Γιατί η Ουάσινγκτον δεν μπορεί να κλείσει το βιβλίο για το Ιράν

Ο Δημοκρατικος Γερουσιαστής, Κρις Μέρφι, προειδοποίησε ότι ο πόλεμος με το Ιράν δεν θα αποτελούσε αδιέξοδο αλλά «καταστροφή για την Αμερική»

Εντός των αμερικανικών πολιτικών κύκλων, υπάρχουν πλέον σαφείς ενδείξεις για αυτό που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως «στρατηγικό αδιέξοδο» - μια κατάσταση που αρκετοί Αμερικανοί αξιωματούχοι και αναλυτές έχουν αρχίσει να αναγνωρίζουν.

___________________________________

Mehr News Agency

Χωρίς εγχώρια συναίνεση, συμμαχική υποστήριξη ή ένα αξιόπιστο στρατιωτικό τελικό στόχο, η στρατηγική του Τραμπ για το Ιράν έχει προσκρούσει σε ένα τείχος και καμία πίεση δεν φαίνεται πιθανό να το σπάσει.

Μετά την επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Κίνα και την ταυτόχρονη εντατικοποίηση των γεωπολιτικών εντάσεων σε όλη τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ασία, το θέμα του Ιράν έχει γίνει ένας βαθύτερος στρατηγικός πονοκέφαλος για την Ουάσιγκτον από οποιαδήποτε άλλη προηγούμενη στιγμή. Εντός των αμερικανικών πολιτικών κύκλων, υπάρχουν πλέον σαφείς ενδείξεις για αυτό που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως «στρατηγικό αδιέξοδο» - μια κατάσταση που αρκετοί Αμερικανοί αξιωματούχοι και αναλυτές έχουν αρχίσει να αναγνωρίζουν.

Τα σχόλια του Δημοκρατικού Γερουσιαστή Κρις Μέρφι από το Κονέκτικατ, ο οποίος προειδοποίησε ότι ο πόλεμος με το Ιράν δεν θα αποτελούσε αδιέξοδο αλλά «καταστροφή για την Αμερική», αντικατοπτρίζουν ακριβώς αυτές τις ανησυχίες. Σύμφωνα με αναφορές από μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του CNN, οι αξιολογήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών δείχνουν ότι το Ιράν έχει διατηρήσει ένα σημαντικό μέρος των δυνατοτήτων του σε πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη και συνεχίζει να διατηρεί σημαντική περιφερειακή ικανότητα αποτροπής. Βασιζόμενη σε δηλώσεις αξιωματούχων και αξιολογήσεις που δημοσιεύθηκαν σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, η παρούσα ανάλυση εξετάζει τη θέση που κατέχει τώρα η Ουάσινγκτον καθώς προσπαθεί να οδηγήσει το ζήτημα του Ιράν σε κάποια μορφή επίλυσης.

Ο Τραμπ παγιδευμένος ανάμεσα στο κακό και το χειρότερο

Με το ισραηλινό λόμπι να ασκεί εντεινόμενη πίεση στην Ουάσινγκτον, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ενδέχεται κάλλιστα να κινηθεί προς την κλιμάκωση της στρατιωτικής αντιπαράθεσης με το Ιράν. Ωστόσο, η εμπειρία δύο δεκαετιών δαπανηρών πολέμων στη Μέση Ανατολή έχει οδηγήσει ένα σημαντικό τμήμα του πολιτικού κατεστημένου της Αμερικής, ιδίως εντός του Δημοκρατικού Κόμματος, να προειδοποιεί έντονα κατά μιας ακόμη βουτιάς σε ευρεία περιφερειακή σύγκρουση.

Εάν η κυβέρνηση Τραμπ επρόκειτο να επιδιώξει ξανά άμεση στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, σχεδόν σίγουρα θα αντιμετώπιζε ένα κύμα έντονης εγχώριας κριτικής, από τους Δημοκρατικούς και από ένα σημαντικό μέρος του ευρύτερου κοινού, που θα παρουσίαζαν την απόφαση ως επανάληψη ενός στρατηγικά καταστροφικού λάθους.

