Στις 24 Αυγούστου του 1952 κυκλοφόρησε η εφημερίδα ΑΥΓΗ, περίπου έναν χρόνο μετά την ίδρυση της ΕΔΑ, για να εκφράσει αγώνες λαϊκούς, για να εκφράσει την Αριστερά, στις συνθήκες του κράτους που στήθηκε μετά τον Εμφύλιο.
Το 1956 τη διεύθυνση της εφημερίδας αναλαμβάνει ο Μανώλης Γλέζος για να τον αντικαταστήσει το 1958 ο Λεωνίδας Κύρκος και μετά ο Πότης Παρασκευόπουλος. Τον Απρίλιο του 1967 η ΑΥΓΗ έκλεισε βίαια (όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες), για να κυκλοφορήσει και πάλι το 1974. - Μεταξύ των πρώτων συντακτών οι Τάσος Βουρνάς, Κωστής Βάρναλης, Γιάννης Αγγελόπουλος, Ηρακλής Τζάθας, Νίκος Παπαπερικής, Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Σταματίου, Χαρ. Μάνος, Μιχ. Μπιωτάκης, Γερ. Σταύρου, Στάθης Δρομάζος και πλήθος άλλων.
Τον τίτλο ΑΥΓΗ σκέφτηκε ο πρόεδρος της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης. «Θα σηματοδοτεί ένα καινούργιο ξεκίνημα» έλεγε. Στις 24 Αυγούστου του 1952 η ΑΥΓΗ κυκλοφόρησε ως εβδομαδιαία, και ως καθημερινή στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.
 |
| Τα παλιά γραφεία της ΑΥΓΗΣ, Ακαδημίας 52 |
Μεταξύ των πρώτων
συντακτών οι Τάσος Βουρνάς, Κωστής Βάρναλης, Γιάννης Αγγελόπουλος, Ηρακλής
Τζάθας, Νίκος Παπαπερικής, Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Σταματίου, Χαρ. Μάνος,
Μιχ. Μπιωτάκης, Γερ. Σταύρου, Στάθης Δρομάζος και πλήθος άλλων.
Το 1956 τη
διεύθυνση της εφημερίδας αναλαμβάνει ο Μανώλης Γλέζος για να τον αντικαταστήσει
το 1958 ο Λεωνίδας Κύρκος και μετά ο Πότης Παρασκευόπουλος. Τον Απρίλιο του
1967 η ΑΥΓΗ έκλεισε βίαια (όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες), για να
κυκλοφορήσει και πάλι το 1974.
Έχουν περάσει 74
χρόνια από τον Αύγουστο του 1952. Η ΑΥΓΗ στάθηκε όλες τις προηγούμενες
δεκαετίες στις επάλξεις της δημοσιογραφικής ενημέρωσης, ήταν η άλλη φωνή,
απέναντι σε καθεστώτα αυταρχικά.
Η ΑΥΓΗ υπάρχει
και στον 21ο αιώνα· συνεχίζει να δίνει τη μάχη της ενημέρωσης μακριά από τα
ισχυρά οικονομικά κατεστημένα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και
αντιμετωπίζει. Συνεχίζει να εξελίσσεται στις συνθήκες του διαδικτύου με την
ιστοσελίδα avgi.gr και στο περιβάλλον που δημιουργήθηκε με
τα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα.
Η ΑΥΓΗ σε πείσμα
των καιρών θα είναι παρούσα στις εξελίξεις που έρχονται, πάντα στην πλευρά των
πολλών, της προόδου και της Αριστεράς.
Νικήτας
Κακλαμάνης, πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
Η δημοκρατία μας έχει ανάγκη την πολυφωνική ενημέρωση
Η συμπλήρωση 74
χρόνων από την έκδοση της εφημερίδας ΑΥΓΗ αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό για
την ελληνική δημοσιογραφία και τον δημόσιο διάλογο, ιδιαίτερα στη σημερινή
εποχή, που η πολυποίκιλη διαδικτυακή ενημέρωση παραμορφώνει πολλές φορές την
αλήθεια.
Από το 1952, η
ΑΥΓΗ έχει διανύσει μια μακρά και ιδιαίτερη διαδρομή, σε σημαντικές στιγμές της
σύγχρονης πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας. Μέσα από τις σελίδες της
εκφράστηκαν απόψεις, προβληματισμοί και πολιτικές θέσεις που συνέβαλαν στον
πλουραλισμό και στην αντιπαράθεση των ιδεών.
Η δημοκρατία μας
έχει ανάγκη από ελεύθερη, ανεξάρτητη και πολυφωνική ενημέρωση. Η διαφορετική
άποψη, ακόμη και όταν είναι έντονα κριτική, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του
δημοκρατικού διαλόγου. Είναι και κάτι που προσωπικά έχω υπερασπιστεί πολλάκις
στην πολύχρονη πολιτική μου πορεία.
Με αφορμή τη
συμπλήρωση 74 ετών, εύχομαι στην ΑΥΓΗ και στους ανθρώπους της δύναμη,
δημιουργικότητα και συνέχιση της δημοσιογραφικής τους πορείας, ξεπερνώντας τις
όποιες πρόσφατες αντιξοότητες συνάντησαν. Πάντοτε όμως με σεβασμό στην
ενημέρωση των πολιτών, στις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας του Τύπου.
Ρένα Δούρου,
πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης
Για την ΑΥΓΗ
μας... Τα 74 χρόνια ζωής έκλεισε η ΑΥΓΗ που κάθε Κυριακή και καθημερινά με την
ιστοσελίδα της, παραμένει, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, στις επάλξεις.
