αυτονόητο, ότι θα εισπράξουμε μέχρι τελευταίου ευρώ τις απλήρωτες δόσεις των καναλιών, καθώς και τους φόρους επί των υπερκερδών των εταιρειών ενέργειας, καθώς και διύλισης και εμπορίας καυσίμων!

6. EΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο πατριωτισμός αποτελεί ταυτοτικό ζήτημα της αριστεράς και του δημοκρατικού κόσμου και δεν το χαρίζουμε σε κανένα. Αποτελεί μέρος της ιστορίας μας και της πολιτικής παρακαταθήκης των αγώνων του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Σταθερά, απέναντι σε κάθε εθνικισμό, μισαλλοδοξία και πατριδοκαπηλεία, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι τα δικαιώματα της Ελλάδας σε στεριά, θάλασσα και αέρα, τα οποία κατοχυρώνονται από το ίδιο το Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορούν να είναι αντικείμενο οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης, είτε διμερούς είτε πολυμερούς. Καμιά αλλαγή της Συνθήκης της Λωζάννης και των Πρωτοκόλλων της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Μία μόνο διαφορά έχουμε με την Τουρκία: το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

Οφείλουμε να υποστηρίξουμε το ενιαίο αμυντικό δόγμα με την Κύπρο. Οφείλουμε να αντιταχθούμε στη «βοσνιοποίηση» της Κύπρου, μέσω ενός αναθεωρημένου σχεδίου Ανάν, όπου το κυπριακό ζήτημα θα πάψει να είναι ένα ζήτημα εισβολής και κατοχής μίας ανεξάρτητης χώρας από την Τουρκία.

Τέλος, η Ελλάδα θα πρέπει μέσω μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής να αποτελέσει παράγοντα ειρήνης για την περιοχή και όχι να στέλνει όπλα στην Ουκρανία, παίζοντας το ρόλο του “καλύτερου μαθητή” του ΝΑΤΟ. Και φυσικά, η Ελλάδα, σταθερά και αδιαπραγμάτευτα, θα έπρεπε να είναι με το δίκιο των λαών, παίρνοντας σαφή θέση για τη δίχως προηγούμενο γενοκτονία στη Παλαιστίνη.

Κλείνοντας,

Νομίζω, πως σας μίλησα όπως πάντα, ειλικρινά και με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, χωρίς να αφήσω τίποτα αναπάντητο.

Για όλους τους λόγους που εξήγησα προηγουμένως, καλώ τον πρόεδρο μας, να προσφύγει στη βάση του κόμματος, προκειμένου να δοθεί λύση και να σταματήσει αυτός ο επίπονος κατήφορος.

Το επιχείρημα της εκλογής του μόλις πριν ένα χρόνο, με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν στέκει πολιτικά. Στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, οι τακτισμοί δεν αποτελούν λύση. Τα εσωτερικά μας προβλήματα κάθε μέρα που περνά, γιγαντώνονται. Η εικόνα του κόμματος είναι το λιγότερο προβληματική και ως αποτέλεσμα έχει, τη συνεχή δημοκοπική μας κατάρρευση. Αν το πρόβλημα δεν λυθεί άμεσα, με τρόπο οριστικό και μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπει το καταστατικό μας, σε λίγους μήνες που θα έχει γιγαντωθεί, δεν μπορώ να προβλέψω πως μπορεί να λυθεί. Αν συνεχίσουμε στην ίδια τροχιά, σε λίγους μήνες μπορεί να μην υπάρχει καν, επίδικο.

Καλώ λοιπόν, για μια ακόμη φορά από αυτό εδώ το βήμα, τον πρόεδρο μας, την κρίσιμη αυτή στιγμή, να σταθεί στο ύψος του, να δεχτεί την πρόκληση, να απευθυνθεί στη βάση και να μην οδηγήσει τη διαδικασία στα άκρα.

Σύντροφοι, το τονίζω για μια ακόμη φορά, η υποψηφιότητα μου δεν κρύβει κανένα πίσω της. Είμαι εγώ και εσείς.

Στόχος μας δεν μπορεί παρά να είναι, μια ριζική επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος του λαού. Ως κόμματος που εκφράζει την κοινωνία που δρα, σκέφτεται, οραματίζεται και μάχεται.

Για αυτό καλώ όσους και όσες συμμερίζονται τις γενικές αρχές που διατύπωσα, να αυτοοργανωθούν. Να φτιάξουν δίκτυα, ομάδες, συλλογικότητες, παρέες. Σε κάθε χωριό, γειτονιά, πόλη, εργασιακό χώρο, επάγγελμα. Να καταγράψουν διαθεσιμότητες, να μιλήσουν με τους ανθρώπους της «διπλανής πόρτας», να εξηγήσουν, να δώσουν ελπίδα.

Η σημερινή μου στάση δεν έρχεται για να προστεθεί σε απόψεις ή αποφάσεις άλλων.

Με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τονίζω ότι, όποια απόφαση και αν πάρουμε σήμερα, ένα παραμένει σίγουρο: Ήμουν, είμαι και θα είμαι, μέρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Καλώ λοιπόν, από αυτό εδώ το βήμα, στο σύνολο τους τα μέλη της ΚΕ, να κρατήσουν την ίδια στάση. Κάθε ένας και κάθε μια από εμάς έχει υποχρέωση να παλέψει για ότι πιστεύει πιο σωστό και πιο δίκαιο, αλλά ας δεσμευτούμε σήμερα, σε αυτή την αίθουσα, ότι αύριο θα είμαστε όπως και πριν, πάνω από όλα σύντροφοι.