Η διπλωματική οδός έχει το δικό της πολιτικό κόστος. Μέσα στη δομή της αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής, οποιαδήποτε συμφωνία με το Ιράν συνήθως προκαλεί έντονη αντίδραση από τμήματα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και από δίκτυα λόμπι που συνδέονται στενά με τα ισραηλινά συμφέροντα. Η εμπειρία της πυρηνικής συμφωνίας του 2015 (JCPOA) κατέδειξε πόσο αποτελεσματικά αυτές οι δυνάμεις μπορούν να μετατρέψουν οποιαδήποτε συμφωνία με την Τεχεράνη σε πολιτική θύελλα στο εσωτερικό. Σε περίπτωση που η κυβέρνηση Τραμπ κινηθεί προς κάποια μορφή συμφωνίας ή αποκλιμάκωσης με το Ιράν, σχεδόν σίγουρα θα αντιμετωπίσει εξίσου έντονη κριτική - με τη συμφωνία να παρουσιάζεται ως συνθηκολόγηση.

Η Κατασκευή της «Συμφωνίας ως Ήττας»

Υπό τέτοιες συνθήκες, οι εγχώριοι αντίπαλοι πιθανότατα θα προσπαθούσαν να παρουσιάσουν οποιαδήποτε τέτοια απόφαση ως θέση υποταγής - η αφήγηση είναι ότι η Ουάσινγκτον, μετά από μια παρατεταμένη εκστρατεία πιέσεων και απειλών, τελικά αναγκάστηκε να αποδεχτεί έναν συμβιβασμό με την Τεχεράνη. Αυτή η διατύπωση εγκυμονεί πραγματικό πολιτικό κίνδυνο για την κυβέρνηση Τραμπ, καθώς στην τρέχουσα ατμόσφαιρα αμερικανικού κομματικού ανταγωνισμού, οποιαδήποτε αντίληψη αδυναμίας απέναντι σε ξένους αντιπάλους γρήγορα οπλίζεται.

Η τρίτη επιλογή που έχει στη διάθεσή της η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ - η παραμέριση του φακέλου του Ιράν χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία ή να επιδιωχθεί άμεση αντιπαράθεση - έχει τις δικές της ξεχωριστές στρατηγικές συνέπειες. Ορισμένοι αναλυτές στην Ουάσιγκτον υποστηρίζουν ότι η αόριστη αναστολή του ζητήματος θα έδινε στο Ιράν την ευκαιρία να επανεκτιμήσει και να επαναβαθμονομήσει τους υπολογισμούς ασφαλείας και τις στρατηγικές του δυνατότητες.

Έτσι, η Ουάσινγκτον βρίσκεται σε μια θέση όπου και οι τρεις κύριες επιλογές - η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης, η πορεία προς μια συμφωνία ή η αναστολή του ζητήματος - συνοδεύονται από το δικό τους κόστος και κινδύνους. Μετά την επίσκεψη Τραμπ στην Κίνα και την αυξανόμενη πολυπλοκότητα του γεωπολιτικού ανταγωνισμού που την περιβάλλει, το ζήτημα του Ιράν φαίνεται ότι θα παραμείνει μια από τις πιο απαιτητικές στρατηγικές δοκιμασίες που αντιμετωπίζει η αμερικανική εξωτερική πολιτική. Όποια πορεία κι αν επιλεγεί, οι συνέπειες θα γίνουν αισθητές τόσο στην αμερικανική εσωτερική πολιτική όσο και στην ευρύτερη ισορροπία δυνάμεων σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Σύναψη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν το ζήτημα του Ιράν χωρίς τα δύο πράγματα που χρειάζονται περισσότερο: την εγχώρια συναίνεση και τη διαρκή διεθνή ευθυγράμμιση. Σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον κινηθεί προς την κατεύθυνση αυξημένης πίεσης ή στρατιωτικής δράσης, δεν υπάρχει καμία εγγύηση για την υποστήριξη των ευρωπαϊκών συμμάχων και οποιαδήποτε στρατιωτική δράση κατά του Ιράν διατρέχει τον κίνδυνο συνεπειών που θα μπορούσαν γρήγορα να ξεπεράσουν τον έλεγχο κανενός. Η εμπειρία έχει δείξει ότι η Ευρώπη, στο ζήτημα του Ιράν, στρέφεται σταθερά προς διπλωματικές λύσεις και είναι βαθιά επιφυλακτική απέναντι σε στρατιωτικά σενάρια υψηλού κινδύνου.

