Αφιέρωμα / 74 χρόνια η Αυγή της Αριστεράς και της ενημέρωσης

Στις 24 Αυγούστου του 1952 κυκλοφόρησε η εφημερίδα ΑΥΓΗ, περίπου έναν χρόνο μετά την ίδρυση της ΕΔΑ, για να εκφράσει αγώνες λαϊκούς, για να εκφράσει την Αριστερά, στις συνθήκες του κράτους που στήθηκε μετά τον Εμφύλιο.

    Το 1956 τη διεύθυνση της εφημερίδας αναλαμβάνει ο Μανώλης Γλέζος για να τον αντικαταστήσει το 1958 ο Λεωνίδας Κύρκος και μετά ο Πότης Παρασκευόπουλος. Τον Απρίλιο του 1967 η ΑΥΓΗ έκλεισε βίαια (όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες), για να κυκλοφορήσει και πάλι το 1974. - Μεταξύ των πρώτων συντακτών οι Τάσος Βουρνάς, Κωστής Βάρναλης, Γιάννης Αγγελόπουλος, Ηρακλής Τζάθας, Νίκος Παπαπερικής, Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Σταματίου, Χαρ. Μάνος, Μιχ. Μπιωτάκης, Γερ. Σταύρου, Στάθης Δρομάζος και πλήθος άλλων.

Σπύρος Σουρμελίδης *

Τον τίτλο ΑΥΓΗ σκέφτηκε ο πρόεδρος της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης. «Θα σηματοδοτεί ένα καινούργιο ξεκίνημα» έλεγε. Στις 24 Αυγούστου του 1952 η ΑΥΓΗ κυκλοφόρησε ως εβδομαδιαία, και ως καθημερινή στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.

Τα παλιά γραφεία της ΑΥΓΗΣ, Ακαδημίας 52

Μεταξύ των πρώτων συντακτών οι Τάσος Βουρνάς, Κωστής Βάρναλης, Γιάννης Αγγελόπουλος, Ηρακλής Τζάθας, Νίκος Παπαπερικής, Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Σταματίου, Χαρ. Μάνος, Μιχ. Μπιωτάκης, Γερ. Σταύρου, Στάθης Δρομάζος και πλήθος άλλων.

Το 1956 τη διεύθυνση της εφημερίδας αναλαμβάνει ο Μανώλης Γλέζος για να τον αντικαταστήσει το 1958 ο Λεωνίδας Κύρκος και μετά ο Πότης Παρασκευόπουλος. Τον Απρίλιο του 1967 η ΑΥΓΗ έκλεισε βίαια (όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες), για να κυκλοφορήσει και πάλι το 1974.

Έχουν περάσει 74 χρόνια από τον Αύγουστο του 1952. Η ΑΥΓΗ στάθηκε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες στις επάλξεις της δημοσιογραφικής ενημέρωσης, ήταν η άλλη φωνή, απέναντι σε καθεστώτα αυταρχικά.

Η ΑΥΓΗ υπάρχει και στον 21ο αιώνα· συνεχίζει να δίνει τη μάχη της ενημέρωσης μακριά από τα ισχυρά οικονομικά κατεστημένα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει. Συνεχίζει να εξελίσσεται στις συνθήκες του διαδικτύου με την ιστοσελίδα avgi.gr και στο περιβάλλον που δημιουργήθηκε με τα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα. 

Η ΑΥΓΗ σε πείσμα των καιρών θα είναι παρούσα στις εξελίξεις που έρχονται, πάντα στην πλευρά των πολλών, της προόδου και της Αριστεράς. 

Νικήτας Κακλαμάνης, πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων

Η δημοκρατία μας έχει ανάγκη την πολυφωνική ενημέρωση

Η συμπλήρωση 74 χρόνων από την έκδοση της εφημερίδας ΑΥΓΗ αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό για την ελληνική δημοσιογραφία και τον δημόσιο διάλογο, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, που η πολυποίκιλη διαδικτυακή ενημέρωση παραμορφώνει πολλές φορές την αλήθεια.

Από το 1952, η ΑΥΓΗ έχει διανύσει μια μακρά και ιδιαίτερη διαδρομή, σε σημαντικές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας. Μέσα από τις σελίδες της εκφράστηκαν απόψεις, προβληματισμοί και πολιτικές θέσεις που συνέβαλαν στον πλουραλισμό και στην αντιπαράθεση των ιδεών.

Η δημοκρατία μας έχει ανάγκη από ελεύθερη, ανεξάρτητη και πολυφωνική ενημέρωση. Η διαφορετική άποψη, ακόμη και όταν είναι έντονα κριτική, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του δημοκρατικού διαλόγου. Είναι και κάτι που προσωπικά έχω υπερασπιστεί πολλάκις στην πολύχρονη πολιτική μου πορεία. 

Με αφορμή τη συμπλήρωση 74 ετών, εύχομαι στην ΑΥΓΗ και στους ανθρώπους της δύναμη, δημιουργικότητα και συνέχιση της δημοσιογραφικής τους πορείας, ξεπερνώντας τις όποιες πρόσφατες αντιξοότητες συνάντησαν. Πάντοτε όμως με σεβασμό στην ενημέρωση των πολιτών, στις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας του Τύπου.

Ρένα Δούρου, πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης

Για την ΑΥΓΗ μας... Τα 74 χρόνια ζωής έκλεισε η ΑΥΓΗ που κάθε Κυριακή και καθημερινά με την ιστοσελίδα της, παραμένει, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, στις επάλξεις. Για την υπεράσπιση «των λαϊκών συμφερόντων, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της προκοπής του τόπου», όπως σημείωνε χαρακτηριστικά, στις 24 Αυγούστου του 1952, το πρωτοσέλιδο του πρώτου φύλλου της εβδομαδιαίας ΑΥΓΗΣ. Ένα εκδοτικό εγχείρημα στους δύσκολους για την Αριστερά και τους ανθρώπους της μετεμφυλιακούς και ψυχροπολεμικούς καιρούς. Ήταν η εποχή που Δεξιά, παλάτι και παρακράτος έβαζαν με αντιδημοκρατικό και βίαιο τρόπο τη σφραγίδα τους στη χώρα, σε βάρος του λαϊκού κινήματος, των αναγκών της κοινωνίας, της εθνικής ανεξαρτησίας.

Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά, τα ίδια διακυβεύματα παραμένουν επίκαιρα με μια Δεξιά κυβέρνηση, με στυλοβάτες υπουργούς προερχόμενους από την Ακροδεξιά, να εφαρμόζει, σε συνθήκες βαθιάς σήψης και διαφθοράς, νεοφιλελεύθερες πολιτικές - από την επιβολή εργασιακού Μεσαίωνα έως την ιδιωτικοποίηση, κατά παράβαση του Συντάγματος, της ανώτατης εκπαίδευσης, την εμπορευματοποίηση της υγείας, του πολιτισμού, του νερού. Υπονομεύοντας παράλληλα το Κράτος Δικαίου και την ελευθερία του Τύπου. «Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια» για την εφημερίδα που η ύπαρξή της έχει συνδεθεί άρρηκτα με την Ιστορία, τις διώξεις και τους αγώνες της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με τους αγώνες κατά κάθε απόπειρας χειραγώγησης της ενημέρωσης. Τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη. Τους αγώνες για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Τους αγώνες για να πάψει η Μεσόγειος να είναι νεκροταφείο ψυχών. Τους αγώνες για το περιβάλλον σε μια συγκυρία που οι πολίτες της Ευρώπης βιώνουν την κλιματική κρίση και την υπερθέρμανση του πλανήτη - θέματα που πραγματεύομαι κάθε Κυριακή στη στήλη «Πράσινα και Αριστερά», ένα τιμητικό μετερίζι που κρατώ από τον Μάιο του 2020. Αυτοί οι αγώνες της ΑΥΓΗΣ του σήμερα φέρνουν πάνω τους τη σφραγίδα εκείνων που προηγήθηκαν. Και στους οποίους πρωταγωνίστησαν από την πρώτη στιγμή της έκδοσής της άνθρωποι του Τύπου, διανοητές, αγωνιστές όπως ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Γρηγόρης Γιάνναρος, ο Λευτέρης Βουτσάς, ο Κώστας Φιλίνης, ο Σοφιανός Χρυσοστομίδης, ο Βασίλης Κωνσταντινίδης, ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, ο Άγγελος Ελεφάντης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Κώστας Κάρης... Κάποιους τους γνώρισα μέσα από τις ιστορικές σελίδες της εφημερίδας. Άλλοι, όπως ο Μανώλης Γλέζος ή ο Άγγελος Ελεφάντης, με τίμησαν με τη φιλία τους. Όλοι τους άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην εφημερίδα μας. Που είναι κάτι παραπάνω από ένα έντυπο ή μια ιστοσελίδα. Γιατί η ΑΥΓΗ είναι η ιστορία και η ψυχή της προοδευτικής παράταξης, πυξίδα σε καιρούς εικονικής πραγματικότητας, «εναλλακτικών γεγονότων» και deep fake news. Ένας τόπος όπου η Αριστερά συναντά τον πολιτισμό, τη σκέψη και την αμφισβήτηση· όπου οι βεβαιότητες δοκιμάζονται και οι νέες ιδέες βρίσκουν χώρο να γεννηθούν. Γιατί η αληθινή παράδοση της ΑΥΓΗΣ δεν είναι η ακινησία ούτε οι αγκυλώσεις. Είναι η πίστη στο πνεύμα μιας Αριστεράς που αναζητά, αμφισβητεί, εξελίσσεται και ξανακοιτάζει τον κόσμο με τα μάτια στραμμένα πάντοτε στον άνθρωπο. Κι ίσως γι’ αυτό, ύστερα από 74 χρόνια, το όνομά της εξακολουθεί να κουβαλά τον ίδιο συμβολισμό, το φως που έρχεται ύστερα από τη νύχτα. Είναι η υπόσχεση πως ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς υπάρχει ένας καινούργιος ορίζοντας που αξίζει να αναζητήσουμε.

Η ΑΥΓΗ κουβάλησε στις λέξεις της τις ήττες και τις νίκες μιας ολόκληρης Αριστεράς, τους διωγμούς, τις εξορίες, τις μικρές και μεγάλες κατακτήσεις· κι έγινε το χαρτί πάνω στο οποίο γράφτηκε, με πόνο και ελπίδα, η αδιάκοπη πίστη πως κανένας αγώνας για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν πηγαίνει πραγματικά χαμένος. 

Νίκος Παππάς, γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. 

Ποιος μπορεί να φανταστεί τις μάχες που έρχονται χωρίς την ΑΥΓΗ

74 χρόνια ΑΥΓΗ. Από τις 24 Αυγούστου 1952, στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, η ΑΥΓΗ έγινε φωνή των αγώνων της Αριστεράς, της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Της έδωσαν ανάσα, δύναμη και τεράστια πολιτική και πνευματική ακτινοβολία προσωπικότητες όπως ο Βασίλης Εφραιμίδης, ο Μανώλης Γλέζος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Κώστας Βάρναλης, η Έλλη Αλεξίου, ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Τίτος Πατρίκιος, ο Άρης Αλεξάνδρου.

Την έβαλε στον γύψο η Χούντα. Επέστρεψε μαζί με τη Δημοκρατία και πορεύτηκε μέσα από τις μεγάλες μάχες, τις αναζητήσεις, τις ανανεώσεις και τις αντιφάσεις της Αριστεράς.

