Σύσσωμος ο προοδευτικός κόσμος αποχαιρετά τον Σπύρο Χαλβατζή, έναν συνεπής κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας της Εργατικής τάξης.
Η τελετή αποχαιρετισμού του Σπύρου Χαλβατζή θα είναι πολιτική και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Σεπτέμβρη στις 5.30 το απόγευμα στο προαύλιο του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967 - 1974), πίσω από το πάρκο Ελευθερίας, δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής, γνωστοποίησε το γραφείο Τύπου του ΚΚΕ.
Έφυγε απ'τη ζωή σε ηλικία 79 ετών - Το συλλυπητήριο μήνυμα του ΚΚΕ, του προέδρου της Βουλής, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ & του Αντιπροέδρου της Αριστεράς στο ΕΚ και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κώστα Αρβανίτη, της ΕΛ.Α.Σ., και της Νέας Αριστεράς
Έφυγε από τη ζωή
ο Σπύρος Χαλβατζής, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, που είχε διατελέσει και
γραμματέας της ΚΝΕ, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πολιτική διαδρομή συνδεδεμένη
με την Αριστερά και τους αγώνες της αντιδικτατορικής περιόδου.
Ο ΣπύροςΧαλβατζής γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας
συνελήφθη το 1967, όταν ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη στον νομό
Καστοριάς. Ακολούθησαν εξορίες στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό.
Η σύλληψη και η
εξορία του δεν αποτέλεσαν το τέλος της αντιδικτατορικής του δράσης. Τον
Νοέμβριο του 1973, μία εβδομάδα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, εξορίστηκε
για δεύτερη φορά στη Γυάρο.
Μετά την
αποκατάσταση της Δημοκρατίας συνέχισε την πολιτική του δράση μέσα από τις
γραμμές του ΚΚΕ, ενώ διετέλεσε και γραμματέας της ΚΝΕ.
Ο Χαλβατζής
υπήρξε επίσης μέλος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών
1967-1974, στον οποίο ανέλαβε θέσεις ευθύνης στο Διοικητικό Συμβούλιο,
διατηρώντας ενεργή τη σύνδεσή του με τη μνήμη και την ιστορική καταγραφή της
αντιδικτατορικής αντίστασης.
Η ανακοίνωση
του ΚΚΕ
«Η Κεντρική
Επιτροπή του ΚΚΕ, με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή, έναν
κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην
υπόθεση του ΚΚΕ, της εργατικής τάξης, στην πάλη για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Ο σ. Σπύρος
Χαλβατζής ανήκε σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών που η ζωή τους δύσκολα
ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μια ζωή
δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με τις
δύσκολες και όμορφες στιγμές της ταξικής πάλης.
Γεννήθηκε το 1947
στην Κοζάνη. Μεγάλωσε σε οικογένεια αγωνιστών. Ο πατέρας του, τσαγκάρης, υπήρξε
μαχητής του ΕΛΑΣ, γνώρισε τη Μακρόνησο και την εξορία. Η μητέρα του, επίσης
μαχήτρια του ΕΛΑΣ και μέλος του ΚΚΕ. Έτσι, από τα παιδικά του χρόνια γνώρισε
όχι μόνο τις στερήσεις και τις δυσκολίες μιας λαϊκής οικογένειας, καθώς από 11
χρονών δούλευε ως γουνεργάτης, αλλά και κάτι πολύ μεγαλύτερο, τι σημαίνει να
αγωνίζεσαι για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ακόμα κι
όταν αυτό απαιτεί βαριές θυσίες. Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε και ο ίδιος.
Το 1962 ήρθε σε
επαφή στην Καστοριά με στελέχη της ΕΔΑ και μαζί με άλλους νέους συγκρότησε την
πρώτη ομάδα της νεολαίας της ΕΔΑ στην περιοχή, όπου αργότερα έγινε και
γραμματέας της. Μέχρι τις 21 Απριλίου του 1967 ήταν γραμματέας της Νεολαίας
Λαμπράκη ν. Καστοριάς, όπου και πιάστηκε για πρώτη φορά και εξορίστηκε αρχικά
στη Γυάρο, στο Λακκί της Λέρου και τον Ωρωπό για να επιστρέψει ξανά στη Γυάρο
και να απολυθεί τον Οκτώβρη του 1970.