Για την υπεράσπιση «των λαϊκών συμφερόντων, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και
της προκοπής του τόπου», όπως σημείωνε χαρακτηριστικά, στις 24 Αυγούστου του
1952, το πρωτοσέλιδο του πρώτου φύλλου της εβδομαδιαίας ΑΥΓΗΣ. Ένα εκδοτικό
εγχείρημα στους δύσκολους για την Αριστερά και τους ανθρώπους της
μετεμφυλιακούς και ψυχροπολεμικούς καιρούς. Ήταν η εποχή που Δεξιά, παλάτι και
παρακράτος έβαζαν με αντιδημοκρατικό και βίαιο τρόπο τη σφραγίδα τους στη χώρα,
σε βάρος του λαϊκού κινήματος, των αναγκών της κοινωνίας, της εθνικής
ανεξαρτησίας.
Εβδομήντα τέσσερα
χρόνια μετά, τα ίδια διακυβεύματα παραμένουν επίκαιρα με μια Δεξιά κυβέρνηση,
με στυλοβάτες υπουργούς προερχόμενους από την Ακροδεξιά, να εφαρμόζει, σε
συνθήκες βαθιάς σήψης και διαφθοράς, νεοφιλελεύθερες πολιτικές - από την
επιβολή εργασιακού Μεσαίωνα έως την ιδιωτικοποίηση, κατά παράβαση του
Συντάγματος, της ανώτατης εκπαίδευσης, την εμπορευματοποίηση της υγείας, του
πολιτισμού, του νερού. Υπονομεύοντας παράλληλα το Κράτος Δικαίου και την
ελευθερία του Τύπου. «Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια» για την εφημερίδα που η
ύπαρξή της έχει συνδεθεί άρρηκτα με την Ιστορία, τις διώξεις και τους αγώνες
της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με τους αγώνες κατά κάθε απόπειρας
χειραγώγησης της ενημέρωσης. Τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη.
Τους αγώνες για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Τους αγώνες για να πάψει
η Μεσόγειος να είναι νεκροταφείο ψυχών. Τους αγώνες για το περιβάλλον σε μια
συγκυρία που οι πολίτες της Ευρώπης βιώνουν την κλιματική κρίση και την
υπερθέρμανση του πλανήτη - θέματα που πραγματεύομαι κάθε Κυριακή στη στήλη
«Πράσινα και Αριστερά», ένα τιμητικό μετερίζι που κρατώ από τον Μάιο του 2020.
Αυτοί οι αγώνες της ΑΥΓΗΣ του σήμερα φέρνουν πάνω τους τη σφραγίδα εκείνων που
προηγήθηκαν. Και στους οποίους πρωταγωνίστησαν από την πρώτη στιγμή της έκδοσής
της άνθρωποι του Τύπου, διανοητές, αγωνιστές όπως ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας
Κύρκος, ο Γρηγόρης Γιάνναρος, ο Λευτέρης Βουτσάς, ο Κώστας Φιλίνης, ο Σοφιανός
Χρυσοστομίδης, ο Βασίλης Κωνσταντινίδης, ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, ο Άγγελος
Ελεφάντης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Κώστας Κάρης... Κάποιους τους γνώρισα μέσα από
τις ιστορικές σελίδες της εφημερίδας. Άλλοι, όπως ο Μανώλης Γλέζος ή ο Άγγελος
Ελεφάντης, με τίμησαν με τη φιλία τους. Όλοι τους άφησαν το δικό τους αποτύπωμα
στην εφημερίδα μας. Που είναι κάτι παραπάνω από ένα έντυπο ή μια ιστοσελίδα.
Γιατί η ΑΥΓΗ είναι η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης, πυξίδα σε
καιρούς εικονικής πραγματικότητας, «εναλλακτικών γεγονότων» και deep fake news. Ένας τόπος όπου η Αριστερά συναντά τον
πολιτισμό, τη σκέψη και την αμφισβήτηση· όπου οι βεβαιότητες δοκιμάζονται και
οι νέες ιδέες βρίσκουν χώρο να γεννηθούν. Γιατί η αληθινή παράδοση της ΑΥΓΗΣ
δεν είναι η ακινησία ούτε οι αγκυλώσεις. Είναι η πίστη στο πνεύμα μιας
Αριστεράς που αναζητά, αμφισβητεί, εξελίσσεται και ξανακοιτάζει τον κόσμο με τα
μάτια στραμμένα πάντοτε στον άνθρωπο. Κι ίσως γι’ αυτό, ύστερα από 74 χρόνια,
το όνομά της εξακολουθεί να κουβαλά τον ίδιο συμβολισμό, το φως που έρχεται
ύστερα από τη νύχτα. Είναι η υπόσχεση πως ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς
υπάρχει ένας καινούργιος ορίζοντας που αξίζει να αναζητήσουμε.
Η ΑΥΓΗ κουβάλησε
στις λέξεις της τις ήττες και τις νίκες μιας ολόκληρης Αριστεράς, τους
διωγμούς, τις εξορίες, τις μικρές και μεγάλες κατακτήσεις· κι έγινε το χαρτί
πάνω στο οποίο γράφτηκε, με πόνο και ελπίδα, η αδιάκοπη πίστη πως κανένας
αγώνας για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν πηγαίνει
πραγματικά χαμένος.
Νίκος Παππάς,
γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Ποιος μπορεί να φανταστεί τις μάχες που έρχονται χωρίς την ΑΥΓΗ
74 χρόνια ΑΥΓΗ.