Δεν υπήρξε ποτέ απλώς μια εφημερίδα. Είναι μνήμη, ιδέες, πολιτισμός, συλλογικότητα. Είναι το νήμα που ενώνει διαφορετικές γενιές και διαφορετικές εκδοχές της Αριστεράς. Ένα νήμα που απλώνεται στο κοινό μας μέλλον.

Ποιος μπορεί να φανταστεί τις μάχες που έρχονται, για δικαιοσύνη, δημόσια αγαθά, Δημοκρατία και αξιοπρέπεια, χωρίς την ΑΥΓΗ μας;

Την ΑΥΓΗ της Αριστεράς.

Γιάννης Μπουλέκος, οργανωτικός γραμματέας της Κ.Ε., υπεύθυνος για τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ.

74 χρόνια: Η ιστορία συνεχίζεται

Υπάρχουν εφημερίδες που καταγράφουν την Ιστορία. Και υπάρχουν εφημερίδες που γίνονται μέρος της. Η ΑΥΓΗ, 74 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση, ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.

Μία από τις ιστορικότερες εφημερίδες της Ελλάδας, έζησε διώξεις, λογοκρισία, δικτατορία, μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις. Έμεινε όμως σταθερή στις αξίες της και στη δική της φωνή.

Για εμάς, ανεξαρτησία του Τύπου δεν σημαίνει απουσία ιδεών. Η ΑΥΓΗ είναι και παραμένει εφημερίδα της Αριστεράς και του προοδευτικού κόσμου. Ανεξαρτησία σημαίνει δημοσιογραφία που δεν υποτάσσεται σε οικονομικά συμφέροντα, προσωπικές στρατηγικές ή κέντρα εξουσίας. Που ελέγχει την εξουσία, αντί να την υπηρετεί.

Τα τελευταία χρόνια περάσαμε μία δύσκολη περίοδο. Αντέξαμε, σταθήκαμε όρθιοι και σήμερα κοιτάζουμε ξανά μπροστά.

Με σεβασμό στην ιστορία μας, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η ΑΥΓΗ φιλοδοξεί να είναι ξανά εκεί όπου επιβάλλει η ιστορία της: στην καρδιά της Αριστεράς και της προοδευτικής ενημέρωσης.

74 χρόνια ΑΥΓΗ. Δεν είναι μόνο Ιστορία. Είναι ευθύνη. Είναι συνέχεια. Είναι υπόσχεση για το μέλλον.

 

Νίκος Βούτσης πρώην πρόεδρος της Βουλής 

Ευχές και προβληματισμοί για την ΑΥΓΗ και την Αριστερά

Εύχομαι, από καρδιάς, μακροημέρευση για την κυριακάτικη πλέον ΑΥΓΗ, όπως βεβαίως και για την Εποχή, τις ιστοσελίδες των δύο εφημερίδων και για όλες -τις λίγες πλέον- εκδοτικές προσπάθειες στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Η ΑΥΓΗ, με την ιδιαίτερη προσπάθεια των συντακτών της, προσπάθησε κατά το δυνατόν μετά την εκλογική ήττα του ’23 να μείνει αλώβητη μέσα στο δραματικό κλίμα πολυδιάσπασης του χώρου μας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως αποτέλεσμα λαθεμένων στρατηγικών και πολιτικών επιλογών. Μέσα σε ένα κλίμα γεγονότων και φαινομένων, ξένων για τη δικιά μας αριστερή ανανεωτική παράδοση, πολιτικής τοξικότητας, προσωπικής και πολιτικής απαξίωσης, θεσμικής «γελοιοποίησης».

Γεγονότα, πρακτικές και πρόσωπα που ενέτειναν το κλίμα αφερεγγυότητας και έλλειψης αξιοπιστίας μέσα στην κοινωνία. Προσωπικές στρατηγικές και τακτικισμοί που τραυματίζουν τις σχέσεις εμπιστοσύνης αλλά και τις προσδοκίες και ελπίδες ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας μας, που αισθάνονται αριστερές και αριστεροί, για κοινωνικούς αγώνες και πολιτική αλλαγή.

Δεν υπάρχει συνταγή για να ζήσει καλύτερες μέρες η Αριστερά της ανανεωτικής ριζοσπαστικής παράδοσης όσο επιβιώνουν ακόμη και προτάσσονται απόψεις εναντίον της ενότητας και της προγραμματικής σύγκλισης στα κινήματα και στην πολιτική. Λογικές ξένες με τη στρατηγική και την κουλτούρα της δικιάς μας Αριστεράς.

Η ΑΥΓΗ όμως μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάδειξη μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων και τη διεκδίκηση της λύσης τους μέσα από την ήττα επιμέρους πολιτικών και της συνολικής καθεστωτικής κυβερνητικής πολιτικής Μητσοτάκη. Επίσης, μπορεί και πρέπει να συμβάλλει στην καλλιέργεια προγραμματικών αναζητήσεων και συγκλίσεων με ριζοσπαστικό πρόσημο ως προϋπόθεση για μια εναλλακτική κυβερνητική προοπτική.

Πάνω σε μια τέτοια ατζέντα μπορούν να συνεισφέρουν με αλληλοσεβασμό για τον διακριτό τους ρόλο δυνάμεις της Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Η προσπάθεια αυτή θα πρέπει να είναι ανοικτή σε απόψεις και προτάσεις πλειάδας προσωπικοτήτων που έχουν τα τελευταία χρόνια δημόσια παρουσία και ενεργητική συμμετοχή στην αποκάλυψη ακραίων νεοφιλελεύθερων και άθλιων πρακτικών της κυβέρνησης. Σε όλους και όλες επίσης που αφουγκράζονται τις νέες ανάγκες και τους κώδικες για τις αναζητήσεις των νέων και της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Η ανάκτηση του κύρους και της αξιοπιστίας θα διαμορφώσει μια νέα σχέση με αναγνώστες, άντρες και γυναίκες, μια νέα πνοή για στράτευση στις ημέρες μας που μπορεί να δώσει νόημα με προοπτική σε συνεργασίες με αριστερό πρόγραμμα, συλλογικές αποφάσεις, δράσεις και εκπροσωπήσεις με ενσωματωμένη διακριτή και αυτούσια την πολιτική οικολογική προβληματική.

Η αυτονομία και η αυτοτέλεια των εντύπων της Αριστεράς και της προσπάθειας αναθεμελίωσής της προϋποθέτει μεν σαφείς οριοθετήσεις με όσες δυνάμεις δεν διατίθενται να κινηθούν σ’ αυτή την κατεύθυνση αλλά δεν συστήνεται στην κοινωνία της Αριστεράς εξαντλούμενη σε μετωπική αντιπαράθεση με αυτές.

Δράττομαι της ευκαιρίας μέσω αυτής της, επετειακής, επικοινωνίας με τους αναγνώστες της εφημερίδας για να σημειώσω ως προσωπική πεποίθηση, όχι απαραίτητα με την ιδιότητα του μέλους της Νέας Αριστεράς, δύο απόψεις που νομίζω ότι βρίσκονται στον πυρήνα της συζήτησης για την αναθεμελίωση της Αριστεράς της δικιάς μας παράδοσης. Δεν συμφωνώ με την ορολογία, που έχει και ουσία, περί κυβερνητικής και κυβερνώσας Αριστεράς, πόσο μάλλον όταν αυτή αντιδιαστέλλεται με την Αριστερά δήθεν της διαμαρτυρίας. Είναι άποψη ανοικτή σε μια συστημική ερμηνεία για τη διακυβέρνηση πάση θυσία και με το πιο ισχνό αριστερό πρόσημο.

Επίσης, σημειώνω την αυτονόητη για άλλες εποχές ανάδειξη και δημόσια παρουσία αριστερών πολιτικών που συνομολογούν αριστερές θεωρήσεις και δράσεις για τη λύση κοινωνικών προβλημάτων και την αλλαγή της κοινωνίας. Όχι με τη μεταπολιτική άποψη για «πολιτικούς της Αριστεράς» που απλά μελετούν και προτείνουν λύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας και τις ανάγκες όλων των κοινωνικών ομάδων συλλήβδην αναλογιζόμενοι και αποφεύγοντας συνειδητά «ό,τι δεν φέρνει ψήφους» και ό,τι προσκρούει σε κατεστημένα κοινωνικά στερεότυπα. Δηλαδή χωρίς μάχη στο επίπεδο των ιδεών.

Εύχομαι και πάλι μακροημέρευση της σημερινής ΑΥΓΗΣ και ασφαλή και απρόσκοπτη εργασιακή συνθήκη για τους συντάκτες και όλο το προσωπικό της εφημερίδας.

Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος Πράττω, πρώην υπουργός ΥΠΕΞ

Να γίνει η εφημερίδα της πολύπλευρης κοινωνικής χειραφέτησης

Αντίκρυσα για πρώτη φορά την ΑΥΓΗ τυλιγμένη σφιχτά από τον θείο μου τον Τάσσο, παλιό αντάρτη, υπεύθυνος «διαφώτισης και προπαγάνδας» του Καπετάν Διαμαντή που είχε καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά είχε βγει με αμνηστία και χωρίς υποχώρηση. Μέσα από αυτήν κατάλαβα ως μαθητής για τους δημοκρατικούς αγώνες και τη μάχη ενάντια στο Παλάτι, για τον Πατριωτισμό και τη μάχη του Κυπριακού λαού για ανεξαρτησία χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς εγγυήσεις. Εύχομαι και ελπίζω, ότι η ΑΥΓΗ θα ξαναγίνει το αγαπημένο έντυπο των νέων ανθρώπων, όπως και των παλιών αγωνιστών. Θα ξεδιπλωθεί και πάλι ως η εφημερίδα της πολύπλευρης κοινωνικής χειραφέτησης, του διεθνισμού και του πατριωτισμού, όπως εκείνα τα χρόνια που την ανακάλυψα ως μαθητής. Ότι θα γίνει εφημερίδα όλου του κινήματος, μοχλός βοήθειας για τις απαραίτητες συμμαχίες, για την αναγκαία συμπόρευση, για το κτίσιμο της εναλλακτικής πολιτικής λύσης. Ελπίζω να προβάλλει ακόμα περισσότερα ζητήματα πολιτισμού και να μας «εκπολιτίζει» καθημερινά. Να δεθεί πιο άμεσα με τους τόπους δουλειάς και μόρφωσης, με τις γειτονιές και τα κινήματα χειραφέτησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι καιροί είναι απαιτητικοί για το κίνημα και έντυπα όπως η ΑΥΓΗ χρειάζονται τη συμπαράστασή μας στη διάδοσή της και στα οικονομικά της, ώστε να μπορεί να μας ενημερώνει με αλήθειες, να μας διαφωτίζει στα δύσκολα που συναντάμε, να μας δίνει πνοή, ελπίδα και προσμονές. Να συμβάλλει στην οργάνωση των αγώνων. Εύχομαι στους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτήν δύναμη, παρρησία και σθένος.

Φώτης Κουβέλης, πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η ΑΥΓΗ με την Ανανεωτική Αριστερά και την Κοινωνία

Η μακρά πορεία των εβδομηντατεσσάρων χρόνων της ΑΥΓΗΣ καταγράφεται με αδιαμφισβήτητη εγκυρότητα, από φίλους και αντιπάλους.