Σε περιφερειακό επίπεδο, τα παράκτια αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου επικεντρώνονται στη μείωση της έντασης και στη διαχείριση των κινδύνων ασφαλείας και οικονομίας τους, και δεν θα υποστηρίξουν αυτόματα μια ευρύτερη αντιπαράθεση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η Κίνα και η Ρωσία, ως μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με επιρροή, κατέχουν θέσεις που αποκλίνουν σημαντικά από αυτές της Ουάσιγκτον και δεν έχουν κανένα συμφέρον να δουν το θέμα του Ιράν να γίνεται μέσο για την εδραίωση της αμερικανικής ηγεμονίας.

Συνεπώς, η Ουάσινγκτον βρίσκεται σε μια θέση όπου η επιδίωξη οποιασδήποτε από τις διαθέσιμες επιλογές της χωρίς ευρεία διεθνή υποστήριξη θα αυξήσει σημαντικά τόσο το κόστος νομιμότητας όσο και το λειτουργικό κόστος ό,τι επιλέξει να κάνει. Αυτή η αναντιστοιχία μεταξύ των βασικών διεθνών παραγόντων βαθαίνει το στρατηγικό αδιέξοδο της Ουάσινγκτον και καθιστά σαφές ένα πράγμα: η διαχείριση του φακέλου του Ιράν δεν μπορεί πλέον να προωθηθεί μέσω των μονομερών προτύπων των περασμένων δεκαετιών. Απαιτεί έναν ρεαλιστικό επαναπροσδιορισμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής - των στόχων της, των μέσων της και του επιπέδου των αποτελεσμάτων που μπορεί εύλογα να αναμένει να επιτύχει.

επιμέλεια σύνταξης Σπύρος Γκανής

Η Τουρκία παραδέχεται ότι κρατάει βασικά έργα "στα κρυφά " για να ξεπεράσει τους βαλκανικούς ανταγωνιστές της

 Η συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας επεκτείνεται σταθερά, αποτελώντας κεντρικό πυλώνα των διμερών σχέσεων...

Η Τουρκία επιδιώκει μια ισορροπημένη στρατηγική στα Βαλκάνια που εξισορροπεί την αμυντική συνεργασία με την Αλβανία, αποφεύγοντας παράλληλα τις τριβές με τη Σερβία για το Κοσσυφοπέδιο, σύμφωνα με συζητήσεις στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Τουρκικού Κοινοβουλίου.

.

Η Τουρκία επιδιώκει μια ισορροπημένη στρατηγική στα Βαλκάνια που εξισορροπεί την αμυντική συνεργασία με την Αλβανία, αποφεύγοντας παράλληλα τις τριβές με τη Σερβία για το Κοσσυφοπέδιο, σύμφωνα με συζητήσεις στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Τουρκικού Κοινοβουλίου.

«Ενώ διεξάγουμε αυτές τις προσπάθειες με την Αλβανία, έχουμε επίγνωση ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι ευαίσθητο όσον αφορά τη Σερβία και η Σερβία όσον αφορά την Αλβανία. Μέσω προσεκτικής διπλωματίας, πουλάμε κάτι σε κάθε πλευρά και παίρνουμε κάτι από την καθεμία», δήλωσε στους βουλευτές ανώτερος αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών, περιγράφοντας μια πολιτική που δίνει έμφαση σε αμυντικά έργα χαμηλής προβολής και στην περιφερειακή τοποθέτηση χωρίς δημόσια κλιμάκωση. «Κατά καιρούς, το να κρατάμε ορισμένα έργα κάτω από το ραντάρ, ιδίως στην αμυντική βιομηχανία, ενισχύει το δίκτυό μας. Σε οποιαδήποτε περιφερειακή κρίση, οι χώρες τελικά θα στραφούν στην Τουρκία».

Η συνεδρίαση της 1ης Απριλίου επικεντρώθηκε σε μια σειρά στρατιωτικών συμφωνιών-πλαισίων με χώρες των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της Αλβανίας, και στις νομικές και πολιτικές επιπτώσεις παρόμοιων συμφωνιών με τη Σερβία. Οι συζητήσεις τόνισαν την προσπάθεια της Άγκυρας να επεκτείνει τους αμυντικούς δεσμούς και τη βιομηχανική συνεργασία, διατηρώντας παράλληλα μια λεπτή ισορροπία μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας.

