Κυβέρνηση παγιδευμένη στο χάος που η ίδια δημιούργησε

Το πολιτικό προσωπικό του κυβερνητικού κόμματος αλλά και τα κεντρικά στελέχη του κυβερνητικού μηχανισμού γαλουχήθηκαν επί 4 ολόκληρα χρόνια με αυτή την πεποίθηση. Για όσο διάστημα το κυβερνητικό πρυτανείο μπορούσε να σιτίζει πλουσιοπάροχα τους μεγάλους, τους μεσαίους και, λιγότερο, τους μικρούς της οικονομίας, όλα «έβαιναν καλώς»...

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. που σχηματίστηκε ύστερα από τις δεύτερες εκλογές παρέλαβε από τον προεκλογικό της εαυτό ένα ιδιότυπο... χάος. Τα χρήματα του ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, κυρίως όμως το γεγονός ότι μόνη αυτή από όλες τις κυβερνήσεις, από το 2010 μέχρι και σήμερα, διήγε τον κυβερνητικό βίο της σε συνθήκες δημοσιονομικής «ευελιξίας» που της επέτρεψε να οικοδομήσει έναν πολυπλόκαμο-πανεθνικό μηχανισμό δεκάδων δισ. ευρώ επιδοτήσεων, δημιούργησαν και στην ίδια την ψευδαίσθηση ότι η πολιτική ταυτίζεται με την επικοινωνία.

Οτι η οικονομία δουλεύει με τον αυτόματο πιλότο της αγοράς (αρκεί να αφήσει κάθε είδους κερδοσκοπία και κερδοσκόπο ασύδοτο). Και ότι η μεταρρύθμιση ταυτίζεται με το «σάρωμα» κάθε λογής εργασιακού δικαιώματος, με την περιφρόνηση στους κανόνες του κράτους δικαίου και με ληστρικές πρακτικές ενάντια στο περιβάλλον.

Το πολιτικό προσωπικό του κυβερνητικού κόμματος αλλά και τα κεντρικά στελέχη του κυβερνητικού μηχανισμού γαλουχήθηκαν επί 4 ολόκληρα χρόνια με αυτή την πεποίθηση. Για όσο διάστημα το κυβερνητικό πρυτανείο μπορούσε να σιτίζει πλουσιοπάροχα τους μεγάλους, τους μεσαίους και, λιγότερο, τους μικρούς της οικονομίας, όλα «έβαιναν καλώς». Κι έτσι, μεταξύ άλλων, ήρθε και ο θρίαμβος στις εκλογές.

Τώρα όμως οι πόροι λιγοστεύουν πολύ λόγω της επανόδου στη δημοσιονομική λιτότητα. Κι όχι μόνο αυτό: χωρίς τα «μπόνους» της προηγούμενης τετραετίας αποδεικνύονται τα όρια της αντίληψης ότι η οικονομία και η κοινωνία μπορούν να διοικούνται σαν πολυεθνική με... CEO τον πρωθυπουργό.

Μεταξύ άλλων οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν -στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, στην πάταξη του λαθρεμπορίου (για παράδειγμα στα καύσιμα), στην πάταξη των ολιγοπωλιακών και μονοπωλιακών πρακτικών, στην ουσιαστική φορολόγηση των υπερκερδών- αποκτούν τεράστια σημασία σε συνθήκες που ένα νέο κύμα ανατιμήσεων αναμένεται να κορυφωθεί στις αρχές του φθινοπώρου. Και -ω του δράματος!- τα pass τελειώνουν οσονούπω και ο «εθνικός στόχος» της επενδυτικής βαθμίδας δεν επιτρέπει γαλαντομίες...

Ετσι η κυβέρνηση μοιάζει όλο και περισσότερο να «χάνει την μπάλα». Και μέσα σε όλα τα άλλα αυξάνεται η «γκρίνια» των μικρών και των μεσαίων, καθώς το πρυτανείο δεν μπορεί να σιτίζει πλουσιοπάροχα μεγάλους, μεσαίους και μικρούς.

Ηρθε η ώρα η κυβέρνηση να διαχειριστεί το χάος που η ίδια δημιούργησε –και παρέδωσε στον εαυτό της... Και είναι βέβαιο ότι, αναγκασμένη να διαλέξει, θα πάρει... διακριτικά το μέρος των μεγάλων και δεν θα κάνει τίποτα ουσιαστικό για τα θύματα του νέου κύματος ανατιμήσεων.

ΕΦ.ΣΥΝ./ Άποψη

Δημόσια Υγεία / Το ΕΣΥ νοσεί, η κυβέρνηση αδιαφορεί

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά την εικόνα διάλυσης στο ΕΣΥ, δεν έχει κάνει κάτι για να αντιστρέψει το κλίμα. Παρά τις προειδοποιήσεις γιατρών και λοιπών εργαζομένων, δεν προχώρησε ποτέ στις απαραίτητες κινήσεις (προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, κίνητρα, ενίσχυση συστήματος κ.λπ.). Παράλληλα, συνέχισε την εφαρμογή της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που οδήγησε στα παραπάνω αποτελέσματα.

 

Αντώνης Ραυτόπουλος*


Οι παραιτήσεις γιατρών στα περιφερειακά νοσοκομεία έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας αλλά το αυτί της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας δεν... ιδρώνει.

Εδώ και αρκετούς μήνες συντελείται ένα τεράστιο κύμα παραιτήσεων νοσοκομειακών γιατρών από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Παρότι οι ίδιοι θα περίμεναν πως η πανδημία θα ήταν ένα μάθημα για την κυβέρνηση, η οποία θα στήριζε ουσιαστικά το ΕΣΥ, κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αντιθέτως, σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με εφημεριακή υπερεξόντωση, αναγκαστικές εντολές για ετεροαπασχόληση και μετακίνηση για να καλυφθούν τα κενά, αλλά και με επιστημονική και μισθολογική απαξίωση. Παράλληλα, τα μόνα μέτρα που λαμβάνονται είναι μπαλώματα και όχι ουσιαστικές λύσεις. Μάλιστα, αντί να μειώνεται το κύμα φυγής, κλιμακώνεται μέρα με την ημέρα, κάτι που δείχνει ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και η υπόλοιπη ηγεσία του υπουργείου Υγείας έχει πιάσει το νήμα από εκεί που το άφησε ο προκάτοχός του Θάνος Πλεύρης.

Μετράνε αποχωρήσεις

Τα τελευταία περιστατικά, τα οποία έρχονται να προστεθούν σε αυτά των προηγούμενων εβδομάδων, είναι ενδεικτικά της κατάστασης.

Στο Νοσοκομείο Σπάρτης το ίδιο το Επιστημονικό Συμβούλιο με έγγραφό του στις 3 Αυγούστου αναφέρει τρεις παραιτήσεις ειδικευμένων παθολόγων με αιτία την εργασιακή εξάντληση λόγω υποστελέχωσης και υπερεφημέρευσης. Το Επιστημονικό Συμβούλιο επισημαίνει πως εμβαλωματικές «λύσεις» με εφημερία τομέα δεν είναι ασφαλείς για τους ασθενείς και διαχέουν το πρόβλημα σε όλο το νοσοκομείο.

Στο Νοσοκομείο Χανίων έγινε γνωστό ότι στις 5 Αυγούστου υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους τέσσερεις ειδικευμένοι χειρουργοί αναφέροντας πως η ιατρική υποστελέχωση του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών, με δεδομένη την τεράστια υπερφόρτωση του νοσοκομείου ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, καθιστά δυσχερέστατη έως αδύνατη τη λειτουργία των Τμημάτων Γενικής Χειρουργικής.

Στο «Βενιζέλειο» Νοσοκομείο Ηρακλείου έχουν προειδοποιήσει ότι προτίθενται άμεσα να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους δύο ειδικευμένοι γιατροί (παθολόγος και αιματολόγος) γιατί, εκτός όλων των άλλων, το τελευταίο διάστημα η διοίκηση της 7ης ΥΠΕ αναγκάζει γιατρούς από τα νοσοκομεία του Ηρακλείου να εφημερεύουν και στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου, όπου η Παθολογική Κλινική είναι υπό διάλυση επίσης λόγω παραιτήσεων. Πρόσφατα για το θέμα αυτό έχουν γίνει επίσημα αναφορά προς την Εισαγγελία (από την Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Ρεθύμνου) και εξώδικο (από την Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Ηρακλείου).

Στο Νοσοκομείο Αγρινίου η διευθύντρια της ΜΕΘ Εύα Μιχαηλίδου εξωθείται σε παραίτηση λόγω των τραγικών συνθηκών εργασίας. Μάλιστα, η ΜΕΘ απειλείται με κλείσιμο λόγω της υποστελέχωσης σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Σημειώνεται ότι η γιατρός κατάφερε εν μέσω πανδημίας να μειώσει τη θνησιμότητα στη Μονάδα από το 100% (είδηση που είχε σοκάρει το 2021) στο 18% μέσα σε μόλις δυόμισι μήνες.

Στο Νοσοκομείο Σερρών τρεις παθολόγοι είναι ένα βήμα πριν την παραίτηση. Ο λόγος είναι οι συνεχείς μετακινήσεις στο Νοσοκομείο Δράμας, οι οποίες επιβαρύνουν πολύ περισσότερο μια ήδη επιβαρυμένη κατάσταση. Επίσης ο ουρολόγος του νοσοκομείου έχει εκφράσει πρόθεση παραίτησης.

Ακόμα μία παραίτηση γιατρού σημειώθηκε στο Νοσοκομείο Πρέβεζας. Η διευθύντρια του Κοινοτικού Κέντρου Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων Καλλιόπη Μιχελάκου παραιτήθηκε και ως αιτία αναφέρει την επαγγελματική εξουθένωση στην εργασία της, ενώ καταγγέλλει μεταξύ άλλων «τους κανόνες ασφάλειας για τους μικρούς ασθενείς, καθώς και ότι η αναμονή για ραντεβού φτάνει τους 14 μήνες». Τελευταία περίπτωση, το απόγευμα της Παρασκευής, ήταν η παραίτηση της μοναδικής παιδοψυχιάτρου στο Νοσοκομείο της Κέρκυρας Σαπφώς Καραβία.

Φταίνε και δεν κάνουν τίποτα

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά την εικόνα διάλυσης στο ΕΣΥ, δεν έχει κάνει κάτι για να αντιστρέψει το κλίμα. Παρά τις προειδοποιήσεις γιατρών και λοιπών εργαζομένων, δεν προχώρησε ποτέ στις απαραίτητες κινήσεις (προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, κίνητρα, ενίσχυση συστήματος κ.λπ.). Παράλληλα, συνέχισε την εφαρμογή της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που οδήγησε στα παραπάνω αποτελέσματα.

Ηδη το ΕΣΥ χάνει κάθε χρόνο περισσότερους από 2.000 εργαζόμενους. Μάλιστα το 2021 είχαμε τον αριθμό ρεκόρ των 4.364 αποχωρήσεων! Με τους ρυθμούς χιονοστιβάδας που έχουν πάρει οι παραιτήσεις δεν είναι διόλου απίθανο αυτός ο αριθμός να ξεπεραστεί. Κάτι που θα είναι, φυσικά, επιζήμιο τόσο για τους εναπομείναντες εργαζόμενους, μα κυρίως για τους πολίτες και τη δημόσια Υγεία.

avgi.gr

* Ο Αντώνης Ραυτόπουλος είναι δημοσιογράφος της εφημερίδας Η ΑΥΓΗ

Νεκρός ο δημοσιογράφος Αντώνης Χρυσουλάκης από πυρκαγιά στο διαμέρισμά του

Ο δημοσιογράφος των «Παραπολιτικών» Αντώνης Χρυσουλάκης είναι ο άνθρωπος που έχασε τη ζωή του σε φωτιά που ξέσπασε τα ξημερώματα, σto διαμέρισμά του στην πλατεία Αττικής...

Τραγικό θάνατο βρήκε σήμερα το πρωί ο δημοσιογράφος των «Παραπολιτικών», Αντώνης Χρυσουλάκης, 37 ετών, όταν ξέσπασε πυρκαγιά στο διαμέρισμα 1ου ορόφου όπου διέμενε μόνος του, στην οδό Αιγέως 35 στην πλατεία Αττικής.

Όπως έγινε γνωστό από την Πυροσβεστική, γύρω στις 8.00 το πρωί, το κέντρο επιχειρήσεων δέχτηκε κλήση για πυρκαγιά στο συγκριμένο διαμέρισμα. Όταν έφτασαν εκεί οι πυροσβέστες η φωτιά είχε σβήσει από μόνη της, ενώ ήταν ήδη στο διαμέρισμα οι γονείς του δημοσιογράφου οι οποίοι ήταν σε κατάσταση σοκ.

Ο 37χρονος βρέθηκε πεσμένος πίσω από την είσοδο του διαμερίσματος, χωρίς τις αισθήσεις του, ενώ είχε κληθεί και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Από την πρώτη αυτοψία στο χώρο διαπιστώθηκε ότι η φωτιά ξεκίνησε από την κουζίνα, από μαγειρικό σκεύος στην ηλεκτρική κουζίνα, όπου ήταν ανοιχτό το μάτι.

Η φωτιά δεν επεκτάθηκε σε άλλα δωμάτια, αλλά υπήρχε πολύ μεγάλη ρύπανση από τους καπνούς, που δεν είχαν έξοδο διαφυγής καθώς το διαμέρισμα ήταν ερμητικά κλειστό.