Αυτό είναι το σημαντικότερο!

Όποια απόφαση και αν πάρουμε να θυμάστε πάντα πως:

“Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό

Αυτές οι πέτρες δεν βολεύονται κάτου από τα ξένα βήματα

Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο

Αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο”

Ο IAEA σκοπεύει να αυξήσει τη συνεργασία με τη Ρωσία

     «Ελπίζω ότι όλοι κατανοούν το έργο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας - ΔΟΑΕ, την τεχνική βάση αυτού που κάνουμε και τον αδυσώπητο συμβιβασμό μας με την πυρηνική ασφάλεια», τόνισε ο Γενικός Διευθυντής Ραφαέλ Γκρόσι.

Ο International Atomic Energy Agency (IAEA) θα επεκτείνει τη συνεργασία με τη Ρωσία, δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής Ραφαέλ Γκρόσι μετά τις συνομιλίες του με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Rosatom, Αλεξέι Λιχάτσεφ.

«Παρ' όλες αυτές τις προκλήσεις, <…> είναι ενδιαφέρον ότι εργαζόμαστε σε μια σειρά σημαντικών τομέων που σχετίζονται με την πυρηνική ενέργεια», είπε. «Και θέλω να πω ότι έχουμε συμφωνήσει ότι σε ορισμένους τομείς που σχετίζονται με αυτό η ΔΟΑΕ θα αυξήσει τον διάλογο και τη συνεργασία της με τη Ρωσία».

Σύμφωνα με τον Ραφαέλ Γκρόσι, «το κάψιμο του πύργου ψύξης στον πυρηνικό σταθμό Zaporozhye, η αναδυόμενη κατάσταση στο Kursk, για να αναφέρουμε μόνο δύο, είναι σαφείς ενδείξεις ότι δεν μπορούμε να μειώσουμε την επιφυλακή μας όταν πρόκειται για την προστασία της πυρηνικής ασφάλειας [σε] δύσκολες φορές.»

«Κατά καιρούς μπορεί να υπάρχουν απογοητεύσεις εδώ, υπάρχουν επίσης απογοητεύσεις στην Ουκρανία όσον αφορά το τι έχουμε να πούμε. Ελπίζω ότι όλοι κατανοούν το έργο του ΔΟΑΕ, την τεχνική βάση αυτού που κάνουμε και αδυσώπητος συμβιβασμός με την πυρηνική ασφάλεια Και αυτό θα συνεχιστεί όποιες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζουμε», εξήγησε.

Ο  Ραφαέλ Γκρόσι πρόσθεσε επίσης ότι ο IAEA είναι το κατάλληλο μέσο για τη διευκόλυνση της πυρηνικής ασφάλειας παρά την «απίστευτα δύσκολη κατάσταση».

«Μέσω του IAEA, τολμώ να πω, και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι υπάρχει ένας τεχνικός, επαγγελματικός δίαυλος επικοινωνίας. Όπως θα έλεγα, δεν θα συμφωνούμε πάντα, αλλά η ακεραιότητα της διαδικασίας είναι εκεί και όταν κοιτάξετε Αυτό είναι το μόνο υπάρχον κανάλι που έχουμε, παρά τις δυσκολίες και παρά την απογοήτευση», πιστεύει.

πηγή: TASS

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: 100 μέλη της ΚΕ αμφισβητούν τον Στ. Κασσελάκη - Ζητούν προσφυγή στη βάση

     Στο κείμενο τους οι "100" ασκούν σκληρή κριτική στον Στέφανο Κασσελάκη για τις ενέργειές του τους τελευταίους μήνες καταλογίζοντας του την ευθύνη για την εσωστρέφεια που επικρατεί στο κόμμα. Το κείμενο καταλήγει ότι "στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα" και καλεί τον κ. Κασσελάκη να πάρει την πρωτοβουλία για την προσφυγή στην κομματική βάση.

Όπως αναφέρεται στο κείμενο που δημοσιοποιήθηκε πριν την συνεδρίαση της ΚΕ: «Ο πρόεδρος του κόμματος, Στέφανος Κασσελάκης, οφείλει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη και να προκηρύξει εκλογές Προέδρου. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».

Κείμενο αμφισβήτησης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Στέφανου Κασσελάκη που θα καταθέσουν στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος έδωσαν στην δημοσιότητα 99 μέλη του καθογηγητικού οργάνου.

Στο κείμενο ασκούν σκληρή κριτική στον Στέφανο Κασσελάκη για τις ενέργειές του τους τελευταίους μήνες καταλογίζοντας του την ευθύνη για την εσωστρέφεια που επικρατεί στο κόμμα. Το κείμενο καταλήγει ότι "στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα" και καλεί τον κ. Κασσελάκη να πάρει την πρωτοβουλία για την προσφυγή στην κομματική βάση.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ο πρόεδρος του κόμματος, Στέφανος Κασσελάκης, οφείλει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη και να προκηρύξει εκλογές Προέδρου. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».

