Ο Μητσοτάκης μάς εμπλέκει στα πολεμικά σχέδια του Τραμπ

Είναι γνωστό ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης ασκεί εξωτερική πολιτική προσωπικών επιλογών που χαρακτηρίζεται και ως ΙΧ!

    Είναι γνωστό ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασκεί εξωτερική πολιτική προσωπικών επιλογών, όπως έχουν δείξει οι αποφάσεις του σε ό,τι αφορά την ισραηλινή κυβέρνηση Νετανιάχου. Μια πολιτική που χαρακτηρίζεται και ως ΙΧ!

Ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να καταστήσει την Ελλάδα παρακολούθημα της πολιτικής Τραμπ, ακόμα και των πλέον αμφισβητούμενων για την ασφάλεια της χώρας μας

«Οι σχέσεις Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών» δηλώνει ο πρωθυπουργός με κάθε ευκαιρία. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να καταστήσει την Ελλάδα παρακολούθημα της πολιτικής Τραμπ, ακόμα και των πλέον αμφισβητούμενων για τη σταθερότητα στην περιοχή και την ασφάλεια της χώρας μας. Ο πρωθυπουργός προχωρά σε κινήσεις πέρα από τις δεσμεύσεις του στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παρά τις αποφάσεις συνολικά της ηγεσίας της Ένωσης αλλά και του ΟΗΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αποστολή του υπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης ως παρατηρητή. Προβληματική και η απόφασή του να συμμετάσχει ελληνική στρατιωτική δύναμη στη Γάζα χωρίς ακόμα να είναι σαφής η εντολή της και χωρίς να έχει ενημερώσει τα κόμματα και τη Βουλή των Ελλήνων. Είναι γνωστό ότι ο Κ. Μητσοτάκης ασκεί εξωτερική πολιτική προσωπικών επιλογών, όπως έχουν δείξει οι αποφάσεις του σε ό,τι αφορά την ισραηλινή κυβέρνηση Νετανιάχου. Μια πολιτική που χαρακτηρίζεται και ως ΙΧ.

Ο Τραμπ, ο ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο

Ο Κυρ. Μητσοτάκης, αν και πήρε θέση, ως μη όφειλε, στις αμερικανικές εκλογές του 2024 εμφανιζόμενος να στηρίζει τους Δημοκρατικούς και τον Τζο Μπάιντεν, προσπαθεί πλέον διακαώς να φανεί αρεστός στον Ντόναλντ Τραμπ. Η πολιτική του οποίου συνολικά αντιστρατεύεται τον ΟΗΕ, το Διεθνές Δίκαιο, τη συμμαχία με την Ευρώπη, την ίδια την Ε.Ε., ακόμα και το ΝΑΤΟ. Δηλαδή όλα τα βασικά στοιχεία στα οποία στηρίζει η Ελλάδα τη διεθνή πολιτική της, ειδικότερα δε την πολιτική προστασία των συμφερόντων της στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο και στο Κυπριακό.

Χωρίς καμία συζήτηση, χωρίς να εμφανίζονται κάποιες ουσιαστικές αναλύσεις παρά μόνο κάποιες επικοινωνιακού τύπου εύκολες δημόσιες διαπιστώσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταστήσει τη χώρα παρακολούθημα των κινήσεων Τραμπ. Όχι της πολιτικής Τραμπ, την οποία άλλωστε δεν γνωρίζει. Διότι οι πραγματικές επιδιώξεις του Τραμπ δεν είναι απολύτως σαφείς, δεν είναι κάτι που έχει συζητηθεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή κάποιου άλλου φόρουμ της ατλαντικής συμμαχίας. Έτσι ο Κ. Μητσοτάκης -όπως και άλλοι ηγέτες- προσπαθεί να γίνει αρεστός στον Τραμπ ανταποκρινόμενος σε κάθε νεύμα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες τώρα αλλά και στο μέλλον.

Η Σούδα και το Ιράν

Η πολιτική Τραμπ αυτή την ώρα είναι διαλυτική για την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Οι αποφάσεις του δεν διαταράσσουν απλώς τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση. Ισχυρίστηκε ότι είναι ειρηνοποιός, αλλά πολύ γρήγορα έδειξε ότι είναι οπαδός της ωμής ισχύος και της πιο σκληρής αντιπαράθεσης. Είναι ο Τραμπ των πολέμων και των εκκαθαρίσεων στο όνομα της κινεζικής απειλής.

Όσα έγιναν στη Βενεζουέλα, στον Παναμά, όσα λέει σε βάρος του Μεξικό ή της Κολομβίας, ο εγκληματικός αποκλεισμός της Κούβας, όλα αποβλέπουν στην ανάσχεση της κινεζικής επιρροής στην αμερικανική ήπειρο. Αντιστοίχως, απειλεί τη Γροιλανδία στο όνομα της Κίνας και της Ρωσίας. Ενώ και ο πόλεμος κατά του Ιράν αποβλέπει στην επιρροή της Κίνας (όπως αναφέρει το αμερικανικό Axios). Οι αποφάσεις του για τη Συρία, τη Γάζα, το Ιράκ (όπου μπλοκάρει τη δημιουργία βιώσιμης κυβέρνησης) αλλά και για το Ιράν αποβλέπουν στην πρόκληση ανώμαλης κατάστασης και διάλυσης, μια κατάσταση που ευνοεί τα σχέδια εθνοκάθαρσης στα παλαιστινιακά εδάφη που εφαρμόζει όλο και εντονότερα η κυβέρνηση Νετανιάχου.