Μια πορεία, με συνέπεια, στην υπεράσπιση της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της Δημοκρατίας, των δικαιωμάτων των πολιτών. Μια πορεία στην ανάδειξη των ιδεών και της πολιτικής της ανανεωτικής Αριστεράς.

Η ΑΥΓΗ μπόρεσε και στάθηκε όρθια, με τους σημαντικούς ανθρώπους που διαχρονικά τη στελέχωναν, παρά τις διώξεις και τους περιορισμούς που της επέβαλε το κράτος της Δεξιάς. Άντεξε η ΑΥΓΗ, αντλώντας τη δύναμη και την αντοχή της από τις ιδέες και τις αξίες ενός βαθύτατου πολιτικού ανθρωπισμού της Αριστεράς. Στις πιο δύσκολες στιγμές της Αριστεράς, η ΑΥΓΗ κατάφερε να μεταδίδει το πολιτικό της μήνυμα, να μην σιωπήσει και να συνεχίσει την επικοινωνία της με τους πολίτες.

Η ΑΥΓΗ έγινε φωνή της δημοκρατικής κοινωνίας και της ανανεωτικής Αριστεράς. Η αναφορά στο δημοσιογραφικό δυναμικό της είναι ουσιαστική υποχρέωση. Διακεκριμένοι και άξιοι δημοσιογράφοι με αυταπάρνηση εργάσθηκαν για την ΑΥΓΗ. Το αναμφισβήτητο κύρος τους το αναγνώριζαν εχθροί και φίλοι. Αναγνώριζαν και το πάθος των ανθρώπων της Αριστεράς, που τους έβλεπαν να διακινούν την εφημερίδα τους ως άμισθοι πωλητές. Αυτούς τους ιδιότυπους «εφημεριδοπώλες», σεμνοί και αταλάντευτοι αγωνιστές, τιμούμε και σήμερα. Και η πολιτική υπόσχεσή μας είναι αναγκαία και υποχρεωτική: η ΑΥΓΗ πρέπει να δυναμώσει και να προχωρήσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και η κοινωνία όλων των δυνάμεων της ανανεωτικής Αριστεράς τη χρειάζεται.

Ένας «εφημεριδοπώλης» από τους πολλούς της ΑΥΓΗΣ.

Γαβριήλ Σακελλαρίδης, γραμματέας της Κ.Ε. της Νέας Αριστεράς 

Χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης, ιδεών και πολιτισμού

Μέσα σε 74 χρόνια, η ιστορία της ΑΥΓΗΣ έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της ελληνικής Αριστεράς. Από την ΕΔΑ και τους δύσκολους μετεμφυλιακούς αγώνες, μέχρι την απαγόρευση της έκδοσής της από τη δικτατορία και την επανέκδοσή της με τη Μεταπολίτευση, η εφημερίδα υπήρξε χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης, ιδεών και πολιτισμού.

Η «ΑΥΓΗ», εκτός από εφημερίδα, αποτέλεσε το συλλογικό αποτύπωμα των αναζητήσεων, των αγώνων, των επιτυχιών αλλά και των αντιφάσεων της Αριστεράς. Στις σελίδες της γράφτηκαν σημαντικές στιγμές της πολιτικής και πνευματικής ζωής του τόπου και φιλοξενήθηκαν διαφορετικά ρεύματα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής σκέψης.

Πρώτη φορά αγόρασα την ΑΥΓΗ από ένα περίπτερο στη Νέα Σμύρνη, το 1998, πριν ακόμα οργανωθώ στη Νεολαία Συνασπισμού και θυμάμαι ότι το θεώρησα τότε μια σημαντική πολιτική πράξη. Μέσα από τα «Ενθέματα» του Ελεφάντη και του Μπουρνάζου εμβαθύναμε στις ιδέες και στις αναζητήσεις της Αριστεράς. Μέσα από τις «Αναγνώσεις» περιηγηθήκαμε στον κόσμο των βιβλίων. Μέσα από τις «Συναντήσεις» στα πρωτοσέλιδα διαβάζαμε τις πολιτικές αιχμές της συγκυρίας και όχι μόνο.

Η ΑΥΓΗ άλλαξε μέσα στα χρόνια και αυτό είναι λογικό. Άλλαξαν οι εποχές, άλλαξε η Αριστερά, άλλαξαν οι πολιτικές συνθήκες και οι άνθρωποι που έγραψαν και εργάστηκαν σε αυτή. Έτσι είναι οι ζωντανές εφημερίδες άλλωστε. Υπάρχει όμως κάτι που δεν πρέπει να αλλάξει: η αιρετικότητα, η αναζήτηση της αλήθειας, η κριτική ματιά, ακόμα και απέναντι στις δικές μας βεβαιότητες.

Η επέτειος των 74 χρόνων της ΑΥΓΗΣ, ας γίνει αφορμή να θυμηθούμε πόσο αναγκαία παραμένει η μαχητική, κριτική και ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Αλλά και πόσο αναγκαία παραμένει μια Αριστερά που δεν φοβάται τον αναστοχασμό, την αμφισβήτηση και την αναζήτηση νέων δρόμων.

Κώστας Αρβανίτης, αντιπρόεδρος της ομάδας της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο (LEFT)

Να παραμείνει πολύχρωμη, κόκκινη και ανυπότακτη 

Χρόνια πολλά ΑΥΓΗ. Η ΑΥΓΗ ήταν και είναι η πολύχρωμη κόκκινη αντίληψη της Αριστεράς. Μια εφημερίδα που γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες της και έγινε κομμάτι της ιστορίας της, χωρίς να φοβάται τις διαφορετικές φωνές, τις αναζητήσεις και τις μεγάλες διαφωνίες της. Από τον Γιάννη Πασαλίδη, που εμπνεύστηκε το όνομά της, μέχρι τον Κώστα Βάρναλη και τον Τάσο Λειβαδίτη, από την ιστορική φωτογραφία του Νίκου Πλουμπίδη μέχρι τον Μανώλη Γλέζο, στις σελίδες της συναντήθηκαν η πολιτική, η Αντίσταση, οι κοινωνικοί αγώνες, ο πολιτισμός και το ανυπότακτο πνεύμα της Αριστεράς. Και μαζί, γενιές δημοσιογράφων. Γιατί η ΑΥΓΗ υπήρξε δημοσιογραφικό σχολείο για γενιές και γενιές. Δεν ήταν ποτέ μόνο ένα θεωρητικό ή κομματικό έντυπο. Βασίστηκε στην είδηση, στο ρεπορτάζ, στην έρευνα, στην αποκάλυψη όσων η εξουσία θα προτιμούσε να μένουν στο σκοτάδι. Σήμερα η ευχή είναι μία. Η ΑΥΓΗ με τη στήριξη όλων μας να μείνει ζωντανή. Να παραμείνει πολύχρωμη, κόκκινη και ανυπότακτη. Γιατί η Αριστερά χρειάζεται τη φωνή της και ο λαός την ΑΥΓΗ του.

Σταύρος Καπάκος, γενικός γραμματέας Δ.Σ. ΕΣΗΕΑ 

Εφημερίδα της πληθυντικής Αριστεράς

Η ΑΥΓΗ είναι μια διακριτή φωνή για ελεύθερη και πλουραλιστική ενημέρωση με κοινωνική ευαισθησία και πολιτική αναφορά στην ιστορική Αριστερά.

Στην πολυκύμαντη πορεία της, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες, που την νοηματοδότησαν, αποτέλεσε και εύχομαι να συνεχίσει, μια ιστορική εφημερίδα γνώμης της Αριστεράς, της πληθυντικής Αριστεράς, που ενοποιεί και δεν χωρίζει. Που ενημερώνει και προβληματίζει. Που αμφισβητεί αυθεντίες και «ιερά κείμενα» ανοίγοντας νέους δρόμους. Όσες φορές έγινε προσπάθεια να γίνει «όργανο» πέρασε δύσκολες στιγμές, ενώ όσες φορές ανοίχτηκε στην πληθυντική Αριστερά διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στη σύνθεση και συνεργασία των δυνάμεών της.

Και στη σημερινή ψηφιακή εποχή οι δυσκολίες είναι μεγάλες, αλλά η προσπάθεια για την υπέρβασή τους, με τη στήριξη και της Πολιτείας, δίνει νόημα στο παρόν και προετοιμάζει το μέλλον για ενημέρωση με αξιοπιστία, πλουραλισμό και δικαιώματα.

Νίκος Φίλης, πρώην διευθυντής της ΑΥΓΗΣ 

Η ΑΥΓΗ και η ανασύνθεση της Αριστεράς

Η εφημερίδα είναι ένα σύνθετο, συλλογικό, πολιτισμικό προϊόν. Ειδικότερα στον χώρο της Αριστεράς (από τότε που απομακρυνθήκαμε από τη λενινιστική αρχή πως η εφημερίδα είναι κομματικό όργανο διαφώτισης και οργάνωσης των μαζών) διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για την Αριστερή εφημερίδα γνώμης. Ανοιχτή, με δημοσιογραφική ανεξαρτησία, με σεβασμό στον αναγνώστη, έντιμη στην πληροφόρηση και την αντιπαράθεση.

Δεν συνέβη πάντοτε έτσι. Ακόμη και η ΑΥΓΗ, μέσα στην πορεία της, είχε και κακές στιγμές που αντανακλούσαν αδιέξοδα του εκάστοτε κομματικού φορέα. Σήμερα η ΑΥΓΗ βρίσκεται σε μεταβατική φάση, αντιμέτωπη με τους κινδύνους επιβίωσης που αντιμετωπίζει η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά. Το ζήτημα δεν είναι να γαντζωθεί γύρω από μια ηγεσία, μακριά από τις αγωνίες του απλού αριστερού πολίτη.

Η ΑΥΓΗ έχει μέλλον, αρκεί να πρωτοπορήσει. Να ανοίξει με θάρρος τη συζήτηση και τις αναζητήσεις για την ανασύνθεση της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς, με συνείδηση ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι πράσινος και δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Η κλιματική κρίση απειλεί τη ζωή και τον πλανήτη, η διάχυση του πολέμου διαλύει το μέλλον των κοινωνιών, περιβαλλοντική κρίση και πόλεμοι δημιουργούν νέες μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, παροξύνουν το μεταναστευτικό πρόβλημα, εσωτερικεύουν αντιδημοκρατικές πρακτικές στις κοινωνίες στο όνομα της αντιμετώπισης του «εχθρού».

Η κλιματική κρίση δείχνει τα όρια ανάμεσα στην ανάπτυξη και το περιβάλλον, όπως χαρακτηριστικά μας είχε προειδοποιήσει στην τελευταία ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς που προχθές χάσαμε. Η κλιματική κρίση θέτει επιτακτικά το ιστορικό αίτημα της υπέρβασης του καπιταλισμού, της αναζήτησης λύσεων που θα βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων με ορίζοντα τον σοσιαλισμό με δημοκρατία. Αυτή τη μάχη ιδεών και αξιών καλούμαστε να δώσουμε με πνεύμα ενότητας, μακριά από αντιλήψεις άνευ όρων κυβερνητισμού (η περιβόητη καραμέλα για την «κυβερνώσα Αριστερά») καθώς και περιχαρακώσεις και μάλιστα δογματικού τύπου. Η ανασύνθεση της Αριστεράς οφείλει να έχει ως στόχο να αναδειχθεί σε δύναμη διακυβέρνησης και αγώνα. Τίποτα λιγότερο!