Από τις 24 Αυγούστου 1952, στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, η ΑΥΓΗ έγινε φωνή
των αγώνων της Αριστεράς, της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Της έδωσαν ανάσα,
δύναμη και τεράστια πολιτική και πνευματική ακτινοβολία προσωπικότητες όπως ο
Βασίλης Εφραιμίδης, ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Κώστας Βάρναλης, η
Έλλη Αλεξίου, ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Τίτος Πατρίκιος, ο Άρης Αλεξάνδρου.
Την έβαλε στον
γύψο η Χούντα. Επέστρεψε μαζί με τη Δημοκρατία και πορεύτηκε μέσα από τις
μεγάλες μάχες, τις αναζητήσεις, τις ανανεώσεις και τις αντιφάσεις της
Αριστεράς.
Δεν υπήρξε ποτέ
απλώς μια εφημερίδα. Είναι μνήμη, ιδέες, πολιτισμός, συλλογικότητα. Είναι το
νήμα που ενώνει διαφορετικές γενιές και διαφορετικές εκδοχές της Αριστεράς. Ένα
νήμα που απλώνεται στο κοινό μας μέλλον.
Ποιος μπορεί να
φανταστεί τις μάχες που έρχονται, για δικαιοσύνη, δημόσια αγαθά, Δημοκρατία και
αξιοπρέπεια, χωρίς την ΑΥΓΗ μας;
Την ΑΥΓΗ της Αριστεράς.
Γιάννης
Μπουλέκος, οργανωτικός γραμματέας της Κ.Ε., υπεύθυνος για τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ
Π.Σ.
74 χρόνια: Η ιστορία συνεχίζεται
Υπάρχουν
εφημερίδες που καταγράφουν την Ιστορία. Και υπάρχουν εφημερίδες που γίνονται
μέρος της. Η ΑΥΓΗ, 74 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση, ανήκει αναμφίβολα στη
δεύτερη κατηγορία.
Μία από τις
ιστορικότερες εφημερίδες της Ελλάδας, έζησε διώξεις, λογοκρισία, δικτατορία,
μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις. Έμεινε όμως σταθερή στις αξίες
της και στη δική της φωνή.
Για εμάς, ανεξαρτησία του Τύπου δεν σημαίνει απουσία
ιδεών. Η ΑΥΓΗ είναι και παραμένει εφημερίδα της Αριστεράς και του προοδευτικού
κόσμου. Ανεξαρτησία σημαίνει δημοσιογραφία που δεν υποτάσσεται σε οικονομικά
συμφέροντα, προσωπικές στρατηγικές ή κέντρα εξουσίας. Που ελέγχει την εξουσία,
αντί να την υπηρετεί.
Τα τελευταία
χρόνια περάσαμε μία δύσκολη περίοδο. Αντέξαμε, σταθήκαμε όρθιοι και σήμερα κοιτάζουμε
ξανά μπροστά.
Με σεβασμό στην
ιστορία μας, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η ΑΥΓΗ φιλοδοξεί να είναι
ξανά εκεί όπου επιβάλλει η ιστορία της: στην καρδιά της Αριστεράς και της
προοδευτικής ενημέρωσης.
74 χρόνια ΑΥΓΗ.
Δεν είναι μόνο Ιστορία. Είναι ευθύνη. Είναι συνέχεια. Είναι υπόσχεση για το
μέλλον.
Νίκος Βούτσης
πρώην πρόεδρος της Βουλής
Ευχές και προβληματισμοί για την ΑΥΓΗ και την Αριστερά
Εύχομαι, από
καρδιάς, μακροημέρευση για την κυριακάτικη πλέον ΑΥΓΗ, όπως βεβαίως και για την
Εποχή, τις ιστοσελίδες των δύο εφημερίδων και για όλες -τις λίγες πλέον-
εκδοτικές προσπάθειες στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Πολιτικής
Οικολογίας.
Η ΑΥΓΗ, με την
ιδιαίτερη προσπάθεια των συντακτών της, προσπάθησε κατά το δυνατόν μετά την
εκλογική ήττα του ’23 να μείνει αλώβητη μέσα στο δραματικό κλίμα πολυδιάσπασης
του χώρου μας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως αποτέλεσμα λαθεμένων στρατηγικών
και πολιτικών επιλογών. Μέσα σε ένα κλίμα γεγονότων και φαινομένων, ξένων για
τη δικιά μας αριστερή ανανεωτική παράδοση, πολιτικής τοξικότητας, προσωπικής
και πολιτικής απαξίωσης, θεσμικής «γελοιοποίησης».
Γεγονότα, πρακτικές και πρόσωπα που ενέτειναν το κλίμα
αφερεγγυότητας και έλλειψης αξιοπιστίας μέσα στην κοινωνία. Προσωπικές
στρατηγικές και τακτικισμοί που τραυματίζουν τις σχέσεις εμπιστοσύνης αλλά και
τις προσδοκίες και ελπίδες ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας μας, που
αισθάνονται αριστερές και αριστεροί, για κοινωνικούς αγώνες και πολιτική
αλλαγή.
Δεν υπάρχει συνταγή για να ζήσει καλύτερες μέρες η Αριστερά
της ανανεωτικής ριζοσπαστικής παράδοσης όσο επιβιώνουν ακόμη και προτάσσονται
απόψεις εναντίον της ενότητας και της προγραμματικής σύγκλισης στα κινήματα και
στην πολιτική. Λογικές ξένες με τη στρατηγική και την κουλτούρα της δικιάς μας
Αριστεράς.