Κατόπιν τούτου είναι ανοικτό εάν οι 99 στην περίπτωση που δεν δεχθεί ο κ. Κασσελάκης την πρόταση τους καταθέσουν πρόταση μομφής στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής.

Στους υπογράφοντες είναι και οι βουλευτές Όλγα Γεροβασίλη, Κατερίνα Νοτοπούλου, Συμεών Κεδίκογλου, Διονύσης Καλαματιανός. Σημειώνεται ότι παρόμοια πρόθεση έχει εκφράσει και ο Παύλος Πολάκης με δικό του σκεπτικό που δεν ταυτίζεται με τους 99.

Τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουν το κείμενο είναι:

1. ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
2. ΑΡΣΕΝΗ ΕΥΓΕΝΙΑ (ΤΖΕΝΗ)
3. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ ΕΛΕΝΗ
4. ΒΑΘΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
5. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
6. ΒΑΤΑΛΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ
7. ΒΙΣΒΙΚΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
8. ΒΟΥΚΕΛΑΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
9. ΓΕΝΙΔΟΥΝΙΑΣ ΚΩΣΤΑΣ
10. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΘΥΜΙΟΣ
11. ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ ΟΛΓΑ
12. ΓΚΑΙΤΑΡΤΖΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
13. ΓΡΑΨΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
14. ΔΑΝΕΛΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ
15. ΔΕΔΕΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
16. ΔΕΔΟΓΛΟΥ ΣΠΥΡΟΣ
17. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
18. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ (ΤΖΕΝΗ)
19. ΔΟΥΪΤΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
20. ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ
21. ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ
22. ΖΑΜΠΑΡΑΣ ΜΙΛΤΟΣ
23. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
24. ΘΕΛΕΡΙΤΗ ΜΑΡΙΑ
25. ΘΕΟΠΕΦΤΑΤΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
26. ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
27. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΘΗΝΑ
28. ΚΑΚΑΒΙΤΣΑΣ ΦΟΙΒΟΣ – ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
29. ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ
30. ΚΑΛΙΑΣ ΘΩΜΑΣ
31. ΚΑΛΠΑΚΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ
32. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
33. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΤΑΝΙΑ)
34. ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ ΕΥΗ
35. ΚΑΡΑΝΤΙΛΙΟΝ ΝΙΚΟΣ
36. ΚΑΡΚΟΥΛΙΑ ΖΩΗ
37. ΚΑΦΑΤΣΑΚΗ ΣΤΑΜΑΤΙΑ (ΤΙΝΑ)
38. ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΣΥΜΕΩΝ
39. ΚΟΡΔΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
40. ΚΟΡΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
41. ΚΥΡΑΤΣΗ ΔΗΜΗΤΡΑ
42. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
43. ΛΑΜΠΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
44. ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ ΦΩΤΗΣ
45. ΛΟΥΚΑ ΜΑΡΙΑ
46. ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ BESSON ΑΙΜΙΛΙΑ
47. ΜΑΔΕΜΛΗΣ ΝΙΚΟΣ
48. ΜΑΚΡΥΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
49. ΜΑΜΩΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
50. ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
51. ΜΑΣΤΡΟΠΕΡΟΥ ΛΟΥΚΙΑ
52. ΜΟΡΦΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
53. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
54. ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ ΘΕΜΗΣ
55. ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
56. ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
57. ΜΠΑΛΤΑΣ ΘΟΔΩΡΗΣ
58. ΜΠΙΡΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
59. ΜΠΟΥΛΕΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
60. ΝΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
61. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
62. ΠΑΝΤΙΩΡΑ ΦΩΤΕΙΝΗ
63. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΑΝΤΩΝΗΣ
64. ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
65. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
66. ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΕΡΑΣΙΝΑ
67. ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑ ΕΥΗ
68. ΡΕΠΟΥΣΗ ΜΑΡΙΑ
69. ΡΩΣΣΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
70. ΣΑΙΝΙΔΟΥ ΑΝΝΑ
71. ΣΑΠΟΥΝΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
72. ΣΙΔΕΡΗ ΣΟΦΙΑ
73. ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ)
74. ΣΟΥΛΤΑΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ
75. ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
76. ΣΤΑΪΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
77. ΣΤΕΦΑΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑ
78. ΣΤΕΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
79. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ
80. ΤΑΡΑΣΙΔΟΥ ΠΗΝΕΛΟΠΗ
81. ΤΑΥΛΑΡΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
82. ΤΖΕΔΑΚΗ ΣΟΦΙΑ
83. ΤΟΝΙΚΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ
84. ΤΣΙΑΪΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
85. ΤΣΙΠΡΑ ΖΑΝΕΤ
86. ΤΣΙΠΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
87. ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ
88. ΤΣΙΡΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
89. ΦΙΛΙΝΗ ΑΝΝΑ
90. ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗΣ ΑΛΕΚΟΣ
91. ΦΡΥΓΑΝΙΩΤΗ ΒΑΝΑ
92. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
93. ΧΑΛΑΖΩΝΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
94. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ ΘΕΝΙΑ
95. ΧΑΡΙΤΟΥ ΜΑΡΙΑ
96. ΧΑΤΖΗΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
97. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΗΣ
98. ΧΟΥΡΔΑΚΗ ΕΛΕΝΗ
99. ΨΑΡΡΑ ΑΝΝΑ
100. ΨΥΧΟΓΙΟΥ ΣΟΦΙΑ

Γαβριήλ Σακελλαρίδης: «Τα καθεστώτα πέφτουν μόνο υπό το βάρος της ενεργοποίησης της κοινωνίας» (vid)

     «Τα καθεστώτα πέφτουν μόνο υπό το βάρος της ενεργοποίησης της κοινωνίας. Όχι με σενάρια και καραμπόλες πολιτικών εξελίξεων», η κινητοποίηση του Σαββάτου στη ΔΕΘ είναι μια καλή ευκαιρία για κάτι τέτοιο, δήλωσε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης στην εκπομπή "Γεγονότα 2.0" του Γιώργου Μελιγγώνη στο ATTICA TV, 

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης στην εκπομπή Γεγονότα 2.0 στο ΑΤΤΙΚΑ

Τα -κάποτε- κρατικά μονοπώλια έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικά ολιγοπώλια, με κρατικά εγγυημένη κερδοφορία.

Τα ιστορικά υψηλά κέρδη δεν βασίζονται πλέον μόνο στην συμπίεση των πραγματικών μισθών, αλλά και στη δυνατότητα των επιχειρήσεων να απομυζούν τα εισοδήματα των καταναλωτών σε βασικούς κλάδους για την καθημερινότητα.



Η 6ήμερη εργασία και η μείωση των επιδομάτων ανεργίας κινούνται στον αντίποδα από αυτό που χρειάζεται η κοινωνία. Μείωση του χρόνου εργασίας και αύξηση των επιδομάτων ανεργίας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει στα χέρια της μοναδικά χρηματοδοτικά εργαλεία που όμως τα αξιοποιεί για να αυξάνουν τα κέρδη της τα ολιγοπώλια χωρίς να υπάρχει κανένας μετασχηματισμός του παραγωγικού μοντέλου.

Μονο για να συντηρείται το καθεστώς.

Τα καθεστώτα πέφτουν μόνο υπό το βάρος της ενεργοποίησης της κοινωνίας. Όχι με σενάρια και καραμπόλες πολιτικών εξελίξεων.,

Η κινητοποίηση του Σαββάτου στη ΔΕΘ είναι μια καλή ευκαιρία για κάτι τέτοιο.

Κώστας Αρβανίτης για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν πάει άλλο - Μόνη λύση να πάμε στην βάση» - "Εξομολόγηση" στον Γιώργο Χουδαλάκη (vid)

     Κώστας Αρβανίτης για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ: «Εγώ δεν φεύγω από τον ΣΥΡΙΖΑ, δε φεύγω από το σπίτι μου, τέσσερις θα με βγάλουνε πεθαμένο», είναι η κραυγή αγωνίας του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και αντιπροέδρου στη "The LEFT " στον Γιώργο Χουδαλάκη, στην εκπομπή «Χωρίς Μακιγιάζ» του ATTICA TV.

Ο Κώστας Αρβανίτης σε μια εκ βαθέων συνέντευξη στο Attica καταδίκασε τα φαινόμενα επιθέσεων από ανώνυμα τρολς σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και είπε ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα λύση μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από τη βάση.

«Σε αυτό το αδιέξοδο ίσως βρεθεί μια ομάδα σωτηρίας, ανθρώπων που δε θέλουν να γίνουν πρόεδροι», αναφέρει για την εσωκομματική κρίση που έχει ξεσπάσει στον ΣΥΡΙΖΑ ο ευρωβουλευτής του κόμματος Κώστας Αρβανίτης.

Ο Κώστας Αρβανίτης, μιλώντας στην εκπομπή «Χωρίς Μακιγιάζ» του AtticaTV, φορτισμένος για την εσωτερική κρίση του ΣΥΡΙΖΑ, είπε χαρακτηριστικά: «Εγώ δεν φεύγω από τον ΣΥΡΙΖΑ, δε φεύγω από το σπίτι μου, τέσσερις θα με βγάλουνε πεθαμένο».

Όσον αφορά τις επιθέσεις σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τρολ και ανώνυμους λογαρισμούς υπογράμμισε: «Ο ένας βγάζει το μάτι του άλλου στο Twitter. Ξέρετε τι γράφουν κάτω από εμένα άνθρωποι με ψευδώνυμα; Με πονάει αυτό το πράγμα, όπως και στους άλλους. Έγινε μια επίθεση στη Νοτοπούλου, ορθώς ο Κασσελάκης έβγαλε ανακοίνωση και από κάτω έγραφαν σε εμένα που είμαι στη Libe, που έπρεπε να υπερασπίζομαι τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων, να με βρίζουν γιατί έβγαλα ανακοίνωση για τη συντρόφισσά μου, για τη γυναίκα, η οποία χτυπιόταν επειδή έχει αναπηρία. Και για οποιαδήποτε γυναίκα».

Μάλιστα, σχετικά με τα στελέχη που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ δημιουργώντας τη Νέα Αριστερά, ανέφερε ότι «διαφωνώ πλήρως, χωρίς χαρακτηρισμούς, με την αποχώρηση των συντρόφων, επειδή έχασαν, αυτό φοβάμαι ότι θα έκαναν και οι άλλοι αν έβγαινε η Αχτσιόγλου πρόεδρος. Οι συνάδελφοι, οι σύντροφοι που έφυγαν της Νέας Αριστεράς, συμπαρέσυραν χιλιάδες κόσμο να πάει στα σπίτια τους. Αυτοί είναι η πολιτική τους ευθύνη. Ούτε αποστασίες, ούτε τίποτα. Και νομίζω ότι ήταν λάθος όλο αυτό. Θα ήταν αλλιώς τα πράγματα».

Ενώ συνέχισε λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επιστρέψει στη βάση του, τονίζοντας ότι: «νομίζω ότι αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς, τα μέλη του κόμματος είναι να ξαναμπούμε στις οργανώσεις του κόμματος γιατί αυτό που λέω η βάση, η βάση δεν είναι το Twitter, η βάση είναι το σπίτι στο Ορχομενό, το σπίτι στη Βέροια εκεί που είναι τα μέλη και δημιουργούν συνθήκες δουλειάς και συμμαχιών και δράσεων στο συνδικαλιστικό κίνημα κλπ. Αυτός που δε φοβάται τη βάση, πάει στη βάση. Αυτή τη στιγμή που έχουμε κρίση τεράστια η μόνη λύση είναι μία. Στη βάση».

Για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Σε αυτό το αδιέξοδο ίσως βρεθεί μια ομάδα σωτηρίας, ανθρώπων που δε θέλουν να γίνουν πρόεδροι, που έχουν μια ιστορική διαδρομή και να βάλουν κάτω τα πράγματα για να ξανακάνουμε την επανεκκίνηση. Δεν είναι το πρόβλημα μου αυτή τη στιγμή το μέλλον κάποιων, οι οποίοι ήρθαν ξαφνικά ή ήρθαν για να σώσουν το δικό τους πολιτικό κεφάλαιο, διότι η οικογένεια στο Πέραμα δεν έχει αύριο. Και αν δημιουργηθεί κατάσταση, αυτό που λέμε παρακμής και να χαθεί αυτό το πράγμα, η δικιά μου η γενιά δε θα ξαναδεί Αριστερά. Αριστερά όπως την έχω εγώ στο μυαλό μου και κάποιοι άλλοι, όπως την οραματιζόμαστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπακράουντ, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στάτους, έχει βιβλιοθήκη και όταν κάποιος μιλάει για Αριστερά να μας πει τι εννοεί».

πηγή: flash.gr

Κώστας Αρβανίτης / «Δεν πάει άλλο»

     «Την κυρία ευθύνη την έχει αδιαπραγμάτευτα η ηγεσία. Με ιδιωτική και προσωπική ατζέντα, συνεχιζόμενες αλλαγές στρατηγικής με την δημιουργία εσωτερικών εχθρών, προκαλώντας μείζον θέμα στην πολιτική και κοινοβουλευτική δράση», αναφέρεται μεταξύ άλλων ο Κώστας Αρβανίτης.στην παρέμβασή του ια τα τεκταινόμενα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Δήλωση του Αντιπροέδρου της Left, επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Κώστα Αρβανίτη:

«Δεν πάει άλλο.

Στην παρέμβασή μου στο τελευταίο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είχα δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ιστορικό κόμμα, με τα σύμβολα, τη βιβλιοθήκη, τα χρώματα και τους ήρωές του.

Το μεγάλο, κοινό μας σπίτι, μπορεί και πρέπει να χωράει τους πάντες, αρκεί να το σέβονται.

Κάποιοι, όμως, δεν το σέβονται.

Αντίθετα, το υπονομεύουν διά της απαξίωσης.

Την κυρία ευθύνη την έχει αδιαπραγμάτευτα η ηγεσία. Με ιδιωτική και προσωπική ατζέντα, συνεχιζόμενες αλλαγές στρατηγικής με την δημιουργία εσωτερικών εχθρών, προκαλώντας μείζον θέμα στην πολιτική και κοινοβουλευτική δράση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι προσωπική επιχείρηση και δεν έχει ιδιοκτήτη.

Μεγάλες ευθύνες έχουν όσοι επέλεξαν να φύγουν, όσοι θολώνουν τα νερά με αντιπερισπασμούς, αλλά και όσοι απέχουν από την εύρεση λύσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ώριμο τέκνο της ανάγκης, η Αριστερά του 21ου αιώνα που χρειάζεται η Ελλάδα και η Ευρώπη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σοσιαλδημοκρατία, ούτε κεντροαριστερά.

Μόνο ως ενισχυμένη Αριστερά μπορεί να προωθεί λύσεις για κοινωνικές, εθνικές, παλλαϊκές και ευρωπαϊκές ανάγκες, με συνεργασία με προοδευτικές δυνάμεις.

Όσοι δεν μπορούν να εκπληρώσουν με υπευθυνότητα την αποστολή τους, κι όσοι συμβάλλουν στην θλιβερή εκτράχυνση, έχουν εξ ορισμού αποτύχει και κρίνονται εκ του αποτελέσματος ανεπαρκείς.

Αυτό που χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι rebranding, αλλά ομοψυχία, δουλειά, προγραμματισμό και κυρίως πολιτική δράση.

Προσωπικά, δεν συντάχθηκα ποτέ με καμία ομάδα, καμία φράξια, κανένα οργανωμένο ή ιδιοτελές συμφέρον, καμία δράκα του παρασκηνίου. Η έγνοια μου είναι και θα είναι πάντα το κόμμα μας.

Φέρω τη νωπή λαϊκή εντολή 159,874 πολιτών που μας τίμησαν με την ψήφο τους για να προωθήσουμε τις αριστερές μας πολιτικές, το πρόγραμμά μας, και πάνω από όλα για να δώσουμε λύση στα μεγάλα τους προβλήματα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Όμως, η κρίση διάρκειας στον ΣΥΡΙΖΑ, σε μία από τις ισχυρότερες ομάδες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, πλέον επηρεάζει και τη λειτουργία της ίδιας της LEFT, και έχω ιστορική ευθύνη να τοποθετηθώ δημόσια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα μας.

Όσοι δεν πιστεύετε στην Αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ, αφήστε τον τουλάχιστον ήσυχο.»

Τέλος του γερμανικού εξαγωγικού μοντέλου

     Οι γερμανικές εταιρείες αντιμετωπίζουν σκληρό ανταγωνισμό από την Κίνα σε όλο και περισσότερες αγορές. Τα μερίδια αγοράς συρρικνώνονται για τις τρεις μεγαλύτερες βιομηχανίες της Γερμανίας.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ/ΠΕΚΙΝΟ - Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν για ένα «κινεζικό σοκ» για τη γερμανική βιομηχανία. Όλο και περισσότεροι γερμανικές εταιρείες όχι μόνο χάνουν μερίδιο αγοράς στην κινεζική αγορά από τους κινέζους ανταγωνιστές τους, αλλά και αγωνίζονται να ανταγωνιστούν τις κινεζικές εταιρείες στις άλλες εξαγωγικές τους αγορές. Αυτό το μοτίβο παρακμής μπορεί να παρατηρηθεί στις τρεις σημαντικότερες βιομηχανίες της Γερμανίας. 

Οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν μείνει πίσω από τους κινέζους ανταγωνιστές τους στον τομέα των ηλεκτρικών οχημάτων. Οι εταιρείες μηχανολογίας από τη Γερμανία μαραζώνουν τώρα στη Λαϊκή Δημοκρατία, ενώ αντιμετωπίζουν τον αυξανόμενο κινεζικό ανταγωνισμό σε τρίτες αγορές. Η χημική βιομηχανία, επίσης, παραπαίει, επηρεασμένη κυρίως από την απότομη άνοδο των τιμών του φυσικού αερίου. Οι χημικοί γίγαντες όπως η BASF δύσκολα μπορούν να συμβαδίσουν με τις κινεζικές εταιρείες, ειδικά στον τομέα των βασικών χημικών. Τα φυτά αναγκάζονται να κλείσουν. «Ο μεγαλύτερος πελάτης της Γερμανίας μετατρέπεται στον μεγαλύτερο ανταγωνιστή της», καταλήγει ο Yanmei Xie, ειδικός από τους αναλυτές επιχειρήσεων Gavekal με έδρα το Χονγκ Κονγκ. Οι ειδικοί έχουν εκφράσει «ανησυχίες για το γερμανικό εξαγωγικό μοντέλο», καθώς οι γερμανικές εταιρείες αποτυγχάνουν ολοένα και περισσότερο να συμβαδίζουν με τους Κινέζους παραγωγούς σε ελκυστικές αγορές στο παρελθόν.

Πρόβλημα στο τμήμα βασικών χημικών

Σημαντικά τμήματα του μεγάλου χημικού τομέα της Γερμανίας, της τρίτης μεγαλύτερης βιομηχανίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, αισθάνονται τη συμπίεση. Αυτό ισχύει, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Handelsblatt, πάνω από όλα για βασικές χημικές ουσίες, όπως η παραγωγή μαζικών πλαστικών όπως το πολυπροπυλένιο και το πολυαιθυλένιο. Ένας λόγος για αυτό είναι η άνοδος των τιμών του φυσικού αερίου. Αν και η ενέργεια δεν βρίσκεται πλέον στα υψηλά ρεκόρ του 2022, οι εταιρείες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολύ υψηλότερες τιμές από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο κατά την περίοδο έως το 2020. Το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) είναι απλώς πολύ πιο ακριβό από το αέριο του αγωγού που προερχόταν προηγουμένως κυρίως από τη Ρωσία. Πιθανότατα δεν θα υπάρξει επιστροφή σε τόσο χαμηλές τιμές ενέργειας για τη γερμανική βιομηχανία.[1] Ένας άλλος λόγος είναι ότι η Κίνα έχει αυξήσει μαζικά την παραγωγή της. Ενώ η κινεζική ζήτηση για πολυαιθυλένιο, για παράδειγμα, αυξήθηκε σημαντικά ταχύτερα από την προσφορά μεταξύ 2015 και 2019, οι Κινέζοι ανταποκρίθηκαν γρήγορα. Η κατασκευή νέων κινεζικών εργοστασίων αύξησε την προσφορά τόσο γρήγορα που σύντομα ξεπέρασε σημαντικά τη ζήτηση, αν και εν μέρει λόγω της πτώσης της πανδημίας Covid-19, οπότε η νέα δυναμικότητα θα μπορούσε να εξάγεται όλο και περισσότερο. Γερμανικές εταιρείες έχουν επίσης συμμετάσχει στην κατασκευή τοποθεσιών παραγωγής στην Κίνα, με πιο αξιοσημείωτη τη νέα τοποθεσία της BASF στο Verbund στο Zhanjiang στη νότια Κίνα. Στην πραγματικότητα είναι η μεγαλύτερη μεμονωμένη επένδυση της BASF, με δέκα δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ,[2] που παράγει κυρίως θερμοπλαστική πολυουρεθάνη.

Κλείσιμο σε όλη την Ευρώπη

Τα κινεζικά χημικά προϊόντα, με το χαμηλότερο κόστος παραγωγής τους, προφανώς αφαιρούν μερίδιο αγοράς από την ακριβότερη παραγωγή γερμανικών εταιρειών, ακόμη και στην Ευρώπη. Μεταξύ 2017 και 2023, οι εισαγωγές χημικών στην ΕΕ αυξήθηκαν σε όγκο από 107 δισεκατομμύρια ευρώ σε 238 δισεκατομμύρια ευρώ. Ένα ταχέως αυξανόμενο μερίδιο προέρχεται από την Κίνα, με την άνοδο να είναι ιδιαίτερα έντονη στις βασικές χημικές ουσίες.[3] Τα περιθώρια κέρδους για τους παραγωγούς βασικών χημικών προϊόντων συρρικνώνονται στην Ευρώπη, καθώς ορισμένες εταιρείες εκδιώκονται από την αγορά λόγω των χαμηλών κινεζικών τιμών. Η BASF, για παράδειγμα, έχει ήδη κλείσει σημαντική παραγωγική ικανότητα και οι αναφορές δείχνουν ότι «και άλλα εργοστάσια αντιμετωπίζουν πλέον κλείσιμο». Ο οργανισμός έρευνας αγοράς ICIS εκτιμά ότι σχεδόν σαράντα τοποθεσίες παγκοσμίως που παράγουν βασικά χημικά απειλούνται με κλείσιμο ή έχουν ήδη κλείσει. «Το επίκεντρο», λέει, «είναι ξεκάθαρα στην Ευρώπη». Περισσότερα από τα μισά από τα κλεισίματα είναι στην ΕΕ και στο ΗΒ.[4] Σύμφωνα με το ICIS, ο αμερικανικός κατασκευαστής πλαστικών Trinseo σχεδιάζει να κλείσει το εργοστάσιό του στο Stade στη βόρεια Γερμανία, ενώ η αμερικανική εταιρεία Celanese στοχεύει σε περικοπές παραγωγής στο Hamm-Uentrop. Υπάρχουν επίσης αναφορές για κλείσιμο στη Γαλλία, την Ισπανία και την Ολλανδία.

«Παράταση από τρίτες αγορές»

Ο δεύτερος μεγαλύτερος βιομηχανικός τομέας της Γερμανίας έχει επίσης σηματοδοτήσει αυξανόμενες δυσκολίες. Η μηχανολογία ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ένας από τους μεγαλύτερους ωφελούμενους από τις συναλλαγές με την Κίνα. Η Λαϊκή Δημοκρατία εξακολουθεί να είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά για τις γερμανικές εταιρείες μηχανολογίας και μηχανικών διεργασιών, αλλά η αξία των γερμανικών πωλήσεων στην Κίνα έχει μείνει στάσιμη σε περίπου 19 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως από το 2018. Οι κινεζικές εταιρείες μηχανικών έχουν σταδιακά δυναμώσει καθώς η οικονομία ωριμάζει . Εξυπηρετώντας την τεράστια κινεζική αγορά, έχουν δημιουργήσει «τεράστιες παραγωγικές ικανότητες» και είναι αυτή η δυνατότητα που τους επιτρέπει μακροπρόθεσμα να κατακτούν τις διεθνείς αγορές με τις ανταγωνιστικές τιμές εξαγωγές τους, εξηγεί ο Karl Haeusgen, Πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας Μηχανικών (VDMA). ).[5] Όχι μόνο στην Κίνα αλλά και σε τρίτες αγορές έχουν αναδειχθεί ως ολοένα και πιο επικίνδυνοι ανταγωνιστές για τις γερμανικές εταιρείες. Οι σημειώσεις της Haeusgen από έρευνα μεταξύ των μελών της VDMA δείχνουν ότι περίπου το 61 τοις εκατό των εταιρειών θεωρούν ότι η κατάστασή τους τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, μέτρια ή έγινε ακόμη χειρότερη.[6] Προειδοποιεί ότι οι Γερμανοί κατασκευαστές μηχανών δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να εμπλέκονται σε πολέμους τιμών «στις λιγότερο σημαντικές τρίτες αγορές» και μπορεί κάλλιστα να αναγκαστούν σε μια μεγάλη οπισθοδρόμηση, «να εγκαταλείψουν αυτές τις αγορές όλοι μαζί».