Ο άτυχος δημοσιογράφος είχε κάποια εγκαύματα, αλλά όχι σοβαρά και πιθανολογείται ότι έχασε τις αισθήσεις του από τον καπνό και δεν πρόλαβε να βγει από το διαμέρισμα. Μεταφέρθηκε με το ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς», όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Για το τραγικό περιστατικό διενεργείται προανάκριση από το αρμόδιο ανακριτικό τμήμα της Πυροσβεστικής.

ΕΥΒΟΙΑ: Πυρκαγιά σε δασική έκταση στα Στύρα - Οριοθετήθηκε η φωτιά στην Σκιάθου

Πυρκαγιά σε δασική έκταση εκδηλώθηκε λίγο πριν τις 13.00 το μεσημέρι στο Δήμο Στυρέων Ευβοίας, προκαλώντας μεγάλη κινητοποίηση στην Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, η πυρκαγιά καίει κυρίως χαμηλή βλάστηση ανατολικά του Νιμπορειού και κοντά στον επαρχιακό δρόμο Καρύστου-Στύρων.

Η περιοχή έχει έντονο ανάγλυφο και πνέουν ισχυροί άνεμοι. Στο μέτωπο της πυρκαγιάς επιχειρούν 42 πυροσβέστες με 17 οχήματα, 4 αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο, ενώ συνδρομή παρέχουν οχήματα και υδροφόρες ΟΤΑ.

🔥#Πυρκαγιά σε δασική έκταση στη Δ.Ε. Στυραίων Ευβοίας. 🚒🚁Έχουν κινητοποιηθεί 18 #πυροσβέστες με 9 οχήματα και 1 Ε/Π. Συνδρομή από την τοπική αυτοδιοίκηση.

— Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) November 29, 2020

Οριοθετήθηκε η φωτιά στην Πούντα Σκιάθου

Οριοθετήθηκε η πυρκαγιά που ξέσπασε στις 6.15 το πρωί σε δασική έκταση στην Πούντα Σκιάθου, όπως αναφέρει επίσημα και η Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Υπενθυμίζεται ότι λίγο μετά τις 9.00 το πρωί, ο δήμαρχος του νησιού, Θοδωρής Τζούμας, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφερε ότι η φωτιά είχε οριοθετηθεί, κάτι που τελικά επιβεβαίωσε επίσημα η Πυροσβεστική Υπηρεσία σήμερα το μεσημέρι.

Στο σημείο παραμένουν και επιχειρούν 22 πυροσβέστες με έξι οχήματα και ένα πεζοπόρο τμήμα, ενώ υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα για την κατάσβεση της φωτιάς συνέδραμαν και δύο αεροσκάφη.

 

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Οι 4 υποψήφιοι για την προεδρία απαντούν σε 4 ερωτήματα

Οι απαντήσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου, της Έφης Αχτσιόγλου, του Νίκου Παππά και του Στέφανου Τζουμάκα στα ερωτήματα που τους έθεσε η Επιτροπή Θεωρίας και Επιμόρφωσης, που συνέστησε η Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η Επιτροπή Θεωρίας και Επιμόρφωσης, που συνέστησε η Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. κατά την πρώτη συνεδρίασή της μετά το τακτικό συνέδριο, σκέφθηκε να συμβάλει στην τρέχουσα φάση των διαδικασιών του κόμματος με το να θέσει ορισμένα ερωτήματα στην υποψήφια πρόεδρο και στους υποψήφιους προέδρους, ερωτήματα που εμπίπτουν στις καταστατικές αρμοδιότητές της.

Τα ερωτήματα αυτά είναι τα εξής:

1. Τουλάχιστον από το 2015 και μετά η θεωρητική και η ιδεολογική συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος έχουν υποχωρήσει χαρακτηριστικά προς όφελος της αμιγώς πολιτικής συζήτησης. Ποια λειτουργία πιστεύετε πως πρέπει να έχει η θεωρία σε ένα αριστερό κυβερνητικό κόμμα του 21ου αιώνα; Τι σχέση πρέπει να έχουν με αυτήν η ηγεσία, τα μέλη και πώς σκέφτεστε ότι οφείλει να αναπτυχθεί αυτή η σχέση;


2. Παραμένει για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο στόχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία ως διακριτού συστήματος -παραγωγικά και πολιτειακά- από τον καπιταλισμό και τις μορφές αυταρχικότητας που προσιδιάζουν σε αυτόν; Ή ο καπιταλισμός έχει κερδίσει το στοίχημα με την Ιστορία και μας υποχρεώνει να περιοριστούμε στο να επιδιώκουμε συνεχώς την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των ανισοτήτων;


3. Σε κάθε συνέδριο του κόμματος διαπιστώνεται ότι πρέπει να αλλάξει η λειτουργία των Οργανώσεων Μελών, ώστε να είναι πιο μαζικές και πιο αποτελεσματικές, να αποτελούν το κόμμα στον κοινωνικό τους χώρο, τα μέλη να νιώθουν ότι αυτά που κάνουν είναι χρήσιμα και ότι αυτά που λένε φτάνουν στην ηγεσία του κόμματος και επηρεάζουν την πολιτική του, και να χαίρονται που συνευρίσκονται. Μιλάμε για το περίφημο «κόμμα των μελών», που σχεδόν πάντα διαπιστώνεται ότι δεν επετεύχθη. Εσείς πώς σκοπεύετε να συμβάλετε ώστε η συμμετοχή των μελών στην κομματική ζωή να αποκτήσει νόημα και να γίνει δημιουργική και -γιατί όχι;- απολαυστική;


4. Πώς θα λειτουργήσει η νέα ηγεσία σε ένα κόμμα όπου το «τασικό κριτήριο» συχνά υπερτερεί της ουσιαστικής συλλογικής λειτουργίας; Με διαρκή διαπραγμάτευση με τις τάσεις και ουσιαστικά ερήμην των μελών, όπως συνέβαινε εν πολλοίς μέχρι σήμερα, ή με τη δημιουργία μιας πραγματικά λειτουργούσας συλλογικότητας; Πώς θα συμβάλετε στο να αντιμετωπιστούν η έμπρακτη απουσία δεσμευτικότητας αρκετών μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και η συχνή ολιγωρία ως προς την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων;

Ακολουθούν οι απαντήσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου, της  Έφης Αχτσιόγλου, του Νίκου Παππά και του Στέφανου Τζουμάκα:

Ευκλείδης Τσακαλώτος: «Να ανασυνθέσουμε την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ»

«Αναμφίβολα παραμένει στόχος μας ο δημοκρατικός σοσιαλισμός»

tsakalotos_g.jpg

• Τουλάχιστον από το 2015 και μετά, η θεωρητική και η ιδεολογική συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος έχει υποχωρήσει χαρακτηριστικά προς όφελος της αμιγώς πολιτικής συζήτησης. Ποια λειτουργία πιστεύετε ότι πρέπει να έχει η θεωρία σε ένα αριστερό κυβερνητικό κόμμα του 21ου αιώνα; Τι σχέση πρέπει να έχουν με αυτή η ηγεσία, τα μέλη και πώς σκέφτεστε ότι οφείλει να αναπτυχθεί αυτή η σχέση;

Δεν έχω καμία αμφιβολία για την επιβεβλημένη συμβολή της θεωρίας και των αναδυόμενων ιδεολογικών αναζητήσεων στη στρατηγική ενός κόμματος και στο πολιτικό του σχέδιο. Οι νεοφιλελεύθεροι δεν ήταν κυρίαρχοι πολιτικά έως τη δεκαετία του 1970 στις ΗΠΑ και ωστόσο για περίπου τριάντα χρόνια δούλευαν μεθοδικά τις ιδέες τους, δημιουργούσαν δεξαμενές σκέψης, όριζαν και ιεραρχούσαν επιμελώς τις θεματικές εμφάσεις τους. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα, ηγεμόνευσαν.

Ιδιαιτέρως όμως για την Αριστερά, η θεωρία αφορά, πέρα από την κριτική του υπάρχοντος, και τους τρόπους θεμελίωσης και ανάπτυξης όσων θέλουμε να συμβούν στην κοινωνία. Είναι προϋπόθεση, με άλλα λόγια, της πάντα απαραίτητης μακροπρόθεσμης ματιάς, οδοδείκτης της κοινής προσπάθειας και παράλληλα ευαίσθητος σεισμογράφος όσων αλλάζουν και μας προ(σ)καλούν να αλλάξουμε (και) εμείς.

Μέλη και ηγεσία από κοινού πρέπει να παραμένουν πάντα περίεργοι μαθητές και μαθήτριες των ιδεολογικών επεξεργασιών του χώρου. Έτσι θα μπορούν, πάλι από κοινού, να αναλογίζονται και τις πρακτικές εφαρμογές αυτών των επεξεργασιών, σε σχέση, λόγου χάρη, με τα κοινά αγαθά. Πρέπει να μην φοβόμαστε, ίσα-ίσα, να το λέμε με θάρρος και παρρησία πως το κόμμα της Αριστεράς έχει, πέραν όλων των άλλων, και διαπαιδαγωγικό χαρακτήρα, είναι σχολείο και εργαστήριο, με τους οδηγούς σπουδών να είναι η θεωρητική μας σκευή. Επιμορφώσεις στελεχών, περιοδικές ανοιχτές ιδεολογικές συζητήσεις, «Παρεμβάσεις», «εντός Εποχής», podcasts, θεματικά συνέδρια, συλλογικοί τόμοι. Όλα τα εργαλεία να τα χρησιμοποιήσουμε, να τα ενώσουμε, να σχεδιάσουμε κι άλλα.

• Παραμένει για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο στόχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία ως διακριτού συστήματος -παραγωγικά και πολιτειακά- από τον καπιταλισμό και τις μορφές αυταρχικότητας που προσιδιάζουν σε αυτόν; Ή ο καπιταλισμός έχει κερδίσει το στοίχημα με την Ιστορία και μας υποχρεώνει να περιοριστούμε στο να επιδιώκουμε συνεχώς την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των ανισοτήτων;

- Αναμφίβολα παραμένει στόχος μας ο δημοκρατικός σοσιαλισμός. Έχουμε αυτόν τον ορίζοντα, γιατί αλλιώς θα αναγκαζόμαστε να περιορίζουμε τις βαθιές μεταρρυθμίσεις στο επίπεδο του αστικού εκσυγχρονισμού, βαφτίζοντάς τες ριζοσπαστικές.

Εχουμε κάθε λόγο να είμαστε αισιόδοξοι και αισιόδοξες. Η πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ακολουθήθηκε από τη δεξιά μετατόπιση της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη. Ο νεοφιλελευθερισμός επικράτησε κυβερνητικά σε όλες τις εκδοχές του και τώρα διαφαίνεται ότι έρχεται η ώρα για τη σταδιακή του παρακμή, με την ανάγκη επιστροφής του κράτους στον κόσμο των διαρκών κρίσεων (permacrisis). Στο πλαίσιο αυτό, ο σοσιαλισμός είναι όχι μόνο επίκαιρος, όχι απλώς απαραίτητος, αλλά αρχίζει και γίνεται ξανά επιθυμητός. Σκεφτείτε τη στροφή προς τον σοσιαλισμό και τις σοσιαλιστικές πολιτικές που αποζητούν οι νεότεροι πολίτες των ΗΠΑ και της Βρετανίας, η Generation Left, όπως την ονόμασε ο Κιρ Μίλμπερν. Σκεφτείτε την επικίνδυνη, τρομακτική άνοδο της Άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη και το ισχυρό αντίπαλο δέος που πρέπει να προτάξουμε για να μην ξαναζήσουμε όσα έκαναν την ανθρωπότητα να ντρέπεται και να πονάει κατά τη διάρκεια της ανόδου του ναζισμού.

Ηρθε η ώρα να σταματήσουμε τους αμυντικούς αγώνες, αγώνες που δίνουμε και χάνουμε εδώ και περίπου τριάντα χρόνια σε όλο τον κόσμο. Δεν μειώθηκαν οι ανισότητες εντός και μεταξύ των χωρών. Αυξήθηκαν, και πρέπει να παραδεχθούμε την αποτυχία μας. Είναι ώρα για επίθεση, να ξεκινήσουμε έναν νέο «πόλεμο θέσεων», για να είμαστε έτοιμοι, όταν χρειαστεί, για έναν «πόλεμο κινήσεων» σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, με έναν καινοτόμο, ρωμαλέο όσο και δημοκρατικό διεθνισμό, που θα αφορά, θα προστατεύει την πλειονότητα της κοινωνίας. Στους πολιτισμικούς πολέμους της alt right πρέπει να απαντήσουμε θαρραλέα.

• Σε κάθε συνέδριο του κόμματος διαπιστώνεται ότι πρέπει να αλλάξει η λειτουργία των Οργανώσεων Μελών, ώστε να είναι πιο μαζικές και πιο αποτελεσματικές, να αποτελούν το κόμμα στον κοινωνικό τους χώρο, τα μέλη να νιώθουν ότι αυτά που κάνουν είναι χρήσιμα και ότι αυτά που λένε φτάνουν στην ηγεσία του κόμματος και επηρεάζουν την πολιτική του και να χαίρονται που συνευρίσκονται. Μιλάμε για το περίφημο «κόμμα των μελών», που σχεδόν πάντα διαπιστώνεται ότι δεν επετεύχθη. Εσείς πώς σκοπεύετε να συμβάλετε ώστε η συμμετοχή των μελών στην κομματική ζωή να αποκτήσει νόημα και να γίνει δημιουργική και -γιατί όχι;- απολαυστική;

- Οι συνεδριάσεις των Οργανώσεων Μελών (και στην πραγματικότητα οι περισσότερες συνεδριάσεις) χρειάζεται να έχουν ακριβή ώρα έναρξης αλλά και λήξης. Δεν είναι σωστό να κουράζονται τα μέλη μας με αέναες διαδικασίες, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, όπου «νικητές» βγαίνουν οι πιο ξεκούραστοι, εκείνοι που δεν έχουν άλλες δουλειές ή οι πλέον πεισμωμένοι/ες. Οι συνεδριάσεις χρειάζεται πάντα να αποφασίζουν στο τέλος και στην επόμενη συνάντησή τους να κάνουν απολογισμό για την υλοποίηση των αποφάσεών τους προφορικά, γραπτά και ηλεκτρονικά.

Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ζουν, εργάζονται, είναι γονείς, κοινωνικοποιούνται, κοντολογίς υπάρχουν στον χώρο τους. Οι εμπειρίες τους αυτές είναι η πρώτη ύλη, το καύσιμο για πολιτικές τοποθετήσεις και πράξεις. Αντλούν από αυτές και μπορούν να τις μετατρέπουν σε συνδικαλιστική, τοπική, πολιτισμική, αλληλέγγυα δράση, αναλόγως με τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους που δημοκρατικά και συντροφικά τις έχουν επεξεργαστεί.

Σε κάθε περίπτωση, ο σχεδιασμός, το καλό κλίμα, η μέριμνα για τη συγκρότηση του κόμματος «από τα κάτω προς τα πάνω» (και όχι το αντίθετο), η πραγματική μέριμνα να εισακούγονται οι γνώμες των μελών στα ανώτερα επίπεδα, η συλλογική ηγεσία και στο επίπεδο των Ο.Μ., καθώς και η έγνοια για επιμόρφωση και αύξηση της συλλογικής δράσης είναι βασικές μεταβλητές της νέας κομματικότητας που χρειαζόμαστε. Τις καλές πρακτικές για να εφαρμοστούν τα παραπάνω θα τις βρούμε, την ψηφιακή διάσταση επίσης θα την επινοήσουμε, έτσι ώστε διαφάνεια και δημιουργικές ανασυνθέσεις να προκύπτουν πιο εύκολα. Το σπουδαίο θα ήταν να καταφέρουμε να αναδιαμορφώσουμε τις νοοτροπίες, να αποδράσουμε από τις μανιέρες που ξέρουμε και μας είναι εύκολες, να πιστέψουμε και να εφαρμόσουμε όσα συχνά ενστερνιζόμαστε στα λόγια, αλλά δεν τα καταφέρνουμε να υλοποιούμε επαρκώς.

• Πώς θα λειτουργήσει η νέα ηγεσία σε ένα κόμμα όπου το «τασικό κριτήριο» συχνά υπερτερεί της ουσιαστικής συλλογικής λειτουργίας; Με διαρκή διαπραγμάτευση με τις τάσεις και ουσιαστικά ερήμην των μελών, όπως συνέβαινε εν πολλοίς μέχρι σήμερα, ή με τη δημιουργία μιας πραγματικά λειτουργούσας συλλογικότητας; Πώς θα συμβάλετε να αντιμετωπιστούν η έμπρακτη απουσία δεσμευτικότητας αρκετών μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και η συχνή ολιγωρία ως προς την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων;

- Τα ρεύματα ιδεών στο κόμμα μας είναι κατάκτηση, είναι η αποτύπωση των αποχρώσεων των τοποθετήσεών μας για τα πράγματα και, με αυτή την έννοια, δεν είναι δόκιμο ή, καλύτερα, είναι αυταρχικό και επικίνδυνο να προσπαθήσουμε να συγκαλύψουμε τις διαφοροποιήσεις μας. Άλλωστε, συχνά συνιστούν πλούτο που διευρύνει εκ των πραγμάτων την εμβέλειά μας ή λειτουργούν συναγωνιστικά. Ωστόσο, όπως σωστά επισημαίνετε, αυτό δεν συμβαίνει πάντα και αρκετές φορές οι τάσεις λειτούργησαν ως οιονεί «κόμματα μέσα στο κόμμα».

Οπως κάθε κομματική μορφή είναι η πολιτική συμπύκνωση του συσχετισμού που διαμορφώνεται ανάμεσα στο κράτος και στην κοινωνία, έτσι και οι τάσεις αποτελούν τα ρεύματα ιδεών μεταξύ των μελών που έχουν περισσότερη κοινή αντίληψη για κάποια ζητήματα είτε λόγω ιδεολογικής αφετηρίας είτε λόγω αξιακής τοποθέτησης. Θα πρέπει όμως να λειτουργούν όχι ως διελκυστίνδα που τραβά το κόμμα προς τη μία ή την άλλη ιδεολογική κατεύθυνση, αλλά ως εφαλτήριο ιδεολογικής ζύμωσης και, τελικώς, μιας δημιουργικής σύνθεσης με σκοπό την ηγεμονική ιδεολογική επικράτηση του κόμματος στο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται κάθε εποχή.

Πρέπει να εμβαθύνουμε, ακόμα και να αντιπαρατεθούμε, αλλά σίγουρα να ανασυνθέσουμε την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Γνωρίζουμε ο καθένας και η καθεμία μας ότι η δέσμευση στον κοινό μας αγώνα έχει αφενός έναν χαρακτήρα υπαρξιακό, με την έννοια πως αριστερός και αριστερή παραμένεις σε όλη σου τη ζωή. Αφετέρου, όμως, αυτή η δέσμευση ενδυναμώνεται, ανθίζει και φέρνει αποτελέσματα όταν είναι όσο το δυνατόν προϊόν της δικής μας συνεισφοράς, όταν η γνώμη μας ακούγεται και γίνεται πράξη, όταν συντίθεται μαζί με τις καλές γνώμες των άλλων, ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο μείγμα στο οποίο καθένας και καθεμία θα βρίσκει μέρος του εαυτού του/της. Θα ασχοληθούν με όλη τους τη ζέση, όμως, αν και εφόσον τους λαμβάνουμε υπόψη μας στα σοβαρά, γιατί πιστεύουμε βαθιά ότι μόνο έτσι θα τα πάμε καλύτερα. Η Αριστερά πιστεύει στη συλλογική διάνοια εδώ και δύο αιώνες και το κόμμα μας οφείλει να βρει τους τρόπους ώστε αυτή να αναβλύζει και να παράγει αποτελέσματα υπέρ της κοινωνίας.

Έφη Αχτσιόγλου: «Κόμμα με δομές, κανόνες και γνώση»

«Ο ορίζοντας του σοσιαλισμού της εποχής μας παραμένει πάντοτε μπροστά μας ως ένας στρατηγικά μαχητός στόχος»

• Τουλάχιστον από το 2015 και μετά η θεωρητική και η ιδεολογική συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος έχουν υποχωρήσει χαρακτηριστικά προς όφελος της αμιγώς πολιτικής συζήτησης. Ποια λειτουργία πιστεύετε πως πρέπει να έχει η θεωρία σε ένα αριστερό κυβερνητικό κόμμα του 21ου αιώνα; Τι σχέση πρέπει να έχουν με αυτήν η ηγεσία, τα μέλη και πώς σκέφτεστε ότι οφείλει να αναπτυχθεί αυτή η σχέση;

- Η σχέση της Αριστεράς με τη θεωρία, με τη διαρκή δηλαδή διερώτηση και μελέτη για τις σχέσεις και τις δομές της κοινωνίας μας, τις δυναμικές που αναπτύσσονται και τις προοπτικές μετασχηματισμού ή ανατροπής τους, είναι κατά κάποιον τρόπο οργανική. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς για μια πολιτική δύναμη που σε όλη της την ιστορική διαδρομή και σε όλες τις επιμέρους παραδόσεις της διεκδικούσε και διεκδικεί να αλλάξει τον κόσμο.

Αν και καταλαβαίνω τους προβληματισμούς για έναν ορισμένο «εμπειρισμό» που μπορεί να κυριάρχησε την περίοδο της διακυβέρνησης, νομίζω ότι πρέπει να μην ξεχνάμε ότι η απόλυτη διάκριση μεταξύ πολιτικής θεωρίας και πρακτικής δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχει πολιτική η οποία να μην εδράζεται σε θεωρητικές και ιδεολογικές παραδοχές, είτε το συνειδητοποιούν τα υποκείμενα που την εκφέρουν είτε όχι. Εξάλλου, ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστάτησε στη θεωρητική και ιδεολογική συζήτηση διαχρονικά και μέχρι σήμερα. Θα θυμίσω ότι είμαστε το μόνο κόμμα που έχει δημοσιεύσει έναν συλλογικό και εκτεταμένο απολογισμό της πρώτης αυτής κυβερνητικής μας θητείας, ενώ ο αναστοχασμός πάνω στην εμπειρία αυτή έχει ήδη αποτυπωθεί και σε επιστημονικά και θεωρητικά συνέδρια, εργαστήρια και εκδόσεις. Με αυτό μάλιστα το δεδομένο, θα ήταν χρήσιμο να σκεφτούμε ότι δεν είμαστε απλώς «καταναλωτές», αλλά μπορούμε να είμαστε και «παραγωγοί» θεωρίας στη σύγχρονη εποχή.

Πάντοτε, ασφαλώς, υπάρχουν περιθώρια να κάνουμε περισσότερα και καλύτερα. Σήμερα το κόμμα μας, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος αντιμετωπίζουν πρωτόγνωρα ζητήματα, τα οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε πολιτικά. Αλλά για να το κάνουμε αποτελεσματικά, πρέπει να κατανοήσουμε τις πολλές διαστάσεις τους. Να τα διερευνήσουμε θεωρητικά και να μάθουμε γι’ αυτά από τους ειδικούς, διακρίνοντας πάντα την τεχνοκρατία, που εξάλλου δεν είναι ποτέ ουδέτερη, από την πολιτική.

Χρειάζεται, επομένως, κατά τη γνώμη μου μια πιο συστηματική ενασχόλησή μας με τον θεωρητικό και επιστημονικό προβληματισμό, ώστε αυτός να μην παραμένει υπόθεση των λίγων. Γι’ αυτό, άλλωστε, στην Κεντρική Επιτροπή μίλησα για ένα κόμμα που θα στηρίζεται σε δομές. Ώστε να υπάρχει ο κατάλληλος χώρος που θα υποδέχεται και θα αξιοποιεί τον πλούτο των επεξεργασιών και των προβληματισμών, που θα διαχέεται σε όλη την κλίμακα του κόμματος, θα εμπλουτίζεται με νέα ερωτήματα και θα στηρίζει την αποφασιστική, ουσιαστική και με επίγνωση συμμετοχή των μελών.

• Παραμένει για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο στόχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία ως διακριτού συστήματος -παραγωγικά και πολιτειακά- από τον καπιταλισμό και τις μορφές αυταρχικότητας που προσιδιάζουν σε αυτόν; Ή ο καπιταλισμός έχει κερδίσει το στοίχημα με την Ιστορία και μας υποχρεώνει να περιοριστούμε στο να επιδιώκουμε συνεχώς την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των ανισοτήτων;

- Ζούμε στην εποχή της κυριαρχίας του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος (η γενιά μου γεννήθηκε και μεγάλωσε εξ ολοκλήρου σε αυτή), που πλέον συναντά τα όριά του, γι’ αυτό και μετασχηματίζεται σε μια όλο και πιο αυταρχική εκδοχή του, επιφέροντας μύρια δεινά στην ανθρωπότητα.

Σήμερα το θέμα των ανισοτήτων είναι θεμελιώδες. Δεν μπορεί να αγνοήσουμε την όξυνσή τους, που ωθεί όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας, αλλά και ολόκληρες χώρες ή περιφέρειες του πλανήτη στο περιθώριο. Είναι, εξάλλου, κάτι που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται άμεσα στην καθημερινότητά τους και αντιδρούν στην αδικία, όχι πάντα από αριστερές θέσεις. Ωστόσο, δεν αρκεί να μένουμε σε αυτό το πρώτο, έστω κρίσιμο, επίπεδο. Πηγή των ανισοτήτων είναι, σε τελική ανάλυση, οι σχέσεις εκμετάλλευσης. Ο δρόμος για την ισότητα, αλλά και για την ελευθερία περνά μέσα από την εξάλειψή τους, μέσα από τον κοινωνικό μετασχηματισμό, που σήμερα δεν μπορεί παρά να είναι κοινωνικός και οικολογικός ταυτόχρονα.

Ετσι, λοιπόν, ο ορίζοντας του σοσιαλισμού της εποχής μας παραμένει πάντοτε μπροστά μας ως ένας στρατηγικά μαχητός στόχος. Που μπορεί να επιτευχθεί μέσα από έναν δρόμο τραχύ και δύσβατο, με γενναίες μεταρρυθμίσεις, με τομές και ρήξεις, με επιμέρους νίκες και επιμέρους ήττες. Και, βέβαια, μέσα από πλατιές συμμαχίες κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

• Σε κάθε συνέδριο του κόμματος διαπιστώνεται ότι πρέπει να αλλάξει η λειτουργία των Οργανώσεων Μελών, ώστε να είναι πιο μαζικές και πιο αποτελεσματικές, να αποτελούν το κόμμα στον κοινωνικό τους χώρο, τα μέλη να νιώθουν ότι αυτά που κάνουν είναι χρήσιμα και ότι αυτά που λένε φτάνουν στην ηγεσία του κόμματος και επηρεάζουν την πολιτική του, και να χαίρονται που συνευρίσκονται. Μιλάμε για το περίφημο «κόμμα των μελών», που σχεδόν πάντα διαπιστώνεται ότι δεν επετεύχθη. Εσείς πώς σκοπεύετε να συμβάλετε ώστε η συμμετοχή των μελών στην κομματική ζωή να αποκτήσει νόημα και να γίνει δημιουργική και -γιατί όχι;- απολαυστική;

- Το κόμμα είναι εθελοντική ένωση προσώπων που δεν υποχρεώνονται, αλλά επιλέγουν να συμμετέχουν γιατί επιθυμούν να συμβάλουν στη συλλογική προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου. Ωστόσο, ενώ η χαρά της συμμετοχής θα όφειλε να είναι δεδομένη, δυστυχώς διάφορες παθογένειες την εμποδίζουν. Παθογένειες που πρέπει να αντιμετωπιστούν και «από τα πάνω» και «από τα κάτω» ταυτόχρονα, δηλαδή και στο επίπεδο των ηγετικών οργάνων και στο επίπεδο των οργανώσεων.