Η ΑΥΓΗ καλείται να ανοίξει αυτόν τον διάλογο, να αφουγκραστεί κινηματικές πρακτικές, να αναδείξει τις αγωνίες ιδιαίτερα των νέων γενιών, να συμπεριφερθεί χωρίς πατερναλισμό ως δύναμη κοινωνικής αλλαγής.

Άννα Φιλίνη, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. 

Να πρωταγωνιστεί ξανά στην ενημέρωση

24 Αυγούστου: Γενέθλια της εφημερίδας μας, της ΑΥΓΗΣ. Φωνή και ενωτικός ιστός στην αγωνιστική μας προσπάθεια. Η ύπαρξη της ΑΥΓΗΣ είναι δεμένη με τη ζωή των ανθρώπων της Αριστεράς, συχνά με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις πολιτικές περιόδους αλλά και ανάλογα με τις διαφορετικές ηλικίες. Ως παιδί θυμάμαι τις εκλογές μέσα σε συνθήκες βίας και φόβου, όταν δεν είχαμε τις τηλεοράσεις κι ακούγαμε -οι παρέες αριστερών- το ραδιόφωνο στα σπίτια μας όλη τη νύχτα της Κυριακής κι ύστερα τρέχαμε την επόμενη μέρα με λαχτάρα στο περίπτερο για να δούμε γραμμένα τα πρώτα έγκυρα αποτελέσματα στην ΑΥΓΗ, με την ελπίδα να έχουμε κερδίσει το ποσοστό που θα σπάσει την τρομοκρατία στις ζωές μας. Ο Γιάννης Φιλίνης, χημικός αλλά και μαθηματικό κεφάλι, μετά την επιστροφή του από την εξορία στον Άη Στράτη στα τέλη του ΄50, έκανε για χρόνια μέχρι τον ερχομό της Χούντας τις προεκλογικές εκτιμήσεις και μετά τις αναλύσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων στην ΑΥΓΗ. Η Χούντα τον έστειλε στο Λακί της Λέρου· πέθανε κάτω από άγριες συνθήκες κατά τη σύλληψή του από το καθεστώς Ιωαννίδη στις 25 Νοεμβρίου του 1973. Το όνομά του βρίσκεται κάθε χρόνο μέσα στην ανάγνωση των νεκρών του Πολυτεχνείου.

Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, όταν η όξυνση της ιδεολογικής αντιπαράθεσης ήταν στο ψηλότερο σημείο της, για πολλούς από εμάς που βρισκόμασταν σε διαφορετικό αριστερό μετερίζι, η ΑΥΓΗ, ως εφημερίδα της ανανεωτικής Αριστεράς, ήταν αναφορά για δημοκρατική ενημέρωση, αλλά και για την προώθηση ενωτικών πρωτοβουλιών σε θέματα αυτοδιοίκησης, ανεξάρτητου συνδικαλισμού, όπως για τα εργοστασιακά σωματεία, σε θέματα ειρήνης, εναντίον όλων των πυρηνικών όπλων. Μετά την ένταξή μου στον Συνασπισμό το 1989, η αγορά και ανάγνωση της ΑΥΓΗΣ έγινε καθημερινή συνήθεια, πολύτιμη σε θέματα πολιτικής επικαιρότητας και σε αναλύσεις για ζητήματα περιβάλλοντος, πολιτισμού, όπου κάθε τόσο συνέβαλα με άρθρα κι εγώ. Με μεγάλο κόπο, ιδιαίτερα με τις θυσίες των εργαζόμενων, στην ΑΥΓΗ, στάθηκε δυνατό να σωθεί η εφημερίδα μας στη διάρκεια της τελευταίας κομματικής κρίσης, με συγκίνηση και νέα πνοή αισιοδοξίας στην πολιτική μας γραμμή διαβάζουμε τώρα κάθε Κυριακή τις ειδήσεις και τις αναλύσεις της.

Μας λείπει ακόμη η καθημερινή ΑΥΓΗ, αλλά θα το πετύχουμε κι αυτό, να έχουμε ξανά αυτό το καθημερινό στήριγμα για τον κόσμο της Αριστεράς, τη φωνή που αποτελεί ενοποιητικό ιστό στην κοινή προσπάθεια. Δεν ξεχνώ όταν στην εφηβεία αγόρασα για πρώτη φορά τη δική μου ΑΥΓΗ και τη διάβασα στο πλοίο πηγαίνοντας στην Αίγινα. Το είπα στον πατέρα μου Κώστα Φιλίνη με υπερηφάνεια στο επισκεπτήριο, στη φυλακή του παλιού καποδιστριακού ορφανοτροφείου, όταν τον είδα. Η ύπαρξη της διπλωμένης ΑΥΓΗΣ μέσα στις ελαφρές αποσκευές μου ήταν για μένα σ’ εκείνη την ηλικία κάτι πέρα από τις γραμμένες λέξεις, ήταν το απτό στοιχείο πως ήμουν κομμάτι όλου αυτού του κόσμου που αγαπούσε την ΑΥΓΗ, που αυτή μιλούσε μαζί του· η εφημερίδα μου ήταν το χέρι και η φωνή που με κρατούσε. Αυτό το συναίσθημα δεν μπορώ να το ξεχάσω ούτε να το αποχωριστώ μέχρι σήμερα. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε έτοιμοι όλοι να δούμε την ΑΥΓΗ να πρωταγωνιστεί ξανά στην ενημέρωση και στην πολιτική ζύμωση του κόσμου της Αριστεράς. 

Πάνος Σκουρλέτης, μέλος Π.Γ. της Νέας Αριστεράς

Η φωνή των αδικημένων

74 χρόνια η ΑΥΓΗ ήταν το φυτώριο των ιδεών και των αναζητήσεων της Ανανεωτικής αλλά και της ευρύτερης Αριστεράς. Φιλοξένησε κορυφαίες προσωπικότητες, ανέδειξε πρόσωπα, υπήρξε ένα ζωντανό εργαστήρι ιδεών από την μεριά αυτής της Αριστεράς, ήταν η φωνή των αδικημένων. Μέσα από τα φύλλα της παρακολούθησε όλη την περιπέτεια της Αριστεράς του τόπου μας. Τις ηρωικές της στιγμές, τις ήττες και τις δυσκολίες, αλλά και τις σαφώς λιγότερες νίκες.

Η ΑΥΓΗ παρά τη σαφή υποστήριξή της στον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και στα κόμματα που την εξέφραζαν διατήρησε σε πολύ μεγάλο βαθμό μια σχετική αυτονομία από τους αντίστοιχους πολιτικούς σχηματισμούς και αυτό της προσέδωσε κύρος και την κατέστησε σημείο αναφοράς για δυνάμεις έξω από τα όρια του χώρου της ανανέωσης. Όσες στιγμές υποχωρούσε αυτό το χαρακτηριστικό της, μειωνόταν το ειδικό της βάρος και η επιδραστικότητα της.

Τα τελευταία χρόνια ο χώρος της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς βιώνει μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Λάθος επιλογές, αμφισβήτηση της αναγκαιότητας διατήρησης της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς ως αυτοτελούς και διακριτού ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος, υιοθέτηση της κουλτούρας του μεσσιανισμού, αποϊδεολογικοποίηση και στροφή προς το κέντρο. Όλα αυτά μαζί απαξίωσαν τον χώρο, τον συρρίκνωσαν, με αποτέλεσμα σήμερα να τίθεται θέμα ύπαρξής του. Είμαι πεισμένος πως τα πράγματα δεν ήταν νομοτελειακό να γίνουν έτσι. Η ανάκτηση της αξιοπιστίας του χώρου και η αναστροφή της διαλυτικής πορείας περνάει μέσα από την κατανόηση των αιτιών που τον οδήγησαν ως εδώ, άλλα και από μια ειλικρινή διάθεση ανασύνθεσης της Αριστεράς.

Η επιβίωση της ΑΥΓΗΣ είναι συνυφασμένη με την επιβίωση και την ανάκαμψη του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς και αυτό εξαρτάται πρωτίστως από τους ανθρώπους της.
Η ΑΥΓΗ

                                ____________________________________________

(*) Ο Σπύρος Σουρμελίδης είναι δημοσιογράφος δ/ντής της ΑΥΓΗΣ, ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 στην εφημερίδα "Το ποντίκι" και μεταξύ άλλων έχει εργαστεί στο "Έθνος", την "Ημερησία", την ΕΡΑ, το "Seven X" και το "Star". Υπήρξε διευθυντής της Κυριακάτικης kontranews, ενώ είχε και εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής 

Κώστας Αρβανίτης: «Η κυβέρνηση της συγκάλυψης πανηγυρίζει για το Κράτος Δικαίου»

Για την περιβόητη «πρόοδο» στο κράτος δικαίου μιλούν πιο δυνατά τα ίδια τα γεγονότα. Μιλούν οι υποκλοπές που εξέθεσαν τη χώρα διεθνώς και προκάλεσαν τη θεσμική παρέμβαση των ευρωπαϊκών οργάνων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να πανηγυρίσει. Για ακόμη μία φορά, επέλεξε να διαβάσει από μια ευρωπαϊκή έκθεση μόνο ό,τι εξυπηρετεί το κυβερνητικό αφήγημα, παρουσιάζοντας μια καταγραφή επιμέρους προόδου ως δήθεν πανηγυρική δικαίωση της κυβέρνησής του και ως απάντηση σε κάθε κριτική που δέχεται. Όμως το κράτος δικαίου δεν αποτιμάται με επικοινωνιακές αναρτήσεις ούτε με επιλεκτικές αναγνώσεις ευρωπαϊκών εκθέσεων.

Κώστας Αρβανίτης*

Για την περιβόητη «πρόοδο» στο κράτος δικαίου μιλούν πιο δυνατά τα ίδια τα γεγονότα. Μιλούν οι υποκλοπές που εξέθεσαν τη χώρα διεθνώς και προκάλεσαν τη θεσμική παρέμβαση των ευρωπαϊκών οργάνων. Μιλά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που απασχολεί διαρκώς τους ευρωπαϊκούς ελεγκτικούς και εισαγγελικούς μηχανισμούς. Μιλούν οι καταγγελίες για το μπάζωμα στον τόπο της τραγωδίας των Τεμπών.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να πανηγυρίσει. Για ακόμη μία φορά, επέλεξε να διαβάσει από μια ευρωπαϊκή έκθεση μόνο ό,τι εξυπηρετεί το κυβερνητικό αφήγημα, παρουσιάζοντας μια καταγραφή επιμέρους προόδου ως δήθεν πανηγυρική δικαίωση της κυβέρνησής του και ως απάντηση σε κάθε κριτική που δέχεται. Όμως το κράτος δικαίου δεν αποτιμάται με επικοινωνιακές αναρτήσεις ούτε με επιλεκτικές αναγνώσεις ευρωπαϊκών εκθέσεων. Κρίνεται από την καθημερινή λειτουργία των θεσμών και από το κατά πόσο οι πολίτες αισθάνονται ότι υπάρχει διαφάνεια, λογοδοσία και ισονομία.