Η ΑΥΓΗ όμως μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάδειξη
μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων και τη διεκδίκηση της λύσης τους μέσα από την
ήττα επιμέρους πολιτικών και της συνολικής καθεστωτικής κυβερνητικής πολιτικής
Μητσοτάκη. Επίσης, μπορεί και πρέπει να συμβάλλει στην καλλιέργεια
προγραμματικών αναζητήσεων και συγκλίσεων με ριζοσπαστικό πρόσημο ως προϋπόθεση
για μια εναλλακτική κυβερνητική προοπτική.
Πάνω σε μια τέτοια ατζέντα μπορούν να συνεισφέρουν με
αλληλοσεβασμό για τον διακριτό τους ρόλο δυνάμεις της Αριστεράς και της
Πολιτικής Οικολογίας.
Η προσπάθεια αυτή θα πρέπει να είναι ανοικτή σε απόψεις και
προτάσεις πλειάδας προσωπικοτήτων που έχουν τα τελευταία χρόνια δημόσια
παρουσία και ενεργητική συμμετοχή στην αποκάλυψη ακραίων νεοφιλελεύθερων και
άθλιων πρακτικών της κυβέρνησης. Σε όλους και όλες επίσης που αφουγκράζονται
τις νέες ανάγκες και τους κώδικες για τις αναζητήσεις των νέων και της
κοινωνικής πλειοψηφίας.
Η ανάκτηση του κύρους και της αξιοπιστίας θα διαμορφώσει μια
νέα σχέση με αναγνώστες, άντρες και γυναίκες, μια νέα πνοή για στράτευση στις
ημέρες μας που μπορεί να δώσει νόημα με προοπτική σε συνεργασίες με αριστερό
πρόγραμμα, συλλογικές αποφάσεις, δράσεις και εκπροσωπήσεις με ενσωματωμένη
διακριτή και αυτούσια την πολιτική οικολογική προβληματική.
Η αυτονομία και η αυτοτέλεια των εντύπων της Αριστεράς και
της προσπάθειας αναθεμελίωσής της προϋποθέτει μεν σαφείς οριοθετήσεις με όσες
δυνάμεις δεν διατίθενται να κινηθούν σ’ αυτή την κατεύθυνση αλλά δεν συστήνεται
στην κοινωνία της Αριστεράς εξαντλούμενη σε μετωπική αντιπαράθεση με αυτές.
Δράττομαι της ευκαιρίας μέσω αυτής της, επετειακής,
επικοινωνίας με τους αναγνώστες της εφημερίδας για να σημειώσω ως προσωπική
πεποίθηση, όχι απαραίτητα με την ιδιότητα του μέλους της Νέας Αριστεράς, δύο
απόψεις που νομίζω ότι βρίσκονται στον πυρήνα της συζήτησης για την
αναθεμελίωση της Αριστεράς της δικιάς μας παράδοσης. Δεν συμφωνώ με την
ορολογία, που έχει και ουσία, περί κυβερνητικής και κυβερνώσας Αριστεράς, πόσο
μάλλον όταν αυτή αντιδιαστέλλεται με την Αριστερά δήθεν της διαμαρτυρίας. Είναι
άποψη ανοικτή σε μια συστημική ερμηνεία για τη διακυβέρνηση πάση θυσία και με
το πιο ισχνό αριστερό πρόσημο.
Επίσης, σημειώνω την αυτονόητη για άλλες εποχές ανάδειξη και
δημόσια παρουσία αριστερών πολιτικών που συνομολογούν αριστερές θεωρήσεις και
δράσεις για τη λύση κοινωνικών προβλημάτων και την αλλαγή της κοινωνίας. Όχι με
τη μεταπολιτική άποψη για «πολιτικούς της Αριστεράς» που απλά μελετούν και
προτείνουν λύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας και τις ανάγκες όλων των
κοινωνικών ομάδων συλλήβδην αναλογιζόμενοι και αποφεύγοντας συνειδητά «ό,τι δεν
φέρνει ψήφους» και ό,τι προσκρούει σε κατεστημένα κοινωνικά στερεότυπα. Δηλαδή
χωρίς μάχη στο επίπεδο των ιδεών.
Εύχομαι και πάλι μακροημέρευση της σημερινής ΑΥΓΗΣ και
ασφαλή και απρόσκοπτη εργασιακή συνθήκη για τους συντάκτες και όλο το προσωπικό
της εφημερίδας.
Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος Πράττω, πρώην υπουργός ΥΠΕΞ
Να γίνει η εφημερίδα της πολύπλευρης κοινωνικής χειραφέτησης
Αντίκρυσα για πρώτη φορά την ΑΥΓΗ τυλιγμένη σφιχτά από τον
θείο μου τον Τάσσο, παλιό αντάρτη, υπεύθυνος «διαφώτισης και προπαγάνδας» του
Καπετάν Διαμαντή που είχε καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά είχε βγει με αμνηστία
και χωρίς υποχώρηση. Μέσα από αυτήν κατάλαβα ως μαθητής για τους δημοκρατικούς
αγώνες και τη μάχη ενάντια στο Παλάτι, για τον Πατριωτισμό και τη μάχη του
Κυπριακού λαού για ανεξαρτησία χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς εγγυήσεις. Εύχομαι
και ελπίζω, ότι η ΑΥΓΗ θα ξαναγίνει το αγαπημένο έντυπο των νέων ανθρώπων, όπως
και των παλιών αγωνιστών. Θα ξεδιπλωθεί και πάλι ως η εφημερίδα της πολύπλευρης
κοινωνικής χειραφέτησης, του διεθνισμού και του πατριωτισμού, όπως εκείνα τα
χρόνια που την ανακάλυψα ως μαθητής. Ότι θα γίνει εφημερίδα όλου του κινήματος,
μοχλός βοήθειας για τις απαραίτητες συμμαχίες, για την αναγκαία συμπόρευση, για
το κτίσιμο της εναλλακτικής πολιτικής λύσης. Ελπίζω να προβάλλει ακόμα
περισσότερα ζητήματα πολιτισμού και να μας «εκπολιτίζει» καθημερινά. Να δεθεί
πιο άμεσα με τους τόπους δουλειάς και μόρφωσης, με τις γειτονιές και τα
κινήματα χειραφέτησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι καιροί είναι
απαιτητικοί για το κίνημα και έντυπα όπως η ΑΥΓΗ χρειάζονται τη συμπαράστασή
μας στη διάδοσή της και στα οικονομικά της, ώστε να μπορεί να μας ενημερώνει με
αλήθειες, να μας διαφωτίζει στα δύσκολα που συναντάμε, να μας δίνει πνοή,
ελπίδα και προσμονές. Να συμβάλλει στην οργάνωση των αγώνων. Εύχομαι στους
ανθρώπους που εργάζονται σε αυτήν δύναμη, παρρησία και σθένος.