Τον Φλεβάρη του
1968, ο σ. Σπύρος τάχθηκε υπέρ των Αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του
ΚΚΕ, έδωσε την μάχη της υπεράσπισης του Κόμματος μαζί με πολλούς άλλους
συντρόφους, όντας εξόριστοι στο Λακκί της Λέρου.
Με το πέρας της
στρατιωτικής του θητείας, στις αρχές του 1973, χρεώθηκε στην οργάνωση της
Αθήνας, στο Γραφείο Πόλης της ΚΝΕ και το καλοκαίρι του ίδιου έτους προσλήφθηκε
στο Κεντρικό Συμβούλιο (ΚΣ) της ΚΝΕ. Τον Νοέμβρη του 1973, μία εβδομάδα μετά
τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, συνελήφθη ξανά και εξορίστηκε στη Γυάρο. Όταν
απολύθηκε, εργάστηκε ως εργάτης στον Ασπρόπυργο. Πήρε μέρος στην Α’ Συνδιάσκεψη
της ΚΟΑ και εκλέχτηκε μέλος της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ τον Ιούνιο του 1975
μέχρι και το 1977. Τον Φεβρουάριο του 1975 εκλέχτηκε στο Γραφείο του ΚΣ της
ΚΝΕ. Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ, εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ και στο 2ο
Συνέδριο της ΚΝΕ εκλέχτηκε Γραμματέας του ΚΣ και παρέμεινε έως το 1986. Λίγο
μετά το 11ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε μέλος της Γραμματείας της ΚΕ. Το 1986,
στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος του ΠΓ της ΚΕ.
Ιδιαίτερη θέση
στη διαδρομή του είχε η κρίσιμη μάχη των χρόνων 1989-1991. Ο σύντροφός Σπύρος
βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για την υπεράσπιση της αυτοτελούς ύπαρξης
και του επαναστατικού χαρακτήρα του Κόμματος κόντρα στην επιχείρηση διάλυσης
του ΚΚΕ από τους οπορτουνιστές. Στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, όπου εκλέχτηκε
μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, έδωσε τη μάχη για την υπεράσπιση και διατήρηση του
επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ. Στο 14ο Συνέδριο επανεκλέχτηκε μέλος της ΚΕ
και του ΠΓ, όπως και στο 15ο, 16ο και 17ο Συνέδριο. Στο 18ο Συνέδριο εκλέχτηκε
μέλος της ΚΕ. Στη συνέχεια του ανατέθηκαν διάφορα καθήκοντα, στα οποία
ανταποκρινόταν με συνέπεια, διετέλεσε πρόεδρος του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος
Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών) και μέλος της Διοίκησης του μέχρι
σήμερα.
Υπήρξε
επανειλημμένα βουλευτής του Κόμματος από το 2007 έως το 2014, εκλεγμένος
νομαρχιακός σύμβουλος καθώς και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, επικεφαλής των
συνδυασμών που στήριζε το ΚΚΕ. Ο σ. Σπύρος επίσης έγραψε δύο βιβλία, "Η
πορεία της νεολαίας" και "Οι απείθαρχοι. Μια ζωή δοσμένη στον
αγώνα" από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.
Για τον σ. Σπύρο,
η κομμουνιστική ιδιότητα δεν εξαντλούνταν στην οργανωμένη δράση, στις ευθύνες
και τις μάχες του Κόμματος. Ήταν στάση ζωής. Όπως έγραφε ο ίδιος, “η στάση ζωής
του κομμουνιστή είναι ένα μόνιμο στοιχείο στην ποιοτική δουλειά του Κόμματος”,
που σημαίνει “εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και στην ιστορική της αποστολή”,
εμπιστοσύνη στο εργατικό κίνημα, σεβασμό στους εργαζόμενους και μαζί σταθερή
ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική επαγρύπνηση, χωρίς επανάπαυση και
αυτάρκεια.
