Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού στην Ευρωβουλή - Ημέρα μνήμης για τους απανταχού Έλληνες

Το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου θα συζητηθεί σήμερα, σήμερα, 19 Μαΐου για πρώτη φορά στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο..

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν αναγνωρίζει επίσημα τη Γενοκτονία του Πντιακού Ελλνισμού. Ενώ πολλά κράτη μέλη και η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών Γενοκτονιών έχουν αναγνωρίσει επίσημα το γεγονός, η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της δεν έχει θεσπίσει δεσμευτική νομοθεσία σχετικά με αυτό. Ωστόσο Έλληνες και Κύπριοι ευρωβουλευτές συνεχίζουν να πιέζουν για πλήρη διεθνή και ευρωπαϊκή αναγνώριση, αν και η επίσημη στάση της ΕΕ παραμένει επικεντρωμένη στα ευρύτερα ανθρώπινα δικαιώματα και τον ιστορικό χαρακτήρα... 

__________________________________

1919-2026: 107 χρόνια από την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία των Ποντιών είναι η σημερινή στην Ελλάδα (και όχι μόνο) με την 19η Μαΐου 1919 να θεωρείται η αρχή της γενοκτονίας. Η διαδικασία εξόντωσης των ελληνικών πληθυσμών του Πόντου διακρίνεται ιστορικά σε τρεις συνεχόμενες φάσεις: 

Από την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως την κατάληψη της Τραπεζούντας από τον ρωσικό στρατό (1914-1916), η δεύτερη τελειώνει με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1916-1918) και η τελευταία ολοκληρώνεται με την εφαρμογή της Σύμβασης για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (1918-1923). Σύμφωνα με την πιο ευρέως αποδεκτή καταμέτρηση οι νεκροί ανέρχονται σε 353.000.

Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων το 1994, ενώ αμέσως μετά ακολούθησε η Κύπρος. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Αρμενία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Γερμανία και η Τσεχία ψήφισαν επίσης επίσημα ψηφίσματα αναγνώρισης της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων) από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Επιπλέον, η γενοκτονία έχει αναγνωριστεί από τη Συρία, καθώς και από δεκάδες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, επαρχίες του Καναδά και περιφέρειες της Αυστραλίας (όπως η Νότια Αυστραλία και η Νέα Νότια Ουαλία). Σημαντικό βήμα αποτέλεσε και η επίσημη αναγνώριση από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS) το 2007.

Το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου θα συζητηθεί σήμερα, 19 Μαΐου για πρώτη φορά στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Πρόεδρος Ελληνικής Δημοκρατίας: «Υπενθύμιση της ανάγκης να υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια»

«Η μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων μας καλεί να παραμείνουμε ενωμένοι, αποφασισμένοι και προσηλωμένοι στις αξίες που θεμελιώνουν την ειρηνική συνύπαρξη των λαών» τονίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας στο μήνυμά του, με αφορμή την 19η Μαϊου, Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Όπως σημειώνει: «Σήμερα, τιμάμε τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων, ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που σημάδεψε ανεξίτηλα τον Ελληνισμό και την ιστορική μας συνείδηση» και προσθέτει ότι «Η ημέρα αυτή αποτελεί υπενθύμιση της ανάγκης να υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια και να εργαζόμαστε αδιάκοπα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, ως πράξη δικαιοσύνης και ηθικής αποκατάστασης», γράφει σε μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε»

«Σήμερα, η καρδιά του Ελληνισμού χτυπά στον περήφανο ρυθμό της λύρας. Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανατρέχουμε με συγκίνηση σε ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας: τη συστηματική εξόντωση 353.000 συμπατριωτών μας.

112 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξεκίνησαν οι διωγμοί, οι εκτελέσεις, οι «πορείες θανάτου» στα βάθη της Ανατολίας, τα καταναγκαστικά τάγματα εργασίας, η μεταφορά αμάχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τότε που μνημεία, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και χωριά ολόκληρα παραδόθηκαν στις φλόγες.

Παρά τη χρονική απόσταση, ωστόσο, οι αναμνήσεις παραμένουν ολοζώντανες. Θυμόμαστε τις μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους. Τους άνδρες που χωρίστηκαν βίαια από τις συζύγους τους. Τους γέροντες που ξεριζώθηκαν από τη γη όπου οι πρόγονοί μας είχαν ζήσει για πάνω από τρεις χιλιετίες.

Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε. Και απέτυχε διότι οι επιζώντες που έφθασαν στη νέα πατρίδα, δεν είχαν μαζί τους πολλά, πέρα από τις εικόνες των αγίων τους και ένα άσβεστο φως.

Αυτό που φώτισε τον δρόμο τους εδώ και τους επέτρεψε να μετατρέψουν τον πόνο σε προκοπή. Δεν αναβίωσαν απλώς ήθη και έθιμα. Έχτισαν νέες πόλεις, εμπλούτισαν την κουλτούρα μας και έγιναν η ραχοκοκαλιά του σύγχρονου κράτους. Στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε συνεπώς όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης», γράφει στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός.

Παύλος Μαρινάκης: «Έγκλημα που έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη των απανταχού Ελλήνων»

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έκανε την εξής ανάρτηση για την Ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων:

«Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της ιστορίας του Ελληνισμού. Ένα έγκλημα που έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη των απανταχού Ελλήνων, αλλά ιδιαίτερα στις ψυχές των ανθρώπων που κουβαλούν αυτή την καταγωγή και τη μνήμη των προγόνων τους.

Είμαι κι εγώ μέρος της κληρονομιάς της μνήμης, καθώς η γιαγιά μου ήταν από τον Πόντο. Οι αφηγήσεις, οι μνήμες και η δύναμη αυτών των ανθρώπων δεν αποτελούν μόνο οικογενειακή παρακαταθήκη, αλλά μέρος της ιστορικής μας συνείδησης.

Η ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας, η ηθική δικαίωση των θυμάτων και η διατήρηση της μνήμης αποτελούν χρέος όλων μας. Όχι μόνο ως φόρο τιμής σε όσους χάθηκαν, αλλά και ως διαρκή υπενθύμιση ότι η ανθρωπότητα δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψει την επανάληψη πολιτικών που οδηγούν στον διωγμό, τον ξεριζωμό και την εξόντωση αμάχων πληθυσμών.

Τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων με σεβασμό, ευθύνη και ιστορική συνείδηση»,

Νίκος Ανδρουλάκης: «Επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση της τεράστιας σφαγής»

«Η 19η Μαΐου αποτελεί μια μαύρη επέτειο για την ιστορία του Ελληνισμού», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, για τη σημερινή Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Ο κ. Ανδρουλάκης πρόσθεσε πως «107 χρόνια μετά παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση της τεράστιας σφαγής, που συντελέστηκε την αυγή του 20ού αιώνα».

«Το ΠΑΣΟΚ έχει σταθεί διαχρονικά αλληλέγγυο στο πλευρό των Ελλήνων του Πόντου και στον αγώνα τους για δικαιοσύνη. Με πρωτοβουλία του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη καθιερώθηκε από το 1994 η σημερινή ημέρα ως Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας», ανέφερε.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σημείωσε ότι πλέον ήρθε ο καιρός να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπάνω. «Σε μια εποχή που οι αναθεωρητικές δυνάμεις επιθυμούν να επαναχαράξουν τον χάρτη και η φρίκη του πολέμου και ο εκτοπισμός πληθυσμών έχουν επιστρέψει, η διεθνής αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας δεν αποτελεί μόνο ένα εθνικό στοίχημα, αλλά έναν πανανθρώπινο στόχο, γιατί μόνο η ισχυρή συλλογική μνήμη είναι ικανή να αποτρέψει ανάλογες θηριωδίες κατά της ανθρωπότητας», υπογράμμισε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Νίκος Δένδιας «Τιμάμε τη μνήμη των 353.000 θυμάτων»

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας  για τα 107 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, με ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ υπογράμμισε ότι «τιμάμε τη μνήμη των 353.000 θυμάτων» ενώ ανέφερε ότι πρόκειται για «ένα από τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τον 20ο αιώνα».

«Τιμάμε παράλληλα», πρόσθεσε, «τη μεγάλη συμβολή των Ποντίων στην οικονομική, πνευματική και κοινωνική ζωή της χώρας, όπως και τη συμμετοχή τους σε όλους τους εθνικούς αγώνες».