Φώτης Κουβέλης, πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας του
ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η ΑΥΓΗ με την Ανανεωτική Αριστερά και την Κοινωνία
Η μακρά πορεία των εβδομηντατεσσάρων χρόνων της ΑΥΓΗΣ
καταγράφεται με αδιαμφισβήτητη εγκυρότητα, από φίλους και αντιπάλους.
Μια πορεία, με συνέπεια, στην υπεράσπιση της ελευθερίας, της
εθνικής ανεξαρτησίας, της Δημοκρατίας, των δικαιωμάτων των πολιτών. Μια πορεία
στην ανάδειξη των ιδεών και της πολιτικής της ανανεωτικής Αριστεράς.
Η ΑΥΓΗ μπόρεσε και στάθηκε όρθια, με τους σημαντικούς
ανθρώπους που διαχρονικά τη στελέχωναν, παρά τις διώξεις και τους περιορισμούς
που της επέβαλε το κράτος της Δεξιάς. Άντεξε η ΑΥΓΗ, αντλώντας τη δύναμη και
την αντοχή της από τις ιδέες και τις αξίες ενός βαθύτατου πολιτικού ανθρωπισμού
της Αριστεράς. Στις πιο δύσκολες στιγμές της Αριστεράς, η ΑΥΓΗ κατάφερε να
μεταδίδει το πολιτικό της μήνυμα, να μην σιωπήσει και να συνεχίσει την
επικοινωνία της με τους πολίτες.
Η ΑΥΓΗ έγινε φωνή της δημοκρατικής κοινωνίας και της
ανανεωτικής Αριστεράς. Η αναφορά στο δημοσιογραφικό δυναμικό της είναι
ουσιαστική υποχρέωση. Διακεκριμένοι και άξιοι δημοσιογράφοι με αυταπάρνηση
εργάσθηκαν για την ΑΥΓΗ. Το αναμφισβήτητο κύρος τους το αναγνώριζαν εχθροί και
φίλοι. Αναγνώριζαν και το πάθος των ανθρώπων της Αριστεράς, που τους έβλεπαν να
διακινούν την εφημερίδα τους ως άμισθοι πωλητές. Αυτούς τους ιδιότυπους
«εφημεριδοπώλες», σεμνοί και αταλάντευτοι αγωνιστές, τιμούμε και σήμερα. Και η
πολιτική υπόσχεσή μας είναι αναγκαία και υποχρεωτική: η ΑΥΓΗ πρέπει να
δυναμώσει και να προχωρήσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και η κοινωνία όλων των
δυνάμεων της ανανεωτικής Αριστεράς τη χρειάζεται.
Ένας «εφημεριδοπώλης» από τους πολλούς της ΑΥΓΗΣ.
Γαβριήλ Σακελλαρίδης, γραμματέας της Κ.Ε. της Νέας
Αριστεράς
Χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης, ιδεών και πολιτισμού
Μέσα σε 74 χρόνια, η ιστορία της ΑΥΓΗΣ έγινε αναπόσπαστο
κομμάτι της ιστορίας της ελληνικής Αριστεράς. Από την ΕΔΑ και τους δύσκολους
μετεμφυλιακούς αγώνες, μέχρι την απαγόρευση της έκδοσής της από τη δικτατορία
και την επανέκδοσή της με τη Μεταπολίτευση, η εφημερίδα υπήρξε χώρος πολιτικής
αντιπαράθεσης, ιδεών και πολιτισμού.
Η «ΑΥΓΗ», εκτός από εφημερίδα, αποτέλεσε το συλλογικό
αποτύπωμα των αναζητήσεων, των αγώνων, των επιτυχιών αλλά και των αντιφάσεων
της Αριστεράς. Στις σελίδες της γράφτηκαν σημαντικές στιγμές της πολιτικής και
πνευματικής ζωής του τόπου και φιλοξενήθηκαν διαφορετικά ρεύματα της
ανανεωτικής και ριζοσπαστικής σκέψης.
Πρώτη φορά αγόρασα την ΑΥΓΗ από ένα περίπτερο στη Νέα
Σμύρνη, το 1998, πριν ακόμα οργανωθώ στη Νεολαία Συνασπισμού και θυμάμαι ότι το
θεώρησα τότε μια σημαντική πολιτική πράξη. Μέσα από τα «Ενθέματα» του Ελεφάντη
και του Μπουρνάζου εμβαθύναμε στις ιδέες και στις αναζητήσεις της Αριστεράς.