Για την περιβόητη «πρόοδο» στο κράτος δικαίου μιλούν πιο δυνατά τα ίδια τα γεγονότα. Μιλούν οι υποκλοπές που εξέθεσαν τη χώρα διεθνώς και προκάλεσαν τη θεσμική παρέμβαση των ευρωπαϊκών οργάνων. Μιλά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που απασχολει διαρκώς τους ευρωπαϊκούς ελεγκτικούς και εισαγγελικούς μηχανισμούς. Μιλούν οι καταγγελίες για το μπάζωμα στον τόπο της τραγωδίας των Τεμπών και τα ερωτήματα που εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις. Μιλούν οι απευθείας αναθέσεις, η ευνοιοκρατία και η διαχείριση δημόσιου χρήματος που έχει προκαλέσει έντονη πολιτική και κοινωνική κριτική. Μιλούν οι συνεχείς αμφισβητήσεις για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, οι ανησυχίες για την ελευθερία και την πολυφωνία των ΜΜΕ και η σταδιακή απαξίωση των θεσμικών αντιβάρων.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Και αυτή δεν μπορεί να διαγραφεί επειδή η κυβέρνηση επέλεξε να απομονώσει ορισμένες θετικές αναφορές μιας έκθεσης, αποσιωπώντας ότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξακολουθεί να διατυπώνει συστάσεις και να επισημαίνει την ανάγκη περαιτέρω μεταρρυθμίσεων στους τομείς της Δικαιοσύνης, της διαφάνειας, της καταπολέμησης της διαφθοράς και της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης.

Το πιο προκλητικό, όμως, είναι η προσπάθεια του πρωθυπουργού να βαφτίσει κάθε κριτική «αντιπολιτευτική προπαγάνδα». Είναι εύκολο να κατηγορείς τους πολιτικούς αντιπάλους σου. Είναι πολύ πιο δύσκολο να απαντήσεις επί της ουσίας για τις υποκλοπές, για τη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών, για τις αλλεπάλληλες υποθέσεις που ελέγχονται από ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, για τις καταγγελίες περί κυβερνητικών παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη, για τη θέση της Ελλάδας στις διεθνείς αξιολογήσεις σχετικά με την ελευθερία του Τύπου και για την ολοένα μεγαλύτερη κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στους θεσμούς.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα θεσμικής κανονικότητας, όταν στην πραγματικότητα η δημόσια συζήτηση τα τελευταία χρόνια κυριαρχείται από ζητήματα που σε κάθε ευρωπαϊκή δημοκρατία θα προκαλούσαν βαθιά πολιτική αυτοκριτική και όχι θριαμβολογίες. Η αλαζονεία με την οποία ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει μια έκθεση προόδου σε πολιτικό άλλοθι δείχνει ότι εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τους θεσμούς ως εργαλείο επικοινωνίας και όχι ως πυλώνα της δημοκρατίας.

Οι πανηγυρισμοί, λοιπόν, είναι όχι μόνο πρόωροι αλλά και προκλητικοί. Γιατί το κράτος δικαίου δεν μετριέται με κυβερνητικά δελτία Τύπου. Μετριέται από το αν η εξουσία λογοδοτεί, αν η Δικαιοσύνη λειτουργεί χωρίς σκιές, αν τα μέσα ενημέρωσης είναι πραγματικά ελεύθερα, αν οι ανεξάρτητες αρχές μπορούν να ασκούν απρόσκοπτα το έργο τους και αν κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου. Και σε όλα αυτά, παρά τις κυβερνητικές θριαμβολογίες, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει πολλά να αποδείξει. Η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί και θα απαλλαγεί από την πιο αντιδημοκρατική και επικίνδυνη κυβέρνηση από την μεταπολίτευση. Η Αριστερά βρίσκεται και θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για την δημοκρατία.

(*) Ο Κώστας Αρβανίτης είναι Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος. Είναι εκλεγμένος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία από την περίοδο 2019-24 και αντιπρόεδρος της Ομάδας της Αριστεράς, LEFT, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την περίοδο 2024-29.

 

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. / Αναζητά λύση στην ενότητα και στη σύγκλιση

Στη σημερινή συγκυρία ο πολιτικός χώρος της Αριστεράς δέχεται τυχοδιωκτική επίθεση από την κυβέρνηση και τον προπαγανδιστικό της μηχανισμό. Το δίδυμο Μαρινάκη-Κυρανάκη και υπουργών (Πλεύρης, Καραγκούνης κ.ά.)

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στις 11 Ιουλίου θα είναι κομβικής σημασίας για την επόμενη ημέρα του κόμματος. Τα αποτελέσματα της συνεδρίασης της Κ.Ε. θα καθορίσουν την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μέσα σε ένα πολιτικό σκηνικό που μεταβάλλεται διαρκώς και σε πολιτικούς συσχετισμούς που αλλάζουν.

Κώστας Πουλακίδας*

Πώς ο Φάμελλος στη Βουλή έκοψε τις επιθέσεις της Ν.Δ. στην Αριστερά. Η στρατηγική του στην Κ.Ε.

Αντικειμενικά, η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στις 11 Ιουλίου θα είναι κομβικής σημασίας για την επόμενη ημέρα του κόμματος. Τα αποτελέσματα της συνεδρίασης της Κ.Ε. θα καθορίσουν την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μέσα σε ένα πολιτικό σκηνικό που μεταβάλλεται διαρκώς και σε πολιτικούς συσχετισμούς που αλλάζουν. Συσχετισμοί που προφανώς αφορούν και την Κ.Ε., όπου η πλειοψηφία και η μειοψηφία μετρούν υποστηρικτές και καταγράφουν μετακινήσεις και αντικαταστάσεις μελών του κορυφαίου οργάνου του κόμματος.

Πάντως, στη σημερινή συγκυρία ο πολιτικός χώρος της Αριστεράς (όπως και τα πολιτικά του υποκείμενα) δέχεται τυχοδιωκτική επίθεση από την κυβέρνηση και τον προπαγανδιστικό της μηχανισμό. Το δίδυμο Μαρινάκη-Κυρανάκη και υπουργοί (Πλεύρης, Καραγκούνης κ.ά.) μπέρδεψαν την Εθνική Αντίσταση με τον Εμφύλιο και την Αριστερά με την τρομοκρατία. Δεν το έκαναν από λάθος, προσπάθεια να ανεβάσουν τη συσπείρωση της Ν.Δ. κάνουν.

Ο Σωκράτης Φάμελλος κατήγγειλε την εργαλειοποίηση του θανάτου από τη Ν.Δ. και είναι χαρακτηριστικό ότι επέλεξε έναν εμφατικό τρόπο για να το κάνει. Στην παρέμβασή του στην Ολομέλεια της Βουλής δήλωσε με νόημα: «Για να μην σκιάσω την τραγικότητα της απώλειας και της θέσης μας, δεν θα προβώ σε κανέναν σχολιασμό για τα πολιτικά σχόλια κυβερνητικών στελεχών που την ακολούθησαν». Και δεν είναι τυχαίο ότι από το σημείο εκείνο και μετά για πολλές ώρες κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης δεν υπήρξε προκλητική αναφορά (παρά μόνο αργά το βράδυ από τον Κώστα Καραγκούνη).

Ντόκος και υποκλοπές σε Κούλογλου

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα αναδείξει τις επόμενες ημέρες και τα ζητήματα ασφάλειας, διαφάνειας και Κράτους Δικαίου, με αφορμή την ιλαροτραγωδία Ντόκου με τους Ρώσους φαρσέρ και την αποκάλυψη ότι παρακολουθείτο το κινητό τού τότε ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιου Κούλογλου όταν ήταν μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής PEGA που ερευνούσε το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα! Η ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα αναλάβει πρωτοβουλίες και ήδη ο Κώστας Αρβανίτης ζήτησε την επανασύσταση της Επιτροπής PEGA.

Τρεις άξονες

Με αυτά τα δεδομένα, η ηγεσία του κόμματος απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και στα σκάνδαλα του Μαξίμου υπερασπίζεται σθεναρά την πολιτική πρόταση πως μόνο η ενότητα και η σύγκλιση των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων δίνουν διέξοδο. Ο Σ. Φάμελλος βασίζεται σε τρεις άξονες και με αυτούς πηγαίνει στην Κ.Ε.:

- Ότι θα κάνει όσες υπερβάσεις χρειαστούν για να υπάρχει ενωτικό δυναμικό προοδευτικό ψηφοδέλτιο που θα ρίξει το καθεστώς Μητσοτάκη.

- Ότι έχει δεσμευτεί σε μία στρατηγική ενότητας για το μέλλον και θα επιμείνει σε αυτήν «παρότι τα περιθώρια στενεύουν».

- Ότι δεν πρέπει να υπάρξει νέος διχασμός στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Το τελευταίο το είπε εμφατικά και στη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου, στην οποία μίλησε και επί προσωπικού. «Εισπράττω ένα αίτημα από τον κόσμο της Αριστεράς: “Μην μας οδηγείτε στον διχασμό”. Αυτό υπηρετούμε, σε αυτή την ανάγκη πρέπει να δίνουν απαντήσεις όλες οι πρωτοβουλίες μας. Και μπροστά σε αυτό το αίτημα οφείλουν όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους» είπε ο πρόεδρος του κόμματος και τόνισε ότι «δεν έχω προσωπικό σχέδιο, ούτε με επηρεάζουν οι προσωπικές επιθέσεις».

Υποψηφιότητα και συλλογική ηγεσία

Ωστόσο, από την άλλη πλευρά έχει ευθέως τεθεί θέμα ηγεσίας. Ο Παύλος Πολάκης έχει ήδη βγει μπροστά και πιο «προωθημένα» (π.χ., από τον Νίκο Παππά που μίλησε για συλλογική ηγεσία στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.). Ο βουλευτής Χανίων ζητά την παραίτηση του Σ. Φάμελλου και την εκλογή νέου προέδρου της Κ.Ο., δηλώνοντας από τώρα υποψηφιότητα και ζητώντας την επάνοδό του στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. προκειμένου να μπορεί να ηγηθεί αυτής σε περίπτωση εξελίξεων. Και βεβαίως ζητά την οργάνωση του κόμματος για εκλογές (εκλογική επιτροπή, επιτροπή προγράμματος κ.ά.), όπως και «άμεση εκκίνηση συνομιλιών με τις όμορες πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες που θέλουν και πιστεύουν στον σχηματισμό ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου».

Πάντως, το μοντέλο της συλλογικής ηγεσίας δεν ειπώθηκε για να αποσυρθεί, αλλά θα είναι παρόν από την πλευρά της μειοψηφίας ως μία διέξοδος στις συζητήσεις εντός της Κεντρικής Επιτροπής, ακόμα και με άλλα πρόσωπα.

Αποχωρήσεις

Την ίδια ώρα, δεν φαίνεται να καταγράφεται μία δυναμική για απόσυρση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. προς την ΕΛ.Α.Σ. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αριθμός των μελών της Κ.Ε. που έχουν αποχωρήσει είναι μονοψήφιος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζονται οι εσωκομματικοί συσχετισμοί, διότι έχει σημασία και πόσα μέλη της Κ.Ε. θα συμμετάσχουν στη συνεδρίαση.

Η πιο ηχηρή αποχώρηση ήταν του Κώστα Ζαχαριάδη, που σε ανάρτησή του στο facebook εκτιμά ότι «ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα κατεβαίνει με άλλο ψηφοδέλτιο από τον Τσίπρα στις εκλογές δεν μπορεί να είναι ο δικός μου ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα μου. Και αυτή η μετατόπιση στον δημόσιο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη συντελεστεί».