«Η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης είναι στοιχείο εθνικής αυτογνωσίας και το ελάχιστο χρέος μας», επισήμανε ο κ. Δένδιας.

107 χρόνια μετά τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ένα από τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τον 20ο αιώνα, τιμάμε τη μνήμη των 353.000 θυμάτων.

Τιμάμε παράλληλα τη μεγάλη συμβολή των Ποντίων στην οικονομική, πνευματική & κοινωνική ζωή της χώρας, όπως και τη… pic.twitter.com/vRQQp8Z8oU

— Nikos Dendias (@NikosDendias) May 19, 2026

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Στις 19 Μαΐου 1919, σύμφωνα με το SanSimera ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

επιμέλειά σύνταξης Σπύρος Γκανής

19 Μαϊου 2024 / 105η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (vid)

     Σήμερα, Κυριακή, 19 Μαϊου ο ελληνισμός τιμά την μνήμη των 353.000 αδερφών μας Ποντίων που σφαγιάστηκαν από την κτηνώδη λύσσα των Νεότουρκων του Κεμάλ, αλλά και πολλών άλλων εκατοντάδων χιλιάδων που εκτοπίστηκαν βάναυσα και ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες.

Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου καθιερώθηκε το 1994 με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων και τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου.

Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού, η οποία έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας. Από 200.000 έως 350.000 είναι οι Ελληνoπόντιοι, που εξολοθρεύτηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923, σ' ένα σύνολο 750.000 περίπου.

Στις αρχές του 1991, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αποδέχτηκε ομόφωνα πρόταση του προέδρου του Ανδρέα Παπανδρέου, ύστερα από επιστολή των ποντίων βουλευτών του κινήματος, για την κατάθεση πρότασης νόμου για την επίσημη αναγνώριση από τη Βουλή της γενοκτονίας των Ποντίων και την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως «Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων». Έτσι, την 1η Απριλίου 1992, 22 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου, η οποία ουδέποτε προωθήθηκε για συζήτηση από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1993, η πρόταση νόμου επανακατατέθηκε στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου 1993 και ψηφίστηκε ομόφωνα από το σώμα στις 24 Φεβρουαρίου 1994. O νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α') καθιερώνει την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Εκδηλώσεις

Η 19η Μαΐου αποτελεί μια ημέρα τιμής και μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, ένα ορόσημο για τους απανταχού Έλληνες ποντιακής καταγωγής.

Παράλληλα, αποτελεί την κορύφωση των δράσεων υπέρ των επιδιώξεών μας για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος με αφορμή τις εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

«Απώτερος σκοπός του αγώνα μας για Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, τίθεται η πρόληψη και η αποτροπή παρόμοιων εγκλημάτων, τα οποία, δυστυχώς, εξακολουθούν να ταλανίζουν την ανθρωπότητα», υπογραμμίζει η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος.

Στην Πλατεία Συντάγματος υπάρχουν ενημερωτικά περίπτερα της Ένωσης Ποντιακής Νεολαίας Αττικής, σε συνεργασία με την Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Π.Ο.Ε., όπου με οπτικοακουστικά και έντυπα μέσα προβάλλεται η ιστορία και ο πολιτισμός των Ελλήνων του Πόντου και η τραγική τους κατάληξη.

Το Σάββατο 18 Μαΐου ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ν. Ελλάδος & Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, σε συνεργασία με τον Δήμο Πειραιά, διοργάνωσαν ένα μουσικό – αφηγηματικό Δρώμενο Τιμής και Μνήμης στους αδικοχαμένους Έλληνες του Πόντου, στους Γενοκτονηθέντες προγόνους μας, σε κείμενα, καλλιτεχνική επιμέλεια και σκηνοθεσία του Ηλία Υφαντίδη.

Η Κεντρική εκδήλωση Μνήμης πραγματοποιείται σήμερα στην πλατεία Συντάγματος και περιλαμβάνει επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού στην Μητρόπολη Αθηνών και επίσημη αλλαγή της Προεδρικής Φρουράς στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, με ευζώνους ενδεδυμένους με τη φορεσιά του Πόντιου Αντάρτη.

Θα ακολουθήσουν χαιρετισμοί από τον πρόεδρο της ΠΟΕ, Γεώργιο Βαρυθυμιάδη, τον περιφερειάρχη Αττικής Νικόλαο Χαρδαλιά και εκπροσώπους φορέων και ομιλία από τον Δρ. Κλέαρχο Κυριακίδη, επισκέπτη καθηγητή, στο Πανεπιστήμιο UCLan Cyprus.

Στη συνέχεια θα γίνει κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και πορεία προς την Τούρκικη Πρεσβεία και επίδοση Ψηφίσματος.\

Οι δράσεις μνήμης στη Θεσσαλονίκη

Στην Θεσσαλονίκη ενημερωτικά περίπτερα της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας της ΠΟΕ όπου με οπτικοακουστικά και έντυπα μέσα προβάλλεται η ιστορία και ο πολιτισμός των Ελλήνων του Πόντου υπάρχουν στην Πλατεία Αριστοτέλους.

Η κεντρική εκδήλωση Μνήμης θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Αγίας Σοφίας με Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στο μνημείο Γενοκτονίας του Δήμου Θεσσαλονίκης, κατάθεση στεφάνων, χαιρετισμούς και ομιλία από τον Δρ. Χρίστο Κληρίδη, καθηγητή – πρόεδρος τμήματος Νομικής Πανεπιστημίου Frederick.

Θα ακολουθήσει πορεία διαμαρτυρίας προς το Τούρκικο Προξενείο και επίδοση Ψηφίσματος.

Η Επέτειος της Αρμένικης Γενοκτονίας

Εκατόν επτά χρόνια συμπληρώνονται την Κυριακή του Πάσχα από τις 24 Απριλίου 1915, που έχει θεσμοθετηθεί ως ημέρα μνήμης της Αρμενικής Γενοκτονίας...

Πρόδρομος Εμφιετζόγλου*

Ανήμερα του Πάσχα, είναι η θλιβερή επέτειος της Γενοκτονίας των Αρμενίων, που διαπράχθηκε από τους Νεότουρκους και η οποία δεν έχει αναγνωρισθεί μέχρι σήμερα από το επίσημο Τουρκικό κράτος. Αντιθέτως, αυτό καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να συσκοτίσει την αλήθεια και να συγκαλύψει το τερατώδες έγκλημα,  σε βάρος  1,5 εκ. περίπου ανθρώπων, που ανήκαν απλώς σε ένα άλλο έθνος.

Η ανθρωπότητα αφυπνίζεται, ευτυχώς, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, και αναγνωρίζει επισήμως την Αρμενική Γενοκτονία, καταδικάζοντας το αβυσσαλέο μίσος και τη μισαλλοδοξία που οδήγησαν σε μια πρωτοφανή τότε βαρβαρότητα, που έγινε πρότυπο και για άλλες μεταγενέστερες γενοκτονίες. Ήδη, πολλά Κοινοβούλια Ευρωπαϊκών χωρών και το Αμερικανικό Κογκρέσο προχώρησαν στην αναγνώριση της Αρμένικης γενοκτονίας, παρά τις διπλωματικές πιέσεις και τις άλλες αντιδράσεις της Άγκυρας.

Ο Ελληνικός λαός έχει γνωρίσει την ίδια Τουρκική θηριωδία σε βάρος του και έχει στη μνήμη του άσβηστη τη γενοκτονία του Μικρασιατικού και του Ποντιακού Ελληνισμού. Έχει, για το λόγο αυτό, αισθήματα βαθιάς αλληλεγγύης με τον αδελφό και ιστορικά συνοδοιπόρο Αρμενικό λαό.

Η Πατριωτική Ένωση εκφράζει, με την ευκαιρία της επετείου της Γενοκτονίας, τη συμπάθεια, τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της με τον Αρμενικό λαό και καταδικάζει ταυτόχρονα κάθε νέα πρόκληση, απειλή και επίθεση κατά της σύγχρονης Αρμενίας, περιλαμβανομένου του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Μετά από τόσα δεινά και το πλήγμα της Γενοκτονίας, ο Αρμενικός λαός έχει δικαίωμα στην ασφάλεια, με την αλληλεγγύη όλου του κόσμου.

* Ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου είναι Πρόεδρος Πανελλήνιας ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

19η Μαΐου: Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Συμπληρώνονται σήμερα, 19 Μαΐου, 102 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στις 19 Μαΐου 1919...

Η Γενοκτονία των Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους αναγνωρίστηκε επισήμως το 1994 με νόμο από τη Βουλή και έκτοτε η 19η Μαΐου τιμάται ως Ημέρα Μνήμης.

Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου καθιερώθηκε το 1994 με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων και τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου.

Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού, η οποία έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας. Από 200.000 έως 350.000 είναι οι Ελληνoπόντιοι, που εξολοθρεύτηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923, σ' ένα σύνολο 750.000 περίπου.

Στις αρχές του 1991, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αποδέχτηκε ομόφωνα πρόταση του προέδρου του Ανδρέα Παπανδρέου, ύστερα από επιστολή των ποντίων βουλευτών του κινήματος, για την κατάθεση πρότασης νόμου για την επίσημη αναγνώριση από τη Βουλή της γενοκτονίας των Ποντίων και την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως «Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων». Έτσι, την 1η Απριλίου 1992, 22 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου, η οποία ουδέποτε προωθήθηκε για συζήτηση από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1993, η πρόταση νόμου επανακατατέθηκε στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου 1993 και ψηφίστηκε ομόφωνα από το σώμα στις 24 Φεβρουαρίου 1994. O νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α') καθιερώνει την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

sansimera.gr

Γενοκτονία Ποντίων -19 Μαΐου: Δεν ξεχνώ τη σφαγή των Ποντίων από τους Τούρκους

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ: Η 19η Μαΐου - Ημέρα μνήμης, Γενοκτονία Ποντίων - είναι η καταραμένη ημέρα για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Είναι η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ειρηνεύσει, δήθεν, την περιοχή. Με το σύνθημα «η Τουρκία στους Τούρκους» έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο των Νεότουρκων για την τελειωτική εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού σε όλο τον Πόντο...

Γενοκτονία Ποντίων

353.000 καταγεγραμμένοι επίσημα νεκροί και άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι, αποτελούν πάντοτε για τους Πόντιους μια μνήμη στοιχειωμένη στην ψυχή.
Κάθε χρόνο την μέρα αυτή ο ανά τον κόσμο διάσπαρτος Ποντιακός Ελληνισμός, αμάχητο τεκμήριο και ζωντανό κομμάτι του οικουμενικού ελληνισμού, επιβεβαιώνει την ισχυρή θέληση και αγωνιστικότητα του, το χρέος και το εθνικό καθήκον του για την με κάθε θεμιτό μέσο διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας.

Για 28 σχεδόν αιώνες σ όλα τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας αλλά και στην ενδοχώρα οι Έλληνες από την Ιωνία ρίζωσαν στη γη Πόντου, μεγαλούργησαν ως άποικοι μακριά από τον τόπο τους και ίδρυσαν πόλεις όπως η Σινώπη, η Αμισός, η Αμάσεια, η Τραπεζούντα, η Κερασούντα η Κοτυώρα, κ.α. μετατρέποντας τον αρχικά Άξενο Πόντο (αφιλόξενο) σε Εύξεινο (φιλόξενο) Πόντο.

Ανεξίτηλα τα ίχνη των προγόνων μας και στον σημερινό Πόντο. Τα μαρτυρούν οι εκκλησιές και τα μοναστήρια, τα σχολεία και τα ελληνικά σπίτια, τα ελληνικά ονόματα που σε συντροφεύουν σε κάθε σου βήμα στις πόλεις και στα χωριά , στους κάμπους και στα βουνά, στους λόφους και στα παρχάρια.
Αν και η τελική φάση εξόντωσης του Ελληνισμού ξεκίνησε με την επανάσταση των Νεοτούρκων, το 1908, το απάνθρωπο φαινόμενο της Γενοκτονίας αιώνες χαρακτήριζε την πολιτική των εκάστοτε οθωμανικών και μετέπειτα νεοτουρκικών κυβερνήσεων.

Από την ήττα στο Ματζικέρτ (1071) ως την πτώση της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1461), από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1915) ως την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) ένας ήταν ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας: η εξόντωση του Ελληνισμού.
«Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε. Ή εμείς θα επιζήσουμε ή εσείς» δήλωνε ο Τούρκος πρωθυπουργός Σεφκέτ πασάς, τον Ιούλιο του 1909, στον μεγάλο πατριάρχη του Γένους, Ιωακείμ τον Γ’.

Οι Γερμανοί, που ήταν οι ηθικοί αυτουργοί και καθοδηγητές των εγκλημάτων, έβλεπαν τους Έλληνες και τους Αρμενίους ως φραγμό, εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή.
Ο καθοδηγητής των Τούρκων στρατηγός Λίμαν Φον Σάντερς υποστήριζε τα εξής: «η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων». («Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας», Μ. Ροδά, εκδ. «Παρουσία». Το βιβλίο γράφτηκε το 1916 και επανατυπώθηκε).

Για να μην προκληθεί αντίδραση στον «πολιτισμένο» κόσμο προτείνει, ως «τελική λύση», τον λευκό θάνατο, τις ατέλειωτες οδοιπορίες. «Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς», δήλωνε στους Τούρκους ο Σάντερς.

Από την στιγμή εκείνη (1914) ο Ελληνισμός δεν υπήρχε. Εκμεταλλευόμενοι και τον ρωσοτουρκικό πόλεμο οι Τούρκοι διατάζουν για δήθεν λόγους ασφαλείας την μεταφορά των χριστιανών του Πόντου στα ενδότερα. Αρχίζει πλέον απροκάλυπτα η εξόντωση.

Οι άνδρες δολοφονούνται στα διαβόητα «Αμελέ Ταμπουρού», στα τάγματα θανάτου και τα γυναικόπαιδα με την διαδικασία του «λευκού θανάτου». 353.000 Πόντιοι πεθαίνουν από φρικτό θάνατο. Εκατοντάδες χιλιάδες οι μάρτυρες των μαρτυρίων του Ποντιακού Ελληνισμού. Αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να συλλάβει την φρίκη.

Γέροι, νέοι, παιδιά, ασθενείς και ανήμποροι, γυναίκες και κορίτσια, εγκαταλείποντας τα πάντα, οδηγούνται βίαια και υποχρεωτικά σε ατέλειωτες πορείες στην ενδοχώρα, κάτω από τον καυτό ήλιο αλλά και την παγωνιά, σε όρη και δύσβατα βουνά, πεινασμένοι, χωρίς καμία φροντίδα, χωρίς κατάλληλο ρουχισμό σε μια ατέλειωτη πορεία θανάτου.

Δικαστήρια παρωδίες στήνονται για να δικαστούν και να καταλήξουν στην κρεμάλα, με συνοπτικές διαδικασίες, η θρησκευτική, πολιτική και πνευματική ηγεσία της Αμισού και της Πάφρας.
Ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση των Ρώσων από την Τραπεζούντα η κατάσταση στον Πόντο και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο ήταν τραγική. Γνωστά ανυπότακτα στοιχεία συνέχιζαν να οργιάζουν κάθε νύχτα στα ελληνικά χωριά, πυροβολώντας, λεηλατώντας και βιάζοντας ανυπεράσπιστους χωρικούς. Η ζωή των Ελλήνων είχε καταντήσει ένα απέραντο μαρτυρολόγιο.

Ο Μοργκενταου, ο Αμερικανός πρέσβης, μάταια προσπαθεί να συνεγείρει συνειδήσεις και δηλώνει ότι τα δεινά των Ελλήνων ήσαν εξ ίσου μεγάλα με των Αρμενίων και ξένους μάρτυρες όπως ο Sortiaux να ομολογούν ότι όσοι δολοφονούνταν ήσαν οι τυχερότεροι

Γενοκτονία Ποντίων – Οι κραυγές των αθώων θυμάτων φτάνουν παντού

Οι κραυγές των αθώων θυμάτων φτάνουν παντού. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη αλλά και στην μακρινή Αμερική. Στους Έλληνες της διασποράς. Ακόμα και μέσα στην ίδια την Τουρκία. Μάταιες οι φωνές διαμαρτυρίας και οι διεθνείς αντιδράσεις.

8 Απριλίου 1921, ο βουλευτής Κ. Φίλανδρος μιλώντας στην ελληνική Βουλή για την Γενοκτονία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Αι γραίαι και οι γέροντες διεσκορπίζοντο τότε εις τας ερήμους, όπου γυμνοί, άστεγοι και νήστεις σωρηδόν απέθν
ησκον.
Αλλά και οσάκις την μακράν πεζοπορίαν διεδέχετο η διά του σιδηροδρόμο μεταβίβασις των ειλώτων, εξετυλίσσοντο σκηναί φρικτοτέρας τραγωδίας.

Εσταμάτα το τραίνον μέσα εις την έρημον, διά να ριφθώσιν απροστάτευτα τα δυστυχή εκείνα πλάσματα εις την διάκρισιν των αγρίων θηρίων και των ανθρωπόμορφων θηρίων.

Δυστυχής μητέρα, εστoιβαγμένη μετ’ άλλων γυναικών εντός σκευοφόρου βαγονίου, βλέπουσα κινδυνεύον το τέκνο της από ασφυξίαν, ετόλμησε να ζητήσει βοήθεια. Παρευθύς Τούρκος χωροφύλαξ αρπάσας από την αγκάλην της μητρός το τέκνον της το εξεσφενδόνισεν εκ του παραθύρου εις το κενόν, ενώ το τραίνο εξηκολούθει τρέχον εις την απέραντην έρημον! Άλλαι μητέρες ευρέθησαν παγωμέναι εις τα χιονισμένα όρη με τα δυστυχή μικρά των κρεμασμένα από ξηρούς μαστούς!…».

Οι ελληνικοί πληθυσμοί δε φονεύονται απλά με μαχαίρια και όπλα. Πεθαίνουν ύστερα από φρικτά μαρτύρια πρωτοφανή στην ανθρώπινη ιστορία. Και όχι μόνο άνδρες αλλά γυναικόπαιδα χωρίς διάκριση ηλικίας.

Πλήθος οι πληροφορίες και τα αποδεικτικά στοιχεία στα ελληνικά αλλά και στα δημόσια αρχεία ξένων για τις θηριωδίες και την βαρβαρότητα των Νεότουρκων, σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου αλλά και της δυτικής Μικράς Ασίας , που έρχονται στο φως ύστερα από κοπιαστική εργασία ιστορικών και μελετητών.

Και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας η αμφισβήτησης ότι η πατρώα γη, που φιλοξένησε έναν πολιτισμό χιλιετιών, έγινε θέατρο μιας θηριωδίας που υπηρετούσε τα επεκτατικά σχέδια του Κεμάλ, και την επιδίωξή του να εξολοθρεύσει τις αλλότριες εθνικές ή θρησκευτικές μειονότητες.
Ο Ποντιακός Ελληνισμός, υπέστη εντελώς άδικα απίστευτες βαρβαρότητες και βασανιστήρια και αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τα εδάφη ώστε να σβήσουν τα ίχνη του από την περιοχή.

Η επιστράτευση των Χριστιανών, η αποστολή τους σε τάγματα εργασίας, η βάναυση μεταχείριση τους, δημιούργησαν ένα πλήθος φυγόστρατων και λιποτακτών οι οποίοι άρχισαν να κρύβονται στα βουνά.

« … οι σχηματισμοί ανταρτικών σωμάτων, χρησιμεύουν ως προσχήματα διά τούς Τούρκους διά μίαν εκτεταμένην γενικήν καταδίωξιν τού ελληνικού στοιχείου μέ τήν έκδηλον τάσιν νά εξοντώσουν ολοσχερώς τούς Έλληνας, ως εχθρούς τού κράτους, όπως προγενεστέρως καί τούς Αρμενίους…»

Αναφορά του Υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας προς το Βερολίνο.
Άνθρωποι απλοί, κυρίως αγρότες και κτηνοτρόφοι, αντιστάθηκαν στην τουρκική βία, ενέπνευσαν χιλιάδες αφοσιωμένους μαχητές και έσωσαν χιλιάδες άμαχο πληθυσμό.

Δεκάδες οι γενναίες μορφές των ανταρτών. Ο Αντών πασάς (Χατζηελευθερίου Αντώνης), ό Ιστίλ Αγάς (Στυλιανός Κοσμίδης), ο Κισά Μπατσάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος), ο Πίτς Βασίλ (Βασίλειος Τσαουσίδης),ο Βασίλ Ουστά (Βασίλειος Ανθόπουλος), η Πελαγία Εξούζογλου, ο Καπετάν Ευκλείδης (Κουρτίδης Ευκλείδης), ο Κοτζά Αναστάς (Παπαδόπουλος Αναστάσιος)και άλλοι πολλοί.

Άγνωστο στους περισσότερους Έλληνες το ηρωικό αντάρτικο του Πόντου. Γυναίκες και άνδρες αγωνίστηκαν σκληρά αβοήθητοι από την μητέρα πατρίδα για να περισώσουν ότι μπόρεσαν.
Κι όταν ήλθε το τέλος οι ελληνικοί πληθυσμοί πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς. Ξεριζωμένοι από τις προαιώνιες πατρίδες, με μοναδικές αποσκευές τις μνήμες και τον πόνο της καρδιάς τους εγκαταστάθηκαν στις νέες πατρίδες.

Σκόρπισαν σε χωριά και πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, στους συνοικισμούς της πρωτεύουσας και σε άλλες περιοχές.

Με την δύναμη της ψυχής τους, την εργατικότητα και την θέληση τους έστρωσαν από την αρχή το τραπέζι για να απλωθούν τα εδέσματα της προόδου, της δημιουργίας και της ομορφιάς.

Το φτωχικό και άγονο χώμα της καινούργιας γης τους μεταμορφώθηκε σε αφράτη και γόνιμη γη. Πότισαν με ιδρώτα και δάκρυα τα σπαρτά τους. Πράσινη ευλογία όλες οι εκτάσεις με αμέτρητα καρποφόρα δέντρα, περιβόλια και πολλά γεννήματα.

Ανάστησαν τα χωριά και πόλεις. Μεγάλωσαν τα παιδιά και οι χαρές γέμισαν τα σπίτια. Άνθισαν τα βλαστάρια της και πλούσια και ευλογημένα πλημμύρισαν την Ελλάδα.

Και κάθε Κυριακή, ξεχνώντας το μόχθο και τα δάκρυα της εβδομάδας, έβαζαν τις φορεσιές της Πατρίδας και πιάνονταν στο χορό. Η λύρα άναβε φωτιές και τα τραγούδια έδιναν και έπαιρναν. Τραγούδια για τον ξεριζωμό, για την αγάπη, το θάνατο, τη ζωή. Νοσταλγικά τραγούδια για την πατρίδα.

Αυτήν την πατρίδα που κάνει και σήμερα τους χιλιάδες Πόντιους να την αναζητούν αν και δεν την γνώρισαν ποτέ παρά μόνο από τα ακούσματα των πατεράδων και των παππούδων τους. Γιατί, η πατρίδα είναι αυτή όπου υπάρχουν οι ρίζες σου, αυτή που έχεις από τα ακούσματα, τις διηγήσεις των προγόνων σου.

Είναι η ιστορία των ελληνικών πράξεων και του πολιτισμού που άφησαν οι πρόγονοι μας, που ξεριζώθηκαν βίαια από ένα τόπο όπου άφησαν χιλιάδες νεκρούς ανά τους αιώνες. Είναι ο τόπος όπου έχουν θαφτεί γενεές και γενεές προγόνων μας.

Και είναι ευλογία για τον καθένα μας να μπορέσει να επιστρέφει στη γη των προγόνων του. Μέσα στην ψυχή μας κρατάμε δυο πατρίδες. Εκείνη που μας άντρωσε κι εκείνη που δε γνωρίσαμε ποτέ μα που είναι τόσο γνωστή όσο το γλυκοφίλημα της μάνας μας, λίγο πριν την καληνύχτα.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αυταπόδεικτη ιστορική αλήθεια. Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει ή να ξαναγράψει την ιστορία. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τις φωνές των νεκρών. Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει το δικαίωμα στη μνήμη.

«Είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών των Γενοκτονιών ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Ελλήνων της Ανατολίας»
Διεθνής Ένωση Μελέτη των Γενοκτονιών.

Η 19 Μαΐου μας δίνει ακόμα μια αφορμή να ανασύρουμε μνήμες, να αναλογιστούμε και να υμνήσουμε, να υποσχεθούμε, πως θα συνεχίσουμε να δίνουμε μαζί, μια γροθιά, τον κοινό αγώνα για την επιβίωση της ιστορικής μνήμης.

Σήμερα το ποντιακό στοιχείο δεν ζητιανεύει, δεν εκλιπαρεί, αλλά απαιτεί αυτό που δικαιούται. Την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων.

πηγή: ekklisiaonline.gr

1919 – 2013: 94 χρόνια από την γενοκτονία των Ποντίων (βίντεο)

Σαν σήμερα στις 19 Μαΐου 1919, 94 χρόνια πριν, ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του.