Μέσα από τις «Αναγνώσεις» περιηγηθήκαμε στον κόσμο των βιβλίων. Μέσα από τις
«Συναντήσεις» στα πρωτοσέλιδα διαβάζαμε τις πολιτικές αιχμές της συγκυρίας και
όχι μόνο.
Η ΑΥΓΗ άλλαξε μέσα στα χρόνια και αυτό είναι λογικό. Άλλαξαν
οι εποχές, άλλαξε η Αριστερά, άλλαξαν οι πολιτικές συνθήκες και οι άνθρωποι που
έγραψαν και εργάστηκαν σε αυτή. Έτσι είναι οι ζωντανές εφημερίδες άλλωστε.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν πρέπει να αλλάξει: η αιρετικότητα, η αναζήτηση της
αλήθειας, η κριτική ματιά, ακόμα και απέναντι στις δικές μας βεβαιότητες.
Η επέτειος των 74 χρόνων της ΑΥΓΗΣ, ας γίνει αφορμή να
θυμηθούμε πόσο αναγκαία παραμένει η μαχητική, κριτική και ανεξάρτητη
δημοσιογραφία. Αλλά και πόσο αναγκαία παραμένει μια Αριστερά που δεν φοβάται
τον αναστοχασμό, την αμφισβήτηση και την αναζήτηση νέων δρόμων.
Κώστας Αρβανίτης, αντιπρόεδρος της ομάδας της Αριστεράς
στο Ευρωκοινοβούλιο (LEFT)
Να παραμείνει πολύχρωμη, κόκκινη και ανυπότακτη
Χρόνια πολλά ΑΥΓΗ. Η ΑΥΓΗ ήταν και είναι η πολύχρωμη κόκκινη
αντίληψη της Αριστεράς. Μια εφημερίδα που γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες της
και έγινε κομμάτι της ιστορίας της, χωρίς να φοβάται τις διαφορετικές φωνές,
τις αναζητήσεις και τις μεγάλες διαφωνίες της. Από τον Γιάννη Πασαλίδη, που
εμπνεύστηκε το όνομά της, μέχρι τον Κώστα Βάρναλη και τον Τάσο Λειβαδίτη, από
την ιστορική φωτογραφία του Νίκου Πλουμπίδη μέχρι τον Μανώλη Γλέζο, στις
σελίδες της συναντήθηκαν η πολιτική, η Αντίσταση, οι κοινωνικοί αγώνες, ο
πολιτισμός και το ανυπότακτο πνεύμα της Αριστεράς. Και μαζί, γενιές
δημοσιογράφων. Γιατί η ΑΥΓΗ υπήρξε δημοσιογραφικό σχολείο για γενιές και
γενιές. Δεν ήταν ποτέ μόνο ένα θεωρητικό ή κομματικό έντυπο. Βασίστηκε στην
είδηση, στο ρεπορτάζ, στην έρευνα, στην αποκάλυψη όσων η εξουσία θα προτιμούσε
να μένουν στο σκοτάδι. Σήμερα η ευχή είναι μία. Η ΑΥΓΗ με τη στήριξη όλων μας
να μείνει ζωντανή. Να παραμείνει πολύχρωμη, κόκκινη και ανυπότακτη. Γιατί η
Αριστερά χρειάζεται τη φωνή της και ο λαός την ΑΥΓΗ του.
Σταύρος Καπάκος, γενικός γραμματέας Δ.Σ. ΕΣΗΕΑ
Εφημερίδα της πληθυντικής Αριστεράς
Η ΑΥΓΗ είναι μια διακριτή φωνή για ελεύθερη και
πλουραλιστική ενημέρωση με κοινωνική ευαισθησία και πολιτική αναφορά στην
ιστορική Αριστερά.
Στην πολυκύμαντη πορεία της, συχνά κάτω από αντίξοες
συνθήκες, που την νοηματοδότησαν, αποτέλεσε και εύχομαι να συνεχίσει, μια
ιστορική εφημερίδα γνώμης της Αριστεράς, της πληθυντικής Αριστεράς, που
ενοποιεί και δεν χωρίζει. Που ενημερώνει και προβληματίζει. Που αμφισβητεί
αυθεντίες και «ιερά κείμενα» ανοίγοντας νέους δρόμους. Όσες φορές έγινε
προσπάθεια να γίνει «όργανο» πέρασε δύσκολες στιγμές, ενώ όσες φορές ανοίχτηκε
στην πληθυντική Αριστερά διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στη σύνθεση και συνεργασία
των δυνάμεών της.
Και στη σημερινή ψηφιακή εποχή οι δυσκολίες είναι μεγάλες,
αλλά η προσπάθεια για την υπέρβασή τους, με τη στήριξη και της Πολιτείας, δίνει
νόημα στο παρόν και προετοιμάζει το μέλλον για ενημέρωση με αξιοπιστία,
πλουραλισμό και δικαιώματα.
Νίκος Φίλης, πρώην διευθυντής της ΑΥΓΗΣ
Η ΑΥΓΗ και η ανασύνθεση της Αριστεράς
Η εφημερίδα είναι ένα σύνθετο, συλλογικό, πολιτισμικό
προϊόν. Ειδικότερα στον χώρο της Αριστεράς (από τότε που απομακρυνθήκαμε από τη
λενινιστική αρχή πως η εφημερίδα είναι κομματικό όργανο διαφώτισης και
οργάνωσης των μαζών) διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για την Αριστερή εφημερίδα
γνώμης. Ανοιχτή, με δημοσιογραφική ανεξαρτησία, με σεβασμό στον αναγνώστη,
έντιμη στην πληροφόρηση και την αντιπαράθεση.