Το 2022 κάναμε μια μεγάλη καταστατική αλλαγή, προσπαθώντας να απαντήσουμε στην κρίση του κομματικού φαινομένου που -ανεξάρτητα από τις ειδικότερες παθογένειες του ΣΥΡΙΖΑ- είναι μάλλον διεθνής, γι’ αυτό και αξιοποιήσαμε την εμπειρία και άλλων αριστερών και προοδευτικών κομμάτων. Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να αξιοποιήσουμε αυτά τα εργαλεία για να διευκολύνουμε τη συμμετοχή και τον ζωντανό διάλογο. Πέραν, όμως, των καταστατικών ρυθμίσεων, είναι σημαντικό να σκεφτούμε δημιουργικά στην καθημερινότητα. Να πάμε εμείς να βρούμε τους ανθρώπους εκεί που ζουν, αντί να περιμένουμε πότε οι ζωές τους θα χωρέσουν στο προδιαμορφωμένο «κουστούμι» της παραδοσιακής κομματικής μας λειτουργίας. Να βρούμε τρόπους ώστε τα μέλη μας να αισθάνονται ότι «κάνουν πολιτική» παντού: στη δουλειά τους, στη σχολή τους, στη γειτονιά τους, στη διασκέδασή τους.

• Πώς θα λειτουργήσει η νέα ηγεσία σε ένα κόμμα όπου το «τασικό κριτήριο» συχνά υπερτερεί της ουσιαστικής συλλογικής λειτουργίας; Με διαρκή διαπραγμάτευση με τις τάσεις και ουσιαστικά ερήμην των μελών, όπως συνέβαινε εν πολλοίς μέχρι σήμερα, ή με τη δημιουργία μιας πραγματικά λειτουργούσας συλλογικότητας; Πώς θα συμβάλετε στο να αντιμετωπιστούν η έμπρακτη απουσία δεσμευτικότητας αρκετών μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και η συχνή ολιγωρία ως προς την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων;

- Στο καταστατικό μας χαρακτηρίζουμε τις τάσεις ως ρεύματα ιδεών. Στην πραγματικότητα, τις περισσότερες φορές οι νέες, ζωογόνες ιδέες απουσιάζουν και κυρίως βλέπουμε αυτοαναφορικές τοποθετήσεις (το λέω χωρίς να θέλω να μηδενίσω). Το ερώτημα επομένως είναι πώς οι τάσεις δεν θα κατασταλούν, αλλά θα λειτουργούν ως αυτό που προορίζονται να είναι.

Οι λέξεις-κλειδιά για μένα είναι τρεις: δομές, κανόνες, γνώση.

Πρώτον, όπως είπα, χρειαζόμαστε ένα κόμμα των δομών και όχι των προσώπων. Με σαφές οργανόγραμμα, που θα ξέρουμε ποιος κάνει τι και με ποια ιδιότητα. Ποιος έχει λόγο πού, ποιος ευθύνεται για τι, όχι με βάση τις φιλίες του και τις προσβάσεις του, αλλά με βάση τον ρόλο που του έχουμε συλλογικά αναθέσει και για τον οποίο θα κρίνεται.

Δεύτερον, χρειαζόμαστε ένα κόμμα με κανόνες, που θα ισχύουν για όλες και όλους, από την πρόεδρο ή τον πρόεδρο μέχρι το πιο νέο μέλος της μικρότερης οργάνωσης. Κανόνες που θα λειτουργούν και κατασταλτικά, όπου χρειάζεται, αλλά κυρίως που θα προάγουν με θετικό τρόπο τις αξίες μας και τη συλλογικότερη λειτουργία μας.

Τρίτον, χρειαζόμαστε ένα κόμμα με γνώση. Γίνεται πολύ συχνά μια διάκριση μεταξύ πολιτικών και τεχνοκρατών, στην οποία καθένας προσδίδει αρνητική χροιά είτε στη μία κατηγορία είτε στην άλλη. Θεωρώ ότι όσο λάθος είναι να υποκαταστήσουν οι «ειδικοί» τη δημοκρατική διαδικασία, άλλο τόσο λανθασμένη είναι και η γνώμη που εκφέρεται χωρίς μελέτη και τεκμηρίωση.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι ο πλουραλισμός, που επιτρέπει την έκφραση διαφορετικών απόψεων και την ύπαρξη διακριτών ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων και τάσεων, είναι θετικό στοιχείο της πολιτικής μας κληρονομιάς που δεν πρέπει να απεμπολήσουμε. Ο τρόπος για να μην λειτουργούν οι τάσεις ως μηχανισμοί νομής εσωκομματικής εξουσίας, με αδιαφάνεια και μεροληψία, είναι να δώσουμε προτεραιότητα στο τρίπτυχο που προανέφερα: δομές, κανόνες και γνώση.

Νίκος Παππάς: «Να δώσουμε ανάσα δημοκρατίας και συμμετοχής στο κόμμα»

«Θέλουμε να είμαστε ένα κόμμα πλουραλιστικό και δημοκρατικό»

• Τουλάχιστον από το 2015 και μετά, η θεωρητική και η ιδεολογική συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος έχει υποχωρήσει χαρακτηριστικά προς όφελος της αμιγώς πολιτικής συζήτησης. Ποια λειτουργία πιστεύετε πως πρέπει να έχει η θεωρία σε ένα αριστερό κυβερνητικό κόμμα του 21ου αιώνα; Τι σχέση πρέπει να έχουν με αυτήν η ηγεσία, τα μέλη και πώς σκέφτεστε ότι οφείλει να αναπτυχθεί αυτή η σχέση;

- Η διαρκής επίσκεψη στη θεωρία είναι απαραίτητο συστατικό και αυτονόητη ανάγκη στην πορεία ενός σύγχρονου αριστερού και προοδευτικού κόμματος. Αν δεν επιχειρούμε καθημερινά να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο, πώς θα τον αλλάξουμε; Αν δεν αξιοποιούμε την εμπειρία της συλλογικής Ιστορίας, πώς θα τη διαμορφώσουμε;

Η πολιτική θεωρία και η ιδεολογία δεν παράγονται κυρίως μέσα στο πλαίσιο των τυπικών κομματικών λειτουργιών. Όχι μόνο λόγω της πίεσης της καθημερινής πολιτικής δράσης, αλλά και επειδή από την ίδια της τη φύση η «θεωρητική πρακτική» έχει τις δικές της διαδικασίες και μεθόδους άσκησής της. Μια τέτοια διαδικασία, για παράδειγμα, είναι η ύπαρξη θεωρητικών και πολιτικών περιοδικών που λειτουργούν ως ομάδες διαλόγου διανοουμένων και ως θερμοκήπια νέων επεξεργασιών. Από τέτοια περιοδικά στη χώρα μας τις προηγούμενες δεκαετίες, από τον Πολίτη, τις Θέσεις και άλλα εγχειρήματα, μπολιάζονταν καθημερινά τα μέλη και τα στελέχη του χώρου και γινόταν περισσότερο εφικτός ένας πλούσιος και γόνιμος εσωκομματικός διάλογος.

Το κενό αυτό, η σημερινή έλλειψη των ζωτικών χώρων από τους οποίους θα αναδειχθούν νέες προσωπικότητες αντίστοιχες του Ελεφάντη, του Τσουκαλά, του Σβορώνου, του Ηλιού, πρέπει να καλυφθεί. Μία από τις προτεραιότητες του μεγάλου κόμματος της προοδευτικής και αριστερής παράταξης, του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, είναι η στήριξη (αλλά χωρίς τον κομματικό έλεγχο) τέτοιων κυττάρων θεωρητικής και ιδεολογικής παραγωγής. Με τρόπο, φυσικά, προσαρμοσμένο στη σύγχρονη πραγματικότητα, την αντικατάσταση των εντύπων από τα ηλεκτρονικά μέσα κ.λπ. Και, προφανώς, με προσανατολισμό ο οποίος να εκφράζει τον πλουραλισμό και τη φυσιογνωμία του χώρου μας.

• Παραμένει για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο στόχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία ως διακριτού συστήματος -παραγωγικά και πολιτειακά- από τον καπιταλισμό και τις μορφές αυταρχικότητας που προσιδιάζουν σε αυτόν; Ή ο καπιταλισμός έχει κερδίσει το στοίχημα με την Ιστορία και μας υποχρεώνει να περιοριστούμε στο να επιδιώκουμε συνεχώς την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των ανισοτήτων;

- Ο στόχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία παραμένει επίκαιρος και, μάλιστα, το αίτημα για αυτόν έχει ενισχυθεί ακόμη και μέσα στην κατεξοχήν «μητρόπολη», στις ΗΠΑ. Το 1/3 του Δημοκρατικού Κόμματος, δηλαδή το 1/6 της αμερικανικής κοινωνίας, αυτοπροσδιορίζεται ακριβώς με τη βοήθεια της έννοιας του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Αυτό που έχει καταστεί πολιτικά ανεπίκαιρο, μετά την πάροδο άλλωστε ενός ολόκληρου αιώνα, είναι η μόνιμη ρήξη μεταξύ της ιστορικής Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας, όπως καταγράφηκε οργανωτικά στις αρχές της δεκαετίας του 1920 και συνεχίστηκε και συνεχίζεται και στις μέρες μας.

Στις σημερινές συνθήκες δε, όπου η Δημοκρατία και οι θεσμοί δοκιμάζονται, σε συνθήκες ενισχυμένης αναλογικής στην Ελλάδα, η ενότητα των δυνάμεων από την Αριστερά έως το προοδευτικό Κέντρο είναι προϋπόθεση για πολιτικές νίκες στο άμεσο και λιγότερο άμεσο μέλλον. Καθήκον μας είναι να επιδιώκουμε ταυτόχρονα και τη σταδιακή βελτίωση της κοινωνίας μας μέσω της μείωσης των ανισοτήτων, της εμβάθυνσης της Δημοκρατίας και της βαθύτερης αλλαγής της, στην κατεύθυνση ενός παραγωγικού μοντέλου όπου θα συνυπάρχουν ο ιδιωτικός τομέας και η αγορά με έναν ισχυρό δημόσιο τομέα, αλλά και με τον κοινωνικό τομέα. Ενός μοντέλου στο οποίο η κινητήρια δύναμη δεν θα είναι η διαρκής τάση συγκέντρωσης της οικονομικής δραστηριότητας, μέσω αλλεπάλληλων δημιουργικών καταστροφών, αλλά η οικονομική δημοκρατία και η ισόρροπη, δίκαιη, καθολική πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες.

Οσον αφορά το «πολιτειακό» που αναφέρετε, τέτοιο ζήτημα δεν υφίσταται. Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν είναι «αστική» ή «εργατική», είναι η Δημοκρατία και στόχος μας είναι η υπεράσπιση και η εμβάθυνσή της. Η αυταρχοποίηση των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών μας είναι μια πραγματικότητα, αλλά δεν αποτελεί μονόδρομο. Η προοδευτική και αριστερή παράταξη θα την αντιπαλέψει με επιτυχία. Ο Νίκος Πουλαντζάς έγραφε ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι δεν εννοούσε κάτι άλλο από αυτό που με σαφήνεια έγραφε. Εννοούσε την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπως κατάγεται από τη Γαλλική Επανάσταση, με τη διαρκή εμβάθυνσή της και την αύξηση των βαθμών ελευθερίας των πολιτών μέσα στο πλαίσιό της.

• Σε κάθε συνέδριο του κόμματος διαπιστώνεται ότι πρέπει να αλλάξει η λειτουργία των Οργανώσεων Μελών, ώστε να είναι πιο μαζικές και πιο αποτελεσματικές, να αποτελούν το κόμμα στον κοινωνικό τους χώρο, τα μέλη να νιώθουν ότι αυτά που κάνουν είναι χρήσιμα και ότι αυτά που λένε φτάνουν στην ηγεσία του κόμματος και επηρεάζουν την πολιτική του, και να χαίρονται που συνευρίσκονται. Μιλάμε για το περίφημο «κόμμα των μελών» που σχεδόν πάντα διαπιστώνεται ότι δεν επετεύχθη. Εσείς πώς σκοπεύετε να συμβάλετε ώστε η συμμετοχή των μελών στην κομματική ζωή να αποκτήσει νόημα και να γίνει δημιουργική και -γιατί όχι;- απολαυστική;

- Είναι παραγωγικό από μόνο του το τυπικό παραδοσιακό μοντέλο συνεδριάσεων των οργανώσεων βάσης; Η απάντηση είναι όχι. Η απλή επανάληψη μιας συζήτησης η οποία διεξάγεται στη δημόσια σφαίρα έτσι κι αλλιώς δεν είναι επαρκές συστατικό για να πραγματώσουμε τον ρόλο των οργανώσεων ως «το κόμμα στον χώρο τους». Υπάρχουν περιπτώσεις, όχι λίγες, όπου η βασική μέριμνα της οργάνωσης μελών είναι η κοινωνική παρέμβαση, η παρουσία των ανθρώπων του κόμματος στους θεσμούς της καθημερινής ζωής του χώρου δράσης της οργάνωσης. Από τις ενώσεις γονέων των σχολείων της περιοχής μέχρι τα τοπικά αθλητικά και πολιτιστικά σωματεία. Από τις κινήσεις πολιτών για την προστασία ενός μικρού πάρκου μέχρι την εκπροσώπηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Είναι παραδείγματα που πρέπει να αναδειχθούν και να γενικευθούν. Να αποκτήσουν τα ηγετικά κλιμάκια σχέση αμφίδρομη με τη βάση. Να υποχρεούται η συλλογική ηγεσία να εξετάζει ζητήματα που τίθενται στις οργανώσεις. Να μην φοβηθούμε τα συχνά δημοψηφίσματα.

Για να γίνει αυτό, πρέπει να εφαρμόσουμε όσα συλλογικά έχουμε αποφασίσει. Πράγμα που δεν κάναμε, ειδικά από το 2019 και μετά.

Κάτι που δεν κάναμε, για παράδειγμα, είναι η περιφερειακή οργάνωση του κόμματος. Πρέπει να την οργανώσουμε με όρους δημοκρατίας και συμμετοχής των μελών.

Από τη δημιουργική αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών για την ουσιαστικοποίηση του πολιτικού διαλόγου ως την πραγματικά ανοιχτή -χωρίς στεγανά και ιδιοκτησιακές λογικές- λειτουργία των Ο.Μ. και τον εξωστρεφή προσανατολισμό τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα κορυφαίας καθυστέρησης και άρνησης του μετασχηματισμού μας είναι το ότι όχι μόνο αργήσαμε να εκλέξουμε ηγεσία από τη βάση, αλλά δεν εκλέξαμε καν Νομαρχιακές Επιτροπές και συντονιστικά οργανώσεων την τελευταία περίοδο.

Αρα, πρώτιστο καθήκον της νέας ηγεσίας είναι να δώσει μια ανάσα δημοκρατίας και συμμετοχής στο κόμμα.

Να γίνει κορυφαίο καθήκον και κεντρικός άξονας εξωστρέφειας η ισχυρή παρουσία στην Αυτοδιοίκηση, στον συνδικαλισμό, στη νεολαία. Η ουσιαστική σχέση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία με τη δρώσα κοινωνία είναι απαραίτητη για την αναβάθμιση της εσωκομματικής λειτουργίας του.

• Πώς θα λειτουργήσει η νέα ηγεσία σε ένα κόμμα όπου το «τασικό κριτήριο» συχνά υπερτερεί της ουσιαστικής συλλογικής λειτουργίας; Με διαρκή διαπραγμάτευση με τις τάσεις και ουσιαστικά ερήμην των μελών, όπως συνέβαινε εν πολλοίς μέχρι σήμερα, ή με τη δημιουργία μιας πραγματικά λειτουργούσας συλλογικότητας; Πώς θα συμβάλετε για να αντιμετωπιστεί η έμπρακτη απουσία δεσμευτικότητας αρκετών μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και η συχνή ολιγωρία ως προς την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων;

- Θέλουμε να είμαστε ένα κόμμα πλουραλιστικό και δημοκρατικό. Δεν μπορεί να υπάρχουν τάσεις που συγκροτούνται και λειτουργούν νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Υπήρξαν λειτουργίες οι οποίες εμπόδισαν την έκφραση της συνεδριακής πλειοψηφίας, τάσεις που συγκροτήθηκαν την τελευταία στιγμή, αλλά και τάσεις που προκρίνουν λύσεις σε θέσεις και σε πρόσωπα ανεξάρτητα από τη συγκυρία και την ιστορική στιγμή, με μια διαχρονικότητα που προσεγγίζει εναλλακτική του κόμματος λειτουργία. Από αυτά τα φαινόμενα πρέπει να πάρουμε διαζύγιο.

Οι τάσεις μέσα σε ένα μεγάλο κόμμα, σε ένα κόμμα πολιτικής και όχι ιδεολογικής ενότητας, είναι αναπόφευκτες, είτε οριστούν ως τάσεις είτε ως ρεύματα ιδεών. Ζητούμενο είναι η λειτουργία τους να μην υπονομεύει τη συλλογική μας δράση και την ισότιμη συμμετοχή κάθε μέλους στις διαδικασίες. Μια ιστορική απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι οι λεγόμενοι «άξονες επικοινωνίας», δηλαδή επιμέρους θέματα στρατηγικής όπου συγκλίνουν απόψεις από διαφορετικά μεταξύ τους ρεύματα ιδεών. Ένας τέτοιος άξονας στην ιστορία του χώρου μας έχει υπάρξει ο «αριστερός ευρωπαϊσμός», ο οποίος πλειοψηφούσε διατασικά στον τότε Συνασπισμό. Προσωπικά, ως μέλος της Νεολαίας τότε, υποστήριζα τον «αριστερό ευρωπαϊσμό», ακόμη και αν δεν αποτελούσε επίσημη κατεύθυνση ολόκληρου του ρεύματος ιδεών στο οποίο ανήκα. Μέσα από τέτοιες διατασικές συγκλίσεις σε μεγάλα ζητήματα μπήκαν οι βάσεις για τη μετέπειτα μεγάλη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και τη σπουδαία συνεισφορά του στη χώρα. Έτσι πιστεύω θα συνεχίσουμε, με τις διακριτές μας απόψεις και με τις ουσιαστικές μας συγκλίσεις.

Στέφανος Τζουμάκας: «Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να γίνει κόμμα της κοινωνίας»

«Χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να μετεξελιχθεί σε πολιτικό κόμμα και να μην καθορίζεται η φυσιογνωμία του από μειοψηφικές συσπειρώσεις»

tzoumakas.jpg

• Τουλάχιστον από το 2015 και μετά, η θεωρητική και η ιδεολογική συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος έχει υποχωρήσει χαρακτηριστικά προς όφελος της αμιγώς πολιτικής συζήτησης. Ποια λειτουργία πιστεύετε ότι πρέπει να έχει η θεωρία σε ένα αριστερό κυβερνητικό κόμμα του 21ου αιώνα; Τι σχέση πρέπει να έχουν με αυτήν η ηγεσία, τα μέλη και πώς σκέφτεστε ότι οφείλει να αναπτυχθεί αυτή η σχέση;

- Τα τρία, μεταξύ άλλων, μεγάλα ελλείμματα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι:

* Η αποϊδεολογικοποίηση, που σχετίζεται και με τη μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. από ένα κόμμα της κοινωνίας σε κόμμα του κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης. Η πολιτική υποχώρηση ήταν έντονη λόγω και της αδυναμίας της ηγετικής ομάδας να προσδιορίσει τα αίτια και τις συνέπειες των αποτυχημένων αποφάσεων στο πολιτικό πεδίο, καθώς και των αντιφάσεων που προέκυπταν εξ αυτών. Δεν είχαμε ωστόσο μόνο υποχώρηση ιδεολογική, αλλά και πολιτική.

* Η αποπολιτικοποίησή του ως μαζικού κόμματος, ως μία από τις συνέπειες αποτυχημένων αναλύσεων και πολιτικών, όπως η νέα ταυτότητα του πολιτικού συνδικαλισμού αντί της πολιτικής.

* Η μετατροπή του από πολιτικό κόμμα σε μηχανισμό διεκπεραίωσης τρεχουσών υποθέσεων.

Η υποχώρηση -από την άποψη των προτεραιοτήτων και των αναγκών- του Συνασπισμού και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. όσον αφορά την ιδεολογική και θεωρητική του βάση μετά την κρίση του 2010 και την ένταξη της χώρας στο πρώτο Μνημόνιο, αλλά και στη συνέχεια, και μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, ήταν ένα από τα πολλά αποτελέσματα της αλλαγής πλεύσης στην οικονομία τόσο της ηγεσίας όσο και των στελεχών που είχαν παράδοση στις ιδεολογικές αναζητήσεις ενός αριστερού κόμματος, καθώς και στην παραγωγή πολιτικών που να υπερβαίνουν το όριο της προπαγάνδας και να αποτελούν πεδίο εφαρμοσμένων σχεδίων.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. χρειάζεται: α) Διανόηση: Μια σωστή λειτουργία προϋποθέτει και μια ανανεούμενη διανόηση από προσωπικότητες σε μια διαλεκτική σχέση όχι μόνο με θεωρητικές αλλά και βιωματικές αναφορές στο διεθνές γίγνεσθαι, που και από την άγνοια θα προστατεύει και θα προτρέπει σε αναλύσεις και προσεγγίσεις ολιστικού προσανατολισμού. β) Επαρκή πολιτική ηγετική ομάδα. γ) Πολιτικό κόμμα κοινωνίας -και όχι μόνο των μελών- αντί για μηχανισμό. Η προπαγάνδα αποτυχημένων πολιτικών της ηγετικής ομάδας προς τα μέλη οδηγεί σε αναξιοπιστία και σε αδράνεια, χωρίς πρωτοβουλίες και δημιουργία γεγονότων πολιτικού και κοινωνικού χαρακτήρα.

• Παραμένει για την Αριστερά του 21ου αιώνα ο στόχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία ως διακριτού συστήματος -παραγωγικά και πολιτειακά- από τον καπιταλισμό και τις μορφές αυταρχικότητας που προσιδιάζουν σε αυτόν; Ή ο καπιταλισμός έχει κερδίσει το στοίχημα με την Ιστορία και μας υποχρεώνει να περιοριστούμε στο να επιδιώκουμε συνεχώς την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των ανισοτήτων;

- Η μετάβαση από μια μορφή κοινωνικής οργάνωσης -και όχι μόνο παραγωγής και θεσμικής Πολιτείας- σε μια άλλη αποτελεί εξέλιξη βαθιάς και μακρόχρονης κοινωνικής και πολιτικής διεργασίας, αλλά βεβαίως σχετίζεται άμεσα και με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.

Αυτά μας διδάσκουν οι δύο προηγούμενες μεγάλες μεταβάσεις, από τη δουλοκτησία στη δουλοπαροικία/φεουδαρχία και από την τελευταία στον καπιταλισμό.

Τις ανατροπές τις οργάνωσαν ανώτερες κοινωνικές τάξεις, όπως οι φεουδάρχες και η αστική τάξη. Η ανθρωπότητα θα δει στο μέλλον ποια νέα ανώτερη τάξη θα οδηγήσει στο επόμενο κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό σύστημα μετά τις αλλεπάλληλες εξελίξεις στον κόσμο των νέων τεχνολογιών.

Τι είναι ο σοσιαλισμός; Ο Μαρξ δεν το ορίζει. Αναλύει τον καπιταλισμό και μιλάει για την «υποχρεωτική» για τον άνθρωπο μετάβαση σε ένα ανώτερο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης. Ο Λένιν τον όρισε πολιτικά ως «εξηλεκτρισμό και σοβιέτ». Και ακολούθησαν επινοήσεις για το «παλλαϊκό κράτος» και την αξέχαστη «θεωρία των σταδίων», μέχρι το 1990 και την επιστροφή στον κρατικό καπιταλισμό. Πολλοί θεωρητικοί μαρξιστές, λόγω και της κρατικιστικής οργάνωσης της κοινωνίας και της παραγωγής, όρισαν την ΕΣΣΔ ως ζώνη με «κρατικό-μονοπωλιακό» καπιταλισμό και «ασιατικό τρόπο παραγωγής».

Στην Κίνα ο Μάο και οι μεταγενέστεροί του μιλάνε για «πορεία προς τον σοσιαλισμό» και ονόμασαν την Κίνα «Λαϊκή Δημοκρατία» και όχι «Σοσιαλιστική», ενώ το σύστημα ονομάστηκε από το 1949 «Νέα Δημοκρατία». Δηλαδή, εβδομήντα και πλέον χρόνια μετά, με εξουσία του ΚΚΚ, δεν μιλάνε για επίτευξη, αλλά για πορεία, με κύριο στόχο την εξάλειψη της φτώχειας. Κι αυτό πετυχαίνουν μέσω της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. Η Λαϊκή Εθνοσυνέλευση της Κίνας σε επίπεδο χώρας και οι περιφερειακές συνελεύσεις παίρνουν τις αποφάσεις και χαράσσουν πολιτικές κάτω από τον πολιτικό έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας και όχι κάτω απ’ αυτόν της αστικής τάξης, όπως έγινε στη Δύση, με αποικιοκρατία και ιμπεριαλισμό. Βέβαια, η Κίνα διαθέτει ισχυρή αγορά παράλληλα με το κράτος, ενώ παράγει ανισότητες. Καπιταλισμός και κυριαρχία της αγοράς. Άλλα αριστερά κόμματα θεωρούν το κινεζικό κόμμα «αναθεωρητικό», την Κίνα «ιμπεριαλιστική» και το καθεστώς «αυταρχικό», «ανελεύθερο» και «καταπιεστικό».

Ο σοσιαλισμός αποτελεί όραμα των προοδευτικών δυνάμεων, βασισμένο στη δικαιοσύνη, στη δημοκρατία και στην ελευθερία, και όχι απλώς μια έφοδο για την κατάληψη της εξουσίας. Για να αποτελεί όμως στόχο, αυτό συνεπάγεται σχέδιο και δράσεις για την επίτευξή του. Και ένα σχέδιο θέτει συγκεκριμένα βήματα και χρονοδιαγράμματα. Το ερώτημα χρειάζεται αναδιατύπωση έξω και πέρα από τη λογική του στόχου, αλλά και του γεγονότος ότι θα αποτελεί εξέλιξη μιας πολιτικής διεργασίας συνδεδεμένης με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.

Η «εξάλειψη της φτώχειας» και η «μείωση των ανισοτήτων» είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Στην αναπτυγμένη Δύση τίθεται το ζήτημα της αναδιανομής και της εξάλειψης της ακραίας φτώχειας μέσω της φορολογίας και της αύξησης των μισθών.

Πώς μειώνουμε τις ανισότητες με χαμηλό επίπεδο παραγωγικών δυνάμεων; Είναι «νόμος» του καπιταλισμού, αφού προϋποθέτει μεγάλη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, ένα ζήτημα που θέτει ως παράλληλο πολιτικό στόχο τη δίκαιη διανομή. Έχουμε δρόμο. Είναι στις αρχές μας ο δημοκρατικός δρόμος για τον σοσιαλισμό.

• Σε κάθε συνέδριο του κόμματος διαπιστώνεται ότι πρέπει να αλλάξει η λειτουργία των Οργανώσεων Μελών, ώστε να είναι πιο μαζικές και πιο αποτελεσματικές, να αποτελούν το κόμμα στον κοινωνικό τους χώρο, τα μέλη να νιώθουν ότι αυτά που κάνουν είναι χρήσιμα και ότι αυτά που λένε φτάνουν στην ηγεσία του κόμματος και επηρεάζουν την πολιτική του και να χαίρονται που συνευρίσκονται. Μιλάμε για το περίφημο «κόμμα των μελών», που σχεδόν πάντα διαπιστώνεται ότι δεν επετεύχθη. Εσείς πώς σκοπεύετε να συμβάλετε ώστε η συμμετοχή των μελών στην κομματική ζωή να αποκτήσει νόημα και να γίνει δημιουργική και -γιατί όχι;- απολαυστική;

- Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. χρειάζεται:

1. Πολιτική ενότητα και όχι μόνο οργανωτική ενότητα.

2. Όχι υποκατάσταση της πολιτικής από οργανωτικά σχήματα ελέγχου. Ο οργανωτικός έλεγχος αποτελεί παλιά συντηρητική μέθοδο για την παρεμπόδιση των δημοκρατικών συζητήσεων πάνω σε θέματα ιδεολογικά, προγραμματικά και θέματα στρατηγικής. Αποτελεί καθήλωση σε πρωτοβουλίες για τη δημιουργία πολιτικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, σε κάθε περιοχή, σε κάθε κλάδο εργασίας. Έτσι οδηγείται σε μειοψηφικές πολιτικές μηχανισμών.

Από κοινού οφείλουμε όλοι να συμβάλουμε ώστε να διαμορφώσουμε στο κόμμα πλειοψηφική κουλτούρα και χειραφέτηση, για να είναι κόμμα της κοινωνίας. Η ευθύνη ανήκει στη Κεντρική Επιτροπή.

• Πώς θα λειτουργήσει η νέα ηγεσία σε ένα κόμμα όπου το «τασικό κριτήριο» συχνά υπερτερεί της ουσιαστικής συλλογικής λειτουργίας; Με διαρκή διαπραγμάτευση με τις τάσεις και ουσιαστικά ερήμην των μελών, όπως συνέβαινε εν πολλοίς μέχρι σήμερα, ή με τη δημιουργία μιας πραγματικά λειτουργούσας συλλογικότητας; Πώς θα συμβάλετε να αντιμετωπιστούν η έμπρακτη απουσία δεσμευτικότητας αρκετών μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και η συχνή ολιγωρία ως προς την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων;

- Χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. να μετεξελιχθεί σε πολιτικό κόμμα, με πολιτική και ιδεολογική ενότητα στα βασικά, και να μην καθορίζεται η φυσιογνωμία του από μειοψηφικές συσπειρώσεις. Χρειάζεται να μετεξελιχθεί σε λαϊκό κόμμα, με αναφορά στην κοινωνία, με ανοιχτές πόρτες για φίλους και πολίτες.

Τα μέχρι σήμερα αρνητικά φαινόμενα που αναφέρονται και παραπάνω κρατούν μακριά την κοινωνία από τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αλλά και τη δυνατότητα αυτή να μπορεί να αλλάξει κάθε αρνητική πρακτική μέσα από θετικούς προσανατολισμούς.

Left.gr

Τα ρωσικά σχέδια για το ψευδοκράτος στη Κύπρο

Ο γερμανικός Τύπος, σύμφωνα με την DW, σχολιάζει την ρωσική απόφαση για τη βόρεια Κύπρο, η οποία σχεδιάζει να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος στην Κύπρο και σε αντάλλαγμα η Τουρκία θα προσφέρει τη συνεργασία της στην ανατολική Μεσόγειο....

Η Ρωσία αποφάσισε να προσφέρει προξενικές υπηρεσίες στη βόρεια Κύπρο. Όπως υποστήριξε ο πρέσβης της Ρωσίας στη Λευκωσία, «οι συνθήκες για μία τέτοια ενέργεια ήταν ώριμες εδώ και καιρό», ενώ επιπλέον ξεκαθάρισε πως «δεν υπάρχει κάποιο πολιτικό υπόβαθρο».

«Με αυτή τη δήλωση ο πρέσβης πιθανώς εννοεί ότι η εξέλιξη αυτή δεν πρέπει να εκληφθεί ως πρόδρομος της αναγνώρισης της "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου"», δημοσιεύει η tageszeitung. Όμως, «παρά την υποτιθέμενα καθησυχαστική δήλωση του πρέσβη, η Μόσχα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το ευαίσθητο θέμα της Κύπρου για να μπει σφήνα μεταξύ των εταίρων του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Ουκρανίας.

Η Τουρκία αποτελεί τη μόνη χώρα του ΝΑΤΟ που δεν έχει χαρακτηριστεί από τη Ρωσία ως "μη φιλικό κράτος". Αντιθέτως τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελλάδα συντάσσονται με το Κίεβο. Η Μόσχα, αλλά και η Άγκυρα – που με τη στάση της στον πόλεμο ούτως ή άλλως αποτελεί ειδική περίπτωση μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ - είναι πιθανό να αποτελέσουν αγκάθι για την ψήφιση ενός νόμου στο αμερικανικό Κογκρέσο που θα ανοίγει τον δρόμο για τη δημιουργία περισσότερων αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στα ελληνικά νησιά.

Επιπλέον, εκκρεμούν διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας για τα ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη θέλει σκοπίμως να αποκλείσει το Κυπριακό, όμως εάν η χρόνια τεταμένη σχέση του Ερντογάν με τις Η.Π.Α. εκτροχιαστεί, ο Πούτιν θα μπορούσε να τραβήξει τον Ερντογάν ακόμη περισσότερο με το μέρος του με μια θεαματική κίνηση στο Κυπριακό. Η Μόσχα θα νομιμοποιούσε έτσι την τουρκική εισβολή στην Κύπρο - και μαζί με αυτήν τη δική της επίθεση στην Ουκρανία», καταλήγει η εφημερίδα του Βερολίνου.

Θ. Αυγερινός: «Εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων και απαλλαγές στράτευσης με "το αζημίωτο" στην Ουκρανία»

Ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός, μιλά γι΄ αυτό το σοβαρό θέμα εμπορίου ανθρωπίνων οργάνων στο Militaire Channel και τον δημοσιογράφο Πάρι Καρβουνόπουλο παρουσιάζοντας όλα τα στοιχεία που μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί. Υπάρχει μέχρι και ένας μακάβριος τιμοκατάλογος στο «σκοτεινό ιντερνέτ» για την πώληση ανθρώπινων οργάνων...

Μέχρι πριν από μερικές ημέρες ήταν απλά δημοσιεύματα και δημοσιογραφικές πληροφορίες…Η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, έβαλε την σφραγίδα που επισημοποιεί τις καταγγελίες για λαθρεμπόριο ανθρώπινων οργάνων στον πόλεμο της Ουκρανίας. Κατηγόρησε ευθέως το Κίεβο για εμπλοκή σε αυτά τα δίκτυα. Κανένας στη Δύση δεν θεώρησε σκόπιμο να ασχοληθεί με αυτές τις σοβαρές καταγγελίες.

Ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός μιλά γι΄ αυτό το σοβαρό θέμα στο militaire channel, παρουσιάζοντας όλα τα στοιχεία που μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί. Υπάρχει μέχρι και ένας μακάβριος τιμοκατάλογος στο «σκοτεινό ιντερνέτ» για την πώληση ανθρωπίνων οργάνων. 

Μιλά επίσης για τις εξελίξεις στο πολεμικό μέτωπο, την ομολογημένη ακόμη και από το BBC αποτυχημένη ουκρανική αντεπίθεση. Την ίδια ώρα βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν από τη μία νεαρούς Ουκρανούς να κατατάσσονται δια της βίας στο στρατό και από την άλλη ξέφρενα πάρτυ σε πισίνες με άλλους νέους που φαίνεται ότι με διάφορα μέσα καταφέρνουν να αποφύγουν την στράτευση. Υπάρχουν και γι΄ αυτό πληροφορίες για κύκλωμα που εξασφαλίζει έναντι αμοιβής την απαλλαγή στράτευσης.

militaire.gr

ΡΩΣΙΑ: Μετά από 47 χρόνια εκτόξευσε στη Σελήνη το ερευνητικό σκάφος Luna-25 (vid)

Το ερευνητικό σκάφος Luna-25 αναμένεται να προσγειωθεί στο φεγγάρι στις 21-22 Αυγούστου, δήλωσε την Παρασκευή στο Interfax ο επικεφαλής της Ρωσίας για το διάστημα, Γιούρι Μπορίσοφ... 

Η Ρωσία εκτόξευσε την Παρασκευή το πρώτο της διαστημικό σκάφος προσεδάφισης στο φεγγάρι μετά από 47 χρόνια σε μια προσπάθεια να είναι η πρώτη χώρα που θα πραγματοποιήσει ήπια προσγείωση στη σεληνιακή νότια πολική περιοχή, μια περιοχή που πιστεύεται ότι περιέχει πολυπόθητους θύλακες νερού.

Ένας πύραυλος Soyuz 2.1v που μετέφερε το σκάφος Luna-25 εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο Vostochny, 5.550 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας, στις 2:11 π.μ. την Παρασκευή ώρα Μόσχας, με το ανώτερο τμήμα του να ωθεί το ερευνητικό όχημα από την τροχιά της Γης προς τη Σελήνη, επιβεβαίωσε η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos.



Το ερευνητικό σκάφος αναμένεται να προσγειωθεί στο φεγγάρι στις 21-22 Αυγούστου, δήλωσε την Παρασκευή στο Interfax ο επικεφαλής της Ρωσίας για το διάστημα, Γιούρι Μπορίσοφ. Η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos είχε προηγουμένως καθορίσει την 23η Αυγούστου ως ημερομηνία προσγείωσης.

Το Luna-25, περίπου στο μέγεθος ενός μικρού αυτοκινήτου, θα έχει στόχο να λειτουργεί για ένα χρόνο στο νότιο πόλο της Σελήνης, όπου επιστήμονες της NASA και άλλων διαστημικών υπηρεσιών τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπίσει ίχνη νερού στους σκιασμένους κρατήρες της περιοχής.

Με μάζα 1,8 τόνων και μεταφορά 31 κιλών επιστημονικού εξοπλισμού, το Luna-25 θα χρησιμοποιήσει μια σέσουλα για να πάρει δείγματα πετρωμάτων από βάθος έως και 15 εκατοστών για να ελέγξει την παρουσία παγωμένου νερού.

Βασίλης Κορκίδης: «Οι συνήθεις αιτίες των υψηλών τιμών στα καύσιμα»

Το «ασανσέρ» στις τιμές των υγρών καυσίμων φαίνεται ότι μεσούσης της θερινής περιόδου απασχολεί έντονα τόσο τον επιχειρηματικό κόσμο, όσο και τα νοικοκυριά, με το «μεγάλο στοίχημα» να είναι που τελικά θα διαμορφωθεί μια «μέση τιμή». Ωστόσο κάτι τέτοιο προς ώρας δεν διαφαίνεται, καθώς μια σειρά παραμέτρων και εξωγενών καταστάσεων δυσκολεύουν μία εκτίμηση για τη τελική διαμόρφωση των τιμών.

 

  Βασίλης Κορκίδης *

Οι συνήθεις λόγοι που αυξάνονται οι τιμές του πετρελαίου διεθνώς, αφορούν στη προσφορά και ζήτηση, στην αύξηση και μείωση της παραγωγής, σε γεωπολιτικούς παράγοντες και βεβαίως στις περιβαλλοντικές ανησυχίες. Η αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης για πετρέλαιο μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών, ειδικά αν η παραγωγή δεν αυξηθεί ανάλογα. Επίσης οι πολεμικές συγκρούσεις, η αστάθεια σε πετρελαϊκούς παραγωγούς, η περιορισμένη πρόσβαση από εξαγωγικές περιοχές μπορούν να επηρεάσουν τη τροφοδοσία και να αυξήσουν τις τιμές. Η ανάπτυξη και οι διακυμάνσεις της οικονομίας μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη τιμή, ενώ οι περιβαλλοντικές ανησυχίες και η χρήση άλλων ενεργειακών πηγών μπορούν να μειώσουν τη ζήτηση. Όλες αυτές οι αιτίες μεμονωμένα και συνδυαστικά συμβάλλουν στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και δημιουργούν πιέσεις.

Το «ασανσέρ» στις τιμές των υγρών καυσίμων φαίνεται ότι μεσούσης της θερινής περιόδου απασχολεί έντονα τόσο τον επιχειρηματικό κόσμο, όσο και τα νοικοκυριά, με το «μεγάλο στοίχημα» να είναι που τελικά θα διαμορφωθεί μια «μέση τιμή». Ωστόσο κάτι τέτοιο προς ώρας δεν διαφαίνεται, καθώς μια σειρά παραμέτρων και εξωγενών καταστάσεων δυσκολεύουν μία εκτίμηση για τη τελική διαμόρφωση των τιμών. Η ανοδική ζήτηση για υγρά καύσιμα αποδίδεται αφενός στη πορεία της ελληνικής οικονομίας, αλλά και στην αυξημένη τουριστική κίνηση, η οποία δείχνει να έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά μακρύτερης περιόδου. Ένας νέος γύρος ανατιμήσεων της βενζίνης και του ντίζελ κίνησης έχει και πάλι ξεκινήσει και σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς οι τιμές κινούνται σε υψηλά για την εποχή επίπεδα.

Ειδικότερα στην «εσωτερική αγορά» η αυξημένη κινητικότητα για τους αδειούχους του Αυγούστου βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και καλούνται να πληρώσουν τα καύσιμα πολύ παραπάνω από ό,τι συνήθιζαν τους προηγούμενους μήνες. Στη νησιωτική χώρα οι τιμές είναι καταφανώς πολύ υψηλότερες σε σχέση με εκείνες των πρατηρίων στην ηπειρωτική χώρα γεγονός που αποδίδεται στο επιπρόσθετο κόστος της μεταφοράς των καυσίμων το οποίο και επηρεάζει μόνιμα την τελική τιμή στην αντλία. Με βάση τα στοιχεία από το Παρατηρητήριο Τιμών Υγρών Καυσίμων του υπουργείου Ανάπτυξης, η μέση πανελλαδική τιμή της βενζίνης έχει εκτοξευτεί σε διάστημα ενός μήνα σχεδόν στα 2 ευρώ ανά λίτρο. Οι τιμές στην αντλία αποτελούν εδώ και χρόνια μόνιμο αντικείμενο συζητήσεων, καθώς οι Έλληνες δεν απολαμβάνουμε φθηνότερα καύσιμα έναντι των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Η «World of Statistics» κατατάσσει την Ελλάδα στις δέκα ακριβότερες χώρες στη τιμή της βενζίνης και με την υψηλότερη φορολόγηση στην ΕΕ που αντιστοιχεί στο 58,48% της συνολικής αξίας.

Μετά τη πρόσφατη ανακοίνωση των δύο μεγαλύτερων πετρελαιοπαραγωγών χωρών, Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας, να προχωρήσουν σε επέκταση των περικοπών κατά 1 εκατ. και 300.000 βαρέλια την ημέρα, αναλυτές της UBS, περιμένουν έλλειμμα στην αγορά άνω του 1,5 εκατ. βαρελιών την ημέρα τον Σεπτέμβριο, σε συνέχεια του εκτιμώμενου ελλείμματος 2 εκατ. βαρελιών τον Αύγουστο. Η δε ρωσική κυβέρνηση, μετά τη σύνοδο των υπουργών της ομάδας του ΟΠΕΚ+ ανέφερε ότι όσον αφορά τη ζήτηση, η παγκόσμια κατανάλωση πετρελαίου θα αυξηθεί κατά 2,4 δισ. βαρέλια την ημέρα. Είναι προφανές ότι το «μείγμα» της μειωμένης διάθεσης πετρελαίου με την αυξημένη ζήτηση από τις αγορές θα είναι «εκρηκτικό». Ως εκ τούτου, τις έξι τελευταίες εβδομάδες, η τιμή του πετρελαίου μπρεντ έχει ενισχυθεί 17% και του αμερικανικού αργού 20% ξεπερνώντας τα 86 δολάρια.

Κύκλοι της αγοράς πιθανολογούν ότι το προσεχές διάστημα το βαρέλι θα κυμανθεί κοντά στα 100 δολάρια αν η ζήτηση συνεχίσει την ανιούσα με τα σενάρια για την διαμόρφωση των λιανικών τιμών να είναι επιπέδου «θρίλερ». Η αγορά θα συνεχίσει να βρίσκεται μεταξύ της σύσφιξης της παγκόσμιας προσφοράς και των φόβων της ζήτησης. Σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, η παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου αναμένεται να αυξηθεί κατά 2,2 εκατ. βαρέλια την ημέρα στα 102 εκατ. φέτος. Ωστόσο, η παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου προβλέπεται να αυξηθεί μόνο κατά 1,5 εκατ. βαρέλια την ημέρα στα 101,5 εκατ. Την ίδια ώρα το ενδιαφέρον στρέφεται στην Κίνα καθώς εμφανίζει διακυμάνσεις ως προς τους δείκτες οικονομικής ανάπτυξης, γεγονός που καθιστά δυσδιάκριτο επί του παρόντος εάν θα «τραβήξει» λιγότερα πετρελαιοειδή η κινέζικη αγορά.

Ο Σεπτέμβριος αναμένεται να είναι ο καθοριστικός μήνας των εξελίξεων, με την Σαουδική Αραβία και την Ρωσία να κρατούν «κρυφά τα χαρτιά τους» για την μετέπειτα πορεία που θα ακολουθήσουν. Η μείωση της παραγωγής πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία φαίνεται να συνδέεται με τους περιορισμούς φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Αν και τα δύο είδη καυσίμων είναι διαφορετικά, η παγκόσμια ενεργειακή αγορά είναι συνδεδεμένη και η δυναμική της μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις παραγωγών και εξαγωγέων. Η Ρωσία είναι άλλωστε ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς φυσικού αερίου και οι περιορισμοί στη παραγωγή του μπορούν να επηρεάσουν την παγκόσμια προσφορά. Εάν λοιπόν συνεχιστούν οι περιορισμοί στις εξαγωγές φυσικού αερίου, οι ευρωπαϊκές χώρες και αγορές θα στραφούν στο πετρέλαιο, καθώς όλες οι χώρες χρησιμοποιούν εναλλακτικά «ενεργειακά πηγάδια» για να καλύψουν εγκαίρως τις χειμερινές ανάγκες τους. Συνεπώς, οι συγκεκριμένες κινήσεις στην ενεργειακή αγορά, προκαλούν τις νέες αυξήσεις στη τιμή του πετρελαίου και για άλλη μια φορά δεν υπάρχει κανένα μυστήριο, αλλά οι γνωστές, συνήθεις αιτίες.

* Ο Βασίλης Κορκίδης είναι Πρόεδρος του ΕΒΕΠ & της ΠΕΣΑ

 

 

Γερμανία: Δεύτερη δύναμη η ακροδεξιά AfD στις δημοσκοπήσεις

Οι ηγέτες της AfD, Tino Chrupalla και Alice Weidel

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Trend Barometer για λογαριασμό των ιδιωτικών ειδησεογραφικών σταθμών RTL/n-tv, η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) παραμένει στο 25%, ενώ ακολουθεί η AfD, σταθερή στο 21%. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παραμένει στο 17%...

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) παραμένει βασική κερδισμένη των δημοσκοπήσεων, καθώς έχει παγιωθεί στη δεύτερη θέση και με ποσοστά άνω του 20%. Την ίδια ώρα, σχεδόν ένας στους δύο Γερμανούς τάσσεται υπέρ της απαγόρευσης του κόμματος - συμπεριλαμβανομένου και 10% των ίδιων των ψηφοφόρων του.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του TrendBarometer για λογαριασμό των ιδιωτικών ειδησεογραφικών σταθμών RTL/n-tv, η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) παραμένει στο 25%, ενώ ακολουθεί η AfD, σταθερή στο 21%. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παραμένει στο 17%, όπως και οι Πράσινοι στο 15%.

Οι Φιλελεύθεροι (FDP) βελτιώνουν την επίδοσή τους κατά μία μονάδα και φθάνουν στο 7%, ενώ η Αριστερά χάνει αντίστοιχα μία μονάδα και βρίσκεται στο 4%, κάτω από το όριο εισόδου στη Bundestag.

Στην ερώτηση για απευθείας εκλογή καγκελάριου, ο Όλαφ Σολτς προηγείται με 21%, έναντι 17% του αρχηγού του CDU Φρίντριχ Μερτς και 16% του αντικαγκελάριου και υπουργού Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ (Πράσινοι).

Όσο όμως ενισχύεται δημοσκοπικά η AfD φαίνεται ότι αυξάνεται και η κριτική σε βάρος της. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι (από την AfD) αμφισβητείται για κάποιες πληθυσμιακές ομάδες η εγγύηση της αξιοπρέπειας που παρέχεται από το Σύνταγμα», δήλωσε χθες στο ARD ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος Τόμας Χάλντενβανγκ. Η Υπηρεσία του έχει άλλωστε θέσει υπό παρακολούθηση τμήματα της κομματικής οργάνωσης της AfD, κάνοντας λόγο για "επικίνδυνες εξτρεμιστικές ομάδες". Την ίδια ώρα σε δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Forsa για λογαριασμό του περιοδικού Stern, το 47% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα υποστήριζε ενδεχόμενη απαγόρευση της AfD - ανάμεσά τους μάλιστα και 10% των πολιτών που ψήφισαν το κόμμα στις τελευταίες εκλογές. Αντίστοιχα, 47% των ερωτηθέντων τάχθηκε κατά μιας τέτοιας πιθανότητας.

Στη Βαυαρία, όπου στις 8 Οκτωβρίου διενεργούνται κρατιδιακές εκλογές, ο πρωθυπουργός και αρχηγός της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) Μάρκους Ζέντερ απέκλεισε το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με την AfD, η οποία σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις φθάνει το 14%.

Η CSU, η οποία συγκυβερνά σήμερα με τους Ελεύθερους Ψηφοφόρους, προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 39% και δεν φαίνεται να συγκεντρώνει απόλυτη πλειοψηφία. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό των Sat 1 Bayern και Antenne Bayern, το 44% συμφωνεί με τη στάση του, το 24% θα ήθελε «κάποια» συνεργασία, ενώ το 26% δηλώνει ότι θα ήθελε οποιαδήποτε συνεργασία να εξεταστεί κατά περίπτωση.

Σ. Φάμελλος: «Η ελληνική Πολιτεία αποδείχθηκε απόλυτα ανεπαρκής...» (vid)

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στο δελτίο ειδήσεων του τ/στ TV100 και τη δημοσιογράφο Φένια Κλιάτση.

«Η ελληνική Πολιτεία, παρά τις πολλές προειδοποιήσεις, δεν κατόρθωσε να αποτρέψει ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα στη Νέα Φιλαδέλφεια από μία οργανωμένη εκστρατεία νεοναζί και χούλιγκαν, και προφανώς αυτό δεν συνάδει με το αίσθημα ασφάλειας που αποτελεί δικαίωμα της κοινωνίας μας», υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος, σε χθεσινή του συνέντευξη στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού TV100 και τη δημοσιογράφο Φένια Κλιάτση.

Ο Σωκράτης Φάμελλος εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τη δολοφονία του 29χρονου Μ. Κατσούρη, τονίζοντας ωστόσο ότι τα λόγια, μπροστά σε αυτό το νέο περιστατικό δεν φτάνουν: «Υπήρξε μια προσχεδιασμένη εκστρατεία, η οποία συνδέεται με ομάδα χούλιγκαν με πολιτικά, ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Αποδεικνύεται ότι οι αρμόδιες αρχές γνώριζαν και δεν έκαναν απολύτως τίποτα, ενώ υπάρχουν καταγγελίες για αργή ανταπόκριση ακόμα και μετά το περιστατικό. Η ελληνική Πολιτεία αποδείχθηκε επομένως απόλυτα ανεπαρκής να επιλύσει το συγκεκριμένο ζήτημα ασφάλειας», τόνισε. Σχολιάζοντας το ζήτημα της απόδοσης ευθυνών ο Σ. Φάμελλος τόνισε ότι μέχρι στιγμής, ο αρμόδιος Υπουργός φαίνεται να περιορίζεται στην απομάκρυνση ορισμένων αξιωματικών: «Πρόκειται για προπέτασμα καπνού. Ο κ. Οικονόμου είναι υπεύθυνος για την επιλογή της ηγεσίας της Αστυνομίας, και εδώ φαίνεται ότι η ευθύνη φτάνει πολύ ψηλά, εφόσον προκύπτει ότι δεν ακολουθήθηκαν πρωτόκολλα και οδηγίες και ότι δεν υπήρξε καμία πρόληψη ή προετοιμασία. Προφανώς δεν μπορούμε να παρέμβουμε στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά οφείλουμε να υπογραμμίσουμε και τις επιχειρησιακές και τις πολιτικές ευθύνες στη διαχείριση μιας προδιαγεγραμμένης κρίσης», τόνισε. Υπενθύμισε παράλληλα την έκρηξη πυρομαχικών στη Νέα Αγχίαλο πριν από λίγες ημέρες, υπογραμμίζοντας ότι και εκεί καταδείχθηκαν σοβαρές ελλείψεις ασφάλειας σε μία από τις σημαντικότερες αεροπορικές βάσεις της χώρας.

Εσωκομματικές εκλογές

Ερωτώμενος για τις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και απαντώντας στο ερώτημα εάν θα θέσει υποψηφιότητα, ο Σ. Φάμελλος τόνισε ότι δεν αποτέλεσε ποτέ προσωπική του επιδίωξη να αναλάβει την Προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας: «Μαζί με το Προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έχουμε αναλάβει συλλογικά την ευθύνη και έχουμε καταφέρει τον τελευταίο μήνα ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ενιαίος και παρών σε όλα τα μεγάλα μέτωπα, στην κοινωνία, στην οικονομία, στην εξωτερική πολιτική, στο περιβάλλον, με θέσεις και προτάσεις. Ανεξάρτητα από τα πρόσωπα και την όποια νέα ηγεσία, ως κόμμα οφείλουμε να υπηρετούμε με τις αξίες μας την κοινωνία και τις ανάγκες της. Χρειαζόμαστε ένα νέο κόμμα που θα είναι φιλόξενο προς την κοινωνία, την επιχειρηματικότητα, τη νεολαία, τη νέα τεχνολογία, να είναι δημοκρατικό και να παρεμβαίνει με φωνή και θέσεις στα επιμελητήρια και στην αυτοδιοίκηση όπου σήμερα λείπουμε. Χρειαζόμαστε νέες προσεγγίσεις, και προσωπικά επιδιώκω να συμβάλλω ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση και να υπηρετήσω την ενιαία έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ και την ανάκτηση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας», υπογράμμισε.

Αυτοδιοικητικές εκλογές

Όσον αφορά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ο Σ. Φάμελλος στάθηκε ιδιαίτερα στην επιλογή του Γ. Μυλόπουλου ως υποψήφιου με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας: «Είναι σημαντικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε ένα τοπικό στέλεχος, που όμως έχει ακτινοβολία και έργο που ξεπερνά τα τοπικά όρια, ώστε να σχηματιστεί ένα περιφερειακό ψηφοδέλτιο, το οποίο θα συμβάλει προγραμματικά στην περιοχή. Ανεξάρτητα από το εάν θα επιλέξουμε την κατάρτιση ενός ψηφοδελτίου υπό το ΣΥΡΙΖΑ ή τη στήριξη μιας ανεξάρτητης υποψηφιότητας, ο στόχος μας είναι ένας: να υπάρχει ισχυρή αυτοδιοίκηση που θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί ουσιαστικά μέτρα και πολιτικές, και στην οποία θα συμμετέχουν ενεργοί και προοδευτικοί πολίτες. Σήμερα η αυτοδιοίκηση κινδυνεύει να μετατραπεί στο φτωχό, μακρύ χέρι του κράτους και στον εύκολο ένοχο όταν αποτυγχάνουν οι κυβερνητικές πολιτικές, όπως με την προσπάθεια της κυβέρνησης να επιρρίψει τις ευθύνες για τις πρόσφατες πυρκαγιές στους Δήμους, που προκάλεσε την αντίδραση της ΚΕΔΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πιο ισχυρούς τους Δήμους και τις Περιφέρειες για να λύνουν προβλήματα προς όφελος των πολιτών», τόνισε, κλείνοντας την τοποθέτησή του.

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Η ιταλική αριστερά αγωνιά για τις εξελίξεις στην ελληνική αριστερά

Συνέντευξη του Ευκλείδη Τσακαλώτου στην ιταλική εφημερίδα "Il Manifesto" και τον δημοσιογράφο Δημήτρη Δεληολάνη για τα προβήματα της Αριστεράς στην Ελλάδα, τις εσωκομματικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ και την επανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ...

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος παραχώρησε συνέντευξη στον Δημήτρη Δεληολάνη της ιταλικής εφημερίδας Il Manifesto, στην οποία συζήτησαν για τις πρόσφατες εκλογικές ήττες, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αριστερά στην Ελλάδα, τις εσωκομματικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ και τι πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για να ανακάμψει τα επόμενα χρόνια.

Στη διάρκεια της συζήτησης μίλησαν για την αποδυνάμωση του νεοφιλελευθερισμού στις δυτικές οικονομίες όπως φαίνεται από την επανεμφάνιση κεϋνσιανών πολιτικών αλλά και την εγκατάλειψη της παντοδυναμίας της αγοράς με την παρέμβαση του κράτους μέσω της βιομηχανικής πολιτικής.

Παράλληλα, μίλησαν για την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη και πώς, μέσω των φιλικών ΜΜΕ αλλά και των χρημάτων που έδωσε στους πολίτες κατά τη διάρκεια της πανδημίας κατάφερε να αποπροσανατολίσει από τα σοβαρά προβλήματα όπως τις υποκλοπές, το σιδηροδρομικό δυστύχημα, το ναυάγιο στην Πύλο, την αστυνομική βία.

Επίσης, συζήτησαν για το ότι η Νέα Δημοκρατία κάνει ιδεολογική μάχη για μια νέα ηγεμονία όπου η αξία της ελευθερίας μπορεί να απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις και η αξία του έθνους και της οικογένειας είναι εκείνη που δεν αφήνει πίσω κανέναν. Και πως γύρω αυτές τις ιδέες προσπαθεί να συσπειρώσει ένα νέο μπλοκ.

Τέλος, απέναντι σε αυτό, ο υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι στις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ξεκάθαρη ταυτότητα και δεν μπόρεσε να πείσει ποιες πολιτικές θα ακολουθήσει. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να διορθώσει ο ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα χρόνια έτσι ώστε να ανακάμψει. Χρειάζεται, όπως θα έλεγε ο Γκράμσι, πόλεμος θέσεων και εντατική δουλειά εντός του κόμματος αλλά και στην κοινωνία για να πείσει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα φλέγοντα ζητήματα και να μπορεί να εξηγήσει με σαφήνεια τι εννοεί μιλώντας για παράδειγμα για καλύτερες θέσεις εργασίας και πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά.

Ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης

Συναντηθήκαμε σε φιλόξενο καφέ σε μικρή απόσταση από το Κοινοβούλιο, στην καρδιά της πολιτικής στην Αθήνα. Είμαστε τρεις Έλληνες της διασποράς: ο πρωταγωνιστής είναι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, γεννημένος στην Ολλανδία και πρώην καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πήρε τη θέση του Βαρουφάκη ως υπουργός Οικονομικών. Ο Τσακαλώτος αναδείχτηκε κατά τις πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις με την ευρωζώνη και το ΔΝΤ, όταν έκανε το θαύμα και εξασφάλισε την αναβολή των πληρωμών του ελληνικού χρέους και μάλιστα με σταθερά επιτόκια για μεγάλο μέρος του, κάτι που στις τωρινές συνθήκες της οικονομίας αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα σε σύγκριση, επί παραδείγματι, με την Ιταλία.

Στην παρέα μας είναι και η Όλγα Νάσση, φίλη Ιταλό-Ελληνίδα (σαν κι εμένα), στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα ανήσυχη μην τυχόν και το κόμμα της έχει την ίδια μοίρα με το ιταλικό Δημοκρατικό Κόμμα. Και τους τρεις μας απασχολεί κυρίως ένα θέμα: πώς θα βγει η αριστερά από το λάκκο στον οποίο την έριξαν δύο απανωτές εκλογικές ήττες. Ο Τσακαλώτος, υποψήφιος για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι έμπειρος οικονομολόγος καθηγητής με γερά θεμέλια. Περνά αμέσως στην επίθεση, εξηγώντας πως στην Ευρώπη «η μακρά περίοδος του νεοφιλελευθερισμού έχει τελειώσει, νέες οικονομικές δυνάμεις πέραν του δυτικού μπλοκ αναπτύχθηκαν πιο γρήγορα από τις οικονομίες της Δύσης. Οι ανισότητες οξύνθηκαν, ο πλούτος κατευθύνεται προς την πλευρά των πιο πλουσίων, αφήνοντας πίσω τα μεσαία στρώματα και τους μισθωτούς». Σε αυτό το πλαίσιο, συνέχισε, «έχουμε μια εν μέρει από-παγκοσμιοποίηση, το κράτος επανέρχεται, τόσο με κεϋνεσιανές φορολογικές πολιτικές όσο και με πολιτικές για τη βιομηχανία, ώστε να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή. Η αναδιανομή του εισοδήματος βρίσκεται ψηλά στις προτεραιότητες. Αυτή η αλλαγή δεν αγνοήθηκε από τη δεξιά».

Ο Τσακαλώτος αποδεικνύεται επίσης ότι παρατηρεί πολύ προσεκτικά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι της άποψης πως η πολυπληθής ομάδα συμβούλων που τον πλαισιώνει τον συμβούλευσε έξυπνα: Να δημιουργήσει μέσω των τηλεοπτικών σταθμών υπό τον έλεγχο του μια εικόνα σταθερότητας, σε αντιπαράθεση με τις …περιπέτειες του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης ο Μητσοτάκης μοίρασε πολλά χρήματα κατά την πανδημία αλλά και στα θύματα των θερινών πυρκαγιών που ακριβώς τη στιγμή που εμείς συζητούμε μαίνονται στην Ελλάδα. Με αυτόν τον τρόπο κέρδισε τις εκλογές, παρόλο το σκάνδαλο των παράνομων υποκλοπών, τη σύγκρουση των τραίνων, το τραγικό ναυάγιο έξω από την Πύλο, τη διάχυτη αστυνομική βία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπεισε τους ψηφοφόρους για το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ισχυροί θεσμοί, απαραίτητοι τόσο για τη δημοκρατία όσο και για την οικονομία.

Ο Τσακαλώτος αναλύει προσεκτικά και τη νέα κυβέρνηση. Γνώριζα πως στις προγραμματικές δηλώσεις υπήρξε κι ένα άνοιγμα προς την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, αλλά εκείνος είναι πολύ καλύτερα πληροφορημένος: «Ο αντικαταστάτης του πρωθυπουργού, ο Μάκης Βορίδης, εκφώνησε στη Βουλή μια ομιλία περί ηγεμονίας που άγγιζε σε πολλά σημεία την έννοια που της αποδίδει ο Γκράμσι, δηλαδή ως προσπάθεια να αναδειχτεί μια νέα ηγεμονία, όπου η αξία της ελευθερίας μπορεί να απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις και η αξία του έθνους και της οικογένειας είναι εκείνη που δεν αφήνει πίσω κανέναν» μου λέει κοιτώντας με στα μάτια. Πέφτω από τα σύννεφα καθώς ο Μάκης Βορίδης ήταν ακροδεξιός των ομάδων κρούσης και μεγάλος υποστηρικτής της χούντας, τον οποίο περιμάζεψε ο Μητσοτάκης μαζί με άλλους ακροδεξιούς που τώρα είναι στην κυβέρνηση. Ο πρώην υπουργός όμως με επαναφέρει στην πραγματικότητα: «Ο Μητσοτάκης κατάφερε να συγκεντρώσει γύρω από το πρόσωπο του τους πάντες, από τους πρώην σοσιαλιστές έως τους ακροδεξιούς». Όσο για την αριστερά, πρέπει να εκφράζει τις αξίες της με απλά λόγια τόσο σε ό,τι αφορά την οικονομία όσο και για τη διαμόρφωση μιας ταυτότητας που να προσφέρει μια αίσθηση του ανήκειν.

Μπροστά σε όλα αυτά, εμείς δεν κάναμε όσα έπρεπε, σχολιάζει ο Τσακαλώτος. «Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε ως κόμμα με μη ξεκάθαρη ταυτότητα και γι’ αυτό να δυσκολεύεται να ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πολιτική. Εκείνο που τώρα έχουμε ανάγκη είναι ένα πρόγραμμα που να πείθει, σε ό,τι αφορά την ταυτότητα μας και στα επακόλουθα που μπορεί να έχει το πρόγραμμα μας στη ζωή των ανθρώπων. Πρέπει να αναλύσουμε για ποιο λόγο ηττηθήκαμε τόσο πολύ στις λαϊκές συνοικίες. Πρέπει να εξηγήσουμε ξεκάθαρα πως ασφάλεια σημαίνει καλές θέσεις εργασίας, πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά, σε κοινωνικές και πολιτιστικές υπηρεσίες, πως όλα αυτά οικοδομούνται επάνω σε μια ισχυρή παραγωγική βάση. Επίσης δεν δώσαμε την πρέπουσα προσοχή στην παιδεία και την κουλτούρα, προβλήματα πάντα φλέγοντα σε αυτή τη χώρα.

«Καθώς θεωρώ τον εαυτό μου γκραμσιανό», χαμογελά ο Τσακαλώτος (μάλλον θιγμένος από τη χρήση του μεγάλου Ιταλού στοχαστή που έκανε η δεξιά), εκείνο που χρειάζεται μετά από μια μεγάλη ήττα είναι ένας «πόλεμος θέσεων»: προσεκτική και επίμονη δουλειά μέσα στο κόμμα και την κοινωνία ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε τα νέα προβλήματα, την κλιματική αλλαγή, την πράσινη μετάβαση, την τεχνητή νοημοσύνη, την ψηφιακή μετάβαση. Λοιπόν, στράτευση, συζήτηση, οργάνωση, αλλά με συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα, χωρίς να λέμε ναι σε όλους.

Πριν χαιρετιστούμε, μια τελευταία απορία. Τον ρωτώ εάν υπάρχει ο κίνδυνος αυτός ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε τέσσερις υποψήφιους προέδρους του ΣΥΡΙΖΑ να οδηγήσει σε διάσπαση. Ο Τσακαλώτος απέκλεισε με αποφασιστικότητα αυτό το ενδεχόμενο: «Υπάρχει ένα θετικό κλίμα, η συζήτηση διεξάγεται με σοβαρότητα κι εγώ δεσμεύομαι να υπάρξει ένα ενωτικό πνεύμα. Με θετικές απαντήσεις και την οφειλόμενη σοβαρότητα».