“Κινεζικό σοκ”

Οι Γερμανοί παραγωγοί καταγράφουν ολοένα και περισσότερο μεγάλες απώλειες στις εξαγωγικές αγορές, εν μέρει στην επιτυχή ώθηση των εξαγωγών από κινεζικές εταιρείες. Για παράδειγμα, το μερίδιο αγοράς της Γερμανίας στις παγκόσμιες εξαγωγές βιομηχανικών μηχανημάτων μειώθηκε από 16 τοις εκατό το 2013 σε 15,2 τοις εκατό το 2023. Αυτό είναι σαφώς συνέπεια του γεγονότος ότι το μερίδιο της Κίνας αυξήθηκε από 14,3 τοις εκατό σε 22,1 τοις εκατό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.[7] ] Όσον αφορά τον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, το μερίδιο της Γερμανίας στις παγκόσμιες εξαγωγές οχημάτων εξακολουθούσε να είναι 22,3 τοις εκατό το 2013, αλλά είχε μειωθεί σε μόλις 20,7 τοις εκατό το 2023, ενώ το μερίδιο της Κίνας αυξήθηκε από σχεδόν μηδέν σε εννέα τοις εκατό, σηματοδοτώντας μόλις την αρχή μιας έντονα ανοδικής τάσης. ειδικά στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Ο τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας, που τώρα διαβρώνεται από τον κινεζικό ανταγωνισμό, είναι ο σημαντικότερος βιομηχανικός τομέας της Γερμανίας, μπροστά από τη μηχανολογία και τα χημικά. Καθώς η Γερμανία βλέπει το μερίδιό της στις εξαγωγές και στους τρεις κορυφαίους τομείς της να πλήττονται από την επιτυχία των κινεζικών εξαγωγών, οι παρατηρητές μιλούν ήδη για ένα «κινεζικό σοκ» σε γενικές γραμμές.[8]

“Καμία θαυματουργή θεραπεία για τρίτες αγορές”

Προκειμένου τουλάχιστον να διαφυλαχθεί η θέση της γερμανικής και ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας στην ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά, η Επιτροπή της ΕΕ ετοιμάζει επί του παρόντος τιμωρητικούς δασμούς στις εισαγωγές ηλεκτρικών αυτοκινήτων από την Κίνα.[9] Όσον αφορά τη μηχανολογία, ο πρόεδρος της VDMA Haeusgen επέκρινε την απροθυμία να ληφθούν προστατευτικά μέτρα: ο «φόβος» της αντίδρασης της Κίνας, λέει, έχει κάνει τον τομέα της μηχανικής να απέχει από την αναζήτηση δασμών για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Η γερμανική βιομηχανική πολιτική ήταν, υποστηρίζεται, «αφελής».[10] Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι ο οίκος αξιολόγησης S&P αναμένει παρόμοια απάντηση από τη γερμανική και την ευρωπαϊκή χημική βιομηχανία: «οι εκκλήσεις για προστατευτικούς δασμούς για την ευρωπαϊκή αγορά θα μπορούσαν να γίνουν πιο δυνατές».[11] και των Ευρωπαίων παραγωγών στην εγχώρια αγορά τους, το πρόβλημα παραμένει ότι η Κίνα θα είναι ανώτερη σε τρίτες αγορές. Σύμφωνα με τον Noah Barkin, εμπειρογνώμονα στον Όμιλο Rhodium, δεν υπάρχει «καμία θαυματουργή θεραπεία από άποψη πολιτικής» για τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των γερμανικών εταιρειών σε τρίτες αγορές. Οι γερμανικές εταιρείες απειλούνται, γράφει, ότι «θα αποσπαστούν από πολλές από αυτές τις αγορές μέσα σε λίγα μόλις χρόνια».[12] «Ανησυχούμε για το γερμανικό εξαγωγικό μοντέλο», παραδέχτηκε πρόσφατα ο Rolf Langhammer, ειδικός από το Ινστιτούτο του Κιέλου για την Παγκόσμια Οικονομία (IfW). «Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο αυτό το μοντέλο, όπως το γνωρίζαμε από το παρελθόν, να τελειώσει τα επόμενα χρόνια».

πηγή: german-foreign-policy.com

_______________________________________________

-[1] Bert Fröndhoff: Οι εξαγωγές της Κίνας επιδεινώνουν την κρίση στη χημική βιομηχανία. handelsblatt.com 29 Αυγούστου 2024.-[2] Δείτε επίσης: Παράπλευρες ζημιές στον εμπορικό πόλεμο .
-[3], [4] Bert Fröndhoff: Οι εξαγωγές της Κίνας επιδεινώνουν την κρίση στη χημική βιομηχανία. handelsblatt.com 29 Αυγούστου 2024.
-[5], [6] Sven Astheimer, Uwe Marx: Η μηχανολογία είναι παγιδευμένη στην παγίδα της Κίνας. faz.net 13 Ιουλίου 2024.
-[7], [8] Dana Heide: Η γερμανική βιομηχανία απειλείται από το σοκ της Κίνας. handelsblatt.com 22 Αυγούστου 2024.
-[9] Δείτε επίσης: Δασμοί: στο δρόμο προς έναν εμπορικό πόλεμο .
-[10] Sven Astheimer, Uwe Marx: Η μηχανολογία είναι παγιδευμένη στην παγίδα της Κίνας. faz.net 13 Ιουλίου 2024.
-[11] Bert Fröndhoff: Οι εξαγωγές της Κίνας επιδεινώνουν την κρίση στη χημική βιομηχανία. handelsblatt.com 29 Αυγούστου 2024.
-[12], [13] Dana Heide: Η γερμανική βιομηχανία απειλείται από το σοκ της Κίνας. handelsblatt.com 22 Αυγούστου 2024.