Τα αποτελέσματα λειτουργούν σε βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας και μακροπρόθεσμα αλλά και βραχυπρόθεσμα. Αποτελούν δε ακόμα ένα κάκιστο παράδειγμα για τον επιθετικό Ερντογάν.

Το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο στον κόσμο «Gerald Ford», το οποίο βρίσκεται στη Μεσόγειο για να πάρει μέρος στην επίθεση κατά του Ιράν, έχει ορμητήριο τη Σούδα και την Κύπρο. Το επιχείρημα ότι καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να πει όχι στη χρησιμοποίηση της Σούδας θα έστεκε μόνο αν ήταν αυτόνομο. Έχουμε όμως πολλαπλές αποφάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη οι οποίες συνθέτουν μία συνολική πολιτική στάση και πρακτική.

Παρατηρητές σε σκοτεινά σχέδια

Η απόφαση Μητσοτάκη να στείλει παρατηρητή στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης τον υφυπουργό Εξωτερικών Χ. Θεοχάρη ήταν προειλημμένη. Ο Κ. Μητσοτάκης από την πρώτη στιγμή που ετέθη το θέμα της συμμετοχής στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ, στη σύνοδο κορυφής των 27 της Ε.Ε., υποστήριξε ότι όσες χώρες έχουν προσκληθεί πρέπει να ανταποκριθούν θετικά.

Η πλειονότητα των Ευρωπαίων ηγετών αποφάσισε ότι δεν πρέπει να συμμετάσχουν, διότι ο Τραμπ αμφισβητεί τη διεθνή σταθερότητα, το Διεθνές Δίκαιο, τον ΟΗΕ, όλα όσα έχουν συμφωνηθεί μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όλα όσα αποτελούν το στήριγμα της Ελλάδας. Κι όμως, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης υποστηρίζει το αντίθετο. Στο όνομα του πρόσκαιρου (δήθεν) συμφέροντος, στο όνομα της υποταγής στην ωμή συγκυρία.

Ελληνική στρατιωτική δύναμη

Όλα δείχνουν ότι, παρά τις ενστάσεις, τις αμφιβολίες και τις ασάφειες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποφασίσει να στείλει στρατιωτική δύναμη στη Γάζα. Στο όνομα της διαμόρφωσης σταθερότητας, με την πολιτική Τραμπ. Και στο όνομα της αντιπαράθεσης με την Τουρκία! Και χωρίς καμία διάθεση να ενημερώσει τη Βουλή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπεύθυνη της Κ.Ο. για τις εξωτερικές υποθέσεις Ρένα Δούρου έφεραν το όλο θέμα στη Βουλή με δύο ερωτήσεις (15 και 17/2). «Μυστικά στέλνει η κυβέρνηση Έλληνες στρατιώτες στη Γάζα;» ρωτάει η Ρένα Δούρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά από την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις:

• Γιατί ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει αναλάβει καμία ειρηνευτική/ανθρωπιστική πρωτοβουλία για τη συνεχιζόμενη σιωπηρή γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, επιλέγει να είναι από τις πρώτες χώρες που θα στείλουν στρατιωτική δύναμη σε μια περιοχή υψηλής επικινδυνότητας;

• Ποιο ήταν το περιεχόμενο των έντονων διαβουλεύσεων που προηγήθηκαν της απόφασης της Αθήνας με ΗΠΑ και Ισραήλ

• Σε ποιον ευρύτερο στρατιωτικό/διπλωματικό σχεδιασμό εντάσσεται η απόφασή της αυτή;

• Γιατί δεν έχει ενημερώσει σχετικά το Κοινοβούλιο;

• Πώς σχετίζεται η προωθούμενη ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Γάζα με τη συμμετοχή της Αθήνας στο Συμβούλιο Ειρήνης του Αμερικανού Προέδρου, και μάλιστα με δεδομένο ότι μέχρι σήμερα ο κ. πρωθυπουργός υπεκφεύγει και δεν απαντά αν η Ελλάδα θα μετέχει;

Η ενεργειακή συνεργασία

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τις συνεργασίες με την αμερικανική εταιρεία Chevron, καθώς και για τον περίφημο κάθετο διάδρομο από Αλεξανδρούπολη προς Ουκρανία για τη μεταφορά LNG. Κανείς όμως δεν έχει λόγο να πανηγυρίζει πρόωρα. Πρώτον, η αμερικανική Chevron έχει υπογράψει παρόμοιες συμφωνίες και με τη Λιβύη και με την Τουρκία, χώρες που αμφισβητούν τα ελληνικά δίκαια. Δεν είναι όμως οι εταιρείες που διασφαλίζουν δικαιώματα κυριαρχίας και κυριαρχικά δικαιώματα. Δεύτερον, ο κάθετος διάδρομος αναζητεί ακόμα χρηματοδότες και... φυσικό αέριο. Με την Ουκρανία να μην μπορεί να πληρώσει.

Η ΑΥΓΗ / Σπύρος Σουρμελίδης