Οι βουλευτές εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες της Τουρκίας με τη Σερβία ορίζουν το εδαφικό πεδίο εφαρμογής, ιδίως τη διατύπωση που αναφέρεται σε περιοχές υπό την κυριαρχία της Σερβίας σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία. Αυτή η διατύπωση αντικατοπτρίζει τη θέση του Βελιγραδίου ότι το Κόσοβο παραμένει μέρος της Σερβίας, ενώ η Τουρκία αναγνωρίζει το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών Κεμάλ Μποζάι υπέδειξε ότι η διατύπωση ήταν σκόπιμα ευρεία για να αποφευχθεί ο εκτροχιασμός συμφωνιών που εξυπηρετούν τα τουρκικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα. Είπαν ότι η διατύπωση έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει τις διαμάχες με τη Σερβία, διατηρώντας παράλληλα τις υπάρχουσες ρυθμίσεις της Τουρκίας με το Κοσσυφοπέδιο.

Αξιωματούχοι αναγνώρισαν ότι οι διαφορετικές διεθνείς θέσεις για το Κοσσυφοπέδιο δημιουργούν νομική ασάφεια, αλλά δήλωσαν ότι η Άγκυρα επέλεξε ευέλικτη γλώσσα για να διασφαλίσει τη συνέχεια στην προστασία των επενδύσεων και την αμυντική συνεργασία. Μια πιο σαφής διατύπωση, υποστήριξαν, θα μπορούσε να είχε θέσει σε κίνδυνο τη συμφωνία εντελώς.

Επισήμαναν επίσης πρακτικές προκλήσεις επί τόπου, συμπεριλαμβανομένων των περιοδικών διαταραχών που επηρεάζουν τις μεταφορικές και εμπορικές συνδέσεις του Κοσσυφοπεδίου με τη Σερβία, και δήλωσαν ότι η Τουρκία έχει κατά καιρούς χρησιμοποιήσει τη διπλωματική της επιρροή για να μετριάσει τέτοια σημεία συμφόρησης. Η ευρύτερη προσέγγιση στοχεύει στη διατήρηση της πρόσβασης και της επιρροής και στις δύο πλευρές χωρίς να επιβάλλει μια δυαδική ευθυγράμμιση.

Οι συζητήσεις της επιτροπής τόνισαν ότι η Τουρκία διατηρεί παράλληλα νομικά και διπλωματικά πλαίσια τόσο με τη Σερβία όσο και με το Κοσσυφοπέδιο, επιτρέποντάς της να λειτουργεί σε κάθε μία από τις δύο χώρες χωρίς να συμβιβάζει επίσημα τις αντικρουόμενες αξιώσεις τους. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι αυτή η διττή προσέγγιση δεν θα υπονόμευε τις σχέσεις με το Κοσσυφοπέδιο, καθώς εξακολουθούν να ισχύουν ξεχωριστές συμφωνίες.

Η συμφωνία με την Αλβανία, η οποία εγκρίθηκε από την επιτροπή, επικαιροποιεί ένα πλαίσιο δεκαετιών για την επέκταση της συνεργασίας σε θέματα στρατιωτικής εκπαίδευσης, συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία, logistics, πληροφοριών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων.

Η συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας επεκτείνεται σταθερά, αποτελώντας κεντρικό πυλώνα των διμερών σχέσεων. Στο πλαίσιο της στρατιωτικής συνεργασίας, η Τουρκία έχει προμηθεύσει εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων 15 λεωφορείων και 40 οχημάτων, καθώς και υλικοτεχνική υποστήριξη προσαρμοσμένη στις ανάγκες του Υπουργείου Άμυνας της Αλβανίας. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη, με τουρκικά προγράμματα στα Τίρανα να προετοιμάζουν υποψηφίους Αλβανούς κομάντος. Μια κοινή δομή 34 ατόμων λειτουργεί μεταξύ των δύο υπουργείων Άμυνας, ενώ μια αλβανική μονάδα πεζικού συμμετέχει στο πλαίσιο μιας τουρκικής λόχου ελιγμών στην αποστολή της Ευρωπαϊκής Δύναμης Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (EUFOR Althea) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, αντανακλώντας στενό επιχειρησιακό συντονισμό στον τομέα. Η συνεργασία έχει επίσης επεκταθεί στις προμήθειες, με την Αλβανία να λαμβάνει τουρκικά πυρομαχικά που παράγονται από την Roketsan και οβιδοβόλα 105 χιλιοστών που παρέχονται από τον κρατικό αμυντικό εργολάβο της Τουρκίας.