Ο σ. Σπύρος έζησε
διώξεις και παρανομία, φυλακές και εξορίες. Έζησε μεγάλες ελπίδες, αλλά και
μεγάλες ανατροπές, δύσκολες καμπές και δοκιμασίες. Είδε βεβαιότητες μιας εποχής
να γκρεμίζονται. Δεν εγκατέλειψε, όμως, ποτέ τη μεγάλη βεβαιότητα της ζωής του,
ότι αυτός ο κόσμος της εκμετάλλευσης δεν είναι αιώνιος. Αυτήν τη βεβαιότητα
αφήνει παρακαταθήκη στους συντρόφους του και ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές
κομμουνιστών.
Σήμερα
αποχαιρετούμε τον σύντροφό μας με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια για τη ζωή
και τη διαδρομή του. Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική
του έγνοια. Θα μείνει όμως μαζί μας ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να αφήσει πίσω
του ένας κομμουνιστής, το παράδειγμα μιας ζωής δεμένης μέχρι τέλους με την
υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε.
Θα συνεχίσουμε με
τη γνώση ότι τίποτα από όσα έδωσαν οι προηγούμενες γενιές κομμουνιστών δεν πήγε
χαμένο. Ότι κάθε φυλακή, κάθε εξορία, κάθε δύσκολη μάχη, κάθε μικρή και μεγάλη
πράξη αντοχής έγινε κρίκος μιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι σήμερα και προχωρά παραπέρα.
Γιατί αυτή είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Η δύναμη μιας μεγάλης συλλογικής υπόθεσης
που περνά από γενιά σε γενιά, που έγινε σκοπός ζωής για χιλιάδες ανθρώπους, που
άντεξε γιατί στις πιο δύσκολες στιγμές βρέθηκαν κομμουνιστές που δεν έκαναν
πίσω. Ένας από αυτούς ήταν ο σ. Σπύρος και γι' αυτό η ζωή του θα μείνει δεμένη
με την Ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησε, με τους αγώνες που έδωσε, με τις
γενιές των κομμουνιστών που συνεχίζουν και θα συνεχίζουν.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του, στη συντρόφισσα μας και συντρόφισσα του στη ζωή και στον αγώνα Μαριάνθη, στα δύο του παιδιά Αλέκο και Πάνο, στα εγγόνια και σε όλους τους οικείους του».
Παρακολουθείστε μια από τις πολλές ενδιαφέρουσες ομιλίες του Σπύρου Χαλβατζή στη Βουλή
Συλλυπητήρια του προέδρου της Βουλής για την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή
«Με θλίψη
πληροφορήθηκα την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή. Υπήρξε ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, με αγωνιστική αντιδικτατορική και
κοινωνική δράση για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την
κοινωνική δικαιοσύνη. Από νέος επέλεξε να δραστηριοποιηθεί στην πολιτική.
Διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηναίων από το 1994 έως το 2002, ενώ από το
2002 έως το 2007 ήταν δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων. Το 2007 εξελέγη
βουλευτής Β’ Αθηνών με το ΚΚΕ. Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε με συνέπεια τις
πολιτικές του αρχές για τις οποίες υπέστη διώξεις. Κατά τη δικτατορία
εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, με προσωπικό τίμημα. Πάντα είχε
διακριτή παρουσία στους πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους
του» δήλωσε ο Νικήτας Κακλαμάνης.
Το συλλυπητήριο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Με θλίψη
αποχαιρετούμε τον Σπύρο Χαλβατζή, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, αγωνιστή της
Αριστεράς και της αντιδικτατορικής πάλης, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79
ετών
Από πολύ νέος
επέλεξε τον δρόμο της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Στα χρόνια της
δικτατορίας γνώρισε τις διώξεις και την εξορία στη Γυάρο, τη Λέρο και τον
Ωρωπό, πληρώνοντας προσωπικό τίμημα για τις ιδέες και τη δράση του.
Για πολλές
δεκαετίες υπηρέτησε με συνέπεια το ΚΚΕ και το κομμουνιστικό κίνημα. Ως
Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, μέλος επί σειρά ετών του Πολιτικού
Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, αλλά και ως βουλευτής, δημοτικός και
νομαρχιακός σύμβουλος, είχε μακρά και διακριτή παρουσία στους κοινωνικούς και
πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας.