(*) Ο Κώστας Πουλακίδας είναι καταξιωμένος έλληνας δημοσιογράφος-αναλυτής, προϊστάμενος πολιτικού ρεπορτάζ του Kontra Channel.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής 

Ερώτηση Αρβανίτη στην Κομισιόν για το τελεφερίκ στη Μονεμβασιά / «Κανένα έργο με ευρωπαϊκά χρήματα δεν μπορεί να βρίσκεται υπεράνω της νομιμότητας»

 Σύμφωνα με καταγγελίες οι εργασίες εκβραχισμού στην Καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς εξελίσσονται χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι απαιτούμενες πολεοδομικές άδειες.

Ο Έλληνας ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης αμφισβήτησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη χρηματοδότηση αμφιλεγόμενων έργων τελεφερίκ και αιολικού πάρκου αξίας 7 εκατ. ευρώ στη Μονεμβασιά. Αυτό πυροδότησε συζητήσεις μεταξύ των ντόπιων, διεθνών εμπειρογνωμόνων για την πολιτιστική κληρονομιά και της ΕΕ σχετικά με την αυθεντικότητα του χώρου...

Σύμφωνα με καταγγελίες οι εργασίες εκβραχισμού στην Καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς εξελίσσονται χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι απαιτούμενες πολεοδομικές άδειες

Ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το έργο εγκατάστασης τελεφερίκ στη Μονεμβασιά και τις καταγγελίες περί σοβαρών παρατυπιών ως προς την υλοποίησή του κατέθεσε ο Αντιπρόεδρος της Ομάδας της Αριστεράς (The Left) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Κώστας Αρβανίτης.

Ειδικότερα ζητείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διερευνήσει κατά πόσο τηρούνται η ενωσιακή περιβαλλοντική νομοθεσία ως προς την εκπόνηση δημοσίων έργων, οι κανόνες προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και οι αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης σε ένα έργο που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας με 6,8 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, οι εργασίες εκβραχισμού στην Καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς εξελίσσονται χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί όλες οι απαιτούμενες πολεοδομικές άδειες και ειδικότερα άνευ έκδοσης τελικής οικοδομικής άδειας. Έως σήμερα δεν έχει δημοσιοποιηθεί μελέτη γεωλογικής σταθερότητας και οι σχετικές εργασίες φέρονται πλέον να αποκλίνουν σημαντικά από τις αρχικές εγκρίσεις του έργου.

Η Μονεμβασιά αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ιστορικούς και αρχαιολογικούς τόπους της χώρας και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Για τον λόγο αυτό, κάθε παρέμβαση οφείλει να πραγματοποιείται με απόλυτη διαφάνεια, πλήρη τεκμηρίωση και αυστηρή τήρηση της νομιμότητας, ιδίως όταν χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους.

Με την ερώτησή του, ο Κώστας Αρβανίτης καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απαντήσει:

• αν είναι ενήμερη για τις καταγγελίες σχετικά με την έλλειψη των απαιτούμενων αδειών και μελετών,


• αν η κατασκευή δημόσιου έργου σε αρχαιολογική ζώνη χωρίς οικοδομική άδεια συνάδει με το ενωσιακό δίκαιο και τις αρχές του κράτους δικαίου, δεδομένου ότι το έργο δεν εκπονείται από αρχαιολογικές αρχές, αλλά από έτερους δημόσιους φορείς,


• και αν προτίθεται να ελέγξει τη νομιμότητα της χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανεκτικότητας, εξετάζοντας, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις, την αναστολή της εκταμίευσης των σχετικών πόρων.

O Κώστας Αρβανίτης δήλωσε:

«Η προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν μπορεί να υποχωρεί απέναντι σε λογικές τετελεσμένων. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για έργα που χρηματοδοτούνται από τα χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια απέναντι σε καταγγελίες για παραβιάσεις της νομιμότητας, της περιβαλλοντικής προστασίας και των κανόνων χρηστής διαχείρισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Πρόκειται για έναν τόπο μοναδικού φυσικού και περιβαλλοντικού κάλλους, ο οποίος έχει συμπεριληφθεί στη σχετική λίστα των περιοχών NATURA 2000, έναν τόπο με εξέχον ιστορικό αποτύπωμα και ενδιαφέρον.

Οι ευρωπαϊκοί πόροι δεν αποτελούν λευκή επιταγή για τις διοικήσεις των κρατών μελών. Για άλλη μια φορά τονίζουμε ότι η διαφάνεια, η λογοδοσία και ο σεβασμός στο κράτος δικαίου πρέπει να αποτελούν προϋποθέσεις της ανάπτυξης και όχι εμπόδιά της. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να δώσει σαφείς απαντήσεις και να διασφαλίσει ότι ούτε ένα ευρώ ευρωπαϊκής χρηματοδότησης δεν θα διατεθεί κατά παράβαση του ευρωπαϊκού δικαίου, πόσο μάλλον αν το υπό εκπόνηση έργο εγκυμονεί κινδύνους για τη ζωή των κατοίκων και των χρηστών του υπό ανέγερση τελεφερίκ.»

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης του Κ. Αρβανίτη:

«Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης

προς την Επιτροπή

Άρθρο 144 του Κανονισμού

Κωνσταντίνος Αρβανίτης (The Left)

Θέμα: Παράνομη εκτέλεση έργου εγκατάστασης τελεφερίκ στον αρχαιολογικό χώρο της Μονεμβασιάς άνευ οικοδομικής αδείας και με χρηματοδότηση από το ΤAA

Στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Μονεμβασίας, της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού, εκτελούνται εργασίες εκβραχισμού για την εγκατάσταση τελεφερίκ στην Καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς, αρχαιολογικό χώρο και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, με προϋπολογισμό ύψους 6.800.360 ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ωστόσο, το έργο υλοποιείται υπό καθεστώς σοβαρών αυθαιρεσιών και παρατυπιών, μεταξύ άλλων άνευ δημοσιοποίησης μελέτης γεωλογικής σταθερότητας, άνευ εκδόσεως της απαιτούμενης οικοδομικής άδειας για την ανέγερση του σταθμού και των συνοδών υποδομών του τελεφερίκ και δίχως επαρκείς εξηγήσεις από την αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία. Οι προαναφερθείσες ελλείψεις παραβιάζουν την Οδηγία 2011/92/ΕΕ για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ), την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς και τους κανόνες επιλεξιμότητας χρηματοδότησης της Ε.Ε.

Ερωτάται η Επιτροπή:

-Είναι ενήμερη ότι το έργο εκτελείται χωρίς τις νόμιμες πολεοδομικές άδειες, εγκεκριμένες γεωλογικές μελέτες και με μεθόδους (εκβραχισμούς) που έρχονται σε αντίθεση με τις αρχικές εγκρίσεις;

-Συνιστά η έναρξη κατασκευής δημόσιου κτίσματος επί εθνικής οδού και εντός αρχαιολογικής ζώνης, χωρίς οικοδομική άδεια, παραβίαση των ενωσιακών περιβαλλοντικών προτύπων και των αρχών του κράτους δικαίου;

-Δεδομένου ότι το έργο χρηματοδοτείται από το ΤΑΑ με αυστηρό ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Σεπτέμβριο του 2026, προτίθεται η Επιτροπή να ελέγξει τη νομιμότητα εκταμίευσης των πόρων λόγω παραβίασης των κανόνων χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και αναλόγως να αναστείλει προληπτικά τη σχετική χρηματοδότηση;»

Κώστας Αρβανίτης / Κόλαφος η απάντηση της Κομισιόν στην ερώτηση για τις εξαντλητικές εφημερίες στο ΕΣΥ

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι παρακολουθεί τη συμμόρφωση όλων των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, και ξεκαθαρίζει ότι, εφόσον διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις της Οδηγίας...

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ρητά στην απάντησή της ότι η Οδηγία 2003/88/ΕΚ κατοχυρώνει υποχρεωτικά τουλάχιστον έντεκα συνεχόμενες ώρες ημερήσιας ανάπαυσης ανά εικοσιτετράωρο και διευκρινίζει ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που επιτρέπονται παρεκκλίσεις για τα νοσοκομεία, αυτές πρέπει να συνοδεύονται από ισοδύναμη αντισταθμιστική ανάπαυση που παρέχεται αμέσως μετά τον χρόνο εργασίας.

Επιβεβαιώνει παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και προμηνύει ενεργοποίηση διαδικασίας επι παραβάσει

Σαφή απάντηση για τις εξαντλητικές εφημερίες στα δημόσια νοσοκομεία έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ερώτηση του Αντιπροέδρου της LEFT και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστα Αρβανίτη.

Αφορμή αποτέλεσε η καταγγελία ειδικευόμενης ιατρού που υποχρεώθηκε να πραγματοποιήσει συνεχόμενες 24ωρες εφημερίες επί πέντε ημέρες, γεγονός που ανέδειξε τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού και τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας στα δημόσια νοσοκομεία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ρητά ότι η Οδηγία 2003/88/ΕΚ κατοχυρώνει υποχρεωτικά τουλάχιστον έντεκα συνεχόμενες ώρες ημερήσιας ανάπαυσης ανά εικοσιτετράωρο και διευκρινίζει ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που επιτρέπονται παρεκκλίσεις για τα νοσοκομεία, αυτές πρέπει να συνοδεύονται από ισοδύναμη αντισταθμιστική ανάπαυση που παρέχεται αμέσως μετά τον χρόνο εργασίας.

Η Επιτροπή είναι απολύτως σαφής. Υπενθυμίζει ότι ο χρόνος εφημερίας κατά τον οποίο ο εργαζόμενος υποχρεούται να βρίσκεται στον χώρο εργασίας λογίζεται εξ ολοκλήρου ως χρόνος εργασίας και άρα, εαν οι επαναλαμβανόμενες διαδοχικές 24ωρες εφημερίες δεν διακόπτονταν από τις προβλεπόμενες έντεκα ώρες ανάπαυσης, τότε η κατάσταση αυτή δεν ήταν σύμφωνη με την Οδηγία 2003/88/ΕΚ, η οποία δεσμεύει τόσο τον δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι παρακολουθεί τη συμμόρφωση όλων των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, και ξεκαθαρίζει ότι, εφόσον διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις της Οδηγίας, μπορεί να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά της χώρας βάσει του άρθρου 258 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζει την εξουθένωση των γιατρών και των νοσηλευτών ως “κανονικότητα”. Οι εξαντλητικές εφημερίες δεν παραβιάζουν μόνο τα εργασιακά δικαιώματα των υγειονομικών, αλλά θέτουν σε κίνδυνο και την ασφάλεια των ίδιων των ασθενών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι τέτοιες πρακτικές παραβιάζουν κατάφωρα το ενωσιακό δίκαιο.

Η απάντηση αποκαλύπτει στην πραγματικότητα ότι το εντεκάωρο δεν είναι κανόνας που μπορεί να εφαρμόζεται γενικά αλλά μόνο σε συνθήκες έκτακτων περιστάσεων και αναγκών και δεν προσφέρεται σε γενική εφαρμογή όπως η κυβέρνηση το έχει θεσπίσει με νόμο της.

Η προστασία της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία δεν είναι διαπραγματεύσιμη και η ελληνική κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να συμμορφωθεί με τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις της, αντί να διοργανώνει επικοινωνιακές ευρω-φιέστες πανηγυρίζοντας για μια πλασματική βελτίωση των εργασιακών συνθηκών στη χώρα την ώρα που οι εργαζόμενοι σκοτώνονται και καταρρέουν.

Ακολουθούν η ερώτηση του Κώστα Αρβανίτη και η απάντηση της Επιτροπής:

«Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001778/2026/rev.1

προς την Επιτροπή

Άρθρο 144 του Κανονισμού

Κωνσταντίνος Αρβανίτης (The Left)

Θέμα: Εξαντλητικές εφημερίες στα νοσοκομεία του ΕΣΥ

Η υπόθεση εξαναγκασμού ειδικευόμενης ιατρού σε συνεχείς 24ωρες εφημερίες επί πέντε ημέρες1 επαναφέρει το ζήτημα της παραβίασης εκ μέρους της Ελλάδας του ενωσιακού δικαίου αναφορικά με τα όρια εργασίας και τις περιόδους ανάπαυσης των εργαζομένων στον τομέα υγείας και αναδεικνύει όχι μόνο την τεράστια υποστελέχωση και τις δυσμενείς και εξαντλητικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στους δημόσιους φορείς υγείας, αλλά και τους κινδύνους που εγκυμονούν τέτοιες πρακτικές για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζόμενων και των ασθενών.

Δεδομένων των προβλέψεων της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Θεωρεί ότι πρακτικές συνεχόμενων 24ωρων εφημεριών χωρίς επαρκή ανάπαυση συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο;

2. Πώς αξιολογεί τον κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια τόσο των εργαζομένων όσο και των ασθενών από τέτοιες πρακτικές;

3. Προτίθεται να διερευνήσει πιθανή παραβίαση της οδηγίας από την Ελλάδα (βλ. απόφαση ΔΕΕ C-180/2014);» 

Απάντηση της εκτελεστικής αντιπροέδρου Ροξάνας Μινζάτου εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(29.6.2026)

«Για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, η οδηγία 2003/88/ΕΚ1 για τον χρόνο εργασίας καθορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις για την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Κάθε εργαζόμενος δικαιούται ελάχιστη περίοδο ημερήσιας ανάπαυσης διάρκειας έντεκα συναπτών ωρών ανά εικοσιτετράωρο2. Παρόλο που επιτρέπονται παρεκκλίσεις από τον κανόνα αυτό για υπηρεσίες σχετικές με την υποδοχή, τη νοσηλεία και/ή την περίθαλψη που παρέχονται από νοσοκομεία ή παρόμοια ιδρύματα, οι παρεκκλίσεις αυτές θα πρέπει να αντισταθμίζονται με ισοδύναμη περίοδο ανάπαυσης3. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει διευκρινίσει ότι η εν λόγω αντισταθμιστική ανάπαυση πρέπει να διαδέχεται άμεσα τον χρόνο εργασίας που υποτίθεται ότι πρέπει να αντισταθμίσει4.

Ο χρόνος εφημερίας, κατά τη διάρκεια του οποίου ο εργαζόμενος υποχρεούται να παραμένει στον χώρο εργασίας ή σε άλλον τόπο που καθορίζεται από τον εργοδότη, πρέπει να υπολογίζεται ως χρόνος εργασίας5. Στην περίπτωση που περιγράφεται, αν η εκτέλεση επαναλαμβανόμενων διαδοχικών εικοσιτετράωρων περιόδων εφημερίας δεν διακοπτόταν από έντεκα συναπτές ώρες ημερήσιας ανάπαυσης (ανά εικοσιτετράωρο), τότε η κατάσταση αυτή δεν ήταν σύμφωνη με την οδηγία 2003/88/ΕΚ, η οποία ισχύει για τους εργοδότες τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα. Η ευθύνη για τη διασφάλιση της ορθής και αποτελεσματικής εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας που μεταφέρει τις οδηγίες της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο εναπόκειται πρωτίστως στις αρμόδιες εθνικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων, καθώς μόνο αυτές μπορούν να αξιολογούν τα πραγματικά περιστατικά σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Στο πλαίσιο του ρόλου της ως θεματοφύλακα των Συνθηκών, η Επιτροπή παρακολουθεί τη συμμόρφωση όλων των κρατών μελών με την οδηγία, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Εάν η Επιτροπή διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με παραβιάσεις της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, μπορεί να προβεί σε κάθε ενέργεια που κρίνει αναγκαία, σύμφωνα με το άρθρο 258 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.» 

 

επιμέλεια σύνταξης: Σπύρος Γκανής

Εκδήλωση Left - Κ. Αρβανίτη / «Ανοχύρωτη δημοκρατία - κράτος δικαίου σε κρίση» στο Πάρκο Ελευθερίας (vid)

Στην εκδήλωση μίλησαν οι Κώστας Αρβανίτης, Χρήστος Ράμμος, Χάρης Δούκας, Ιφιγένεια Καμτσίδου, Κατερίνα Παπανικολάου και Θανάσης Κουκάκης..

Από τη διάβρωση των θεσμών και τα σκάνδαλα μέχρι την απαξίωση της ζωής στα Προσφυγικά, τις επιθέσεις στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και την ανοχή στα εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων, η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου μεταφέρθηκε από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα.

Τι είπαν στην εκδήλωση οι Κώστας Αρβανίτης, Χρήστος Ράμμος, Χάρης Δούκας, Ιφιγένεια Καμτσίδου, Κατερίνα Παπανικολάου και Θανάσης Κουκάκης στην εκδήλωση Left - Κ. Αρβανίτη,  «Ανοχύρωτη δημοκρατία - κράτος δικαίου σε κρίση», στο Πάρκο Ελευθερίας

Από τη διάβρωση των θεσμών και τα σκάνδαλα μέχρι την απαξίωση της ζωής στα Προσφυγικά, τις επιθέσεις στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και την ανοχή στα εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων, η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου μεταφέρθηκε από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα.

Μετά την υπερψήφιση της Έκθεσης που εισηγήθηκε ο Κώστας Αρβανίτης για το Κράτος Δικαίου 2025 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τη δημόσια συζήτηση που άνοιξε στις Βρυξέλλες με την εκδήλωση «ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΕ ΚΡΙΣΗ» με πρωτοβουλία της Left και του Αντιπροέδρου της, ο διάλογος συνεχίστηκε σήμερα (25/6) στο Πάρκο Ελευθερίας στο κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας. Παρών στην εκδήλωση ήταν, μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, στελέχη της Πολιτικής Γραμματείας και βουλευτές του κόμματος.

Στην εκδήλωση μίλησαν οι Χρήστος Ράμμος, τ. Πρόεδρος ΑΔΑΕ – Αντιπρόεδρος ΣτΕ ε.τ., Χάρης Δούκας, Δήμαρχος Αθηναίων – Καθηγητής ΕΜΠ, Ιφιγένεια Καμτσίδου, Ομότιμη Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου ΑΠΘ, Δρ. Κατερίνα Παπανικολάου, Δικηγόρος – π. Μέλος Ολομέλειας ΑΔΑΕ και Θανάσης Κουκάκης, Δημοσιογράφος.

Παρέμβαση στην αρχή της εκδήλωσης έκανε η μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου, Ελένη με την ίδια να σημειώνει ότι ήρθαν αντιμέτωποι με αναβολές και διακοπές δικάσιμων όσον αφορά την δίκη για τη δολοφονία του γιου της, ενώ αναφερόμενη τόσο στη δική αυτή, όσο και σε άλλες που έχει παραστεί έκανε λόγο για «αλισβερίσι μεταξύ έδρας και δικηγόρων». «Η διεξαγωγή των δικών με άφησε άφωνη, βαθιά προσβεβλημένη και τραυματισμένη για πολλούς λόγους» είπε η Ελένη Κωστοπούλου, ενώ μίλησε για αναίδεια και προσβολές προς τα θύματα εντός της δικαστικής αίθουσας. «Η έδρα δεν προστατεύει την μνήμη των θυμάτων από τους συνηγόρους υπερασπιστής» σημείωσε, προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές για το τι μπορείς να πεις για να υπερασπιστείς τον πελάτη σου».

Τον κύκλο των παρεμβάσεων έκλεισαν ο Νίκος Κολοκοτρώνης, δικηγόρος και γεωγράφος, μέλος της επιτροπής για την ανάδειξη και υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και ο Δήμος Καραβόλτσιος, μέλος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών.

_______________________________________________

Κώστας Αρβανίτης: Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Νέα Δημοκρατία, δεν έχουμε Δημοκρατία

Ο αντιπρόεδρος της Left και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προλογίζοντας την εκδήλωση έκανε λόγο για μια πολλαπλή βαθιά και διάχυτη κρίση, με τον ίδιο να αναφέρεται στην ακρίβεια, στο χάσμα των ανισοτήτων που, όπως είπε διευρύνεται επιθετικά, στην ανασφάλεια που έχει γίνει καθημερινότητα. «Η Δημοκρατία, το κράτος δικαίου απαξιώνονται σταθερά και πιστεύω προσχεδιασμένα» σημείωσε.

«Η απαξίωση των θεμελιακών αρχών υπήρξε πάντα κεντρική πολιτική προτεραιότητα και επιλογή των απανταχού καθεστωτικών» ανέφερε ο Κώστας Αρβανίτης, προσθέτοντας ότι πλέον αντιδρούν και οι άνθρωποι του συντηρητικού χώρου «μπροστά σε αυτό που συμβαίνει». «Το κυβερνητικό νομοθετικό έργο στην Ελλάδα το λυμαίνονται καθεστωτικοί» σημείωσε, συμπληρώνοντας ότι ο πολίτης είναι εκείνος που βιώνει τα χυδαία αποτελέσματά του. 

«Από την πολυσυνθετική αριστερά, και στις γνήσιες προοδευτικές δυνάμεις, την συσπείρωση και την όσμωση, από τη συστράτευση και από το μάζεμα του προσωπικού εγωισμού. Έχουμε μια μεγάλη ευθύνη, της συνεργασίας» υπογράμμισε σε άλλο σημείο, ενώ ανέφερε ακόμα ότι «ο ενεργός πολίτης -και το πολιτικό υποκείμενο που είναι ο βουλευτής, ο ευρωβουλευτής, το στέλεχος- πρέπει να ανοίγει δρόμους και να ακούει την κοινωνία και πρωταγωνιστεί χωρίς να καπελώνει, αλλά να συμμετέχει».

«Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Νέα Δημοκρατία, δεν έχουμε Δημοκρατία» τόνισε ο Κώστας Αρβανίτης, κάνοντας λόγο για ένα τσίρκο απέναντι στους θεσμούς. 

________________________________________

Χρήστος Ράμμος: Η δικαιοσύνη δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί σε αυτό που της ζητά το λειτούργημά της και ο κόσμος

Από πλευράς του ο Χρήστος Ράμμος, πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ και επίτιμος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, σημείωσε ότι η κατάσταση στο κράτος δικαίου στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου φωτεινή. «Αλλά δυστυχώς και στην Ευρώπη και παγκοσμίως το κράτος δικαίου και η Δημοκρατία δεν είναι στα καλύτερά τους» πρόσθεσε, ενώ χαρακτήρισε εφιαλτική την εικόνα ακροδεξιών βουλευτών στο Ευρωκοινοβούλιο, που φώναζαν «στείλτε τους πίσω» κατά την ψήφιση των «κόμβων» επιστροφής μεταναστών.

«Χτυπάνε συναγερμοί» επισήμανε ο Χρήστος Ράμμος, χαρακτηρίζοντας κορυφή του παγόβουνου την απόφαση του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα για τις υποκλοπές, λέγοντας ότι κορυφαίοι δικαστές, η ηγεσία του Αρείου Πάγου «έκαναν το παν για να μην προχωρήσει η διερεύνηση του σκανδάλου». Ο Χρήστος Ράμμος υπενθύμισε  την παρέμβαση Ντογιάκου, το πόρισμα Ζήση και την «ακατανόητη» -όπως την χαρακτήρισε- απόφαση Τζαβέλλα, κάνοντας λόγο για συνθήκες που δημιουργούν μεγάλη απογοήτευση για την λειτουργία της δικαιοσύνης. 

«Στις σημαντικές υποθέσεις, στις υποθέσεις που αφορούν σοβαρά κοινωνικά ζητήματα ή που θέτουν θέματα ευθυνών των ισχυρών η ελληνική δικαιοσύνη δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί σε αυτό που της ζητά το λειτούργημά της και που ζητά και ο κόσμος» τόνισε, μιλώντας για «δυσανεξία στις αντίθετες φωνές», ενώ αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων,  στις ύβρεις απέναντι στην επικεφαλής της ευρωπαϊκής εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι. 

________________________________________

Χάρης Δούκας: Οι λύσεις δίνονται με κοινωνικές συναινέσεις

Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ξεκίνησε την παρέμβασή του αναφερόμενος στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας και το ψήφισμα του ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου. «Χθες το απόγευμα φτάσαμε κοντά στο σημείο μηδέν» επισήμανε κάνοντας αναφορά στην κρίσιμη κατάσταση της υγείας του απεργού πείνας και την στάση του κράτους.

Όπως είπε, από την άλλη υπήρχε ένα ανάλγητο κράτος «που αρνιόταν να δει την μεγάλη απειλή, ότι θα χαθεί μια ζωή και θα πυροδοτηθούν απρόβλεπτες αντιδράσεις».

«Σε αυτό το επικίνδυνο αδιέξοδο η δημοτική αρχή, η παράταξη μας σε συνεργασία με την Ανοιχτή Πόλη πήρε την πρωτοβουλία και συνεδρίασε το συμβούλιο και υιοθέτησε το ψήφισμα» πρόσθεσε, ενώ στηλίτευσε τις σημερινές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, λέγοντας ότι «καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό κατά των κατοίκων των Προσφυγικών και προετοιμάζει το έδαφος για βίαιη παρέμβαση στον χώρο».

«Μια τέτοια κίνηση που θα υπονομεύσει την κοινωνική ειρήνη θα μας βρει απέναντι» τόνισε ο Χάρης Δούκας, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων ότι «οι λύσεις δίνονται με κοινωνικές συναινέσεις». 

«Οι αιρετοί στις πόλεις καλούμαστε να αποδείξουμε ότι η Δημοκρατία δεν είναι κάτι θεωρητικό αλλά μπορεί να είναι αποτελεσματική, όχι μόνο θεσμικά αλλά και στην καθημερινή ζωή» υπογράμμισε σε άλλο σημείο ο δήμαρχος Αθηναίων, σημειώνοντας ότι είναι η εναλλακτική απέναντι στην επέλαση του αυταρχισμού και λαϊκισμού.

Αναφέρθηκε παράλληλα σε πολιτικές που βελτιώνουν απτά τη ζωή των πολιτών, όπως «κοινωνική δικαιοσύνη στην πράξη, προσιτή στέγαση, πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες υγείας, μείωση ανισοτήτων, διαφάνεια, συμμετοχή και λογοδοσία στην λειτουργία μας». 

Όπως είπε υπάρχει μια διάχυτη αίσθηση ότι το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα καθημερινά προβλήματα του κόσμου, ενώ έκανε λόγο για βαθιά κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο. 

_____________________________________________

Ιφιγένεια Καμτσίδου: Πολλαπλές παραβιάσεις του Συντάγματος και του κανονισμού Βουλής όσον αφορά τις υποκλοπές

Αναφερόμενη στην ακρόαση στη Βουλή για την ανάδειξη της ηγεσίας του Αρείου Πάγου και τις ηχηρές απουσίες, η Ομότιμη Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου του ΑΠΘ, Ιφιγένεια Καμτσίδου, υπογράμμισε ότι «τέτοια κρίση εμπιστοσύνης, υποτίμηση διαδικασίας επειδή η κυβέρνηση μεταχειρίζεται τη δικαιοσύνη με τους δικούς της ανθρώπους δεν την έχουμε ξαναζήσει στα 204 χρόνια λειτουργίας του κράτους». 

«Στα 204 αυτά χρόνια δεν έχουμε ακούσει βουλευτή, τέως υπουργό, τέως Επίτροπο της ΕΕ να αναφέρεται σε δικαστικούς λειτουργούς φίλης και συμμαχικής χώρας αποκαλώντας τους κερατάδες» τόνισε, κάνοντας λόγο για «πληγή στο κράτος δικαίου που είναι σημαντική για τη Δημοκρατία».

Σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών τόνισε, μεταξύ άλλων ότι το χαρακτηριστικό της υπόθεσής είναι «μια υπηρεσία που έχει υπαχθεί υπό τον έλεγχο του πρωθυπουργού παρανομεί, παραβιάζει το Σύνταγμα, το ευρωπαϊκό δίκαιο και επιχειρεί να παρεμποδίζει την εκ του συντάγματος ανεξάρτητη αρχή, να ασκήσει το έργο της. Το κάνει με την βοήθεια των δικών της δικαστικών λειτουργών». 

Επισήμανε παράλληλα για τις υποκλοπές, ότι έχουμε «πολλαπλές παραβιάσεις του Συντάγματος και του κανονισμού Βουλής προκειμένου να μην συσταθεί η Προανακριτική Επιτροπή», ενώ ανέφερε ακόμα έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στη δικαιοσύνη και έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο εσωτερικό της Δικαιοσύνης.

Αναφορικά με τη συζήτηση για την Συνταγματική Αναθεώρηση τόνισε, μεταξύ άλλων ότι «επ΄ ουδενί δεν πρέπει να υπερψηφιστεί η πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος με πάνω από 151 βουλευτές του έχει η ΝΔ. Το σχέδιό της είναι τραγικό».

____________________________________________

Κατερίνα Παπανικολάου: Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία αδρανοποιεί τις διαδικασίες κοινοβουλευτικού ελέγχου

«Το βασικό ζήτημα που αυτή τη στιγμή ταλαιπωρεί την θεσμική λειτουργία στην χώρα μας, είναι το γεγονός ότι η πρόβλεψη του άρθρου 26 στο ελληνικό Σύνταγμα για την διάκριση των λειτουργιών, έχει σε μεγάλο βαθμό κλονιστεί» είπε η Δρ. Κατερίνα Παπανικολάου, Δικηγόρος και π. Μέλος Ολομέλειας της ΑΔΑΕ, προσθέτοντας ότι «αυτό που απαιτείται για να λειτουργούν με σχετική ασφάλεια οι θεσμοί στο κράτος δικαίου είναι αμοιβαίος έλεγχος μεταξύ των θεσμών».

Όπως είπε «σήμερα στην χώρα μας υπάρχει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην Βουλή» που ταυτίζεται με τις επιλογές της κυβέρνησης. «Αυτό σημαίνει ότι νομοθετεί με τον τρόπο που επιθυμεί και κυρίως - το έχουμε δει στην πράξη πολλές φορές- αδρανοποιεί τις διαδικασίες κοινοβουλευτικού ελέγχου» συμπλήρωσε.

Αναφερόμενη στις Ανεξάρτητες Αρχές, ανέφερε ότι πρόκειται για μια  πολύ μεγάλη τιμή εκ μέρους της Πολιτείας η επιλογή των μελών τους, υπογραμμίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι «δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία, κανένα ελαφρυντικό (...) Όποιος αισθάνεται ότι δεν έχει την δυνατότητα να κάνει χρήση αυτών των εγγυήσεων και να μπορέσει να σταθεί ανεξάρτητος έναντι της εξουσίας, είναι απολύτως βέβαιο ότι είναι καλύτερο να ιδιωτεύσει». 

«Ένα ζήτημα που αδρανοποιεί σε μεγάλο βαθμό την λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών είναι ο τρόπος που ίστανται απέναντί τους τα κόμματα στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας» πρόσθεσε μεταξύ άλλων.

____________________________________________

Θανάσης Κουκάκης: Σαν θύμα των υποκλοπών έζησα το 41%. Είδα την λειτουργία της Δικαιοσύνης να αλλάζει

Αναφερόμενος στην προσωπική του εμπειρία ως θύμα παρακολούθησης από την ΕΥΠ, ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης περιέγραψε ότι τα πρώτα βήματα που ακολούθησε όταν διαπίστωση την παρακολούθησή του, λέγοντας ότι απευθύνθηκε στην αρμόδια Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, μιλώντας σκόπιμα σε ανοιχτή γραμμή προκειμένου να ακουστεί ότι ζητά πληροφορίες και κατόπιν κατέθεσε σχετικό αίτημα. «Στις 12 Αυγούστου 2020, την ημέρα που υποβάλλω το αίτημά μου στην ΑΔΑΕ, την ίδια μέρα σταματάει με υπογραφή του αναπληρωτή επόπτη της ΕΥΠ Κ. Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, η παρακολούθησή μου. Ο κ. Τζαβέλλας ήταν εκείνος που την 1η Ιουνίου 2020, αυτός που την ανανεώνει για ακόμα ένα δίμηνο και την σταματά τον Αύγουστο». 

Ο δημοσιογράφος σημείωσε ότι «σαν θύμα των υποκλοπών έζησα το 41%. Είδα την λειτουργία της Δικαιοσύνης να αλλάζει. Τους εισαγγελείς Πρωτοδικών να έχουν μία φορά και να εξετάζουν πρόσωπα, να παίρνουν καταθέσεις, να είναι έτοιμοι να ζητήσουν στοιχεία για τον περίφημο “κρεοπώλη”. Όλα αυτά ξαφνικά φρενάρουν μετά το καλοκαίρι του 2023 (...) Στον κ. Ζήση έχω καταθέσει τα ονόματα των χειριστών του Predator στην ΕΥΠ, τα έχει από τον Φεβρουάριο του 2024 στα χέρια του».

«Αυτή είναι μια ιστορία που σου δημιουργεί μια μεγάλη δυσπιστία απέναντι στην δικαστική εξουσία, όχι στη Δικαιοσύνη και στα πρόσωπα που τα εκφράζουν εκείνη τη στιγμή» υπογράμμισε, μεταξύ άλλων. 

«Θα μάθουμε περισσότερα πράγματα για τους χειρισμούς της κ. Αδειλίνη (...) Ο κ. Τζαβέλλας πριν υπογράψει την δική μου παρακολούθηση, είχε υπογράψει την παρακολούθηση του Γιώργου Μυλωνάκη και μετά από εμένα υπέγραψε την παρακολούθηση του κ. Μπαρδάκη, τότε οικονομικού εισαγγελέα και μετέπειτα αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου (...) Όταν πηγαίναμε στον κ. Ζήση που χειριζόταν την υπόθεση των υποκλοπών, ο κ. Ζήσης ήταν στο ίδιο γραφείο με τον κ. Τζαβέλλα και στο διπλανό γραφείο ήταν ο κ. Μπαρδάκης» πρόσθεσε, ενώ σημείωσε ότι αυτό που έχει σημασία είναι ότι η υπόθεση των υποκλοπών είχε θεσμικό αποτύπωμα.:

πηγή: avgi.gr