Η συζήτηση άγγιξε επίσης την ευρύτερη περιφερειακή δυναμική, συμπεριλαμβανομένης της ανταγωνιστικής επιρροής στα Βαλκάνια και του ρόλου των υποδομών και των δικτύων μεταφορών που συνδέουν την Αδριατική, τη Μαύρη Θάλασσα και πέρα ​​από αυτήν. Οι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν τη συμμετοχή της Τουρκίας ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για την ολοκλήρωση των διαδρόμων μεταφορών, ενέργειας και ασφάλειας.

Παρά τις δημόσιες αναφορές σε στρατηγική ευθυγράμμιση, αξιωματούχοι τόνισαν ότι ορισμένες πτυχές της αμυντικής συνεργασίας παραμένουν σκόπιμα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Είπαν ότι αυτή η προσέγγιση βοηθά στην αποφυγή πολιτικών αντιδράσεων σε μια περιοχή όπου οι ιστορικές εντάσεις παραμένουν ανεπίλυτες.

Ακολουθεί η στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας

Οι συζητήσεις επεσήμαναν επίσης τη συμβολική και πρακτική σημασία της αμυντικής συνεργασίας με την Αλβανία, ιδίως στην ενίσχυση της παρουσίας της Τουρκίας κατά μήκος του Αδριατικού διαδρόμου. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η επικαιροποιημένη συμφωνία αντικατοπτρίζει τις μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές συνθήκες και την ανάγκη για πιο προηγμένο συντονισμό.

Ένα βασικό στοιχείο του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στην Αλβανία είναι η ναυτική βάση Πασαλιμάν, όπου η Άγκυρα έχει πραγματοποιήσει εργασίες εκσυγχρονισμού και έχει παράσχει υλική υποστήριξη. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες για την ενίσχυση του νομικού καθεστώτος που διέπει την εγκατάσταση και τη διερεύνηση τρόπων αύξησης της επιχειρησιακής της χρήσης.

Η βάση θεωρείται στρατηγικό πλεονέκτημα για την προβολή της παρουσίας της Τουρκίας στην Αδριατική και την υποστήριξη ευρύτερων περιφερειακών δραστηριοτήτων. Τούρκοι αξιωματούχοι την περιέγραψαν ως πλατφόρμα για την εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας, συμβάλλοντας παράλληλα στη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ.

Ανέφεραν ότι η νέα συμφωνία με την Αλβανία θα μπορούσε να παράσχει ένα πλαίσιο για την επέκταση των δραστηριοτήτων στο Πασαλιμάν, συμπεριλαμβανομένης της εφοδιαστικής, της εκπαίδευσης και πιθανών κοινών επιχειρήσεων. Στόχος είναι η πληρέστερη ενσωμάτωση της εγκατάστασης στο περιφερειακό αμυντικό δίκτυο της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τις ισχύουσες διμερείς συμφωνίες, το Τουρκικό Ναυτικό διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την εγκατάσταση για τις δικές του επιχειρήσεις στο Ιόνιο και την Αδριατική Θάλασσα. Η Τουρκία συνεχίζει να παρέχει κρίσιμα οικονομικά πρωτόκολλα και υλικοτεχνική υποστήριξη που αποσκοπούν στην εκπαίδευση προσωπικού και την αναδιάρθρωση των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να ευθυγραμμιστούν με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ.

Η Τουρκία βλέπει τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του Πασαλιμάν εντός του ΝΑΤΟ ως ευκαιρία να ενισχύσει τον ρόλο της στη συμμαχία και να εξασφαλίσει μόχλευση έναντι της Ελλάδας, μιας γειτονικής χώρας με την οποία η Τουρκία έχει μακροχρόνιες διαμάχες για τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο.

Ακολουθεί η στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Τουρκίας και Κοσόβου

NORDIC Monitor 

editor: Σπύρος Γκανής

ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Αύξηση της έντασης μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου, σε στρατιωτική ετοιμότητα οι δύο πλευρές (vid)

Όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο. Εκατοντάδες Σέρβοι δήμαρχοι, αστυνομικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και δικαστές του Βόρειου Κοσόβου παραιτήθηκαν στις αρχές Νοεμβρίου διαμαρτυρόμενοι για την απόφαση της κυβέρνησης Κούρτι να αντικαταστήσει τις σερβικές πινακίδες των αυτοκινήτων με καινούργιες που θα εκδοθούν από την Πρίστινα.

Σε «πλήρη ετοιμότητα μάχης», έθεσε η Σερβία τα στρατεύματα ασφαλείας της στα σύνορα με το Κόσοβο τη Δευτέρα, αγνοώντας τις εκκλήσεις του ΝΑΤΟ για κατευνασμό της έντασης. O πρόεδρος της χώρας Αλεξάνταρ Βούτσιτς διέταξε τις σερβικές δυνάμεις να είναι σε ύψιστο στρατιωτικό συναγερμό, ώστε να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του σερβικού πληθυσμού στο Κόσοβο, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Μίλος Βούτσεβιτς.

Ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς τόνισε: «Θέλω να σας ενημερώσω ότι όντως αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη κατάσταση, αλλά θα κάνουμε ο,τι μπορούμε, θα προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε την ειρήνη και τη σταθερότητα. Όχι όμως μόνο αυτό, θα προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε τον λαό μας στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου και στα Μετόχια Αφού οι Αλβανοί πήραν τα όπλα και αύξησαν την πολεμική τους ετοιμότητα, θα λάβω όλα τα απαραίτητα μέτρα για να προστατεύσω το έθνος μας, να προστατεύσω τη Σερβία».

Σερβικά στρατιωτικά οχήματα έφτασαν κοντά στα διοικητικά όρια με το Κόσοβο τη Δευτέρα, καθώς η ένταση παραμένει υψηλή μετά από επεισόδιο με πυροβολισμούς στη βόρεια περιοχή του Κοσόβου, τα Χριστούγεννα. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή ανέφεραν ότι ερευνούν το περιστατικό στο Ζούμπιν Πότοκ, μια πόλη όπου οι ντόπιοι Σέρβοι έστησαν οδοφράγματα τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της σερβικής εφημερίδας Vecernje Novosti, αργά τη Δευτέρα, οι αρχές του Κοσόβου έθεσαν τα στρατεύματά τους σε πλήρη ετοιμότητα μάχης προετοιμάζοντας μια επιχείρηση για τη διάλυση των σερβικών οδοφραγμάτων στο βόρειο τμήμα και τα Μετόχια. Περίπου 1.500 στρατιώτες έλαβαν εντολές να παραμείνουν στα σημεία ανάπτυξής τους ή να είναι έτοιμοι για πιθανή μετεγκατάσταση τη νύχτα.

Από την πλευρά της, η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά και από τις δύο πλευρές «μέγιστη αυτοσυγκράτηση και άμεση λήψη μέτρων», ενώ καλεί τους ηγέτες της Σερβίας και του Κοσόβου να «συμβάλουν προσωπικά στην επίτευξη πολιτικής λύσης».

Στις 25 Δεκεμβρίου, πρέσβεις μεγάλων δυτικών χωρών ζήτησαν από τον Σέρβο πρόεδρο τη διάλυση των οδοφραγμάτων, απειλώντας ότι θα επιτρέψουν στον Άλμπιν Κούρτι, πρωθυπουργό του Κοσόβου να επιλύσει μόνος του την κατάσταση.

Η ένταση μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου έχει αυξηθεί τις τελευταίες δύο εβδομάδες, όταν Σέρβοι του Κοσόβου έστησαν οδοφράγματα στους κεντρικούς δρόμους στα βόρεια της πρώην σερβικής επαρχίας για να διαμαρτυρηθούν για τη σύλληψη ενός Σέρβου πρώην αστυνομικού του Κοσόβου.

Όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο. Εκατοντάδες Σέρβοι δήμαρχοι, αστυνομικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και δικαστές του Βόρειου Κοσόβου παραιτήθηκαν στις αρχές Νοεμβρίου διαμαρτυρόμενοι για την απόφαση της κυβέρνησης Κούρτι να αντικαταστήσει τις σερβικές πινακίδες των αυτοκινήτων με καινούργιες που θα εκδοθούν από την Πρίστινα.

euronews