Ανεξάρτητα από
τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές που υπάρχουν μέσα στην Αριστερά, η
συνέπεια μιας ολόκληρης ζωής στους αγώνες για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη
δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί παρακαταθήκη που αξίζει τον
σεβασμό όλων μας.
Ο Σπύρος
Χαλβατζής ανήκε σε μια γενιά αγωνιστών που κληροδότησαν μια Ελλάδα απαλλαγμένη
από τη δικτατορία, ελεύθερη και τολμηρή απέναντι στην ιστορία της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του,
στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Δήλωση του Αντιπροέδρου της Αριστεράς στο ΕΚ και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστα Αρβανίτη
Ο Σπύρος
Χαλβατζής υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή του κομμουνιστικού και του εργατικού
κινήματος. Ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες για τη
δημοκρατία, την ελευθερία, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την κοινωνική
δικαιοσύνη και τον Σοσιαλισμό.
Από τα νεανικά
του χρόνια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Κατά
τη διάρκεια της δικτατορίας διώχθηκε και εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον
Ωρωπό, παραμένοντας αταλάντευτος στις ιδέες και στις αξίες του.
Συνεπής
Κομμουνιστής με τη μακρά διαδρομή του στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ, στο Κοινοβούλιο,
στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στους μαζικούς αγώνες, άφησε το δικό του διακριτό
αποτύπωμα στη δημόσια ζωή του τόπου. Υπηρέτησε τις πεποιθήσεις του με συνέπεια,
ανιδιοτέλεια και αξιοπρέπεια.
Ο Σπύρος
Χαλβατζής ανήκε στη γενιά που αντιστάθηκε στη δικτατορία και συνέβαλε
καθοριστικά στην κατάκτηση της ελευθερίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Τον αποχαιρετώ με
βαθιά θλίψη θαυμασμό και σεβασμό.
Εκφράζω τα
ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του, στους
συντρόφους και τις συντρόφισσές του, καθώς και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Συλλυπητήριο μήνυμα της ΕΛ.Α.Σ. για την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή
«Σεμνός άνθρωπος
και αφοσιωμένος αγωνιστής, ο Σπύρος Χαλβατζής αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στις
γραμμές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ιστορικό στέλεχος
της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, ταύτισε τη ζωή του με τους αγώνες του λαού μας. Στα
στρατόπεδα συγκέντρωσης της χούντας, στην παρανομία, στα μπουντρούμια της
ασφάλειας, στις μάχες της μεταπολίτευσης, έδωσε υπόσταση και νόημα στη μεγάλη
προσπάθεια της ελευθερίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Καμιά πολιτική
διαφορά δεν μπορεί να μειώσει και δεν μειώνει το σεβασμό μας για τη διαδρομή
του και τη θλίψη μας για την απώλειά του.
Τα ειλικρινή μας
συλλυπητήρια μας στην οικογένεια, τους δικούς του και το ΚΚΕ».
Συλλυπητήρια μήνυμα της Νέας Αριστεράς για τον θάνατο του Σπύρου Χαλβατζή
«Ο Σπύρος
Χαλβατζής συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες του κομμουνιστικού και αριστερού
κινήματος. Η πορεία του ήταν ανέκαθεν συνυφασμένη με όλες τις αγωνιστικές
εκφάνσεις του λαού μας.
Ξεκινώντας από τη
Νεολαία Λαμπράκη στη δεκαετία του ‘60, διάνυσε την ιστορία με υποδειγματική
αξιοπρέπεια και πολιτική σταθερότητα. Δεν τον λύγισαν οι φυλακίσεις ή οι
εξορίες επί Χούντας, ενώ στη μετοπολίτευση συνέβαλε τα μέγιστα ώστε η ΚΝΕ να
αναδειχθεί σε πρωταγωνιστική δύναμη στο νεολαιίστικο κίνημα.
Ως κομματικό
στέλεχος, εκλεγμένος στην αυτοδιοίκηση και βουλευτής έδωσε τον αγώνα των
αντιπαραθέσεων με σεμνότητα και ενάργεια. Αταλάντευτα οργανωμένος στο ΚΚΕ, δεν
μετέτρεψε ποτέ τις πολιτικές και ιδεολογίες διάφορες σε εχθροπάθεια.