Δεν συνέβη πάντοτε έτσι. Ακόμη και η ΑΥΓΗ, μέσα στην πορεία
της, είχε και κακές στιγμές που αντανακλούσαν αδιέξοδα του εκάστοτε κομματικού
φορέα. Σήμερα η ΑΥΓΗ βρίσκεται σε μεταβατική φάση, αντιμέτωπη με τους κινδύνους
επιβίωσης που αντιμετωπίζει η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά. Το ζήτημα
δεν είναι να γαντζωθεί γύρω από μια ηγεσία, μακριά από τις αγωνίες του απλού
αριστερού πολίτη.
Η ΑΥΓΗ έχει μέλλον, αρκεί να πρωτοπορήσει. Να ανοίξει με
θάρρος τη συζήτηση και τις αναζητήσεις για την ανασύνθεση της ριζοσπαστικής και
ανανεωτικής Αριστεράς, με συνείδηση ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι πράσινος και
δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Η κλιματική κρίση απειλεί τη ζωή και τον
πλανήτη, η διάχυση του πολέμου διαλύει το μέλλον των κοινωνιών, περιβαλλοντική
κρίση και πόλεμοι δημιουργούν νέες μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, παροξύνουν το
μεταναστευτικό πρόβλημα, εσωτερικεύουν αντιδημοκρατικές πρακτικές στις
κοινωνίες στο όνομα της αντιμετώπισης του «εχθρού».
Η κλιματική κρίση δείχνει τα όρια ανάμεσα στην ανάπτυξη και
το περιβάλλον, όπως χαρακτηριστικά μας είχε προειδοποιήσει στην τελευταία
ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς που προχθές χάσαμε. Η
κλιματική κρίση θέτει επιτακτικά το ιστορικό αίτημα της υπέρβασης του
καπιταλισμού, της αναζήτησης λύσεων που θα βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων με
ορίζοντα τον σοσιαλισμό με δημοκρατία. Αυτή τη μάχη ιδεών και αξιών καλούμαστε
να δώσουμε με πνεύμα ενότητας, μακριά από αντιλήψεις άνευ όρων κυβερνητισμού (η
περιβόητη καραμέλα για την «κυβερνώσα Αριστερά») καθώς και περιχαρακώσεις και
μάλιστα δογματικού τύπου. Η ανασύνθεση της Αριστεράς οφείλει να έχει ως στόχο
να αναδειχθεί σε δύναμη διακυβέρνησης και αγώνα. Τίποτα λιγότερο!
Η ΑΥΓΗ καλείται να ανοίξει αυτόν τον διάλογο, να
αφουγκραστεί κινηματικές πρακτικές, να αναδείξει τις αγωνίες ιδιαίτερα των νέων
γενιών, να συμπεριφερθεί χωρίς πατερναλισμό ως δύναμη κοινωνικής αλλαγής.
Άννα Φιλίνη, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Να πρωταγωνιστεί ξανά στην ενημέρωση
24 Αυγούστου: Γενέθλια της εφημερίδας μας, της ΑΥΓΗΣ. Φωνή
και ενωτικός ιστός στην αγωνιστική μας προσπάθεια. Η ύπαρξη της ΑΥΓΗΣ είναι
δεμένη με τη ζωή των ανθρώπων της Αριστεράς, συχνά με διαφορετικούς τρόπους,
ανάλογα με τις πολιτικές περιόδους αλλά και ανάλογα με τις διαφορετικές
ηλικίες. Ως παιδί θυμάμαι τις εκλογές μέσα σε συνθήκες βίας και φόβου, όταν δεν
είχαμε τις τηλεοράσεις κι ακούγαμε -οι παρέες αριστερών- το ραδιόφωνο στα
σπίτια μας όλη τη νύχτα της Κυριακής κι ύστερα τρέχαμε την επόμενη μέρα με
λαχτάρα στο περίπτερο για να δούμε γραμμένα τα πρώτα έγκυρα αποτελέσματα στην
ΑΥΓΗ, με την ελπίδα να έχουμε κερδίσει το ποσοστό που θα σπάσει την τρομοκρατία
στις ζωές μας. Ο Γιάννης Φιλίνης, χημικός αλλά και μαθηματικό κεφάλι, μετά την
επιστροφή του από την εξορία στον Άη Στράτη στα τέλη του ΄50, έκανε για χρόνια
μέχρι τον ερχομό της Χούντας τις προεκλογικές εκτιμήσεις και μετά τις αναλύσεις
των εκλογικών αποτελεσμάτων στην ΑΥΓΗ. Η Χούντα τον έστειλε στο Λακί της Λέρου·
πέθανε κάτω από άγριες συνθήκες κατά τη σύλληψή του από το καθεστώς Ιωαννίδη
στις 25 Νοεμβρίου του 1973. Το όνομά του βρίσκεται κάθε χρόνο μέσα στην
ανάγνωση των νεκρών του Πολυτεχνείου.
Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, όταν η όξυνση της
ιδεολογικής αντιπαράθεσης ήταν στο ψηλότερο σημείο της, για πολλούς από εμάς
που βρισκόμασταν σε διαφορετικό αριστερό μετερίζι, η ΑΥΓΗ, ως εφημερίδα της
ανανεωτικής Αριστεράς, ήταν αναφορά για δημοκρατική ενημέρωση, αλλά και για την
προώθηση ενωτικών πρωτοβουλιών σε θέματα αυτοδιοίκησης, ανεξάρτητου
συνδικαλισμού, όπως για τα εργοστασιακά σωματεία, σε θέματα ειρήνης, εναντίον
όλων των πυρηνικών όπλων. Μετά την ένταξή μου στον Συνασπισμό το 1989, η αγορά
και ανάγνωση της ΑΥΓΗΣ έγινε καθημερινή συνήθεια, πολύτιμη σε θέματα πολιτικής
επικαιρότητας και σε αναλύσεις για ζητήματα περιβάλλοντος, πολιτισμού, όπου
κάθε τόσο συνέβαλα με άρθρα κι εγώ. Με μεγάλο κόπο, ιδιαίτερα με τις θυσίες των
εργαζόμενων, στην ΑΥΓΗ, στάθηκε δυνατό να σωθεί η εφημερίδα μας στη διάρκεια
της τελευταίας κομματικής κρίσης, με συγκίνηση και νέα πνοή αισιοδοξίας στην
πολιτική μας γραμμή διαβάζουμε τώρα κάθε Κυριακή τις ειδήσεις και τις αναλύσεις
της.
Μας λείπει ακόμη η καθημερινή ΑΥΓΗ, αλλά θα το πετύχουμε κι
αυτό, να έχουμε ξανά αυτό το καθημερινό στήριγμα για τον κόσμο της Αριστεράς,
τη φωνή που αποτελεί ενοποιητικό ιστό στην κοινή προσπάθεια. Δεν ξεχνώ όταν
στην εφηβεία αγόρασα για πρώτη φορά τη δική μου ΑΥΓΗ και τη διάβασα στο πλοίο
πηγαίνοντας στην Αίγινα. Το είπα στον πατέρα μου Κώστα Φιλίνη με υπερηφάνεια
στο επισκεπτήριο, στη φυλακή του παλιού καποδιστριακού ορφανοτροφείου, όταν τον
είδα. Η ύπαρξη της διπλωμένης ΑΥΓΗΣ μέσα στις ελαφρές αποσκευές μου ήταν για
μένα σ’ εκείνη την ηλικία κάτι πέρα από τις γραμμένες λέξεις, ήταν το απτό
στοιχείο πως ήμουν κομμάτι όλου αυτού του κόσμου που αγαπούσε την ΑΥΓΗ, που
αυτή μιλούσε μαζί του· η εφημερίδα μου ήταν το χέρι και η φωνή που με κρατούσε.
Αυτό το συναίσθημα δεν μπορώ να το ξεχάσω ούτε να το αποχωριστώ μέχρι σήμερα.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε έτοιμοι όλοι να δούμε την
ΑΥΓΗ να πρωταγωνιστεί ξανά στην ενημέρωση και στην πολιτική ζύμωση του κόσμου
της Αριστεράς.
Πάνος Σκουρλέτης, μέλος Π.Γ. της Νέας Αριστεράς
Η φωνή των αδικημένων
74 χρόνια η ΑΥΓΗ ήταν το φυτώριο των ιδεών και των
αναζητήσεων της Ανανεωτικής αλλά και της ευρύτερης Αριστεράς. Φιλοξένησε
κορυφαίες προσωπικότητες, ανέδειξε πρόσωπα, υπήρξε ένα ζωντανό εργαστήρι ιδεών
από την μεριά αυτής της Αριστεράς, ήταν η φωνή των αδικημένων. Μέσα από τα
φύλλα της παρακολούθησε όλη την περιπέτεια της Αριστεράς του τόπου μας. Τις
ηρωικές της στιγμές, τις ήττες και τις δυσκολίες, αλλά και τις σαφώς λιγότερες
νίκες.
Η ΑΥΓΗ παρά τη σαφή υποστήριξή της στον χώρο της Ανανεωτικής
Αριστεράς και στα κόμματα που την εξέφραζαν διατήρησε σε πολύ μεγάλο βαθμό μια
σχετική αυτονομία από τους αντίστοιχους πολιτικούς σχηματισμούς και αυτό της
προσέδωσε κύρος και την κατέστησε σημείο αναφοράς για δυνάμεις έξω από τα όρια
του χώρου της ανανέωσης. Όσες στιγμές υποχωρούσε αυτό το χαρακτηριστικό της,
μειωνόταν το ειδικό της βάρος και η επιδραστικότητα της.
Τα τελευταία χρόνια ο χώρος της Ανανεωτικής και
Ριζοσπαστικής Αριστεράς βιώνει μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Λάθος επιλογές,
αμφισβήτηση της αναγκαιότητας διατήρησης της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής
Αριστεράς ως αυτοτελούς και διακριτού ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος, υιοθέτηση
της κουλτούρας του μεσσιανισμού, αποϊδεολογικοποίηση και στροφή προς το κέντρο.
Όλα αυτά μαζί απαξίωσαν τον χώρο, τον συρρίκνωσαν, με αποτέλεσμα σήμερα να
τίθεται θέμα ύπαρξής του. Είμαι πεισμένος πως τα πράγματα δεν ήταν νομοτελειακό
να γίνουν έτσι. Η ανάκτηση της αξιοπιστίας του χώρου και η αναστροφή της
διαλυτικής πορείας περνάει μέσα από την κατανόηση των αιτιών που τον οδήγησαν
ως εδώ, άλλα και από μια ειλικρινή διάθεση ανασύνθεσης της Αριστεράς.
Η ΑΥΓΗ
(*) Ο Σπύρος Σουρμελίδης είναι δημοσιογράφος δ/ντής της ΑΥΓΗΣ, ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 στην εφημερίδα "Το ποντίκι" και μεταξύ άλλων έχει εργαστεί στο "Έθνος", την "Ημερησία", την ΕΡΑ, το "Seven X" και το "Star". Υπήρξε διευθυντής της Κυριακάτικης kontranews, ενώ είχε και εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra.
επιμέλεια: Σπύρος Γκανής
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου