«Το ταξίδι ξανάρχισε» αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να στείλει από τη Θεσσαλονίκη...
Κοσμοσυρροή στον κινηματογράφο Ολύμπιον - Αρκετός κόσμος έμεινε εκτός - «Νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός», φώναζαν όσοι ήταν στην αίθουσα» - Ποιοι συμμετέχουν στο πάνελ
Στη Θεσσαλονίκη και στον κινηματογράφο Ολύμπιον έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, «Ιθάκη».
Πλήθος κόσμου βρέθηκε από νωρίς την αίθουσα, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που δεν κατάφεραν να μπουν στο εσωτερικό του κινηματογράφου.
Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αποζητά τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας
«Το ταξίδι ξανάρχισε» αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Αλέξης
Τσίπρας θέλησε να στείλει από τη Θεσσαλονίκη και το ασφυκτικά γεμάτο
Κινηματογράφο Ολύμπιον όπου πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του
“Ιθάκη”.
Ο πρώην πρωθυπουργός επιτέθηκε δριμύτατα στην κυβέρνηση
Μητσοτάκη σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής του με έμφαση το “επιτελικό κράτος
των απευθείας αναθέσεων των ημετέρων και των υποκλοπών”. Και πρόσθεσε ότι από
αυτό το κράτος χρειαζόμαστε ρήξη, όχι διαχείριση.
«Χρειαζόμαστε ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης»
Αντέτεινε ότι “χρειαζόμαστε μια νέα μεταπολίτευση και ένα
νέο ισχυρό και δίκαιο κράτος” και μίλησε για την ανάγκη μιας νέας εθνικής
πυξίδα και ενός νέου πατριωτισμού κοινωνικής δικαιοσύνης και
ευθύνης. “Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό,
προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης” είπε μεταξύ άλλων.
Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για την πολιτική του
δεδομένου συμμάχου που ασκεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε
τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Ελλάδας. Υπερασπίστηκε τη Συμφωνία των
Πρεσπών και παράλληλα ανέδειξε την ανάγκη για μια ενεργητική πολυδιάστατη
εξωτερική πολιτική που θα προωθεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη
περιοχή.
Ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε ένα αισιόδοξο μήνυμα για την
προοδευτική διακυβέρνηση τονίζοντας ότι η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής
παράταξης κερδίζει έδαφος καθημερινά και θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος
της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς.
“Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αποζητά τη μεγάλη και
νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να
αναλάβει τα ηνία της χώρας”. Πρόσθεσε μάλιστα ότι “δουλεύω και δουλεύουμε
εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο. Αυτό θα γίνει πράξη. Το ταξίδι
ξανάρχισε”.
Παράλληλα ανέφερε ότι «Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια
ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν
κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση
διακυβέρνησης.»
Το "όχι" δεν αρκεί όταν χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί στην αντιπολιτική
Άσκησε σφοδρή κριτική στον πρωθυπουργό και επιτέθηκε στο
“επιτελικό κράτος των απευθείας αναθέσεων των ημετέρων και των υποκλοπών” όπως
είπε χαρακτηριστικά.
«Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του
Predator, των Τεμπών και των μπάζων; Αυτό το κράτος αξίζει στην πατρίδα
μας; Αυτό το κράτος αξίζει στους νέους ανθρώπους αυτού του τόπου;» Το
κατηγορηματικό και οργισμένο “Οχι” που είναι η απάντηση είναι μεν η αρχή του
παντός αλλά δεν αρκεί όταν «χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί τελικά
στην αντιπολιτική, την απογοήτευση, την άκρα Δεξιά.»
Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε στις συγκρίσεις που επιδίδονται
κάποιοι και από την αντιπολίτευση, με τα πεπραγμένα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ
στον τομέα της υγείας, της πρόνοιας, του κοινωνικού κράτους όπου έγινε μια
μεγάλη προσπάθεια αποκατάστασης των αδικιών.
Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για την πολιτική του
δεδομένου συμμάχου που ασκεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε
τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Ελλάδας. Σε αντιδιαστολή ανέδειξε την
ανάγκη για μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα προωθεί την
ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Είπε επίσης ότι είναι
αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής
δικαιοσύνης και ευθύνης.
Τον τόνο στην κυβέρνηση δίνουν τα "ακροδεξιά δεκανίκια"
Παράλληλα επιτέθηκε στην κυβέρνηση ότι ενώ παρουσιάζεται ως
κεντροδεξιά, τον τόνο δίνουν τα “ακροδεξιά δεκανίκια”, που από τη μία μέρα στην
άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων.
Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και
σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.
Σχολιάζοντας τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις ο Αλέξης
Τσίπρας είπε ότι «Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα
είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για
ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε
στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ.»
Για το ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου μίλησαν ο
νομικός Αντώνης Σαουλίδης, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υποψήφιος βουλευτής, ο
οποίος υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι απαιτείται μια ευρεία, προοδευτική πρόταση
διακυβέρνησης. «Σε αυτή την προσπάθεια κανείς δεν περισσεύει και κανείς μόνος
του δεν αρκεί».
Στα δύο εμβληματικά επιτεύγματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με
πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρθηκε ο πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών
Επιστημών του ΑΠΘ, Άρης Στυλιανού, την έξοδο από τα μνημόνια και τη Συμφωνία
των Πρεσπών. Ειδικά για τη Συμφωνία των Πρεσπών ανέφερε:
είναι μια εμβληματική επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής κατά τις
τελευταίες δεκαετίες διότι έλυσε ένα μεγάλο πρόβλημα με τη γειτονική χώρα στα
βόρεια σύνορά μας, ένα πρόβλημα που διογκώθηκε υπέρμετρα και παράλογα από τους
εθνικισμούς.
Ο Διονύσης Τεμπονέρας υποστήριξε ότι “αν ένας ιστορικός
κύκλος έκλεισε το 2023, ήδη, ένας καινούργιος κύκλος για τον προοδευτικό χώρο
είναι βέβαιο ότι ετοιμάζεται να ανοίξει. Δεν πρόκειται για επιθυμία και
βολονταρισμό πρόκειται για ανάγκη που γίνεται ιστορία, για τα όνειρα μας που
ζητούν εκδίκηση, για τη δική μας Ιθάκη που μας καλεί. Καλές θάλασσες, πρόεδρε”.
Για το ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου μίλησαν
επίσης η γεωπόνος Κωνσταντίνα Σπυροπούλου και ο πολιτικός μηχανικός
και επιχειρηματίας Κώστας Τούμπουρος. Την παρουσίαση και το
συντονισμό ανέλαβε η ηθοποιός Φαίη Κοκκινοπούλου.
Ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα
«Φίλες και φίλοι
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και όλους σας, που βρίσκεστε σήμερα εδώ. Να συζητήσουμε για την Ιθάκη. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν στο πάνελ της σημερινής παρουσίασης. Στη Φαίη τη Κοκκινοπούλου που συντονίζει την εκδήλωσή μας. Στον Άρη Στυλιανού, τον Διονύση Τεμπονέρα, την Κωνσταντίνα Σπυροπούλου, τον Κώστα Τούμπουρο και τον Αντώνη Σαουλίδη που σήμερα γιορτάζει και του ευχόμαστε χρόνια πολλά, όπως και σε όλους τους Αντώνηδες και τις Αντωνίες.
Είχε άλλωστε την τιμητική του τις προηγούμενες ημέρες, όχι για τη γιορτή του, αλλά για την επιλογή του να συμμετάσχει στην παρουσίαση της Ιθάκης. Και θαρρώ πρώτη φορά η συμμετοχή στη παρουσίαση ενός βιβλίου αποτελεί τόσο μεγάλο πολιτικό αμάρτημα. Θέλω να σας πω ότι χαίρομαι κάθε φορά που βρίσκομαι στην πόλη σας. Στην Θεσσαλονίκη που αγκαλιάζει η θάλασσα και αγκαλιάζεται με την ιστορία της Ελλάδας.
Κι αυτή η ιστορία ξέρετε δεν γράφτηκε και δεν γράφεται σε ένα περίκλειστο περιβάλλον. Επιτρέψτε μου λοιπόν σήμερα να ξεκινήσω τη παρέμβασή μου από τις δραματικές αλλαγές που συντελούνται στη διεθνή σφαίρα. Ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει και δυστυχώς όχι προς το καλύτερο.Ο Αμερικανός Πρόεδρος επιλέγει να αντικαταστήσει το διεθνές δίκαιο με το δίκαιο του ισχυρού, ως το σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων. Και διεκδικεί χωρίς τα προσχήματα του παρελθόντος, εν ονόματι της μεγάλης Αμερικής, τα πετρέλαια της Βενεζουέλας και του Ιράν, ή τις σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας και της Ουκρανίας.
Ενώ η Ευρώπη παρακολουθεί και ακολουθεί, δυστυχώς αδύναμη. Με λάθος και επικίνδυνες ηγεσίες, που άνοιξαν τον δρόμο στην ακροδεξιά ακολουθώντας καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές και εφαρμόζοντας δυο μέτρα και δύο σταθμά στην εξωτερική πολιτική. Και παντού δυστυχώς κερδίζει έδαφος ο αυταρχισμός. Η ίδια η δημοκρατία, περιορίζεται και αμφισβητείται σήμερα ακόμη και σε χώρες της Δύσης. Που κατά τα άλλα οργανώνουν επεμβάσεις κάθε είδους σε τρίτες χώρες, δήθεν για να την προστατεύσουν, ή να την επιβάλλουν.
Και δε χωρούν υπεκφυγές και αστερίσκοι. Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ.
Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο, όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Απέναντι σε απάνθρωπες πρακτικές που επικαλούνται τον ανθρωπισμό. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση.Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.
Το ερώτημα, ωστόσο, που επικρατεί τούτες τις μέρες είναι για το τι μας ξημερώνει αύριο. Τι πρέπει να κάνουμε για να μην επικρατήσει το σκοτάδι; Για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο;
Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, Είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;
Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο; Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν ασκεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που προασπίζει το διεθνές δίκαιο και οικοδομεί συμμαχίες ως ευρωπαικός πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας.
Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.Τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τον Εμφύλιο.Τη Χούντα.Την εισβολή στην Κύπρο.
Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν - μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου.
Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν αρνείται να διεκδικήσει ευρωπαϊκές κυρώσεις για παραβιάσεις των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο.Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία. Και κυρίως, όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος.
Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Για την οποία, επιτρέψτε μου να ξαναπώ, είμαι και είμαστε υπερήφανοι. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές. Και μετά το ξέχασαν. Αλλά για πέντε χρόνια, πριν αλλάξει η κυβέρνηση στα Σκόπια, αντί να θωρακίσουν την επιρροή και τα συμφέροντα της Ελλάδας με δεκάδες συμφωνίες, δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους από τον φόβο του πολιτικού κόστους.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας. Να λοιπόν γιατί είναι αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα.Και ένας νέος πατριωτισμός. Ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης.
Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις.
Σε τι ακριβώς όμως ψήφισε ΝΑΙ; Και πόσο προστατεύει τα συμφέροντα της Ελλάδας και του ελληνικού λαού;Σε μια συμφωνία που, μετά από 25 χρόνια διαπραγμάτευσης, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αγρότες.Και ανοίγει διάπλατα την ευρωπαϊκή αγορά σε αθρόες εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική. Σε προϊόντα παραγόμενα σε γιγαντιαίες εκμεταλλεύσεις, με χαμηλότερα υγειονομικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά πρότυπα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό που συνθλίβει τον Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφο.
Λυπάμαι, αλλά αυτή δεν είναι πολιτική προστασίας των εθνικών συμφερόντων. Είναι πολιτική εγκατάλειψης των εθνικών συμφερόντων. Μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον γεμάτο παγίδες και κινδύνους, δυστυχώς η χώρας μας έχει τη χειρότερη κυβέρνηση στη μεταπολιτευτική της ιστορία. Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Και έχει φέρει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε μισθούς, αγοραστική δύναμη, παραγωγικές δυνατότητες, επενδύσεις και προοπτικές. Αλλά στις πρώτες θέσεις στη διαφθορά, την καταπάτηση του κράτους δικαίου, τη διαπλοκή και την καταλήστευση ακόμα και των ευρωπαϊκών πόρων.
Ήρθαν στην εξουσία μιλώντας για «αριστεία» και «αξιοκρατία». Με τον πρώτο τους νόμο για το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» έταξαν αποτελεσματικότητα, διαφάνεια, ασφάλεια.Ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Και τι έχουμε σήμερα; Ένα κράτος κομματικό. Ένα κράτος συγκεντρωτικό. Ένα κράτος λάφυρο. Ένα κράτος αναποτελεσματικό. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Κι αυτά δεν είναι δικά μας μόνο συμπεράσματα.Η Ελλάδα σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και άλλων διεθνών φορέων, είναι πολύ χαμηλά στους βασικούς δείκτες αποτελεσματικότητας του κράτους.
Στο σκότος δηλαδή, το επιτελικό κράτος πάει καλά. Και παίρνει άριστα στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος μέσω της αδιαφάνειας. Και όλα αυτά συνηγορούν σε μια ακόμα χειρότερη διαπίστωση: Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο. Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών. Τη πρώτη Κυριακή του χρόνου για ώρες, το σύστημα επικοινωνίας και ασφαλούς πλοήγησης κατέρρευσε.
Αεροσκάφη πετούσαν σχεδόν στα τυφλά. Και είναι ευτύχημα που δεν θρηνήσαμε θύματα.Αλλά ας είμαστε καθαροί. Αυτό δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή.Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Τα συστήματα είναι παλιά. Επικίνδυνα. Ανεπαρκή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις προάλλες παρέπεμψε την Ελλάδα στο Δικαστήριο.
Κι όμως.Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Από τη δική μας κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη.
Εμείς σε συνθήκες μνημονιακής ασφυξίας είχαμε την έγνοια και προχωρήσαμε στη σχετική σύμβαση για την ασφάλεια των πτήσεων.Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε και την έβαλε στον πάγο για επτά ολόκληρα χρόνια. Από αμέλεια;
Όπως από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα.
Γιατί;
Για την σημερινή κυβέρνηση δυστυχώς δεν υπάρχει θεσμική μνήμη, διοικητική συνέχεια, στρατηγικό σχέδιο για την ενίσχυση των κρίσιμων υποδομών.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος».
Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας.
Ένα σύστημα επιδοτήσεων χωρίς διαφάνεια, χωρίς επαρκείς ελέγχους, χωρίς θεσμική θωράκιση.
Αυτό όμως δεν είναι κράτος επιτελικό, είναι κράτος λάφυρο.
Κι επειδή μας προκαλούν για συγκρίσεις, ας συγκρίνουμε λοιπόν:
Δεν κλείσαμε όμως τα μάτια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια.
Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Και για να επανέλθω στο σήμερα, παίρνω το θάρρος να ρωτήσω:
Η απάντηση, που ξεπηδά από κάθε πόρο της κοινωνίας και καταγράφεται σε κάθε μέτρηση της κοινής γνώμης, είναι ένα κατηγορηματικό, οργισμένο ΟΧΙ.
Πριν από πολλά χρόνια εδώ στη Θεσσαλονίκη ακούσατε για πρώτη φορά το σύνθημα για την επανίδρυση του κράτους.
Από αυτό το Κράτος λοιπόν, χρειαζόμαστε ρήξη.
Και για αυτό χρειαζόμαστε Σχέδιο ριζικών αλλαγών στους θεσμούς.
Το πρώτο και πιο δύσκολο μιας τέτοιας προσπάθειας είναι να αρχίσει να αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος.
Είναι αναγκαίο, οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες.
Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι.
Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες.
Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη.
Είναι αναγκαίο επίσης, να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του.
Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών.
Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.
Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ξέρω ότι σήμερα δεν ήρθατε μόνο για να ακούσετε για την Ιθάκη, για τα διεθνή και για το Κράτος.
Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές.
Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.
Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν γίνεται.
θέλω λοιπόν να μεταφέρω από δω από τη Θεσσαλονίκη, ένα μήνυμα σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες:
Και όμως κινείται!
Για αυτό κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς.
Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα.
Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη.
Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.
Αυτή τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας,
Την αποζητά σήμερα η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.Την αναζητούν οι μη έχοντες, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Δεξιάς. Τη χρειάζεται η πατρίδα.
Και γι’ αυτό θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί.
Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες.
Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν.
Όλοι όσοι δεν συμβιβάζονται με τον φόβο, την ανασφάλεια και τον κυνισμό.»
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου